ആദ്യ ഭാഗങ്ങൾ ലിങ്കിൽ ഉണ്ട് https://sharechat.com/post/mlzOBP4k?d=n&ui=v64j8rk&e1=cകാത്തിരുന്ന നിക്കാഹ് ഭാഗം..20 -------------- പടച്ചോനെ അവളിനി ഡോക്ടറോട് എല്ലാം തുറന്ന് പറയുമോ... ഞങ്ങളിത് വരെ ഭാര്യ ഭർത്താവാമായി ജീവിച്ചിട്ടില്ല എന്നങ്ങാനും തുറന്ന് പറഞ്ഞാൽ.. ഇങ്ങനെയൊക്കെ വരാൻ കാരണക്കാരൻ ഞാനാണ് എന്ന് എല്ലാവരും അറിഞ്ഞാൽ അവരോടൊക്കെ ഞാൻ എന്ത് സമാധാനം പറയും. അവളുടെ ഉപ്പ, ഉമ്മ.. എന്റെ ഉപ്പ, ഉമ്മാ.. എല്ലാരും ഇതറിഞ്ഞാലുള്ള അവസ്ഥ...ആകെ കുഴഞ്ഞു മറിഞ്ഞല്ലോ ദൈവമേ.... ഡോക്ടർ അവളുടെ അടുത്ത് വന്ന് അവളെ പതുക്കെ തട്ടിവിളിച്ചു.. "റസിയ... കണ്ണ് തുറക്ക്.." റസിയ മെല്ലെ മയക്കത്തിൽ നിന്നും ഉണർന്ന്..മിഴികൾ മെല്ലെ തുറന്നു ചുറ്റും നോക്കി... അവൾക്ക് ആരെയും മനസ്സിലാക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല... കൺപോളകൾ വീണ്ടും.. വീണ്ടും അവളെ നിദ്രയിലേക്ക് തള്ളിയിട്ടു "മയക്കം ശെരിക്ക് വിട്ടുപോയിട്ടില്ല കോയഹാജി പറഞു.." "അതെ അവൾ മയക്കത്തിലാണ്. നിങ്ങൾ എല്ലാവരും ഒന്ന് അവളെ മാറിമാറി വിളിക്ക്. അവൾക്ക് നിങ്ങളെയൊക്കെ മനസ്സിലാകുന്നുണ്ടോ എന്ന് നോക്കട്ടെ..." ഡോക്ടർ പറഞ്ഞത് കെട്ട് എല്ലാവരും അവളെ... മാറി മാറി.. വിളിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. "മോളെ.. മോളെ..." അവൾ കേൾക്കുന്നുണ്ട്. പക്ഷെ നാവ് അനക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല ആകെ കുഴഞ്ഞുപോകും പോലെ...ശെരീരം ആകെകൂടി തളർന്നപോലെ ഒന്നിനും ഭരമില്ലാത്തത് പോലെ തോന്നിയവൾക്ക്.. അവൾ വീണ്ടും കണ്ണുകൾ അടച്ച് മയക്കത്തിലേക്ക് വഴുതി വീണുകൊണ്ടിരുന്നു. 🌹🌹 രണ്ട് ദിവസമായിട്ട് ആർക്കും ഉറക്കൊന്നും ഇല്ലായിരുന്നു...രാത്രി പകലാക്കി എല്ലാവരും അവൾക്ക് ചുറ്റും ഇരുന്നു. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഇന്നത്തെ ദിവസം എല്ലാവരും അറിയാതെ ഉറങ്ങിപോയിരുന്നു... രാത്രി ഒരു രണ്ട് മണിയൊക്കെ ആയപ്പോൾ അവൾ ഉണർന്നു.. കട്ടിലിൽനിന്നും തനിയെ എണീറ്റ്...പതിയെ താഴേക്ക് കാലുകുത്തി റൂമിന്റെ വാതിൽ തുറന്ന് ഹോസ്പിറ്റലിന്റെ വരാന്തയിലൂടെ നടന്ന് താഴത്തെ നിലയിലേക്ക് കോണിസ്റ്റെപ്പുകൾ ഇറങ്ങി.. അവിടെ നിന്നും മുറ്റത്തേക്ക് ഒരോട്ടമായിരുന്നു. അവൾ ഓടുന്നത് കണ്ട ഹോസ്പിറ്റലിലെ വാച്ച്മാൻ അവളുടെ പിന്നാലെ ഓടി...അവളെ പിടിച്ചു...എന്നിട്ട് ചുറ്റും ഒന്ന് കണ്ണോടിച്ചു.. അവൾ ഓടിവന്നത് ആരും അറിഞ്ഞിട്ടില്ലെന്ന് ഉറപ്പ് വരുത്തിയതിന് ശേഷം.. അയാൾ ആയാളുടെ മാറിലേക്ക് ബലം പ്രയോഗിച്ച് റസിയയെ അടുപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. അവൾ കുതറി ഓടാൻ ശ്രമിക്കുന്നുണ്ട്. പക്ഷെ..അയാൾ വിടുന്നില്ല...പരമാവതി ശക്തി ഉപയോഗിച്ചയാൾ അവളുടെ കവിളിൽ അമർത്തി ചുംബിച്ചു... റസിയ... നഖം കൊണ്ടയാളെ... ശരീരത്തിൽ മാന്താൻ തുടങ്ങി...അവൾ ഒച്ചയോടെ അലറുകയും ചെയ്യുന്നുണ്ട്. അപ്പോഴേക്കും സുബൈർ ഉറക്കിൽ നിന്നും ഞെട്ടി എഴുന്നേറ്റ്... കട്ടിലിൽ റസിയയെ നോക്കി..അവളെ കാണുന്നില്ലന്ന് കണ്ടതും. പെട്ടന്ന് ചാടി എഴുനേറ്റ് അവിടെ നിന്നും ഓടി താഴേക്ക് എത്തിയതും കണ്ടത്... മുറ്റത്തിന്റെ നടുഭാഗത്തായി അയാൾ റസിയയെ... എടാ........' വിട.......ഡാ..... അവളെ..... എന്താടാ....നീ....ഈ ചെയ്യുന്നത്...? " "ഞാൻ എന്ത് ചെയ്യാൻ.. നിങ്ങളല്ലേ....ഇവളെ ശ്രദ്ധിക്കാതിരുന്നത്. അവൾ പുറത്തേക്ക് ഓടി വന്ന് എന്നെ കെട്ടിപ്പിടിക്കുകയായിരുന്നു....അവൾ കുതറി ഓടിപോകാതിരിക്കാൻ ഞാൻ..അവളെ പിടിച്ചു വച്ചു. രക്ഷിച്ചതും പോരാ ശിക്ഷിക്കാൻ വരുന്നോ...' സുബൈർ അവളെ ബലം പ്രയോഗിച്ച് രണ്ട് കൈകൊണ്ടു അവളെ താങ്ങിയെടുത്ത്. അവരുടെ റൂമിൽ കൊണ്ട് പോയി കിടത്തി.... വീണ്ടും ഓടാൻ ശ്രമിച്ച അവളെ ഡോക്ടർ വന്ന് വീണ്ടും മയക്കി കിടത്തി... അവളുടെ അവസ്ഥ കണ്ട് പാവം അവളുടെ ഉപ്പ കുഴഞ്ഞു വീണു.. അവിടെ അടുത്തുള്ള കാർഡിയോ ഹോസ്പിറ്റലിൽ icu വിലാണ്..ഹംസക്ക ഇപ്പോൾ ഉള്ളത്.. പാവം അവളുടെ ഉമ്മ അങ്ങോട്ടും,ഇങ്ങോട്ടും ഓടി...ഓടി...തളർന്നു.. "ഉമ്മ നിങ്ങൾ ഇങ്ങനെ അങ്ങോട്ടും,ഇങ്ങോട്ടും ഓടെണ്ട... ഉപ്പാന്റെ അടുത്ത് നിന്നോളി.. ഇവിടെപ്പോ.. ഞങ്ങളൊക്കെ ഉണ്ടല്ലോ. എല്ലാം...ശെരിയാവും നമുക്ക് പ്രാർത്ഥിക്കാം. സുബൈർ ഉമ്മാനെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു പറഞ്ഞയച്ചു." കുറ്റബോധം അവനെ പിടിച്ചു കുലുക്കി.. എല്ലാം മറന്ന് അവളെ സ്വീകരിക്കണം. അവളെ ഇനിയും വേദനിപ്പിച്ചുകൂടാ.. എന്റെ പ്രിയപെട്ടവളുടെ സ്നേഹവും കരുതലും എനിക്ക് വേണം..അത് തിരിച്ചു അങ്ങോട്ടും കൊടുക്കണം.. ഇനി ഇവിടുന്ന് അങ്ങോട്ട്.ഭാര്യയും ഭർത്താവുമായി ജീവിക്കണം...അവൻ മനസ്സറിഞ് ഉള്ളുരുകി അവൾക്ക് വേണ്ടി കൈകൾ രണ്ടും മേൽപോട്ട് ഉയർത്തി പ്രാർത്ഥിച്ചു... "എല്ലാം വരുത്തിവെച്ചിട്ട് ഇങ്ങനെ മൂലയിൽ വന്നിരുന്ന് കരഞ്ഞിട്ടൊന്നും കാര്യമില്ല...സുബൈറെ.." "നിങ്ങൾ എന്താ..മനുഷ്യ ഇങ്ങനെ..ഒരു നല്ല വാക്ക് എന്നേലും നിങ്ങൾ അവനോട് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടോ..? "ആശ്വസിപ്പിച്ച്കൂടെ നിർത്തേണ്ട സമയത്തും ഇങ്ങനെ കുത്തി വേദനിപ്പിക്കുകയാണോ.വേണ്ടത്." "അതേടി നിന്റെ മോൻക്ക് അത്രയ്ക്കുണ്ട് ഗുണനിലവാരം....നിന്റെ മോന്റെ പണ്ടത്തെ വീരകൃത്യങ്ങൾ വല്ലതും അവൾ അറിഞ്ഞു കാണുo... ചില്ലറ..ഒന്നും അല്ലല്ലോ ചെയ്തത് കൂട്ടിയത്.." "ആളുകൾ ശ്രദ്ധിക്കുന്നു. ഒന്ന് മിണ്ടാതിരിക്കൂ മനുഷ്യ.." "എന്നെക്കൊണ്ട് കൂടുതൽ ഒന്നും പറയിപ്പിക്കണ്ട നീയും നിന്റെ മോനും. ഹംക്കുകൾ..." അതും പറഞ് തോളത്തെ തോർത്തെടുത്ത് രണ്ട് കുടയൽ കുടഞ്... കോയഹാജി... മുൻപോട്ട് നടന്നു. "സുബൈറെ.... ഉള്ളത്പറയ്.. ഉപ്പ പറഞ്ഞതിൽ എന്തെങ്കിലും പൊരുൾ ഉണ്ടോ...?" അവളുടെ ഇപ്പോഴത്തെ അവസ്ഥക്ക് കാരണം നീയാണോ..? " നിന്റെ പഴയ കാര്യങ്ങൾ വല്ലതും അവൾ അറിഞ്ഞിരുന്നോ..? " തുടങ്ങി... ഉപ്പാന്റെ കഴിഞ്ഞ് ഇനി നിങ്ങൾ തുടങ്ങിക്കോ..? " 'എടാ.. മോനെ.. ഞാൻ..' "നിങ്ങൾക്കൊക്കെ എന്താ അറിയേണ്ടത് അവളുടെ ഇപ്പോഴത്തെ അവസ്ഥക്ക് കാരണം ഞാൻ ആണോ എന്നല്ലേ... " "അതെ... ഞാനാണ്.. ഞാൻ മാത്രം.. മതിയോ " "നിന്നെ വേദനിപ്പിക്കാനും വിഷമിപ്പിക്കാനും ചോദിച്ചതല്ലഉമ്മാ..... ഉപ്പ അങ്ങിനെയൊക്കെ പറഞ്ഞപ്പോൾ അതിലെന്തോ..കാര്യം ഉണ്ടെന്ന് എനിക്കും തോന്നി..." "ഉപ്പാനോട് ദേഷ്യം ഒന്നും തോന്നരുത്.ഉപ്പാന്റെ സങ്കടം കൊണ്ടാ അങ്ങിനെയൊക്കെ പറയുന്നത്..." മ്മ്... " "മോൻ... വിഷമിക്കാതിരിക്ക്. ഞാൻ ഉപ്പാന്റെ അടുത്തേക്ക് ചെല്ലട്ടെ.." ❤️ ദിവസങ്ങൾ ഓരോന്നായി കഴിഞ്ഞുപോയി അതിനോടൊപ്പം റസിയയുടെ അസുഖവും കുറഞ്ഞു വന്നു... ഇപ്പോ ഏകദേശം പഴയ രൂപത്തിലോട്ട് തിരിച്ചു വന്നിട്ടുണ്ട് എല്ലാവരെയും. അവൾ തിരിച്ചറിയുന്നുണ്ട്.അവരോടൊക്കെ സംസാരിക്കുന്നുമുണ്ട്.. പക്ഷെ... സുബൈറിനെ കണ്ട ഭാവം നടിക്കുന്നില്ല. അവനോട് മിണ്ടുന്നില്ല. അവന്റെ മുഖത്തേക്ക് പോലും നോക്കുന്നില്ല. അതവനിൽ വല്ലാത്ത വേദന നിറച്ചു... ആരും കാണാതെ ബാത്‌റൂമിൽ കയറി കരഞ്ഞുകലങ്ങിയ കണ്ണുകൾ ആരും കാണാതിരിക്കാൻ.. മുഖം കഴുകി തിരിച്ചു കയറും. "ഉമ്മാ... ഉപ്പയെവിടെ.? " എല്ലാവിവരങ്ങളും അവളെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചുകൊണ്ട് ആമിനുത്ത വിവരിച്ചു.. ഉമ്മാ.. എനിക്ക് ഉപ്പാനെ കാണണം.. നമുക്ക് വീട്ടിലേക്ക് പോവാം.. ഉപ്പാക്കിപ്പോ കൊഴപ്പൊന്നും ഇല്ല.. മോളെ... കരീമും,നാസിയയും, ഉപ്പയും കൂടി ഇങ്ങോട്ട് പുറപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. നീ...ഡിസ്ചാർജ് ആയതറിഞ്...പത്തു മിനിറ്റിനുള്ളിൽ എത്തും. "ഉമ്മാന്റെ കുട്ടി ഞങ്ങളെ കൂടെ..വീട്ടിലോട്ട് പോരല്ലേ.. ക്ഷീണവും ആരോഗ്യവുമൊക്കെ ശെരിയായതിന് ശേഷം സുബൈറിന്റെ വീട്ടിലേക്ക് പോകാം...." റസിയ എന്താണ് മറുപടി പറയുന്നത് എന്ന് കേൾക്കാൻ ഹൃദയമിടിപ്പോടെ കാത്തു നിൽക്കുകയാണ് സുബൈർ... "ഇല്ല.. ഉമ്മാ.. ഇപ്പൊ ഞാൻ അങ്ങോട്ടില്ല.. ഇക്കയുടെ കൂടെ അവരുടെ വീട്ടിലേക്ക് പോവാണ്..." അത് കേട്ടതും സുബൈറിന്റെ മനസ്സിന് ഒരല്പം ആശ്വാസം തോന്നി....'പടച്ചോനെ അൽഹംദുലില്ലാഹ് ' "മോളെ...ദാ... അവരെത്തിയല്ലോ.." ഉപ്പാനെ കണ്ടതും ആ മാറിലേക്ക് ചാഞ്ഞുകൊണ്ടവൾ പൊട്ടികരഞ്ഞു... "മോളെ..ഉപ്പാന്റെ കുട്ടിക്ക് ഇപ്പോ..എങ്ങിനെയുണ്ട്.. ഹംസക്ക അവളുടെ മുടിയിൽ തലോടി കൊണ്ട് ചോദിച്ചു..." "ഞാൻ ഹാപ്പിയാണ് ഉപ്പാ... നിങ്ങളിനി ഓരോന്ന് ഓർത്ത് വിഷമിക്കണ്ട എനിക്കിപ്പോ കൊഴപ്പൊന്നും ഇല്ല.." "എന്ത് തന്നെയായാലും നീ.. ഞങ്ങളുടെ കൂടെ വീട്ടിലേക്ക് വാ...എല്ലാം സുഖപെട്ടതിന് ശേഷം തിരിച്ചു പോകാം..." "ഹേയ്... ഞാനിപ്പോ അങ്ങോട്ടേക്ക് ഇല്ല.. ഏറിവന്നാൽ ഒരാഴ്ച്ച. അത് കഴിഞാൽ പിന്നേ ഞാൻ നമ്മുടെ വീട്ടിൽ തന്നെയായിരിക്കും.." അവർ എല്ലാവരും എത്തിയപ്പോൾ സുബൈർ പുറത്തേക്ക് പോയിരുന്നു... മോളെ ഡിസ്ചാർജ് ബില്ല് കിട്ടിയിട്ടുണ്ട് ഞാനും കരീമും അത് അടച്ചിട്ട് വരാം.... "ഇത്തുസെ...നസിയ അവളുടെ അടുത്തേക്കിരുന്നു കൊണ്ട് അവളുടെ കൈകൂട്ടിപിടിച്ചു കൊണ്ട് പൊട്ടികരഞ്ഞു." എന്തിനാ..പെണ്ണെ നീയിങ്ങനെ കരയുന്നത്. എനിക്കൊന്നുല്ല... കണ്ടില്ലെ ഞാനിപ്പോ സന്തോഷവാതിയാ.. "എന്നോട് പൊറുക്കണം ഇത്തുസിന്റെ ഈ ഒരവസ്ഥക്ക് ഞാനും കൂടി കാരണക്കാരി ആണല്ലോ എന്നോർക്കുമ്പോൾ.." പേടിയായിരുന്നു..എനിക്ക്. എന്റെ ഈ..ജീവിതം നഷ്ടപ്പെട്ടു പോകുമോ.. എന്നുള്ള പേടി.. ഇക്ക.. ഇന്നലെ എല്ലം എന്നോട് തുറന്നുപറഞ്ഞപ്പോൾ തന്നെ ഇത്തയുടെ അടുത്തേക്ക് ഓടിവന്ന്... മാപ്പ് പറയണം എന്ന് കരുതിയതാ ഞാൻ... പൊറുക്കില്ലേ എന്നോട്..." "ഡി... അയ്യേ... പൊട്ടിപെണ്ണ്.. എനിക്ക് നിന്നോട് ദേഷ്യമോ അതിന് കഴിയോ എനിക്ക്. കരയാതെ... അതുകൊണ്ടൊന്നും അല്ലടി...നീ വിഷമിക്കാതെ.." അവളുടെ കൈക്ക് രണ്ട് പിച്ച് കൊടുത്തു റസിയ തമാശ രൂപേണെ... ❤️ ഡ്രെസ്സൊക്കെ പാക്ക് ചെയ്ത് അവൾ ഹോസ്പിറ്റലിൽ നിന്നും സുബൈറിന്റെ കൂടെ മടങ്ങി... അവളുടെ ഉമ്മയും ഉപ്പയും തിരിച്ചു അവരുടെ വീട്ടിലേക്കും മടങ്ങി... ആമിനോ...എനിക്ക് ഒരു സമാധാനവുമില്ല. "എന്റെ മോൾ ആരോടും ഒന്നും പറയാതെ എന്തോ മറക്കുന്നുണ്ട്... എത്ര ശ്രമിച്ചിട്ടും അവൾ പിടി തരുന്നില്ലല്ലോ റബ്ബേ..." "അങ്ങിനെയൊന്നും ഉണ്ടാവില്ല... ഉണ്ടെങ്കിൽ അവൾ തിരിച്ചു അങ്ങോട്ട് തന്നെ പോകുമോ..? " "നീ.. വീട്ടിലേക്ക് വരുന്നില്ലേ എന്ന് ചോദിച്ചപ്പോൾ അവൾ തന്ന മറുപടി നീയും കേട്ടതല്ലേ.. ഏറിവന്നാൽ ഒരാഴ്ച്ച അത് കഴിഞ്ഞാൽ പിന്നേ അവിടെത്തന്നെ ആയിരിക്കുമെന്ന്.. എന്താണ് അതിനർത്ഥം എത്ര ആലോചിച്ചിട്ടും പിടുത്തം കിട്ടുന്നില്ല..." മ്മ്... " "ഓരോന്നോർത്ത് വിഷമിക്കണ്ട... ഒന്നും ഉണ്ടാവില്ല.." ആമിനത്ത ഹംസക്കെയേ സമാധാനിപ്പിച്ചെങ്കിലും പാവത്തിന്റെ ഉള്ളവും തേങ്ങിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു... (തുടരും..... കണ്ണൂർകാരൻ 🌹🌹🌹🌹🌹 #📔 കഥ #📙 നോവൽ #✍ തുടർക്കഥ #📚 ട്വിസ്റ്റ് കഥകൾ #💞 പ്രണയകഥകൾ