🌿 अपेक्षा असतात सर्वांकडून 🌿 अपेक्षा असतात सर्वांकडून— कारण नातं आहे, आपलेपणा आहे. जिथे काहीच वाटत नाही, तिथे अपेक्षाही नसतात. अपेक्षा म्हणजे आपण महत्त्वाचे आहोत याची जाणीव. पण अपेक्षा ओझं होऊ नयेत, त्या समजुतीत बदलल्या की नातं हलकं राहतं. थोडं देणं, थोडं स्वीकारणं, आणि थोडं माफ करणं— इतकंच पुरेसं. अपेक्षा नैसर्गिक आहेत, पण त्यात अडकून नाही, समजून जगायचं असतं. ✨ #🌹☕गुड मॉर्निंग Special☕🌹 #☀️गुड मॉर्निंग☀️ #सुप्रभात #☀️गुड मॉर्निंग मोशन व्हिडीओ☺ #💔अधूर प्रेम

एकदा शिष्य गुरूंना म्हणाला, गुरुदेव, मनात इतकं दाटून येतं की कुणासमोर तरी रडावंसं वाटतं. दुःख सांगितलं की हलकं होतं असं वाटतं… गुरु शांत हसले. म्हणाले,, रडणं चुकीचं नाही. पण प्रश्न आहे कुणासमोर रडतोस? शिष्य गोंधळला. माणसांसमोर रडलो, तर ते समजून घेतात ना? गुरु म्हणाले, काहीजण समजून घेतात, काहीजण समजून घेत असल्याचा आव आणतात, तर काहीजण तुझ्या अश्रूंमध्येही स्वतःचा फायदा शोधतात. माणूस तुझं दुःख ऐकेल, पण ते वाहून नेऊ शकणार नाही. कारण त्याच्याकडेही स्वतःची ओझी असतात. थोडा विराम घेऊन गुरु पुढे म्हणाले, समजा, तुझ्या हातात जळता कोळशाचे ओझं आहे. तू ते दुसऱ्याच्या हातात दिलंस, तर त्याचा हातही भाजेल; पण कोळसा तरी विझेल का? तो विझवायचा असेल, तर पाण्यातच टाकावा लागतो. तसंच, तुझं दुःख विझवायचं असेल, तर ते भगवंताच्या चरणीच ठेवावं लागत. शिष्याच्या डोळ्यात पाणी आल. मग गुरुदेव, माणसांपुढे कधीच रडू नये का? गुरु प्रेमाने म्हणाले, रडायचंच असेल, तर त्या परमेश्वरापुढे रड. कारण तो केवळ ऐकत नाही, तो बदल घडवतो. माणूस तुला सांत्वन देईल..पण भगवंत तुला सामर्थ्य देईल. माणूस तुझ्या जखमेवर फुंकर मारी.. पण भगवंत ती जखम भरून काढेल. गुरु म्हणाले,आणि जगासमोर? तिथे हस. कारण तुझं हसूही भगवंताचीच देणगी आहे. जगाला तुझी वेदना नाही, पण तुझ्या हसण्यातून त्यांनाही धीर मिळू शकतो. शिष्य नम्रपणे म्हणाला, गुरुदेव, आज कळल रडण.. ही कमजोरी नाही..पण योग्य ठिकाणी रडलं, तर तेच भक्ती बनत. गुरु म्हणाले, हसायचं-रडायचं ते भगवंतापुढे. जगासमोर ठेवायचं ते फक्त विश्वासाचं हसू. कारण जो अंतःकरणाचा स्वामी आहे, तोच खऱ्या अर्थाने तुझ्या अश्रूंना उत्तर देऊ शकतो. शिष्याने मनोभावे गुरूंना नमस्कार केला ll ✍️rst 🙏🙏🙏🙏 !! श्री गुरूदेव दत्त!! !! अवधूत चिंतन श्री गुरुदेव दत्त !! #☀️गुड मॉर्निंग मोशन व्हिडीओ☺

_उतारकर फेंक दी उसने,_ *तोहफ़े में मिली पायल...* _उसे डर था खनकेंगी तो,_ *याद आ जाऊँगीं मैं...!* 💞💫💞🦚 #💔अधूर प्रेम

"शेवटचा श्वास आणि स्वामींची एंट्री!" पुण्यातील एका नामांकित हॉस्पिटलचा आयसीयू (ICU) विभाग. रात्रीचे ३ वाजले होते. बाहेर मुसळधार पाऊस पडत होता आणि आत अविनाश शून्य नजरेने जमिनीकडे बघत बसला होता. अविनाशची ५ वर्षांची मुलगी, गार्गी, व्हेंटिलेटरवर होती. डॉक्टरांनी स्पष्ट सांगितलं होतं, "सॉरी मिस्टर अविनाश, इन्फेक्शन मेंदूपर्यंत पोहोचलंय. बॉडी रिस्पॉन्स देत नाहीये. आम्ही आमचे प्रयत्न केले, पण आता फक्त 'मिरॅकल'च तिला वाचवू शकेल. तुम्ही नातेवाईकांना बोलावून घ्या. एका बापासाठी यापेक्षा भयंकर वाक्य काय असू शकतं? अविनाशने भिंतीवरच्या स्वामींच्या फोटोकडे बघितलं आणि तो जोरात ओरडला, "का? मी काय पाप केलं होतं? माझी अक्कलकोटची वारी कधीच चुकली नाही, मग आज माझ्या मुलीचा जीव जाताना तू फक्त बघत बसणार आहेस का?" अविनाश रडत रडत हॉस्पिटलच्या जिन्यावर जाऊन बसला. त्याचे डोळे सुजले होते. त्याचा देवावरचा विश्वास उडत चालला होता. तेवढ्यात... जिन्याच्या अंधाऱ्या कोपऱ्यातून एक आवाज आला. "काय रे राजा... रडतोस कशाला? ती पोरगी काय तुझी एकट्याची आहे का?" अविनाश दचकला. त्याने मान वर केली. तिथे एक म्हातारा भिकारी बसला होता. अंगावर एक जुनी गोधडी, वाढलेली दाढी आणि डोळे... बापरे! ते डोळे इतके तेजस्वी होते की अंधारातही चमकत होते. अविनाशला राग आला, "बाबा, तुम्ही जा इथून. मला भिक-बिक द्यायची नाहीये. माझा जीव जातोय इथे." तो म्हातारा हसला. एक विचित्र शांत हास्य. "अरे, डॉक्टर काय ब्रह्मदेव आहेत का? त्यांनी सोडली आशा, तू का सोडतोयस? जा... त्या पोरीच्या कपाळाला ही चिमूटभर राख लाव आणि तिच्या कानात सांग - 'तो आलाय!'" अविनाशला काहीच समजेना. त्या म्हाताऱ्याने आपल्या फाटक्या खिशातून एक पुडी काढली आणि अविनाशच्या हातावर ठेवली. त्या राखेचा स्पर्श होताच अविनाशच्या शरीरात एक वेगळीच वीज सळसळली. त्याला काय झालं माहित नाही, पण तो त्या म्हाताऱ्याला काहीच न बोलता धावत आयसीयूमध्ये गेला. तिथे नर्सेसची धावपळ सुरू होती. गार्गीचा बीपी (BP) झपाट्याने पडत होता. मशिनचा आवाज मोठा होत होता... 'टीं... टीं... टीं...' डॉक्टर ओरडले, "She is sinking! Cardiac arrest!" अविनाशने कोणाचेच ऐकले नाही. तो थेट आत घुसला. डॉक्टरांनी अडवण्याचा प्रयत्न केला, पण अविनाशने त्या राखेची चिमूट गार्गीच्या कपाळाला लावली आणि तिच्या कानात जोरात ओरडला, "गार्गी... गार्गी... उठ! 'तो' आलाय! स्वामी आलेत! आणि त्या क्षणी... ज्या मशिनची लाईन फ्लॅट (Flat) झाली होती, ज्यातून 'टींननं...' असा सलग आवाज येत होता... अचानक तिथे एक जोरात 'बीप' असा आवाज झाला. डॉक्टर थबकले. सर्वांचे डोळे मॉनिटरकडे गेले. हृदयाचे ठोके पुन्हा सुरू झाले होते! ७०... ८०... ९०! जी मुलगी गेल्या ४८ तासांपासून कोमात होती, तिने अचानक जोरात श्वास घेतला आणि डोळे उघडले. तिने क्षीण आवाजात हाक मारली... "बाबा..." डॉक्टर अवाक झाले. "This is impossible! हे मेडिकल सायन्सच्या पलीकडचं आहे!" अविनाश आनंदाने वेडापिसा झाला. तो धावत बाहेर आला त्या म्हाताऱ्या बाबांचे पाय धरण्यासाठी. त्याला सांगायचं होतं की, "बाबा, तुम्ही देव आहात!" पण तो जिन्यावर आला आणि थिजला. तिथे कोणीच नव्हतं. जिन्याचा दरवाजा आतून लॉक होता. तिथे सिक्युरिटी गार्ड झोपला होता. अविनाशने त्याला हलवून विचारलं, "काका, इथे आता एक म्हातारे बाबा होते, गोधडी पांघरलेले... कुठे गेले?" गार्डने डोळे चोळत सांगितलं, "साहेब, डोकं ठिकाणावर आहे का? गेल्या ३ तासांपासून हे गेट बंद आहे. इथे चिटपाखरू पण आलेलं नाही." अविनाशला विश्वास बसेना. त्याने आपल्या हातात बघितलं. ती राखेची पुडी अजूनही हातात होती. आणि त्यातून... अक्कलकोटच्या त्या वडाच्या झाडाखाली मिळणाऱ्या निखार्‍यांचा आणि चंदनाचा सुवास येत होता. त्याला आठवलं... त्या म्हाताऱ्याचे ते शब्द... "ती पोरगी काय तुझी एकट्याची आहे का?" आणि त्याला हेही आठवलं की त्या म्हाताऱ्याचे हात गुडघ्यापर्यंत लांब होते... आजानुबाहू! अविनाश तिथेच गुडघ्यावर कोसळला आणि धाय मोकलून रडला. ज्याला तो भिकारी समजत होता, ते साक्षात अक्कलकोट निवासी स्वतः त्याच्या मुलीसाठी हॉस्पिटलच्या पायरीवर आले होते. "भिऊ नकोस, मी तुझ्या पाठीशी आहे," हे फक्त वाक्य नाही, तर ती एक शपथ आहे... जी स्वामी कधीच मोडत नाहीत. जेव्हा विज्ञानाची हद्द संपते, तेव्हा स्वामींची लीला सुरू होते. हा अनुभव फक्त एक गोष्ट सांगतो - परिस्थिती कितीही वाईट असू दे, तो हात कधीच सुटत नाही. || श्री स्वामी समर्थ || #☕good morning Friends🌞 #🌹☕गुड मॉर्निंग Special☕🌹 #☀️गुड मॉर्निंग मोशन व्हिडीओ☺ #सुप्रभात #☀️गुड मॉर्निंग☀️

🤝 *जीवलग मैत्री* 🤝 जीवलग मैत्री म्हणजे मनात शांतपणे फुललेलं नातं, शब्द कमी पडले तरी भावनांनी भरलेलं आपलं जग. कधी न बोलताही कळतात मनातील सगळ्या वेदना, जीवलग मित्राच्या सहवासात हलकी होतात साऱ्या भावना. हास्याच्या क्षणांतही डोळ्यांत ओल दाटून येते, कारण ही मैत्री मनाच्या अगदी आत खोलवर रुजते. जग बदललं, वेळ बदलली तरी एकच गोष्ट कायम राहते — जीवलग मैत्रीची ऊब आयुष्यभर हृदयात दरवळत राहते. 💫 🤝🤗🤝 #☀️गुड मॉर्निंग☀️ #सुप्रभात #☀️गुड मॉर्निंग मोशन व्हिडीओ☺ #🌹☕गुड मॉर्निंग Special☕🌹 #☕good morning Friends🌞

पहचान तुम्हारी सिर्फ़ काबिलियत से होगी.. यूं शीशे में ख़ुद को संवार कर वक्त जाया न करो..!! किसी फूलों में इतनी खूशबू नहीं .... 🌹 ♦️ जितना कि महकती हो तुम ....... 🩵🌹🩵 ❤️💞🌹 #🌹☕गुड मॉर्निंग Special☕🌹 #☀️गुड मॉर्निंग मोशन व्हिडीओ☺ #☕good morning Friends🌞 #सुप्रभात #☀️गुड मॉर्निंग☀️