#🌹🕉️ భక్తి సమాచారం 🕉️🌹 కడపలో సీతారామస్వామి కళ్యాణం మున్సిపల్ గ్రౌండ్ జై శ్రీరామ్🚩

#🌹🕉️ భక్తి సమాచారం 🕉️🌹 ఓం అరుణాచల శివ 🙏

#🌹🕉️ భక్తి సమాచారం 🕉️🌹 🙏 ఓం శ్రీ మాత్రే నమః 🙏 శ్రీశ్రీశ్రీ చోడేశ్వరి దేవి ఆలయం 🙏 నందవరం 🙏

#🌹🕉️ భక్తి సమాచారం 🕉️🌹 ఈ జ్ఞాన నేత్రుడికి... కళ్ళు కళ్ళు లేవు అంటారు? కళ్ళు వుండి చేయలేని పనిని కండ్లు లేని స్వామీ చేసి చూపించాడు.. నేడు, 77 సంవత్సరాల వయస్సు గల గొప్ప గురుదేవ్ పుట్టుకతోనే అంధుడు. పాఠశాలలో ప్రతి గ్రేడ్‌లో 99% మార్కులకు తక్కువ రాలేదు. ఆయన 230 పుస్తకాలు రాశారు. శ్రీ రామ జన్మభూమి కేసులో శ్రీరాముడు ఇక్కడే జన్మించాడని నిరూపించేందుకు హైకోర్టులో 441 ​​సాక్ష్యాలను ఇచ్చాడు. అతను ఇచ్చిన 441 సాక్ష్యాధారాలలో 437 కోర్టు అంగీకరించింది. ఆ దివ్యపురుషుని పేరు జగద్గురువులు శ్రీరామభద్రాచార్యులు. 300 మంది న్యాయవాదులతో నిండిన కోర్టులో, ప్రత్యర్థి న్యాయవాది గురుదేవ్‌ను నిశ్శబ్దం చేయడానికి మరియు కలవరపెట్టడానికి ఎటువంటి రాయిని వదిలిపెట్టలేదు. రామచరిత్ మానస్‌లో రామజన్మభూమి ప్రస్తావన ఏమైనా ఉందా అని అడిగారు. అప్పుడు గురుదేవ్ శ్రీ రామభద్రాచార్యజీ శ్రీ రామజన్మభూమి ప్రస్తావన ఉన్న సెయింట్ తులసీదాస్ యొక్క చాపాయిని వివరించారు. ఆ తర్వాత లాయర్ శ్రీరాముడు ఇక్కడే పుట్టాడనడానికి వేదాల్లో ఉన్న ఆధారాలు ఏంటని ప్రశ్నించారు. దీనికి సమాధానంగా శ్రీరామభద్రాచార్యజీ అథర్వవేదంలోని రెండవ మంత్రం దశమ కాండ 31వ అనువాదంలో నిదర్శనమని చెప్పారు. అది విని ముస్లిం జడ్జి అయిన జడ్జి బెంచ్, "సార్, మీరు దివ్యమైన ఆత్మ" అన్నారు. రాముడు పుట్టలేదని సోనియాగాంధీ కోర్టులో అఫిడవిట్ దాఖలు చేసినప్పుడు, శ్రీ రాంభద్రాచార్యజీ నాటి ప్రధాని మన్మోహన్ సింగ్‌కి “మీ గురుగ్రంథ సాహిబ్‌లో రాముడి పేరు 5600 సార్లు ప్రస్తావించబడింది” అని రాశారు. ఇదంతా ప్రముఖ టీవీ ఛానల్ శ్రీ రామభద్రాచార్యజీ చెప్పారు జర్నలిస్ట్ సుధీర్ చౌదరి ఓ ఇంటర్వ్యూలో చెప్పారు. కళ్లు లేని ఈ మహాత్ముడికి ఇంత సమాచారం ఎలా తెలుస్తుందో సామాన్యులెవరూ అర్థం చేసుకోలేరు. నిజానికి అవి ఏదో దైవిక శక్తిని ఊహిస్తున్న అవతారాలు. వారిని కంటికి రెప్పలా అనడం కూడా సరికాదు... " వైద్యం ద్వారా చూపు ఏర్పాటు చేస్తాం అని ఆయనతో చెప్పారు. అప్పుడు ఈ సన్యాసి మహాత్ముడు "నాకు ప్రపంచాన్ని చూడాలని లేదు" అని సమాధానమిచ్చాడు. నేను అంధుడిని కాను అని ఇంటర్వ్యూలో చెప్పాడు. నేను అంధుడిని అనే రాయితీని ఎప్పుడూ తీసుకోలేదు. నేను శ్రీరాముడిని చాలా దగ్గరగా చూస్తాను. అటువంటి పవిత్రమైన, అద్భుతమైన ప్రతిస్పందన, రామభక్తుడికి ప్రణామాలు👏

#🌹🕉️ భక్తి సమాచారం 🕉️🌹 సనాతన ధర్మం ప్రకారం, జీవుడు మరణించిన తర్వాత చేసే పితృ కార్యాలు కేవలం ఒక ఆచారం కాదు, అది ఒక ఆధ్యాత్మిక విజ్ఞానం. అమావాస్య తిథి నాడు పితృ దేవతల నిరీక్షణ మరియు వారు పునర్జన్మ పొందినా మనం ఇచ్చే తర్పణాలు వారికి ఎలా చేరుతాయి అనే విషయాలను తెలుసుకునే ప్రయత్నం చేద్దాం! సనాతన ధర్మంలో పితృ లోకానికి ఒక ప్రత్యేక విశిష్టత ఉంది. పురాణాల ప్రకారం పితృ లోకానికి అధిపతి యమధర్మరాజు. చంద్రుని ఊర్ధ్వ భాగంలో ఉండే ఈ లోకంలో పితృ దేవతలు వాయు రూపంలో నివసిస్తారు. ప్రతి అమావాస్య నాడు సూర్యచంద్రులు ఒకే రాశిలో కలిసినప్పుడు, పితృ లోక వాసులకు భూలోకానికి వచ్చే అవకాశం లభిస్తుంది. పితృ దేవతలు తమ వంశీయుల నుండి ఆశించేది కేవలం కొద్దిపాటి జలం మరియు తిలలు మాత్రమే. అమావాస్య రోజున వారు తమ సంతానం వాకిలి వద్దకు వచ్చి నిలబడతారని వరాహ పురాణం స్పష్టం చేస్తోంది: "ఆదిత్యే అహని సంప్రాప్తే గచ్ఛంతి పితరః స్వయం | "పుత్ర ద్వారేషు తిష్ఠంతి క్షుత్ పిపాసా సమన్వితాః ||" (వరాహ పురాణం) సూర్యుడు, చంద్రుడు కలిసే అమావాస్య నాడు పితృ దేవతలు ఆకలి దప్పులతో తమ సంతానం ఇంటి గుమ్మం వద్ద నిలబడి ఉంటారు. సూర్యాస్తమయం వరకు వారు వేచి చూసి, తర్పణం లభించకపోతే నిరాశతో తిరిగి వెళుతూ, ఆ వంశీయుల శక్తిహీనతకు విచారిస్తారు. ఒకవేళ మన పితృ దేవతలు పునర్జన్మ పొందితే తర్పణాలు ఎలా అందుతాయి? చాలామందికి కలిగే సందేహం ఏమిటంటే, "మన పితృ దేవతలు మరణించిన తర్వాత ఇప్పటికే మరో జన్మ (పశువుగానో, పక్షిగానో లేదా మనిషిగానో) ఎత్తి ఉంటే, మనం ఇచ్చే ఈ తర్పణాలు వారికి ఎలా చేరుతాయి?" దీనికి మార్కండేయ పురాణం మరియు మత్స్య పురాణం అద్భుతమైన వివరణ ఇచ్చాయి. పితృ దేవతలు ఏ రూపంలో, ఏ లోకంలో ఉన్నప్పటికీ, మనం ఇచ్చే తర్పణాలు వారికి ఆయా రూపాలకు అనుగుణమైన ఆహారంగా మారి అందుతాయి. దీనికి ప్రమాణ శ్లోకం: "నామగోత్రం పితౄణాం తు ప్రాపకం హవ్యకవ్యయోః | మంత్రాస్తజ్జలధారాశ్చ దత్తం నయంతి తత్కలమ్ ||" (మత్స్య పురాణం) మనం చెప్పే పేరు (నామం), గోత్రం మరియు మనం పఠించే మంత్రం అనేవి ఆ తర్పణాన్ని సరైన చిరునామాకు చేరవేసే వాహకాలుగా పనిచేస్తాయి. దీనిని అర్థం చేసుకోవడానికి ఒక చిన్న ఉదాహరణ: మనం ఒక వ్యక్తికి మనీ ఆర్డర్ పంపితే, ఆ వ్యక్తి ఎక్కడ ఉన్నా పోస్టల్ వ్యవస్థ రూపం మార్చి (కాగితాన్ని నగదుగా మార్చి) అతనికి ఎలా అందజేస్తుందో, అలాగే మనం ఇచ్చే జలం కూడా వారి స్థితిని బట్టి మారుతుంది. శ్రీమద్భాగవతం మరియు శ్రీ కూర్మ పురాణం ప్రకారం: * ఒకవేళ పితృ దేవతలు దేవతలుగా జన్మిస్తే - మనం ఇచ్చే తర్పణం వారికి 'అమృతం' గా అందుతుంది. * వారు గంధర్వులుగా ఉంటే - 'భోగ్య వస్తువుల' రూపంలో అందుతుంది. * పశువులుగా జన్మిస్తే - 'గడ్డి (తృణం)' రూపంలో అందుతుంది. * మనుష్యులుగా జన్మిస్తే - 'అన్నం' రూపంలో అందుతుంది. * రాక్షస యోనిలో ఉంటే - 'మాంసం' రూపంలో అందుతుంది. ఏ రూపంలో ఉన్నా, వారు తృప్తి చెందడం వల్ల కలిగే శుభ ఫలితం మాత్రం తిరిగి వారి వంశీయులకే చేరుతుంది. శ్రీమద్భాగవతం కూడా మనం వదిలే తర్పణాలను పితృ దేవతలు ఎలా స్వీకరిస్తారో తెలుపుతుంది. "యథా గోషు ప్రనష్టాసు వత్సో విందతి మాతరమ్ | తథా శ్రాద్ధేషు దత్తాన్నం మంత్రో నయతి పితౄన్ ||" భావం: వందలాది ఆవుల మందలో ఉన్నప్పటికీ, దూడ తన తల్లిని (ఆవును) ఎలా వెతుక్కుంటూ వెళ్తుందో, అలాగే మనం చదివే మంత్రం, ఇచ్చే నామ గోత్రాలు ఆ తర్పణాన్ని మన పితృ దేవతలు ఏ జన్మలో, ఏ రూపంలో ఉన్నా వారి వద్దకు చేరవేస్తాయి. వారు మనిషిగా పుడితే వారికి మంచి ఆహారం రూపంలో, పశువుగా పుడితే గడ్డి రూపంలో, దేవతగా ఉంటే అమృతం రూపంలో మనం ఇచ్చే తృప్తి వారికి అందుతుంది. వారు తృప్తి చెందడం వల్ల కలిగే 'పుణ్య శక్తి' వారి ఆశీస్సుల రూపంలో తిరిగి మనకు, మన సంతానానికి రక్షణ కవచంలా నిలుస్తుంది. అందుకే "శ్రద్ధయా దీయతే ఇతి శ్రాద్ధం" - అంటే నమ్మకంతో, భక్తితో ఇచ్చేది ఏదైనా అది వారిని చేరుతుంది. సనాతన ధర్మంలో తర్పణ ఫలం పితృ దేవతలు తృప్తి చెందితే వారు ఇచ్చే ఆశీస్సులు వంశాన్ని రక్షిస్తాయి. దీనిపై యాజ్ఞవల్క్య స్మృతి ఇలా చెబుతోంది: "ఆయుః ప్రజాం ధనం విద్యాం స్వర్గం మోక్షం సుఖాని చ | ప్రయచ్ఛంతి తథా రాజ్యం పితరః శ్రాద్ధతర్పితాః ||" (యాజ్ఞవల్క్య స్మృతి) శ్రద్ధతో తర్పణం విడిచే వారికి ఆయుష్షు, సత్సంతానం, ధనం, విద్య, స్వర్గ సుఖాలు మరియు మోక్షం లభిస్తాయి. నువ్వులు (తిలలు) లేకుండా చేసే తర్పణం పితృ దేవతలకు చేరదు. నల్ల నువ్వులు పితృ కార్యాలకు అత్యంత శ్రేష్ఠమైనవి, ఎందుకంటే అవి విష్ణుమూర్తి దేహం నుండి ఉద్భవించి, రాక్షస శక్తులను దరిచేరనివ్వకుండా పితృ దేవతలకు ఆహారాన్ని సురక్షితంగా అందజేస్తాయి. కావున, పితృ దేవతలు ఏ లోకంలో ఉన్నా, ఏ జన్మలో ఉన్నా, వారి పట్ల కృతజ్ఞతతో అమావాస్య నాడు తర్పణం వదలడం ప్రతి ఒక్క సనాతన ధర్మం అవలంబించే వారి పరమ కర్తవ్యం. సనాతన ధర్మ శాస్త్రాల ప్రకారం అమావాస్య తర్పణం విడిచేటప్పుడు అనుసరించాల్సిన క్రమం, ఎవరెవరికి తర్పణాలు ఇవ్వాలి మరియు ఏ నియమాలు పాటించాలి: తర్పణం అంటే 'తృప్తి పరచడం'. మనం వదిలే తిల తర్పణాలను స్వీకరించడానికి పితృ దేవతలు ఒక క్రమ పద్ధతిలో వస్తారు. మన వంశ వృక్షంలోని మూడు తరాల పితృ దేవతలకు (పితృ త్రయం) ప్రాధాన్యత ఇస్తూ ఈ ప్రక్రియ సాగుతుంది. తర్పణ క్రమం: ఎవరెవరికి ఇవ్వాలి? శాస్త్రం ప్రకారం తర్పణాన్ని ప్రధానంగా మూడు వర్గాలుగా విభజించి ఇస్తారు: 1. పితృ వర్గం (తండ్రి వైపు వారు): మొదటగా తండ్రి వైపు ఉన్న పితృ దేవతలకు తర్పణం ఇవ్వాలి. * పితృ: తండ్రి * పితామహ: తాత * ప్రపితామహ: ముత్తాత అలాగే వారి భార్యలకు కూడా క్రమ పద్ధతిలో ఇవ్వాలి. 2. మాతృ వర్గం (తల్లి వైపు వారు - మాతామహులు): తల్లి తరపు వంశీయులకు ఇచ్చే తర్పణం చాలా ముఖ్యం. * మాతామహ: తాత (తల్లికి తండ్రి) * ప్రమాతామహ: ముత్తాత * వృద్ధ ప్రమాతామహ: తాతకు తాత వీరి భార్యలకు కూడా తర్పణాలు సమర్పించాలి. తర్పణం విడిచేటప్పుడు పాటించవలసిన ముఖ్య నియమాలు తర్పణ ప్రక్రియ ఫలితాలనివ్వాలంటే సనాతన ధర్మం సూచించిన ఈ కింది నియమాలు తప్పనిసరి: 1. దిశ (Direction): దేవ కార్యాలు తూర్పు ముఖంగా చేస్తాం, కానీ పితృ కార్యాలు ఎప్పుడూ దక్షిణ ముఖంగా (South-facing) ఉండి చేయాలి. పితృ లోకం దక్షిణ దిశలో ఉంటుందని పురాణ ప్రమాణం. 2. సమయం (Timing): అమావాస్య రోజున తర్పణానికి ఉత్తమ సమయం 'కుతప కాలం'. అంటే మధ్యాహ్నం 11:30 నుండి 12:30 మధ్య సమయం అత్యంత శ్రేష్ఠం. సూర్యుడు నెత్తిమీద ఉన్నప్పుడు పితృ దేవతల శక్తి ఎక్కువగా ఉంటుందని మత్స్య పురాణం చెబుతోంది. 3. తిలలు (నువ్వులు): పితృ కార్యాలకు ఎప్పుడూ నల్ల నువ్వులనే వాడాలి. తెల్ల నువ్వులు దేవ కార్యాలకు వాడతారు. "తిలాః పవిత్రాః సర్వత్ర రాక్షసానాం వినాశకాః" అంటే నువ్వులు రాక్షస శక్తులను నాశనం చేసి, పితృ దేవతలకు హవిస్సును రక్షణగా చేరవేస్తాయి. 4. యజ్ఞోపవీతం (జంధ్యం): జంధ్యం ఉన్నవారు తర్పణం ఇచ్చే సమయంలో దానిని 'ప్రాచీనావీతి' గా (కుడి భుజం మీదుగా ఎడమ వైపుకు) వేసుకోవాలి. దీనిని పితృ ముద్ర అంటారు. 5. దర్భలు (Grass): చేతి వేళ్లకు దర్భతో చేసిన పవిత్రం ధరించాలి. దర్భాగ్రం ద్వారా వదిలే నీరు పితృ దేవతలకు అమృతధారగా అందుతుందని సనాతన ధర్మం పేర్కొంటుంది. సనాతన ధర్మం ప్రకారం ప్రతి మనిషి జన్మతః మూడు రకాల ప్రధాన రుణాలతో పుడతాడు. అవి: దేవ రుణం, ఋషి రుణం, మరియు పితృ రుణం. వీటిలో 'పితృ రుణం' అత్యంత కీలకమైనది. పితృ రుణం అంటే ఏమిటి? మన ఉనికికి కారకులైన తల్లిదండ్రులు, వారి కంటే ముందున్న వంశపరంపర పట్ల మనం కలిగి ఉండే బాధ్యతనే పితృ రుణం అంటారు. మనకు ఈ శరీరాన్ని, వంశ నామాన్ని, సంస్కారాన్ని మరియు జీవన స్థితిగతులను అందించినందుకు గాను వారికి మనం తిరిగి చెల్లించవలసిన కృతజ్ఞత ఇది. తైత్తిరీయ సంహిత (కృష్ణ యజుర్వేదం) పితృ రుణం గురించి ఇలా స్పష్టం చేస్తోంది: "జాయమానో వై బ్రాహ్మణస్త్రిభిరృణవా జాయతే | బ్రహ్మచర్యేణ ఋషిభ్యో యజ్ఞేన దేవేభ్యః ప్రజయా పితృభ్యః ||" దీని అర్థం: "ప్రతి మానవుడు పుడుతూనే మూడు రుణాలతో పుడతాడు. బ్రహ్మచర్యం (వేదాధ్యయనం) ద్వారా ఋషి రుణాన్ని, యజ్ఞ యాగాల ద్వారా దేవ రుణాన్ని, సత్సంతానాన్ని పొంది వంశాన్ని నిలబెట్టడం ద్వారా పితృ రుణాన్ని తీర్చుకోవాలి." పితృ రుణం ఎలా తీరుతుంది? పితృ రుణాన్ని తీర్చుకోవడానికి సనాతన ధర్మం రెండు మార్గాలను సూచించింది: * సత్సంతానం (వంశాభివృద్ధి): మన వంశం మనతో ఆగిపోకుండా, సన్మార్గంలో నడిచే సంతానాన్ని లోకానికి అందించడం ద్వారా పితృ రుణం తీరుతుంది. తద్వారా పితృ దేవతల నామ గోత్రాలు భూమిపై నిలిచి ఉంటాయి. * ధర్మ కార్యాలు మరియు తర్పణాలు: వారు బ్రతికున్నప్పుడు వారిని గౌరవించి సేవించడం (శ్రవణ భక్తి), వారు మరణించిన తర్వాత పితృ కార్యాలు (శ్రాద్ధము, తర్పణం) నిర్వహించడం. పితృ రుణం తీర్చుకోకపోతే కలిగే పరిణామాలు ఒక వ్యక్తి పితృ రుణాన్ని విస్మరిస్తే అది 'పితృ దోషం'గా మారుతుంది. గరుడ పురాణం ప్రకారం, పితృ దేవతలు తృప్తి చెందకపోతే ఆ కుటుంబంలో: * సంతాన సమస్యలు కలగడం. * ఇంట్లో ఎప్పుడూ కలహాలు ఉండటం. * ఎంత సంపాదించినా ధనం నిలవకపోవడం. * కారణం లేని అనారోగ్య సమస్యలు తలెత్తడం జరుగుతుంది. "మాతృదేవోభవ.. పితృదేవోభవ" అనేది సనాతన ధర్మ నినాదం. తల్లిదండ్రులు దైవ స్వరూపులు. వారు భౌతికంగా ఉన్నా లేకపోయినా, వారి పట్ల కృతజ్ఞతతో ఉండటం, అమావాస్య వంటి పుణ్య తిథుల్లో వారిని స్మరించుకోవడం ద్వారా పితృ రుణం నుండి విముక్తి లభిస్తుంది. పితృ దేవతలు తృప్తి చెందితే, వారి ఆశీస్సులు వేయి మంది దేవతల ఆశీస్సులతో సమానమని శాస్త్ర వచనం. సనాతన ధర్మంలో తర్పణం వదిలే సంప్రదాయం లేదా వీలు లేని వారికి కూడా పితృ దేవతలను తృప్తి పరచడానికి ప్రత్యామ్నాయ మార్గాలను శాస్త్రాలు సూచించాయి. పితృ దేవతలు కేవలం మనం వదిలే నీటిని మాత్రమే కాదు, మన శ్రద్ధను, కృతజ్ఞతను కూడా ఆహారంగా స్వీకరిస్తారు. తర్పణం వదలలేని వారు అనుసరించదగ్గ మార్గాలు ఇక్కడ ఉన్నాయి: 1. స్వయంపాక దానం (అన్నదానం) తర్పణం ఇచ్చే వీలు లేని వారు అమావాస్య రోజున ఒక బ్రాహ్మణుడికి లేదా పేదవారికి 'స్వయంపాకం' (బియ్యం, పప్పు, కూరగాయలు, నెయ్యి, బెల్లం కలిపిన పదార్థాలు) దానం చేయాలి. ప్రమాణం: "అశక్తః స్వయంపాకం తు దద్యాత్ విప్రాయ భక్తితః" - అంటే శక్తి లేని వారు భక్తితో విప్రునకు స్వయంపాకం సమర్పించాలి. మనం ఇచ్చే ఈ అన్నం పితృ దేవతలకు తృప్తిని కలిగిస్తుంది. 2. గోగ్రాసం (ఆవుకు గ్రాసం అందించడం) సనాతన ధర్మంలో ఆవును 'సర్వదేవతా స్వరూపం'గా భావిస్తారు. ఆవు శరీరంలో పితృ దేవతలు కూడా నివసిస్తారని పురాణ వచనం. అమావాస్య నాడు ఆవుకు పచ్చగడ్డి, అరటిపండ్లు లేదా నానబెట్టిన బియ్యాన్ని తినిపించడం వల్ల పితృ దేవతలు అత్యంత తృప్తి చెందుతారు. 3. తిల దానం (నువ్వుల దానం) తర్పణం విడిచే సంప్రదాయం లేని వారు, ఒక పాత్రలో నల్ల నువ్వులను ఉంచి, పితృ దేవతలను స్మరిస్తూ పాత్రతో సహా దానం చేయవచ్చు. నువ్వులు పితృ దేవతలకు అత్యంత ప్రీతిపాత్రమైనవి కాబట్టి, నేరుగా తర్పణం ఇవ్వలేకపోయినా ఈ దానం వారిని చేరుతుంది. 4. దీప దానం ముఖ్యంగా మహాలయ అమావాస్య లేదా సాధారణ అమావాస్య సాయంత్రం వేళ ఆకాశం వైపు లేదా దక్షిణ దిశ వైపు చూపిస్తూ దీపం వెలిగించడం (ఆకాశ దీపం) వల్ల పితృ దేవతలకు దారి కనిపిస్తుందని, వారు సంతోషిస్తారని పద్మ పురాణం చెబుతోంది. 5. పితృ గాయత్రి లేదా పితృ స్తోత్ర పఠనం ఏమీ చేయలేని స్థితిలో ఉన్నవారు, అమావాస్య నాడు దక్షిణ ముఖంగా కూర్చుని పితృ దేవతలను మనస్ఫూర్తిగా స్మరిస్తూ ఈ కింది మంత్రాన్ని చదువుకోవచ్చు: "దేవతాభ్యః పితృభ్యశ్చ మహా యోగిభ్య ఏవ చ | నమః స్వధాయై స్వాహాయై నిత్యమేవ నమో నమః ||" ఈ మంత్రాన్ని పఠించడం వల్ల పితృ లోకంలో ఉన్న పితరులకు శక్తి అందుతుంది. 6. శాస్త్రం చెప్పిన అత్యంత సరళ మార్గం (విష్ణు పురాణం) ఒకవేళ మీ వద్ద ధనం లేకపోయినా, దానం చేసే స్థితిలో లేకపోయినా ఏం చేయాలి? దీనికి విష్ణు పురాణం అద్భుతమైన పరిష్కారం చెప్పింది: ఒక నిర్మానుష్యమైన ప్రాంతానికి వెళ్లి, రెండు చేతులూ ఆకాశం వైపు ఎత్తి, పితృ దేవతలను ఉద్దేశించి ఇలా ప్రార్థించాలి: "నా దగ్గర పితృ కార్యాలు చేయడానికి ధనం లేదు, తర్పణం వదిలే అవకాశం లేదు. కానీ నా పితృ దేవతల పట్ల నాకు అపారమైన భక్తి ఉంది. ఓ పితృ దేవతలారా! నా భక్తిని స్వీకరించి మీరు తృప్తి చెందండి." ఇలా మనస్ఫూర్తిగా ప్రార్థిస్తే, ఆ కృతజ్ఞతా భావమే వారికి అమృతంలా అందుతుంది. సనాతన ధర్మంలో బాహ్య ఆచారాల కంటే 'భావం' (Intent) ముఖ్యం. అమావాస్య నాడు ఈ తర్పణ ప్రక్రియ ద్వారా మీ పితృ దేవతల ఆశీస్సులు మీ వంశంపై ఎల్లప్పుడూ ఉండాలని ఆశిస్తున్నాను. శ్రీమాన్ అర్చకం రామకృష్ణ దీక్షితులు, అనువంశిక అర్చకులు, శ్రీవారి ఆలయం, తిరుమల

#🌹🕉️ భక్తి సమాచారం 🕉️🌹 #ఒక్కటే దారి* ఈ భూమి మీద పడ్డ ప్రతి ప్రాణికీ కలి బంధనాలు తప్పవు. ఆకలితో మొదలై, ఆశల దారుల్లో ప్రయాణించక తప్పదు. ప్రయాణంలో ఒక మజిలీ నుంచి మరో మజిలీకి చేరుకున్నట్లే ఒక సమస్యనుంచి మరో సమస్య వైపుగా సాగించే పయనమే జీవితం. అన్నీ తెలిసినా క్షణకాలం ఆనందం, అంతలోనే వైరాగ్యం కలుగుతాయి. మనసుపై మోహం పొరలు కమ్మేస్తాయి. విషయాసక్తుల వైపే మనసు మొగ్గు చూపుతుంది. పరిస్థితుల పెనుగాలి రాపిడికి వజ్రంలా మారిన వ్యక్తికి కూడా కొన్నిసార్లు మనశ్శాంతి కరవవుతుంది. తనకు తాను ఎన్ని బోధనలు చేసుకున్నా అలజడి తగ్గదు. అలాంటి బాధతోనే స్వామీజీని ఆశ్రయించాడు ఒక వ్యక్తి. ‘స్వామీ, అన్నిటికన్నా వేగంగా ప్రయాణించగల మనసు ఘోషను నియంత్రించడమెలా?! మనసుకు ఎన్ని బుద్ధులు చెప్పుకొన్నా ఉపశమనం తాత్కాలికం అవుతోంది. శాశ్వత పరిష్కారం తెలియజేయండి’ అని వేడుకున్నాడు. స్వామి ఎదురుగా ఉన్న కిటికీ వైపు చూపించాడు. కిటికీ తెరపై వాలిన కందిరీగ బయటికి వెళ్లేందుకు శతవిధాల ప్రయత్నిస్తోంది. కానీ బయట పడలేకపోతోంది. అలసిపోయి కింద పడుతూ, మళ్లీ లేచి అదే తెర మీద వాలి, దానిలోంచి బయటికి వెళ్లే మార్గం కోసం వెతుకుతోంది. ‘నాయనా! మన తీరు కూడా అంతే. ఆ కందిరీగ ఆ పక్కనే ఉన్న పెద్ద రంధ్రం గుండా లోపలికి వచ్చింది. తిరిగి వెళ్లే దారి మరచి ఫలితాన్ని అనుభవిస్తోంది’ అన్నాడు. ‘అంటే, దానిలాగా నాకు కూడా విముక్తి లేదా స్వామీ?’ అన్నాడా వ్యక్తి. ‘ఉంది. తల్లి గర్భంలోని శిశువు- ఈ గర్భనరకాన్ని వీడి బయటపడిన మరుక్షణం నుంచీ నీ నామస్మరణ చేస్తూ, విషయవాంఛలకు దూరంగా ఉంటానని ఆ దైవానికి వాగ్దానం చేస్తుంది. ఇప్పుడు పడుతున్న కష్టాన్ని గుర్తుపెట్టుకుని మరుజన్మ లేకుండా జ్ఞానదృష్టితో ప్రవర్తించి మోక్షాన్ని పొందుతానని ప్రార్థిస్తుంది. భూమ్మీద పడ్డాక అన్నీ మర్చిపోయి, ఇదే శాశ్వతమనుకుంటుంది. ప్రాపంచిక సంబంధ విషయజ్ఞానం ఇహానికి పనికొస్తుంది. ఆధ్యాత్మిక చైతన్యం తిరిగి వెళ్లే దారి చూపిస్తుంది. ఆ మార్గం తెలుసుకోవడమే అసలైన సంతృప్తి. ఈ దిశగా ఆలోచించి ఆత్మజ్ఞానాన్ని పొంది ఇహపర సుఖాల అర్థాన్ని తెలుసుకో. అంతరాత్మను ప్రశాంతపరచుకో’ అని బోధించాడు స్వామీజీ. విశాలవిశ్వంలో చిన్న రేణువుగా ఉన్న భూమిపై అత్యంత స్వల్పమైనది మనిషి ఉనికి. అలాంటప్పుడు విషయాలను పెద్దవిగా ఊహించుకుని బాధపడటం అర్థరహితం. భగవద్భావనకు మనసును చల్లబరిచే మహత్తర శక్తి ఉంది. వచ్చిన దారిలో తిరిగి వెళ్లాలనే స్పృహ కలిగి ఉండటమే ఆత్మజ్ఞానం. ఆ జ్ఞానమార్గంలో పయనించి మనో నిశ్చలత్వంతో జీవించడం మనకు రుషులు, యోగులు చూపించిన సన్మార్గం. ‘లోకాస్సమస్తా సుఖినోభవంతు’ అనే భావనతో జీవిస్తే మనశ్శాంతి దానంతటదే కలుగుతుంది. ప్రశాంత తీరమైన దైవాన్ని చేరుకునే దారి తప్పక కనబడుతుంది. అప్పటివరకూ నలుగురికీ ఉపయోగపడుతూ జీవించాలి. అదే సుఖం, శుభం.🙏🙏🙏

#🌹🕉️ భక్తి సమాచారం 🕉️🌹 #మఘా శుద్ధ తదియ - శ్రీ మార్కండేయ మహర్షి జయన్తీ* --------------------------------------- *_శ్రీ మార్కండేయ మహర్షి_* --------------------------------------- *మార్కండేయుడు మృకండు మహర్షి యొక్క సంతానం. బాలుని గానే యముని జయించి, శివుని ఆశీస్సులతో చిరంజీవత్వాన్ని పొందిన సద్గుణుడు.* ------------------------------------- *పూర్వం మృకండుడనే బుుషి పుంగవుడు వుండేవాడు.* --------------------------------------- *జంతువులు తమ శరీరంపై నున్న దురద తీర్చుకోవటానికి రాళ్ళకేసి రుద్దుకొంటాయి. ఇలా శరీరాన్ని రుద్దుకోవటాన్ని మృకండ మంటారు.* --------------------------------------- *మృకండ మహర్షి ఘోరతపస్సులో వుండగా ప్రకృతిని మరచి శిలలా మారి ఉంటాడు. అలా శిలలా నిశ్చేష్టుడైన ఆ బుుషి శరీరాన్ని దురదపోవటానికి అడవిజంతువులు రాపిడి చేయడం వలన ఇతనికి మృకండుడనే పేరు సార్థకమైంది.* --------------------------------------- *ఇతని భార్యపేరు మరుద్వతి. భర్తకు తగ్గ ఉత్తమఇల్లాలు.* --------------------------------------- *ఎన్నాళ్ళకు సంతానం కలుగకపోవడంతో మృకండ మహముని కాశీ క్షేత్రానికి వెళ్ళి శంకరుని గురించి తపస్సు చేస్తాడు. అతని తపోనిష్ఠకు సంతసపడిన శివుడు ప్రత్యక్షమై అతనిని పరీక్షింపదలచి 'మృకండా నీకు సకల దుర్గుణాలు కలిగి చిరంజీవి యైన కొడుకు కావాలో? లేక సకల సద్గుణాలసంపద కలిగి కేవలం 16 సం॥ మాత్రమే జీవించగల కొడుకు కావాలో కోరుకోమంటాడు.* ------------------------------------ *అందుకు ఆ మహాముని లోకహాని కలిగించే చిరంజీవియైన కుమారుడి కంటే కొన్నాళ్ళు జీవించినా ఉత్తముడైన కొడుకు మేలని తలచి అల్పాయుష్కుడైన సంతానాన్ని ప్రసాదించమని కోరుకొంటాడు.* --------------------------------------- *మహదేవుడు నీకు త్వరలో పుత్రసంతానం కలుగుతుందని వరమిస్తాడు. అలా శంకర వరప్రసాదంచే జన్మించినవాడే మార్కండేయుడు.* -------------------------------------- *మృకండుని కొడుకు కాబట్టి మార్కండేయుడిగా పిలవడం జరిగింది.* ------------------------------------- *అతనికి 7 సంవత్సరాలు నిండిన తరువాత ఉపనయనం ఆపైన సకల విద్యలు నేర్పడం జరిగింది.* ------------------------------------ *మృత్యు సమీపకాలం దగ్గర పడినపుడు మహాదేవుడిని ఆశ్రయించమని మార్కండేయునికి బ్రహ్మ సూచించడం జరుగుతుంది.* ------------------------------------- *బ్రహ్మదేవుని సలహా మేరకు మార్కండేయుడు శివాలయం చేరి గర్భగుడిలోని శివలింగాన్ని అర్చించడం మొదలు పెడతాడు.* ------------------------------------ *ఇలా పదమూడు రోజులు గడచిన అనంతరం 14 రోజున యమభటులు మార్కండేయుడి ప్రాణాలను హరించటానికి వస్తారు.* ------------------------------------- *శివాలయంలో మహాతేజస్సుతో వెలిగిపోతున్న ఆ బాలుడిని చూచి కింకరులు భయపడి వెనక్కు వెళ్ళిపోతారు.* ------------------------------------- *గడువులోగా జీవుల ప్రాణాలను తీయాలి కనుక విధిలేక యముడే మార్కండేయుడి ప్రాణాలు హరించటానికి బయలుదేరాడు.* ----------------------------------- *మార్కండేయా! జాతస్య మరణం దృవమ్ అన్నసంగతి సకల శాస్త్రాలను అభ్యసించిన నీకు తెలియదా ! కనుక శివాలయ గర్భగుడినుండి బయటకు రా నీ జీవాన్ని తీసుకువెళతానని యముడు చెపుతాడు.* --------------------------------------- *అలా సమవర్తికి మార్కండేయుల మధ్య పెద్ద సంవాదమే జరుగుతుంది.* -------------------------------------- *కోపిష్టుడైన యముడు గర్భగుడిలోనికి పాశాన్ని విసురుతాడు. అదే సమయంలో మహాదేవా రక్షించమని మార్కండేయుడు శివలింగాన్ని కౌగిలించుకొంటాడు.* --------------------------------------- *శివలింగాన్ని కౌగిలించుకొన్న మార్కండేయుడిపై యమపాశం పడగానే శంభులింగం మహాశబ్దంతో బ్రద్దలై శివుడు మహాకాలుడై త్రిశూలంతో పాశాన్ని తొలగించి యముడిని తీక్షణదృక్కులతో చూస్తాడు.* -------------------------------------- *యముడు క్షమించమని కోరుతాడు. అంతట మహాశివుడి శాంతించి యముడిని క్షమించి మార్కండేయుడికి సంపూర్ణ ఆయుష్సును ప్రసాదిస్తాడు.* ------------------------------------ *ఇలా మార్కండేయుడు చిరంజీవిగా జీవిస్తాడు.* ---------------------------------------------------------------------------- *చిరంజీవుడైన శివభక్తుడు మార్కండేయుడు* --------------------------------------- *మార్కండేయ జయంతి సందర్భంగా...* --------------------------------------- *చిరంజీవుడైన - శివభక్తుడు -మార్కండేయుడు!* ------------------------------------ *శివభక్తుల గురించి తల్చుకోగానే మార్కండేయుడి పేరు వెంటనే స్ఫురిస్తుంది, పిల్లల్లో భగవంతుడి పట్ల విశ్వాసాన్నీ, అనుకున్నది సాధించడంలో చూపాల్సిన పట్టుదలనీ పెంచేందుకు మార్కండేయుడి కథను ఆదర్శంగా చెబుతారు,* *కార్తీక మాసాన కూడా ఆ మార్కండేయుని కథ మరొక్కసారి, వింటూ ఉంటారు, భక్తులు, అపమృత్యు భయం లేకుండా ఉండడం కోసం .* --------------------------------------- *అనగనగా మృకండుడు అనే రుషి ఉండేవారు, మృకండుడు శివుని గురించి ధ్యానం చేసుకునే సమయంలో మృగాలు అతడిని రాసుకుంటూ పోయినా కూడా పట్టించుకునేవాడు కాదట, అలాంటి మృకండునికి మరుద్వతి అనే సాధ్వి భార్యగా ఉండేది, భగవన్నామస్మరణలో హాయిగా జీవితాన్ని గడుపుతున్న ఆ దంపతులకి ఒకటే లోటు, వారికి పిల్లలు లేరు! సంతానభాగ్యం కోసం వారిద్దరూ వారణాశి క్షేత్రానికి చేరుకుని శివుని పూజించడం మొదలుపెట్టారు, ఆ దంపతుల దీక్షకు మెచ్చిన శివుడు వారి ముందు ప్రత్యక్షం అయ్యాడ, కానీ ఆ పరమేశ్వరునికి వారిని పరీక్షించాలని అనిపించిందో ఏమో… మీకు తప్పకుండా పుత్రసంతానాన్ని ప్రసాదిస్తాను, కానీ ఎలాంటి పుత్రుడు కావాలో మీరే నిర్ణయించుకోండి. సుదీర్ఘకాలం జీవించే దుర్మార్గుడు కావాలా లేకపోతే పదహారు సంవత్సరాలు మాత్రమే జీవించే గుణవంతుడు కావాలా?అని అడిగాడు, వ్యక్తిత్వం లేనివాడు ఎన్ని రోజులు ఉంటే మాత్రమేం, మాకు గుణవంతుడైన అల్పయుష్కుడే కావాలి అని కోరుకున్నారు మృకండుని దంపతులు.* --------------------------------------- *అచిరకాలంలోనే. ఆ దంపతులకు వెలుగురేఖలాంటి ఓ బాలుడు కలిగాడు, మృకండుని కుమారుడు కాబట్టి అతనికి మార్కండేయుడు అన్న పేరు వచ్చింది, శివుని మాటలకు తగినట్లుగానే మార్కండేయుడు సకలగుణాభిరాముడు! బాల్యం తీరకుండానే సకల శాస్త్రాలనూ ఔపోసన పట్టాడు మార్కండేయుడు, మరో పక్క వ్యక్తిత్వంలోనూ తనకు సాటి లేదనిపించుకున్నాడు, ఇలా ఉండగా ఓసారి మృకండుని ఆశ్రమానికి సప్తరుషులు వచ్చారు, మార్కండేయుని చూడగానే అతనికి త్వరలోనే ఆయుష్షు తీరనుందని వారికి అర్థమైంది, మార్కండేయుని బ్రహ్మదేవుని వద్దకు తీసుకుపోయారు సప్తరుషులు, మార్కండేయుని చూసిన బ్రహ్మ, అతడిని నిరంతరం శివారాధన చేస్తూండమని సూచించాడు. అందరూ కలిసి, శివనామస్మరణ చేత అకాలమృత్యవు దరిచేరదని మార్కండేయునికి తెలియచేశారు.* ------------------------------------ *పెద్దల మాటల మేరకు ఒక శివలింగం ముందర కూర్చుని శివధ్యానాన్ని మొదలుపెట్టాడు మార్కండేయుడు, ఒకపక్క అతని మృత్యుఘడియలు సమీపిస్తున్నాయి, మరో పక్క నోటి నుంచి శివనామస్మరణ ఆగడం లేదు సరికదా ఒకో నిమిషం గడిచేకొద్దీ మరింత జోరుగా సాగుతోంది, యముని ఆదేశం మేరకు మార్కండేయుని తీసుకురావడానికి బయల్దేరారు యమభటులు, కానీ మార్కండేయుని తీసుకురావడం కాదు కదా! అతని దరిదాపుల్లోకి కూడా వెళ్లలేకపోయారు, ఇక ఆ పిల్లవాడిని తానే స్వయంగా తీసుకురావాలనుకున్నాడు యముడు, తన వాహనమైన మహిషాన్ని అధిరోహించి, యమపాశాన్ని చేతపట్టి మార్కండేయుని వైపు సాగిపోయాడు, ఆ ధ్యానాన్ని ఆపి ఇవతలికి రా! నీమృత్యువు సమీపించింది`అని హుంకరించాడు యముడు, కానీ యముని మాటలను విన్న మార్కండేయుడు ఇవతలికి రాలేదు సరికదా, గట్టిగా ఆ శివలింగాన్ని పట్టుకుని మృత్యుంజయ మంత్రాన్ని పఠించడం మొదలుపెట్టాడు.* --------------------------------------- *ఇక యమునికి. ఏం చేయాలో దిక్కుతోచలేదు, ఆఖరి ఆస్త్రంగా తన పాశాన్ని మార్కండేయుని మీదకు వదిలాడు, కానీ మార్కండేయునితో పాటుగా ఉన్న శివలింగానికి ఆ పాశం తగలగానే శివుడు కాలరుద్రుడై బయటకు ఉరికాడు. తన మీదకీ, తన భక్తుని మీదకీ పాశాన్ని విడుస్తావా అంటూ యముడిని ఒక్కపెట్టున సంహరించాడు. ఆసందర్భంలోనే శివునికి `కాలాంతకుడు అనే బిరుడు వచ్చింది, అంటే కాలాన్ని / మృత్యువుని సైతం అంతం చేసినవాడు అని అర్థం,కానీ యుముడే లేకపోతే ఈలోకంలో చావుపుట్టుల జీవనచక్రం ముందుకు సాగేదెలా! అందుకని దేవతలందరి ప్రార్థన మేరకు శివుడు శాంతించి తిరిగి యముడిని జీవింపచేశాడు,అయితే మార్కండేయుని జోలికి అతను ఇక రాకూడదనీ, ఆమాటకు వస్తే శివభక్తులు ఎవ్వరినీ కూడా నరకానికి తీసుకుపోకూడదనీ హెచ్చరించి వదిలివేశాడు పరమేశ్వరుడు,ఈఘట్టం తమిళనాడులోని `తిరుక్కడయూర్‌ అనే ప్రాంతంలో జరిగిందని, ఓ నమ్మకం, కార్తీక మాసంలో ఈ ఆలయంలో విశేషమైన పూజలు జరుగుతాయి, మార్కండేయుడు అప్పటి నుంచి చిరంజీవిగా ఉండటమే కాకుండా, అష్టాదశ పురాణాలలో ఒకటైన మార్కండేయ పురాణాన్ని కూడా రాశాడు, శివకేశవుల లీలలే కాకుండా దేవీమాహాత్మ్యం కూడా లోకంలో నిలిచిపోయేలా. ఈ పురాణం సాగుతుంది.* ---------------------------------------