ഭാഗം 26 കോവിലകത്തെ  മുറിയിൽ ഇരുന്ന് വിനയനും രേവതിയും തങ്ങളുടെ വിജയമാഘോഷിക്കുമ്പോൾ, പ്രകൃതിയുടെ മടിത്തട്ടിലെ ആ കൊച്ചു വീട്ടിൽ വിഷ്ണു തന്റെ അടുത്ത നീക്കത്തിനുള്ള തയ്യാറെടുപ്പിലായിരുന്നു. വിനയൻ അടിച്ച അടിയിൽ തന്റെ ചുണ്ട് പൊട്ടിയെങ്കിലും, ആ ചോരപ്പാടിൽ നോക്കി അവൻ ചിരിച്ചത് വെറുതെയല്ല എന്ന് വിഷ്ണുവിന് അറിയാമായിരുന്നു. അവൻ കള്ളരേഖകൾ ചമച്ചാണ് പപ്പേട്ടനെ കുടുക്കിയത്. അടുത്ത ദിവസം പുലർച്ചെ തന്നെ വിഷ്ണു നഗരത്തിലേക്ക് പുറപ്പെടാൻ ഒരുങ്ങി. ഉണ്ണിമായ കണ്ണ് നിറച്ചു കൊണ്ട് വരാന്തയിൽ നിന്നു. "തമ്പ്രാൻ കുട്ടീ... വക്കീലിനെ കാണാൻ പോവുകയാണോ? ആ വിനയൻ സാർ കോളേജിലെ വലിയ സ്വാധീനമുള്ള ആളാണ്. നിയമം അവന് അനുകൂലമാകുമോ?" അവൾ വേവലാതിയോടെ ചോദിച്ചു. വിഷ്ണു അവളുടെ തോളിൽ കൈവെച്ചു. "നിയമം അവന് അനുകൂലമാകണമെങ്കിൽ അവിടെ സത്യം ഉണ്ടാകണം ഉണ്ണിമായേ. ഇവിടെ അവൻ പപ്പേട്ടനെ പറ്റിക്കുകയാണ് ചെയ്തത്. ഒപ്പിട്ടത് പപ്പേട്ടൻ ആണെങ്കിലും, അത് ലോൺ പുതുക്കാനാണെന്ന് പറഞ്ഞ് വിശ്വസിപ്പിച്ചാണ് ഒപ്പിടുവിച്ചത്. അതിന് സാക്ഷികളായി നമ്മുടെ പറമ്പിലെ രാഘവേട്ടനും കൃഷ്ണനും ഉണ്ട്. ഞാൻ വക്കീൽ മാധവൻ സാറിനെ കണ്ട് എല്ലാം ശരിയാക്കാം." വിഷ്ണു പപ്പേട്ടനെയും കൂട്ടി ടൗണിലേക്ക് തിരിച്ചു. ടൗണിലെ പ്രശസ്തനായ വക്കീൽ മാധവൻ നായരുടെ ഓഫീസിൽ വിഷ്ണുവും പപ്പേട്ടനും ഇരിക്കുകയായിരുന്നു. രേഖകളെല്ലാം പരിശോധിച്ച വക്കീൽ രാജീവ്‌ കണ്ണട ഊരി മേശപ്പുറത്ത് വെച്ചു. "വിഷ്ണു... കാര്യം അല്പം സങ്കീർണ്ണമാണ്. വിനയൻ തയ്യാറാക്കിയ രേഖകൾ വളരെ കൃത്യമാണ്. പപ്പേട്ടൻ ഒപ്പിട്ടത് വെള്ളക്കടലാസിലല്ല മറിച്ച് കൃത്യമായി എഴുതി തയ്യാറാക്കിയ പവർ ഓഫ് അറ്റോർണിയിലാണ്. നമ്മൾ കോടതിയിൽ ചെന്ന് ചതിച്ചു ഒപ്പിടുവിച്ചു എന്ന് പറഞ്ഞാൽ മാത്രം പോരാ അത് തെളിയിക്കണം. കോടതി പെട്ടെന്ന് ഒരു സ്റ്റേ തരാൻ സാധ്യത കുറവാണ്. കാരണം വിനയൻ ഇതിനോടകം തന്നെ ബാങ്കിലെ ലോൺ തുക മുഴുവൻ അടച്ചു തീർത്തു കഴിഞ്ഞു. നിയമപരമായി ബാങ്ക് ആധാരം വിനയന് കൈമാറി കഴിഞ്ഞു." പപ്പേട്ടൻ അത് കേട്ട് തളർന്നുപോയി. "അയ്യോ വക്കീൽ സാറേ... അപ്പോൾ എന്റെ പറമ്പ് എനിക്ക് നഷ്ടപ്പെടുമോ?" "നമുക്ക് കേസ് ഫയൽ ചെയ്യാം പപ്പേട്ടാ... പക്ഷേ അതിന് സമയമെടുക്കും. അതുവരെ ആ പറമ്പിൽ വിഷ്ണുവിന് കൃഷി ചെയ്യാൻ പറ്റില്ല. വിനയൻ കോടതി വഴി അവിടെ നിരോധനാജ്ഞ വാങ്ങാൻ നോക്കുന്നുണ്ട്" വക്കീൽ മുന്നറിയിപ്പ് നൽകി. വിഷ്ണുവിന്റെ കൈകൾ ചുരുട്ടിപ്പിടിച്ചു. വിനയൻ നിയമത്തിന്റെ എല്ലാ വഴികളും അടച്ചാണ് വന്നിരിക്കുന്നത്. നിരാശയോടെ വക്കീൽ ഓഫീസിൽ നിന്നിറങ്ങിയ വിഷ്ണുവിന്റെ ഫോൺ പെട്ടെന്ന് ശബ്ദിച്ചു. ലണ്ടനിലുള്ള അവന്റെ പഴയ സഹപാഠിയും ബിസിനസ്സ് പാർട്ണറുമായ രാഹുൽ ആയിരുന്നു അത്. "ഹലോ വിഷ്ണു... നീ ഇന്നലെ എന്നെ വിളിച്ചിരുന്നല്ലോ. എന്താണ് പ്രശ്നം? കോവിലകത്ത് എന്തെങ്കിലും പ്രശ്നമുണ്ടോ?" രാഹുൽ ചോദിച്ചു. വിഷ്ണു നടന്ന കാര്യങ്ങളെല്ലാം ചുരുക്കത്തിൽ അവനോട് പറഞ്ഞു. പപ്പേട്ടന്റെ ലോൺ അടച്ചുതീർക്കാനും വിനയനെ സാമ്പത്തികമായി നേരിടാനും തനിക്ക് പണം ആവശ്യമുണ്ടെന്ന് അവൻ വ്യക്തമാക്കി. "പണത്തിന്റെ കാര്യം നീ ഓർത്ത് വിഷമിക്കണ്ട വിഷ്ണു. നീ കോവിലകം വിട്ടിറങ്ങിയാലും നിന്റെ പേരിൽ നമ്മൾ തുടങ്ങിയ കമ്പനിയുടെ ഷെയറുകൾ ഇപ്പോഴും സുരക്ഷിതമാണ്. നിനക്ക് ആവശ്യമുള്ള തുക ഞാൻ ഇപ്പോൾ തന്നെ നിന്റെ അക്കൗണ്ടിലേക്ക് ട്രാൻസ്ഫർ ചെയ്യാം. പക്ഷേ നീ ഒരു കാര്യം ഓർക്കണം... വിനയൻ ലക്ഷ്യം വെക്കുന്നത് ആ പറമ്പല്ല നിന്റെ ഭാര്യ ഉണ്ണിമായയെയാണ്. അവൻ അവളെ മാനസികമായി തകർക്കാൻ നോക്കും" രാഹുൽ ഓർമ്മിപ്പിച്ചു. "എനിക്കറിയാം രാഹുൽ... അവൻ എത്ര വലിയ വല നെയ്താലും അതിൽ വീഴാൻ ഈ വിഷ്ണു തമ്പുരാൻ സൗകര്യപ്പെട്ടു കൊടുക്കില്ല. പണത്തിന് നന്ദി" വിഷ്ണു ദൃഢതയോടെ പറഞ്ഞു. വൈകുന്നേരം വിനയൻ കോളേജിൽ നിന്ന് നേരെ കോവിലകത്ത് എത്തി. രേവതി അവനെ കാത്ത് പൂമുഖത്ത് നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. വിനയന്റെ കവിളിൽ വിഷ്ണു അടിച്ചതിന്റെ ചെറിയൊരു പാട് അപ്പോഴും ഉണ്ടായിരുന്നു. "സാറേ... കോടതിയിൽ നിന്ന് ഓർഡർ കിട്ടിയോ?" രേവതി ആകാംക്ഷയോടെ ചോദിച്ചു. "കിട്ടി രേവതി... നാളെ രാവിലെ കോടതി അമീൻ ആ പറമ്പിൽ നോട്ടീസ് പതിക്കും. അതിനുശേഷം വിഷ്ണുവിനോ പപ്പേട്ടനോ ആ മണ്ണിൽ കാലു കുത്താൻ കഴിയില്ല. വിഷ്ണുവിന് വക്കീലിനെ കാണാൻ മാത്രമേ സമയം കാണൂ" വിനയൻ സിഗരറ്റ് പുകച്ചു കൊണ്ട് ക്രൂരമായി ചിരിച്ചു. ഇതേസമയം കോവിലകത്തിന്റെ മുകളിലത്തെ നിലയിൽ നിന്ന് സരസ്വതി തമ്പുരാട്ടി വിനയനെത്തന്നെ നോക്കി നിൽക്കുകയായിരുന്നു. തന്റെ മകന്റെ ജീവിതം തകർക്കാൻ നോക്കുന്ന ഈ ദുഷ്ടനെ എങ്ങനെ തളയ്ക്കണമെന്ന് ആ അമ്മ മനസ്സിൽ ഉറപ്പിച്ചു കഴിഞ്ഞിരുന്നു. അവൾ പതുക്കെ മുറിയിലേക്ക് നടന്ന് ശിവശങ്കരൻ തമ്പുരാന്റെ അരികിലെത്തി. "തമ്പുരാനേ... വിനയൻ നമ്മുടെ കുടുംബത്തെ തകർക്കാൻ നോക്കുകയാണ്. അവൻ വിഷ്ണുവിനെതിരെ കള്ളക്കേസുകൾ ഉണ്ടാക്കുന്നു. നിങ്ങൾ ഇപ്പോഴും മിണ്ടാതിരിക്കുകയാണോ?" അമ്മ ചോദിച്ചു. തമ്പുരാൻ പതുക്കെ കണ്ണുതുറന്നു. "സരസ്വതീ... വിഷ്ണു കോവിലകം വിട്ടുപോയവനാണ്. അവൻ സ്വന്തം കാലിൽ നിൽക്കട്ടെ. വിനയൻ ചെയ്യുന്നത് തെറ്റാണെങ്കിൽ അതിനുള്ള ശിക്ഷ അവന് കാലം കൊടുക്കും. ഞാൻ ഇതിൽ ഇടപെടില്ല." തമ്പുരാന്റെ ഈ മറുപടി സരസ്വതി തമ്പുരാട്ടിയെ നിരാശയാക്കി. വിഷ്ണുവും പപ്പേട്ടനും തിരികെ വീട്ടിലെത്തുമ്പോൾ സന്ധ്യ കഴിഞ്ഞിരുന്നു. ലക്ഷ്മിയമ്മയും ഉണ്ണിമായയും ഉമ്മറത്ത് കാത്തിരിക്കുകയായിരുന്നു. "മോനേ... എന്തായി കാര്യങ്ങൾ?" ലക്ഷ്മിയമ്മ ചോദിച്ചു. വിഷ്ണു ഒന്നും ഒളിച്ചില്ല. വക്കീൽ പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങളും വിനയൻ നാളെ പറമ്പ് കൈവശപ്പെടുത്താൻ വരാൻ സാധ്യതയുണ്ടെന്ന വിവരവും അവൻ അവരോട് പറഞ്ഞു. കേട്ടപാടെ പപ്പേട്ടൻ തലയിൽ കൈവെച്ച് ഉമ്മറത്തിരുന്നുപോയി. "എല്ലാം എന്റെ പിഴച്ച കാലം... വിഷ്ണു മോന്റെ ജീവിതം കൂടി ഞാൻ കാരണം ബുദ്ധിമുട്ടിലായി." ഉണ്ണിമായ വിഷ്ണുവിന്റെ അരികിലേക്ക് വന്നു. അവൾ വിഷ്ണുവിന്റെ കൈകളിൽ പിടിച്ചു. അവൾക്ക് ഇപ്പോൾ പഴയതുപോലെ ഭയമില്ലായിരുന്നു പകരം വിനയനോടുള്ള കടുത്ത വെറുപ്പാണ് അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ ഉണ്ടായിരുന്നത്. "തമ്പ്രാൻ കുട്ടീ... വിനയൻ സാർ നാളെ വരികയാണെങ്കിൽ ഞാൻ അവനോട് നേരിട്ട് സംസാരിക്കാം. പണ്ട് സ്കൂളിൽ നടന്ന കാര്യത്തിന് ഇപ്പോഴാണോ അവൻ പക വീട്ടുന്നത്? ആ അധ്യാപകന്റെ മുഖംമൂടി ഞാൻ തന്നെ വലിച്ചുകീറാം" ഉണ്ണിമായ ഉറച്ച ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു. വിഷ്ണു അവളെ നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു. "വേണ്ട ഉണ്ണിമായേ... അവനോട് സംസാരിച്ച് നിന്റെ നാവ് അശുദ്ധമാക്കേണ്ട. നാളെ അവൻ പറമ്പിലേക്ക് വരുമ്പോൾ അവനെ കാത്ത് ഒരു വലിയ സർപ്രൈസ് അവിടെ ഉണ്ടാകും. വിഷ്ണു തമ്പുരാൻ തോൽക്കാൻ വേണ്ടി മാത്രം കളത്തിലിറങ്ങുന്നവനല്ല." വിഷ്ണുവിന്റെ ആത്മവിശ്വാസം നിറഞ്ഞ വാക്കുകൾ ആ കൊച്ചു വീട്ടിൽ പുതിയൊരു പ്രത്യാശ നൽകി. എന്നാൽ നാളെ പുലരുമ്പോൾ വിനയൻ കൊണ്ടുവരുന്ന ആ കോടതി ഉത്തരവിനെ വിഷ്ണു എങ്ങനെ ആണ് നേരിടുന്നത് എന്ന് ഓർത്തു ഉണ്ണിമായക്ക് ഒരു സമാധാനവും ഉണ്ടായില്ല.... അടുത്ത ദിവസം രാവിലെ എട്ടുമണിയായപ്പോഴേക്കും പപ്പേട്ടന്റെ പറമ്പിൽ വല്ലാത്തൊരു ബഹളം കേട്ടു. വിനയൻ സാറും രേവതിയും കൂടെ രണ്ട് പോലീസ് ഉദ്യോഗസ്ഥരും കോടതിയിലെ അമീനും ഒപ്പമാണ് വന്നിറങ്ങിയത്. വിനയന്റെ കയ്യിൽ പറമ്പിൽ ആരും പ്രവേശിക്കരുത് എന്ന അച്ചടിച്ച കോടതി ഉത്തരവുണ്ടായിരുന്നു. വിവരമറിഞ്ഞ് വിഷ്ണുവും പപ്പേട്ടനും പറമ്പിലേക്ക് ഇറങ്ങി. ഒപ്പം ഒട്ടും ഭയമില്ലാതെ നെഞ്ചുവിരിച്ച് ലക്ഷ്മിയമ്മയും ഉണ്ണിമായയും അവർക്കൊപ്പം നടന്നു. കാറിൽ നിന്നിറങ്ങിയ വിനയൻ തന്റെ ചുണ്ടിലെ പൊട്ടിയ പാടിൽ പതുക്കെ തൊട്ടുകൊണ്ട് വിഷ്ണുവിനെ നോക്കി പരിഹാസത്തോടെ ചിരിച്ചു. "എന്താ വിഷ്ണു തമ്പുരാനേ... ഞാൻ ഇന്നലെ പറഞ്ഞത് മനസ്സിലായില്ലേ? ഇതാ കോടതി ഉത്തരവ്. ഇനി ഈ പറമ്പിൽ നീയോ പപ്പേട്ടനോ കാലുകുത്തിയാൽ പോലീസ് അകത്തിടും. മര്യാദയ്ക്ക് ഇവിടുന്ന് ഇറങ്ങിപ്പൊയ്ക്കോ!" വിനയൻ ആക്രോശിച്ചു. വിഷ്ണു മുന്നോട്ട് ആഞ്ഞ് വിനയന്റെ ഷർട്ടിന് പിടിക്കാൻ തുനിഞ്ഞതും, അവനെ തടഞ്ഞുകൊണ്ട് ഉണ്ണിമായ വിഷ്ണുവിന്റെ മുന്നിലേക്ക് കയറി നിന്നു. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ പഴയ ആ കോളേജ് വിദ്യാർത്ഥിനിയുടെ ഭയമില്ലായിരുന്നു പകരം കത്തുന്ന പ്രതികാരത്തിന്റെ അഗ്നിയായിരുന്നു. "മാറി നിൽക്ക് തമ്പ്രാൻ കുട്ടീ... ഇയാളോട് സംസാരിക്കാൻ വിഷ്ണു തമ്പുരാൻ വരേണ്ട ആവശ്യമില്ല. ഇവന്റെയൊക്കെ യോഗ്യതയ്ക്ക് ഞാൻ തന്നെ ധാരാളം!" ഉണ്ണിമായയുടെ കടുപ്പത്തിലുള്ള വാക്കുകൾ കേട്ട് വിനയനും രേവതിയും ഒരു നിമിഷം ഞെട്ടിപ്പോയി. ഉണ്ണിമായ വിനയന്റെ തൊട്ടുമുന്നിലേക്ക് ചെന്നുനിന്നു. അവൾ വിനയന്റെ മുഖത്തേക്ക് വിരൽ ചൂണ്ടി ഉറച്ച ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു "എന്താ വിനയൻ സാറേ... ഒരുപാട് നാടകങ്ങൾ കളിച്ചല്ലേ എന്നെ ആ കല്യാണപ്പന്തൽ വരെ എത്തിച്ചത്? താൻ വലിയൊരു പ്രൊഫസറാണെന്ന ബഹുമാനമായിരുന്നു എനിക്ക് ഇതുവരെ. പക്ഷേ താൻ വെറുമൊരു പേടിത്തൊണ്ടനാണെന്ന് എനിക്ക് ഇപ്പോഴാ മനസ്സിലായത്! പണ്ട് സ്കൂളിൽ വെച്ച് കള്ളത്തരം കാട്ടിയപ്പോൾ ഞാൻ അത് ചൂണ്ടിക്കാണിച്ചതിനാണ് താൻ ഇത്രയും വർഷം ആ പക മനസ്സിൽ കൊണ്ടുനടന്നത് അല്ലേ? താനൊരു അധ്യാപകനാണോ അതോ അധ്യാപകന്റെ വേഷം കെട്ടിയ തെമ്മാടിയോ?" നാട്ടുകാരും പോലീസുകാരും ചുറ്റും കൂടി നിൽക്കെ ഉണ്ണിമായ വിനയന്റെ പഴയ ചരിത്രം വിളിച്ചുപറഞ്ഞത് അവനെ വല്ലാതെ അസ്വസ്ഥനാക്കി. "എടി ഉണ്ണിമായേ... നാവ് അടക്കി സംസാരിക്ക്! ഈ പറമ്പ് ഇപ്പോൾ എന്റേതാണ്" വിനയൻ പരുങ്ങി. "ചതിയിലൂടെ എഴുതി വാങ്ങിയ വെറുമൊരു കടലാസാണോ തനിക്കു വലിയ കാര്യം? തോറ്റോടാൻ ഞങ്ങൾ കണിമംഗലം കോവിലകത്തു  പടിയിറങ്ങി വന്നവരല്ല വിനയാ. എന്റെ തമ്പ്രാൻ കുട്ടി കൂടെയുള്ളപ്പോൾ നിന്റെ ഈ ഭീഷണിയൊന്നും ഇവിടെ വിലപ്പോകില്ല!" ഉണ്ണിമായ വിനയന്റെ കൺമുന്നിൽ വലിപ്പത്തോടെ നിന്നു സംസാരിച്ചു. വിനയൻ നാണംകെട്ട് നിൽക്കുന്ന ആ സമയത്താണ് ലക്ഷ്മിയമ്മ മുന്നോട്ട് വന്നത്. അവർ വിനയന്റെ നേരെ തിരിഞ്ഞ് നാട്ടുകാരെ സാക്ഷി നിർത്തി ഉറക്കെ സംസാരിക്കാൻ തുടങ്ങി. "എല്ലാവരും കേൾക്കണം ഈ വലിയ പ്രൊഫസർ സാറിന്റെ അയോഗ്യതകൾ! എന്റെ മകളെ വിവാഹം കഴിക്കാമെന്ന് പറഞ്ഞ്, സ്നേഹം അഭിനയിച്ച് ഞങ്ങളുടെ വീട്ടിൽ കയറിയിറങ്ങിയവനാണ് ഈ വിനയൻ. വിവാഹം ഉറപ്പിച്ച് പന്തൽ വരെ കാര്യങ്ങളെത്തിച്ചു. എന്നിട്ട് ഒടുവിൽ കല്യാണപ്പന്തലിൽ വെച്ച് എന്റെ മകളെ പരസ്യമായി അപമാനിച്ച് വഴിയിലുപേക്ഷിക്കാൻ നോക്കിയ നാണംകെട്ടവനാണ് ഇവൻ! പാവം വിഷ്ണു മോൻ അന്ന് താലികെട്ടിയില്ലായിരുന്നെങ്കിൽ എന്റെ മകളുടെ ജീവിതം ഇവൻ തകർക്കുമായിരുന്നു!" വിനയൻ ഒന്ന് ഞെട്ടി ഇവർ എന്തൊക്കെയാ ഈ പറയുന്നേ എന്ന് ഓർത്ത് ലക്ഷ്മിയമ്മയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട് ഒപ്പമുണ്ടായിരുന്ന പോലീസ് ഉദ്യോഗസ്ഥരും നാട്ടുകാരും വിനയനെ പുച്ഛത്തോടെ നോക്കാൻ തുടങ്ങി. ലക്ഷ്മിയമ്മ വിനയന്റെ നേരെ അടുത്തു ചെന്നു. "എങ്ങനെ ഉണ്ട് വിനയ നീ kallav കാണിച്ചപ്പോൾ ഞൻ അതിൽ കുറച്ചു കളവ് ചേർത്ത എന്നെ ഉള്ളൂ. ലക്ഷ്മി പതുകെ പറഞ്ഞു. പിന്നെ എല്ലാവരും കേൾക്കാൻ പാകത്തിന് പറഞ്ഞു എന്റെ മോളെ വഴിയിലുപേക്ഷിച്ചിട്ട് നീ വലിയ മാന്യനായി നടക്കുകയാണല്ലേ? ഇപ്പോൾ ദാ... പാവം പപ്പേട്ടനെ ചതിച്ച് ആധാരവും തട്ടിയെടുത്തിരിക്കുന്നു. നിനക്ക് ഇതൊക്കെ ചെയ്യാൻ എങ്ങനെ മനസ്സ് വരുന്നു വിനയാ? നീ ഒരു അധ്യാപകനാണെന്ന് പറയാൻ നിനക്ക് നാണമില്ലേടാ?" വിനയന്റെ മുഖം കറുത്തു ഇരുണ്ടു. രേവതിയും എന്തുപറയണമെന്നറിയാതെ തലതാഴ്ത്തി നിന്നു. പോലീസുകാർ പോലും വിനയന് അനുകൂലമായി നിൽക്കാൻ മടിക്കുന്നത് പോലെ തോന്നി. നാട്ടുകാരുടെ മുന്നിൽ വിനയൻ പൂർണ്ണമായും നാണംകെട്ടു നിൽക്കുമ്പോൾ വിഷ്ണു തന്റെ ഫോണും വക്കീൽ മാധവൻ നായർ തയാറാക്കിയ പുതിയ കോടതി രേഖകളുമായി മുന്നിലേക്ക് വന്നു. "വിനയാ... നീ കൊണ്ടുവന്നത് താല്ക്കാലികമായ ഒരു പേപ്പർ മാത്രമാണ്. എന്നാൽ പപ്പേട്ടനെ നീ കബളിപ്പിച്ചാണ് ഒപ്പിടുവിച്ചത് എന്നതിന് പറമ്പിലെ പണിക്കാർ സാക്ഷികളാണ്. അതിനെതിരെ വക്കീൽ മാധവൻ സാർ വഴി ഹൈക്കോടതിയിൽ നിന്ന് ഞാൻ അടിയന്തര സ്റ്റേ വാങ്ങിയിട്ടുണ്ട്. ഇതാ രേഖകൾ!" വിഷ്ണു ആ രേഖകൾ കോടതി അമീന്റെ കയ്യിലേക്ക് കൊടുത്തു. അമീൻ അത് വായിച്ചു നോക്കി വിനയനെ നോക്കി പറഞ്ഞു "സാറേ... ഈ ഉത്തരവ് പ്രകാരം ഈ പറമ്പിൽ പുതിയതായി ആർക്കും പ്രവേശിക്കാൻ കഴിയില്ല. വിഷ്ണുവിനും പപ്പേട്ടനും ഇവിടെ കൃഷി തുടരാം. കേസ് കോടതി തീർപ്പാക്കുന്നത് വരെ നിങ്ങൾക്ക് ഇവിടെ അവകാശമില്ല." വിനയന്റെ കയ്യിലിരുന്ന പവർ ഓഫ് അറ്റോർണി രേഖകൾക്ക് ഇപ്പോൾ ഒരു വിലയുമില്ലാതായി മാറിയിരുന്നു. വിഷ്ണു ഉണ്ണിമായയുടെ കൈ പിടിച്ച് വിനയന്റെ മുന്നിൽ ഉറപ്പോടെ നിന്നു. "കണ്ടോ വിനയാ... ഇതാണ് സത്യത്തിന്റെ വിജയം. നീ ചതിയുമായി വന്നാൽ അത് നേരിടാൻ എന്റെ പെണ്ണും അവളുടെ അമ്മയും മാത്രം മതി. ഇനി മേലാൽ ഈ വഴിക്ക് നിന്റെ വണ്ടി വന്നാൽ വിവരം മാറും. ഇറങ്ങിപ്പോടാ ഇവിടുന്ന്!" വിഷ്ണുവിന്റെ ശബ്ദം പറമ്പിലാകെ മുഴങ്ങി കേട്ടു. നാട്ടുകാരുടെ പരിഹാസച്ചിരികൾക്കും ഉണ്ണിമായയുടെയും ലക്ഷ്മിയമ്മയുടെയും കത്തുന്ന നോട്ടങ്ങൾക്കും മുന്നിൽ നിൽക്കാൻ കഴിയാതെ വിനയൻ നാണംകെട്ട് തന്റെ കാറിലേക്ക് കയറി വേഗത്തിൽ ഓടിച്ചു പോയി. രേവതിയും തലയിൽ മുണ്ടിട്ട് പുറകെ ഓടി. പറമ്പിൽ വലിയൊരു കൈയടി ഉയർന്നു. ഉണ്ണിമായ വിഷ്ണുവിനെ നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചപ്പോൾ അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ അഭിമാനം നിറഞ്ഞുനിന്നിരുന്നു.... തുടരും..... ❤️ #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ #📔 കഥ #📙 നോവൽ #💞 നിനക്കായ് #💞 പ്രണയകഥകൾ