*एक गोष्ट माझ्या लक्षात येत नाही की...* *दारूच्या दुकानाच "वास्तुशास्त्र"* *कोण करीत असेल बर...?* *दुकान नाल्याजवळ असो...* *दुकानाच द्वार दक्षिण दिशेला असो,* *दुकानासमोर खड्डा, झाड किंवा लाईटचा* *ट्रान्सफार्मर असो...* *किंवा आणखी कोणताही "वास्तुदोष" असो* *दुकानात गर्दी नेहमीच असते* *येथे कधीच वास्तुदोष नसतो,* *मग चांगल्या माणसाच्या घरातच* *वास्तुदोष का...?* *पोस्ट "कॉमेडी" वाटत असली तरी* *विचार करण्यासारखी आहे...* *माझ्या मते लोकांना भय घालून* *चालवलेला धंदा म्हणजेच* *"वास्तुदोष" असावा !* 😛😜🤪🤪 #😝फनी जोक्स🤣

*तीन चांगल्या गोष्टी* आमच्या बाबतीत सुदैवाने लवकर झाल्या १) मॅगी यायच्या आत आम्ही *मोठे* झालो. २) Mobile यायच्या आत आमचे *शिक्षण* झाले. आणि सगळ्यात महत्त्वाचे म्हणजे ३) Whatsapp यायच्या आत आमचे *लग्न* झाले. आमच्या लहानपणी इंग्रजीचं फॅड अजिबातच नव्हतं ABCD .......XYZ याचा संबंध *फक्त शाळेत* गेल्यावर , ते ही इंग्रजीच्या तासालाच ! आणि आता ABP माझा , CID , MRI , X-ray , Blood , Star TV , Z-TV *विचारूच नका .* आमच्या लहानपणी , *This is Gopal. आणि That is Seeta* . ही दोन वाक्ये पाचवीत गेल्यावर वाचता यायचे, तरी घरी *जबरदस्त कौतुक* व्हायचं ! आई लाडानं जवळ घ्यायची आणि मायेनं मुका घ्यायची. आई लेकराकडे इतक्या कौतुकाने पहायची की त्या पोराला *एकदम भारी* झाल्या सारखंच वाटायचं ! अहो कंडक्टर एवढी मोठी बस एका घंटीवर थांबवतो व चालू करतो हे पाहून .....आमच्या लहानपणी एखाद्या पोराला मोठ्या माणसाने विचारले, हं sss काय रे बाळा, मोठेपणी तू काय होणार ? असा प्रश्न विचारला की ते पोट्टं हमखास म्हणायचं ..... *मी मोठेपणी कंडक्टर* होणार किंवा *पोलीस होणार* ! तुम्हाला खोटं वाटेल मॅट्रिकचा निकाल लागल्यावर तुला *किती परसेंटेज* मिळाले असा प्रश्न कोणीही कुणाला विचारत नव्हतं. फक्त एवढंच विचारायचे .... *पहिल्या झटक्यात पास झालास ना ?* आणि आपण हो म्हणताच *अख्ख्या गावाला आनंद व्हायचा* म्हणजे पहा सुखाच्या , आनंदाच्या , मोठं होण्याच्या कल्पना *किती छोट्या होत्या !* लक्षात घ्या ज्या ज्या गोष्टीचा विस्तार होतो , त्या त्या गोष्टीतून *दुःखच होतं .* तुम्ही बघा पूर्वी .... *गाव छोटं , घर छोटं , घरात वस्तू कमी , पगार कमी ,* त्याच्यामुळे शेवटचा आठवडा हमखास तंगी.उसनंपासनं केल्या शिवाय प्रपंच होऊच शकत नव्हता , *तरीही मजा खूप होती!* तुम्ही आठवून पहा गल्लीतली एकही बाई किंवा माणूस हिरमुसलेलं किंवा आंबट चेहऱ्याचं नव्हतं ! उसनंपासनं करावंच लागायचं ... *साखर , चायपत्ती , गोडेतेल , कणिक, कोथिंबीर , मिरची* या गोष्टी गल्लीत एकमेकांना उसन्या मागणे हा प्रत्येकाचा *जन्मसिद्ध हक्कच होता.* त्यामुळे कोणाकडे " हात पसरणे " म्हणजे काहीतरी गैर आहे असं आम्हाला कधी वाटलंच नाही . उलट या गोष्टींची इतकी सवय होती की *कोणत्याच गोष्टींचा कधीच" कमीपणा* वाटत नव्हता ! डोकं दुखल्यावर *शेजाऱ्याकडे अमृतांजनचं एक बोट उसन मागायला सुद्धा* अजिबात लाज वाटली नाही . घरातल्या वडील माणसासाठी १० पैश्याच्या तीन बिड्या किंवा १५ पैशाचा तंबाखूचा पुडा *आणतानाही मान कशी ताठ असायची !* कोणतीच गोष्ट कोणापासून लपून रहातही नव्हती आणि *तसा प्रयत्नही फारसा कुणी करत नव्हतं !* गल्लीत एखाद्या पोरीला पाहुणे पहायला येणार ही बातमी लपून राहूच शकत नव्हती , कारण शेजाऱ्या-पाजाऱ्या कडून पोह्याच्या प्लेट , चमचे , बेडशीट ,तक्के , उषा, दांडी असलेले कप आदी साहित्य मागून आणल्या शिवाय *" पोरगी दाखवायचा* कार्यक्रम " होऊच शकत नव्हता आणि मित्र हो हीच *खरी श्रीमंती* होती , ते आत्ता कळतंय ! आणि हल्ली शेजाऱ्याच्या मुलीचं *लग्न होऊन जातं* तरीही कळत नाही जेव्हा Status वर डान्सचा व्हिडीओ येतो तेंव्हा कळतं ,अरे लग्न झालं वाटतं हे सगळं लिहिण्या मागचा एकच उद्देश आहे. *भेटत रहा ,* बोलत रहा , *जाणे-येणे ठेवा ,* विचारपूस करा ..... *जेवलास का ? झोपलास का, सुकलास काही दुखतंय का ?* ....... असे प्रश्न विचारतांना लागलेला *मायेचा , काळजीचा , आपुलकीचा कोमल स्वरच* जगण्याचं बळ देत असतो ! माणसा शिवाय ,गाठीभेटी शिवाय , संवादा शिवाय *काही खरं नाही !*🤝🙏 🌹🌹 कोणी लिहिलय माहीत नाही पण आम्ही अनुभवलय हे वास्तव आहे. ..... काय लिहावं काय लिहू नये या भानात न राहता जशी परिस्थिती तसं राहायचंय!... 40, 45 वर्षा पूर्वी अनुभवलय ..! जुन्या आठवणींना उजाळा मिळाला..! .... बालपणीचा काळ सुखाचा.... गेले ते दिवस राहिल्या त्या फक्त आठवणी..! 😆😂🤔😧 #🙏प्रेरणादायक / सुविचार