കാതൽ - 3 ✍🏻Ami ​അഷ്‌ന പോയി ഒരു പത്ത് മിനിറ്റ് കഴിഞ്ഞപ്പോൾ നിച്ചു തന്റെ മനസ്സ് ശാന്തമാക്കി നീലുവിന്റെ ക്യാബിനിലേക്ക് നടന്നു. ​വാതിൽ തുറന്ന് അകത്തു കയറി അവൻ ചോദിച്ചു: "നീ എന്തിനാ ഇങ്ങോട്ട് വിളിച്ചേ?" നീലു സങ്കടം മറച്ചുവെക്കാൻ ശ്രമിച്ച് ഗൗരവത്തിൽ പറഞ്ഞു: "ഇവിടെ മുരളി അങ്കിൾ വന്നിരുന്നു." "അച്ഛനോ? അച്ഛൻ എന്തിനാ ഇങ്ങോട്ട് വന്നത്?" നിച്ചുവിന് അത്ഭുതമായി. "നീ വിവാഹത്തിന് സമ്മതിക്കണം എന്ന് പറയാൻ. ഞാൻ പറഞ്ഞാൽ നീ കേൾക്കും എന്ന് അങ്കിൾ വിശ്വസിക്കുന്നു," നീലു അവനെ നോക്കി പറഞ്ഞു. നിച്ചുവിന്റെ മുഖം ഇരുണ്ടു: "ഞാൻ അങ്ങനെ ചെയ്യുമെന്ന് നിനക്ക് തോന്നുന്നുണ്ടോ നീലു?" "എനിക്ക് നിന്നെ അറിയാം നിച്ചു. അങ്കിൾ നേരിട്ട് പറഞ്ഞാൽ നീ കേൾക്കില്ല എന്ന് അറിയാവുന്നത് കൊണ്ടാണ് എന്നോട് സംസാരിച്ചത്." "എന്നിട്ട് നീ തിരിച്ചു അച്ഛനോട് എന്ത് പറഞ്ഞു?" അവൻ ഉദ്വേഗത്തോടെ ചോദിച്ചു. "ഞാൻ നിന്നോട് സംസാരിക്കാം എന്ന് പറഞ്ഞു," നീലു പതുക്കെ ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ അവനെ നോക്കി. "അപ്പോൾ mr. കല്യാണച്ചെക്കാ, എന്താണ് നിന്റെ തീരുമാനം? Yes or No?" "No! എന്റെ ഉത്തരം എപ്പോഴും No ആയിരിക്കും," നിച്ചു തറപ്പിച്ചു പറഞ്ഞു. "എന്തുകൊണ്ട്?" നീലുവിന്റെ ചോദ്യത്തിൽ ഒരു വേദനയുണ്ടായിരുന്നു. "നിനക്ക് എന്റെ അവസ്ഥ നന്നായി അറിയാമല്ലോ നീലു. പിന്നെ എന്തിനാ നീയും കൂടി എന്നെ ഇങ്ങനെ നിർബന്ധിക്കുന്നത്?" നിച്ചുവിന്റെ ആ ചോദ്യത്തിന് മുന്നിൽ നീലുവിന് മറുപടി ഇല്ലായിരുന്നു. അവൾ മൗനം പാലിച്ചു. ​അല്പസമയത്തെ നിശ്ശബ്ദതയ്ക്ക് ശേഷം നീലു പറഞ്ഞു: "പിന്നെ മറ്റൊരു കാര്യമുണ്ട്. നമുക്കൊരു പുതിയ പ്രൊജക്റ്റ്‌ വന്നിട്ടുണ്ട്. അത് അഷ്‌നയ്ക്കും വരുണിനും കൊടുത്താലോ എന്നാണ് ഞാൻ ആലോചിക്കുന്നത്. നിന്റെ അഭിപ്രായം എന്താ?" "എനിക്ക് യാതൊരു പ്രശ്നവുമില്ല. അവർ മിടുക്കരല്ലേ, അത് പെർഫെക്റ്റ് ആയിട്ട് ചെയ്തോളും," നിച്ചു പൂർണ്ണ സമ്മതം മൂളി. "ശരി, അങ്ങനെയെങ്കിൽ നമുക്ക് നാളത്തെ മീറ്റിംഗിൽ പറയാം.." "ഓക്കെ," നിച്ചു ക്യാബിന് പുറത്തേക്ക് നടന്നു. 🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷 ​അതേസമയം, ആരും കാണാതെ മറ്റൊരു കോണിൽ ആ ദുരൂഹ വ്യക്തികൾ വീണ്ടും സംസാരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു: "പിന്നെ ഒരു കാര്യം നമ്മൾ പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിക്കണം." "എന്ത് കാര്യമാ?" "അവരിരുവരും ഭൂതകാലം മറക്കണം. പക്ഷേ, മറന്ന ശേഷം അവർ വേറെയൊരു വിവാഹത്തിന് തയ്യാറായാൽ നമ്മൾ ഇതുവരെ ചെയ്ത കാര്യങ്ങളെല്ലാം വെറുതെയാകും. അത് തടയണം!" "ശരിയാണ്, നീ പറഞ്ഞത് നമ്മൾ ശ്രദ്ധിക്കണം." തുടരും.. #📔 കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📙 നോവൽ

കാതൽ - 2 ​✍🏻 Ami ​ഓർമ്മകൾ നിച്ചുവിനെ നാല് വർഷം പുറകിലേക്ക്, അവരുടെ മനോഹരമായ കോളേജ് കാലഘട്ടത്തിലേക്ക് കൂട്ടിക്കൊണ്ടുപോയി. ​അന്ന് അവർ നാല് പേരായിരുന്നു—മാളവിക (മാളു), കിരൺ (കിച്ചു), നീലിമ (നീലു), പിന്നെ നിഖിൽ (നിച്ചു). അവർ വെറുമൊരു കൂട്ടുകാരല്ലായിരുന്നു, ജീവനായിരുന്നു പരസ്പരം. ക്യാമ്പസ് മുഴുവൻ ഇവരുടെ സൗഹൃദത്തെപ്പറ്റി സംസാരിക്കുമായിരുന്നു. അധ്യാപകരും സഹപാഠികളും കരുതിയിരുന്നത് അവർക്കിടയിൽ സൗഹൃദം മാത്രമാണെന്നാണ്. എന്നാൽ, ആ സൗഹൃദത്തിനപ്പുറം രണ്ട് പ്രണയകഥകൾ പവിത്രമായി വളരുന്നുണ്ടായിരുന്നു. നീലുവും കിച്ചുവും തമ്മിലും, മാളുവും നിച്ചുവും തമ്മിലും ജീവനായി പ്രണയിച്ചിരുന്നു. ഈ രഹസ്യം അവർക്കും അവരുടെ വീട്ടുകാർക്കും മാത്രമേ അറിയുമായിരുന്നുള്ളൂ. ​അങ്ങനെയരിക്കെ ഒരു ദിവസം, അത് നിച്ചുവിന്റെ ജന്മദിനമായിരുന്നു. നിച്ചുവിന് ഒരു സപ്രൈസ് പാർട്ടി കൊടുക്കാനായിരുന്നു അവരുടെ പ്ലാൻ. വീട് അലങ്കരിക്കാനുള്ള സാധനങ്ങളും കേക്കും വാങ്ങാനായി മാളുവും കിച്ചുവും പുറത്തേക്ക് പോയി. നീലുവിന് വീട്ടിൽ ഇരുന്ന് ഡെക്കറേഷൻ മോഡലുകൾ നോക്കാനും ഭക്ഷണത്തിന്റെ കാര്യങ്ങൾ ശ്രദ്ധിക്കാനും ഉണ്ടായിരുന്നതുകൊണ്ടാണ് അവൾ പോകാതിരുന്നത്. വലിയ സന്തോഷത്തോടെയും ചിരിയോടെയുമാണ് അവർ നിച്ചുവിന്റെ വീട്ടിൽ നിന്നും ഇറങ്ങിയത്. എന്നാൽ, ആ സന്തോഷം അധികനേരം നീണ്ടുനിന്നില്ല. ​അവർ പോയ കാർ വലിയൊരു അപകടത്തിൽപ്പെട്ടു. അവർ പോയി ഒരു മണിക്കൂർ കഴിഞ്ഞിട്ടും തിരികെ വരാത്തതുകൊണ്ട് നീലു പരിഭ്രാന്തിയോടെ അവരുടെ ഫോണിലേക്ക് മാറി മാറി വിളിച്ചു. പക്ഷേ ആരും ഫോൺ എടുത്തില്ല. അവളുടെ നെഞ്ച് ഭയന്നു വിറയ്ക്കാൻ തുടങ്ങിയപ്പോഴാണ് അഷ്‌ന ഓടിക്കിതച്ച് അങ്ങോട്ട് വന്നത്. അഷ്‌നയുടെ മുഖത്തെ ഭയവും കണ്ണീരും കണ്ട് നീലുവിന് എന്തോ അപകടം മണത്തു. ​"നീലൂ... കിച്ചുവും മാളുവും സഞ്ചരിച്ച കാർ... ആക്‌സിഡന്റ് ആയി.." അഷ്‌ന വിറയ്ക്കുന്ന ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു. ​കേട്ടത് വിശ്വസിക്കാനാകാതെ നീലു തകർന്നുപോയി. അവളുടെ കാലുകളിലെ ജീവൻ നഷ്ടപ്പെടുന്നത് പോലെ തോന്നി, അവൾ അരികിലുണ്ടായിരുന്ന കസേരയിലേക്ക് തളർന്നിരുന്നു. ഒപ്പമുണ്ടായിരുന്നവരെല്ലാം പരിഭ്രാന്തിയോടെ അവളോട് കാര്യം തിരക്കി. എന്നാൽ കുറച്ചു സമയത്തേക്ക് അവൾക്ക് ശബ്ദം പുറത്തേക്ക് വന്നില്ല. ഒടുവിൽ, സർവ്വ ശക്തിയുമെടുത്ത് അവൾ ആ ദുരന്തവാർത്ത നിച്ചുവിനോട് പറഞ്ഞു. ​"ഇല്ല... ഇത് കള്ളമാണ്!" നിച്ചു ആകെ തകർന്ന് ഉറക്കെ നിലവിളിച്ചു. ​മനസ്സിൽ പ്രാർത്ഥനകളോടെ അവരിരുവരും ഹോസ്പിറ്റലിലേക്ക് പാഞ്ഞു. എന്നാൽ അവിടെ അവരെ കാത്തിരുന്നത് ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ ക്രൂരതയായിരുന്നു. ജീവനറ്റ, വെള്ളത്തുണി പുതപ്പിച്ച തങ്ങളുടെ പ്രിയപ്പെട്ടവരുടെ ശരീരങ്ങളാണ് അവർക്ക് കാണാൻ കഴിഞ്ഞത്. ​ഓർമ്മകളുടെ ആ വലിയ ഭാരത്തിൽ നിന്നും നിച്ചുവിനെ അഷ്‌നയുടെ വിളി പെട്ടെന്ന് ഉണർത്തി. "എന്ത് പറ്റി നിഖിൽ? നീയെന്താ ആലോചിക്കുന്നത്?" അവൾ ചോദിച്ചു. "ഏയ്... ഒന്നുമില്ലാടാ," അവൻ പതിവുപോലെ ഒഴിഞ്ഞുമാറി. "നിന്നെ നീലിമ വിളിക്കുന്നുണ്ട്, ക്യാബിനിലേക്ക് ചെല്ലാൻ പറഞ്ഞു," അഷ്‌ന അറിയിച്ചു. "ശരി, ഞാൻ വന്നോളാം. നീ പൊയ്ക്കോ," നിച്ചു പറഞ്ഞു. തുടരും.. സ്നേഹത്തോടെ, Ami #📔 കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📙 നോവൽ

കാതൽ - 1 ​✍🏻 Ami ​നീലുവിന്റെ ക്യാബിന്റെ വാതിൽ പതുക്കെ തുറന്ന് നിച്ചു അകത്തേക്ക് കയറി. എന്നാൽ അവിടെ അവൻ കണ്ട കാഴ്ച അവന്റെ നെഞ്ചൊന്ന് പിടയ്ക്കുന്നതായിരുന്നു. സീറ്റിലിരുന്ന് കൈകൾ കൊണ്ട് മുഖം മറച്ചു സങ്കടത്തോടെ കരയുന്ന നീലുവിനെയാണ് അവൻ കണ്ടത്. അവളുടെ ആ കണ്ണീര് കണ്ടപ്പോൾ നിച്ചുവിന് സ്വയം നിയന്ത്രിക്കാനായില്ല. അവൻ അവളുടെ അരികിലേക്ക് നടന്നു ചെന്നു. ​"നീ... നീ എന്തിനാ നീലു ഈ കരയുന്നത്?" അവളോടുള്ള കരുതൽ ഉള്ളിലൊതുക്കി നിച്ചു പതുക്കെ ചോദിച്ചു. ​അവൻ വന്നത് അറിഞ്ഞതും നീലു പെട്ടെന്ന് മുഖത്തെ കണ്ണീർ തുടച്ചുമാറ്റാൻ ശ്രമിച്ചു. ശ്വാസമടക്കിപ്പിടിച്ചുകൊണ്ട് അവൾ പറഞ്ഞു: "ഏയ്... ഒന്നുമില്ലടാ, എനിക്ക് കുഴപ്പമൊന്നുമില്ല." ​എന്നാൽ അവളുടെ ആ കള്ളം നിച്ചുവിന് പെട്ടെന്ന് മനസ്സിലായി. അവൻ അവളെത്തന്നെ നോക്കിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു: "ഒന്നുമില്ലാതെ വെറുതെ ഇരുന്ന് കരയാൻ നിനക്ക് വട്ടൊന്നും ഇല്ലല്ലോ നീലു. എന്താ കാര്യം എന്ന് എന്നോട് പറ." ​അവന്റെ ആ നിർബന്ധത്തിന് മുന്നിൽ നീലുവിന്റെ നിയന്ത്രണം വീണ്ടും നഷ്ടപ്പെട്ടു. കണ്ണുകൾ വീണ്ടും നിറഞ്ഞൊഴുകാൻ തുടങ്ങി. അവൾ ഇടറിയ ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു: "നമ്മുടെ... നമ്മുടെ ആ പഴയ കാര്യങ്ങളൊക്കെ ഓർക്കുമ്പോൾ എനിക്ക് സങ്കടം സഹിക്കാൻ പറ്റുന്നില്ലടാ. അറിയാതെ കരഞ്ഞുപോവുകയാണ്." ​അവളുടെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ടതും നിച്ചുവിന്റെ ഉള്ളിലൊരു മിന്നൽ പാഞ്ഞുപോയി. എന്തോ ഒരു മറുപടി പറയാൻ അവൻ ആഗ്രഹിച്ചതാണ്, പക്ഷേ വാക്കുകൾ തൊണ്ടയിൽ കുടുങ്ങിപ്പോയി. അവൻ ഒന്നും മിണ്ടാതെ, തളർന്ന കാൽവെയ്പുകളോടെ ആ ക്യാബിനിൽ നിന്നും പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി നടന്നു. ​അവൻ പോകുന്ന വഴിയിലേക്ക് നോക്കി ശൂന്യതയോടെ അവൾ അവിടെത്തന്നെ ഇരുന്നു. അവളുടെ മനസ്സിൽ പഴയ ഓർമ്മകളുടെ ഒരു വലിയ കടൽ ഇരമ്പുകയായിരുന്നു. ​തന്റെ ക്യാബിനിൽ തിരിച്ചെത്തിയിട്ടും നിച്ചുവിന് സമാധാനം കിട്ടിയില്ല. നീലു പറഞ്ഞ ആ വാക്കുകൾ ഒരു മൂർച്ചയുള്ള അമ്പ് പോലെ അവന്റെ ഹൃദയത്തിൽ തറച്ചുകയറിക്കൊണ്ടിരുന്നു. അവളും ആ പഴയ കാര്യങ്ങൾ ഓർത്ത് നീറുകയാണ് എന്ന തിരിച്ചറിവ് അവനെ വല്ലാതെ വേദനിപ്പിച്ചു. കസേരയിലേക്ക് ചാരിയിരുന്ന് കണ്ണുകൾ അടച്ചപ്പോൾ, നിച്ചുവും അറിയാതെ ആ പഴയ നല്ല നാളുകളിലേക്ക്, മനോഹരമായ ഓർമ്മകളിലേക്ക് പതുക്കെ സഞ്ചരിക്കാൻ തുടങ്ങി... ​🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸 ​അതേസമയം, മറ്റൊരു സ്ഥലത്ത് രണ്ട് പേർ അതീവ ഗൗരവത്തോടെ സംസാരിക്കുകയായിരുന്നു. ​"അവനും അവളും... അവരിപ്പോഴും ആ പഴയ കാര്യങ്ങളിൽ തന്നെയാണ് ജീവിക്കുന്നത്. ആ ഭൂതകാലം മുഴുവനായി മറക്കാതെ നമ്മൾക്ക് ഇനി മുന്നോട്ട് ഒന്നും ചെയ്യാൻ കഴിയില്ല," അതിലൊരാൾ ആശങ്കയോടെ പറഞ്ഞു. ​എന്നാൽ കൂടെയുള്ളയാൾ ഒട്ടും ഭയമില്ലാതെ, അല്പം ഗൗരവത്തിൽ മറുപടി നൽകി: "അതൊക്കെ അവർ പതുക്കെ മറന്നോളും. ഇനി അഥവാ അവർ സ്വയം മറക്കാൻ തയ്യാറായില്ലെങ്കിൽ...  അതിന് വേണ്ടത് എന്താണ് എന്ന് വെച്ചാൽ ചെയ്യാൻ എനിക്ക് അറിയാം.. ​അവരുടെ ആ വാക്കുകളിൽ എന്തോ ഒരു വലിയ കെണി ഒളിഞ്ഞിരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു... ​തുടരും...... 🤍🤍🤍🤍🤍🤍🤍🤍🤍🤍🤍🤍🤍🤍🤍🤍 സ്നേഹത്തോടെ, Ami #📔 കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📙 നോവൽ