चाहत्यांचा जमाव — जो कुणी कुणी गांभीर्याने घेतला नाही ४ मे २०२६. सकाळचे आठ वाजले. चेन्नईतील मतमोजणी केंद्रांवर पहिले आकडे येऊ लागले. कुणाला अपेक्षा नव्हती. विरोधकांची तयारी नव्हती. आणि म्हणूनच जे घडले — ते इतके जबरदस्त होते. पोन्नेरी — TVK पुढे. तिरुवल्लूर — TVK पुढे. पूनमल्ली — TVK पुढे. अवडी — TVK पुढे. DMK चे बालेकिल्ले. दहा वर्षे अभेद्य. एकामागून एक कोसळत होते. DMK च्या war room मध्ये शांतता पसरली. AIADMK च्या नेत्यांचे फोन खणखणू लागले. दूरचित्रवाणीवर एकच नाव झळकत होते. विजय. तोच विजय — ज्याच्या चाहत्यांच्या जमावाकडे पाहून राजकीय पक्ष एकेकाळी हसले होते. तोच विजय — ज्याची फौज वापरून AIADMK ने जागा जिंकल्या आणि रिकाम्या हाताने परत पाठवले. तोच विजय — ज्याला सात महिन्यांपूर्वी ४१ मृत्यूंच्या ओझ्याखाली गाडले जाईल असे वाटले होते. आज तो उभा होता. तामिळनाडूचा सर्वात मोठा पक्ष म्हणून. हे कसे झाले? उत्तर शोधायला जायचे असेल — तर जायला हवे मागे. खूप मागे. --- २२ जून १९७४. चेन्नई. एका घरात एक मुलगा जन्मला — जोसेफ विजय चंद्रशेखर. हे घर साधे नव्हते. वडील S.A. चंद्रशेखर — तामिळ चित्रपटसृष्टीतील नामवंत दिग्दर्शक, कॅथलिक ख्रिश्चन घराण्यातून आलेले. आई शोभा चंद्रशेखर — कर्नाटक संगीताची साधिका, हिंदू श्रद्धेत वाढलेली. घरात एका बाजूला क्रॉस होता, दुसऱ्या बाजूला देव्हारा. वडील स्वतः सांगतात — "मी ख्रिश्चन म्हणून जन्मलो. माझी पत्नी हिंदू आहे. आम्ही ४५ वर्षांपूर्वी लग्न केले. मी कधी तिच्या श्रद्धेत हस्तक्षेप केला नाही. मी जेरुसलेमला एकदा गेलो आणि तिरुपतीला तीनदा." विजयला वयाच्या बाराव्या वर्षी ख्रिश्चन दीक्षा दिली गेली. पण तो एकाच वेळी चर्च आणि देवळाच्या सावलीत वाढला. दोन धर्म. दोन संस्कृती. एकाच घरात. या मुलाचा धर्म कोणता — हे जगाने कायम विचारले. त्याने कधी उत्तर दिले नाही. घरात एक दुःखही होते — लहान बहीण विध्या, वयाच्या दोनव्या वर्षी गेली. विजय तेव्हा नऊ वर्षांचा होता. त्या दुःखाची आठवण त्याने आपल्या निर्मिती संस्थेच्या नावात जपली — Vidhya-Vijay Productions. वडिलांनी त्याला चित्रपटाच्या दुनियेत आणले. वयाच्या दहाव्या वर्षी तो पडद्यावर दिसला — बालकलाकार म्हणून. पण पहिली प्रमुख भूमिका १९९२ मध्ये — 'Naalaiya Theerpu'. चित्रपट चालला नाही. टीकेने झोडपले. दिसण्यावर, अभिनयावर, सगळ्यावर. दुसरा कुणी थांबला असता. विजय थांबला नाही. --- १९९७. चित्रपटाचे सेट. एक तरुणी आली होती — संगीता सोर्णलिंगम. श्रीलंकेतील तामिळ घराणे, लंडन मध्ये वाढलेली, श्रीमंत कुटुंबातून आलेली. ती विजयची चाहती होती. सेटवर भेट झाली. दोन्ही कुटुंबे एकमेकांना ओळखू लागली. आणि २५ ऑगस्ट १९९९ रोजी लग्न झाले — हिंदू आणि ख्रिश्चन दोन्ही परंपरांनी. जसे त्याचे घरच होते, तसेच. एक चाहती पत्नी झाली. दोन मुले झाली. मुलगा संजय — लंडन मध्ये जन्मलेला. मुलगी दिव्या — चेन्नईत. बाहेरून सगळे व्यवस्थित दिसत होते. घरात काय होते — ते खूप वर्षांनंतर जगाला कळणार होते. त्याबद्दल पुढे. --- विजयचे करिअर आता जोर धरत होते. Ghilli, Pokkiri, Thuppakki, Mersal, Sarkar — एकापाठोपाठ एक प्रचंड यशस्वी चित्रपट. तो तामिळ चित्रपटसृष्टीतील सर्वात मोठा star झाला. पण पडद्यामागे काहीतरी वेगळे घडत होते. तो विचार करत होता. २००९ साल होते. करिअरमध्ये एक कठीण टप्पा होता. या क्षणी दुसरा कुणी माघार घेतली असती. विजयने वेगळा रस्ता निवडला. --- २६ जुलै २००९. पुदुक्कोट्टई. एक छोटे शहर. एक साधा मंच. कुणाचेही लक्ष नाही. त्याने ८५,००० चाहत्यांच्या गटांना एका नावाखाली आणले — **विजय मक्कल इयक्कम**. आणि त्यांना सांगितले — फक्त माझी पोस्टर लावू नका. आता काम करा. लोकांसाठी. समुद्रकिनारे स्वच्छ करा. पुराग्रस्तांना मदत द्या. NEET मुळे आत्महत्या केलेल्या मुलीच्या घरी जा. स्टर्लाइट गोळीबारातील कुटुंबांना भेटा. हे चाहत्यांचे उद्योग नव्हते. हे एका समांतर यंत्रणेचे बांधकाम होते. सरकार विसरले होते — ते विजयचे चाहते करत होते. बूथ बूथवर. गाव गावात. DMK हसली. AIADMK ने दुर्लक्ष केले. पत्रकार परतले — "बातमी नाही." --- त्याच काळात विजयचे चित्रपट बोलत होते — जे तो उघडपणे बोलत नव्हता. २०१४ च्या 'Kaththi' मध्ये DMK च्या 2G घोटाळ्यावर संवाद. सरकार चिडले. चित्रपट चालला. २०१७ च्या 'Mersal' मध्ये BJP च्या GST धोरणावर थेट प्रश्न. BJP संतापली. चित्रपट प्रचंड यशस्वी झाला. २०१८ च्या 'Sarkar' मध्ये द्रविड पक्षांच्या मोफत योजनांवर घाव. AIADMK कार्यकर्त्यांनी चित्रपटगृहे फोडली. चित्रपट १०० कोटींच्या पुढे गेला. पक्ष दरवेळी संतापले. पक्ष दरवेळी विसरले. जनता कधीच विसरली नाही. --- २०१०. अण्णा हजारे यांचे लोकपाल आंदोलन दिल्लीत पेटले. विजय दिल्लीला गेला — पाठिंबा द्यायला. DMK ने त्याचा 'Kavalan' चित्रपट रोखला. विजयने उत्तर शब्दांनी दिले नाही. Jayalalithaa यांना भेटला. शांतपणे. वडिलांसह. आणि जाहीर केले — विजय मक्कल इयक्कम AIADMK ला पाठिंबा देईल. AIADMK ने त्याची फौज मागितली. ५० मतदारसंघांत काम करा. विजयने केले. इमाने-इतबारे. AIADMK ने त्या ५० पैकी ४३ जागा जिंकल्या. विजयला मिळाले — काहीच नाही. कोणते पद नाही. कोणती भागीदारी नाही. कोणता सन्मान नाही. हा धडा त्याने कधीही विसरला नाही. --- २०२१. स्थानिक स्वराज्य संस्थांच्या निवडणुका. विजय मक्कल इयक्कमने १६९ जागा लढवल्या. कोणताही पक्ष नाही. कोणती विचारधारा नाही. ११५ जागा जिंकल्या. कुणी मथळा दिला नाही. कुणी इशारा दिला नाही. पण जमीन तयार झाली होती. २ फेब्रुवारी २०२४. विजयने घोषणा केली — **Tamilaga Vettri Kazhagam**. त्याने चित्रपटसृष्टी सोडली. शेवटचा चित्रपट — 'Jana Nayagan'. जननायक. नावच एक जाहीरनामा होता. पक्ष जन्मला. आणि त्याच्यासोबत आले ते लोक — ज्यांनी या पक्षाला धार दिली. बस्सी आनंद — पुदुच्चेरीचे माजी आमदार. २००९ पासून सोबत. पंधरा वर्षांचा निष्ठावान. TVK चे महासचिव. Jhon Arockiasamy — विजयचा खासगी राजकीय सल्लागार. २०२३ पासून प्रत्येक राजकीय पाऊल त्याच्यासोबत आखले. Aadhav Arjuna — VCK मधून निलंबित, DMK विरोधात उभा राहिलेला बंडखोर. ३१ जानेवारी २०२५ रोजी TVK मध्ये दाखल. त्याच्या संस्थेने ८५,००० चाहत्यांच्या गटांचे रूपांतर एका राजकीय यंत्रणेत केले. CTR Nirmal Kumar — AIADMK च्या IT wing मधून आलेला, आधी BJP मध्ये होता. डिजिटल युद्धाचा सेनापती. आणि एक बैठक — जी कुणाला सांगितली नाही. फेब्रुवारी २०२५. प्रशांत किशोर — भारतातील सर्वात धोकादायक निवडणूक रणनीतिकार — विजयला भेटला. दुसऱ्या दिवशी संपूर्ण TVK war room शी बैठक. काय ठरले — कुणाला कळले नाही. पण त्यानंतर TVK ची धार आणखी तीक्ष्ण झाली. पक्षाची विचारधारा जाहीर झाली — Ambedkar, Periyar, Kamaraj. BJP हा "वैचारिक प्रतिस्पर्धी." हिंदू उजव्या विचारसरणीला स्पष्ट नाकार. हिंदू समाजात नाराजी पसरली. मग मार्च २०२५ मध्ये विजयने इफ्तार पार्टी आयोजित केली. All India Muslim Jamaat ने फतवा जारी केला — "तुमच्या चित्रपटात मुस्लिमांना दहशतवादी दाखवले, आता मते मागायला येतो?" तो हिंदू उजव्यांना नको होता. मुस्लिमांनाही संशयास्पद वाटत होता. दोन्ही बाजूंनी एकाच वेळी हल्ला. तरीही तो मध्यभागी उभा राहिला — धर्मनिरपेक्ष सामाजिक न्याय म्हणत. ऑक्टोबर २०२४. Vikravandi. TVK चा पहिला राज्यस्तरीय मेळावा. उपस्थित — १४ लाख लोक DMK आणि AIADMK च्या पोटात गोळा आला. पहिल्यांदा त्यांनी कार्यकर्त्यांना सूचना दिल्या — तरुण मतदारांना टिकवा. खूप उशीर झाला होता. आणि मग आली ती रात्र. २७ सप्टेंबर २०२५. करुर. TVK चा एक मोठा मेळावा. लाखो चाहते. व्यवस्था कोलमडली. गर्दीत चेंगराचेंगरी. ४१ जण मृत्युमुखी पडले. ८० जखमी. देश स्तब्ध झाला. Bussy Anand आणि Nirmal Kumar यांच्या विरोधात गुन्हे दाखल झाले. केंद्रीय चौकशीची मागणी. प्रचार थांबला. DMK आनंदित झाली. "संपला विजय." पण विजयने जे केले — ते कुणाला अपेक्षित नव्हते. तो महाबलीपुरमला गेला. एकट्याने. छायाचित्रकारांशिवाय. प्रत्येक कुटुंबाला भेटला. डोळ्यात डोळे घालून. नंतर व्यासपीठावर म्हणाला — "करुर एक कट होता. पण मी थांबणार नाही." ४१ मृत्यू. गुन्हे. चौकशी. आणि तरीही तो उभा राहिला. बाहेर हे वादळ होते. घरात वेगळे. डिसेंबर २०२५. Sangeetha — ती चाहती जी पत्नी झाली होती, London मध्ये वाढलेली, श्रीलंकेच्या श्रीमंत तामिळ कुटुंबातून आलेली — तिने चेंगलपट्टू कौटुंबिक न्यायालयात घटस्फोट अर्ज दाखल केला. २७ वर्षांचा संसार. दोन मुले. हिंदू आणि ख्रिश्चन दोन्ही परंपरांनी झालेले लग्न. अर्जात आरोप — विश्वासघात. मानसिक क्रूरता. परित्याग. ती आधीच TVK च्या एका मोठ्या कार्यक्रमातून अनुपस्थित राहिली होती. त्या रिकाम्या खुर्चीवर अनेकांनी प्रश्नचिन्ह ठेवले होते. आता उत्तर आले. विजयच्या चाहत्यांनी Sangeetha विरोधात समाजमाध्यमांवर हल्ला केला. महिला हक्क संघटना रस्त्यावर आली — "विजय गप्प का? त्याची शांतता म्हणजे मूक संमती." तो माणूस जो व्यासपीठावर महिला सुरक्षेची भाषा करतो — त्याच्याच पत्नीला त्याच्याच समर्थकांनी लक्ष्य केले. विजयने काहीच बोलले नाही. हा प्रश्न आजही अनुत्तरित आहे. मार्च २०२६. विजयने जाहीर केले — TVK कोणत्याही पक्षाशी युती करणार नाही. सर्व २३४ जागा एकट्याने. "आत्मघातकी निर्णय," सगळे म्हणाले. पण त्याला माहीत होते — युती म्हणजे पुन्हा २०११. काम आपले, जागा त्यांच्या. तो धडा तो विसरला नव्हता. २३ एप्रिल २०२६. मतदान. मतदानाचा टक्का — *८५.१%. तामिळनाडूच्या इतिहासातील सर्वाधिक. हा एकटा आकडा सगळे सांगतो. ४ मे २०२६. सकाळचे आठ वाजले. TVK — १२८ जागांवर आघाडी AIADMK+ — ४५. DMK+ — ३९. * दुपारी 3 पर्यंत चे आकडे पहिल्याच निवडणुकीत. एकट्याने. कोणत्याही युतीशिवाय. ज्या DMK ने त्याचा चित्रपट रोखला — त्यांचे बालेकिल्ले कोसळले. ज्या AIADMK ने त्याची फौज वापरून रिकाम्या हाताने परत पाठवले — ते आता त्याच्या दाराशी येण्याची वेळ आली होती. १९६७ मध्ये Annadurai ने काँग्रेसचे वर्चस्व मोडले. १९७७ मध्ये MGR ने DMK ला उखडले. २०२६ मध्ये विजयने द्रविड द्विध्रुवीयता तोडली. तिन्ही वेळा एक माणूस. एक निर्णय. एक दिशा. २६ जुलै २००९ रोजी पुदुक्कोट्टईत जेव्हा तो मंचावर उभा होता — कुणाचेही लक्ष नव्हते. ख्रिश्चन बापाच्या घरात हिंदू आईच्या संस्कारात वाढलेला एक मुलगा. ज्याने धर्म कधी सांगितला नाही. ज्याने चाहत्याला पत्नी केले. ज्याने अपमान गिळून शिकले. ज्याने ४१ मृत्यूंचे ओझे छातीवर घेऊनही वाकले नाही. त्याने तरीही सुरुवात केली. शांतपणे. एकट्याने. हे फक्त एका पक्षाचे यश नाही. हे त्या प्रत्येकासाठी आहे — जो शांतपणे काम करतो, जेव्हा जग हसत असते. जो जमीन नांगरतो, जेव्हा बाकीचे फक्त बी पेरतात. जो उभा राहतो, जेव्हा पाडण्यासाठी सगळे एकत्र येतात. चाहत्यांचा तो जमाव — जो कुणी पाहिला नाही, कुणी गांभीर्याने घेतला नाही — आज तामिळनाडू बदलवून गेला. #TVKWins #TamilNaduResults2026 #ThalapathyVijay #थलपती_विजय #FromStampedeToThrone #tamilnadupolitics #DMK #AIADMK Pic credit - RM Clicks #👌प्रेरणादायी स्टेट्स #😏मतलबी दुनिया #🏛️राजकारण #🔴आजचे ताजे अपडेट्स📰 #👌हृदयस्पर्शी फोटो