PART-25 നിഴലുകൾ ഉറങ്ങാത്ത വീട് നേരം വെളുത്തു. ഫോർട്ട് കൊച്ചിയിലെ കടൽത്തീരത്ത് ഇരിക്കുമ്പോൾ ആദിക്ക് ഒരു വലിയ ഭാരം ഒഴിഞ്ഞതുപോലെ തോന്നി. അമൽ പതുക്കെ കണ്ണുതുറന്നു. അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ ഇപ്പോൾ പഴയ തെളിച്ചമുണ്ട്. "ആദീ... എല്ലാം കഴിഞ്ഞോ?" അമൽ ചോദിച്ചു. ആദി തന്റെ കയ്യിലിരുന്ന ആ വെള്ളി സൂചി നോക്കി. അത് ഇപ്പോൾ കറുത്ത കരിക്കട്ട പോലെയായി മാറിയിരിക്കുന്നു. അവൻ അത് കടലിലേക്ക് ദൂരേക്ക് എറിഞ്ഞു. "കഴിഞ്ഞു അമൽ... ഇനി നമുക്ക് സമാധാനമായി ഉറങ്ങാം." നാട്ടിൽ തിരിച്ചെത്തിയ ആദി തന്റെ ചെറിയ തയ്യൽക്കട സന്തോഷത്തോടെ നടത്തി. അമൽ അവന് സഹായമായി കൂടെ നിന്നു. 'അണിയറ' എന്ന പേര് അവർ മറന്നു. പക്ഷേ ഇപ്പോഴും, പുതിയ ഒരു വസ്ത്രം തുന്നി തീരുമ്പോൾ ആദി ആകാശത്തേക്ക് നോക്കും. മുകളിൽ എവിടെയോ തന്റെ അച്ഛൻ താൻ തുന്നിയ വസ്ത്രം കണ്ട് പുഞ്ചിരിക്കുന്നുണ്ടാവുമെന്ന് അവൻ വിശ്വസിച്ചു. ഭയാനകമായ ആ രാത്രികൾക്ക് അങ്ങനെ തിരശ്ശീല വീണു. (അവസാനിച്ചു) #📙 നോവൽ #📔 കഥ #🧟 പ്രേതകഥകൾ! #📖 കുട്ടി കഥകൾ #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ

PART-24 നിഴലുകൾ ഉറങ്ങാത്ത വീട് ആദി തന്റെ സർവ്വശക്തിയും സംഭരിച്ചു. വിക്ടറുടെ നൂലുകൾ അവന്റെ ശ്വാസനാളത്തെ മുറുക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നു. കാഴ്ച മങ്ങാൻ തുടങ്ങിയിട്ടും ആദിയുടെ ലക്ഷ്യം ആ വെള്ളി സൂചിയിലായിരുന്നു. തന്റെ അച്ഛന്റെയും അമലിന്റെയും, ഈ തടവറയിൽ കഴിയുന്ന നൂറുകണക്കിന് നിഴലുകളുടെയും ഏക പ്രതീക്ഷ ആ ഒറ്റ നീക്കത്തിലാണ്. വിക്ടർ അട്ടഹസിച്ചു കൊണ്ട് ആദിയുടെ നിഴലിനെ വേർപെടുത്താൻ തന്റെ സ്വർണ്ണ സൂചികൾ ഉയർത്തി. ആ നിമിഷം, ആദി തന്റെ കയ്യിലെ വെള്ളി സൂചി വിക്ടറുടെ നെഞ്ചിലെ ആ ചെറിയ തുളയിലേക്ക് ആഞ്ഞു തറച്ചു! ഒരു നിമിഷം ആ ഹാൾ പൂർണ്ണമായും നിശബ്ദമായി. വിക്ടറുടെ നെഞ്ചിൽ നിന്ന് സ്വർണ്ണനിറത്തിലുള്ള രശ്മികൾ പുറത്തേക്ക് വന്നു. വെള്ളി സൂചി തറച്ച ഭാഗത്തുനിന്ന് അയാൾ തുന്നിച്ചേർത്ത ശരീരം ഓരോന്നായി അഴിയാൻ തുടങ്ങി. "ഇല്ല... ഈ ഉടമ്പടി അവസാനിക്കില്ല!" വിക്ടർ അലറി. പക്ഷേ അയാളുടെ ശരീരം വെറും കറുത്ത നൂലുകളായി മാറി തറയിൽ ചിതറി. വിരലുകളിലെ സ്വർണ്ണ സൂചികൾ ഓരോന്നായി നിലത്തു വീണു കരിഞ്ഞുപോയി. വിക്ടർ ഇല്ലാതായതോടെ ചുവരുകളിൽ തടവിലാക്കപ്പെട്ടിരുന്ന നിഴലുകൾക്ക് ജീവൻ വച്ചു. ആദിയുടെ അച്ഛന്റെ നിഴൽ പതുക്കെ ചുവരിൽ നിന്ന് വേർപെട്ട് അവന്റെ മുന്നിൽ വന്നു നിന്നു. രൂപമില്ലെങ്കിലും ആ സ്പർശനത്തിൽ അച്ഛന്റെ സ്നേഹം ആദി അനുഭവിച്ചു. ഒരു നിമിഷം ആ നിഴൽ ആദിയുടെ തലയിൽ കൈവെച്ചു അനുഗ്രഹിച്ചു, പിന്നെ ഒരു പ്രകാശമായി അന്തരീക്ഷത്തിൽ ലയിച്ചു. അമലിന്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് കറുത്ത പുക പൂർണ്ണമായും പുറത്തുപോയി. ഭാസ്കരന്റെ ആത്മാവ് ഇപ്പോൾ ശാന്തനാണ്. അയാൾ ആദിയെ നോക്കി ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ച ശേഷം മറഞ്ഞു. പെട്ടെന്ന് ആ പഴയ ഡച്ച് കൊട്ടാരം കുലുങ്ങാൻ തുടങ്ങി. അടിത്തറയിലെ നൂറ്റാണ്ടുകൾ പഴക്കമുള്ള രഹസ്യങ്ങൾ പുറത്തേക്ക് വരികയാണ്. ആദി ബോധമില്ലാതെ കിടക്കുന്ന അമലിനെ തോളിലേറ്റി പുറത്തേക്ക് ഓടി. അവർ മുറ്റത്തെത്തിയതും ആ വലിയ വീട് ഒരു തുന്നൽ മെഷീൻ പൊട്ടിത്തെറിക്കുന്നത് പോലെ തകർന്നു വീണു. വർഷങ്ങളായി അവിടെ തടവിലാക്കപ്പെട്ട ആത്മാക്കളുടെ നിലവിളികൾ കാറ്റിൽ അലിഞ്ഞുപോയി. (തുടരും) #📙 നോവൽ #📔 കഥ #🧟 പ്രേതകഥകൾ! #📖 കുട്ടി കഥകൾ #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ

PART-23 നിഴലുകൾ ഉറങ്ങാത്ത വീട് വിക്ടർ തുടർന്നു, "നിന്റെ അച്ഛൻ ഇവിടെ ജോലി ചെയ്തിരുന്നപ്പോൾ, ഈ തുന്നൽ മെഷീനുകൾക്ക് പിന്നിലെ രഹസ്യം അവൻ കണ്ടെത്തി. മനുഷ്യന്റെ ആയുസ്സ് നൂലുകളാക്കി മാറ്റുന്ന വിദ്യ! അവൻ അത് നശിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. പക്ഷേ, അതിന് പകരമായി അവന്റെ നിഴലിനെ എനിക്ക് നൽകേണ്ടി വന്നു. നിന്റെ അച്ഛൻ ഒരു ഉടമ്പടി ഒപ്പിട്ടിരുന്നു. അവന്റെ കടം തീർക്കാൻ നിന്റെ കുടുംബത്തിലെ അടുത്ത ആൺതരി—അതായത് നീ—ഇവിടെ വരണമെന്ന്. വർമ്മ നിന്നെ ഇങ്ങോട്ട് എത്തിച്ചത് ആ ഉടമ്പടി പൂർത്തിയാക്കാനാണ്." പെട്ടെന്ന് ചുവരിലെ ആ തടവിലാക്കപ്പെട്ട നിഴൽ ആദിയെ നോക്കി കൈകൾ ചലിപ്പിച്ചു. അദൃശ്യമായ ഒരു ശബ്ദം ആദിയുടെ ഉള്ളിൽ മുഴങ്ങി: "മകനേ... ഇവന്റെ വിരലുകളിലെ ആ സ്വർണ്ണ സൂചികളിലാണ് ഇവന്റെ ജീവൻ. അത് തകർത്താൽ മാത്രമേ ഈ നിഴലുകൾക്ക് മോക്ഷം ലഭിക്കൂ. നീ കൊണ്ടുവന്ന വെള്ളി സൂചി അതിനുള്ളതാണ്!" വിക്ടർ തന്റെ കൈകൾ വായുവിൽ വീശി. വിരലറ്റത്തെ സ്വർണ്ണ സൂചികളിൽ നിന്ന് ലക്ഷക്കണക്കിന് ചരടുകൾ പുറത്തേക്ക് വന്ന് ആദിയെ വരിഞ്ഞുമുറുക്കാൻ തുടങ്ങി. "നിന്റെ അച്ഛന്റെ നിഴലിനൊപ്പം നിന്റെ നിഴലും കൂടി ചേരുമ്പോൾ ഈ 'അണിയറ'യുടെ ശക്തി ഇരട്ടിയാകും!" വിക്ടർ അലറി. അമൽ ഇപ്പോൾ തറയിൽ ബോധമില്ലാതെ കിടക്കുകയാണ്. പക്ഷേ അവന്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് കറുത്ത പുക ഉയരാൻ തുടങ്ങി. ഭാസ്കരന്റെ ആത്മാവ് അമലിന്റെ ശരീരത്തിലൂടെ ആദിയെ സഹായിക്കാൻ അവസാനമായി ശ്രമിക്കുകയാണ്. ആദി തന്റെ കയ്യിലുള്ള വെള്ളി സൂചി മുറുക്കിപ്പിടിച്ചു. വിക്ടറുടെ നൂലുകൾ അവന്റെ കഴുത്തിന് ചുറ്റും മുറുകുകയാണ്. ശ്വാസം കിട്ടാതെ പിടയുമ്പോഴും ആദി കണ്ടു—വിക്ടറുടെ നെഞ്ചിന് നേരെ ഒരു ചെറിയ തുളയുണ്ട്, അവിടെയാണ് എല്ലാ നൂലുകളും ചെന്നു ചേരുന്നത്. ആദി സർവ്വശക്തിയുമെടുത്ത് വിക്ടറുടെ നേരെ കുതിച്ചു. (തുടരും) #📙 നോവൽ #📔 കഥ #🧟 പ്രേതകഥകൾ! #📖 കുട്ടി കഥകൾ #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ

PART-22 നിഴലുകൾ ഉറങ്ങാത്ത വീട് ആദി അമലിനെ താങ്ങി അകത്തേക്ക് കയറി. അകത്തെ ഹാളിൽ ഇപ്പോൾ പഴയ തുന്നൽ മെഷീനുകൾക്ക് പകരം വലിയ ആധുനിക മെഷീനുകളാണ്. പക്ഷേ അവ പ്രവർത്തിപ്പിക്കാൻ ആരുമില്ല! മെഷീനുകൾ തനിയെ ഓടുകയാണ്. അവിടെ തുന്നിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നത് തുണികളല്ല, പകരം മനുഷ്യരുടെ നിഴലുകളാണ്! ചുവരുകളിൽ തൂക്കിയിട്ടിരിക്കുന്ന ഓരോ നിഴലുകളും വേദനകൊണ്ട് പിടയുന്നത് ആദി ഭീതിയോടെ കണ്ടു. അതിനിടയിൽ ഒരു നിഴൽ കണ്ടപ്പോൾ ആദി തകർന്നുപോയി—അത് തന്റെ അച്ഛന്റെ നിഴലായിരുന്നു! പൂർണ്ണമായും മോചിപ്പിക്കപ്പെടാത്ത, ആ വീടിന്റെ തടവറയിൽ കുടുങ്ങിക്കിടക്കുന്ന അച്ഛന്റെ നിഴൽ. പെട്ടെന്ന് ഹാളിന്റെ മധ്യത്തിൽ ഒരു കസേര തിരിഞ്ഞു. അതിൽ ഇരിക്കുന്നത് വർമ്മയല്ല. പട്ടു വസ്ത്രങ്ങൾ ധരിച്ച, വെളുത്ത മുടിയുള്ള ഒരു വൃദ്ധൻ. അയാളുടെ വിരലുകൾ മെലിഞ്ഞ് നീണ്ടതായിരുന്നു. ഓരോ വിരലറ്റത്തും സ്വർണ്ണ സൂചികൾ ഘടിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്. "സ്വാഗതം ആദീ... നിന്റെ അച്ഛൻ ഗോപാലൻ എനിക്ക് തരാനുള്ള ബാക്കി 'ആയുസ്സ്' വാങ്ങാൻ നീ തന്നെ ഇങ്ങോട്ട് വരുമെന്ന് എനിക്കറിയാമായിരുന്നു." അയാൾ പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റു. അയാൾ നടക്കുമ്പോൾ തറയിൽ നിഴൽ വീഴുന്നില്ല. പകരം അയാളുടെ പിന്നാലെ ഒരു വലിയ കറുത്ത നൂൽക്കെട്ട് ഇഴഞ്ഞു വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ആ വൃദ്ധൻ പതുക്കെ ആദിയുടെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു വന്നു. അയാളുടെ ഓരോ ചുവടിലും തറയിലെ മരപ്പലകകൾ അസാധാരണമാംവിധം ശബ്ദിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ആദിയുടെ കൈയ്യിലെ വെള്ളി സൂചി ഇപ്പോൾ കടുത്ത ചുവപ്പ് നിറമായി തിളങ്ങുന്നു. യഥാർത്ഥ ഉടമയുടെ വെളിപ്പെടുത്തൽ ആദി വിറയ്ക്കുന്ന സ്വരത്തിൽ ചോദിച്ചു, "ആരാണ് നിങ്ങൾ? വർമ്മ എവിടെ?" വൃദ്ധൻ പരിഹാസത്തോടെ ചിരിച്ചു. "വർമ്മ... അവൻ വെറുമൊരു വേലക്കാരൻ മാത്രമായിരുന്നു ആദീ. ഈ 'അണിയറ' പടുത്തുയർത്തിയത് അവനല്ല. നൂറ്റാണ്ടുകൾക്ക് മുൻപ് കടൽ കടന്നുവന്ന എന്റെ പൂർവ്വികർ തുടങ്ങിയതാണിത്. എന്റെ പേര് എഡ്വേർഡ് വിക്ടർ. നിന്റെ അച്ഛൻ ഗോപാലൻ ഈ വീട്ടിലെ രഹസ്യങ്ങൾ മോഷ്ടിക്കാൻ ശ്രമിച്ചവനാണ്." (തുടരും) #📙 നോവൽ #📔 കഥ #🧟 പ്രേതകഥകൾ! #📖 കുട്ടി കഥകൾ #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ

നിഴലുകൾ ഉറങ്ങാത്ത വീട് PART-21 ദിവസങ്ങൾ ഒരുപാട് മുന്നോട്ട് പോയി അമലിന്റെ മാറ്റവും നാട്ടിൽ നടക്കുന്ന വിചിത്രമായ സംഭവങ്ങളും കണ്ടപ്പോൾ ആദിക്ക് ഒരുകാര്യം ഉറപ്പായി—ശാപം അവസാനിച്ചിട്ടില്ല, അത് വേരറുക്കാൻ വന്നവർക്ക് പിന്നാലെ തന്നെയുണ്ട്. അത് അങ്ങോട്ട്‌ പോയി തന്നെ തീരുമാനം ആക്കേണ്ടതുണ്ട്... ഒരു പുലർച്ചെ, ആരും കാണാതെ ആദിയും അമലും ആ പഴയ ബൈക്കിൽ കൊച്ചി ലക്ഷ്യമാക്കി യാത്ര തിരിച്ചു. അമലിന്റെ മുഖം വിളറി വെളുത്തിരുന്നു. ഇടയ്ക്കിടയ്ക്ക് അവൻ തന്റെ കഴുത്തിൽ തടവുന്നുണ്ട്, അവിടെ അദൃശ്യമായ ഒരു നൂൽ മുറുകുന്നത് പോലെ അവന് തോന്നുന്നു. മണിക്കൂറുകൾ നീണ്ട യാത്രയ്ക്കൊടുവിൽ അവർ ഫോർട്ട് കൊച്ചിയിലെ ആ പഴയ തെരുവിലെത്തി. പക്ഷേ, അവിടെ കണ്ട കാഴ്ച അവരെ ഞെട്ടിച്ചു. മാസങ്ങൾക്ക് മുൻപ് ആദി തറവാട് കത്തിച്ചതുപോലെ ഈ വീടും നശിക്കുമെന്ന് കരുതിയിരുന്നു. പക്ഷേ, ആ പഴയ ഡച്ച് കൊട്ടാരം ഇപ്പോഴും പഴയതുപോലെ തന്നെ നിൽക്കുന്നു. അതിന് ചുറ്റുമുള്ള മരങ്ങൾ കൂടുതൽ തഴച്ചു വളർന്നിരിക്കുന്നു. വീടിന്റെ ഗേറ്റിന് മുന്നിൽ ഒരു പുതിയ ബോർഡ് തൂങ്ങിക്കിടക്കുന്നു—"അണിയറ എക്സ്പോർട്ട്സ് - ഹെഡ് ഓഫീസ്". മുകളിലത്തെ നിലയിലെ ആ പഴയ ജനലിലൂടെ ആരോ അവരെ നോക്കി ചിരിക്കുന്നത് പോലെ ആദിക്ക് തോന്നി. അത് വർമ്മയായിരുന്നോ? അതോ അതിലും ഭീകരമായ മറ്റാരെങ്കിലുമോ? വീടിന് മുന്നിലെത്തിയതും അമൽ പെട്ടെന്ന് ബൈക്കിൽ നിന്ന് താഴെ വീണു. അവൻ മണ്ണിൽ കൈകൾ ഇട്ട് മാന്തിക്കൊണ്ട് അലറി: "ആദീ... ഇതിന്റെ അടിയിൽ... ഇതിന്റെ അടിയിലാണ് അവർ എല്ലാവരെയും അടക്കിയിരിക്കുന്നത്! ഭാസ്കരൻ മാത്രമല്ല, നൂറുകണക്കിന് ആളുകൾ ഇവിടെ ശ്വാസം മുട്ടി കഴിയുന്നുണ്ട്!" അമലിന്റെ കണ്ണുകളിൽ നിന്ന് കണ്ണീരിന് പകരം കറുത്ത നൂലുകൾ പുറത്തേക്ക് വരാൻ തുടങ്ങി. ആദി അവനെ പിടിച്ചെഴുന്നേൽപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചപ്പോൾ, വീടിന്റെ വലിയ വാതിൽ തനിയെ തുറന്നു. ഉള്ളിൽ നിന്ന് തുന്നൽ മെഷീനുകളുടെ ഭീകരമായ ശബ്ദം ഒരുമിച്ച് മുഴങ്ങി. (തുടരും) #📙 നോവൽ #📔 കഥ #🧟 പ്രേതകഥകൾ! #📖 കുട്ടി കഥകൾ #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ

PART-20 നിഴലുകൾ ഉറങ്ങാത്ത വീട് അറ തുറന്നതോടെ വർമ്മയുടെ ശക്തി ക്ഷയിക്കാൻ തുടങ്ങി. പുറത്ത് അയാൾ നിലവിളിക്കാൻ തുടങ്ങി. ആദി ആ തുന്നൽ മെഷീന്റെ ചക്രം ഒരുവട്ടം കറക്കി. പെട്ടെന്ന്, അമലിന്റെ ഉള്ളിലിരുന്ന ഭാസ്കരന്റെ ആത്മാവ് പൂർണ്ണരൂപത്തിൽ പുറത്തുവന്നു. ഭാസ്കരൻ നേരെ വർമ്മയുടെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങി. വർമ്മയുടെ ശരീരത്തിലെ ഓരോ തുന്നലുകളും ഓരോന്നായി അഴിയാൻ തുടങ്ങി. "വർമ്മാ... നീ കെട്ടിയ വലയിൽ നീ തന്നെ കുരുങ്ങുന്ന കാലം വന്നു!" ഭാസ്കരന്റെ ശബ്ദം ആകാശത്തോളം മുഴങ്ങി. വർമ്മയുടെ ശരീരം വെറും നൂലുകളായി മാറി മണ്ണിൽ അലിഞ്ഞു ചേർന്നു. അറയ്ക്കുള്ളിലെ ആ പഴയ മെഷീനിൽ നിന്ന് ഒരു വെള്ളരിപ്രാവ് പറന്നു പോകുന്നത് ആദി കണ്ടു. അത് തന്റെ അച്ഛന്റെ ആത്മാവിന് കിട്ടിയ മോക്ഷമാണെന്ന് അവന് തോന്നി. നേരം വെളുത്തു തുടങ്ങിയിരുന്നു. അമൽ ബോധം വീണ് പതുക്കെ കണ്ണുതുറന്നു. അവന്റെ കഴുത്തിലെ പാടുകൾ അപ്രത്യക്ഷമായിരുന്നു. "ആദീ... നമുക്ക് വീട്ടിൽ പോകാം," അമൽ ക്ഷീണിച്ച സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു. ആദി ആ തറവാടിന് തീ കൊടുത്തു. ചതിയുടെയും ദുർമന്ത്രവാദത്തിന്റെയും ആ പഴയ ചരിത്രം ആ തീയിൽ വെന്തു ചാരമായി. അവർ കുന്നിറങ്ങുമ്പോൾ, ആ പഴയ താമസക്കാരനായ പയ്യനും വൃദ്ധനും എങ്ങോ അപ്രത്യക്ഷരായിരുന്നു. നാട്ടിലെത്തിയ ആദി അച്ഛൻ ബാക്കിവെച്ച കടബാധ്യതകൾ വ്യാജമാണെന്ന് തെളിയിച്ചു. അവർ സമാധാനത്തോടെ ജീവിക്കാൻ തുടങ്ങി. പക്ഷേ ഇപ്പോഴും, വല്ലപ്പോഴും രാത്രിയിൽ തുന്നൽ മെഷീന്റെ ശബ്ദം കേൾക്കുമ്പോൾ ആദി ഒന്ന് ഞെട്ടും... എന്നിട്ട് പതുക്കെ പുഞ്ചിരിക്കും—തന്റെ അച്ഛൻ എവിടെയോ സമാധാനമായിരിക്കുന്നു എന്ന ബോധ്യത്തോടെ. (തുടരും) #📙 നോവൽ #📔 കഥ #🧟 പ്രേതകഥകൾ! #📖 കുട്ടി കഥകൾ #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ

PART-19 നിഴലുകൾ ഉറങ്ങാത്ത വീട് മുറ്റമാകെ കറുത്ത നൂലുകൾ കൊണ്ട് നെയ്ത ഒരു വലിയ വല പോലെ തോന്നിപ്പിച്ചു. അതിന്റെ നടുവിൽ, തളർന്നു വീണ നിലയിൽ ഒരു രൂപം—അത് വർമ്മയായിരുന്നു! കൊച്ചിയിൽ വെച്ച് കണ്ടതിനേക്കാൾ ഭീകരമായ രൂപം. അയാളുടെ തൊലിപ്പുറത്തെല്ലാം തുന്നൽപ്പാടുകൾ തെളിഞ്ഞു നിന്നിരുന്നു. ജീപ്പ് നിർത്തിയതും വർമ്മ പൊട്ടിച്ചിരിക്കാൻ തുടങ്ങി. ആ ചിരിയിൽ മനുഷ്യന്റേതല്ലാത്ത ഒരു മുഴക്കമുണ്ടായിരുന്നു. "നീ വന്നല്ലേ ആദീ... നിന്റെ അച്ഛന്റെ ആയുസ്സ് കൊണ്ട് ഞാൻ ഇത്രയും കാലം ജീവിച്ചു. ഇനി നിന്റെയും അമലിന്റെയും ആയുസ്സ് കൂടി എനിക്ക് വേണം!" വർമ്മ തന്റെ കൈകൾ ഉയർത്തിയതും മണ്ണിൽ നിന്ന് ആയിരക്കണക്കിന് തുന്നൽ സൂചികൾ ആദിയുടെ നേരെ പറന്നു വന്നു. കൂടെയുണ്ടായിരുന്ന വൃദ്ധൻ തന്റെ വിളക്കുയർത്തി ഒരു മന്ത്രം ചൊല്ലിയതും ഒരു വെളിച്ചത്തിന്റെ കവചം അവരെ പൊതിഞ്ഞു. "ആദീ, നീ വേഗം അകത്തേക്ക് പോ! ആ 'അറ'യുടെ വാതിൽ നിന്റെ അച്ഛന്റെ രക്തം പുരണ്ട കൈകൾക്ക് മാത്രമേ തുറക്കാൻ കഴിയൂ... നീ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചോരയല്ലേ!" ആ വൃദ്ധൻ അലറി പറഞ്ഞു. ആദി തറവാടിന്റെ ഉള്ളിലേക്ക് ഓടി. പുറകിൽ അമൽ പതുക്കെ ഇഴഞ്ഞു വരുന്നുണ്ട്. അമലിന്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് നൂലുകൾ പുറത്തേക്ക് വന്ന് തറവാടിന്റെ തൂണുകളിൽ മുറുകാൻ തുടങ്ങി. അവൻ വർമ്മയുടെ മന്ത്രത്തിന് അടിമപ്പെടുകയാണ്. ആദി ഹാളിന്റെ മൂലയിലുള്ള ആ പഴയ തടിവാതിൽ—'അറ'—കണ്ടു. അതിന് മുന്നിൽ വലിയൊരു പൂട്ടായിരുന്നു. ആദി തന്റെ കയ്യിലെ മുറിവിൽ നിന്ന് ഒഴുകുന്ന രക്തം ആ പൂട്ടിൽ പുരട്ടി. "ക്രാക്!" ഒരു വലിയ ശബ്ദത്തോടെ ആ പൂട്ട് തകർന്നു. അറയ്ക്കുള്ളിൽ നിന്ന് ഒരു തേജസ്സ് പുറത്തേക്ക് വന്നു. അവിടെ ഒരു പഴയ തുന്നൽ മെഷീൻ ഇരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അതിൽ പകുതി തുന്നി നിർത്തിയ ഒരു വെള്ളത്തുണി. അത് ആദിയുടെ അച്ഛൻ അവസാനമായി തുന്നാൻ ശ്രമിച്ച തുണിയായിരുന്നു! (തുടരും) #📙 നോവൽ #📔 കഥ #🧟 പ്രേതകഥകൾ! #📖 കുട്ടി കഥകൾ #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ

PART-18 നിഴലുകൾ ഉറങ്ങാത്ത വീട് ഒടുവിൽ അച്ഛനെ ചതിച്ച് കമ്പനി വർമ്മ കൈക്കലാക്കി. നിന്റെ അച്ഛന്റെ ആയുസ്സിന്റെ പകുതി വർമ്മ ആ വീട്ടിലെ ശക്തികൾക്ക് ബലി നൽകി. അതുകൊണ്ടാണ് അച്ഛൻ അകാലത്തിൽ മരിച്ചതും നിന്റെ കുടുംബം ദാരിദ്ര്യത്തിലായതും. "നിന്റെ അച്ഛൻ എടുത്തതായി പറയുന്ന ആ വലിയ കടം... അത് വർമ്മ വ്യാജമായി ഉണ്ടാക്കിയതാണ്. നിന്നെ കൊച്ചിയിലെ ആ വീട്ടിലേക്ക് തന്നെ എത്തിക്കാൻ അയാൾ പണ്ടേ വിരിച്ച വലയായിരുന്നു അത്." "ഭാസ്കരൻ ആരെയും ഉപദ്രവിക്കുന്ന ഒരാളായിരുന്നില്ല. നിന്റെ അച്ഛന്റെ ഉറ്റ സുഹൃത്തായിരുന്നു അയാൾ. വർമ്മ ആദ്യം ബലി നൽകിയത് ഭാസ്കരനെയായിരുന്നു. ഇപ്പോൾ അമലിന്റെ ശരീരത്തിൽ ഭാസ്കരൻ കയറിയത് നിന്നെ കൊല്ലാനല്ല... പകരം തന്റെ മരണത്തിന് കാരണക്കാരനായ വർമ്മയോട് പകരം ചോദിക്കാൻ നിന്റെ സഹായം തേടാനാണ്." പെട്ടെന്ന് ജീപ്പിനുള്ളിൽ നിന്ന് ഒരു ശബ്ദം കേട്ടു. അമൽ പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റിരിക്കുന്നു. പക്ഷേ അവന്റെ ചലനങ്ങൾ ഒരു യന്ത്രത്തിന്റേത് പോലെയായിരുന്നു. അവൻ ആദിയെ നോക്കി ദയനീയമായി കൈനീട്ടി. അവന്റെ കൈത്തലത്തിൽ അച്ഛന്റെ പഴയ തയ്യൽ സൂചി തറഞ്ഞു കിടക്കുന്നത് ആദി കണ്ടു. "ആദീ... ഭാസ്കരന് മോക്ഷം കിട്ടണമെങ്കിൽ വർമ്മയുടെ തറവാട്ടിലെ 'അറ' തുറക്കണം. അവിടെയാണ് നിന്റെ അച്ഛന്റെയും ഭാസ്കരന്റെയും ആയുസ്സ് ബന്ധിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്." ആദിക്ക് എല്ലാം മനസ്സിലായി. തന്റെ അച്ഛനെ കൊന്നതും, അമലിനെ ഈ അവസ്ഥയിലാക്കിയതും വർമ്മയാണ്. കൊച്ചിയിൽ വെച്ച് വർമ്മ മരിച്ചുവെന്ന് താൻ കരുതിയത് ഒരു മായക്കാഴ്ച മാത്രമായിരുന്നു. അയാൾ ഇപ്പോഴും ആ കുന്നിൻ മുകളിലെ തറവാട്ടിലിരുന്ന് ഇവരെ നിരീക്ഷിക്കുന്നുണ്ട്. "നമുക്ക് പോകണം ആദീ... നേരം വെളുക്കുന്നതിന് മുൻപ് ആ തറവാട്ടിലെ അറ തുറന്നില്ലെങ്കിൽ അമലിന്റെ ജീവൻ എന്നെന്നേക്കുമായി ആ ചരടുകളിൽ കുരുങ്ങും." ആ പയ്യൻ ജീപ്പ് സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്തു. ആദി അമലിനെ ചേർത്തുപിടിച്ച് ജീപ്പിൽ കയറി. കുന്നിൻ മുകളിലെ ആ പഴയ തറവാട് ലക്ഷ്യമാക്കി ജീപ്പ് കുതിച്ചു. മുകളിലേക്ക് കയറുംതോറും കാറ്റിന്റെ വേഗത കൂടി, മരങ്ങൾ ഭയാനകമാംവിധം ആടിയുലയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. തറവാടിന്റെ പടിക്കലെത്തിയപ്പോൾ കണ്ട കാഴ്ച ആദിയെ വീണ്ടും ഭയപ്പെടുത്തി. (തുടരും) #📙 നോവൽ #📔 കഥ #🧟 പ്രേതകഥകൾ! #📖 കുട്ടി കഥകൾ #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ

PART-17 നിഴലുകൾ ഉറങ്ങാത്ത വീട് പെട്ടെന്ന് തോട്ടത്തിന്റെ ഒരു കോണിൽ നിന്ന് വലിയൊരു വെളിച്ചം അവരുടെ നേരെ വീശി. ഒരു പഴയ ജീപ്പിന്റെ ശബ്ദം കേട്ടു. ജീപ്പിൽ നിന്ന് ഒരാൾ പുറത്തിറങ്ങി ഉറക്കെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു: “ആരാ അവിടെ... എന്താ അത് ....” ആദി വേഗം എഴുന്നേറ്റു... അവിടെ കൊച്ചിയിലെ എല്ലാ കാര്യങ്ങളും അറിയുന്ന അമലിനെ സപ്പോർട്ട് ചെയ്തിരുന്ന ഒരു പയ്യൻ ആയിരുന്നു അത്... അവന് അവിടുത്തെ എല്ലാ കാര്യങ്ങളും അറിയാം.. എല്ലാം അന്വേഷിച്ച ശേഷം ആണ് അവൻ വന്നിരിക്കുന്നത്...കൂടെ ഒരു വൃദ്ധനും ഉണ്ട്... ഇയാൾ പണ്ട് അവിടെ ജോലി ചെയ്തിരിക്കുന്നു... "ആദീ, നീ നാട്ടിലേക്ക് വന്നാൽ എല്ലാം തീരുമെന്ന് കരുതിയോ? വർമ്മ മരിച്ചിട്ടില്ല. അയാൾ നിന്നെ ഇങ്ങോട്ട് അയച്ചത് തന്നെ ഒരു ലക്ഷ്യത്തോടെയാണ്. ഈ ഗ്രാമത്തിലാണ് ആ പഴയ 'അണിയറ'യുടെ രഹസ്യങ്ങൾ ഉറങ്ങിക്കിടക്കുന്നത്." ആദി അത്ഭുതത്തോടെ ചോദിച്ചു, "എന്റെ ഗ്രാമത്തിലോ? അതെങ്ങനെ?" ആ കൂടെയുള്ള വൃദ്ധൻ പതുക്കെ പറഞ്ഞു: "വർമ്മയുടെ തറവാട് ഈ കുന്നിന് മുകളിലാണ് ആദീ. നിന്റെ അച്ഛൻ ആ കമ്പനിയിൽ ജോലി ചെയ്തിരുന്ന കാലത്തെ രഹസ്യങ്ങൾ നിനക്ക് അറിയണ്ടേ?" ആ വൃദ്ധൻ ആദിയെ ഒരു പാറപ്പുറത്ത് ഇരുത്തി. അയാളുടെ കയ്യിലുണ്ടായിരുന്ന വിളക്കിന്റെ വെട്ടം ആദിയുടെ അച്ഛന്റെ പഴയ ഫോട്ടോയ്ക്ക് മുകളിൽ പതിച്ചു. അമൽ ഇപ്പോഴും ജീപ്പിന്റെ സീറ്റിൽ ബോധമില്ലാതെ കിടക്കുകയാണ്. "ആദീ... നിന്റെ അച്ഛൻ ഹൃദയസ്തംഭനം വന്നാണ് മരിച്ചതെന്ന് നിനക്ക് ഇപ്പോഴും തോന്നുന്നുണ്ടോ?" ആ വൃദ്ധന്റെ ചോദ്യം ആദിയെ നടുക്കി. “നിന്നെ അങ്ങോട്ട്‌ ഒരു ശക്തിയിൽ വിളിച്ചു വരുത്തിയതും വർമ്മയുടെ പ്ലാൻ ആണ് ” ആ വൃദ്ധൻ പതുക്കെ ആ രഹസ്യം വെളിപ്പെടുത്തി: വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ് ഈ ഗ്രാമത്തിൽ 'അണിയറ' എന്ന പേരിൽ ഒരു നെയ്ത്തുശാല തുടങ്ങിയത് വർമ്മയല്ല, നിന്റെ അച്ഛൻ ഗോപാലൻ ആയിരുന്നു. വർമ്മ നിന്റെ അച്ഛന്റെ സുഹൃത്തായിരുന്നു. പക്ഷേ, വ്യാപാരം വളർത്താൻ വർമ്മ ദുർമന്ത്രവാദത്തിന്റെ വഴി തിരഞ്ഞെടുത്തു. കൂടുതൽ ലാഭത്തിനായി മനുഷ്യജീവനുകൾ ബലി കൊടുക്കണമെന്ന് വർമ്മ പറഞ്ഞപ്പോൾ നിന്റെ അച്ഛൻ അത് എതിർത്തു. (തുടരും ) #📙 നോവൽ #📔 കഥ #🧟 പ്രേതകഥകൾ! #📖 കുട്ടി കഥകൾ #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ

PART-16 നിഴലുകൾ ഉറങ്ങാത്ത വീട് അവരുടെ കയ്യിൽ ഓരോ തുന്നൽ സൂചികളുണ്ടായിരുന്നു. അവർ ഒരേ സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു: "ഞങ്ങൾ ഒറ്റയ്ക്കല്ല വന്നത് ആദീ... ഞങ്ങൾ നിന്റെ നിഴലിനെ കൊണ്ടുവരാനാണ് വന്നത്." ആദിക്ക് മനസ്സിലായി, അവിടെ ഇനി ഒരു നിമിഷം നിൽക്കുന്നത് ആത്മഹത്യയ്ക്ക് തുല്യമാണ്. ആ രൂപങ്ങൾ മുറ്റത്ത് നിന്ന് വീടിന് ചുറ്റും വലംവെക്കാൻ തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. അമലിനെ ഇങ്ങനെ വിട്ടാൽ അവൻ പൂർണ്ണമായും ആ ശക്തികളുടെ അടിമയാകും. അമലിന്റെ ബോധമില്ലാത്ത ശരീരം തോളിലേറ്റി ആദി അടുക്കളവാതിൽ ലക്ഷ്യമാക്കി നീങ്ങി. അവന്റെ അമ്മയെയും അനിയത്തിയെയും സുരക്ഷിതമായ ഒരു ബന്ധുവീട്ടിലേക്ക് മാറ്റാൻ അവൻ നേരത്തെ തന്നെ പ്ലാൻ ചെയ്തിരുന്നു. പക്ഷേ ഇപ്പോൾ അമലിന്റെ ജീവനാണ് അപകടത്തിൽ. ആദി അമലിനെയും കൊണ്ട് തന്റെ പഴയ ബൈക്കിന് അടുത്തേക്ക് ഓടി. ബൈക്ക് സ്റ്റാർട്ട് ആക്കാൻ ശ്രമിക്കുമ്പോൾ ആ രൂപങ്ങൾ ഓരോന്നായി മുറ്റത്തെ ഇരുട്ടിൽ നിന്ന് വെളിച്ചത്തിലേക്ക് വരാൻ തുടങ്ങി. അവർ ഓരോരുത്തരും തങ്ങളുടെ കയ്യിലുള്ള നീളമുള്ള തുന്നൽ സൂചികൾ അന്തരീക്ഷത്തിൽ വീശുന്നുണ്ട്. ആ സൂചികൾ വായുവിൽ തട്ടുമ്പോൾ ലോഹങ്ങൾ തമ്മിൽ ഉരസുന്നതുപോലെയുള്ള ഒരു ശബ്ദം മുഴങ്ങി. ബൈക്ക് സ്റ്റാർട്ട് ആയതും ആദി റോഡിലേക്ക് കുതിച്ചു. പക്ഷേ കണ്ണാടിയിലൂടെ നോക്കിയ അവൻ ഞെട്ടിപ്പോയി. ആ രൂപങ്ങൾ ഓടുകയല്ല, മറിച്ച് വായുവിലൂടെ ഒഴുകി അവനെ പിന്തുടരുകയാണ്! നാട്ടിലെ വിജനമായ റബ്ബർ തോട്ടത്തിന് നടുവിലെത്തിയപ്പോൾ പെട്ടെന്ന് ബൈക്കിന്റെ ടയർ പൊട്ടി. ബൈക്ക് നിയന്ത്രണം വിട്ട് മറിഞ്ഞു. ആദിയും അമലും തോട്ടത്തിലെ കരിയിലകൾക്കിടയിലേക്ക് തെറിച്ചു വീണു. വീഴ്ചയുടെ ആഘാതത്തിൽ നിന്ന് എഴുന്നേൽക്കാൻ ശ്രമിച്ച ആദിയുടെ മുന്നിൽ ആ രൂപങ്ങൾ വട്ടം നിന്നു. മരങ്ങൾക്കിടയിലൂടെ നിലാവെളിച്ചം വീഴുമ്പോൾ അവരുടെ മുഖമില്ലാത്ത തലകൾ ഭീകരമായി തോന്നി. അവരിലൊരാൾ തന്റെ വിരലുകൾ നീട്ടി. അവന്റെ വിരലറ്റങ്ങളിൽ നിന്ന് കറുത്ത നൂലുകൾ ആദിയുടെ കാലുകൾക്ക് ചുറ്റും പാമ്പുകളെപ്പോലെ ഇഴഞ്ഞു കയറി. "നീ എങ്ങോട്ടാണ് ഓടുന്നത് ആദീ? കൊച്ചിയിലെ ആ വീട് നിന്റെ ഉള്ളിലുണ്ട്... അത് എവിടെപ്പോയാലും നിന്നെ കണ്ടെത്തും." (തുടരും ) #📙 നോവൽ #📔 കഥ #🧟 പ്രേതകഥകൾ! #📖 കുട്ടി കഥകൾ #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ