*ഈ സ്നേഹക്കുടകീഴിൽ...💜☂️* ഭാഗം : 5 ✍️ റിൻസി പ്രിൻസ് സത്യമാണോ നീ പറഞ്ഞത് തൻറെ വാക്കുകളിൽ വിശ്വാസം തോന്നാത്തത് പോലെ അമ്മ അത് ചോദിച്ചു..... അതേ അമ്മേ....... അമ്മയെ കാൾ വലുതല്ല എനിക്ക് മറ്റൊന്നും...... അമ്മയേക്കാൾ വലുതായി ഈ ലോകത്ത് എനിക്ക് മറ്റൊന്നും ഇല്ല.... ഞാൻ സത്യയേ മറന്നോളാം.... ഐസിയുവിൽ നിന്നും ഇറങ്ങുമ്പോൾ എങ്ങനെ മറക്കും എന്ന് മാത്രം തനിക്ക് അറിയില്ലായിരുന്നു..... എങ്കിലും അമ്മയുടെ മുഖത്തു തെളിഞ്ഞ ആശ്വാസം തനിക്ക് ലഭിച്ച ഒരു വലിയ ആശ്വാസം കൂടി ആണെന്നാ നിമിഷം അറിയുകയായിരുന്നു..... പുറത്തേക്ക് നടക്കുമ്പോൾ അമ്മ വിളിച്ചു.... "മോളെ.... "എന്താണ് അമ്മേ.... "എനിക്ക് വേണ്ടി അവനെ നീ മറക്കണ്ട.... നിന്റെ മനസ്സിൽ അവൻ എത്രത്തോളം വലുത് ആണ് എന്ന് നിന്റെ വാക്കുകളിൽ നിന്ന് എനിക്ക് മനസിലായി..... "അമ്മേ..... അറിയാതെ വിളിച്ചു പോയി.... "ഇവിടുന്ന് ഇറങ്ങിയാൽ ഉടനെ അമ്മയേ വന്നു കാണാൻ നീ അവനോട് പറ.... അവന്റെ വീട്ടിൽ പോയി നമ്മുക്ക് ആലോചിക്കാം.... ജാതിയും മതവും ഒന്നും അല്ല നിന്റെ ഇഷ്ട്ടം ആണ് എനിക്ക് വലുത്.... അമ്മയുടെ ആ വാക്കുകൾ നൽകിയ സന്തോഷം ചെറുത് അല്ലായിരുന്നു.... അല്ലെങ്കിലും മക്കളുടെ വിഷമം അമ്മയോളം മനസിലാക്കിയ ആരാണ് ഉള്ളത്..... അവിചാരിതമായി വീണ്ടും ജീവനെ കണ്ടിരുന്നു... അമ്മയെ കണ്ടോ.... കണ്ടു എന്തുപറഞ്ഞു അമ്മ... അധികം ഒന്നും സംസാരിച്ചില്ല..... പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങൾ എങ്ങനെ ആണ് അയാളോട് ഇപ്പോൾ പറയുന്നത്... ഇപ്പോൾ ഒരുപാട് സ്‌ട്രെയിൻ ചെയ്യിക്കേണ്ട... "മ്മ്. "ബുദ്ധിമുട്ട് ആകില്ല എങ്കിൽ എനിക്ക് ഫോണ് ഒന്ന് തരാമോ.... എന്റെ ഫോൺ വീട്ടിലാണ്... അതിനെന്താ.... അവൻ പോക്കറ്റിൽ നിന്ന് ഫോൺ എടുത്തു അവൾക്ക് നൽകി... ഈശോയുടെ ഒരു തിരിഹൃദയ രൂപം ആയിരുന്നു അവന്റെ വാൾപേപ്പർ... അത് കണ്ടപ്പോൾ അവൾക്ക് അവനോട് ബഹുമാനം തോന്നി.... അവൾ പെട്ടന്ന് സെറയുടെ നമ്പർ ഡയൽ ചെയ്തു.... തന്റെ ഫോൺ കൂടെ എടുത്തു കൊണ്ട് വരാൻ മറക്കരുത് എന്ന് പറഞ്ഞു... അവൾ സംസാരിക്കുമ്പോൾ എല്ലാം ജീവൻ അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് തന്നെ നോക്കിനിൽകുവായിരുന്നു.... അവളുടെ സംസാരത്തിനു പോലും ഒരു സൗന്ദര്യം ഉണ്ടെന്ന് അവന് തോന്നി.... "താങ്ക്സ്... അവൾ ഫോൺ തിരിച്ചു വച്ചു നീട്ടിയപ്പോൾ ആണ് താൻ ഇത്രയും നേരം അവളെ തന്നെ നോക്കി നിൽക്കുക ആയിരുന്നു എന്ന് ജീവൻ ഓർത്തത്.... "യു are always welcome അതിന് പല അർഥങ്ങൾ ഉണ്ടെന്ന് അവൾക്ക് തോന്നി.... "എങ്കിൽ ഞാൻ പോട്ടേ... "ഓക്കേ സോന വൈകുന്നേരത്തിനു ശേഷം എനിക്കൊരു സർജറി ഉണ്ട്.... റൂമിലേക്കുള്ള വഴി അറിയാലോ... അറിയാം... ഇടയ്ക്ക് കാണാം... എനിക്ക് ഒന്ന് സോനയോട് സംസാരിക്കണം.... അമ്മ ഓക്കേ ആവട്ടെ.... ശരി.... റൂമിലേക്ക് ചെല്ലുമ്പോൾ ഈ സന്തോഷം സത്യോട് പറയാൻ ഉള്ള തിരക്കായിരുന്നു അവൾക്ക്.... കുറച്ചു സമയത്തിന് ശേഷം സോഫിചേച്ചിയും സെറയും എത്തിയിരുന്നു.... അമ്മയെ പോയി കാണാമെന്ന് സിസ്റ്റർ വന്നു പറഞ്ഞു ഞാൻ കാണാൻ പോയതായിരുന്നു... എന്നിട്ട് നീ കണ്ടോ.... സംസാരിച്ചോ...? സംസാരിച്ചു... എങ്കിൽ ഞാൻ കൂടി ഒന്ന് പോയി കണ്ടിട്ട് വരാം... സെറ പുറത്തേക്ക് നടന്നു... എന്താടി ഇന്നലെ നടന്നത്.... സെറ പുറത്തേക്ക് പോയപ്പോൾ സോഫി ചേച്ചിയുടെ ആ ചോദ്യത്തിൽ നിന്ന് തന്നെ എല്ലാം മനസ്സിലായിട്ടുണ്ട് എന്ന് മനസ്സിൽ ആയിരുന്നു.... ചേച്ചിയോട് ഒക്കെ തുറന്നു പറഞ്ഞു.... അല്ലെങ്കിലും കുട്ടിക്കാലം മുതലേ എല്ലാ കാര്യങ്ങളും ചേച്ചിയോടെ ആയിരുന്നു പറയുന്നത്.... സ്കൂൾ വിട്ടു വന്നാൽ ഉടനെ എല്ലാ വിശേഷങ്ങളും ചേച്ചിയുടെ മടിയിൽ കിടന്ന് പറഞ്ഞില്ലെങ്കിൽ ഒരു സമാധാനവും ഉണ്ടാവില്ല... ചേച്ചി ഒന്ന് ചേർത്തു പിടിച്ചാൽ മതി... സംസാരിച്ചാൽ മതി.... മനസ്സിലെ വിഷമങ്ങൾക്ക് ഒരു താങ്ങ് ആണത്.... "ഏതായാലും അമ്മ സമ്മതിച്ചല്ലോ.... സോഫിചേച്ചിയുടെ സന്തോഷം ആ വാക്കിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു.... "ഞാൻ ഒന്ന് സത്യയെ വിളിച്ചു പറയട്ടെ.... "മ്മ് ചെല്ല്... . ഫോൺ എടുത്തു അല്പം മാറി നിന്നു.... ഫോണിൽ നോക്കിയപ്പോൾ 258 മിസ്ഡ് കോൾസും 140 മെസ്സേജസ്... എല്ലാം സത്യയുടെ.... ഉടനെ തന്നെ ഫോൺ എടുത്തു തിരിച്ചു വിളിച്ചു.... ഒറ്റ ബെല്ലിൽ തന്നെ തൻറെ ഫോൺ കോൾ കേട്ട് കാത്തിരുന്നതുപോലെ കോൾ എടുക്കപ്പെട്ടു... സോനാ നീ എവിടെയായിരുന്നു....? ഞാൻ എത്ര പ്രാവശ്യം വിളിച്ചു നീ എന്താ ഫോൺ എടുക്കാതിരുന്നത്....? സാധാരണ താൻ ഫോൺ എടുത്തില്ലെങ്കിൽ തിരിച്ച് ദേഷ്യപ്പെട്ട് ആണ് സംസാരിക്കുന്നത്.... പക്ഷേ ഇപ്പോൾ സ്വരം ആർദ്രം ആയിരുന്നു.... അമ്മ ഹോസ്പിറ്റലിൽ ആയിരുന്നു... ഞാൻ അറിഞ്ഞു... എന്താണ് കാര്യം എന്ന് അറിഞ്ഞൊ.... കുറ്റബോധത്തിൽ ഉള്ള ഒരു മൂളൽ ആയിരുന്നു അതിനുള്ള മറുപടി... "അതുകൊണ്ട് ഞാൻ ഒരു തീരുമാനം എടുത്തു സത്യ.... "എന്ത് ആവലാതി നിറഞ്ഞ സ്വരം കാതിൽ എത്തി.... "നിന്നെ മറന്നോളാം എന്ന് ഞാൻ പറഞ്ഞു... "സോന.... അത്‌ ഒരു അലർച്ച ആയിരുന്നു... വേദനയും ദേഷ്യവും എല്ലാം ആ വാക്കുകളിൽ അലയടിച്ചു... "സോറി സത്യ.... ഞാൻ ആ ഡോക്ടറെ വിവാഹം കഴിച്ചോളാം എന്ന് പറഞ്ഞു.... ഉള്ളിൽ ചിരി അടക്കി പിടിച്ചാണ് പറഞ്ഞത്... അവനെ ഒന്ന് വട്ടു കളിപ്പിക്കാം എന്ന് മനസ്സിൽ കരുതിയിരുന്നു.... "കൊള്ളാം.... നല്ല തീരുമാനം... ആ വാക്കുകളിൽ പുച്ഛം നിറഞ്ഞു... "എന്താണ് ഡോക്ടർ നല്ല ആളല്ലേ... കാണാൻ സുന്ദരൻ... നല്ല ജോലി.. മറുവശത്തു നിശബ്ദത... "സത്യ..... ഒരിക്കൽ കൂടെ വിളിച്ചു.... "എടാ പൊട്ടാ നമ്മുടെ കല്യാണത്തിന് അമ്മ സമ്മതിച്ചു.... മറുവശത്തു നിന്ന് പ്രതികരണം ഇല്ലാതെ ആയപ്പോൾ വല്ല്യ സസ്പെൻസ് പൊളിക്കും പോലെ അവൾ പറഞ്ഞു.... "എന്താണ്... മറുവശത്തു താൻ പ്രതീക്ഷിച്ച സന്തോഷത്തിനു പകരം ഒരു ഞെട്ടൽ ആണ് എന്ന് അവൾക്ക് തോന്നി... "ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലേ അവസാനം അമ്മക്ക് സമ്മതിക്കേണ്ടി വരും എന്ന്.... അത്രക്ക് ഇഷ്ട്ടം ആണ് അമ്മക്ക് എന്നെ... പാവത്തിനെ ഞാൻ എന്തൊക്കെ പറഞ്ഞു.... അമ്മ വീട്ടിൽ എത്തിയാൽ ഉടനെ നീ വന്നു സംസാരിക്കണം.... "മ്മ് ശരി... "നിനക്ക് എന്താണ് സത്യ ഒരു സന്തോഷം ഇല്ലാതെ... "എന്താണ് സോന നീ പറയുന്നത് ഏറ്റവും കൂടുതൽ സന്തോഷിക്കണ്ട സമയം അല്ലേ ഇത്... എന്റെ സന്തോഷം പറഞ്ഞാൽ നിനക്ക് മനസിലാവില്ല.... "ഓക്കേ ഞാൻ പിന്നെ വിളിക്കാം... "ശരി.... പിന്നീട് പെട്ടെന്ന് തന്നെ അമ്മ റൂമിലേക്ക് മാറ്റിയിരുന്നു...... അമ്മ വല്ലാതെ സന്തോഷത്തിലായിരുന്നു എന്ന് തോന്നിയിരുന്നു...... ഹോസ്പിറ്റലിൽ പോകുന്നത് വരെ താൻ വീട്ടിലേക്ക് പോകാതെ ഹോസ്പിറ്റലിൽ തന്നെയായിരുന്നു..... ഇതിനിടയിൽ എല്ലാം ജീവൻ ഡോക്ടർ പലപ്രാവശ്യം റൂമിൽ വന്ന് അമ്മയെ കാണുന്നുണ്ടായിരുന്നു.... അയാളുടെ എന്തിനിങ്ങനെ ചെയ്തു എന്ന് പറയണമെന്ന് ഒരു ബുദ്ധിമുട്ട് അമ്മയ്ക്ക് ഉള്ളതുപോലെ തോന്നി.... ഡോക്ടർ പറഞ്ഞത് പോലെ ഓവർഡോസ് ആയതാണ് മരുന്ന് എന്ന് പറഞ്ഞ് അമ്മ ഒഴിഞ്ഞു... "ഇനി വീട്ടിൽ പോയി റസ്റ്റ്‌ എടുത്താൽ മതി.... ഡോക്ടർ പറഞ്ഞു... "പിന്നെ ഡോക്ടർ ജീവനു അറിയാവുന്നവർ ആയോണ്ട് പോലീസിൽ ഇൻഫോം ചെയ്തിട്ടില്ല... ഇനി ഇങ്ങനെ അബദ്ധം ഒന്നും ചെയ്യരുത്... ഡോക്ടർ അങ്ങനെ പറയുമ്പോൾ താൻ നന്ദിയോടെ ജീവനെ നോക്കി.... ഒരു പുഞ്ചിരി മാത്രം ആയിരുന്നു അതിനുള്ള മറുപടി.... ഇറങ്ങുന്നതിനു മുൻപ് ജീവൻ വിളിച്ചു... സോന വൺ മിനിറ്റ്... മടിച്ചാണ് അടുത്തേക്ക് ചെന്നത്... ഫ്രീ ആകുമ്പോള് എന്നെ ഒന്ന് വിളിക്കണം.... എനിക്ക് സംസാരിക്കാൻ ഉണ്ട്... കാർഡ് കൈയ്യിൽ ഉണ്ടല്ലോ... യന്ത്രികമായി തല ചലിപ്പിച്ചു... വീട്ടിൽ ചെന്നപ്പോഴും താൻ അമ്മയുടെ എല്ലാ കാര്യങ്ങളും ചെയ്തു.... പലവട്ടം സത്യയെ വിളിച്ചു എങ്കിലും ഫോൺ ഓഫ്‌ ആയിരുന്നു... വൈകുന്നേരം അമ്മക്ക് ഉള്ള കഞ്ഞി കൊടുത്തു റൂമിലേക്ക് വരുമ്പോൾ ആയിരുന്നു പരിചയം ഇല്ലാത്ത നമ്പറിൽ നിന്നും ഒരു കാൾ വന്നത് അവൾ ഫോൺ എടുത്തു... "ഹലോ സോന അല്ലേ... "അതെ... "ഞാൻ രോഹിത് സത്യയുടെ ഫ്രണ്ട് ആണ്... "എന്താണ്... "ഞാൻ ഒരു സാഡ് ന്യൂസ്‌ പറയാൻ ആണ് വിളിച്ചത്.... "എന്താണ്.... അവളിൽ പരിഭ്രമം നിറഞ്ഞു... "സത്യക്ക് ഒരു ആക്‌സിഡന്റ് പറ്റി.... നിങ്ങൾടെ മാര്യേജ് ഓക്കേ ആയതിന്റെ സന്തോഷത്തിനു അല്പം കുടിച്ചിട്ട് അവൻ ബൈക്കിൽ പോയതാ... "അയ്യോ....എന്നിട്ട്.. "സത്യ പോയി സോന.....! "പോയെന്നോ എവിടേക്ക്.... "ടിപ്പറിന്റെ അടിയിൽപെട്ടതാ കാണാൻ പോലും നമ്മുക്ക് ഒന്നും കിട്ടിയില്ല... സത്യാ.................................. അവളുടെ ആ അലർച്ച ആ വീട് മുഴുവൻ നിറഞ്ഞു നിന്നു... (തുടരും ) #📙 നോവൽ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ