✍️മുഹബത്തിന്റെ സുൽത്താൻ ✍️ 🙂നിഴൽ രൂപം 👻 കേരളത്തിലെ ഒരു ഹൈവേയോരത്തുള്ള വിജനമായ ഒരു പഴയ ബംഗ്ലാവിലാണ് കഥ നടക്കുന്നത്. നഗരത്തിൽ നിന്നും മാറി നിൽക്കുന്ന ആ വീട് വാടകയ്‌ക്കെടുത്തത് ഫോട്ടോഗ്രാഫറായ അർജുനായിരുന്നു. അവിടെ വെച്ച് അയാൾ ഒരു ഞെട്ടിക്കുന്ന സത്യം തിരിച്ചറിയുന്നു. അർജുൻ ആ വീട്ടിൽ താമസം തുടങ്ങിയിട്ട് മൂന്ന് ദിവസമേ ആയിരുന്നുള്ളൂ. രാത്രിയിൽ മുകളിലത്തെ നിലയിൽ നിന്ന് ആരോ നടക്കുന്നത് പോലെയുള്ള ശബ്ദം കേൾക്കാമായിരുന്നു. ഒരു പഴയ വീടായതുകൊണ്ട് മരത്തിന്റെ തറയുടെ കരച്ചിലാകുമെന്ന് കരുതി അയാൾ അത് അവഗണിച്ചു. ​എന്നാൽ നാലാം ദിവസം രാത്രി, തന്റെ ക്യാമറയിലെ ഫോട്ടോകൾ ലാപ്ടോപ്പിലേക്ക് മാറ്റുമ്പോഴാണ് അയാൾ അത് ശ്രദ്ധിച്ചത്. വീടിന്റെ ഹാളിൽ വെച്ച് എടുത്ത ഒരു ഫോട്ടോയുടെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ, ഇരുട്ടിൽ ഒരാൾ നിൽക്കുന്നു. അർജുൻ ഒന്ന് ഞെട്ടി. ആ വീട്ടിൽ അയാൾ ഒറ്റയ്ക്കായിരുന്നു. ഭയം തോന്നിയ അർജുൻ പിറ്റേന്ന് രാവിലെ വീടിന്റെ പരിസരത്ത് അന്വേഷണം നടത്തി. പഴയ തറവാടിന്റെ തട്ടിൻപുറത്ത് (Attic) എന്തോ ഒന്ന് ഒളിപ്പിച്ചുവെച്ചതുപോലെ അയാൾക്ക് തോന്നി. അവിടെ തിരയുന്നതിനിടയിൽ പൊടിപിടിച്ച ഒരു വലിയ പെട്ടി അയാൾ കണ്ടെത്തി. ​ആ പെട്ടിക്കുള്ളിൽ ഉണ്ടായിരുന്നത് ചില പഴയ പത്രവാർത്തകളും ഒരു സ്വർണ്ണമാലയുമായിരുന്നു. പത്രവാർത്ത അഞ്ചുവർഷം മുൻപ് അവിടെ നടന്ന ഒരു തിരോധാനത്തെക്കുറിച്ചായിരുന്നു. ആ വീട്ടിൽ താമസിച്ചിരുന്ന ഒരു പെൺകുട്ടിയെ കാണാതായിരുന്നു. പോലീസ് കേസ് അന്വേഷിച്ചെങ്കിലും ഒന്നും കണ്ടെത്താനായിരുന്നില്ല അന്ന് രാത്രി മഴ പെയ്യുന്നുണ്ടായിരുന്നു. പെട്ടെന്ന് താഴത്തെ നിലയിൽ നിന്നും വലിയൊരു ശബ്ദം കേട്ടു. ടോർച്ചുമായി താഴേക്ക് ചെന്ന അർജുൻ കണ്ടത്, തന്റെ ലാപ്ടോപ്പ് തറയിൽ വീണ് തകർന്നു കിടക്കുന്നതാണ്. സ്ക്രീനിൽ ഒരു സന്ദേശം തെളിഞ്ഞു നിന്നു: "അവൻ വരുന്നു..." ​പെട്ടെന്ന് വീടിന്റെ വാതിൽ ആരോ തള്ളിത്തുറന്നു. അകത്തേക്ക് കയറി വന്നത് മഴക്കോട്ടിട്ട ഒരു രൂപമായിരുന്നു. കയ്യിൽ തിളങ്ങുന്ന ഒരു കത്തി. അത് അയൽവാസിയായ പണിക്കരായിരുന്നു! അഞ്ചുവർഷം മുൻപ് നടന്ന കൊലപാതകത്തിന്റെ തെളിവുകൾ തേടിയാണ് അയാൾ വന്നത്. പെൺകുട്ടിയെ കൊന്നത് അയാളായിരുന്നു. അർജുൻ ആ പെട്ടി കണ്ടെത്തിയത് അയാൾ അറിഞ്ഞിരുന്നു. പണിക്കർ അർജുനെ ആക്രമിക്കാൻ ആഞ്ഞു. അർജുൻ ഭയന്ന് പിന്നോട്ട് മാറി. പെട്ടെന്ന് മുറിയിലെ താപനില വല്ലാതെ താഴ്ന്നു. പണിക്കർക്ക് പിന്നിലായി ഒരു കറുത്ത നിഴൽ രൂപം പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. അത് ആ കൊല്ലപ്പെട്ട പെൺകുട്ടിയുടേതായിരുന്നു. ​മരവിച്ചുപോയ പണിക്കർക്ക് അനങ്ങാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. ആ നിഴൽരൂപം അയാളെ വായുവിലേക്ക് ഉയർത്തി. ഒരു ഭീകരമായ അലർച്ചയോടെ പണിക്കർ തറയിൽ വീണു. അയാളുടെ ശ്വാസം നിന്നിരുന്നു. ഭയന്നുവിറച്ച അർജുൻ നോക്കിയപ്പോൾ ആ നിഴൽരൂപം പതുക്കെ അപ്രത്യക്ഷമായി. ​അടുത്ത ദിവസം പോലീസ് എത്തി പണിക്കരുടെ മൃതദേഹം കൊണ്ടുപോയി. പരിശോധനയിൽ ആ പഴയ പെട്ടിയിൽ നിന്നും പെൺകുട്ടിയുടെ ശരീരഭാഗങ്ങൾ കണ്ടെടുത്തു. അർജുൻ ആ വീട് ഉപേക്ഷിച്ചു പോയെങ്കിലും, തന്റെ ക്യാമറയിൽ പതിഞ്ഞ ആ അവസാന ചിത്രം അയാളെ വേട്ടയാടിക്കൊണ്ടിരുന്നു—താൻ രക്ഷപ്പെട്ടോടുമ്പോൾ കാറിന് പിന്നിലിരുന്ന് ചിരിക്കുന്ന ആ പെൺകുട്ടിയുടെ നിഴൽരൂപം! അർജുൻ നഗരത്തിലെ തന്റെ ഫ്ലാറ്റിലേക്ക് മാറി. പക്ഷേ, രാത്രികളിൽ അയാൾക്ക് ഉറങ്ങാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. ഉറക്കത്തിലേക്ക് വീഴുമ്പോൾ ആ പഴയ വീട്ടിലെ പടവുകൾ കയറി വരുന്ന ശബ്ദം അയാൾ കേൾക്കും. ഒരു ദിവസം രാവിലെ എഴുന്നേറ്റ അർജുൻ ഞെട്ടിപ്പോയി—തന്റെ കൈത്തണ്ടയിൽ ആരോ ബലമായി പിടിച്ചതുപോലെയുള്ള കറുത്ത പാടുകൾ! ​അയാൾ തന്റെ ക്യാമറയിലെ മെമ്മറി കാർഡ് പരിശോധിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. വീട്ടിൽ നിന്നും രക്ഷപ്പെട്ട രാത്രി എടുത്ത ചിത്രങ്ങൾ ഓരോന്നായി നോക്കി. ​ആദ്യത്തെ ചിത്രത്തിൽ അർജുൻ കാർ ഓടിക്കുന്നു. ​രണ്ടാമത്തെ ചിത്രത്തിൽ കാറിന്റെ പിൻസീറ്റിൽ ആ നിഴൽരൂപം വ്യക്തമാണ്. ​എന്നാൽ മൂന്നാമത്തെ ചിത്രം കണ്ട അർജുന്റെ ശ്വാസം നിലച്ചുപോയി. ​ആ ചിത്രത്തിൽ നിഴൽരൂപം ക്യാമറയിലേക്ക് വിരൽ ചൂണ്ടിയിരിക്കുകയാണ്. വിരൽ ചൂണ്ടുന്നത് അർജുന്റെ ഫ്ലാറ്റിലെ ഒരു പ്രത്യേക ചുവരിലേക്കാണ്! ഭയവും ആകാംക്ഷയും നിറഞ്ഞ അർജുൻ ആ ചുവര് പരിശോധിച്ചു. പഴയ പെയിന്റ് അടർന്ന ആ ചുവരിലെ വിള്ളലിലൂടെ നോക്കിയപ്പോൾ ഉള്ളിൽ എന്തോ ഒന്ന് തിളങ്ങുന്നത് കണ്ടു. അയാൾ ഒരു ചുറ്റികയെടുത്ത് ആ ചുവര് തകർത്തു. ​അവിടെ കണ്ട കാഴ്ച അയാളെ തളർത്തിക്കളഞ്ഞു. കൊല്ലപ്പെട്ട പെൺകുട്ടിയുടെ ഡയറിയും പണിക്കരുടെ വീട്ടിലെ ചില രേഖകളും അവിടെ ഒളിപ്പിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. അത് വായിച്ചപ്പോഴാണ് അർജുൻ സത്യം മനസ്സിലാക്കിയത്: പണിക്കർ ഒരു സഹായി മാത്രമായിരുന്നു. യഥാർത്ഥ കൊലയാളി മറ്റൊരാളാണ്. ആ ഡയറിയിലെ അവസാന പേജിൽ ഒരു പേര് എഴുതിയിരുന്നു—അർജുന്റെ സ്വന്തം അച്ഛന്റെ പേര്!അർജുൻ തന്റെ അച്ഛനെ വിളിക്കാൻ ഫോണെടുത്തപ്പോൾ പുറകിൽ ഒരു തണുത്ത കാറ്റ് വീശി. തിരിഞ്ഞു നോക്കിയപ്പോൾ തന്റെ അച്ഛൻ വാതിൽക്കൽ നിൽക്കുന്നു. അയാളുടെ കണ്ണുകളിൽ പണിക്കരുടേതിന് സമാനമായ ഒരു ക്രൂരതയുണ്ടായിരുന്നു. ​"അർജുൻ, നീ അത് കണ്ടെത്തരുതായിരുന്നു," അച്ഛൻ പതുക്കെ പറഞ്ഞു. തന്റെ കയ്യിലുള്ള തോക്ക് അയാൾ അർജുന് നേരെ ചൂണ്ടി. ​പെട്ടെന്ന് മുറിയിലെ ലൈറ്റുകൾ അണഞ്ഞു. ഇരുട്ടിൽ നിന്ന് ആ നിഴൽരൂപം വീണ്ടും പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. ഇത്തവണ അത് അർജുനെ സംരക്ഷിക്കാനെന്നോണം അച്ഛനും അർജുനും ഇടയിൽ നിന്നു. നിഴൽരൂപത്തിന്റെ മുഖം തെളിഞ്ഞു വന്നു—അത് അർജുന്റെ വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ് മരിച്ചുപോയ അമ്മയായിരുന്നു! ✍️പുതിയ കഥ ഇനിയും വേണമെങ്കിൽ അഭിപ്രായം അറിയിക്കൂ 🙂 #📙 നോവൽ #📔 കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ #🧟 പ്രേതകഥകൾ! #🕵️‍♀️ കുറ്റാന്വേഷണ കഥകൾ

✍️മുഹബത്തിന്റെ സുൽത്താൻ ✍️ ❤️ഉമ്മയും . മോളും ❤️ പടിഞ്ഞാറെ തൊടിയിലെ മൂച്ചി മുറിച്ചെന്നും പറഞ്ഞു കുറേ ദിവസമായി ഉമ്മ എന്നെ വീട്ടിലേക്ക് വിളിക്കുന്നു . കഴിഞ്ഞ തവണ വീട്ടിൽ പോയപ്പോൾ എപ്പോഴത്തെതിനേക്കാളും കൂടുതൽ മാവ് പൂത്ത് നിൽക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ എനിക്ക് വല്ലാത്ത സങ്കടം തോന്നി . സംഗതി പുളിമാങ്ങ ആണെങ്കിലും കടുമാങ്ങ വെച്ചാലും അച്ചാർ ഇട്ടാലും ഉപ്പിലിട്ടാലും ഒക്കെ ഒടുക്കത്തെ ടെസ്റ്റാണ് . ഞങ്ങൾ അതിനെ മുറിച്ചു മാറ്റാൻ തീരുമാനിച്ചു എന്ന കാര്യം എങ്ങനെയോ മാവ് മനസ്സിലാക്കിയിട്ടുണ്ട് . നിറയെ കായ്ഫലം തരുന്ന എന്നെ വെട്ടി മാറ്റരുത് എന്ന സൂചനയായിട്ടായിരിക്കണം അത് ഈ പ്രാവശ്യം ഇലകൾ കാണാത്ത രീതിയിൽ പൂത്തുനിന്നത് . പടിഞ്ഞാറെ തൊടിയിലെ അതിരിനോട് ചേർന്നിട്ടാണ് അയ്യപ്പേട്ടന്റെ മകൻ വീട് വെച്ച് താമസിക്കുന്നത് . കഴിഞ്ഞതവണത്തെ മഴയിൽ വലിയൊരു കമ്പാണ് അവരുടെ കാർപോർച്ചിന് മുകളിലേക്ക് ഒടിഞ്ഞുവീണത് . ആ സമയത്ത് അവിടെ കുട്ടികൾ ഒന്നും ഇല്ലാതിരുന്നതും പോർച്ചിൽ കാർ ഇല്ലാത്തതും വലിയ അപകടം ഒഴിവാക്കി . ഈ സംഭവത്തിന് ശേഷം മഴക്കാർ കണ്ടാൽ തുടങ്ങും ഉമ്മ മൂച്ചി മുറിക്കണം എന്ന ദിക്ർ പാടി നടക്കാൻ . ഈ കഴിഞ്ഞ മാസമായിരുന്നു മൂച്ചി മുറിച്ചത് . കണ്ണിമാങ്ങാ പരിവം കഴിയുകയും ചെയ്തു എന്നാലോ മൂപ്പ് ആയതും ഇല്ല എന്ന പരുവത്തിൽ ചാക്കുകൾ നിറയെ പച്ച മാങ്ങകൾ . മൂത്ത ആങ്ങളയാണ് എനിക്ക് അതിൻറെ ഫോട്ടോ വിട്ടുതന്നത് . ഉമ്മയുടെ ലോഹ്യക്കാർക്കും അടുത്ത കുടുംബങ്ങൾക്കും കൊടുത്തതിന്റെ ബാക്കി അച്ചാർ ഇടുകയോ ഉപ്പിലിടുകയോ ഒക്കെ ചെയ്തു , " നോമ്പുകാലത്തേക്ക് അത്താഴത്തിനും തറാവീഹ് നിസ്കാരത്തിന് ശേഷമുള്ള കഞ്ഞിക്കും തൊട്ടുകൂട്ടാൻ അന്റെ ഓരി ഇജ്ജ് കൊണ്ടുപോയിക്കോ " എന്നും പറഞ്ഞ് കുറച്ചുദിവസമായി ഉമ്മ എന്നെ വല്ലാതെ നിർബന്ധിക്കുന്നു . നോമ്പ് വാതിൽക്കൽ വന്നു നിൽക്കുന്ന സമയം പോകാൻ ഒഴിവുണ്ടായിട്ട് വേണ്ടേ . എന്നാലും മൂച്ചി , അതിനെക്കുറിച്ച് ഓർക്കുമ്പോൾ ഒരു ദണ്ണം ഇല്ലാതില്ല . പൊന്നു വിളയുന്ന മരം ആണെങ്കിലും പുരയിലേക്ക് ചാഞ്ഞാൽ വെട്ടുക തന്നെ അല്ലാതെന്തു ചെയ്യാൻ . ഞായറാഴ്ച രാവിലെ ചെറിയ ആങ്ങളയോട് കാറുമായി വരാൻ , തലേന്ന് രാത്രി അവന് വോയിസ് ഇട്ടിട്ടാണ് ഞാൻ കിടന്നത് . വീട്ടിലെത്തിയപ്പോൾ ഞാൻ ആദ്യം നോക്കിയത് പടിഞ്ഞാറെ മൂലയിലേക്കാണ് . നല്ല വണ്ണവും തടിയും ഉള്ള മൂച്ചി കഷ്ണങ്ങൾ കച്ചവടക്കാരനെ കാത്തുനിൽപ്പാണ് . പിന്നെ നേരെ എൻറെ കണ്ണു പോയത് മുറിച്ച മൂച്ചിയിൽ നിന്ന് ഒരു രണ്ട് അടി അകലത്തിൽ നിൽക്കുന്ന പ്ലാവിലേക്കാണ് . " ഈ പ്രാവശ്യം ചക്ക ഒക്കെ വല്ലാതെ കുറവാണ് " എൻറെ നോട്ടം കണ്ട് ഇളയവന്റെ ഭാര്യ യാഥാർത്ഥ്യം വിളിച്ചുപറഞ്ഞു . വീട്ടിൽ ഇപ്പോൾ ഉമ്മയുടെയും ഉപ്പയുടെയും കൂടെ ഇളയ ആങ്ങളയും ഭാര്യയും കുട്ടികളുമാണ് താമസിക്കുന്നത് . മൂത്തവർ പുരയോട് ചേർന്നു തന്നെ അവരുടെ ഓരി ഭാഗത്ത് വീട് വെച്ച് സ്വന്തംകാര്യം നോക്കി കഴിയുന്നു . " ഇജ്ജ് അറിഞ്ഞോ പാത്തോ സ്വർണത്തിന് വില കൂടുന്നത് " അച്ചാർ ഭരണി തുറന്നു നോക്കി അതിൽ നിന്ന് ഒരു കണ്ണിമാങ്ങ എടുത്ത് വായിലേക്ക് ഇട്ടപ്പോഴാണ് ഉമ്മയുടെ ചോദ്യം . ഒറ്റക്കണ്ണ് ഇറക്കിപിടിച്ച് എരിവ് വലിച്ച് കണ്ണിമാങ്ങയുടെ രസക്കൂട്ടുകളെ ആത്മാവിലേക്ക് ആവാഹിച്ച് , ഞാൻ എന്നെ നൊന്തു പെറ്റവളെ ഒന്ന് നോക്കി . " കാതിലും കഴുത്തിലും കൈമിലും കാലുമിലും എല്ലാം പണ്ടം , ഇന്റെ നെടുമ്പര വാർക്കാൻ ഒരു വള ചോദിച്ചപ്പോൾ ഇങ്ങൾക്ക് വലിയ വീര്യം കാട്ടലല്ലേ . കള്ളന്മാര് പിടിച്ചു വലിച്ചു കൊണ്ടുപോണത് നോക്കിക്കോളി " " ഇവിടെക്ക് ഒരു കള്ളനും വരൂല്ല ഞാൻ എല്ലാ രാത്രിയിലും ആയത്തുൽ കുർസി ഓതിയിട്ടാണ് കിടക്കുന്നത് " " കേട്ടോ കുഞ്ഞുമോ ഉമ്മ പറഞ്ഞത് , ചാത്തന് എന്ത് മഹഷറ എന്ന് ചിന്തിക്കുന്ന കള്ളന്മാർക്ക് എന്ത്ത്തും ആയത്തുൽ കുർസി " നാത്തൂനെ തട്ടി ഞാനൊന്നു ചിരിച്ചു . " ഇനിക്കെന്റെ വാപ്പ തന്നതാണ് ഇൻറെ മേത്ത് ഉള്ളത് . അന്റെ വാപ്പ അനക്ക് തന്നതൊക്കെ എന്തേ ചെയ്ത് " ഓർക്കാപ്പുറത്ത് മൂർത്താവിൽ പച്ച തേങ്ങ വീണത് പോലെയുള്ള ഉമ്മയുടെ ചോദ്യം കേട്ടപ്പോൾ നാത്തൂന്റെ മുന്നിൽ ഞാനൊന്ന് ചൂളിപ്പോയി . " ഇങ്ങൾ എന്ത് വർത്താനാണ് ഇമ്മ ഈ പറയുന്നത് . ഇൻ്റെ കെട്ടിയോൻ കൊട്ടാരം പോലെ ഒരു വീടെടുത്തിട്ടില്ലേ . അതിൻറെ പാതി ഇൻറെ പേരിലും ആക്കി തന്നിട്ടുണ്ട് , അല്ലെങ്കിൽ തന്നെ നാത്തൂൻ മാർക്ക് കിട്ടിയ അത്ര പണ്ടമാന്നും ഇങ്ങള് ഇങ്ങളെ മോൾക്ക് കൊടുത്തില്ലല്ലോ " മരുമകളുടെ മുന്നിൽ ഇളിഞ്ഞു പാളീസായ അമ്മായമ്മയുടെ മുഖം കണ്ടപ്പോൾ എനിക്ക് ഗോഡ് ഫാദറിലെ ആനപ്പാറ അച്ചാമ്മയെ ഓർമ്മ വന്നു . അന്നേരം കയറിവന്ന എന്റെ പിതാശ്രീക്ക് ചായ കൊടുക്കാനായി മാതാ ശ്രീ കോലായിലേക്ക് പോയപ്പോൾ ഞാനെൻറെ നാത്തൂനെ അടിമുടി നോക്കി . " അല്ല കുഞ്ഞുമോ ഇജ്ജ് വല്ലാതെ മെലിഞ്ഞു പോയി , എങ്ങനെ മെലിയാതിരിക്കും സംഗതി എൻറെ ഉമ്മയൊക്കെ തന്നെയാണ് സഹിക്കാൻ വലിയ പാടാ " ഞാൻ പറഞ്ഞത് കേട്ട് വാഴതട്ട അരിയുന്നതിനിടയിൽ അവളെന്നെ ഇടം കണ്ണിട്ട് ഒന്ന് നോക്കി . " ഇജ്ജ് ഇങ്ങനെ പാവം ആയാല് അന്റെ തലയില് എല്ലാവരും കയറി നിരങ്ങും . ഞമ്മൾ പെണ്ണുങ്ങൾക്ക് കുറച്ചൊക്കെ തന്റേടം വേണം , അമ്മായമ്മയാണ് നാത്തൂൻ ആണ് എന്നുള്ള മാമൂലി ഒക്കെ പണ്ട് ' ഇന്നത്തെ പെൺകുട്ടികൾ അതൊന്നും നോക്കുന്നില്ല പറയാനുള്ളത് മോത്ത് നോക്കി പറഞ്ഞു തീർക്കും " "നല്ല മൂർച്ചയുള്ള കത്തിയാണ് നോക്കി അരിഞ്ഞോ " ഉപ്പ കുടിച്ച ചായഗ്ലാസുമായി ഇത്ര പെട്ടെന്ന് ഉമ്മ അടുക്കളയിലേക്ക് വരും എന്ന് ഞാൻ തീരെ പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നില്ല . മൂർച്ചയുള്ള കത്തി എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞത് എന്തോ കുത്തി പറഞ്ഞതുപോലെ എനിക്ക് തോന്നി . ഞാൻ നേരെ കോലായിലേക്ക് ചെന്നു . " ഒരു ദിവസം ഇങ്ങൾ എത്രവട്ടം വായിച്ച പത്രം തന്നെ വീണ്ടും വായിക്കും " എൻറെ ചോദ്യം കേട്ട് ഉപ്പ പത്രം നടു മടക്കി ടീപോയുടെ മുകളിൽ വച്ചു . ഇത്തവണ അബദ്ധം പറ്റാതിരിക്കാൻ ഞാൻ ഉപ്പയ്ക്ക് അരികിൽ കോലായിലെ ഡോറ് കാണും വിധത്തിൽ കസേര ഇട്ടിരുന്നു . മകനെ ഒപ്പം കൂട്ടാത്തതിന് അദ്ദേഹത്തിന് വല്ലാത്ത പരിഭവം ഉണ്ട് . മദ്രസയിലെ പരീക്ഷ സമയത്ത് ലീവ് ഉള്ള ദിവസം വീട്ടിലിരുന്ന് പഠിച്ചോട്ടെ എന്ന് കരുതി കൂടെ കൂട്ടാതിരുന്നത് തന്നെയാണ് . " വയസ്സാൻ കാലത്ത് ഇങ്ങള് രണ്ടാളും ആവത് ഇല്ലാതെ കിടക്കുമ്പോൾ സ്വത്തിന്റെ പേരും പറഞ്ഞ് മക്കൾ തമ്മിൽ തല്ലുന്നത് കാണാതിരിക്കണമെങ്കിൽ പെട്ടെന്ന് എന്തെങ്കിലുമൊക്കെ തീരുമാനിക്കുന്നതാണ് നല്ലത് . കണ്ണായ പറമ്പൊക്കെ നോക്കി ആങ്ങളമാര് വീട് വെച്ചില്ലേ . ഇങ്ങള് കണ്ട നാട്ടിൽ പോയി ചോര നീരാക്കി ഉണ്ടാക്കിയ ഈ വീടും പൊള്സാക്കും ഒക്കെ ചെറിയ ആങ്ങളെക്കും ഉള്ളത് . ഇൻറെ കാര്യത്തിൽ ഇങ്ങൾ എന്താ തീരുമാനിച്ചത് " ഉപ്പ ഒന്നും മിണ്ടുന്നില്ല . ആണ് ഓരി പെണ്ണൊരി എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞ് എഴുതിവയ്ക്കാൻ നിന്നാൽ ഞാൻ കേസ് കൊടുക്കും . "എന്ത് വർത്താനാണ് പാത്തു ഇജ്ജ് ഉപ്പയോട് പറയുന്നത് " ചാവി കറക്കി കൊണ്ട് ചെറിയ ആങ്ങള കോലായിലേക്ക് കയറി വരുന്നു . മുറ്റം വരെ നാല്ചക്രവാഹനം വരുന്നതാണ് . ഇതിപ്പോൾ കുറച്ച് അകലെ അവൻ കാറ് നിർത്തിയത് എൻറെ വർത്താനം ഒളിഞ്ഞു കേൾക്കാൻ വേണ്ടി തന്നെ . " തേങ്ങന്റെയും അടക്കയുടെയും കുരുമുളകിന്റെയും കണക്കൊന്നും ചോദിക്കാൻ ഞാൻ വരാറില്ലല്ലോ . കൊല്ലത്തിലൊരിക്കല് ഉപ്പിലിട്ടതും അച്ചാറും കൊണ്ടുപോകാൻ വരും എന്നല്ലാതെ ഇന്നെക്കൊണ്ട് ഇങ്ങൾക്കൊക്കെ എന്തെങ്കിലും ബുദ്ധിമുട്ടുണ്ടോ " മൂക്കുചീറ്റി കണ്ണ് തുടച്ച് ഞാൻ അബലയായി . അപ്പോഴേക്കും ഉമ്മയും നാത്തൂനും രംഗപ്രവേശനം നടത്തി . " ചെറിയ മോൻ ആണെന്ന പേരിൽ തൊടിയിലെ മൊത്തം വരവും ഓന്റെ പോക്കറ്റിലേക്കല്ലേ പോകുന്നത് " എൻറെ വർത്താനം കേട്ട് ഉമ്മയും ഉപ്പയും കണ്ണും കണ്ണും കൊള്ളയടിച്ചു . " ഉപ്പാനെയും ഉമ്മാനെയും മാസം ആശുപത്രിയിൽ കാണിക്കാൻ ഇനിക്ക് എത്ര പൈസ ആവുന്നുണ്ടെന്ന് ഇവിടെ ആരെങ്കിലും ചോദിച്ചോ , ഇൻറെ കാൽക്കല് രണ്ട് പെൺകുട്ടികളാണ് ഇനിക്ക് ഓരെ കാര്യവും വേണം നോക്കാൻ " അപ്പോഴേക്കും മാറി താമസിച്ച ആങ്ങളമാരും ഭാര്യമാരും കുട്ടികളുമൊക്കെ സദസ്സിൽ എത്തി . "ഞാൻ വന്നതിന് ഇങ്ങനെ ഒന്നും പറയണ്ട . വാപ്പയും ഉമ്മയും ഉള്ള കാലത്തെ പെൺകുട്ടികൾ സ്വന്തം പെരയിലേക്ക് വരികയുള്ളൂ " "അതിന് ഞാൻ അന്നെ എന്തെങ്കിലും പറഞ്ഞോ പാത്തു " ചെറിയവൻ എനിക്ക് നേരെ കൊതറി കുരച്ചു . " എൻറെ പടച്ചോനേ , വാപ്പയും ഉമ്മയും ജീവിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ ആണല്ലോ ആങ്ങളമാര് ഇന്നെ ആട്ടി തുപ്പുന്നത് , ഓരെ കാലം കഴിഞ്ഞാൽ എന്താവും ഇന്റെ അവസ്ഥ " ഞാൻ മുറ്റത്തേക്ക് ഇറങ്ങി നിന്ന് നാട്ടുകാർ കേൾക്കേ നിലവിളിച്ചു . " ഒരൊറ്റ അടി തന്നാൽ ഉണ്ടല്ലോ ആളെ മനുഷ്യന്മാർക്കിടയിൽ വഷളാക്കുന്നതിന് " എല്ലാവരും നോക്കി നിൽക്കെ ഒടുക്കത്തെ ആങ്ങള എനിക്ക് നേരെ ഒരുമ്പെട്ട ചാട്ടം . ഞാൻ അവൻറെ ചെവി പിടിച്ചു വലിച്ചു മൂക്ക് പിടിച്ച് തിരിച്ചു നെഞ്ചിൽ കടിച്ചു . അതുകണ്ട് അവൻറെ ഭാര്യയും കുട്ടികളും സൈറൺ മുഴക്കി . ഒഴിഞ്ഞു മാറാൻ അവനും എന്നെ പിടിച്ചുമാറ്റാൻ മറ്റു ആങ്ങളമാരും ഉപ്പയും ഉമ്മയും ശ്രമിച്ചു . ഇടയ്ക്ക് വെച്ച് അവൻ എൻറെ മുഖത്ത് ഒരൊറ്റ അടി . കണ്ടുനിന്ന ഉപ്പയുടെ നെഞ്ച് പൊട്ടി . ചെറിയ മകൻ ഏക മകൾക്ക് കൊടുത്ത അടി അന്നേരത്തിന് അന്നേരം തന്നെ ഉപ്പ ഉടമസ്ഥന് തിരിച്ചുകൊടുത്തു . കിട്ടിയ അടിയുടെ വേദനയിൽ അവൻ എൻറെ മൂത്ത ആങ്ങളയെ പിടിച്ചു തള്ളി . ഇതുകണ്ട രണ്ടാമത്തെ ആങ്ങള മൂന്നാമത്തെ ആങ്ങളയുടെ ചെവിക്കല്ല് അടിച്ചു പൊട്ടിച്ചു . എനിക്കിതൊക്കെ കണ്ടിട്ട് ചൊറിഞ്ഞു വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു . വന്നു കയറിയ പെണ്ണുങ്ങളുടെ കാലും നാവും ശരിയല്ലെങ്കിൽ പുരയിലെ ആണുങ്ങൾ തമ്മിൽ തല്ലി തീരും എന്ന് ഞാൻ ഉറക്കെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു . ഇവളാണ് ശരിയല്ലാത്തത് എന്ന് പരസ്പരം കുറ്റപ്പെടുത്തികൊണ്ട് നാത്തൂന്മാർ തമ്മിൽ അടിയായി . കണ്ടുനിന്ന കുട്ടികളും തമ്മിൽതല്ലി പിരിയാനുള്ള മത്സരത്തിൽ പങ്കുചേർന്നു . ഇതിനെയാണോ ഇനി ചവിട്ടു നാടകം എന്ന് പറയുന്നത് . എല്ലാവരും തമ്മിൽ അടിയോടു അടി . കൂതറ അടി . മുറ്റത്തെ മണ്ണും പൊടിയും പറ പറക്കുന്നത് കണ്ട് ഉമ്മ നെഞ്ചത്തടിച്ചു നിലവിളിച്ചപ്പോൾ കലിപ്പ് തീരാതെ ഉപ്പ അവരുടെ മുടിയിൽ കുത്തിപ്പിടിച്ച് കുനിച്ചു നിർത്തി ഇടിക്കാൻ തുടങ്ങി . പടിഞ്ഞാറെ മൂലയിലെ മൂച്ചികഷണങ്ങൾ കയറ്റി കൊണ്ടുപോകാൻ വന്ന ലോറിക്കാരും കച്ചവടക്കാരും , അയ്യപ്പേട്ടനും മകനും അവരുടെ വീട്ടുകാരും ഓടിവന്നു . പരസ്പരം അടിച്ചു പിരിയാൻ വെമ്പൽ കൊള്ളുന്ന കുടുംബത്തെ ഒന്നിപ്പിക്കാനുള്ള ശ്രമത്തിനിടയിൽ ലോറിക്കാരൻ്റെ കുഴി നഖത്തിൽ കച്ചവടക്കാരൻ അറിയാതെ ഒന്ന് ചവിട്ടി പോയി . ഹോ എന്റെ മഹാപാപി എന്ന് വേദന കൊണ്ട് മൂച്ചിക്കച്ചവടക്കാരൻ അലറി വിളിച്ചതോ അയ്യപ്പേട്ടന്റെ മുഖത്തുനോക്കി . അച്ഛനെ മഹാപാപി എന്ന് വിളിച്ച കച്ചവടക്കാരനെ അയ്യപ്പേട്ടന്റെ മകൻ പൊതിരേ തല്ലുന്നതിനിടയിൽ അബദ്ധത്തിൽ കാര്യപ്പെട്ട ഒരു അടി സ്വന്തം ഭാര്യക്ക് കൊണ്ടു . അമ്മയുടെ ഏഷണി കാരണമാണ് ഭർത്താവ് തന്നെ തല്ലിയതൊന്നും പറഞ്ഞു അവർ നെഞ്ചത്ത് അടിച്ചു . ഇതോടെ അയ്യപ്പേട്ടന്റെ ഭാര്യയും മരുമകളും തമ്മിൽ ഊക്കൻ വഴക്കായി .അടിയുമായി . ഇപ്പോൾ എൻറെ വീട്ടുമുറ്റത്ത് ഞാൻ അല്ലാത്തവർ എല്ലാവരും അടിയിൽ പങ്കെടുക്കുന്നുണ്ട് . എന്ത് ചെയ്യണമെന്ന് അറിയാതെ പകച്ചുനിന്ന ഞാൻ ഓടിപ്പോയി ബാഗിൽ നിന്ന് ഫോണെടുത്ത് വീഡിയോ എടുത്തു . കൂടെ ഒരു സെൽഫിയും എടുത്തു . ഈ അടി ഒരുപാട് സമയം നീണ്ടു പോയി . ഏതോ തൊരപ്പൻ വിളിച്ചു പറഞ്ഞത് പ്രകാരം പോലീസും പട്ടാളവും വീട്ടുമുറ്റത്ത് എത്തി . തോക്ക് ചുണ്ടി ഹാൻസപ്പ് പറഞ്ഞ പോലീസുകാരനെ നോക്കി എല്ലാവരും അടി നിർത്തി കൈകൾ ഉയർത്തി നിന്നു . ഏമാൻമാർ വന്ന് എല്ലാവരെയും അറസ്റ്റ് ചെയ്തു കൊണ്ടു പോകുന്നത് കണ്ടു സഹിക്കാൻ കഴിയാതെ ഞാൻ അടുക്കളയിലേക്ക് ഓടിപ്പോയി . അച്ചാർ ഭരണിയിൽ നിന്നും എരിവും മധുരവും പുളിയും ചേർന്ന് ചുക്കി ചുളിഞ്ഞ കണ്ണിമാങ്ങകൾ ചില്ലുപാത്രത്തിലേക്ക് കോരിയെടുത്ത് കാക്കി കുപ്പായക്കാർക്ക് കൊണ്ടുകൊടുത്തു . എണ്ണയിൽ മൂപ്പിച്ച കടുകിന്റെയും ഉലുവയുടെയും വാസന എല്ലാവരുടെയും മൂക്കിലേക്ക് തുളച്ചു കയറി . ചില്ലു പാത്രത്തിലെ അച്ചാറിൽ നിന്ന് ഒരു കണ്ണിമാങ്ങ എടുത്ത് ഉയർന്ന പോലീസ് ഉദ്യസ്തൻ വായയിലേക്ക് ഇട്ടു ചവച്ച് എരിവ് വലിച്ച് ഒറ്റക്കണ്ണടിച്ച് എന്നോട് ചോദിച്ചു " ഇത് ആരുണ്ടാക്കിയതാണ് " ഉമ്മ ഉണ്ടാക്കിയതാണെന്ന് ഞാൻ പറഞ്ഞു . എല്ലാവരും അച്ചാറിട്ട കണ്ണിമാങ്ങകകൾ രുചിച്ചു നോക്കാൻ തുടങ്ങി . മുറിച്ച മൂച്ചിയിലെ കണ്ണിമാങ്ങകളാണ് അതെന്നു പറഞ്ഞപ്പോൾ പോലീസ് ഉദ്യോഗസ്ഥർ നിന്ന് കരഞ്ഞു . അങ്ങനെ കണ്ണിമാങ്ങ അച്ചാറുകാരണം അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്ന പ്രതികൾ പോലീസിന്റെ പിടിയിൽ ആവാതെ രക്ഷപ്പെട്ടു . ഉമ്മ എനിക്ക് മാറ്റിവച്ച രണ്ടുമൂന്നു ഭരണി ഉപ്പിലിട്ടതും അച്ചാറും സഞ്ചിയിലാക്കി ഞാനെൻറെ വീട്ടിലേക്കും പോന്നു . ❤️മുഹബതിൻറെ സുൽത്താൻ❤️ #📔 കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ #🧟 പ്രേതകഥകൾ! #😂 ട്രോളുകൾ #📙 നോവൽ

✍️മുഹബത്തിന്റെ സുൽത്താൻ ✍️ ❤️രാത്രി യുടെ യമങ്ങൾ ❤️ ​പണ്ട് മലബാറിലെ ഒരു ഉൾനാടൻ ഗ്രാമത്തിൽ നടന്ന കഥയാണിത്. അവിടെയുള്ള ഒരു പഴയ തറവാടിന് കുറച്ചകലെയായി വലിയൊരു പാലമുണ്ടായിരുന്നു. രാത്രി പത്ത് മണി കഴിഞ്ഞാൽ ആരും ആ പാലത്തിലൂടെ നടക്കാൻ ധൈര്യപ്പെടാറില്ല. ​ഒരു ദിവസം രാത്രി, നഗരത്തിൽ ജോലി ചെയ്യുന്ന രാഘവൻ വൈകി വീട്ടിലേക്ക് വരികയായിരുന്നു. അവസാന ബസ്സും കഴിഞ്ഞ് നടന്നാണ് അവൻ വരുന്നത്. കയ്യിൽ ഒരു ചെറിയ ടോർച്ച് മാത്രം. പാലത്തിനടുത്ത് എത്തിയപ്പോൾ ടോർച്ചിന്റെ വെട്ടം മങ്ങാൻ തുടങ്ങി. ​പെട്ടെന്ന്, പാലത്തിന്റെ കൈവരിയിൽ ഒരാൾ ഇരിക്കുന്നത് രാഘവൻ കണ്ടു. വെളുത്ത മുണ്ടും ഷർട്ടും ധരിച്ച ഒരു മധ്യവയസ്കൻ. ​"ഈ നേരത്ത് ഇവിടെ എന്താ?" രാഘവൻ ചോദിച്ചു. ​ആ മനുഷ്യൻ പതുക്കെ തലയുയർത്തി നോക്കി. അയാളുടെ കണ്ണുകൾ അസാധാരണമാംവിധം തിളങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു. "ഞാൻ ഒരാളെ കാത്തിരിക്കുകയാണ്," അയാൾ ശാന്തമായി പറഞ്ഞു. ​രാഘവന് എന്തോ ഒരു പന്തികേട് തോന്നി. അവൻ വേഗത്തിൽ നടക്കാൻ തുടങ്ങി. അല്പം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ പിന്നിൽ നിന്ന് ഒരു ശബ്ദം കേട്ടു: "കൂട്ടിന് ഞാനും വരട്ടെ?" ​പേടിച്ച് വിറച്ചുകൊണ്ട് രാഘവൻ തിരിഞ്ഞു നോക്കി. ആരും അവിടെയില്ല! പക്ഷേ, മിനിറ്റുകൾക്കുള്ളിൽ അവന്റെ തൊട്ടടുത്ത് ഒരാൾ നടക്കുന്നത് പോലെ അവന് തോന്നി. ചെരിപ്പിടാത്ത കാലുകൾ നിലത്ത് ഉരസുന്ന ശബ്ദം! ​രാഘവൻ ഓടാൻ തുടങ്ങി. വീടിന്റെ ഉമ്മറത്ത് എത്തി വാതിലിൽ ശക്തിയായി മുട്ടി. അമ്മ വാതിൽ തുറന്നപ്പോൾ അവൻ അകത്തേക്ക് പാഞ്ഞു കയറി. ​"എന്താടാ രാഘവാ, ഇത്ര പേടിക്കാൻ?" അമ്മ ചോദിച്ചു. ​ശ്വാസം കിട്ടാതെ രാഘവൻ പറഞ്ഞു, "അമ്മേ, ആ പാലത്തിൽ ഒരാൾ... അയാൾ എന്റെ കൂടെത്തന്നെ വന്നു!" ​അമ്മ പുറത്തേക്ക് നോക്കി. അവിടെ ആരുമുണ്ടായിരുന്നില്ല. പെട്ടെന്ന് അമ്മ ചോദിച്ചു, "നിന്റെ തോളിൽ ആ രക്തക്കറ എവിടുന്നാ?" ​രാഘവൻ കണ്ണാടിയിൽ നോക്കിയപ്പോൾ ഞെട്ടിപ്പോയി. അവന്റെ തോളിൽ അഞ്ച് വിരലുകളുടെ ആകൃതിയിൽ രക്തം പറ്റിയിരിക്കുന്നു. പാലത്തിൽ കണ്ട ആ രൂപം അവനെ തൊട്ടിരുന്നു! പിറ്റേന്ന് നാട്ടുകാർ പറഞ്ഞപ്പോഴാണ് രാഘവൻ അറിഞ്ഞത്, കൃത്യം ഒരു വർഷം മുമ്പ് അതേ ദിവസം, അതേ സമയത്താണ് ആ പാലത്തിൽ നിന്ന് വീണ് ഒരാൾ മരിച്ചത്. അയാളെ ആശുപത്രിയിൽ എത്തിക്കാൻ ആരും അന്ന് സഹായിച്ചിരുന്നില്ല. ആ രാത്രി രാഘവന് ഉറങ്ങാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. തോളിലെ ആ വിരൽപ്പാടുകൾ കഴുകിക്കളഞ്ഞിട്ടും മായുന്നില്ലെന്ന് മാത്രമല്ല, അത് പതുക്കെ നീലനിറമായി മാറാൻ തുടങ്ങി. അർദ്ധരാത്രിയായപ്പോൾ മുറിക്കുള്ളിൽ കഠിനമായ തണുപ്പ് അനുഭവപ്പെട്ടു. ​പെട്ടെന്ന്, ജനൽചില്ലിൽ ആരോ നഖം കൊണ്ട് പോറുന്ന ശബ്ദം കേട്ടു. കീറി... കീറി... ​രാഘവൻ പുതപ്പിനുള്ളിൽ ചുരുണ്ടുകൂടി. അപ്പോൾ കട്ടിലിനടിയിൽ നിന്ന് ഒരു നേർത്ത ശബ്ദം ഉയർന്നു: "അന്ന് നീ വന്ന ബസ്സിൽ ഞാനും ഉണ്ടായിരുന്നു രാഘവാ... നീ മാത്രം എന്താ എന്നെ കണ്ടില്ലെന്ന് നടിച്ചത്?" ​രാഘവൻ ഞെട്ടിപ്പോയി! തലേവർഷം അപകടം നടന്ന ദിവസം രാഘവൻ അതേ ബസ്സിലുണ്ടായിരുന്നു. റോഡിൽ ചോരയിൽ കുളിച്ചു കിടന്ന ആളെ കണ്ടിട്ടും, പോലീസ് കേസാകുമെന്ന് പേടിച്ച് രാഘവൻ മിണ്ടാതെ ഇരിക്കുകയായിരുന്നു. അന്ന് മുതൽ രാഘവന് ഒരു സമാധാനവും കിട്ടിയില്ല. അവൻ എവിടെ പോയാലും കൂടെ ഒരാൾ കൂടി നടക്കുന്നത് പോലെ തോന്നും. ​അവൻ ഭക്ഷണം കഴിക്കുമ്പോൾ ഇലയുടെ അറ്റത്ത് മറ്റൊരു വിരൽപ്പാട് തെളിയും. ​കണ്ണാടിയിൽ നോക്കുമ്പോൾ അവന്റെ പ്രതിബിംബത്തിന് പിന്നിൽ മങ്ങിയ ഒരു രൂപം നിൽക്കുന്നത് കാണാം. ​ഏറ്റവും പേടിപ്പെടുത്തുന്ന കാര്യം അതൊന്നുമല്ലായിരുന്നു. രാഘവന്റെ സംസാരശൈലിയും നടത്തവും പതുക്കെ മാറാൻ തുടങ്ങി. അവൻ ഇടയ്ക്കിടെ ആരോടും പറയാതെ ആ പഴയ പാലത്തിലേക്ക് നടന്നു പോകും ഒരു മാസം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, മറ്റൊരു രാത്രിയിൽ നാട്ടുകാർ ഒരു കാഴ്ച കണ്ടു. രാഘവൻ പാലത്തിന്റെ കൈവരിയിൽ ഒറ്റയ്ക്ക് ഇരിക്കുന്നു. ആരെങ്കിലും അങ്ങോട്ട് ചെന്നാൽ അവൻ പതുക്കെ തലയുയർത്തി ചോദിക്കും: ​"രാത്രിയായില്ലേ... കൂട്ടിന് ഞാനും വരട്ടെ?" ​രാഘവൻ ഇപ്പോൾ വീട്ടിലില്ല. അവൻ ഇപ്പോഴും ആ പാലത്തിൽ ഒരാളെ കാത്തിരിക്കുകയാണ്. അടുത്ത ബസ്സ് വരുന്നത് വരെ... അല്ലെങ്കിൽ അവന്റെ കൂടെ വരാൻ ധൈര്യമുള്ള മറ്റൊരാൾ എത്തുന്നത് വരെ! രാഘവൻ പാലത്തിൽ ഇരിക്കുന്നത് കണ്ട് പേടിച്ച നാട്ടുകാർ അടുത്ത ദിവസം രാവിലെ ഒരു മന്ത്രവാദിയെയും കൂട്ടി അവിടെയെത്തി. പക്ഷേ പാലത്തിൽ രാഘവൻ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. അവന്റെ വീടിന്റെ വാതിൽ അകത്തുനിന്ന് പൂട്ടിയ നിലയിലായിരുന്നു. ​വാതിൽ പൊളിച്ച് അകത്തു കയറിയ അവർ കണ്ട കാഴ്ച കണ്ടുനിന്നവരുടെ ചോര മരവിപ്പിക്കുന്നതായിരുന്നു: ​മുറിക്കുള്ളിലെ കണ്ണാടികളെല്ലാം തകർന്നു കിടക്കുന്നു. ​ചുവരുകളിൽ രക്തം കൊണ്ട് എഴുതിയിരിക്കുന്നു: "നീ എന്നെ കണ്ടില്ലെന്ന് നടിച്ചു, ഇപ്പോൾ ഞാൻ നിന്റെ കണ്ണുകളിലൂടെ ലോകം കാണും." ​കട്ടിലിൽ രാഘവൻ ബോധമില്ലാതെ കിടക്കുകയായിരുന്നു. അവർ അവനെ വിളിച്ചുണർത്തി. അവൻ പതുക്കെ കണ്ണു തുറന്നു. പക്ഷേ... ​രാഘവന്റെ കണ്ണുകൾക്ക് പകരം അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നത് വെറും കറുത്ത കുഴികൾ മാത്രമായിരുന്നു! അവന്റെ കാഴ്ച ആ രൂപം കൊണ്ടുപോയിരിക്കുന്നു. ​അതിലും ഭയാനകമായ കാര്യം അതല്ലായിരുന്നു. രാഘവൻ സംസാരിക്കാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ അവന്റെ ശബ്ദമല്ല പുറത്തുവന്നത്. ഒരു വർഷം മുമ്പ് ആ പാലത്തിൽ മരിച്ച ആ മധ്യവയസ്കന്റെ അതേ ശബ്ദമായിരുന്നു! അയാൾ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു: ​"ഇനി മുതൽ ഞാൻ തനിച്ചല്ല... രാഘവൻ എപ്പോഴും എന്റെ കൂടെയുണ്ടാകും." ​പെട്ടെന്ന് രാഘവന്റെ ശരീരം വായുവിൽ ഉയരാൻ തുടങ്ങി. ജനാലയിലൂടെ ഒരു മിന്നൽപ്പിണർ പോലെ ആ രൂപം പുറത്തേക്ക് പാഞ്ഞു. ​അന്ന് രാത്രി മുതൽ ആ പാലത്തിലൂടെ പോകുന്നവർ ഒരു കാഴ്ച കാണാറുണ്ട്. ഒരു മധ്യവയസ്കന്റെ കൈ പിടിച്ചു നടന്നു നീങ്ങുന്ന, കണ്ണുകളില്ലാത്ത ഒരു യുവാവ്. അവർ അടുത്തേക്ക് വരുമ്പോൾ രണ്ടാളും കൂടി ഒരേ സ്വരത്തിൽ ചോദിക്കും: ​"ഞങ്ങൾക്കൊപ്പം വരാൻ നിനക്കും പേടിയുണ്ടോ?" ​പിന്നീട് ആരും ആ വഴി പോയിട്ടില്ല. രാഘവനെ പിന്നീട് ആരും കണ്ടിട്ടുമില്ല. അവൻ ഇപ്പോഴും ആ അദൃശ്യ ലോകത്ത് ആ മരിച്ച മനുഷ്യന്റെ കൂടെ അലഞ്ഞുതിരിയുന്നു എന്നാണ് ഗ്രാമവാസികൾ പറയുന്നത്. ✍️മുഹബത്തിന്റെ സുൽത്താൻ ✍️ #📔 കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ #🧟 പ്രേതകഥകൾ! #🕵️‍♀️ കുറ്റാന്വേഷണ കഥകൾ #📙 നോവൽ

✍️മുഹബത്തിന്റെ സുൽത്താൻ ✍️ ❤️ഫോണിലെ പ്രേതം ❤️ അർജുൻ ഒരു വ്ലോഗറാണ്. ആൾക്കപ്പാർപ്പില്ലാത്ത ഇടങ്ങളും പഴയ കെട്ടിടങ്ങളും സന്ദർശിച്ച് വീഡിയോ എടുക്കുന്നതാണ് അവന്റെ വിനോദം. ഒരിക്കൽ അവൻ കാടിനുള്ളിലെ ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ട ഒരു പഴയ ബംഗ്ലാവിൽ എത്തി. ​വീടിനകത്ത് മുഴുവൻ മാറാലയും പൊടിയും പിടിച്ചു കിടക്കുകയായിരുന്നു. ഭിത്തിയിൽ ഒരു വലിയ കണ്ണാടി മാത്രം തിളക്കത്തോടെ ഇരിക്കുന്നു. അർജുൻ ആ കണ്ണാടിക്ക് മുന്നിൽ നിന്ന് ഒരു ഫോട്ടോ എടുത്തു. ​"ഇവിടുത്തെ കാഴ്ചകൾ അല്പം പേടിപ്പെടുത്തുന്നതാണ് സുഹൃത്തുക്കളെ..." അവൻ ക്യാമറയ്ക്ക് നേരെ നോക്കി പറഞ്ഞു. ​പക്ഷേ, ഫോട്ടോ എടുത്ത ശേഷം അത് നോക്കിയ അവന്റെ കൈകൾ വിറയ്ക്കാൻ തുടങ്ങി. ഫോട്ടോയിൽ അർജുൻ കണ്ണാടിക്ക് അഭിമുഖമായാണ് നിൽക്കുന്നത്. എന്നാൽ കണ്ണാടിക്കുള്ളിലെ അവന്റെ പ്രതിബിംബം തിരിഞ്ഞുനിന്ന് അവനെത്തന്നെ നോക്കി ചിരിക്കുന്നു! ​അവൻ പേടിച്ച് പിന്നോട്ട് മാറിയപ്പോൾ, കണ്ണാടിക്കുള്ളിലെ രൂപം അവനെ നോക്കി വിരൽ ചൂണ്ടി. പെട്ടെന്ന് ഫോണിലെ ഫ്ലാഷ് തനിയെ മിന്നാൻ തുടങ്ങി. ഓരോ വട്ടം ലൈറ്റ് തെളിയുമ്പോഴും കണ്ണാടിക്കുള്ളിലെ രൂപം പുറത്തേക്ക് അടുത്തടുത്ത് വരുന്നത് പോലെ അവന് തോന്നി. ​അർജുൻ അവിടെ നിന്നും ഓടി രക്ഷപ്പെട്ടു. പക്ഷേ പിന്നീട് വീട്ടിലെത്തി ആ ഫോട്ടോ ഡിലീറ്റ് ചെയ്യാൻ നോക്കിയപ്പോൾ അത് മാറുന്നില്ല. ഇപ്പോൾ അവന്റെ ഫോണിലെ ഗാലറി തുറക്കുമ്പോഴെല്ലാം, ആ കണ്ണാടിക്കുള്ളിലെ രൂപം ഓരോ ദിവസവും അവന്റെ ഫോൺ സ്ക്രീനിന്റെ അരികിലേക്ക് നീങ്ങി വരികയാണത്രേ! അർജുൻ ആ ഫോൺ സ്വിച്ച് ഓഫ് ചെയ്ത് ദൂരെയെറിഞ്ഞു. പക്ഷേ, അന്ന് രാത്രി അവന്റെ ലാപ്ടോപ്പിൽ തനിയെ ഒരു നോട്ടിഫിക്കേഷൻ വന്നു. അവന്റെ തന്നെ ഗൂഗിൾ ഫോട്ടോസ് അക്കൗണ്ട് തനിയെ സിങ്ക് ആവുകയാണ്. പേടിയോടെ അവൻ ലാപ്ടോപ്പ് തുറന്നു. ​അവിടെ കണ്ട കാഴ്ച അവനെ തളർത്തിക്കളഞ്ഞു. ആ പഴയ ബംഗ്ലാവിൽ വെച്ച് എടുത്ത ഫോട്ടോ ഇപ്പോൾ മാറിയിരിക്കുന്നു. കണ്ണാടിക്കുള്ളിലെ രൂപം ഇപ്പോൾ കണ്ണാടിക്ക് പുറത്താണ് നിൽക്കുന്നത്! ഫോട്ടോയിലെ അർജുൻ നിലവിളിക്കാൻ തുടങ്ങുന്ന ഭാവത്തിലാണ്. ​പെട്ടെന്ന് അവന്റെ മുറിയിലെ ലൈറ്റുകൾ അണഞ്ഞു. ലാപ്ടോപ്പിന്റെ നീല വെളിച്ചത്തിൽ അവൻ കണ്ടു—തന്റെ കട്ടിലിനടിയിൽ നിന്ന് ഒരു കൈ പതുക്കെ പുറത്തേക്ക് വരുന്നു. അത് ആ ഫോട്ടോയിൽ കണ്ട അതേ രൂപത്തിന്റേതായിരുന്നു! ​അർജുൻ ഉറക്കെ കരഞ്ഞുകൊണ്ട് മുറിക്ക് പുറത്തേക്ക് ഓടി. പിറ്റേന്ന് രാവിലെ വീട്ടുകാർ നോക്കുമ്പോൾ അർജുൻ മുറിയിലില്ല. അവന്റെ ഫോണും ലാപ്ടോപ്പും തറയിൽ വീണുകിടക്കുന്നു. ​അവർ ആ ഫോൺ എടുത്ത് നോക്കിയപ്പോൾ ഗാലറിയിൽ ഒരു പുതിയ സെൽഫി ഉണ്ടായിരുന്നു. ആ പഴയ ബംഗ്ലാവിനുള്ളിലെ കണ്ണാടിക്ക് മുന്നിൽ അർജുൻ നിൽക്കുന്നു. പക്ഷേ അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ ജീവനില്ലായിരുന്നു. അവൻ ഇപ്പോൾ ആ കണ്ണാടിക്കുള്ളിലെ ഒരു പ്രതിബിംബം മാത്രമായി മാറിയിരിക്കുന്നു! ​ആ ബംഗ്ലാവിൽ പോയി നോക്കിയവർ പറയുന്നത്, ഇപ്പോഴും ആ കണ്ണാടിയിൽ നോക്കിയാൽ ഒരാൾ ഉള്ളിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടാൻ വേണ്ടി കരയുന്നത് കാണാം എന്നാണ്. അർജുനെ കാണാതായതോടെ പോലീസ് ആ ബംഗ്ലാവിൽ തിരച്ചിൽ നടത്തി. പക്ഷേ അവിടെ അർജുന്റെ ഒരു അടയാളം പോലും കണ്ടെത്താനായില്ല. ആ വലിയ കണ്ണാടി മാത്രം അവിടെ മാറ്റമില്ലാതെ തൂങ്ങിക്കിടന്നു. ​വർഷങ്ങൾ കടന്നുപോയി. അർജുന്റെ അനുജൻ അശ്വിൻ, തന്റെ ജ്യേഷ്ഠന് എന്ത് സംഭവിച്ചു എന്ന് കണ്ടെത്താൻ അതേ ബംഗ്ലാവിൽ എത്തി. അവൻ ആ കണ്ണാടിക്ക് മുന്നിൽ നിന്നു. ചുറ്റും നിശബ്ദത. പെട്ടെന്ന് കണ്ണാടിയുടെ ഉപരിതലത്തിൽ ഒരു വിറയൽ ഉണ്ടായി. ​അശ്വിൻ പേടിയോടെ നോക്കിയപ്പോൾ, കണ്ണാടിക്കുള്ളിലെ ഇരുട്ടിൽ നിന്ന് ഒരാൾ പതുക്കെ തെളിഞ്ഞു വന്നു. അത് അർജുനായിരുന്നു! പക്ഷേ അർജുന്റെ വായ തുന്നിക്കെട്ടിയ നിലയിലായിരുന്നു. അവൻ തന്റെ അനുജനെ നോക്കി ദയനീയമായി കൈവീശി കാണിച്ചു. ​അശ്വിൻ അറിയാതെ കണ്ണാടിയിൽ തൊട്ടുപോയി. ആ നിമിഷം കണ്ണാടിക്കുള്ളിൽ നിന്ന് ഒരു തണുത്ത കൈ പുറത്തേക്ക് വന്ന് അശ്വിന്റെ കഴുത്തിൽ മുറുക്കി പിടിച്ചു. അത് അർജുന്റെ കൈ ആയിരുന്നില്ല! അർജുന്റെ പുറകിൽ നിന്നിരുന്ന ആ നിഴൽ രൂപത്തിന്റേതായിരുന്നു. ​പെട്ടെന്ന് ഒരു വലിയ ശബ്ദത്തോടെ കണ്ണാടി പൊട്ടിത്തെറിച്ചു! മുറിയിൽ ആകെ പുക പടർന്നു. പുക മാറിയപ്പോൾ അശ്വിൻ നിലത്ത് വീണു കിടക്കുകയായിരുന്നു. അവൻ പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റ് തന്റെ കൈകൾ നോക്കി. അവന്റെ കയ്യിൽ അർജുൻ അന്ന് കെട്ടിയിരുന്ന അതേ വാച്ച്! അവൻ തന്റെ ശബ്ദം പുറത്തെടുക്കാൻ ശ്രമിച്ചു, പക്ഷേ കഴിഞ്ഞില്ല. അവന്റെ വായ തുന്നിക്കെട്ടിയതുപോലെ ഇടുങ്ങിപ്പോയിരിക്കുന്നു. ​അവൻ ഭിത്തിയിലെ തകർന്ന കണ്ണാടി കഷ്ണത്തിലേക്ക് നോക്കി. അതിൽ തെളിഞ്ഞ രൂപം അശ്വിന്റേതല്ലായിരുന്നു... അത് അർജുനായിരുന്നു! അർജുൻ ഇപ്പോൾ പുറത്തെ ലോകത്താണ്, പക്ഷേ അവന്റെ ഉള്ളിൽ അശ്വിനെ പിടികൂടിയ ആ പഴയ പ്രേതമായിരുന്നു! ​സത്യത്തിൽ അർജുൻ രക്ഷപ്പെട്ടില്ല, പകരം ആ പ്രേതം അർജുന്റെ ശരീരം തട്ടിയെടുത്ത് പുറത്തെ ലോകത്തേക്ക് ഇറങ്ങി. യഥാർത്ഥ അർജുനും അശ്വിനും ഇപ്പോൾ ആ തകർന്ന കണ്ണാടി ചില്ലുകൾക്കുള്ളിലെ അനന്തമായ ഇരുട്ടിൽ തടവിലാക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ​ഇപ്പോഴും ആ വഴി പോകുന്നവർക്ക് തകർന്ന ചില്ലുകൾക്കിടയിലൂടെ രണ്ട് ജോടി കണ്ണുകൾ തങ്ങളെ നോക്കുന്നത് കാണാൻ കഴിയുമത്രേ! ✍️മുഹബത്തിന്റെ സുൽത്താൻ ✍️ #📙 നോവൽ #🕵️‍♀️ കുറ്റാന്വേഷണ കഥകൾ #📔 കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ #🧟 പ്രേതകഥകൾ!