ആദ്യ ഭാഗങ്ങൾ ലിങ്കിൽ ഉണ്ട് https://sharechat.com/post/mAbd0lk?d=n&ui=v64j8rk&e1=cപരിണയം❣️11 ദേവൻ നടക്ക് നേരെ കൈകൾ ഉയർത്തി തൊഴുതതും ഇടം കണ്ണിട്ട് അനുവിനെ ഒന്ന് പാളി നോക്കി. അവൾ ഇപ്പോഴും താലി കെട്ടിയ ഷോക്കിൽ ആണെന്ന് ദേവനു അറിയാമായിരുന്നു.അവൻ അവളുടെ അരികിലേക്ക് മുട്ട് കുത്തി ഇരുന്നു അവളുടെ കൈകൾ തന്റെ കൈകളിലേക്ക് ഒതുക്കി നടയുടെ നേരെ മിഴികൾ ഊന്നി. "ഭഗവാനെ ഞാൻ കൂടെ കൂട്ടുകയാണ് ഈ പെണ്ണിനെ. ഒന്നിച്ചു ജീവിക്കാൻ ഉള്ള ഭാഗ്യം ഉണ്ടാകണേ. മരണത്തിന് അല്ലാതെ മറ്റാർക്കും ഞങ്ങളെ പിരിക്കാൻ കഴിയരുതേ.. ഇങ്ങനെ എല്ലാം ഞാൻ പ്രാർത്ഥിക്കുമെന്ന് എന്റെ പെണ്ണ് കരുതണ്ട. എന്നാൽ ഒന്ന് പറയട്ടെ. ഒരു ദിവസം എങ്കിൽ ഒരു ദിവസം നിന്റെ പ്രണയം ആസ്വദിക്കാൻ എനിക്ക് കഴിയണം ആ ഒരൊറ്റ പ്രാർത്ഥന മാത്രമേ ഉള്ളു. പിന്നെ ഒന്ന് കൂടി ഉണ്ട്. എന്റെ പെണ്ണിനെ പഴയ ജീവിതത്തിലേക്ക് കൂട്ടി കൊണ്ട് വരണമെന്ന് ഒരു ആഗ്രഹം. കാരണം നാളെ ഞാൻ ഇല്ലെങ്കിൽ പോലും നിനക്ക് ജീവിക്കാൻ കഴിയണം. അതിന് എന്നെ കൊണ്ട് ആവുന്നത് ഇന്ന് മുതൽ ഞാൻ ചെയ്തിരിക്കും. നിനക്ക് ഒപ്പം ഞാൻ ഉണ്ട്. ദേവനു വാക്ക് ഒന്നേ ഉള്ളു." തനിക്ക് നേരെ അവനുതിർത്ത ഓരോ വാക്കുകളും തന്റെ ഹൃദയത്തിൽ തട്ടിയിരുന്നു. എന്തിനാണ് അവൻ തന്നെ പ്രണയിക്കുന്നത്? ഈ ഒരു അവസ്ഥയിൽ ചേർത്തു പിടിക്കുന്നത് എന്തിന്? കണ്ട നിമിഷം ഒന്നും ആലോചിക്കാതെ ഈ വിവാഹത്തിന് സമ്മതം മൂളിയത് എന്തിനാണ്? തന്നെ ഇനി ചതിക്കുവാണോ? അങ്ങനെ പല ചോദ്യങ്ങളും അനുവിന്റെ ഉള്ളിൽ തങ്ങി നിന്നു. എന്നാൽ അവന്റെ പ്രണയം നിസ്വാർത്ഥമാണെന്ന് ഓരോ നിമിഷവും അവൻ തെളിയിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. ✨️✨️✨️✨️✨️✨️✨️✨️✨️✨️✨️✨️✨️✨️✨️✨️✨️ ക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്നും അനുവിനെ കൂട്ടി ദേവൻ മടങ്ങിയത് അനുവിന്റെ വീട്ടിലെക്ക് തന്നെ ആണ്. തന്റെ വീട് ഇനി തനിക്ക് അന്യമാണെന്ന് കരുതി മറ്റൊരു വീട്ടിൽ ചെന്നു കയറുന്നതിനെ കുറിച്ച് ആലോചിച്ചു വ്യാകുലപെട്ടിരുന്ന അനു അവന്റെ നീക്കം കണ്ടു ഒന്നും മനസ്സിലാകാതെ ആശങ്കയോടെ അവനെ നോക്കി പോയിരുന്നു. എന്നാൽ തനിക്ക് മുൻപേ എല്ലാം അറിഞ്ഞിരുന്നു എന്ന പോലെ ദേവകിയും അഭിയും അവരെ കാത്തു വീടിന് പുറത്തു തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നു. കാറിൽ നിന്നിറങ്ങിയ ദേവൻ ഡോർ തുറന്നു അവൾ പോലും പ്രതീക്ഷിക്കാതെ അനുവിനെ കൈകളിൽ കോരി എടുത്തിരുന്നു. ഇടുപ്പിൽ അവന്റെ കൈകളുടെ ചൂട് അറിഞ്ഞു അവൾ ഒന്ന് ഞെട്ടി പിണഞ്ഞു കൊണ്ട് കുതറി. "എന്റെ ഭാര്യേ. ഒന്ന് അടങ്ങിയിരി. ഇനി ഭാഗ്യം ഉണ്ടെങ്കിൽ ലൈഫ് ലോങ്ങ്‌ നിന്നെ കോരി എടുക്കേണ്ടതല്ലേ ഞാൻ. എനിക്ക് no പ്രോബ്ലം. പിന്നെ നിനക്ക് എന്നാടി.?അടങ്ങി ഇരിയെടി അവിടെ." അവന്റെ ശബ്ദം ഉയർന്നതും അവൾ മൗനം പാലിച്ചു ദേവകിയെയും അഭിയേയും പാളി നോക്കി. ദേവകി കണ്ണുകൾ നിറച്ചു ഇരുവരെയും നോക്കി നിൽപ്പുണ്ട്. അഭി ആകട്ടെ സന്തോഷവും ചമ്മലും ഒക്കെ ആയി ആകെ ചൂളി നിൽപ്പുണ്ട്. തന്റെ ചേച്ചിയുടെ ലൈഫ് സേഫ് ആണെന്ന സന്തോഷം ആയിരിക്കാം. എന്നാൽ ആരുമില്ലാതെ തന്നെ റൂമിൽ ഒതുങ്ങി കൂടിയ അത്രത്തോളം സുരക്ഷിതത്വം തനിക്ക് ഒരിക്കലും ഇനി കിട്ടില്ലെന്ന അനുമാനത്തിൽ ആണ് അനു. ദേവകി ഇരുവരെയും ക്ഷണിച്ചു അകത്തേക്ക് കയറ്റിയതും നടക്കുന്നത് ഇപ്പോഴും മനസ്സിലാകാതെ അവന്റെ കൈകളിൽ ചുരുണ്ടു കൂടി ഇരുന്നു അനു. ദേവൻ അവളെ റൂമിൽ ബെഡിലേക്ക് ഇരുത്തിയതും കയ്യും നടുവും അവൻ ഒന്ന് ഉഴിഞ്ഞു. "കാണുന്നത് പോലെ അല്ലല്ലോ. മനുഷ്യന്റെ കൈ ഒടിഞ്ഞു. ഇങ്ങനെ പോയാൽ ലൈഫ് ലോങ്ങ്‌ എടുക്കാൻ എന്റെ കൈ ഉണ്ടാവില്ല പെണ്ണെ.." അവൻ തമാശ എന്ന പോൽ പറഞ്ഞത് ആണെങ്കിലും അത് അനുവിന് സഹിച്ചില്ല. "തന്നോട് എന്നെ വാരി എടുക്കാൻ ഒന്നും ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലാലോ. വല്യ ഹീറോ കളിച്ചു ബാക്കി ഉള്ളവനെ പൊക്കി എടുത്തു കൊണ്ട് വന്നതും പോരാ ഇപ്പൊ എന്നെ പരിഹസിക്കുന്നോ. എന്റെ സമ്മതം കൂടാതെ എന്റെ കാര്യങ്ങളിൽ ഇടപെടാൻ വരരുത്. അതെനിക്ക് ഇഷ്ടല്ല. " "ഓഹ് ഉത്തരവ്. അഭിയെ പറഞ്ഞു വിടാം. ഫ്രഷ് ആയിരിക്ക്." "അല്ല. ഞാൻ തന്റെ വീട്ടിലെക്ക് അല്ലെ വരണ്ടേ. അതിന് പകരം ഇവിടേക്ക് കൊണ്ട് വന്നതിന്റെ അർഥം? " ചോദിക്കരുതെന്ന് കരുതിയതാണെങ്കിൽ പോലും അവൾ അറിയാതെ ചോദിച്ചു പോയിരുന്നു. "എന്തായാലും ഒന്ന് സമ്മതിച്ചു തന്നേ മതിയാകൂ .വിവാഹത്തിന് മുൻപ് എന്നോട് അപേക്ഷിച്ച പെണ്ണെ അല്ല ഇത്. ഇതിപ്പോ എന്നെ കടിച്ചു കീറാൻ നിൽക്കുന്ന ഒരു പുലിയുടെ ശൗര്യം ആണ് നിനക്ക്. അത് നന്നായി. കരഞ്ഞു കലങ്ങി ഇരിക്കുന്ന മുഖം എനിക്കിഷ്ടല്ല. ഇതാകുമ്പോൾ ഒരു ഐശ്വര്യമുണ്ട് " "ഡോ ദേവാ.. ഞാൻ പറഞ്ഞു എന്നെ പരിഹസിക്കാൻ നിൽക്കണ്ട എന്ന്. പറ ഇവിടേക്ക് കൊണ്ട് വന്ന ഉദ്ദേശം?" അതിന് മറുപടി നൽകാതെ ഒന്ന് കണ്ണ് ചിമ്മി അവൻ റൂമിന് പുറത്തു ഇറങ്ങിയിരുന്നു. അനു ഒന്നും മനസ്സിലാകാതെ ബെഡിലെ വിരിച്ചിരുന്ന ഷീറ്റിൽ കൈകൾ മുറുക്കി തന്റെ ദേഷ്യവും സങ്കടവും നിയന്തിച്ചു. "ആഹാ ചേച്ചി ഇത് വരെ ഡ്രസ്സ്‌ മാറിയില്ലേ? ഞാൻ കരുതി ദേവേട്ടൻ ഹെല്പ് ചെയ്തു കാണുമെന്നു. ഇപ്പൊ നിങ്ങൾക്കിടയിൽ എപ്പോഴും കടന്നു വരാൻ എനിക്ക് കഴിയില്ലല്ലോ. അതാ ഞാൻ വരാഞ്ഞത്." അഭി റൂമിലേക്ക് വന്നതും അല്പം ചമ്മലോടെ പറയുന്നവളെ സംശയത്തോടെ അനു നോക്കി. "നീ എന്താ അഭി പറഞ്ഞു വരുന്നത്. വിവാഹം കഴിഞ്ഞു എന്ന് കരുതി എന്റെ അവകാശം ഞാൻ ആർക്കും പണയം കൊടുത്തിട്ടില്ല. എനിക്ക് comfortable നീ ആണ്. അത് കൊണ്ട് നീ തന്നെ എന്റെ അരികിൽ മതി. അല്ലാതെ ഒന്ന് കെട്ടി എന്ന് കരുതി അയാൾക്ക് മുൻപിൽ എല്ലാം മറന്നു പെരുമാറാൻ എനിക്ക് ആവില്ല.." മനസ്സിൽ ഉള്ളത് അതേ പടി പറയുന്നവളെ അഭി അത്ഭുതത്തോടെ ആണ് നോക്കി കണ്ടത്. "നീ ഇതെന്താ ചേച്ചി ഈ പറയണേ? ദേവേട്ടൻ നിന്റെ ഭർത്താവ് ആണ് ഇന്ന് മുതൽ. ഇപ്പൊ ഇങ്ങനെ ഒക്കെ പറയും. കുറച്ചു ദിവസം കഴിയുമ്പോൾ നമ്മൾ ഒക്കെ ഔട്ട്‌ ആകും. നോക്കിക്കോ." "അഭി നിനക്ക് പറ്റുമെങ്കിൽ എന്നെ ഹെല്പ് ചെയ്യ്. അല്ലാതെ വെറുതെ ബുദ്ധിമുട്ടി ആരും കൂടെ നിൽക്കണ്ട " ഉള്ളിലെ ദേഷ്യം അനു അഭിയോടായി തീർത്തതും ഒന്നും മനസ്സിലാകാതെ നിൽക്കുകയാണ് അവൾ. "നിനക്ക് വട്ടാണ് ചേച്ചി. നിനക്ക് അറിയ്യോ. നിന്നെ എന്തിനാ ഇവിടേക്ക് കൂട്ടി കൊണ്ട് വന്നതെന്ന്? നിനക്ക് ഈ അവസ്ഥയിൽ പെട്ടെന്ന് ഒരു മാറ്റം നിന്നെ വിഷമിപ്പിച്ചാലോ, മാത്രം അല്ല ദേവേട്ടനും അമ്മയ്ക്കും ഒപ്പം പെട്ടെന്ന് നീ അടുക്കാൻ വഴിയില്ല. അത് കൊണ്ട് തത്കാലം നീ ഞങ്ങൾക്ക് ഒപ്പം നിന്നു ഒന്ന് ok ആയ ശേഷം മഠത്തിൽ വീട്ടിലെക്ക് കൂട്ടി കൊണ്ട് പോകൂ എന്ന് ദേവേട്ടൻ ആണ് തീരുമാനിച്ചത്. നിന്റെ മനസ്സ് അറിഞ്ഞു നിന്ന ആ മനുഷ്യനോട് നിനക്കെന്താ ഇത്ര ദേഷ്യം ചേച്ചി..?" അഭി ചോദിച്ചതും അനു ഒരിക്കലും അങ്ങനെ ഒരു നീക്കം അവനിൽ നിന്നും പ്രതീക്ഷിച്ചില്ല. അവന്റെ ഇഷ്ടം മാത്രം ആണ് അവനു വലുതെന്നു ആണ് അനു കരുതിയിരുന്നത്. എന്നാൽ ഇങ്ങനെയും ഒരു മുഖം അവനുണ്ടെന്ന് അവളും അറിഞ്ഞു തുടങ്ങുകയായിരുന്നു. ശരിയാണ് താൻ ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നു ക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്നും തന്റെ ലോകം ആയ ഇവിടേക്ക് തന്നെ മടങ്ങി വന്നിരുന്നെങ്കിൽ എന്ന്. ആ ആഗ്രഹം അവൻ തന്നെ നടത്തി തരുമെന്ന് അവൾ അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല.. (തുടരും ).. കണ്ണൂർകാരൻ 🥰🥰🥰🥰🥰 #📔 കഥ #📙 നോവൽ #✍ തുടർക്കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📚 ട്വിസ്റ്റ് കഥകൾ