ಒಂದು ರಾಜ್ಯದ ರಾಜಕುಮಾರಿ ಚಿತ್ರಾಳ ಸೌಂದರ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ಅನೇಕ ರಾಜ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ದೂರದ ಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲಿ ಚರ್ಚೆಯಾಗುತ್ತಿತ್ತು.
ಚಿತ್ರಾಳ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ಎಲ್ಲರೂ ಕೇವಲ ಕಲ್ಪನೆ ಮಾತ್ರ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು.
ಯಕೆಂದರೆ ಇಂದಿನವರೆಗೂ ಆ ರಾಣಿಯನ್ನು ಯಾರೂ ನೋಡಿರಲಿಲ್ಲ. ರಾಣಿಯ ತಂದೆ ಬದುಕಿರಲಿಲ್ಲ, ತಾಯಿಯೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ತಂದೆಯ ಮರಣದ ನಂತರ ಅವಳೇ ತನ್ನ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಸಂಭಾಳಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು.
ಅವಳು ಪ್ರತಿದಿನ ಒಂದು ಸಭೆಯನ್ನು ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದಳು ಮತ್ತು ಆ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಅವಳನ್ನು ನೋಡುವುದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ದೂರದ ಊರುಗಳಿಂದ ಅನೇಕ ಜನರು ಬರುತ್ತಿದ್ದರು. ಅನೇಕ ರಾಜಕುಮಾರರು ಮತ್ತು ರಾಜರು ಕೂಡ ಚಿತ್ರಾಳನ್ನು ನೋಡಲು ಬರುತ್ತಿದ್ದರು.
ರಾಣಿಯ ಸಭೆಯು ಪ್ರತಿದಿನ ಒಂದು ತೆರೆದ ಮೈದಾನದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿತ್ತು. ರಾಜರು ಮತ್ತು ರಾಜಕುಮಾರರು ಅವಳನ್ನು ನೋಡಲು ಬರುವುದು ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ, ಅವಳಿಗಾಗಿ ಅನೇಕ ರಾಜರ ನಡುವೆ ಯುದ್ಧಗಳೂ ನಡೆದವು.
ತುಂಬಿದ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ರಾಣಿಯು ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಪರದೆಯ ಹಿಂದೆ ಕುಳಿತಿರುತ್ತಿದ್ದಳು. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಸಭೆಯನ್ನುದ್ದೇಶಿಸಿ ಮಾತನಾಡಲು ಅವಳು ಬಾಯಿಬಿಟ್ಟರೆ, ಅವಳ ಧ್ವನಿಗೆ ಎಷ್ಟೋ ಕೇಳುಗರು ಮೋಹಿತರಾಗುತ್ತಿದ್ದರು.
ರಾಣಿ ಬಹಳ ಚತುರೆಯಾಗಿದ್ದಳು. ತನ್ನ ರಾಜ್ಯದ ಮೇಲೆ ಆಕ್ರಮಣವಾಗಬಾರದು ಮತ್ತು ಯಾರೂ ಅವಳನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಸಭೆಯಿಂದಲೇ ಅಪಹರಿಸಬಾರದು ಎಂಬ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಅವಳು ಮೊದಲ ಸಭೆಯಲ್ಲೇ ಒಂದು ಘೋಷಣೆ ಮಾಡಿಸಿದ್ದಳು: ಅವಳು ತನ್ನ ಮಲಗುವ ಕೋಣೆಯಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಪರದೆಯಿಲ್ಲದೆ ಇರುತ್ತಾಳೆ, ಅಲ್ಲಿಗೆ ಯಾರಾದರೂ ಒಬ್ಬರೇ ಬಂದು ರಾಣಿಯನ್ನು ನೋಡಿಬಿಟ್ಟರೆ, ರಾಣಿ ಅವನನ್ನೇ ವಿವಾಹವಾಗುತ್ತಾಳೆ.
ಒಂದು ವೇಳೆ ಹಾಗೆ ಮಾಡದೆ ಸೈನ್ಯದೊಂದಿಗೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಗೆಲ್ಲಲು ಬಂದರೆ, ಅವನನ್ನು ಹೇಡಿ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುವುದು. ರಾಣಿಯ ಚತುರತೆಯಿಂದಾಗಿ ಯಾರೂ ಅವಳ ರಾಜ್ಯದ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ಮಾಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.
ರಾಣಿಯ ಮಲಗುವ ಕೋಣೆ ಜೇನುಗೂಡಿಗಿಂತ ಕಡಿಮೆಯಿರಲಿಲ್ಲ, ಇದುವರೆಗೆ ಯಾರೂ ರಾಣಿಯ ಬಳಿ ತಲುಪಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಪ್ರತಿ ರಾತ್ರಿ ಅನೇಕ ರಾಜಕುಮಾರರು ಮತ್ತು ಸಾಮಾನ್ಯ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದರು ಆದರೆ ಮರುದಿನ ಅವರ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಣವಿರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.
ಯಾರೂ ರಾಣಿಯ ಮಲಗುವ ಕೋಣೆಯವರೆಗಿನ ಚಕ್ರವ್ಯೂಹವನ್ನು ಭೇದಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಮತ್ತು ಅರಮನೆಯಲ್ಲಿ ರಾಣಿಯ ಕೋಣೆ ಎಲ್ಲಿದೆ ಎಂದು ಇಂದಿನವರೆಗೂ ಯಾರಿಗೂ ತಿಳಿದಿರಲಿಲ್ಲ. ರಾಣಿಯ ನೂರಾರು ಕಾವಲುಗಾರರ ಕಣ್ಣಿನಿಂದ ಯಾರೂ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿರಲಿಲ್ಲ.
ಬರಿ ರಾಣಿಯ ಸೌಂದರ್ಯ ಎಲ್ಲರ ಕಲ್ಪನೆಯಲ್ಲಷ್ಟೇ ಇತ್ತು. ರಾಣಿಗಾಗಿ ಎಷ್ಟೋ ಜನರು ತಮ್ಮ ಪ್ರಾಣವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡರು ಆದರೆ ಯಾರೂ ರಾಣಿಯ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ನೋಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ.
ಅದೇ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಸರಸ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಯುವಕನಿದ್ದನು. ಆ ಯುವಕ ಬಹಳ ಸಾಮಾನ್ಯನಾಗಿದ್ದರೂ ಬುದ್ಧಿವಂತನಾಗಿದ್ದನು. ಈ ರೀತಿ ಒಬ್ಬ ಸ್ತ್ರೀಗಾಗಿ ಜನರು ಸಾಯುವುದು ಅವನಿಗೆ ಬಹಳ ದುಃಖ ತರುತ್ತಿತ್ತು. ಅವನು ಅನೇಕರಿಗೆ ತಿಳಿಹೇಳುತ್ತಿದ್ದನು - ಹಗಲು ರಾತ್ರಿ ಒಬ್ಬಳು ಅದೃಶ್ಯ ರಾಣಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಇಷ್ಟೊಂದು ಚರ್ಚೆ ಮಾಡುವುದು ವ್ಯರ್ಥ ಎಂದು. ಆದರೆ ಬಹುಶಃ ಅವನು ಯಾರಿಗೂ ಮನವರಿಕೆ ಮಾಡಿಕೊಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ.
ಒಂದು ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಅವನ ಹಳ್ಳಿಯ ಒಬ್ಬ ನವಯುವಕ ರಾಣಿಯನ್ನು ನೋಡುವ ಹಂಬಲದಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಣ ಕಳೆದುಕೊಂಡನು. ಆ ಯುವಕ ಸರಸನ ಮಿತ್ರನೂ ಆಗಿದ್ದನು. ಅಂದು ಸರಸ ಅತ್ತನು ಮತ್ತು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಇದರ ಅಂತ್ಯ ಯಾವಾಗ ಮತ್ತು ಹೇಗೆ ಎಂದು ಯೋಚಿಸತೊಡಗಿದನು.
ನಂತರ ಆ ಯುವಕ ಇಡೀ ರಾತ್ರಿ ಯೋಚಿಸಿದನು. ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ರಾಣಿಯ ಸಭೆಯ ನಂತರ ಕಾವಲುಗಾರರ ಮುಖ್ಯಸ್ಥನನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗಿ, ತಾನೂ ರಾಣಿಯ ಸೇವೆಯಲ್ಲಿ ಸೈನ್ಯಕ್ಕೆ ಸೇರಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ ಎಂದು ಹೇಳಿದನು.
ಆ ಮುಖ್ಯಸ್ಥನು ಅವನಿಗೆ, "ಇದು ನಿನ್ನಿಂದ ಆಗುವ ಕೆಲಸವಲ್ಲ, ನಿನ್ನನ್ನು ನೋಡಿದಾಗಲೇ ತಿಳಿಯಿತು ನೀನು ಯುದ್ಧಕ್ಕಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿಲ್ಲ" ಎಂದನು. ಸರಸನು ಯಾವುದೇ ಕೆಲಸಕ್ಕಾದರೂ ತನ್ನನ್ನು ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಕೇಳಿಕೊಂಡನು.
ಸರಸನು ತಾನು ಒಳ್ಳೆಯ ಅಡುಗೆ ಮಾಡಬಲ್ಲೆ ಮತ್ತು ಕಾವಲುಗಾರರಿಗೆ ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಅನ್ನ ನೀರು ಬೇಕೇ ಬೇಕು ಎಂದು ಹೇಳಿದನು. ತಾನು ಮನಃಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಸೇವೆ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ ಎಂದನು. ಈ ರೀತಿಯ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಆಡಿ ಅವನು ಸೈನ್ಯಕ್ಕೆ ಊಟೋಪಚಾರದ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡುವ ಗುಂಪಿಗೆ ಸೇರಿದನು.
ಸುಮಾರು 6 ತಿಂಗಳ ಕಾಲ ಅವನು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದನು. ಈ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ರಾಣಿಯನ್ನು ನೋಡುವ ಆಸೆಯಿಂದ ಯುವಕರು ಬರುತ್ತಲೇ ಇದ್ದರು ಮತ್ತು ಪ್ರಾಣ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಲೇ ಇದ್ದರು. ನಂತರ ಒಂದು ರಾತ್ರಿ ಸುಮಾರು 2 ಗಂಟೆಗೆ ಅವನು ಅಡುಗೆ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಪಾಯಸ ಮಾಡಿ ಎಲ್ಲಾ ಕಾವಲುಗಾರರಿಗೆ ಹಂಚಿದನು. ಹಲವರು ನಿರಾಕರಿಸಿದರು, ನಾವು ಎಚ್ಚರದಿಂದಿರಬೇಕು ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.
ಆದರೆ ಇಂದು ಯಾರೂ ಬರುವುದಿಲ್ಲ, ಇಂದು ಚಂದಿರನ ಬೆಳಕಿದೆ ಮತ್ತು ಮೂರ್ಖನಾದವನು ಮಾತ್ರ ಇಂದು ಬರುತ್ತಾನೆ ಎಂದು ಹೇಳಿ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಪಾಯಸ ತಿನ್ನಿಸಿದನು. ಪಾಯಸ ತಿಂದ ಕೆಲವೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರೂ ಪ್ರಜ್ಞೆ ತಪ್ಪಿ ಬಿದ್ದರು.
ಸರಸನು ಪಾಯಸದಲ್ಲಿ ಪ್ರಜ್ಞೆ ತಪ್ಪುವ ಔಷಧಿಯನ್ನು ಬೆರೆಸಿದ್ದನು. ಈಗ ಸರಸನು ರಾಣಿಯ ಕೋಣೆಯನ್ನು ಹುಡುಕಲಾರಂಭಿಸಿದನು. 6 ತಿಂಗಳಿಂದ ಇಲ್ಲಿದ್ದರೂ ಕಾವಲು ಅಷ್ಟು ಬಿಗಿಯಾಗಿತ್ತು ಎಂದರೆ ಅವನಿಗೂ ರಾಣಿ ಯಾವ ಕೋಣೆಯಲ್ಲಿ ಮಲಗುತ್ತಾಳೆ ಎಂದು ತಿಳಿದಿರಲಿಲ್ಲ. ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯ ಕಳೆದ ನಂತರ ಸರಸನಿಗೆ ಆತಂಕವಾಗತೊಡಗಿತು, ಏಕೆಂದರೆ ಔಷಧಿಯ ಅಮಲು ಯಾವಾಗ ಬೇಕಾದರೂ ಇಳಿಯಬಹುದಿತ್ತು.
ನಂತರ ಅವನಿಗೆ ಒಂದು ಚೌಕದಲ್ಲಿ ನೆಲಮಾಳಿಗೆಗೆ ಹೋಗುವ ದಾರಿ ಕಾಣಿಸಿತು. ಅವನು ಆ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಹೋದಾಗ ಅಲ್ಲಿ ಕೋಣೆಯ ಹೊರಗೆ ಇಬ್ಬರು ಕಾವಲುಗಾರರಿದ್ದರು. ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ಅವನಿಗೆ ತಿಳಿದಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವನು ಅಡಗಿಕೊಂಡು ಯೋಚಿಸತೊಡಗಿದನು.
ನಂತರ ಅವನು ಗೋಡೆಗೆ ತನ್ನ ತಲೆಯನ್ನು ಜೋರಾಗಿ ಹೊಡೆದುಕೊಂಡು ಆ ಕಾವಲುಗಾರರ ಕಡೆಗೆ ತೂರಾಡುತ್ತಾ ಹೋದನು. ಅವನ ತಲೆಯಿಂದ ರಕ್ತ ಬರುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ ಕಾವಲುಗಾರರಿಗೆ ಈ ಬಾರಿ ತಾವು ಕೂಡ ಜಾಗ ಬಿಟ್ಟು ಮೇಲೆ ಹೋಗಿ ಹೋರಾಡಬೇಕಾಗಬಹುದು ಎಂದು ಅನಿಸಿತು, ಹಾಗಾಗಿ ಅವರಿಬ್ಬರೂ ದ್ವಾರವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಹೋರಾಡಲು ಮೇಲೆ ಓಡಿದರು.
ಅವರು ಹೋದ ತಕ್ಷಣ ಸರಸ ಎದ್ದು ನಿಂತನು, ದ್ವಾರ ಎದುರಿಗಿತ್ತು ಮತ್ತು ರಾಣಿ ಒಳಗೆ ಕೋಣೆಯಲ್ಲಿದ್ದಳು. ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಅವನ ಎದೆಯ ಬಡಿತವೂ ಹೆಚ್ಚಾಯಿತು. ಯಾರೂ ನೋಡದವಳನ್ನು ಇಂದು ಅವನು ನೋಡಲು ಹೊರಟಿದ್ದಾನೆ. ಅವನು ಬಾಗಿಲು ತೆರೆಯಲು ಕೈ ಹಾಕಿ ತಳ್ಳಿದನು ಆದರೆ ಬಾಗಿಲು ತೆರೆಯಲಿಲ್ಲ. ಬಾಗಿಲ ಕೆಳಗೆ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಬೀಗ ಇರುವುದು ಅವನಿಗೆ ಕಾಣಿಸಿರಲಿಲ್ಲ.
ಈಗ ತನ್ನ ಪ್ರಾಣ ಹೋಯಿತು ಎಂದು ಅವನು ಯೋಚಿಸಿದನು, ಏಕೆಂದರೆ ಇನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಕಾವಲುಗಾರರು ಎಚ್ಚರಗೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಅವನು ಸಿಕ್ಕಿಬೀಳುತ್ತಾನೆ. ಇಷ್ಟು ಕಾವಲುಗಾರರಿರುವ ರಾಣಿಯ ದ್ವಾರಕ್ಕೆ ಬೀಗ ಇರುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ತಾನು ಹೇಗೆ ಯೋಚಿಸಿದೆ ಎಂದು ಅಂದುಕೊಂಡನು.
ಆದರೆ ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳು ಮಿಂಚಿದವು, ಏಕೆಂದರೆ ಕಾವಲುಗಾರರು ಓಡುವಾಗ ಅವರ ಕೀಲಿ ಕೈಗಳು ಅಲ್ಲೇ ಬಿದ್ದಿದ್ದವು. ಈಗ ಅವನು ಸ್ವಲ್ಪವೂ ತಡ ಮಾಡದೆ ಕೀಲಿ ಕೈಯಿಂದ ಬಾಗಿಲು ತೆರೆದನು. ಕೋಣೆಯ ಒಳಗೆ ಬಂದು ಬೇಗನೆ ಬಾಗಿಲು ಮುಚ್ಚಿ ಒಳಗಿನಿಂದ ಬೀಗ ಹಾಕಿಕೊಂಡನು.
ಅವನು ಮೊದಲು ದೀರ್ಘವಾಗಿ ಉಸಿರಾಡಿ ಕಣ್ಣು ತೆರೆದಾಗ ಸುಂದರವಾದ ಕೋಣೆ ಕಂಡಿತು. ಸುಗಂಧಿತ ಪುಷ್ಪಗಳ ಪರಿಮಳ ಆ ಕೋಣೆಯಲ್ಲಿ ಹರಡಿತ್ತು. ಆದರೆ ಕೋಣೆಯಲ್ಲಿ ಬೆಳಕು ಕಡಿಮೆಯಿತ್ತು. ಅವನು ರಾಣಿಯ ಮಂಚದ ಬಳಿ ಹೋದನು.
ಅವನ ಹೆಜ್ಜೆಯ ಸದ್ದಿನಿಂದ ರಾಣಿಯ ನಿದ್ರೆ ಎಚ್ಚರವಾಯಿತು ಮತ್ತು ಅವಳು ಗಾಬರಿಯಿಂದ ಎದ್ದು ಕುಳಿತಳು. ರಾಣಿಯ ಕೋಣೆಗೆ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಯಾರೋ ಬಂದಿದ್ದರು. ರಾಣಿ ಮೊದಲು ತನ್ನ ಮುಖಕ್ಕೆ ಪರದೆ ಹಾಕಿಕೊಂಡಳು ಮತ್ತು ನಡುಗುವ ದನಿಯಲ್ಲಿ "ಯಾರು ನೀನು?" ಎಂದು ಕೇಳಿದಳು.
ಸರಸನು ಹೇಳಿದನು - "ಇಲ್ಲಿಯವರೆಗೂ ಸಾಮಾನ್ಯ ಮನುಷ್ಯ, ಆದರೆ ನಿಮ್ಮ ಮುಖ ನೋಡಿದ ಮೇಲೆ ಸಾಮಾನ್ಯನಾಗಿ ಉಳಿಯದಿರಬಹುದು." ರಾಣಿ ಗಾಬರಿಯಿಂದ ಎದ್ದು ನಿಂತಳು. ಸರಸನು ಹೇಳಿದನು - "ಈಗ ಈ ಪರದೆ ಏಕೆ? ಈಗ ನಾನು ನಿನ್ನ ಮಲಗುವ ಕೋಣೆಯವರೆಗೂ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ, ಈಗಲಾದರೂ ಎಷ್ಟೋ ಜನರ ಪ್ರಾಣ ತೆಗೆದ ಆ ಮುಖವನ್ನು ನನಗೆ ತೋರಿಸು."
"ಈಗ ಬೆಳಕಿಗೆ ಬಾ." ರಾಣಿ ತನ್ನ ಪರದೆಯನ್ನು ತೆಗೆದು ಬೆಳಕಿಗೆ ಬಂದಳು. ಯುವಕ ಸರಸ ನೋಡಿ ಬೆಚ್ಚಿಬಿದ್ದನು. ಏಕೆಂದರೆ ಜನರ ಕಲ್ಪನೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ರಾಣಿಯ ರೂಪಕ್ಕೆ ತದ್ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ಅವಳು ಇದ್ದಳು.
ರಾಣಿಯ ಬಣ್ಣ ಅಷ್ಟೊಂದು ಬೆಳ್ಳಗಿರಲಿಲ್ಲ ಮತ್ತು ಮುಖದಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಕಳೆ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಯುವಕ ಅವಳನ್ನು ನೋಡಿ ನಗುತ್ತಾ ಹೇಳಿದನು - "ಓಹೋ, ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ನೀವು ಮುಖ ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡಿದ್ದೀರಿ, ಏಕೆಂದರೆ ಇದು ತೋರಿಸಲು ಯೋಗ್ಯವಲ್ಲ ಎಂದು ನಿಮಗನ್ನಿಸುತ್ತದೆ."
ರಾಣಿ ಈಗ ತಲೆ ತಗ್ಗಿಸಿ ಸುಮ್ಮನೆ ಯುವಕನ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ. ನಂತರ ರಾಣಿ ಹೇಳುತ್ತಾಳೆ - "ಸ್ತ್ರೀ ಸುಂದರಿಯಾಗಿರದಿದ್ದರೆ ಯಾರು ಮದುವೆಯಾಗುತ್ತಾರೆ? ಈಗ ನನ್ನನ್ನು ನೋಡಿದ ಮೇಲೆ ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ವಿವಾಹವಾಗುತ್ತೀಯಾ? ನೀವು ಪುರುಷರು ಎಂತಹ ಸ್ತ್ರೀಯನ್ನು ಬಯಸುತ್ತೀರಿ ಎಂದು ನನಗೆ ಗೊತ್ತು."
"ಒಮ್ಮೆ ಯೋಚಿಸು, ಒಬ್ಬಂಟಿ ಹೆಣ್ಣು ಮಗಳು ಅದರಲ್ಲೂ ಸುಂದರಿಯಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಹೇಗೆ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ತನ್ನ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯ? ಇದು ನನ್ನ ಚತುರತೆ, ಹಾಗಾಗಿಯೇ ನಾನು ಇನ್ನೂ ರಾಣಿಯಾಗಿದ್ದೇನೆ, ಯಾರಿಗೂ ಅಧೀನವಾಗಿಲ್ಲ." ಸರಸ ಹೇಳಿದನು - "ನಿನ್ನ ಚತುರತೆ ಎಷ್ಟೊಂದು ಪ್ರಾಣಗಳನ್ನು ತೆಗೆದಿದೆ ಗೊತ್ತಾ?"
ರಾಣಿ ಹೇಳಿದಳು - "ಪ್ರಾಣಗಳನ್ನು ನಾನು ತೆಗೆಯಲಿಲ್ಲ, ಅವರ ಸುಂದರ ಸ್ತ್ರೀಯ ಮೇಲಿನ ಹಂಬಲ ತೆಗೆದಿದೆ. ನೀನೇ ಹೇಳು, ನಾನು ಸುಂದರಿಯಲ್ಲ ಎಂದು ನಿನಗೆ ಮೊದಲೇ ತಿಳಿದಿದ್ದರೆ ನೀನು ನಿನ್ನ ಪ್ರಾಣದ ಹಂಗು ತೊರೆದು ಇಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದೆಯಾ? ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ವಿವಾಹವಾಗು, ನಿನ್ನ ಪತ್ನಿಯ ಸೌಂದರ್ಯದ ಭ್ರಮೆಯನ್ನು ಜನರ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಹೀಗೆಯೇ ಉಳಿಸು."
"ಯಾರೂ ಪಡೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದವಳನ್ನು ನೀನು ಪಡೆದಿದ್ದೀಯಾ ಎಂದು ನಿನ್ನ ಗೌರವವೂ ಹೆಚ್ಚುತ್ತದೆ." ಸರಸ ಏನೋ ಯೋಚಿಸತೊಡಗಿದನು. ಅವನು ಯೋಚಿಸುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ ರಾಣಿ ಹೇಳಿದಳು - "ನೀನು ಇಲ್ಲಿಂದ ಜೀವಂತವಾಗಿ ಹೋಗಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ, ನಾನು ಹೇಳಿದಂತೆಯೇ ನೀನು ಮಾಡಬೇಕು."
ಸರಸ ನಗುತ್ತಾ ಹೇಳಿದನು - "ಹೌದು, ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಖಂಡಿತ ವಿವಾಹವಾಗುತ್ತೇನೆ." ರಾಣಿ ಅವನ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟಳು ಆದರೆ ಅವಳ ಸಂತೋಷ ಹೆಚ್ಚು ಹೊತ್ತು ಉಳಿಯಲಿಲ್ಲ. ಸರಸ ಒಂದು ಬಟ್ಟೆಯನ್ನು ತೆಗೆದು ರಾಣಿಯ ಬಾಯಿಗೆ ಒತ್ತಿ ಹಿಡಿದನು.
ರಾಣಿ ಪ್ರಜ್ಞೆ ತಪ್ಪಿದಳು. ಸರಸ ರಾಣಿಯನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ಅರಮನೆಯ ರಹಸ್ಯ ದಾರಿಯ ಮೂಲಕ ಹತ್ತಿರದಲ್ಲೇ ಇದ್ದ ತನ್ನ ಮನೆಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋದನು ಮತ್ತು ಅಲ್ಲಿ ಅವಳನ್ನು ಕಟ್ಟಿ ಹಾಕಿದನು. ಸರಸ ಬೇಗನೆ ಮತ್ತೆ ತನ್ನ ಮನೆಯಿಂದ ಅರಮನೆಗೆ ಬಂದನು.
ಕೆಲವು ಕಾವಲುಗಾರರಿಗೆ ಪ್ರಜ್ಞೆ ಬಂದಿತ್ತು, ಅವರಿಂದಲೂ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡು ಅವನು ತೂರಾಡುತ್ತಾ ಅವರ ಬಳಿ ಹೋದನು. ಪಾಯಸದಲ್ಲಿ ಯಾರೋ ಏನೋ ಬೆರೆಸಿದ್ದರು, ಅದರಿಂದ ನಾವೆಲ್ಲಾ ಪ್ರಜ್ಞೆ ಕಳೆದುಕೊಂಡು ಬಿದ್ದೆವು ಎಂದು ದೊಡ್ಡ ಸಂಚು ನಡೆದಂತೆ ನಟಿಸಿದನು.
ಅರಮನೆಯ ಮಂತ್ರಿಗಳು ರಾಣಿಯ ಕೋಣೆಗೆ ಬಂದರು. ರಾಣಿ ಅಲ್ಲಿ ಇರಲಿಲ್ಲ. ರಾಣಿಯನ್ನು ಯಾರೋ ಕರೆದೊಯ್ದಿದ್ದರು. ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಅವರು ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಘೋಷಣೆ ಮಾಡಿಸಿದರು - "ರಾಣಿಯನ್ನು ಯಾರು ಕರೆದೊಯ್ದಿದ್ದಾರೋ ಅವರನ್ನು ನಾವು ನಮ್ಮ ರಾಜನೆಂದು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ. ರಾಣಿಯನ್ನು ಕರೆದುಕೊಂಡು ವಾಪಸ್ ಅರಮನೆಗೆ ಬನ್ನಿ."
ಸರಸ ಅರಮನೆಯಿಂದ ತನ್ನ ಮನೆಗೆ ವಾಪಸ್ ಹೋದಾಗ ರಾಣಿಯನ್ನು ಬಿಚ್ಚಿದನು ಮತ್ತು ಅವಳಿಗೆ ಆಹಾರ ನೀಡಿದನು. ರಾಣಿ ಹೇಳಿದಳು - "ನೀನು ಇನ್ನು ಬದುಕುವುದಿಲ್ಲ. ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಬಂಧಿಸಿಟ್ಟಿದ್ದೀಯಾ." ಸರಸ ಹೇಳಿದನು - "ಈಗ ನೀನು ನನ್ನ ಪತ್ನಿ, ನೀನು ಇಲ್ಲೇ ನನ್ನ ಜೊತೆ ಇರಬೇಕು. ನಿನ್ನ ಪಾಪಕ್ಕೆ ಇದೇ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತ."
ರಾಣಿ ಹೇಳಿದಳು - "ನಾನು ಈಗ ಇಲ್ಲಿಂದ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೇನೆ." ಸರಸ ಹೇಳಿದನು - "ಹೋಗು, ಆದರೆ ಬೇಗ ವಾಪಸ್ ಬಾ." ರಾಣಿ ಅಲ್ಲಿಂದ ಓಡುತ್ತಾ ತನ್ನ ಅರಮನೆಯ ಕಡೆಗೆ ಹೋದಳು. ಅರಮನೆ ತಲುಪಿದಾಗ ದ್ವಾರದಲ್ಲಿದ್ದ ಸೈನಿಕರು ಅವಳನ್ನು ತಡೆದರು.
ರಾಣಿ ಹೇಳಿದಳು - "ನಾನು ಈ ಅರಮನೆಯ ರಾಣಿ, ನಿಮ್ಮ ಮಹಾರಾಣಿ." ಸೈನಿಕರು ಅವಳನ್ನು ನೋಡಿ ನಗುತ್ತಾ ಹೇಳಿದರು - "ಹೋಗು ಇಲ್ಲಿಂದ, ನಿನ್ನ ಮುಖ ಒಮ್ಮೆ ನೋಡಿಕೋ." ಅವರು ಅವಳನ್ನು ದ್ವಾರದಿಂದ ಹೊರಹಾಕಿದರು.
ರಾಣಿಗೆ ಈಗ ಅರ್ಥವಾಯಿತು - ಸರಸ ಚತುರತೆಯಿಂದ ಅವಳ ಜೊತೆ ಈ ಆಟವಾಡಿದ್ದಾನೆ ಎಂದು. ರಾಣಿಯನ್ನು ಯಾರೂ ನೋಡಿರಲಿಲ್ಲ, ಹಾಗಾಗಿ ಅವಳು ಈಗ ಏನು ಮಾಡಿದರೂ ಯಾರೂ ಅವಳನ್ನು ಗುರುತಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಅವಳು ವಾಪಸ್ ಸರಸನ ಬಳಿ ಬಂದಳು.
ಸರಸ ಕೇಳಿದನು - "ಬಂದೆಯಾ? ಸರಿ ಈಗ ಏನಾದರೂ ತಿನ್ನು." ರಾಣಿ ಅಲ್ಲೇ ಇರಲಾರಂಭಿಸಿದಳು ಮತ್ತು ದಿನನಿತ್ಯದ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಮಾಡತೊಡಗಿದಳು. ಅರಮನೆಯಲ್ಲಿ ಇಂದಿನವರೆಗೂ ರಾಣಿ ಎಲ್ಲಿ ಹೋದಳು ಎಂದು ಯಾರಿಗೂ ತಿಳಿದಿಲ್ಲ. ಮಂತ್ರಿಗಳು ರಾಜ್ಯವನ್ನು ತಮ್ಮ ಕೈಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡರು.
❤️🌷🙏 ವಿಮಲ್ ನ್ಯೂಟ್ರಿಷನ್ ಸೆಂಟರ್ 🙏🌷❤️ #✍️ ಮೋಟಿವೇಷನಲ್ ಕೋಟ್ಸ್ #😍 ನನ್ನ ಸ್ಟೇಟಸ್ #👦🏻 Bad Boyz ಸ್ಟೇಟಸ್ #🎥 Motivational ಸ್ಟೇಟಸ್ #✍️ ಮೋಟಿವೇಷನಲ್ ಕೋಟ್ಸ್
