दक्षिणेतील सुलतान हे स्वतंत्र असले तरी ते सार्वभौम नव्हते ते दिल्लीपती बादशाहच्या सार्वभौमत्त्वाच्या सत्तेखाली दबलेले होते पण तो मराठ्यांच्या राजाचे राज्य लहान असले तरी सर्वाभौमत्त्वाच्या, गुणवत्तेच्या दृष्टीने म्हणजे राजनैतिक तत्त्वाच्या दृष्टीने ते दिल्लीच्या बादशहाच्या राज्य इतकेच तुल्यबळ होते... म्हणून जेव्हा शिवछत्रपतींचा राज्याभिषेकाची वार्ता दिल्ली दरबारात पोहोचली त्यावेळी औरंगजेब मनोमन खिन्न झाला.. त्याच्या मनाची दशा कशी झाली याचे फार सुंदर वर्णन मल्हार रामराव चिटणीस या बखरकाराने केले आहे ते लिहीतात..., “राज्याभिषेक होवून तख्त केले हे वर्तमान समजले ते पातशहा बहुत खफा होऊन दिलगीर झाले आणि (म्हणाले) ‘खुदाने वर देवून आम्हास बाराशे वर्षे पाताशहात दिली ती मर्यादा अवकाश असता दुसरे तख्त पृथ्वीवर हिंदूंचे जाले हे तख्त मोडाव्याचे कठीण गोस्त आहे सुलतान रुकंदिन याचे कुलात उत्पन्न होवून आपले कारकिर्दीत हे गोष्ट घडली व्यर्थ उत्पन्न झालो शिवाजीराजेंनी रानाजीचे (उदयपूरचा राणा) कुळी उत्पन्न होवून पुन्हा छत्र सिंहासन तख्त केले ते धन्य झाले...’ (असे) म्हणोन तीन दिवसांपर्यंत बाहेर आले नाहीत... मक्केस निघून जावे...म्हणून जनाण्यात राहिले...” मल्हार रामरावाने तत्कालीन राजनैतिक भाव अचूकपणे जाणला आहे.... ६ जून, शिवराज्याभिषेक सोहळा....🚩 राजधानी रायगड.... #🙏शिवदिनविशेष📜 #📜इतिहास शिवरायांचा #😇आमचे प्रेरणास्थान: छत्रपती🙏 #🚩शिवरायांचे भक्त #🚩मी शिवबा भक्त