രാവിലെ അഞ്ചു മണിക്ക് തന്നെ പത്തു ഉണർന്നു. രാത്രി മുഴുവൻ ഉറങ്ങാതെ ഇരുന്നാണ് അവൾ ആ 'ബഗ്ഗുകൾ' എല്ലാം മാറ്റിയത്. ലിങ്ക്ഡ്ഇന്നിലും (LinkedIn) മറ്റ് സോഷ്യൽ മീഡിയ പ്ലാറ്റ്‌ഫോമുകളിലും അവൾ തന്റെ ഗെയിമിന്റെ ഒരു ചെറിയ ക്ലിപ്പ് ഇട്ടിരുന്നു. അത് കണ്ടിട്ടാണ് രണ്ട് പ്രൈവറ്റ് കമ്പനികളിൽ നിന്ന് ഇന്റർവ്യൂവിന് വിളിച്ചത്. പത്തുവിന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു വലിയ പ്രതീക്ഷയുടെ തിരിനാളം ഉണ്ടായിരുന്നു. അവൾ തന്റെ പഴയ ലാപ്ടോപ്പ് ബാഗ് തുടച്ച് വൃത്തിയാക്കി. രാവിലെ 10 മണി: ഒന്നാമത്തെ കമ്പനി (The Corporate Pride) നഗരത്തിന്റെ തിരക്കേറിയ ഒരു ഗ്ലാസ് മാളികയിലാണ് ആ ഓഫീസ്. പത്തുവും താരയും അവിടെ എത്തുമ്പോൾ തന്നെ റിസപ്ഷനിലെ പെൺകുട്ടി അവരെ ഒരു പ്രത്യേക രീതിയിൽ നോക്കി....... അകത്തേക്ക് വിളിച്ചു. പത്തു ആവേശത്തോടെ തന്റെ ലാപ്ടോപ്പ് തുറന്ന് 'DARK SOUL RIDER' കാണിക്കാൻ ഒരുങ്ങി. പക്ഷേ, അവിടുത്തെ എച്ച്.ആർ (HR) മാനേജർ അവളുടെ പ്രോജക്റ്റിലേക്കല്ല, അവളുടെ മുഖത്തേക്കാണ് നോക്കിയത്. മാനേജർ: "പത്തു... നിനക്ക് സംസാരിക്കാൻ പ്രയാസമുണ്ടെന്ന് കേട്ടു. ശരിയാണോ?" 🧐 പത്തു പതുക്കെ തലയാട്ടി. അവൾക്ക് തൊണ്ടയിൽ എന്തോ തടയുന്നത് പോലെ തോന്നി. അവൾ ടൈപ്പ് ചെയ്ത് കാണിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു...... പക്ഷെ...... മാനേജർ: "നോക്കൂ പത്തു, ഞങ്ങൾക്ക് വേണ്ടത് നല്ല കമ്മ്യൂണിക്കേഷൻ സ്കിൽ ഉള്ള ഡെവലപ്പർമാരെയാണ്. നിനക്ക് എത്ര വലിയ ലോജിക് ഉണ്ടെങ്കിലും അത് ടീമിനോട് പറയാൻ പറ്റില്ലെങ്കിൽ പിന്നെ എന്തിനാണ്? സോറി,നിങ്ങൾക്ക് പോകാം..." ആ വാക്കുകൾ കേട്ടതും പത്തുവിന്റെ കാതുകളിൽ ഒരു ഇരമ്പൽ അനുഭവപ്പെട്ടു. ചുറ്റുമുള്ള എയർകണ്ടീഷൻ ചെയ്ത ആ മുറിയിലെ തണുപ്പ് പെട്ടെന്ന് ഒരു കൊടും തണുപ്പായി അവളെ പൊതിഞ്ഞു.......കൈകാലുകൾ മരവിക്കുന്നത് പോലെ... പത്തു ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. താര എന്തൊക്കെയോ തർക്കിക്കാൻ നോക്കിയെങ്കിലും പത്തു അവളുടെ കൈ പിടിച്ചു തടഞ്ഞു. പത്തുവിന്റെ കണ്ണ് ഒന്ന് നിറഞ്ഞു, പക്ഷേ അവൾ അത് വേഗം തുടച്ചു. ആദ്യത്തെ തോൽവി..... പത്തു: (മാൻസ്സിൽ)" എഴുന്നേക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ടി.......ഒമ്പത് വർഷം... എന്റെ ഒമ്പത് വർഷത്തെ സ്വപ്നത്തിനാണോ ഈ നാല് വാക്കുകൾ മറുപടി? ഒരു കല്ല് ഹൃദയത്തിൽ എടുത്തു വെച്ചത് പോലെ തോന്നുന്നു... ശ്വാസം മുട്ടുന്നു...🫩💔" അവൾ വിറയ്ക്കുന്ന കൈകളോടെ ലാപ്ടോപ്പ് ബാഗ് സിബ്ബ് ചെയ്തു. അവിടെ നിന്ന് എഴുന്നേൽക്കാൻ അവൾക്ക് വലിയൊരു പർവ്വതം കയറുന്ന അത്രയും ആയാസം തോന്നി. താര അവളുടെ തോളിൽ കൈവെച്ചു. പുറത്തേക്ക് നടക്കുമ്പോൾ പത്തുവിന്റെ കാഴ്ചകൾ മങ്ങിത്തുടങ്ങിയിരുന്നു. ഓഫീസിന് പുറത്തിറങ്ങി പാർക്കിംഗിൽ കിടന്ന കാറിൽ കയറിയ ഉടനെ പത്തുവിന്റെ ഉള്ളിലെ അണക്കെട്ട് പൊട്ടി. അവൾ താരയുടെ നെഞ്ചിലേക്ക് ചാഞ്ഞു വീണു... പത്തു: "അഹ്ഹ്ഹ്ഹ. തരേ......." 😭💔 സംസാരിക്കാൻ കഴിയാത്തതുകൊണ്ട് ആ കരച്ചിലിന് വലിയ ശബ്ദമില്ലായിരുന്നു, പക്ഷേ ആ വേദനയ്ക്ക് വലിയൊരു ആഴമുണ്ടായിരുന്നു. താര അവളെ മുറുകെ പിടിച്ചു. താര: "കരഞ്ഞോ പത്തൂ... സാരമില്ല. അവർക്ക് നിന്നെ മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിയില്ല. നിന്റെ വില അവർക്ക് അറിയില്ല..." 🫂 പത്തു: (നെഞ്ചിൽ അടിച്ചു കൊണ്ട് താരയുടെ നെഞ്ചിൽ മുഖം അമർത്തി) "ആദ്യത്തെ തോൽവി ഇത്ര കയ്പ്പുള്ളതാണെന്ന് ഞാൻ അറിഞ്ഞില്ല താരേ... എന്നെക്കാൾ അവർ നോക്കിയത് എന്റെ കുറവുകളെ ആണല്ലോ...എന്റ് മനസ്സ് ...വേദനിക്കുന്നു ..... ഡീ .." 🥺 താര: "സാരമില്ല ഡീ നമുക്ക് ഇനിയും ഒരുപാട് ദൂരം പൊക്കാൻ ഉണ്ട് നീ കുറച്ചു വെള്ളം കുടിച്ചേ എന്നിട്ട് അടുത്ത ഒരു സ്ഥലം ത്തേക്ക് പോക്കാം നീ ഒക്കെ. അല്ലേടി...... " "ദീര്ഘ ശ്വാസം എടുത്തു കൊണ്ട് "...... പത്തു:"ahhh ഒക്കെ ആണ്...😊.... Ahhh " കാറിനുള്ളിലെ ആ നിശബ്ദതയിൽ പത്തുവിന്റെ കരച്ചിൽ മാത്രം നിറഞ്ഞുനിന്നു. ആദ്യത്തെ കമ്പനി തന്നെ അവളെ ഇത്രത്തോളം തളർത്തിയെങ്കിൽ, ഇനി വരാനിരിക്കുന്ന...? കാറിലെ കരച്ചിലിന് ശേഷം പത്തു പതുക്കെ മുഖം കഴുകി. കണ്ണിലെ ചുവപ്പ് മാറിയിട്ടില്ലെങ്കിലും അവൾ വീണ്ടും ആ ലാപ്ടോപ്പ് ബാഗ് തോളിലിട്ടു. താര കാർ സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്തു. അടുത്ത കമ്പനി... അവിടെയുള്ളവർക്ക് പത്തുവിനെ നേരത്തെ അറിയാം, സോഷ്യൽ മീഡിയയിൽ അവളുടെ വർക്ക് കണ്ട് പുകഴ്ത്തിയവരാണ്. പക്ഷേ ഓഫീസിൽ എത്തിയപ്പോൾ കാര്യങ്ങൾ മാറിമറിഞ്ഞു. അവിടുത്തെ മെയിൻ ഡെവലപ്പർ പ്രകാശ് എന്ന ഒരാളായിരുന്നു. പത്തുവിനെ കണ്ടപ്പോൾ തന്നെ അയാളുടെ മുഖത്ത് ഒരു പരിഹാസച്ചിരി വിരിഞ്ഞു. " അവർ അകത്തുകയറി...നല്ല തണുപ്പ് ഉള്ള ഒരു റൂം ആണ്....side down ഇരിക്കാൻ പ്രകാശ് പറഞ്ഞു....." പ്രകാശ്: "ഓ... അപ്പൊ ഇതാണോ ആ സോഷ്യൽ മീഡിയ സ്റ്റാർ? കേട്ടപ്പോ വിചാരിച്ചു വലിയ ആരെങ്കിലും ആയിരിക്കുമെന്ന്. ഇതിപ്പോ ഒരു കൊച്ചു പെൺകുട്ടി... അതും സംസാരിക്കാൻ വയ്യാത്ത..." 😏 പ്രകാശിന്റെ പരിഹാസവാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ താരയുടെ മുഖം ദേഷ്യം കൊണ്ട് ചുവന്നു. പക്ഷേ പത്തു, ആദ്യത്തെ കമ്പനിയിൽ നിന്ന് കിട്ടിയ മുറിവ് ഉള്ളിലുണ്ടായിരുന്നിട്ടും, ഇത്തവണ കൂടുതൽ ശാന്തയായിരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. അവൾ മെല്ലെ ലാപ്ടോപ്പ് ടേബിളിൽ വെച്ചു. പ്രകാശ്: "നോക്ക് കുട്ടീ, ഇവിടെ 'ഗെയിമിംഗ്' എന്ന് പറയുന്നത് വെറും കളിയല്ല. കോഡിംഗിലെ ലോജിക് മാത്രം പോരാ, ഒരു പ്രോജക്റ്റ് ലീഡ് ചെയ്യാൻ ഗട്ട്സ് വേണം. നിന്നെപ്പോലെ ഒരാൾക്ക് ഈ ടീമിനെ എങ്ങനെ കൺട്രോൾ ചെയ്യാൻ പറ്റും? പോരാത്തതിന് നിന്റെ ഈ 'THARA DARK SOUL RIDER'' ജസ്റ്റ് ഒരു ലക്ക് ഫാക്ടർ മാത്രമായിരിക്കും." താരയ്ക്ക് ഇനി അടങ്ങിയിരിക്കാൻ പറ്റിയില്ല. താര: "മിസ്റ്റർ പ്രകാശ്, നിങ്ങൾ അവളുടെ ജോലി കണ്ടിട്ടല്ലേ ഇങ്ങോട്ട് വിളിച്ചത്? അന്ന് തോന്നാത്ത എന്ത് കുറവാണ് ഇപ്പോൾ ഈ നിമിഷം നിങ്ങൾ ഇവിടെ കാണുന്നത്? സംസാരിക്കാൻ കഴിയില്ല എന്നത് ഒരു ഡിസബിലിറ്റി അല്ല, അതൊരു വെല്ലുവിളി മാത്രമാണ്. അവൾക്ക് അവളുടെ കോഡിലൂടെ സംസാരിക്കാൻ അറിയാം....." 😤 പ്രകാശ് ഒരു പുച്ഛത്തോടെ ചിരിച്ചു. "ശരി, അത്രയ്ക്ക് കോൺഫിഡൻസ് ഉണ്ടെങ്കിൽ ഇതാ എന്റെ മുന്നിൽ ഇരിക്കുന്ന ഈ സിസ്റ്റം. ഇതിലെ ഈ ബഗ് ഒന്ന് സോൾവ് ചെയ്യ്. ഞങ്ങളുടെ ടീം രണ്ടു ദിവസമായി തല പുകയ്ക്കുന്നതാണ്. ഇത് ശരിയാക്കിയാൽ നിനക്ക് ഇവിടുത്തെ ജോലി ഉറപ്പ്." പത്തു പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റു. അവളുടെ കൈകൾ ചെറുതായി വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ആദ്യത്തെ ഓഫീസിലെ മാനേജരുടെ മുഖവും പ്രകാശിന്റെ പരിഹാസവും അവളുടെ ഉള്ളിൽ മിന്നിമറഞ്ഞു. അവൾ ദീർഘശ്വാസം എടുത്തു. പത്തു: (മനസ്സിൽ) 'എന്റെ ശബ്ദം ഇല്ലാതായിരിക്കാം... പക്ഷേ എന്റെ ബുദ്ധിക്ക് ആരും പരിധി നിശ്ചയിച്ചിട്ടില്ല.........' അവൾ കീബോർഡിൽ വിരലുകൾ ചലിപ്പിച്ചു തുടങ്ങി. കാറിലിരുന്ന് കരഞ്ഞു തീർത്ത ആ പെൺകുട്ടിയല്ല ഇപ്പോൾ അവിടെ ഇരിക്കുന്നത്. ഓരോ വരി കോഡും അവൾ ഒരു യുദ്ധം ജയിക്കുന്ന ആവേശത്തിൽ ടൈപ്പ് ചെയ്തു. മുറിയിലുണ്ടായിരുന്ന മറ്റ് ഡെവലപ്പർമാർ അത്ഭുതത്തോടെ നോക്കിനിന്നു. പത്തു മിനിറ്റ് തികഞ്ഞില്ല... സിസ്റ്റം പച്ച വെളിച്ചം തെളിയിച്ചു...... ബഗ് ക്ലിയർ ആയിരിക്കുന്നു😏. പത്തു പതിയെ പ്രകാശിന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. അവിടെ നേരത്തെ ഉണ്ടായിരുന്ന പരിഹാസം മാറി പകരം അമ്പരപ്പ് നിറഞ്ഞു. പത്തു മിനിറ്റിനുള്ളിൽ ആ സങ്കീർണ്ണമായ ബഗ് സോൾവ് ചെയ്ത് പത്തു കീബോർഡിൽ നിന്ന് കൈ എടുത്തു. പ്രകാശ് അന്തംവിട്ട് സ്ക്രീനിലേക്ക് നോക്കി നിന്നു. അയാളുടെ ടീം മുഴുവൻ വായും പൊളിച്ചു നിൽക്കുകയാണ്....... 'പത്തു പതിയെ എഴുന്നേറ്റു, താരയുടെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങി അവളുടെ കാതിൽ ശബ്ദമില്ലാതെ ചുണ്ടുകൾ ചലിപ്പിച്ചു'.....? "ഡീ... ഇങ്ങനത്തെ കൂറ സ്ഥലത്ത് നിൽക്കുന്നതിലും ഭേദം വല്ല ഷാപ്പിലും കേറുന്നതാ... വാ പോകാം......" 😂 "താരക്ക് ആണ് എങ്കിൽ പൊട്ടിച്ചിരിക്കാനും പറ്റുന്നില്ല എന്നെ...".... താര അത് കേട്ടതും ഒന്ന് ചിരിച്ചു 🤭. എന്നിട്ട് പ്രകാശിന്റെ മുഖത്ത് നോക്കി സിക്സർ അടിക്കുന്നത് പോലെ മറുപടി കൊടുത്തു..... താര: "അതേ പ്രകാശ്, ദാ ബഗ് സോൾവ് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. പക്ഷേ ഒരു കാര്യമുണ്ട്, നിങ്ങളെപ്പോലെ ഒരാളുടെ കീഴിൽ ജോലി ചെയ്യാൻ ഇവൾക്ക് താല്പര്യമില്ല. നിന്റെ ഈ കമ്പനിയിൽ ബഗ്ഗുകൾ വച്ചിട്ട് നീ തന്നെ ഇവിടെ ഇരുന്നോ. ഇവളുടെ റേഞ്ച് നിനക്ക് മനസ്സിലാവില്ലടാ😏...അവന്റെ ഒടുക്കത്തെ കമ്മന്റ്....." 'ചുറ്റും കൂടി നിന്ന ഡെവലപ്പർമാരെ നോക്കി താര ഉറക്കെ ചോദിച്ചു' "ഇതൊരു കമ്പനിയാണോ? അതോ മനുഷ്യനെ കളിയാക്കാൻ ഇരിക്കുന്ന ഇടമോ? പഠിച്ചും ഇറങ്ങുന്ന ആര് ആയാലും അവർ ഒരു തുടക്കക്കാര് ആകും അവരെ അപമാനിക്കല് ആണോ നിങ്ങൾ പഠിച്ചിട്ട് ഉള്ളത്?...ഈ കമ്പനിയിലാണോ നിങ്ങൾ ഇപ്പോഴും ജോലി ചെയ്യുന്നത്? കഷ്ടം തന്നെ...🙄.." അവിടെ നിന്നവർ തമ്മിൽ തമ്മിൽ നോക്കി. പ്രകാശ് നാണംകെട്ട് തരിച്ചു നിൽക്കുകയാണ്. പത്തു ഗമയിൽ തന്റെ പഴയ ലാപ്ടോപ്പ് ബാഗ് തോളിലിട്ടു. കാറിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങിയപ്പോൾ ഉണ്ടായിരുന്ന ആ സങ്കടം ഇപ്പോൾ അവളുടെ മുഖത്തില്ല. പകരം ഒരു വല്ലാത്ത ആത്മവിശ്വാസം....... പുറത്തേക്ക് നടക്കുമ്പോൾ പത്തു താരയെ നോക്കി കണ്ണ് ചിമ്മി കാണിച്ചു. പത്തു (ടൈപ്പ് ചെയ്യുന്നു): "താരേ... ആദ്യത്തെ തോൽവി കയ്പ്പുള്ളതായിരുന്നു, പക്ഷേ ഈ വിജയം എനിക്ക് ഒരു തണുത്തവെള്ളം കുടിച്ച ഫീൽ ആണ് ?" 😉 'അവർ ലിഫ്റ്റിൽ കയറി'.... ലിഫ്റ്റിനുള്ളിലെ ആ നിശബ്ദതയിൽ അവർ രണ്ടുപേരും മാത്രമായിരുന്നു. ലിഫ്റ്റ് താഴേക്ക് ചലിക്കുമ്പോൾ പത്തുവിന്റെ കണ്ണുകൾ ആ ഡിജിറ്റൽ ഡിസ്‌പ്ലേയിലെ നമ്പറുകളിലായിരുന്നു. 10... 9... 8... ഓരോ ഫ്ലോർ താഴേക്ക് പോകുമ്പോഴും തന്റെ ഉള്ളിലെ ആ വലിയ ഭാരം ഇറക്കിവെക്കുന്നത് പോലെ അവൾക്ക് തോന്നി. ആ തണുത്ത എയർകണ്ടീഷൻ ചെയ്ത മുറികളിൽ നിന്നും, പരിഹാസച്ചിരികളിൽ നിന്നും അവൾ മോചിതയാവുകയാണ്..... 😇 താര: "ഡീ... ആ പ്രകാശിന്റെ മുഖം കണ്ടോ? അന്തംവിട്ടു പോയിട്ടുണ്ട് അവൻ. നീ ആ ബഗ് സോൾവ് ചെയ്ത ആ സ്പീഡ്... സത്യം പറഞ്ഞാൽ എനിക്കുപോലും വിശ്വസിക്കാൻ പറ്റിയില്ല....." 🤩 പത്തു ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു. അവൾ ഫോണിൽ വീണ്ടും ടൈപ്പ് ചെയ്തു..... പത്തു: (അടഞ്ഞ സ്വരാത്തിൽ ) "അവൻ എന്നെ 'കൊച്ചു പെൺകുട്ടി' എന്ന് വിളിച്ചപ്പോഴേ എനിക്ക് വാശിയായി താരേ. എന്റെ ഒമ്പത് വർഷത്തെ അധ്വാനം ഈ സിസ്റ്റത്തിന് മുന്നിലാണ്. അല്ലാതെ എന്റെ തൊണ്ടയിലല്ല എന്ന് എനിക്ക് അവനെ കാണിച്ചു കൊടുക്കണമായിരുന്നു......😌" ലിഫ്റ്റ് താഴെ എത്തിയതും 'ടിങ്' എന്ന ശബ്ദത്തോടെ വാതിൽ തുറന്നു. പുറത്തെ വെയിലിന് നല്ല ചൂടുണ്ടായിരുന്നു. കാറിനടുത്തേക്ക് നടക്കുമ്പോൾ പത്തുവിന്റെ നടത്തത്തിൽ ഒരു പ്രത്യേക വേഗതയുണ്ടായിരുന്നു. രാവിലെ കണ്ട ആ നിരാശയെ അവൾ അവിടെ എവിടെയോ ഉപേക്ഷിച്ചിരിക്കുന്നു. കാറിൽ കയറി സീറ്റ് ബെൽറ്റ് ഇട്ടപ്പോൾ താര പത്തുവിനെ നോക്കി. താര: "ഇനി എങ്ങോട്ടാ പത്തൂ? വീട്ടിലേക്കാണോ? നീ ആകെ തളർന്നിട്ടുണ്ട്. രാവിലെ അഞ്ചു മണിക്ക് ഉണർന്നതല്ലേ..നമ്മൾ പല ഇടതും കയറി......" പത്തു സീറ്റിലേക്ക് ചാരിയിരുന്ന് പുറത്തെ കാഴ്ചകളിലേക്ക് നോക്കി. നഗരം അതിന്റെ പതിവ് തിരക്കിലാണ്. ഈ വലിയ ലോകത്ത് തനിക്ക് ഒരു ഇടം കണ്ടെത്താൻ ഇനിയും ദൂരങ്ങൾ പോകാനുണ്ട് എന്ന് അവൾക്കറിയാം. പത്തു (ടൈപ്പ് ചെയ്യുന്നു): "വീട്ടിലേക്ക് പോകാം താരേ... എനിക്ക് ഒന്ന് ഉറങ്ങണം. പക്ഷേ ഈ ഉറക്കം തോറ്റതുകൊണ്ടല്ല. നാളെ രാവിലെ വീണ്ടും അഞ്ചു മണിക്ക് ഉണരാൻ വേണ്ടിയാണ്. നമ്മുക്ക് എന്റെ ഗെയിം പൂർത്തിയാക്കണം. ഈ കമ്പനികളൊന്നും നമ്മളെ വിളിക്കാൻ കാത്തുനിൽക്കണ്ട, നമ്മളെ തേടി അവർ വരുന്ന ഒരു കാലം എനിക്ക് ഉണ്ടാക്കണം." 💪 ഒരു ചായക്കടയിൽ. അടുത്ത് വണ്ടി നിറുത്തി....... താര രണ്ട് ഗ്ലാസ് ചൂട് ചായയുമായി പത്തുവിന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നു. ഗ്ലാസിൽ നിന്ന് ഉയരുന്ന ആവി പത്തുവിന്റെ മുഖത്തെ ക്ഷീണത്തെ അല്പം മാറ്റുന്നത് പോലെ തോന്നി. അവൾ ആ ഗ്ലാസ് കയ്യിലെടുത്തു, അതിന്റെ ചൂട് അവളുടെ ഉള്ളിലെ തണുപ്പിനെ മാറ്റിക്കൊണ്ടിരുന്നു. താര: "ദാ... ഇത് കുടിക്ക്. എന്നിട്ട് പറ, നമ്മൾ ഇനി എവിടെ നിന്ന് തുടങ്ങണം? നിന്റെ കയ്യിൽ ഐഡിയ ഉണ്ട്, എന്റെ കയ്യിൽ നിനക്ക് വേണ്ടി ഓടാനുള്ള മനസ്സും ഉണ്ട്." പത്തു ചായ ഊതിക്കുടിച്ചു കൊണ്ട് ഫോൺ എടുത്തു. അവൾ എന്തോ ഗൗരവമായി ടൈപ്പ് ചെയ്യുകയാണ്. പത്തു: "താരേ... ആ കോർപ്പറേറ്റ് ഓഫീസിലെ എച്ച്.ആർ പറഞ്ഞത് എനിക്ക് കമ്മ്യൂണിക്കേഷൻ സ്കിൽ ഇല്ലെന്നാണ്. ആ പ്രകാശ് പറഞ്ഞത് എനിക്ക് ഗട്ട്സ് ഇല്ലെന്നും. എന്നാൽ ഇന്ന് മുതൽ നമ്മുടെ കമ്മ്യൂണിക്കേഷൻ നമ്മുടെ വർക്ക് ആയിരിക്കും. നമ്മൾ ആരുടെയും കീഴിലല്ല, നമ്മൾ നമുക്ക് വേണ്ടി പണിയെടുക്കും." ☕ താര: "അതെയെടി.....നിന്റെ യും നമ്മുടെയും ആ ഗെയിം, ' THARA DARK SOUL RIDER'... അത് റിലീസ് ചെയ്യണം. ലോകം അത് കളിക്കണം. അന്ന് ഇവർക്ക് നമ്മൾ മറുപടി കൊടുക്കും.....പക്ഷേ ഇപ്പോളും വർക്ക് ബാക്കി അല്ലേ...😃..." പത്തു: " അതേ വർക്ക് ഇനിയും ഒരു പാട് ഇണ്ട്...😌.." താര: "നമ്മുക്ക് അത് പൂർത്തിയാക്കാൻ നോക്കണം....😉." പത്തു പതുക്കെ പുഞ്ചിരിച്ചു. ആ ചിരിയിൽ പഴയ ആത്മവിശ്വാസം തിരിച്ചുവരുന്നത് താര കണ്ടു...... താര കാർ സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്തു. ചായക്കടയിൽ നിന്ന് വീട്ടിലേക്കുള്ള ആ യാത്രയിൽ പത്തു അധികമൊന്നും സംസാരിച്ചില്ല. അവളുടെ കൈകൾ ലാപ്ടോപ്പ് ബാഗിന് മുകളിൽ മുറുകെ പിടിച്ചിരുന്നു. ഉമ്മയുടെ മുഖം ഓർത്തപ്പോൾ അവളുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു പിടച്ചിൽ അനുഭവപ്പെട്ടു..... വീട്ടുമുറ്റത്ത് കാർ വന്നു നിന്നപ്പോൾ തന്നെ ഉമ്മ ഉമ്മറത്ത് നിൽപ്പുണ്ടായിരുന്നു. മകൾക്ക് ഇന്ന് നല്ലൊരു വാർത്ത കേൾക്കാൻ കഴിയണേ എന്നായിരുന്നു ആ ഉമ്മയുടെ പ്രാർത്ഥന. പത്തു കാറിൽ നിന്നിറങ്ങി പതുക്കെ നടന്നു.താര പുറകെ ഇണ്ട്..... ഉമ്മ: "എന്തായി മോളേ? ആ വലിയ ഓഫീസുകാർക്ക് എന്റെ മോൾടെ കല ഇഷ്ടപ്പെട്ടോ? അവർ നിന്നെ എടുത്തോ?"🤩 പത്തു ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. അവൾ ഉമ്മയുടെ അരികിലേക്ക് ചെന്ന് ആ കൈകളിൽ മുറുകെ പിടിച്ചു. സംസാരിക്കാൻ കഴിയാത്തതുകൊണ്ട് ആ കണ്ണുകൾ നിറയുന്നത് ഉമ്മ കണ്ടു. പത്തു തന്റെ തല ഉമ്മയുടെ തോളിൽ ചായ്ച്ചു വെച്ചു.....🥺 ഉമ്മ: "സാരമില്ല മോളേ..... 🥰... നീ വിഷമിക്കണ്ട. ഓരോന്നിനും ഓരോ സമയമുണ്ട്. ഈ നാട്ടിലെ പണി പറ്റിയില്ലെങ്കിൽ വേണ്ട, എന്റെ മോൾക്ക് ഇതിലും നല്ലത് വരും. നീ പോയി ഒന്ന് മുഖം കഴുകി വന്നേ, ഞാൻ നിനക്ക് ഇഷ്ടപ്പെട്ട പത്തിരിയും കറിയും ഉണ്ടാക്കി വെച്ചിട്ടുണ്ട്." ❤️ ഉമ്മയുടെ ആ കരുതൽ നിറഞ്ഞ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ പത്തുവിന് കൂടുതൽ സങ്കടം വന്നു. തന്നെ ഇത്രത്തോളം വിശ്വസിക്കുന്ന ഉമ്മയോട് തന്റെ പരാജയത്തെക്കുറിച്ച് എങ്ങനെ പറയും എന്നവൾ ആകുലപ്പെട്ടു...... പത്തുവും, താരയും, ഉമ്മച്ചിയും....അകത്തു കയറി..... തുടരും പത്തുവിന്റെ ഗെയിം ഹിറ്റ് ആകുമോ? നിങ്ങളുടെ അഭിപ്രായം താഴെ കമന്റ് ചെയ്യൂ..... എനിക്ക് തുമ്മൽ ആയതു കൊണ്ട് വയ്യാണ്ട് ഇരിക്ക... 🤧രണ്ട് ദിവസം ആയി...... #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ #📔 കഥ #💭 എന്റെ ചിന്തകള്‍ #🤝 സുഹൃദ്ബന്ധം #💞 നിനക്കായ്