♥️നിന്നിലലിയാൻ♥️ 64 എയർപോട്ടിലേക്കുള്ള വഴിയിൽ കാറിൽ എല്ലാവരും അവരവരുടേതായ ലോകത്തു ചിന്തയിൽ ആയിരുന്നു.. കണ്ണനാണ് ദേവുവിനെ നീറ്റികൊണ്ടിരുന്നത് എങ്കിൽ മറ്റെല്ലാവരിലും സിദ്ധുവിന്റെ മുഖമായിരുന്നു... ഇപ്പോഴുള്ള അവന്റെ അവസ്‌ഥ എന്തായിരിക്കും എന്ന് എല്ലാവർക്കും ബോധ്യമുണ്ടായിരുന്നു.. ഒരാളിലേക്ക് മാത്രം ലോകം ചുരുക്കി ജീവിച്ചവനെ....താൻ ലോകമായി കണ്ടവൾക്ക് താൻ ആരുമല്ല എന്ന വസ്തുത എത്രമാത്രം പിടിച്ചുലക്കും എന്ന് എല്ലാവർക്കും അറിയാമായിരുന്നു.. ഇടക്ക് ഡ്രൈവർ കാർ നിർത്തിയപ്പോഴാണ് എല്ലാവരും ഓർമകളിൽ നിന്നുണർന്നത്.. ""സാർ...ഗേറ്റ് അടച്ചിരിക്കുകയാ....ഇനി ട്രെയിൻ പോയി കഴിഞ്ഞേ തുറക്കൂ...ഇരുപത് മിനിറ്റോളം ആവും ചിലപ്പോൾ..."" ഡ്രൈവർ അത് പറഞ്ഞതും ദേവു വേഗം കാറിൽ നിന്നിറങ്ങി... ഒരു ബ്രിഡ്ജിന് മുകളിലായിരുന്നു അവരപ്പോൾ... അവൾ പാലത്തിനോരത്തു പോയി നിൽക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ കാർത്തി വേഗം വെപ്രാളത്തോടെ ഇറങ്ങാൻ പോയി... ചിലപ്പോൾ എടുത്തെങ്ങാനും ചാടിയാലോ... അപ്പോഴേക്കും മഹേശ്വർ അവനെ തടഞ്ഞു... ""ഇനി അവൾ അങ്ങനെയൊന്നും ചെയ്യില്ല കാർത്തി...അന്ന് നീ പറഞ്ഞ വാക്കുകൾ അവൾക്ക് അത്രമാത്രം ഉള്ളിൽ കൊണ്ടിട്ടുണ്ട്‌....ഇനി മരിക്കാൻ ഒന്നും ശ്രമിക്കില്ല...നമുക്ക് വേണ്ടി മാത്രം ഇത് പോലെ അങ്ങനെ ജീവിച്ചു തീർക്കും..."" ആ വാക്കുകളിൽ മകളുടെ ഇനിയുള്ള ജീവിതം മുഴുവനും ഇങ്ങനെ കണ്ണീരിൽ കുതിർന്നു തീരും എന്നറിയാവുന്ന ഒരച്ഛന്റെ എല്ലാ വേദനകളും പ്രകടമായിരുന്നു.. അത് കേട്ടപ്പോൾ പിന്നെ കാർത്തി കാറിൽ തന്നെയിരുന്നു...ഒറ്റക്ക് നിൽക്കുന്നത് അവൾക്ക് ചിലപ്പോൾ കുറച്ചാശ്വാസം ആയെങ്കിലോ... അവൾ വിദൂരതയിലേക്ക് കണ്ണും നട്ട് തന്റെ നഷ്ട പ്രണയത്തിൽ ചേക്കേറി അവിടെ നിൽപ്പ് തുടർന്നു... പെട്ടെന്നായിരുന്നു അവിടെ ഒരു ജീപ്പ് വന്ന് നിർത്തിയത്..നാലു പേർ ഉണ്ടായിരുന്നു അതിൽ... അതിൽ ഒരുവൻ അടഞ്ഞു കിടക്കുന്ന ഗേറ്റിൽ നോക്കി മുറുമുറുത്തു കൊണ്ട് തിരിഞ്ഞതുമാണ് പാലത്തിനരികിൽ നിൽക്കുന്ന ദേവുവിനെ കണ്ടത്... അവന്റെ ഓർമ കുറച്ചു നാൾ പുറകിലേക്ക് പോയി...💫💫 അന്ന് ദേവുവുമായി ഇടയ്ക്ക് വരാറുള്ളത് പോലെ മാളിലേക്ക് വന്നതായിരുന്നു സിദ്ധു.. അവിടെ എത്തിയാൽ പിന്നെ അവൾ ടോയ്‌സെക്ഷനിൽ നിന്ന് പുറത്തിറങ്ങില്ല.. അവിടെയുള്ള ഒരോന്നും എടുത്തു നോക്കുകയും കളിക്കുകയും ചെയ്തു കൊണ്ടിരിക്കും... അവിടം അവൾക്ക് ഒരുപാട് ഇഷ്ടമാണെന്ന് അറിയാവുന്നത് കൊണ്ട് തന്നെ സിദ്ധു അവിടെ എത്തിയാൽ പിന്നെ അവളെ ഫ്രീയായി വിടും... എന്നിട്ട് ഒരുവശത്തു വെറുതെ ചെന്നിരുന്ന് അവളെ നോക്കികൊണ്ടിരിക്കും... ഓരോ ടോയും എടുത്തു നോക്കുമ്പോൾ അവളിൽ തെളിയുന്ന കൗതുകവും ആഹ്ലാദവും എല്ലാം നിറഞ്ഞ ചിരിയോടെ അവൻ മനസിലേക്കാവാഹിക്കും... ഇടക്ക് ഒരു കാൾ വന്നതും അവൻ അവളെ ഒന്ന് നോക്കിയ ശേഷം കുറച്ചപ്പുറത്തേക്ക് പോയി കാൾ അറ്റൻഡ് ചെയ്തു സംസാരിക്കാൻ തുടങ്ങി... ഈ സമയത്തായിരുന്നു ഇവൻമാർ അവിടേക്ക് വന്നത്...വെറുതെ ഓരോ സെക്ഷനിലും കയറി അവിടെയുള്ള പെണ്ണുങ്ങളെ ശല്യം ചെയ്യലാണ് ഇവരുടെ മെയിൻ ജോലി.. ഇവിടേക്ക് വന്ന് ദേവുവിനെ കണ്ടതും അവർ വായും പൊളിച്ചു നോക്കി നിൽപ്പ് തുടങ്ങി.. അവളുടെ കുട്ടികളെ പോലുള്ള പെരുമാറ്റം കൂടി കണ്ടതോടെ അവരുടെ ആവേശം കൂടി.. പതിയെ അവൾക്കടുത്തു ചെന്ന് നിന്നു.. ""ഞങ്ങൾ എടുത്തു തരട്ടെ..."" അതിൽ ഒരുവൻ അതും ചോദിച്ചു പതിയെ അവളുടെ കയ്യിലൂടെ വഷളത്തരത്തോടെ  വിരലോടിച്ചു... നമ്മുടെ കൊച്ചിനാണെങ്കിൽ സിദ്ധു അല്ലാതെ മറ്റാരും അവളുടെ അടുത്ത് ഇത്ര ചേർന്ന് നിൽക്കുന്നത് പോലും ഇഷ്ടമല്ല.. അങ്ങനെ ഉള്ളപ്പോഴാണ് അവളുടെ കയ്യിലും തൊടുന്നത്... പിന്നെ അവൾ ഒന്നും നോക്കിയില്ല.. സിദ്ധു...എന്ന് ഒരൊറ്റ അലറിവിളിക്കലായിരുന്നു... പിന്നെ സിദ്ധു വന്നതും അവരെ അടിച്ചു ഒരു പരുവമാക്കിയതും എല്ലാം വളരെ പെട്ടെന്നായിരുന്നു....💫💫 ഓർമകൾക്കൊടുവിൽ അവന്റെ കൈ അവൻ പോലും അറിയാതെ നെറ്റിയിൽ ഇപ്പോഴും തെളിഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന പാടുകളിൽ ചെന്നെത്തി നിന്നു.. അവൻ വേഗം അരികിൽ ഇരിക്കുന്ന അവന്റെ കൂട്ടുകാരനെ തട്ടി വിളിച്ചു.. ""എടാ....ഇതാ പെണ്ണല്ലേ..."" അവൻ ഏത് പെണ്ണ് എന്ന ഭാവത്തിൽ നോക്കി... ""നമ്മൾ അന്ന് മാളിൽ പോയപ്പോൾ അവിടെ ഒരു വട്ട് പെണ്ണിനെ തൊട്ടെന്ന് പറഞ്ഞു നമ്മളെ ഒരുത്തൻ പഞ്ഞിക്കിട്ടില്ലേ... അവന്റെ ആ പെണ്ണല്ലേ അത്..."" അത് കേട്ടതും കൂടെയുള്ളവർ എല്ലാം അതെ എന്ന മട്ടിൽ തലയാട്ടി... ""അന്ന് മുതൽ ഈ പെണ്ണിനെ ഒന്ന് ഒറ്റക്ക് കിട്ടാൻ വേണ്ടി കാത്തിരിക്കുകയായിരുന്നു.. ഇന്നാ...ഇവളെ ഇങ്ങനെ തനിച്ചു കാണുന്നത്.. അല്ലെങ്കിൽ അവൻ എപ്പോഴും  കൂടെ കാണും.. ഇന്ന് പക്ഷേ ഈ പരിസരത്തൊന്നും അവനെ കാണാനില്ല.."" അതിലൊരുവൻ ചുറ്റും കണ്ണോടിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.. അതോടെ അവരും പുറകിൽ ഇരുന്ന അവരുടെ രണ്ടു കൂട്ടുകാരും ചേർന്ന് ദേവുവിനടുത്തേക്ക്  നടന്നു... അവർ അവൾക്ക് ചുറ്റും വന്ന് നിന്നതും ദേവു നെറ്റിചുളിച്ചെല്ലാവരെയും ഒന്ന് നോക്കി.. പിന്നെ അവിടെ നിന്ന് മാറാൻ തുടങ്ങിയതും ഒരുവൻ അവളെ തടഞ്ഞു.. ""എങ്ങോട്ടാ ഓടുന്നത്....?? അല്ല നിന്റെ മറ്റവൻ എവിടെ...?? നിന്നെ ഇരുപത്തിനാല് മണിക്കൂറും പൊതിഞ്ഞു കൊണ്ട് നടക്കില്ലേ...അവനെ പറ്റി തന്നെയാ ചോദിച്ചത്..."' അവന്റെ ചോദ്യം പോലും അവൾക്ക് നേരെ മനസിലായില്ല... ""നിന്റെ വട്ടൊക്കെ മാറിയോ...?? അല്ലെങ്കിൽ ആരെങ്കിലും ഇത് പോലെ നിന്റെ അടുത്തു വന്ന് നിന്നാൽ തന്നെ നീ അലറി വിളിക്കുമല്ലോ സിദ്ധുന്ന്...ഇപ്പോൾ എന്താ വിളിക്കുന്നില്ലേ..."" ""സിദ്ധു...??"" അവൾ ആ പേര് ഓർമകളിൽ പരതുകയായിരുന്നു... ""ഓഹ്...വട്ട് കാലത്തു മാത്രം കൂടെ കൊണ്ട് നടക്കാനായിരുന്നോ അവൻ..ഇപ്പോൾ പുതിയ ആളെ കിട്ടിയില്ലേ...ഞങ്ങൾ മതിയോ...പറയ്..."" അതിൽ ഒരുവൻ അവളുടെ കയ്യിൽ പിടുത്തമിട്ടു കൊണ്ട് തിരക്കി... ""ഞാൻ പറഞ്ഞാൽ മതിയോ...??""😡 പുറകിൽ കാർത്തിയുടെ സ്വരം കേട്ടാണ് അവർ തിരിഞ്ഞത്... 🔵🔸🔵🔸🔵🔸🔵🔸🔵🔸🔵🔸🔵🔸🔵 പിറ്റേന്ന് നേരം പുലരുവോളം സിദ്ധു അതേ കിടപ്പു തന്നെയായിരുന്നു... ഒന്നനങ്ങിയത് പോലും ഇല്ല.. ഇടയ്ക്കിടെ ഒഴുകുന്ന കണ്ണീർ മാത്രം ആ ബ്ലാങ്കെറ്റിനെയും ഷീറ്റിനെയും നനച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു... അവനെ വെറുതെ ശല്യം ചെയ്യണ്ടെന്നു കരുതി മനുവുൾപ്പെടെ ആരും രാത്രി മുകളിലേക്ക്  പോയതും ഇല്ല... രാവിലെ മനു വന്ന് തട്ടി വിളിച്ചിട്ടും അവൻ അതേ കിടപ്പ് തുടർന്നു.. ""സിദ്ധു...ദേവു...നിന്റെ ദേവു വന്നിരിക്കുന്നു.."" മനു അത് പറഞ്ഞിട്ടും അവൻ മുഖം ഉയർത്തി പോലും നോക്കിയില്ല.. അതിന് സാധ്യതയില്ലെന്ന് മറ്റാരിലും നന്നായി അവനറിയാമല്ലോ.... അത് കൊണ്ട് തന്നെ അവൻ മനുവിന്റെ കൈകൾ തട്ടി മാറ്റി... ""എടാ...നീ ഒന്നെഴുന്നേൽക്കുന്നുണ്ടോ...ദേവു വന്നിരിക്കുന്നൂന്ന്..താഴെ നിൽപ്പുണ്ട്..."" മനു വീണ്ടും പറഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നു.. അത് കള്ളമായിരിക്കും എന്ന് തോന്നിയത് കൊണ്ട് തന്നെ സിദ്ധു അവനെ മുഖമുയർത്തി കലങ്ങിയ കണ്ണുകൾ തുറന്ന് രൂക്ഷമായൊന്ന് നോക്കി.. പക്ഷേ...ആ സമയം മനുവിന്റെ മുഖത്തുണ്ടായിരുന്ന തെളിച്ചം കണ്ടതും സിദ്ധു വേഗം എഴുന്നേറ്റ് മുറിക്ക് പുറത്തേക്ക് നടന്നു. റെയിലിങിനടുത്തു ചെന്ന് താഴോട്ട് നോക്കി.. അവിടെ നിൽക്കുന്ന ദേവുവിനെ കണ്ടതും അവന്റെ മുഖം വിടർന്നു.. അവനത് വിശ്വസിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല... സ്വപ്നമാണോ...എന്ന് പോലും ചിന്തിച്ചു പോയി.കണ്ണ് തിരുമ്മി ഒന്ന് കൂടെ നോക്കി... അതെ...ദേവു തന്നെ...❤️ എങ്ങനെ ഇവിടെ...??അവന്റെ മനസ്സ് ഒരായിരം ചോദ്യങ്ങൾ ചോദിക്കുകയായിരുന്നു.. പക്ഷേ...അവനതിന് ഉത്തരം കണ്ടെത്താൻ പറ്റിയ അവസ്ഥയിൽ ആയിരുന്നില്ല... അവന്റെ ദേവു തിരികെ വന്നിരിക്കുന്നു... അത് മാത്രം ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ അവനിൽ.. അവളുടെ അടുത്ത് തന്നെ കാർത്തിയും കൃതിയും മഹേശ്വറും ദേവുവിന്റെ അമ്മ ശാലിനിയും ഒക്കെ നിൽപ്പുണ്ട്‌... പിന്നെയവൻ താഴേക്ക് പായുകയായിരുന്നു... ""ദേവൂ..."" ഉറക്കെ വിളിച്ചു കൊണ്ടവൻ അവൾക്കടുത്തേക്ക് ചെന്ന് അവളെ ഇറുകെ പുണർന്നു... എത്രമാത്രം അവളെ അവനിലേക്ക് ചേർത്ത് നിർത്താമോ അത്രയും ചേർത്ത് പിടിച്ചാണവൻ നിന്നത്... ആ സമയം അവൾക്ക് തന്നെ അറിയില്ലല്ലോ... എന്ന ചിന്തപോലും അവനില്ലില്ലായിരുന്നു...അവന്റെ കണ്ണിലും ചിന്തകളിലും അവന്റെ ദേവു മാത്രം ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ... അവന്റെയാ പുണരരിൽ അവളൊന്ന് പകച്ചു.. ആ സ്പർശം... എന്തിന് ആ ഗന്ധം പോലും എന്ത് കൊണ്ടോ അവൾക്ക് സുപരിചിതമായി തോന്നി. അവൾക്കൊന്നു കുതറി മാറാൻ പോലും കഴിയാത്ത വണ്ണം അത്രയും ഇറുകെയാണവൻ അവളെ പുണർന്നത്.. ആ സമയം സന്തോഷം കൊണ്ടവന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞിരുന്നു...എപ്പോഴോ ഒരേങ്ങൽ പോലും അവനിൽ നിന്ന് പുറപ്പെട്ടിരുന്നു... അവൻ പെട്ടെന്ന് അവളിൽ നിന്നടർന്ന് മാറി ആ മുഖം കയ്യിലെടുത്തു ചുംബനങ്ങളാൽ മൂടി..മതി വരാത്ത പോലെ വീണ്ടും വീണ്ടും അവന്റെ കണ്ണീരിൽ കുതിർന്ന ചുംബനങ്ങൾ അവളിൽ ഉതിർന്നു വീണു കൊണ്ടിരുന്നു... അവനെ ഒന്നെതിർക്കാൻ പോലും കഴിയാത്ത വണ്ണം ആ നിമിഷം അവളും ഞെട്ടലിൽ ആയിരുന്നു.. അപ്പോഴാണവൾ അവന്റെ മുഖം കാണുന്നത് പോലും... ഓർമകളിൽ നിന്ന് വേർപ്പെട്ടെങ്കിലും അവളുടെ മനസ്സിന്റെ ഏതോ ആഴങ്ങളിൽ ആ മുഖം ഉണ്ടായിരുന്നിരിക്കണം.. അവൾക്കാ മുഖം വളരെ പരിചിതമായി തോന്നി..❤️ പക്ഷേ...പെട്ടെന്നെന്തോ ബോധം വന്നത് പോലെ അവൾ അവനെ ഊക്കോടെ തള്ളി മാറ്റി ആ കവിളിൽ ആഞ്ഞടിച്ചു... കാർത്തിയും കൃതിയും അത് പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നു..അത് കൊണ്ട് അവരിൽ വലിയ ഞെട്ടൽ ഒന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.. മനുവും സുനിതാമ്മയും മോഹനും ഒക്കെ ശരിക്കും ഞെട്ടിപ്പോയി... സിദ്ധു അവൾ അടിച്ച കവിളിൽ കൈ ചേർത്ത് വച്ചു അവളെ അന്തംവിട്ട് നോക്കി.. അവനെ ഇത് വരെ കളിയായി പോലും ഒന്ന് നുള്ളി നോവിക്കാത്തവളാണ്... അവൾ എന്തിനാണ് അടിച്ചത് എന്ന് പോലും അവന് മനസിലായില്ല... കെട്ടിപ്പിടിച്ചതിനായിരിക്കുമോ...അതോ..ഉമ്മവച്ചതിനോ...?? അവൻ ചിന്തിച്ചു തീരും മുൻപേ അവൾ കരഞ്ഞു കൊണ്ടവന്റെ ഷർട്ടിന്റെ കോളറിൽ പിടിച്ചുലക്കാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു... ""താനല്ലേ...എന്നോട് ഈ ചതി ചെയ്തത്...?? എന്തിനാ അങ്ങനെ ചെയ്തത്..."' അവൾ അവനെ ശക്തമായി പിടിച്ചു കുലുക്കി കൊണ്ട് അലറി ചോദിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു... അവനാണെങ്കിൽ കാര്യമെന്തെന്ന് പോലും മനസിലായില്ല.. അവൻ വേഗം മഹേശ്വറിനെ നോക്കി... എന്തോ അയാളുടെ മുഖത്തൊരു തെളിച്ചം ഉണ്ടായിരുന്നു..ശാലിനിയിലും അതേ ഭാവമായിരുന്നു.. അവനൊന്നും മനസിലാവുന്നില്ലായിരുന്നു... അവൻ കാർത്തിയെയും കൃതിയെയും സംശയത്തോടെ നോക്കി... അവരിൽ ചെറിയൊരു ചിരിയുണ്ട്... പക്ഷേ...അത് ദേവു കാണാതിരിക്കാൻ പാടുപെടുകയാണവർ.. ദേവു വേഗം അവനിൽ നിന്ന് പിടിവിട്ട് മഹേശ്വറിന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് ചാഞ്ഞു നിന്നു വീണ്ടും കരഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നു.... അയാളും ഭാര്യയും അവളെയും ചേർത്തു പിടിച്ചു  ഉമ്മറത്തേക്ക് നടന്നു.. സിദ്ധുവിന് അവളുടെ കരച്ചിൽ കണ്ട് നിൽക്കാൻ കഴിയുന്നില്ലായിരുന്നു.. ഓടി ചെന്ന് നെഞ്ചിലേക്ക് വലിച്ചിട്ട് ആശ്വസിപ്പിക്കാൻ തോന്നി...പക്ഷേ..വീണ്ടും അടിച്ചാലോ.. അത് കൊണ്ട് അവിടെ തന്നെ അവൻ കവിളും തടവി നിന്നു.. സത്യത്തിൽ അവൻ തീർത്തും ഒരു മായാലോകത്തായിരുന്നു.. അവൾ തിരികെ അവനടുത്തേക്ക് തന്നെ എത്തി എന്നതവന് വിശ്വസിക്കാൻ പോലും കഴിഞ്ഞിരുന്നില്ല.. ഇനിയിപ്പോൾ ഇതൊരു സ്വപ്നമാണെങ്കിൽ പോലും തീർന്നു പോവരുതേ...എന്നത് മാത്രമായിരുന്നു അവന്റെ പ്രാർത്ഥന.. തല്ല് കിട്ടിയാലും ഇങ്ങനെ കൺമുന്നിൽ ഉണ്ടാവുമല്ലോ....❤️ ദേവു ഹാളിൽ നിന്ന് പുറത്തേക്കിറങ്ങിയെന്നു ബോധ്യമായതും കാർത്തിയും കൃതിയും ഓടി വന്നവനെ സന്തോഷത്തോടെ കെട്ടിപിടിച്ചു.. ""കൺഗ്രാറ്റ്സ് സിദ്ധു..."" കാർത്തി അവനിൽ നിന്ന് മാറി കയ്യിൽ പിടിച്ചു കുലുക്കി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു... അവനാണെങ്കിൽ എന്തിന്.. അടി കിട്ടിയതിനോ...?? എന്ന മട്ടിൽ നിൽപ്പുണ്ടായിരുന്നു.. മനുവിലും അതേ ഭാവം തന്നെയായിരുന്നു.. ഇനിയിപ്പോൾ അടികിട്ടിയാൽ ഡൽഹിയിൽ ഒക്കെ കൺഗ്രാറ്റ്സ് എന്നാണോ പറയുക എന്ന് പോലും അവൻ ചിന്തിച്ചു പോയി.. സിദ്ധുവിന്റെ ഭാവം കണ്ടപ്പോൾ തന്നെ അവനൊന്നും മനസിലായില്ലെന്നവർക്ക് തോന്നി.. ""സിദ്ധുവേട്ടാ...ചേച്ചി പ്രേഗ്നെന്റ് ആണ്.."" കൃതി അത്രയും ആനന്ദത്തോടെയും ആവേശത്തോടെയുമാണ് അത് പറഞ്ഞത്... അത് കേട്ടതും ആ നിമിഷം അത്ഭുതം കൊണ്ടും സന്തോഷം കൊണ്ടും അവന്റെ മുഖമൊന്ന് വിടർന്നു... ഹൃദയം പോലും വല്ലാതെ പിടക്കുന്നു.... സന്തോഷം കൊണ്ടാവാം ശ്വാസം പോലും വിലങ്ങി പോയി... പക്ഷേ...പുറത്തു നിന്ന് ദേവുവിന്റെ എങ്ങലടികൾ കേട്ടതും അവൻ തെറ്റ് ചെയ്ത കുട്ടിയെ പോലെ തല താഴ്ത്തി നിന്നു... മനുവിനാണെങ്കിൽ ഇതൊക്കെ കേട്ടിട്ട് ഏതൊക്കെ ദേശത്തെ കിളികളാണ് തലക്ക് ചുറ്റും പറക്കുന്നതെന്ന് പോലും മനസിലായില്ല.. അവന്റെ ഉള്ളിലാകെ സിദ്ധു ഇടയ്ക്കിടെ പറയുന്ന വാക്കുകൾ ആയിരുന്നു... അവൾ കുഞ്ഞല്ലേടാ..കൊച്ചല്ലേടാ... എന്നുള്ളതൊക്കെ.... മനു അവനെ കണ്ണ് കൂർപ്പിച്ചൊന്ന് നോക്കി.. അവന്റെയാ തലതാഴ്ത്തിയുള്ള നിൽപ്പ് കണ്ടാലറിയാം..അവൻ തന്നെയാണതിനുത്തരവാദിയെന്ന്.... കൃതിയും കാർത്തിയും മനുവും പരസ്പരം ഒന്ന് നോക്കി... എന്നാലും ഇതൊക്കെ എപ്പോ...എന്ന ഭാവമായിരുന്നു അവരിൽ മൂന്നാളിലും... സിദ്ധുവിന് അവരെയെല്ലാം നോക്കാൻ പോലും വല്ലാത്ത ചടപ്പ് തോന്നി.. അവന്റെ ഓർമയിൽ കഴിഞ്ഞ മാസം അവാർഡ് ഫങ്ഷന് ഡൽഹിയിൽ പോയതും മഹേശ്വറിന്റെ വീട്ടിൽ നിന്ന് ഹോളി ആഘോഷിച്ചതും പിന്നെ കാർത്തി തന്ന സ്പെഷ്യൽ ബാംഗ്‌ കുടിച്ചതും ബോധമില്ലാതെ മുറിയിലേക്ക് പോയതും മറ്റും തെളിഞ്ഞു വന്നു... ആ ദിനത്തിലേക്കവന്റെ ഓർമ കടന്ന് ചെന്നു... (നിങ്ങൾക്കോർമയുണ്ടോ...?? പാർട്ട് 55 വായിച്ചാൽ മതി..അന്ന് അവളും തിരികെ അധരം ചേർത്തു.. എന്ന് പറഞ്ഞു ഞാൻ നിർത്തിയില്ലേ...ഇപ്പോൾ ട്വിസ്റ്റ് തരാൻ വേണ്ടി ഞാൻ അന്നത്തെ ആ രാത്രി കുറച്ചു മുക്കിയതാ....🙈🙈...) 🔵🔸🔵🔸🔵🔸🔵🔸🔵🔸🔵🔸🔵🔸🔵 അന്ന് അവന് മീതെ കിടന്നവളും അവനിൽ അധരം ചേർത്ത നിമിഷം...അവളുടെയാ മൃദുലതയിൽ... അവൾ കുഞ്ഞല്ലേ എന്ന് കരുതി അതുവരെയവൻ അടക്കി വച്ച വികാരമെല്ലാം അവന്റെ ബോധമില്ലായ്‌മയിൽ അണപൊട്ടിയൊഴുകുകയായിരുന്നു... വാത്സല്യവും പ്രണയവും മറ്റെന്തൊക്കെയോ ആയി മാറിയ നിമിഷം.... അന്നാരാത്രി അവന്റെ വിരലുകളും ചുണ്ടുകളും അവളിൽ കുസൃതി കാണിക്കുമ്പോൾ അവൾ അവനെ ഒന്നെതിർക്കുക പോലും ചെയ്യാതെ  ചിരിയോടെ തന്നെ കിടപ്പുണ്ടായിരുന്നു... അല്ലെങ്കിലും അവൾ അവനെയെന്നും ഒന്നിനും തടയാറില്ലല്ലോ...അവനോളം തന്നെ അവൾക്ക് പ്രിയപെട്ടതാണല്ലോ അവന്റെ ഓരോ ചെയ്തികളും... പകുതിക്കുവച്ചപ്പോഴോ അവളിൽ നിന്നവളുടെ ചിരി മായ്ഞ്ഞിരുന്നു... ഇടയ്ക്കവളിൽ നിന്നുയർന്ന തേങ്ങൽ പോലും അവൻ കേട്ടിരുന്നില്ല എന്നതാണ് സത്യം... അവളിലേക്കലിഞ്ഞു ചേരാൻ തടസ്സമായെതെല്ലാം മറനീക്കി.... ആ രാത്രി തന്നെ അവനവളിലേക്ക് മഴയായ് പെയ്തിറങ്ങിയിരുന്നു... പിറ്റേന്ന് കണ്ണ് തുറന്നപ്പോൾ അവന്റെ നഗ്നമായ നെഞ്ചിൽ വാടിയ താമരത്തണ്ടു പോലെ തളർന്ന് കിടക്കുന്നവളെ കണ്ടവൻ ഞെട്ടിയിരുന്നു... കുടിച്ചതിന്റെ ലഹരി ഇറങ്ങിയപ്പോൾ തന്നെ തലേന്നത്തെ കാര്യങ്ങളോരോന്നായി അവനോർമയിൽ തെളിഞ്ഞു.. തെറ്റ് ചെയ്തിരിക്കുന്നു...ബോധമില്ലാത്ത ഒരു പെണ്ണിനോടും ചെയ്യാൻ പാടില്ലാത്ത വലിയ തെറ്റ്... ഇനിയിപ്പോൾ ഏത് ലഹരിയെ  മുൻനിർത്തിയിട്ടാണെന്ന് പറഞ്ഞാലും ന്യായീകരിക്കാൻ പറ്റാത്ത തെറ്റ്... അവന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു വന്നു... അവളുടെ കഴുത്തിലും മറ്റും താൻ തീർത്ത പാടുകളിലൂടെ പതിയെ വിരലോടിച്ചു... നീറ്റൽ കൊണ്ടവൾ ആ ഉറക്കത്തിലും നെറ്റി ചുളിച്ചു... അവൻ കുറ്റബോധം കൊണ്ട് ഉള്ളു വിങ്ങി പോയി... വേഗം ബെഡിൽ കിടന്ന അവന്റെ ഡ്രസ്സ് എടുത്തിട്ട് അവൾക്കും ഡ്രസ്സ് ചെയ്തു കൊടുത്തതിന് ശേഷം അവനവളെ നെഞ്ചിലേക്ക് പൊതിഞ്ഞു പിടിച്ചു.. അവളുടെ മുഖത്തെ തളർച്ച കണ്ടതും അവനവളെ വിളിച്ചുണർത്താൻ തോന്നിയില്ല... ഒന്ന് കൂടെ ഇറുകെ ചേർത്തു പിടിച്ചിരുന്നു... അവൾ തന്റെ സ്വന്തമല്ലേ...എന്ന ഉത്തരം കൊണ്ട് മനസ്സിലുള്ള കുറ്റബോധത്തെ സാധൂകരിക്കാൻ ഒന്ന് ശ്രമിച്ചു നോക്കി... പക്ഷേ...കഴിഞ്ഞില്ല....ഇന്നലെ താനവളെ നോവിച്ചു കാണില്ലേ എന്നോർത്തതും കണ്ണുകൾ വീണ്ടും നിറഞ്ഞു വന്നു... പിന്നെയും അല്പനേരം കഴിഞ്ഞാണ് അവൾ ഉണർന്നത്... ആ തളർച്ചയിലും  അവനെ നോക്കിയൊന്ന് ചിരിച്ചു... പിന്നെ എന്തോ ഓർമ വന്നത് പോലെ മുഖം വീർപ്പിച്ചവനിൽ നിന്നടർന്ന് മാറി... ""ദേവു സിദ്ധുനോട് മിണ്ടില്ല...സിദ്ധു ദേവൂന്റെ ഇവിടെ ഒക്കെ വേദനയാക്കീലേ..."" സ്വയം കഴുത്തിലും മറ്റും ഒന്ന് തൊട്ട് കാണിച്ചു കൊണ്ടാണവൾ അത് പറഞ്ഞത്... അവനതിന് മറുപടി ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.... അവന്റെ നിറഞ്ഞ കണ്ണുകൾ കണ്ടതും പിണക്കം മാറ്റി വച്ചു വേഗം അവളവനെ ഇറുകെ പുണർന്നു.. ""ദേവു വെറുതെ പറഞ്ഞതാ സിദ്ധു...ദേവു സിദ്ധുനോട് മിണ്ടുംലോ...കരയണ്ടാ...സിദ്ധു കരഞ്ഞാ ദേവും കരയും.."' അപ്പോഴേക്കും അവൾ വിതുമ്പലിന്റെ വക്കിലെത്തിയിരുന്നു... അവൻ അതിന് മറുപടിയായി അവളെ ഒന്ന് കൂടെ അവനിലേക്ക് ചേർത്ത് പിടിച്ചു... മനസ്സിൽ തന്നെ അവളോട് ഒരായിരം വട്ടം മാപ്പ് പറഞ്ഞു... അന്ന് തന്നെ അവർ തിരികെ കേരളത്തിലേക്ക് വരാൻ തീരുമാനിച്ചത് കൊണ്ട്  പിന്നെയവൻ അവളെ വേഗം ഫ്രഷ് ആവാൻ അയച്ചു.. കുളിച്ചിറങ്ങിയ അവളിൽ പഴയ ക്ഷീണമൊന്നും കാണാത്തത് അവനാശ്വാസമേകി... റെഡി ആയി കഴിഞ്ഞു മുറിക്ക് പുറത്തേക്ക് ഓടാൻ തുടങ്ങിയ അവളെ അവൻ പിടിച്ചു നിർത്തി എങ്ങോട്ടാ എന്ന ഭാവത്തിൽ ഒന്ന് നോക്കി... ""ദേവു കൃതീന്റെ അടുത്തോട്ടാ സിദ്ധു..ഈ മുറിവൊക്കെ കാണിച്ചു കൊടുത്തിട്ട് വേംവരാ.."" സ്വന്തം കഴുത്തിൽ ചൂണ്ടിയാണ് അവളത് പറഞ്ഞത്... അത് കേട്ടതും അവൻ ശരിക്കും ഞെട്ടിപ്പോയി... അവളെ എങ്ങനെ പറഞ്ഞു മനസിലാക്കും എന്നവന് അറിയില്ലായിരുന്നു...അവിടെ പോയി അവൾ എന്തൊക്കെയാ പറയാൻ പോവുന്നതെന്നും അറിയില്ല.. അവൾക്ക് എല്ലാം ഓർമ കാണുമെന്നവനറിയാമായിരുന്നു... ""കുഞ്ഞാ...ഇതൊന്നും ആർക്കും കാണിച്ചു കൊടുക്കാൻ പാടില്ല...പിന്നെ ഒന്നും ആരോടും പറയാനും പാടില്ല..."" അവനത് പറഞ്ഞതും അവൾ അങ്ങനെയാണോ എന്ന മട്ടിൽ അവനെയൊന്ന് നോക്കി.. ""പറയ്യോ...??"" അവൻ അവളുടെ മുഖം കൈ കുമ്പിളിൽ എടുത്തു ആർദ്രമായി തന്നെ ചോദിച്ചു.. ""സിദ്ധു പറയണ്ടാന്ന് പറഞ്ഞാ പിന്നെ ദേവു ആര്ടെടുത്തും പറയ്യേ ഇല്ല..."" അതും പറഞ്ഞവൾ അവന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് ചാഞ്ഞു നിന്നു.... അവളുടെ നിഷ്കളങ്കമായ ആ പറച്ചിലിൽ അവനുള്ളിലെ നോവ്‌ കൂടുകയായിരുന്നു... ഒരു കുഞ്ഞു വേദന പോലും സഹിക്കാൻ കഴിയാത്തവളാണ്... ഇന്നലെ താൻ അവളെ എത്ര നോവിപ്പിച്ചിരിക്കും...എന്നിട്ടും ഒരു പരിഭവം പോലും ഇല്ലാതെ തന്നോടൊട്ടി നിൽക്കുന്നു... അവളുടെ ഉള്ളിൽ അവനുള്ള സ്ഥാനം എത്ര വലുതാണെന്ന് വീണ്ടും വീണ്ടും മനസിലാക്കുകയായിരുന്നു അവനപ്പോൾ...❤️ 🔵🔸🔵🔸🔵🔸🔵🔸🔵🔸🔵🔸🔵🔸🔵 ""സിദ്ധു...."" മഹേശ്വറിന്റെ വിളികേട്ടാണ് അവൻ ഓർമകളിൽ നിന്നുണർന്നത്... അവൻ ഓടി പുറത്തു ചെന്ന് നോക്കുമ്പോൾ ബോധം മറഞ്ഞു മഹേശ്വറിലേക്ക് ചാഞ്ഞു നിൽക്കുന്നവളെയാണ് കണ്ടത്... അവൻ വേവലാതിയോടെ അവളെ കയ്യിൽ കോരിയെടുത്തു..താഴെ തന്നെയുള്ള ഒരു മുറിയിൽ കൊണ്ട് കിടത്തി... ""പേടിക്കേണ്ട സിദ്ധു..ക്ഷീണം കാരണം മയങ്ങിപോയതാണ്...കുറച്ചു കഴിഞ്ഞാൽ ശരിയാവും..."" അവന്റെ മുഖത്തെ ആധി കണ്ടതും മഹേശ്വർ അവനെ സമാധാനിപ്പിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.... അവൾക്കൊപ്പം അവൻ മാത്രം മതി എന്ന മട്ടിൽ എല്ലാവരും മുറിവിട്ട് പുറത്തേക്കിറങ്ങിയതും അവൻ അവളെ വാത്സല്യത്തോടെ ഒന്ന് നോക്കി... അവളെ എത്ര നോക്കി നിന്നിട്ടും മതിയാവാത്ത പോലെ.... ഇപ്പോഴും അവനൊരു സ്വപ്നലോകത്തായിരുന്നു.. നടക്കുന്നതെല്ലാം യാഥാർഥ്യമാണെന്ന് പോലും ഉൾക്കൊള്ളാൻ കഴിയാത്തവിധം... തന്റെ ജീവന്റെ അംശത്തെ പേറുന്നവളുടെ ഉദരത്തിലേക്ക് കണ്ണെത്തി നിന്നു... അവന് വിശ്വസിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല..... അവനെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം അവൾ തന്നെ കുഞ്ഞാണല്ലോ.... ആ കുഞ്ഞു വയറിൽ ഒരു കുഞ്ഞുവാവ..❤️ തന്റെ ജീവിതത്തിലെ വെറുമൊരു ഓർമ മാത്രമായി അവൾ മാറി എന്ന് നിനയ്ച്ചിടത്തു നിന്നും അവൾ തന്നെ പൂർണ്ണനാക്കിയിരിക്കുന്നു എന്ന തിരിച്ചറിവ് അവനെ ആനന്ദത്തിന്റെ കൊടുമുടിയിൽ എത്തിച്ചിരുന്നു... അവൻ പ്രണയത്തോടെ അതിലുപരി വാത്സല്യത്തോടെ തന്നെ മുഖം കുനിച്ചു അവിടെ ചുണ്ടുകൾ ചേർത്തു.....❤️ അവൻ വീണ്ടും വീണ്ടും അവളിൽ അടിമപെടുകയായിരുന്നു... ❤️........അത്രമേൽ എന്താവോ                    നിന്നിലുള്ളത്....                 ഇത്രമേൽ ഞാൻ              ♥️നിന്നിലലിയാൻ♥️..........❤️ 🔵🔸🔵🔸🔵🔸🔵🔸🔵🔸🔵🔸🔵🔸🔵 തുടരും......♥️ പ്രതിലിപിയില്‍ എന്നെ ഫോളോ ചെയ്യൂ, https://pratilipi.app.link/kTHejrzSh3b ഒട്ടേറെ രചനകള്‍ വായിക്കുകയും എഴുതുകയും കേള്‍ക്കുകയും ചെയ്യൂ, സൗജന്യമായി! #💞 പ്രണയകഥകൾ #📙 നോവൽ #📔 കഥ