Dhanashri Shinde
ShareChat
click to see wallet page
@shayaridhanu
shayaridhanu
Dhanashri Shinde
@shayaridhanu
Follow me for shayari.....
#🥰प्रेम कविता📝 #📝कविता / शायरी/ चारोळी #😎आपला स्टेट्स #✍मराठी साहित्य #🖋शेरो-शायरी
🥰प्रेम कविता📝 - मखमली शब्दांत गुंफलेली, एक रेशमी भावना असते जी न सांगताही काळजाला, अगदी हळूच स्पर्शून जाते कधी आपुलकीची उब देऊन मनाला सावरते कधी अबोल राहूनही, बरेच काही सांगून जाते. हे बंध नसतात जाचक कधी ना त्यात कुठला ताण असतो, दोन जीवांच्या विश्वासाचा, यात रेशमी वाण असतो गुंता झाला तरीही जो, कधीच तुटत नाही, रेशांचा, असा हा भाव कधीच सरत नाहीः मखमली शब्दांत गुंफलेली, एक रेशमी भावना असते जी न सांगताही काळजाला, अगदी हळूच स्पर्शून जाते कधी आपुलकीची उब देऊन मनाला सावरते कधी अबोल राहूनही, बरेच काही सांगून जाते. हे बंध नसतात जाचक कधी ना त्यात कुठला ताण असतो, दोन जीवांच्या विश्वासाचा, यात रेशमी वाण असतो गुंता झाला तरीही जो, कधीच तुटत नाही, रेशांचा, असा हा भाव कधीच सरत नाहीः - ShareChat
#🙏प्रेरणादायक / सुविचार #✍मराठी साहित्य #😎आपला स्टेट्स #📝कविता / शायरी/ चारोळी #🥰प्रेम कविता📝
🙏प्रेरणादायक / सुविचार - शब्दांच्या या प्रवासात , कधीतरी थांबणेही गरजेचे असते , धावणाऱ्या प्रत्येक ओळीला , विरामाचे सुखावह लेणे असते. विराम म्हणजे शेवट नव्हे, तर श्वासाचा एक कोपरा आहे, पुढच्या ओळीच्या उजेडासाठी, राखून ठेवलेला एक अंधारा आहे. कधी स्वल्पविराम होऊन , थोडं रेंगाळायचं असतं, कधी पूर्णविराम देऊन, గౌౌ जगायचं असतं. नव्याने काही ओळी अधुऱ्याच चांगल्या , त्यांच्या विरामातच अर्थ दडलेला असतो, न बोललेल्या शब्दांचा पसारा, त्या शांततेतच तर घडलेला असतो. शब्दांच्या या प्रवासात , कधीतरी थांबणेही गरजेचे असते , धावणाऱ्या प्रत्येक ओळीला , विरामाचे सुखावह लेणे असते. विराम म्हणजे शेवट नव्हे, तर श्वासाचा एक कोपरा आहे, पुढच्या ओळीच्या उजेडासाठी, राखून ठेवलेला एक अंधारा आहे. कधी स्वल्पविराम होऊन , थोडं रेंगाळायचं असतं, कधी पूर्णविराम देऊन, గౌౌ जगायचं असतं. नव्याने काही ओळी अधुऱ्याच चांगल्या , त्यांच्या विरामातच अर्थ दडलेला असतो, न बोललेल्या शब्दांचा पसारा, त्या शांततेतच तर घडलेला असतो. - ShareChat
#📝कविता / शायरी/ चारोळी #🥰प्रेम कविता📝 #✍मराठी साहित्य #😎आपला स्टेट्स #🙏प्रेरणादायक / सुविचार
📝कविता / शायरी/ चारोळी - रंगमंचावरची ती पहिली कविता तिसऱ्या घंटेचा नाद घुमला , पडदा हळूच सरकला , अंधाराच्या गर्भात पहा, एक प्रकाशझोत थरथरला. शांततेच्या त्या श्वासातून, एक शब्द ओठांवर आला, रंगमंचावरच्या त्य़ा पहिल्या कवितेने, अवघा काळ थांबवला. केवळ ओळी , तो तर जीवनाचा सार होता, ती कविता नव्हती कधी विरहाचा सुस्कारा, तर कधी विजयाचा हुंकार होता. शब्दाशब्दांतून, काळजाला स्पर्श झाला, नटाच्या त्या काळाच्या अथांग डोहात, एक नवा अर्थ जन्मला. काव्याच्या त्या लकेरीने , प्रेक्षकही नट होऊन गेले, साध्याशा एका लाकडी तख्त्याचे , नंदनवन होऊन गेले. तिथेच हसणे , तिथेच रडणे, तिथेच जगणे घडते, रंगमंचावरच्या त्या पहिल्या कवितेत, संपूर्ण सृष्टी उडते. असा हा शब्दांचा खेळ, असा हा भावनेचा सोहळा, पहिली कविता वाचताना, जणू देवच उभा सोहळा. नाटकाचा श्वास ती, अन् साहित्याचा मान आहे, रंगमंचावरची ती पहिली कविता, मराठी मातीची शान आहे. रंगमंचावरची ती पहिली कविता तिसऱ्या घंटेचा नाद घुमला , पडदा हळूच सरकला , अंधाराच्या गर्भात पहा, एक प्रकाशझोत थरथरला. शांततेच्या त्या श्वासातून, एक शब्द ओठांवर आला, रंगमंचावरच्या त्य़ा पहिल्या कवितेने, अवघा काळ थांबवला. केवळ ओळी , तो तर जीवनाचा सार होता, ती कविता नव्हती कधी विरहाचा सुस्कारा, तर कधी विजयाचा हुंकार होता. शब्दाशब्दांतून, काळजाला स्पर्श झाला, नटाच्या त्या काळाच्या अथांग डोहात, एक नवा अर्थ जन्मला. काव्याच्या त्या लकेरीने , प्रेक्षकही नट होऊन गेले, साध्याशा एका लाकडी तख्त्याचे , नंदनवन होऊन गेले. तिथेच हसणे , तिथेच रडणे, तिथेच जगणे घडते, रंगमंचावरच्या त्या पहिल्या कवितेत, संपूर्ण सृष्टी उडते. असा हा शब्दांचा खेळ, असा हा भावनेचा सोहळा, पहिली कविता वाचताना, जणू देवच उभा सोहळा. नाटकाचा श्वास ती, अन् साहित्याचा मान आहे, रंगमंचावरची ती पहिली कविता, मराठी मातीची शान आहे. - ShareChat
#📝कविता / शायरी/ चारोळी #🥰प्रेम कविता📝 #🖋शेरो-शायरी #😔Sad Status #💔जख्मी दिल
📝कविता / शायरी/ चारोळी - रंगमंच तोच आहे, फक्त प्रकाश आता मंद झालाय अनेक पात्रांच्या गर्दीत, हा प्रसंग थोडा स्तब्ध झालाय. कालपर्यंत जे आपलं वाटत होतं, ते आता सुटणार आहे, 'शेवटच्या प्रवेशा ' चं पाऊल, आता उंबरठ्यावर पडणार आहे. कधी हास्य उमललं, तर कधी डोळ्यांत पाणी आलं, प्रत्येक संवादाने मनाला काहीतरी नवीन दिलं. काही ओळी राहून गेल्या, काही मनातच साचल्या, आठवणी एकवटल्या. पण या वळणावर आताः सगळ्या पडण्यापूर्वी एकदा , मागे वळून पाहायचंय, पडदा किती गमावलं ठाऊक नाही, पण काय कमावलं ते जपायचंय. सुरुवातीची चाहूल आहे, हा शेवट नसून, एका नव्या पुढच्या प्रवासासाठी टाकलेलं, हे पहिलं धीट पाऊल आहे. टाळ्यांचा कडकडाट असो वा शांततेचा काळ, आपण आपलं पात्र निभावलं, हीच मोठी ढाल. आत्निरोप घेताना , चेहरा हसतमुख ठेवायचा, शेवट प्रवेश' हा, कायम स्मरणात साठवायचा. যা रंगमंच तोच आहे, फक्त प्रकाश आता मंद झालाय अनेक पात्रांच्या गर्दीत, हा प्रसंग थोडा स्तब्ध झालाय. कालपर्यंत जे आपलं वाटत होतं, ते आता सुटणार आहे, 'शेवटच्या प्रवेशा ' चं पाऊल, आता उंबरठ्यावर पडणार आहे. कधी हास्य उमललं, तर कधी डोळ्यांत पाणी आलं, प्रत्येक संवादाने मनाला काहीतरी नवीन दिलं. काही ओळी राहून गेल्या, काही मनातच साचल्या, आठवणी एकवटल्या. पण या वळणावर आताः सगळ्या पडण्यापूर्वी एकदा , मागे वळून पाहायचंय, पडदा किती गमावलं ठाऊक नाही, पण काय कमावलं ते जपायचंय. सुरुवातीची चाहूल आहे, हा शेवट नसून, एका नव्या पुढच्या प्रवासासाठी टाकलेलं, हे पहिलं धीट पाऊल आहे. टाळ्यांचा कडकडाट असो वा शांततेचा काळ, आपण आपलं पात्र निभावलं, हीच मोठी ढाल. आत्निरोप घेताना , चेहरा हसतमुख ठेवायचा, शेवट प्रवेश' हा, कायम स्मरणात साठवायचा. যা - ShareChat
#🥰प्रेम कविता📝 #📝कविता / शायरी/ चारोळी #🖋शेरो-शायरी #🥰Romantic लव्ह स्टेटस 💝 #💖रोमॅन्टीक Love
🥰प्रेम कविता📝 - ShareChat
00:28
#✍मराठी साहित्य #🖋शेरो-शायरी #📝कविता / शायरी/ चारोळी #💔जख्मी दिल #😔Sad Status
✍मराठी साहित्य - शब्दांच्या या मैफिलीत, मौन आज जिंकले आहे, ओठांवर जे आले नाही , ते डोळ्यांनी बाचले आहे. गरज उरली नाही आता, संबादाच्या पुलाची , उमजली आहे भाषा मला , तुझ्या अबोल मणाची न बोलताही उमाजले सारे न सांगताही अर्थ कळाले शंततेच्या या सुरानी  हृदयाचे कोपरे हळवे झाले कधी स्पर्श तृझ्या बोलतो कधी श्वास गुपित सांगती  न बोलता तू असाच पुन्हा, माझा सर्वस्व होऊन जातो शब्दांच्या या मैफिलीत, मौन आज जिंकले आहे, ओठांवर जे आले नाही , ते डोळ्यांनी बाचले आहे. गरज उरली नाही आता, संबादाच्या पुलाची , उमजली आहे भाषा मला , तुझ्या अबोल मणाची न बोलताही उमाजले सारे न सांगताही अर्थ कळाले शंततेच्या या सुरानी  हृदयाचे कोपरे हळवे झाले कधी स्पर्श तृझ्या बोलतो कधी श्वास गुपित सांगती  न बोलता तू असाच पुन्हा, माझा सर्वस्व होऊन जातो - ShareChat
#😎आपला स्टेट्स #🖋शेरो-शायरी #🙏प्रेरणादायक / सुविचार #📝कविता / शायरी/ चारोळी #✍मराठी साहित्य
😎आपला स्टेट्स - ShareChat
00:58
#📝कविता / शायरी/ चारोळी #🖋शेरो-शायरी #✍मराठी साहित्य #🙏प्रेरणादायक / सुविचार #😎आपला स्टेट्स
📝कविता / शायरी/ चारोळी - दिवसभर पळताना जगाच्या मागे, हरवून जातात आनंदाचे धागे. कधीतरी विसावा घ्यावा विसरून सगळं देहभान, आणि ऐकावं शांतपणे आपल्याच मनाचं गान. थोड्या वेळ स्वतःसाठी. काढून ठेवावी ती जबाबदाऱ्यांची ओझी , मिळावी पुन्हा ती बालपणातली मौज सोजी. हातात असावा वाफाळलेला चहाचा कप, जुनं साचलेलं गपचूप. आणि आठवाबं नकोत कोणाचे फरोनः नृको ती कामाची घाई, $ आता मला वेळ नाही!" साऱ्या जगाला सांगाचं॰ आरशात बघून स्वतःशीच थोडं हसावं, आणि स्वतःच्याच प्रेमात पुन्हा एकदा पडावं. तरच जग सुंदर दिसेल, सुखी , कारण आपण हा छोटासा विसावाच उद्याचं बळ असेल! दिवसभर पळताना जगाच्या मागे, हरवून जातात आनंदाचे धागे. कधीतरी विसावा घ्यावा विसरून सगळं देहभान, आणि ऐकावं शांतपणे आपल्याच मनाचं गान. थोड्या वेळ स्वतःसाठी. काढून ठेवावी ती जबाबदाऱ्यांची ओझी , मिळावी पुन्हा ती बालपणातली मौज सोजी. हातात असावा वाफाळलेला चहाचा कप, जुनं साचलेलं गपचूप. आणि आठवाबं नकोत कोणाचे फरोनः नृको ती कामाची घाई, $ आता मला वेळ नाही!" साऱ्या जगाला सांगाचं॰ आरशात बघून स्वतःशीच थोडं हसावं, आणि स्वतःच्याच प्रेमात पुन्हा एकदा पडावं. तरच जग सुंदर दिसेल, सुखी , कारण आपण हा छोटासा विसावाच उद्याचं बळ असेल! - ShareChat
#✍मराठी साहित्य #💔जख्मी दिल #🌹प्रेमरंग #📝कविता / शायरी/ चारोळी #🖋शेरो-शायरी
✍मराठी साहित्य - उशरा लागलेला दिवा सांज टळूने गेली होती, अंधार अंगणी साचला , आज का कोणास ठाऊक, दिवा घरात उशिरा लागला. उंबरठ्यावरच्या रांगोळीला, प्रकाशाची ओढ लागली तिमिराच्या त्या गर्दीमध्ये, घरपण थोडे हरवत गेली॰ कदाचित थकली असावी पावले , का कामाचा पसारा होता? की मनाच्या कोपऱ्यात कुठे, आज विचारांचा वेढा होता? তীক্কা उजळली मंद ज्योत , अंधार क्षणात दूर झाला, उशिरा का होईंना पण, घरात चैतन्याचा सूर आला. काही दिवे उशिरा लागतात, पण प्रकाश मात्र गडद देतात, सांभाळून ठेवलेल्या उजेडाने , कोपरान् कोपरा उजळून टाकतात. उशरा लागलेला दिवा सांज टळूने गेली होती, अंधार अंगणी साचला , आज का कोणास ठाऊक, दिवा घरात उशिरा लागला. उंबरठ्यावरच्या रांगोळीला, प्रकाशाची ओढ लागली तिमिराच्या त्या गर्दीमध्ये, घरपण थोडे हरवत गेली॰ कदाचित थकली असावी पावले , का कामाचा पसारा होता? की मनाच्या कोपऱ्यात कुठे, आज विचारांचा वेढा होता? তীক্কা उजळली मंद ज्योत , अंधार क्षणात दूर झाला, उशिरा का होईंना पण, घरात चैतन्याचा सूर आला. काही दिवे उशिरा लागतात, पण प्रकाश मात्र गडद देतात, सांभाळून ठेवलेल्या उजेडाने , कोपरान् कोपरा उजळून टाकतात. - ShareChat