#💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ #📙 നോവൽ പ്രണയവീചികൾ : ഭാഗം 29 ദിവസങ്ങളും മാസങ്ങളും ഒന്നിനുവേണ്ടിയും കാത്തുനിൽക്കാറില്ലല്ലോ. ഋതുക്കൾ മാറിമാറി വന്ന് അവരുടെ വരവറിയിച്ച് മടങ്ങി. വേനലും വസന്തവും ശിശിരവുമൊന്നും ഋതുവിനെ ബാധിച്ചില്ല. കേസും ജയിലും കോടതിയുമായി മല്ലിട്ട ദിനങ്ങൾ. സ്വയരക്ഷയ്ക്കുവേണ്ടിയുള്ള കൊലപാതകം. പ്രതിയുടെ ബാക്ക്ഗ്രൗണ്ട് ക്ലീൻ ആയതിനാലും പ്രായവും കണക്കിലെടുത്ത് ശിക്ഷയുടെ കാഠിന്യം കുറവായിരുന്നു. ഒടുവിൽ വീട്ടിൽ തിരിച്ചെത്തുമ്പോഴും എല്ലാവരിലും മാറ്റങ്ങൾ സംഭവിച്ചിരുന്നു. നന്ദൻ മേനോൻ പഴയ പ്രൗഢിയിൽ നിന്നും സാധാ അച്ഛനെന്ന അവസ്ഥയിലേക്ക് പരിണമിച്ചിരുന്നു. അമ്മയുടെ മുടിയിഴകളെ നര ബാധിച്ചിരുന്നു. ഋഷിയേട്ടന്റെ സ്ഥിതിയും മറിച്ചായിരുന്നില്ല. കൂട്ടുകാരുമായുള്ള കോൺടാക്ട്സ് പോലും തുടരാൻ അവൾക്ക് താല്പര്യം തോന്നിയില്ല. തന്നെ കാണാനായി വന്ന സാരംഗിനെയും അവന്റെ നിറമിഴികളെയും കണ്ടില്ലെന്ന് നടിച്ച് നെഞ്ചോട് ചേർന്നുകിടന്ന താലിയിൽ മുറുകെ പിടിച്ച് നിശബ്ദമായി വേദനിച്ച നിമിഷങ്ങൾ. മുറിയിൽ ഒതുങ്ങിക്കൂടിയ ദിനങ്ങൾ. അപ്പോഴും കണ്ണുനീർത്തുള്ളികൾ തന്റെ കണ്ണുകളിൽ സ്ഥാനം പിടിച്ചില്ലെന്നവൾ അത്ഭുതത്തോടെ ഓർത്തു. തന്നെപ്പോലൊരു കൊലപാതകിയല്ല സാരംഗിന് വേണ്ടതെന്ന അവളുടെ സ്വാർത്ഥത അവനിൽ നിന്നും അകലാൻ കാരണമായി. എന്നും തന്റെ വീട്ടുകാരുടെ മുൻപിൽ തല കുമ്പിട്ടിരിക്കുന്ന ചെറുപ്പക്കാരൻ. അവന്റെ പഴയ പ്രസരിപ്പ് എങ്ങോ പോയിമറഞ്ഞെന്ന് അവൾ കണ്ടുപിടിച്ചു. മോനേ.. നിന്നെ ഭർത്താവായി നേടാൻ എന്റെ മോൾക്ക് ഭാഗ്യമില്ല. ഇനിയും അവളെയോർത്ത് നിന്റെ ജീവിതo പാഴാക്കരുത്… അച്ഛന്റെ ഇടറിയ സ്വരം വിങ്ങലോടെയാണ് മുറിയിലിരുന്ന് കേട്ടത്. അപ്പോഴും കഴുത്തോട് ചേർന്നു കിടക്കുന്ന അവന്റെ താലി മുറുകെ പിടിച്ചിരുന്നു. അതായിരുന്നു ജീവിക്കാനുള്ള പ്രചോദനവും. ഋഷി ഏട്ടന് വരുന്ന വിവാഹാലോചനകൾ പലതും സഹോദരി കൊലപാതകിയാണെന്നറിഞ്ഞതിനാൽ മുടങ്ങി പോകുന്നതെന്ന് ബ്രോക്കർ പറഞ്ഞു കേട്ടപ്പോൾ നിന്ന നിൽപ്പിൽ ഉരുകിയൊലിച്ചു പോയി. താൻ കാരണം അന്നുമിന്നും അപമാനം മാത്രമാണ് എല്ലാവർക്കും ലഭിച്ചിട്ടുള്ളത് അതോർത്തവൾ ഏങ്ങി. ഒരാശ്വാസത്തിനായി അമ്പലത്തിൽ പോയി. പലരുടെയും സഹതാപം നിറഞ്ഞ നോട്ടവും പിറുപിറുക്കലുകളും കേട്ടില്ലെന്ന് നടിച്ചു. തൊഴുതിറങ്ങിയപ്പോൾ പിന്നിൽ നിന്നൊരു വിളികേട്ടു. ഇളം നിറത്തിലെ കോട്ടൺ സാരിയുടുത്ത മധ്യവയസ്കയായ ഒരമ്മ. മുഖത്ത് ഐശ്വര്യം തുള്ളിത്തുളുമ്പുന്നുണ്ട്. ഓർമ്മയിൽ പരതിയെടുത്ത മുഖത്തിന്‌ സാരംഗിന്റെ അമ്മയുടെ രൂപമായിരുന്നു. സായാഹ്നത്തിലെ ആകാശത്തിലെ അന്തിചുവപ്പിന് കൂട്ടേകാനെന്നവണ്ണം മന്ദമാരുതൻ ഓടിയെത്തി. അതിലവരുടെ സാരിത്തലപ്പ് ഉലയുന്നത് അവൾ കൗതുകത്തോടെ നോക്കിനിന്നു. മുഖവുരയില്ലാതെ അവർ സംസാരത്തിന് തുടക്കം കുറിച്ചു. എന്റെ മോൻ നിന്നെയൊരുപാട് സ്നേഹിക്കുന്നുണ്ട് എനിക്കറിയാം. പക്ഷേ… ആ പക്ഷേയിൽ തന്നെ ആ അമ്മ മനസ്സ് ഊഹിക്കാൻ അവൾക്ക് കഴിഞ്ഞു. വികാരക്ഷോഭത്താൽ അവരുടെ മൂക്കിൻതുമ്പ്‌ വിറച്ചു. അവർ വീണ്ടും തുടർന്നു. അവന്റെ മുറിയിൽ മുഴുവൻ നിന്റെ മുഖമാണ്. ഒരുത്തനാൽ പിച്ചിചീന്തിയ കുട്ടിയാണെന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ എന്നിലെ സ്ത്രീക്ക് അറിയാമായിരുന്നു നിന്റെ വേദന. അതുകൊണ്ടാണ് ഞാൻ അവന്റെ സ്നേഹം അംഗീകരിച്ചതും. എന്നാൽ ഇന്ന് കൊലപാതകി എന്നൊരു പട്ടം കൂടി നിന്നിലുണ്ട്. എന്നിലെ സ്ത്രീയ്ക്ക് നിന്നോട് സഹതാപമുണ്ട്.. പക്ഷേ എന്നിലെ അമ്മയ്ക്ക് നിന്നെ മരുമകളായി കാണാൻ കഴിയുന്നില്ല. അതെന്റെ സ്വാർത്ഥതയാകാം. എന്റെ മോന്റെ ജീവിതത്തിൽ എല്ലാം തികഞ്ഞൊരു പെൺകുട്ടി വരണമെന്ന ആഗ്രഹമില്ല പക്ഷേ സമൂഹം നല്ലതു പറയുന്ന ഒരു പെൺകുട്ടി കടന്നു വരണമെന്നാണ് ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നത്. നമ്മളിന്ന് ജീവിക്കുന്നത് സമൂഹത്തിലാണ് അപ്പോൾ അവരുടെ വാക്കുകളും നോട്ടവും കണ്ടില്ലെന്ന് നടിക്കാൻ കഴിയില്ലല്ലോ. അവന്റെ പ്രായത്തിന്റെ എടുത്തു ചാട്ടത്തിൽ പറ്റിപ്പോയ പ്രണയം അത്രയല്ലേയുള്ളൂ. ഇനി എന്റെ മോന്റെ ജീവിതത്തിൽ വരരുത് ഒരമ്മയുടെ അപേക്ഷയാണ്. അവൻ നീ പറഞ്ഞാൽ കേൾക്കും. അവനിങ്ങനെ കളിയും ചിരിയുമില്ലാതെ നശിച്ചു പോകുന്നത് കാണാൻ എനിക്ക് കഴിയില്ല. ഞാൻ വളർത്തിയ എന്റെ മോനല്ലേ അവൻ. അവന് താഴെ ഒരു അനിയൻ കൂടിയുണ്ട്. അവനും വേണ്ടേ ഒരു ജീവിതം. അമ്മയെ ശപിക്കരുത്… തന്റെ മുൻപിൽ നിന്നും കൈകൂപ്പി തൊഴുന്ന ആ അമ്മയെ… അമ്മയുടെ കണ്ണുനീരിനെ കണ്ടില്ലെന്ന് നടിക്കാൻ അവൾക്കായില്ല. ചങ്ക് പറിയുന്ന വേദനയ്ക്കിടയിലും അവൾ പുഞ്ചിരിച്ചു. എനിക്ക് മനസ്സിലാകും അമ്മയുടെ മനസ്സ്. ഒരിക്കലും സാരംഗിന്റെ ജീവിതത്തിൽ കടന്നു വരാൻ യോഗ്യതയില്ലാത്തവളാണ് ഞാൻ. ഞാൻ സംസാരിക്കാം അവനോട്. അമ്മയുടെ മോനെ അമ്മയ്ക്ക് തിരികെ ലഭിക്കും… അവർക്ക് മുഖം കൊടുക്കാതവൾ ഓടുകയായിരുന്നു. അതുവരെ തടഞ്ഞു വച്ചിരുന്ന കണ്ണുനീർ കെട്ടുകൾ പൊട്ടിച്ച് സ്വതന്ത്രമായിരുന്നു. അന്ന് മുഴുവൻ കരഞ്ഞു. ഒടുവിൽ ഒരു തീരുമാനമെടുത്ത് അവളുടെ കൈകൾ ഫോൺ എടുത്തു. നീണ്ട നാളുകൾക്കുശേഷം അമ്പു എന്ന നമ്പറിലേക്ക് കാൾ പോയി. കാൾ എടുത്തിട്ടും നിശബ്ദമായ നിമിഷങ്ങൾ അവർക്കിടയിൽ തളംകെട്ടി നിന്നു. ഇത്രയ്ക്ക് ഞങ്ങളെ ഒഴിവാക്കാൻ നിനക്ക് തോന്നിയല്ലേടീ.. അമ്പുവിന്റെ ഇടറിയ സ്വരം. ഒടുവിൽ അവനെ സമാധാനിപ്പിച്ച് വിളിച്ച കാര്യം അവതരിപ്പിച്ചു. ദൂരെ എങ്ങോട്ടെങ്കിലും ഒരു ജോലി. എല്ലാവരിൽ നിന്നുമൊരു ഒളിച്ചോട്ടം കൂടി. ഞാനിപ്പോൾ ബാംഗ്ലൂർ ആണ്. ഞാൻ ജോലി ചെയ്യുന്ന കമ്പനിയിൽ ജോലി ശരിയാക്കാം. പക്ഷേ സാരംഗേട്ടൻ അവന്റെ വാക്കുകൾ ഇടറിയിരുന്നോ. കാണും.. കാരണം ഞങ്ങളൊന്നിക്കാൻ അവൻ ഒരുപാട് ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നു. സാരംഗ് തന്റെ കഴുത്തിൽ താലി ചാർത്തിയപ്പോൾ അവനൊരുപാട് സന്തോഷിച്ചു. ദുഃഖം മാത്രം കൈമുതലായുണ്ടായിരുന്ന ആത്മസഖിക്ക് ഇനിയൊരു സന്തുഷ്ടജീവിതം അവനും സ്വപ്നം കണ്ടിരുന്നിരിക്കാം.. അവൾ ദീർഘമായി ശ്വസിച്ചു. പാടില്ല അമ്പൂ.. ആ ജീവിതത്തിൽ കടന്നു ചെല്ലാൻ ഒരു യോഗ്യതയുമില്ലാത്തവളാണ് ഞാൻ. ഞാൻ കാരണം ആ അമ്മയുടെ കണ്ണുകൾ ഇനിയും നിറയാൻ പാടില്ല. ഒരു ബ്ലേഡിൽ തീർക്കാവുന്ന ജീവിതമാണ് എന്റേത്.. എന്നിട്ടും മരിക്കാത്തത് അതിന്റെ പേരിൽ ആ മനുഷ്യൻ തകരുന്നത് കാണാൻ വയ്യാത്തതുകൊണ്ടാണ്. തന്റെ സ്വരത്തിലെ ഉറപ്പ് അതവനിൽ ഭയമുണ്ടാക്കിയോ അറിയില്ല അതുകൊണ്ടാകാം അവൻ നിശ്ശബ്ദത പാലിച്ചു. ജോലി കിട്ടി പോകുകയാണെന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ ആരും സമ്മതിച്ചില്ല. ഒടുവിൽ മകളുടെ കണ്ണുനീരിന്റെ മുൻപിൽ അവർക്ക് തോൽവി സമ്മതിക്കേണ്ടി വന്നു. ഋഷിയേട്ടൻ പോകാൻ പറ്റില്ലെന്ന് പറഞ്ഞ് ബഹളം വച്ചു. അനിയത്തിയുടെ കുറവുകൾ അംഗീകരിക്കുന്നൊരു പെൺകുട്ടി മതിയെന്ന് തറപ്പിച്ചു പറഞ്ഞു. ഒടുവിൽ ഇവിടെ കിടന്ന് തന്റെ ജീവൻ ഇല്ലാതാക്കണമോയെന്ന ചോദ്യത്തിന് മുൻപിൽ ഏവരുടെയും ശിരസ്സ് താഴ്ന്നു.. ഒറ്റയ്ക്കാണ് പോകാനിറങ്ങിയത്. കൂടെ വരാൻ ആരെയും സമ്മതിച്ചില്ല. അമ്പുവാണ് ജോലി ശരിയാക്കിയതെന്നും കമ്പനിയുടെ പേരും പറഞ്ഞില്ല. കാറിൽ കയറുന്നതിന് മുൻപായി ഓടിയണച്ചെത്തി സാരംഗ്. വേദന നിറഞ്ഞ മുഖം നെഞ്ചിൽ നീറ്റലുണ്ടാക്കി. എങ്കിലും കൃതൃമമായ പുഞ്ചിരി മുഖത്ത് വിരിയിച്ചു. പോവല്ലെടീ എന്നെ വിട്ട്. എനിക്ക് പറ്റില്ല നീയില്ലാതെ. നീ പോകാൻ ഞാനാണ് കാരണമെങ്കിൽ ഞാനിനി ഈ വീട്ടിൽ വരില്ല. ദൂരെ നിന്ന് ഞാൻ കണ്ടോളാം. എങ്കിലും പോവല്ലേ ഋതൂ… നിറഞ്ഞു തുളുമ്പി ആ മിഴികൾ. ഹൃദയത്തിൽ ആരോ കാരമുള്ള് കൊണ്ട് കുത്തി വലിക്കുന്നതുപോലെ.. വേദനിച്ചു.. നീറി.. പുകഞ്ഞു. എനിക്ക് നീയില്ലാതെ ജീവിക്കാൻ കഴിയില്ലെന്ന് ആ നെഞ്ചോട് ചേർന്നുനിന്ന് ആ ഹൃദയതാളം ശ്രവിച്ച് ഉറക്കെ പറയണമെന്നുണ്ട്. പക്ഷേ ഒരമ്മയുടെ കണ്ണുനീർ നിറഞ്ഞ മുഖം.. സമൂഹത്തിലെ അനുകമ്പ നിറഞ്ഞ നോട്ടവും പിറുപിറുക്കലുകളും… അവളുടെ കാലുകൾ ചങ്ങല കൊണ്ട് ബന്ധിച്ചതുപോൽ സ്തംഭിച്ചു പോയിരുന്നു. ഒന്ന് ചലിക്കാനാകാത്ത വിധം… ആ മാറോട് ചേരാനാകാത്ത വിധം.. ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലേ ഋതികയ്ക്ക് സാരംഗിലേക്കൊരു മടങ്ങി വരവില്ല. എന്നെയോർത്ത് ജീവിതം പാഴാക്കി കളയരുത്. അച്ഛനില്ലാത്ത വീടിനും ആ അമ്മയ്ക്കും അനിയനുമെല്ലാം നീയേയുള്ളൂ. അവരുടെ ജീവിതം നീ നശിപ്പിക്കരുത്. നീയെന്റെ പ്രണയമല്ല ഋതൂ. എന്റെ ഭാര്യയാണ്. ഞാൻ താലി ചാർത്തിയ എന്റെ ഭാര്യ. നിന്നിൽ പൂർണ്ണമായും അവകാശം ഉള്ളവൻ.. അവന്റെ സ്വരത്തിൽ വല്ലാത്തൊരു ആവേശം നിറഞ്ഞിരുന്നു. തന്നെ വിട്ടു പോകാൻ സമ്മതിക്കില്ലെന്ന വാശിപോലെ.. ഏതോ ദൈവത്തിന് മുൻപിൽ വച്ച് കെട്ടിയൊരു താലിച്ചരട്. അല്ലാതെ ജീവിതമൊന്നും തുടങ്ങിയിട്ടില്ലല്ലോ നമ്മൾ. ഒന്ന് ചുംബിക്കുകയോ ഒന്നിച്ചുറങ്ങുകയോ ഒരു വീട്ടിലോ ഒരു റൂമിലോ താമസിച്ചിട്ടില്ല. ശാരീരികമായി ബന്ധപ്പെട്ടിട്ടില്ല. പിന്നെയും അങ്ങനൊരു ബന്ധത്തിന്റെ പേരിൽ പിന്നാലെ വരരുത്… ഹൃദയം നുറുങ്ങുന്ന വേദനയിൽ മനപ്പൂർവം വാക്കുകൾ കോർത്തെടുത്ത അമ്പിനാൽ അവനെ വീണ്ടും വീണ്ടും മുറിവേൽപ്പിച്ചു. പലവട്ടം അവന്റെ കൈകൾ ഉയർന്നുതാഴ്ന്നു. അതവന്റെ ദേഷ്യമല്ലായിരുന്നു സങ്കടമായിരുന്നു എന്ന് തനിക്കല്ലാതെ മറ്റാർക്കാണ് മനസ്സിലാകുക. തന്നെയോർത്ത് ജീവിതം പാഴാക്കാതെ അവൻ പുതിയൊരു ജീവിതത്തിലേക്ക് കടക്കണം അതിനുവേണ്ടി അഭിനയിച്ചേ പറ്റൂ. അവന്റെ പ്രഹരമെല്ലാം ഏറ്റുവാങ്ങി. ഉള്ളിലെ വികാരക്ഷോഭമടക്കാൻ കഴിയാതെ മുഖമെല്ലാം ചുവന്ന് അവൻ തളർന്നിരുന്നു. പോടീ… നീ കള്ളിയാണ്. മോഹങ്ങളും ആഗ്രഹങ്ങളും തന്ന് പറ്റിക്കുന്ന കള്ളി. എന്റെ ഹൃദയം വരെ മോഷ്ടിച്ച കള്ളി. നിന്റെ വെള്ളാരംകണ്ണുകൾ കള്ളം പറയില്ല എന്നോട്… അവൻ നന്നേ തളർന്നിരുന്നു. ഋഷിയേട്ടൻ അവനെ അടക്കിപ്പിടിച്ചു. അച്ഛനും അമ്മയും കരയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. കാറിൽ നിന്നുമൊരു ഫയലെടുത്ത് അവനുനേരെ നീട്ടിയശേഷം ഡ്രൈവിംഗ് സീറ്റിലേക്കിരുന്നു. കാർ ഡ്രൈവ് ചെയ്യുമ്പോഴുo കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞൊഴുകുന്നുണ്ടായിരുന്നു.. ഹൃദയം പിടയുന്നുണ്ടായിരുന്നു… ഇങ്ങനൊരു ജന്മം തന്നതോർത്ത് ദൈവത്തെ വരെ വെറുത്തു പോയ നിമിഷം. അവന്റെ സ്നേഹം ആവോളം നുകരാൻ ഭാഗ്യം തന്നില്ലല്ലോ നീ. അതിനർഹതയില്ലാത്തവളാക്കിയില്ലേ എന്നെ ആ ഹൃദയം അലമുറയിടുന്നുണ്ടായിരുന്നു. തന്റെ നെഞ്ചോട് ചേർന്ന് കിടക്കുന്ന അവന്റെ താലി മാത്രം മതിയിനി ജീവിക്കാൻ… സാരംഗ് മറ്റൊരാളുടേതാകുന്ന നിമിഷം വരെ മാത്രം ജീവിക്കാൻ. അതിലവന്റെ കരുതലുണ്ട്… ചിരിയുണ്ട്… പ്രണയമുണ്ട്… എല്ലാമെല്ലാമുണ്ട്… ഡിവോഴ്സ് പെറ്റിഷൻ.. ഫയൽ നോക്കിയ സാരംഗ് ഊർന്ന് നിലത്തിരുന്നു പോയി. ആ കണ്ണുകൾ തോരാമഴപോലെ പെയ്യുന്നുണ്ടായിരുന്നു. തന്റെ പ്രണയം തനിക്ക് നൽകിയ സമ്മാനത്തിന്റെ അവഗണയുടെ വേദനയിൽ… (തുടരും )

#💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ #📙 നോവൽ അനുരാഗം : ഭാഗം 29 അച്ഛൻ നിർബന്ധിച്ചത് കൊണ്ടാണ് കഴിക്കാൻ പോയിരുന്നത്. അച്ഛനും അമ്മയും എന്തൊക്കെയോ സംസാരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. എനിക്ക് ഒന്നും ശ്രദ്ധിക്കാൻ കഴിയുന്നില്ലയിരുന്നു. എങ്ങനെയൊക്കെയോ കഴിച്ചെന്നു വരുത്തി റൂമിലേക്ക് പോയി. ശ്രീയേട്ടന്റെ മെസ്സേജ് വരുന്നത് ഞാൻ അറിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷെ അത് എന്താണെന്ന് നോക്കാൻ പേടിയായിരുന്നു. മനസ് ശൂന്യമായിരുന്നു. കമഴ്ന്നു കിടന്ന് ഓരോന്നും ആലോചിച്ച് കൊണ്ടിരുന്നു. എന്താണ് ചെയ്യേണ്ടത്? പെട്ടെന്ന് തലയ്ക്കു പിന്നിലായി ആരോ തലോടും പോലെ തോന്നി. ഞെട്ടലോടെ ചാടി എണീറ്റപ്പോൾ അച്ഛനായിരുന്നു. “എന്ത് പറ്റി മോളേ?” “ഒന്നുമില്ല. പെട്ടെന്ന് പേടിച്ചു.” “അതല്ല. എന്തോ വിഷമം ഉണ്ടല്ലോ എന്താണ്?” “ഒന്നുമില്ലല്ലോ.” ഒരു പരുങ്ങലോടെ ഞാൻ പറഞ്ഞു. “ഞാൻ എന്റെ അനുക്കുട്ടനെ ഇന്നും ഇന്നലെയും കാണാൻ തുടങ്ങിയതല്ല. ഇന്ന് വരെ ഒന്നും നീ എന്നിൽ നിന്ന് മറച്ചിട്ടില്ല. കൂട്ടുകാരോട് പറയുന്ന ലാഘവത്തിലാണ് എല്ലാ കാര്യങ്ങളും നമ്മൾ ഷെയർ ചെയ്തിട്ടുള്ളത്.” “അതൊന്നുമല്ല അച്ഛാ.. ഇത് അച്ഛനെ കൊണ്ട് സോൾവ് ചെയ്യാനാവില്ല.” “അതെന്താണ് നിന്റെ സൂപ്പർ ഹീറോയ്ക്ക് പ്രായമായെന്ന് തോന്നുന്നുണ്ടോ?” കണ്ണിലേക്കു നോക്കി അച്ഛൻ ഓരോന്നും പറയുമ്പോളും വീണ്ടും ഒളിച്ചോടാൻ എനിക്ക് കഴിഞ്ഞില്ല. പൊട്ടിക്കരച്ചിലോടെ അച്ഛന്റെ മാറത്ത് ചാഞ്ഞു ഒരു അഞ്ചു വയസുകാരിയെ പോലെ ഞാൻ നിന്നു. എപ്പോളും അങ്ങനെ ആയിരുന്നു. എന്റെ എല്ലാ പ്രശ്നങ്ങൾക്കും ഉചിതമായ സൊല്യൂഷൻ കണ്ടെത്തുന്നത് അച്ഛനാണ്. പൂർണ സ്വാതന്ത്ര്യം തന്നാണ് അച്ഛനെന്നെ വളർത്തിയത്. പക്ഷെ ആ സ്വാതന്ത്ര്യം ഞാൻ ദുരുപയോഗം ചെയ്തു. നുണ പറഞ്ഞു പോയിട്ട് ആപത്തിലല്ലേ പെട്ടത്. എല്ലാം പറഞ്ഞു തീർത്തിട്ട് അച്ഛന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കാൻ എനിക്ക് കഴിഞ്ഞില്ല. കുറ്റവാളിയെ പോലെ തല കുനിച്ചു ഞാൻ നിന്നു. ഒരു നിശബ്ദതയ്ക്കു ശേഷം അച്ഛൻ മുഖം പിടിച്ചുയർത്തി. “നീ എന്തിനാണ് മുഖം താഴ്ത്തി നിൽക്കുന്നത്. തെറ്റ് ചെയ്തത് നീയല്ല. അവന്റെ തെറ്റുകൾ അറിഞ്ഞിട്ടും നീ അവനെ നന്നാക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. അതോടെ ശ്രീയെന്ന അധ്യായം എന്റെ മോളുടെ ജീവിതത്തിൽ അടഞ്ഞിരിക്കണം. മോളു പറഞ്ഞതാണ് ശരി. തെറ്റ് ചെയ്തവർ അർഹമായ ശിക്ഷ ഏറ്റുവാങ്ങണം. അത് അവനായിട്ട് സമ്മതിക്കാത്ത സ്ഥിതിക്ക് നമ്മൾ സത്യത്തിന്റെ കൂടെ നിക്കണം. ഇപ്പോ ആകെ അവനെതിരെയുള്ള തെളിവ് ആ വീഡിയോ ആണ്. എത്രയും പെട്ടെന്ന് നമുക്കത് അധികൃതരെ ഏൽപ്പിക്കണം.” “പക്ഷെ അച്ഛാ.. അയാൾ ഇത് അറിഞ്ഞാൽ നമ്മളെയെല്ലാം കൊല്ലും.” “അവൻ നിയമത്തിനു മുന്നിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടില്ല. അത്ര വലിയ പാപമാണ് അവൻ ചെയ്തത്.” അത് കേട്ടപ്പോൾ എനിക്ക് സങ്കടം തോന്നി. “മോളെന്തിനാ വിഷമിക്കുന്നത്. ഇത്രയും ക്രൂരത ചെയ്തവനെ ഇനിയും എന്ത് വിശ്വസിച്ചാണ് സ്നേഹിക്കുക. അച്ഛൻ പറയുന്നത് മോള് കേൾക്കണം.” “മ്മ്.” “എന്റെ കൂട്ടുകാരന്റെ റിലേറ്റീവ് ACP ആണ്. നമ്മൾ പറഞ്ഞ ഉടനേ ആക്ഷൻ എടുക്കണമെങ്കിൽ അറിയുന്നവരെ ഇത് ഏൽപ്പിക്കണം. പിന്നെ മോള് ആണ് ഇത് കൊടുത്തതെന്ന് ആരെയും അറിയിക്കാതെ അന്വേഷിക്കാൻ പറയാം. അച്ഛനില്ലേ എല്ലാം നമുക്ക് ശെരിയാക്കാം.” അച്ഛനോടെല്ലാം പറഞ്ഞപ്പോൾ ഒത്തിരി ആശ്വാസം തോന്നി. അച്ഛനെ എനിക്ക് വിശ്വാസം ആണ്. ഈ ലോകത്ത് ഇപ്പോൾ അച്ഛന്റെ വാക്കുകൾ മാത്രമേ ഞാൻ വിശ്വസിക്കുന്നുള്ളു. കുറേ നേരം എന്റെ കൂടെ ഇരുന്നു എന്നെ സമാധാനിപ്പിച്ചിട്ടാണ് അച്ഛൻ പോയത്. ആരെയൊക്കെയോ വിളിക്കുന്നത് കണ്ടു. വീഡിയോ പെൻഡ്രൈവിൽ കോപ്പി ചെയ്തു വാങ്ങിയിരുന്നു. എന്നിലുണ്ടായിരുന്ന ടെൻഷൻ ഇപ്പോൾ അച്ഛനിലേക്ക് പകർന്നിരിക്കുന്നു. അമ്മയോട് ഞങ്ങൾ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല. പിറ്റേ ദിവസം ഞാൻ ജോലിക്ക് പോയില്ല. അച്ഛനും പറഞ്ഞു ഒരു ദിവസം ലീവ് എടുക്കാൻ. പാറു കാരണം ചോദിച്ചെങ്കിലും പനിയാണെന്ന് പറഞ്ഞ് ഒഴിഞ്ഞു. ശ്രീയേട്ടൻ വിളിച്ചെങ്കിലും ഞാൻ കാൾ എടുത്തില്ല. മെസ്സേജ് നോക്കിയപ്പോൾ ചിലതിൽ അപേക്ഷയും ചിലതിൽ ഭീഷണിയും ആയിരുന്നു. മറുപടിയൊന്നും കൊടുത്തില്ല. മുഴുവൻ സമയവും റൂമിൽ തന്നെ കഴിച്ചു കൂട്ടി. ഇന്നും ഓഫീസിൽ പോവണ്ട എന്നാണ് കരുതിയത് പക്ഷെ അച്ഛൻ സമ്മതിച്ചില്ല. എന്നും ഇങ്ങനെ ഒതുങ്ങി കൂടാൻ പറ്റില്ലെന്ന് പറഞ്ഞ് നിർബന്ധിച്ചു വിട്ടു. അച്ഛൻ എന്നെ ഓഫീസിൽ കൊണ്ടാക്കി തന്നു. സത്യം പറഞ്ഞാൽ ഒറ്റക്ക് പോവാൻ പേടിയായിരുന്നു. എന്റെ മനസ് വായിച്ചെടുക്കാൻ അച്ഛന് മാത്രേ കഴിയുള്ളു. അച്ഛന്റെ മകളായി ജനിച്ചതാണ് ഏറ്റവും വലിയ ഭാഗ്യം. പോകാൻ നേരവും എന്റെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു പേടിക്കണ്ട എന്ന് പറഞ്ഞു. അച്ഛൻ കൂടെ ഉള്ളപ്പോൾ ഞാനെന്തിനാ പേടിക്കുന്നത്? ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ഞാൻ ഇത് ചോദിച്ചപ്പോൾ അച്ഛന്റെ വലിഞ്ഞു മുറുകിയ മുഖത്തു ഒരു ആശ്വാസം തെളിഞ്ഞു വന്നു. രണ്ട് ദിവസം എന്നെ കാണാത്തത് കൊണ്ട് നിഷ ചേച്ചി വിശേഷം തിരക്കിയാണ് അകത്തേക്ക് കയറ്റിയത്. ഞാൻ ചെന്നു കഴിഞ്ഞാണ് റിഷിയേട്ടൻ വന്നത്. വലിയ മൈൻഡ് ഒന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. ഞാനും ഒന്നും പറയാൻ പോയില്ല. എന്റെ ഇപ്പോളുള്ള പ്രശ്നങ്ങൾ വെച്ചു നോക്കുമ്പോൾ റിഷിയേട്ടൻ ഒന്നുമല്ല. ജോലികൾക്ക് ഇടയിലെപ്പോളോ ശ്രീയേട്ടൻ മനസിലേക്ക് വന്നു. പണ്ട് ഏട്ടനെ പറ്റി ഓർക്കുമ്പോൾ പ്രണയമായിരുന്നു മനസ്സിൽ ഇപ്പോൾ ഭയമാണ്. രണ്ട് ദിവസം കൊണ്ട് എന്തൊക്കെ മാറ്റമാണ് ഉണ്ടായത് അല്ലേ? ഉച്ചക്ക് പാറുവിനെ വിളിച്ചിരുന്നു. കഴിഞ്ഞ ദിവസത്തെ കഥകൾ ഞാൻ വിവരിച്ചു കൊടുക്കാത്തതിന് എന്നോട് പിണങ്ങി ഇരിക്കുവാണ്. ശ്രീയേട്ടനെ കിട്ടിയപ്പോൾ എനിക്ക് അവളെ വേണ്ടാതായെന്നാണ് പുതിയ കണ്ടെത്തൽ. ഞാനൊന്നും മാറ്റി പറയാൻ പോയില്ല. അല്ലെങ്കിൽ തന്നെ വേറെ എന്ത് കഥയാണ് അവളോട് പറയുക. കുറച്ചു ദിവസം അവൾക്ക് മുഖം കൊടുക്കാതെ മുങ്ങി നടക്കണം. ഭക്ഷണം കഴിച്ചിട്ട് ഓഫീസിലേക്ക് കയറുമ്പോൾ നിഷ ചേച്ചിയും വേറെ കുറച്ചു ചേച്ചിമാരും കൂട്ടം കൂടി എന്തോ വലിയ ചർച്ചയിൽ ആയിരുന്നു. എന്താണെങ്കിലും അവരുടെ കൂടെ സംസാരിക്കാൻ താല്പര്യം ഇല്ലാതിരുന്ന കൊണ്ട് ഞാൻ അങ്ങോട്ടേക്ക് പോകാതെ നടന്നതും നിഷ ചേച്ചി എന്നെ അങ്ങോട്ടേക്ക് വിളിച്ചു. “അനു നീ അറിഞ്ഞോ രണ്ട് പെൺകുട്ടികളെ കാണാതായില്ലായിരുന്നോ അവരെയൊക്കെ ഒരുത്തൻ കൊന്നതാണത്രേ.” “ചേച്ചി എന്താണ് പറഞ്ഞത്?” എന്റെ ഉള്ളിലൂടെ ഒരു വിറയൽ കടന്ന് പോയി. “അതേന്നെ അതും ഒരു മലയാളി. അവൻ വേറെയും പെൺപിള്ളേരെ കൊന്നിട്ടുണ്ട്. അവൻ വല്ല സൈക്കോയും ആവും.” ആരോ പറഞ്ഞു. ഞാൻ ഒന്നും മിണ്ടാതെ കേട്ടു നിന്നതേ ഉള്ളൂ. “ആഹ് അറസ്റ്റ് ചെയ്യാൻ പോയപ്പോ പോലീസിനേയും അവൻ ആക്രമിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. അവൻ കൊല്ലപ്പെട്ടൊന്നൊക്കെ പറയുന്നുണ്ട്. ശെരിയാണോ അതോ മാധ്യമങ്ങൾ വെറുതെ പറയുന്നതാണോ എന്നൊന്നും അറിയില്ല.” “ഇങ്ങനെയുള്ളവർ മരിക്കുന്നതാണ് നല്ലത്.” അവർ എന്തൊക്കെയോ പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഒന്നും എനിക്ക് ശ്രദ്ധിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. എന്റെ ശ്രീയേട്ടൻ ഞാൻ കാരണം… മരിക്കാനോ? അങ്ങനെ ഒന്നും ഉണ്ടാവില്ല. പാവം എത്ര തവണ ആരോടും ഇത് പറയരുതെന്ന് പറഞ്ഞതാണ്. എന്റെ കാലുകൾ ക്യാബിനിലേക്ക് ചലിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. ഞാൻ മാത്രമാണ് ഏട്ടൻ മരിക്കാൻ കാരണം. പക്ഷെ ഇങ്ങനെ ഉണ്ടാവുമെന്ന് സ്വപ്നത്തിൽ പോലും കരുതിയിട്ടില്ല. നന്നാവും എന്ന് വിചാരിച്ചാണ്… വേണ്ടിയിരുന്നില്ല. ഇനി എന്ത് ചെയ്യും. മലവെള്ള പാച്ചിൽ പോലെ ചിന്തകൾ എന്റെ തലച്ചോറിലേക്ക് ഇരച്ചു കയറി. ഭ്രാന്ത്‌ പിടിക്കും പോലെയാണ് തോന്നിയത്. തലയിൽ കയ്യമർത്തി താഴേക്ക് ഊർന്നു വീഴുമ്പോളും ആദ്യമായി ഏട്ടനെ കണ്ട നിമിഷം ഉള്ളിലൂടെ കടന്നു പോയി. ആ നുണക്കുഴിയും വെള്ളാരം കണ്ണുകളും അതെന്നെ ഭ്രാന്ത്‌ പിടിപ്പിക്കുന്നു. അലറി കരയാനാണ് തോന്നിയത്. ശബ്ദം പുറത്തേക്ക് വരുന്നില്ല. ആരോ എന്റെ തോളിൽ തട്ടുന്നുണ്ട്. എന്റെ പേര് വിളിക്കുന്നുണ്ട് പക്ഷെ എനിക്ക് പ്രതികരിക്കാനാവുന്നില്ല. അനുരാഗ… എവിടുന്നോ ശ്രീയേട്ടന്റെ ശബ്ദം മാത്രം കാതുകളിൽ അലയടിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. മുഖത്തേക്ക് വെള്ളം വീണപ്പോളാണ് കണ്ണ് തുറന്നത്. റിഷിയേട്ടനാണ് അടുത്ത് ഉണ്ടായിരുന്നത്. “ഇപ്പോൾ എങ്ങനെയുണ്ട്?” “ശ്രീയേട്ടൻ !” കരയാൻ മാത്രമേ കഴിഞ്ഞുള്ളു. “പോട്ടെ സാരമില്ല..” കുനിഞ്ഞിരുന്ന് കരയുമ്പോൾ റിഷിയേട്ടൻ തലയിൽ തലോടി ആശ്വസിപ്പിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഏട്ടന്റെ തോളിലേക്ക് ചാഞ്ഞു കൊണ്ട് ദുഃഖത്തെ പെയ്തൊഴിച്ചു. അച്ഛന്റെ സാമീപ്യമായിരുന്നു ഏട്ടനിൽ ഞാൻ അപ്പോൾ കണ്ടത്. കുറച്ചു കഴിഞ്ഞതും പാറു അങ്ങോട്ടേക്ക് വന്നു. അവൾ എന്തൊക്കെയോ പറഞ്ഞെന്നെ ആശ്വസിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. റിഷിയേട്ടൻ ഞങ്ങളെ വീട്ടിൽ കൊണ്ടാക്കി തന്നു. പാറു എന്റെ കൂടെ തന്നെ നടക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഞാൻ വല്ല കടും കയ്യും ചെയ്യുമെന്ന് കരുതിയിട്ടാവും. കുറേ കഴിഞ്ഞ് അച്ഛനും വന്നു. അച്ഛനോട് ഉള്ളിലുള്ള വിഷമങ്ങളൊക്കെ പറഞ്ഞു കരഞ്ഞു. അച്ഛന്റെ വാക്കുകളാണ് അൽപം എങ്കിലും ആശ്വാസം തോന്നിപ്പിച്ചത്. തുടരും….

#💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ #📙 നോവൽ നീരവം : ഭാഗം 2 മീരയുടെ മുടിക്കുത്തിനു പിടിച്ചു വലിച്ചിഴച്ചു ഭദ്രൻ മുന്നോട്ടു നടന്നു.വേദനയാൽ അവൾ നിലവിളിച്ചു. റൗഡിയായ ഭദ്രനെ എല്ലാവർക്കും ഭയമാണ്.അതിനാൽ എല്ലാവരും നോക്കി നിന്നതേയുള്ളൂ..മീരയോട് സ്നേഹം ഉണ്ടെങ്കിലും അകലം പാലിക്കാനേ കഴിയൂ… പതിനേഴുകാരിയെ നിലത്തൂടെ വലിച്ചിഴച്ച് ഭദ്രൻ കാറിൽ കയറ്റി.അവളുടെ നിലവിളിയെ അവഗണിച്ചു കൊണ്ട് കാറ് മുമ്പോട്ട് പാഞ്ഞുപോയി. “നീയും നിന്റെ മകളും എന്തിനുളള പുറപ്പാടാണ്” വീട്ടിലെത്തിയ ഭദ്രൻ ഗൗരിയുടെ മുടിക്കുത്തിനു വലിച്ചു മുന്നോട്ട് നീക്കി നിർത്തി.കൈ നിവർത്തി അവരുടെ മുഖത്ത് ശക്തമായി അടിച്ചു.അടിയേറ്റ് ഗൗരി നിലത്തേക്ക് തെറിച്ചു വീണു. “അയ്യോ എന്റെ അമ്മയെ ഒന്നും ചെയ്യരുതേ.എന്നെ എന്ത് വേണമെങ്കിലും ചെയ്തോളൂ” മീര ഓടിവന്ന് ഭദ്രന്റെ കാലിലേക്ക് വീണു അശ്രുകണങ്ങളൊഴുക്കി.അയാൾ അവളുടെ മുടിയകെ കൂട്ടിപ്പിടിച്ചു മുകളിലേയ്ക്ക് വലിച്ചു ഉയർത്തി. തല പൊട്ടിപ്പിളരുന്നതു പോലെ അനുഭവപ്പെട്ടവൾ അലറിക്കരഞ്ഞു. അയാളുടെ കണ്ണുകൾ അവളുടെ മാറിടത്തിലേക്ക് നീണ്ടു. വൃത്തികെട്ട നോട്ടം ഏൽക്കാതിരിക്കാനായി മാടിടത്തിലേക്ക് ഇരുകൈകളും ചേർത്തു പിടിച്ചു. അമ്മയെ തല്ലിയാൽ മകൾക്ക് വേദനിക്കുമെന്ന് ഭദ്രന് അറിയാം.നിലത്ത് കിടന്ന ഗൗരിയെ കാലുയുർത്തി അയാൾ ആഞ്ഞു ചവിട്ടി.ഒരു നിലവിളിയോടെ അവര് ബോധശൂന്യയായി. “നിങ്ങൾ പറയുന്നതെന്തും ഞാൻ അനുസരിക്കാം.എന്റെ അമ്മയെ കൊല്ലരുത്” അയാൾ അതിനും മടിക്കില്ലെന്ന് മീരജക്ക് നന്നായി അറിയാം.അതാണ് അവൾ കേണപേക്ഷിച്ചത്.ക്രൂരമായൊരു ചിരിയോടെ ഭദ്രൻ അവളുടെ മുഖം തനിക്ക് അഭിമുഖമായി തിരിച്ചു. വിറകൊള്ളുന്ന അധരങ്ങളിലൊരു മുത്തം കൊടുക്കാൻ ഒരുങ്ങി.ഭയന്ന് മീര കണ്ണുകൾ ഇറുക്കിപ്പിടിച്ചു.വൃത്തികെട്ട ചുണ്ടുകൾ തനിക്ക് നേരെ അടുത്ത സമയം അവൾ വായ് തുറന്നു. “യതീന്ദ്രൻ അറിഞ്ഞാൽ നിങ്ങളെ കൊല്ലാൻ മടിക്കില്ല” അവസാന ശ്രമമെന്നോണം മീരജ അവനെ ഓർമ്മപ്പെടുത്തി.ഭദ്രനൊന്ന് നടുങ്ങി.ആ സമയത്തവൾ അവനിൽ നിന്ന് തെന്നിയകന്നു.അയാൾ പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങിയതോടെ അവൾ അമ്മയുടെ അരികിലേക്ക് ഓടിച്ചെന്ന് അവരെ വാരിയെടുത്തു. “അമ്മേ കണ്ണ് തുറക്ക്” ആധിയോടെ അവൾ അമ്മയെ കുലുക്കി വിളിച്ചു. അവർ കണ്ണ് തുറക്കാത്തതിനാൽ അവൾ ഭയപ്പെട്ടു.അടുക്കളയിൽ നിന്നൊരുമൊന്ത വെള്ളം കൊണ്ട് വന്ന് അതിൽ നിന്നും കുറച്ചെടുത്ത് അമ്മയുടെ മുഖത്ത് കുടഞ്ഞു.ചെറിയൊരു ഞരുക്കത്തോടെ അവർ കണ്ണുകൾ വലിച്ചു തുറന്നു. “അമ്മേ…” മീരയിൽ നിന്നൊരു നിലവിളി ഉയർന്നു. മോളേന്ന് വിളിച്ചു അവരും പൊട്ടിക്കരഞ്ഞു.കുറച്ചു നേരത്തേക്ക് നീണ്ട അവരുടെ നിലവിളികൾ നേർത്തൊരു ഞരക്കമായി മുറിക്കുള്ളിൽ അവശേഷിച്ചു. സമയം മെല്ലെ ഇഴഞ്ഞു നീങ്ങി. രാത്രി വളർന്നു തുടങ്ങി. പുറത്തേക്കിറങ്ങിയ ഭദ്രൻ ഇതുവരെ മടങ്ങിയെത്തിയില്ല. “എന്റെ മോൾ ഇവിടെ നിന്ന് ദൂരേക്ക് എവിടെയെങ്കിലും പൊയ്ക്കോളൂ.. അയാളുടെ കണ്ണെത്താത്ര ദൂരത്തേക്ക്..” മകളെ ചേർത്തു പിടിച്ചു ആ അമ്മ പൊട്ടിക്കരഞ്ഞു. ഗൗരിയുടെ കണ്ണുനീർ അവളുടെ ചുമലിലൂടെ ഒഴുകി. “ഇല്ല അമ്മേ കളഞ്ഞിട്ട് ഞാൻ എങ്ങോട്ടുമില്ല” “അമ്മയുടെ ജീവിതം ഏകദേശം തീരാറായി.നിന്റെ അച്ഛൻ മരിച്ചതോടെ മറ്റ് വഴികൾ ഇല്ലാത്തതിനാൽ ഭദ്രന്റെ സഹായം സ്വീകരിച്ചതാണു എനിക്ക് പറ്റിയ തെറ്റ്.വിധവയായൊരു സ്ത്രീയിൽ കഴുകൻ കണ്ണുകൾ കൊത്തി വലിച്ചത് അവളുടെ മനോഹരമായ ശരീരമാണ്. അമ്മയോ നശിച്ചു.എന്റെ മോൾക്കെങ്കിലും അമ്മയുടെ ഗതി വരരുത്” ഭർത്താവിന്റെ മരണശേഷം അടുക്കളപ്പണി ചെയ്തെങ്കിലും ഗൗരിയുടെ ശരീരത്തിൽ ആയിരുന്നു പലരുടേയും കണ്ണുകൾ. സുന്ദരിയാണവർ.അഴകൊത്ത ശരീരവടിവും ഉണ്ട് അവർക്ക്. ഭദ്രൻ ആ നാട്ടിലൊരു ജോലി തിരക്കി വന്നതാണ്.അനാഥനായിരുന്ന അയാൾക്ക് വീടിന്റെ മുന്നിലെ വരാന്തയിൽ സ്ഥാനം നൽകുമ്പോൾ തനിക്കും വളർന്നു വരുന്ന മകൾക്കുമൊരു രക്ഷാകവചം ആയിരുന്നു. ജോലി ചെയ്തു പൈസ കൊടുക്കുമ്പോൾ ഭദ്രനിൽ നിന്ന് ഗൗരി വാങ്ങിയിരുന്നില്ല.അയൽക്കാരും നാട്ടുകാരും അവരെക്കുറിച്ച് അപവാദം പ്രചരിപ്പിച്ചതോടെ ഭദ്രനാണാ തീരുമാനം എടുത്തത്. “എനിക്ക് ഒരു കുടുംബ ജീവിതം ഇനി ഉണ്ടാകില്ല. ഞാൻ കാരണം നിങ്ങൾക്ക് പേരുദോഷമുണ്ടായി.അതിനു ഞാനുമൊരു കാരണമാണു.നിന്നെ വിവാഹം ചെയ്താൽ അതിനൊരു പരിഹാരമാകും.ആണൊരുത്തൻ വീട്ടിൽ ഉണ്ടെങ്കിൽ ഇവിടത്തെ കതകിൽ വന്ന് മുട്ടാൻ പലരും ഭയക്കും.മോളെയും അന്തസായി വളർത്താൻ കഴിയും” ഭദ്രൻ വെച്ചു നീട്ടിയ വാഗ്ദാനത്തിൽ ഗൗരി വഴങ്ങിയില്ല.പക്ഷേ വീട്ടിൽ തനിക്ക് അവരെ കിട്ടിയപ്പോൾ അയാൾ ബലമായി അവരെ കീഴടക്കി. അതോടെ ഗൗരിക്ക് മറ്റ് വഴികൾ ഇല്ലാതായി.. തങ്ങൾ തമ്മിൽ ഒരുമിച്ചാണു ജീവിക്കുന്നതെന്ന് ഭദ്രൻ തന്നെ പറഞ്ഞു പ്രചരിപ്പിച്ചു. അതോടെ ഗൗരിക്ക് ഭദ്രനുമായുളള വിവാഹത്തിനു സമ്മതിക്കേണ്ടി വന്നു.. ആദ്യമൊക്കെ ഭദ്രൻ ഗൗരിയേയും മോളെയും നല്ലരീതിയിലാണു നോക്കിയത്.മദ്യപാനവും കൂട്ടുകെട്ടും ആയതോടെ അവന്റെ സ്വഭാവമാകെ മാറി.സുഹൃത്തുക്കളുമായി വീട്ടിൽ വെച്ചായി സത്ക്കാരങ്ങൾ.ലഹരിക്ക് ഒടുവിൽ അയാളുടെ അനുവാദത്തോടെ ഓരോർത്തർക്കും മുന്നിലായി ഗൗരിക്ക് മാനത്തിനു വില പറയേണ്ടി വന്നു.സത്യത്തിൽ ഗൗരിയുടെ ശരീരം വെച്ച് അവൻ പണം സമ്പാദിച്ചു.. എതിർക്കുവാൻ ശ്രമിച്ചപ്പോഴൊക്കെ ക്രൂരമായ മർദ്ദനമായി.മീരയെ കൊല്ലുമെന്ന് ഭയപ്പെടുത്തിയപ്പോൾ സ്വയം നശിക്കാൻ തീരുമാനം എടുത്തു. ഗൗരിയൊരു സാധുവായിരുന്നു.അതാണ് ഭദ്രൻ മുതലെടുത്തത്.. വളർന്ന് വരുന്ന മകളിലാണ് ഭദ്രന്റെ ശ്രദ്ധയെന്ന് മനസ്സിലായ അവരാകെ തകർന്നു. രക്ഷപ്പെടാൻ ശ്രമിച്ചപ്പോഴൊക്കെ അവർ പിടിക്കപ്പെട്ടു.ഇനി ആവർത്തിച്ചാൽ കൊല്ലുമെന്ന് ഭയപ്പെടുത്തി.. പഠിക്കുവാൻ മീരജ മിടുക്കിയായിരുന്നെങ്കിലും പത്താം ക്ലാസോടെ അവളുടെ പഠിത്തം ഭദ്രൻ അവസാനിപ്പിച്ചു. നൃത്തത്തോടുളള അവളുടെ ഇഷ്ടം ഭദ്രൻ മുതലെടുക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. പത്താം ക്ലാസ് കഴിഞ്ഞു മീരയെ ഡാൻസ് പണം ചിലവാക്കി ഡാൻസ് പഠിപ്പിച്ചു. അതു കഴിഞ്ഞു അരങ്ങേറ്റവും നടത്താൻ തീരുമാനം എടുത്തു. ആ ഗ്രാമത്തിലെ പണക്കാരനായ യതീന്ദ്രൻ ഭദ്രന്റെ ഏറ്റവും അടുത്ത സുഹൃത്ത് ആയിരുന്നു. ഭാര്യയെ തൊഴിച്ചു കൊന്നെങ്കിലും പണക്കൊഴുപ്പിൽ നിയമത്തിന്റെ പഴുതുകളിൽ നിന്ന് അയാൾ രക്ഷപ്പെട്ടു. മീരജയുടെ സൗന്ദര്യത്തിലും മേനിയഴകിലും ആകൃഷ്ടനായ യതീന്ദ്രൻ അവളെ വിവാഹം കഴിക്കാനുളള ആഗ്രഹം അറിയിച്ചു.പതിനെട്ട് വയസ്സ് തികയാത്തതിനാലാണു അയാൾ കാത്തിരിക്കുന്നത്.ഡാൻസിനും അരങ്ങേറ്റത്തിനുമുളള പണം അയാളാണ് ചിലവാക്കിയത്.ഭദ്രൻ ബ്ലേഡിനു കൊടുക്കുന്ന യതീന്ദ്രന്റെയാണ്.. “മോളേ ആലോചിച്ച് ഇരിക്കാതെ രക്ഷപ്പെടാൻ നോക്ക്” ഗൗരി ധൃതി കൂട്ടിയെങ്കിലും മീരജ വഴങ്ങിയില്ല.അമ്മയില്ലാതെ പോകില്ലെന്ന പിടിവാശിയിലാണ്. “അമ്മ സ്വയം രക്ഷിച്ചോളാം..എന്റെ മോളുടെ മാനം അമ്മക്ക് മുമ്പിൽ പിച്ചിച്ചീന്തുന്നത് കാണാനുള്ള ശേഷിയില്ല” അമ്മയുടെ അവസാനത്തെ വാചകം അവളുടെ മനസ്സിനെ ആഴത്തിൽ സ്പർശിച്ചു.ഇനിയിവിടെ നിൽക്കുന്ന ഓരോ നിമിഷവും അപകടത്തിലാകുമെന്ന് അറിയാം.അതോടെ അവിടെ നിന്ന് പോകാൻ മീരജ തയ്യാറായി.. ഉടുത്തിരുന്ന ഉടുതുണിയുമായി ഇറങ്ങാനാണു തീരുമാനിച്ചത്.യാതൊന്നും എടുക്കേണ്ടെന്ന് അമ്മയാണു പറഞ്ഞത്.ഓടി രക്ഷപ്പെടാനും മറഞ്ഞിരിക്കാനും കയ്യിൽ എന്തെങ്കിലും ഉണ്ടെങ്കിൽ തടസ്സമാകും. “അമ്മയുടെ കയ്യിൽ കുറച്ചു പണമുണ്ട്” നിലത്ത് നിന്ന് പതിയെ എഴുന്നേറ്റ ഗൗരി കുറച്ചു നോട്ടുകൾ ഒളിപ്പിച്ചു വെച്ചിടത്ത് നിന്ന് എടുത്തു അവളെ ഏൽപ്പിച്ചു. “ലാസ്റ്റ് ഒരു ബസ്സുണ്ട് ടൗണിലേക്കുണ്ട്..വേഗം ചെല്ല്..സമയമില്ല” അമ്മയുടെ കയ്യിൽ നിന്ന് വാങ്ങിയ നോട്ടുകൾ ചുരുട്ടിക്കൂട്ടി പിടിച്ചു അവളൊന്ന് വിങ്ങിപ്പൊട്ടി കരഞ്ഞു.ഹൃദയം പറിച്ചെറിയുന്ന വേദനയുണ്ട്.അമ്മയെ പിരിഞ്ഞു ഇന്നുവരെ ഇരുന്നട്ടില്ല. അടച്ചിട്ടിരുന്ന വാതിലിൽ തട്ടുന്ന ശബ്ദം കേട്ട് അവരൊന്ന് ഞെട്ടി.മകളെ പിന്നിലേക്ക് വലിച്ചു കൊണ്ട് ഗൗരി അടുക്കള വാതിക്കലെത്തി. “ദുഷ്ടൻ വന്നിട്ടുണ്ട്.. എന്റെ മോൾ ഇതുവഴി പൊയ്ക്കോളൂ. എന്ത് ശബ്ദം കേട്ടാലും തിരികെ വരരുത്” അമ്മയുടെ കണ്ണുനീർ അവളെ ആകെയുലച്ചു.അടുക്കള വാതിൽ പതിയെ തുറന്ന് അവർ അവളെ പുറത്തേക്ക് തള്ളി വാതിലടച്ചു. കുറച്ചു സമയം ഇരുട്ടുമായി പൊരുത്തപ്പെടാൻ സമയം എടുത്തു.പതിയെ മുമ്പോട്ട് നടന്നു. മനസ്സിലൂടെ നീരജയുടെയും നീരജിന്റെയും മുഖം മിന്നൽ പോലെ പാഞ്ഞുപോയി. “ഈശ്വരാ അവർ എവിടെയുളളവരാണ്..ഒന്ന് കാണിച്ചു തരണേ” മീരജ മൗനമായി പ്രാർത്ഥിച്ചു. ഇന്നുവരെ ആ ഗ്രാമം വിട്ട് മീര പുറത്തേക്ക് പോയിട്ടില്ല.പഠിച്ചതും വളർന്നതും ഗ്രാമത്തിൽ തന്നെയാണ്. അതിനാൽ ഇരുട്ടിലൂടെ നടക്കുമ്പോൾ അവൾക്കൊരു ഭയം തോന്നി. വാതിൽ തുറക്കാൻ താമസിച്ചതോടെ ഭദ്രൻ അപകടത്തിന്റെ ചൂരടിച്ചു.അയാൾ വാതിൽ ചവുട്ടി പൊളിച്ചു.അവിടെ മീരയെ കാണാഞ്ഞതിനാൽ അയാൾ പരിഭ്രാന്തനായി. “എവിടേടി..അവൾ.. തെറിയോടൊപ്പം അയാൾ കാലുയർത്തി ഗൗരിയുടെ അടിനാഭിയിൽ തൊഴിച്ചു.അകലേക്കവർ തെറിച്ചു വീണു.കുറച്ചു നേരമൊന്ന് പിടഞ്ഞു.പതിയെ അവരുടെ ദേഹിയെ വിട്ട് പ്രാണൻ അകന്നുപോയി. മീരയെ കാണാത്തതിനാൽ അയാൾ അതൊന്നും ശ്രദ്ധിച്ചില്ല..പുറത്തേക്ക് കുതിച്ചു പാഞ്ഞു. ” എവിടെ ആണെങ്കിലും നിന്നെ പൊക്കുമെടീ..എന്റെ കയ്യിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടാൻ അനുവദിക്കില്ല.വിലകൂടിയ പനിനീർപ്പൂവാണു നീ” ഭ്രാന്തനെ പോലെ അയാൾ പരിസരമാകെ അവളെ തേടിയലഞ്ഞു. ബസ് സ്റ്റോപ്പിലേക്കുളള പാതിദൂരം മീര പിന്നിട്ടിരുന്നു…അമ്മയുടെ നിലവിളി പിന്നിൽ നിന്ന് കേട്ടുവോ.. അവളുടെ മനസ്സാകെ അസ്വസ്ഥമായി..വീട്ടിലേക്ക് തിരികെ പോകാനായി മനസ്സ് വെമ്പൽ കൊണ്ടു.. ഇടവഴിയിൽ നിന്ന് മെയിൻ റോഡിലൂടെ ആയിരുന്നു യാത്ര.. വഴിയാകെ വിജനമാണു..എപ്പോഴോ തോന്നിയ നിമിഷത്തിൽ പിന്നിലേക്ക് ചുവടുകൾ വെച്ചു. അപ്പോൾ അകലെ നിന്നൊരു വാഹനം ലൈറ്റ് തെളിച്ചു പാഞ്ഞു വരുന്നത് കണ്ടു. ശത്രുവാണോ മിത്രമാണോ എന്ന് അറിയാത്തതിനാൽ പെട്ടെന്ന് അവൾ അവിടെയുള്ള മരത്തിന്റെ പിന്നിൽ ഒളിച്ചു.അതിനു സമീപമായി പിന്നിൽ നിന്ന് വന്ന വാഹനം ബ്രേക്കിട്ടു നിൽക്കുന്നത് ഞെട്ടലോടെയാണു അവൾ കണ്ടത്…. മീരയുടെ ഹൃദയമിടിപ്പ് ക്രമാതീതമായി വർദ്ധിച്ചു… തന്നെ കാണാതെ ഭദ്രനും യതീന്ദ്രനും കൂടി തിരക്കി ഇറങ്ങിയതാണോ..ആ ഓർമ്മയിലൊന്ന് നടുങ്ങി നെഞ്ചിലക്കവൾ കൈകൾ ചേർത്തു… (തുടരും)

#💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ #📙 നോവൽ നീരവം : ഭാഗം 1 - എഴുത്തുകാരി: വാസുകി വസു “നീരജ് നിങ്ങൾ ഉദ്ദേശിക്കുന്നൊരു പെൺകുട്ടിയല്ല ഞാൻ.. ഈ ഗ്രാമം വിട്ട് ഒരിക്കലും ഞാൻ പുറത്ത് പോയിട്ടില്ല.എന്റെ സർവ്വസ്വവും ഇവിടെ തന്നെയാണ്. പ്ലീസ് നിങ്ങൾ ഒന്ന് പോയി തരുവോ.എന്റെ അരങ്ങേറ്റമാണിന്ന് ഇവിടെ” ചമയങ്ങളണിഞ്ഞ് തൊഴുകൈകളോട് മീരജ അവനു മുമ്പിൽ നിൽക്കുകയാണ്.കണ്ണുകളിൽ യാചനാ ഭാവമാണ്.ഉപദ്രവിക്കരുതേയെന്ന്.. “മീരജ താൻ എന്നെക്കൂടിയൊന്ന് മനസ്സിലാക്കണം പ്ലീസ്..” നീരജ് അപേക്ഷിച്ചെങ്കിലും അവളിലെ ഭയം മാറിയിരുന്നില്ല.കണ്ണുകളിൽ ഭയം ഓളം വെട്ടുന്നുണ്ട്.ആ മിഴികൾ ഭയപ്പാടോടെ ആരെയോ തേടുകയാണ്.. “പ്ലീസ് താൻ ഇവിടെ നിന്ന് ഒന്ന് പോയി തരൂ..അയാൾ ഇപ്പോൾ ഇവിടെയെത്തും.എന്റെ അരങ്ങേറ്റം ഇല്ലാതാക്കരുത്” തേങ്ങലിന്റെ അകമ്പടിയോടെ മീരജയുടെ കരച്ചിൽ ഉയർന്നു.നീരജിന്റെ നെഞ്ചിലൊരു പിടച്ചിൽ ഉയർന്നു. “വാടാ നമുക്ക് പോകാം.ഇവളുടെ മുമ്പിൽ അപേക്ഷിച്ചിട്ടും കാര്യമില്ല.കല്ലിനു പേലും കുറച്ചെങ്കിലും അലിവ് ഉണ്ടാകും” നീരജ അവന്റെ കയ്യും പിടിച്ചു വലിച്ചു മുമ്പോട്ട് നടന്നു. സ്റ്റേജിൽ നിന്ന് അനൗൺസ്മെന്റ് ഉയർന്നു. “നമ്മുടെ ഗ്രാമത്തിന്റെ അഭിമാനമായ മീരജയുടെ അരങ്ങേറ്റമാണ് അടുത്തത്” മീരജ സ്റ്റേജിനു പിന്നിലെ ചെറിയ റൂമിലേക്ക് ഓടിക്കയറി.ചമയങ്ങളിൽ അവൾക്ക് സംതൃപ്തി ഉണ്ടായിരുന്നു. “മീര എന്റെ ഏട്ടനൊരു പാവമാണ്.എന്റെ ഏട്ടനൊരു പെൺകുട്ടിയെ പ്രണയിച്ചിരുന്നു.അവൾ പോയതോടെ ഏട്ടൻ മാനസികമായി തകർന്നു. ഏട്ടനെ രക്ഷിക്കാൻ ആ പെൺകുട്ടിയുടെ മുഖസാദൃശ്യമുള്ളൊരു പെൺകുട്ടിയുടെ സാന്നിധ്യം ആവശ്യമാണ്” നീരജ് പറയുന്നതെല്ലാം ക്ഷമയോടെയാണു മീരജ ആദ്യം കേട്ടത്.പിന്നീട് കേൾക്കുന്തോറും അവൾക്ക് പേടിയായി. “അതേ മീരജാ..നീരജ് പറയുന്നതെല്ലാം സത്യമാണ്‌. ഞാനും ഇവനും ഇരട്ടകളാണ്.ഞങ്ങളുടെ മൂത്ത ഏട്ടനാണ് നീരവ്.പണം എത്ര വേണമെങ്കിലും തരാം” പിന്നീട് ഓരോന്നും വിവരിക്കുമ്പോൾ അവളിൽ ഭയവും വളർന്നു… അച്ഛൻ കുഞ്ഞിലേ നഷ്ടമായതാണ് മീരജക്ക്.പാവപ്പെട്ട കുടുംബം. അമ്മ ഗൗരി യവ്വനത്തിലും സുന്ദരിയായിരുന്നു..അവർക്ക് ബന്ധുക്കളില്ല. സ്വന്തം ഗ്രാമം വിട്ട് കുറച്ചു അകലെയുള്ളൊരു കുഗ്രാമത്തിലാണു അവർ താമസം തുടങ്ങിയത്. അനൗൺസ്മെന്റ് വീണ്ടും ഉയർന്നതോടെ ധൃതിയിൽ ചിലങ്കകൾ അണിഞ്ഞ് സ്റ്റേജിലേക്ക് കയറി. വലിയൊരു കയ്യടി ഉയർന്നു അവൾക്ക് പ്രോൽസാഹനവുമായി. ഗാനത്തിന്റെ അകമ്പടിയോടെ നൃത്തം തുടങ്ങി. വളരെയേറെ മനോഹരമായ നൃത്തച്ചുവടുകൾ ആയിരുന്നു. ഇടയിൽ എപ്പോഴോ ചുവടുകൾ പിഴച്ചു കാലുകൾ ഇടറിപ്പോയി. നെഞ്ചിൻ കൂട്ടിൽ നടന്ന് അകന്ന് മറയുന്ന നീരജും നീരജയും സ്ഥാനം പിടിച്ചു. ഇടക്കെപ്പഴോ അവരൊന്ന് പിന്തിരിഞ്ഞ് നോക്കിയപ്പോൾ തൂവിതുളുമ്പിയ അവരുടെ മിഴിനീർകണങ്ങൾ കണ്ടിരുന്നു. കൂടെ കാണാത്ത അവരുടെ ഏട്ടന്റെ അവ്യക്തമായ രൂപം മനസ്സിനെ അസ്വസ്ഥതമാക്കി.കയ്യടിച്ച് പ്രോൽസാഹിപ്പിച്ചിരുന്ന കാണികൾ കൂക്കുവിളി ഉയർത്തിയതോടെ സ്റ്റേജിന്റെ തിരശ്ശീല വീണു.മീര കരഞ്ഞു കൊണ്ട് റെസ്റ്റ് റൂമിലേക്ക് ഓടി. “എന്ത് പറ്റി മീരേ” “ഇങ്ങോട്ട് മാറി നിൽക്കെടീ” ഭദ്രൻ കൈ നീട്ടി മീരയെ ടീച്ചറുടെ പിന്നിൽ നിന്ന് മുന്നിലേക്ക് നീക്കി നിർത്തി അവളുടെ മുഖത്ത് കൈനിവർത്തി അടിച്ചു.അവൾ വേദനയാൽ പുളഞ്ഞു. “എനിക്ക് അറിയാമെടീ മുടക്കിയ പണം എങ്ങനെ മുതലാക്കണമെന്ന്..വെറുതെയല്ല ഇത്രയും നാളും ഭദ്രൻ അമ്മക്കും മകൾക്കും ചിലവിനു നൽകിയത്.നിന്റെ ശരീരം കണ്ടു തന്നെയാണ്..” റൗഡിയായ ഭദ്രനെ എല്ലാവർക്കും ഭയമാണ്.അതിനാൽ എല്ലാവരും നോക്കി നിന്നതേയുള്ളൂ..മീരയോട് സ്നേഹം ഉണ്ടെങ്കിലും അകലം പാലിക്കാനേ കഴിയൂ… പതിനേഴുകാരിയെ നിലത്തൂടെ വലിച്ചിഴച്ച് ഭദ്രൻ കാറിൽ കയറ്റി.അവളുടെ നിലവിളിയെ അവഗണിച്ചു കൊണ്ട് കാറ് മുമ്പോട്ട് പാഞ്ഞുപോയി. (തുടരും)

#💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ #📙 നോവൽ അനുരാഗം : ഭാഗം 28 - ഏട്ടൻ പോകാൻ സമ്മതിച്ചപ്പോളാണ് ശ്വാസം നേരെ വീണത്. താത്കാലികമായിട്ട് ആണെങ്കിലും ഏട്ടനിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെട്ടപ്പോൾ ആശ്വാസം തോന്നി. പോകാനിറങ്ങുമ്പോൾ ഏട്ടൻ പറഞ്ഞ വാക്കുകളിൽ ഭീഷണിയുടെ സ്വരമായിരുന്നു. രാവിലേ മുതൽ എന്റെ ജീവിതത്തിൽ നടന്ന കാര്യങ്ങൾ ആലോചിച്ചപ്പോൾ ഒരു മരവിപ്പാണ് ഉണ്ടായത്. ഒരു കടൽ എന്റെയുള്ളിൽ ഉറങ്ങി കിടക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. പാറു വിളിച്ചെങ്കിലും അവളോട് ഒന്നും ഞാൻ പറഞ്ഞില്ല. പേടി ആയിരുന്നു. ഞാൻ കാരണം അവർക്ക് എന്തെങ്കിലും പറ്റിയാലോ എന്ന്. സ്വരം വല്ലാതെ ആയതിന്റെ കാരണം ചോദിച്ചെങ്കിലും ഞാൻ ഒഴിഞ്ഞു മാറി. എന്ത് വന്നാലും പതറാതെ നിന്നിരുന്ന എനിക്ക് ഇപ്പോൾ മാത്രമെന്താ ഒരു ശെരിയായ തീരുമാനം എടുക്കാൻ കഴിയാത്തത്. ഞാനും കണ്ണീർ പരമ്പരകളിലെ നായികമാരെ പോലെയായോ. ഞാൻ എന്ത് ചെയ്താലും അയാൾ അറിയും ഉറപ്പാണ്. ഏട്ടന്റെ മാനസികനില വെച്ച് എന്താണ് ചെയ്യുകയെന്ന് ആർക്കാണ് പറയാൻ പറ്റുന്നത്. ചിലപ്പോൾ ദേഷ്യം മുഴുവൻ എന്നോടാവും. പതിയിരുന്ന് ആക്രമിക്കാൻ ശ്രമിക്കും. എനിക്ക് എന്ത് പറ്റിയാലും ഞാൻ സ്നേഹിക്കുന്നവർക്ക് എന്തെങ്കിലും സംഭവിച്ചാൽ? ഓർക്കാൻ കൂടെ പറ്റുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല. സന്ധ്യയോടടുത്താണ് വീട്ടിൽ എത്തിയത്. വാതിൽക്കൽ തന്നെ അമ്മ എന്നെയും കാത്ത് നിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അറിയാതെ കണ്ണു നിറഞ്ഞു. വേഗം അമ്മ കാണാതെ അതൊക്കെ തുടച്ചു ഒരു ചിരിയും മുഖത്തു ഫിറ്റ്‌ ചെയ്ത് വീട്ടിലേക്ക് കയറി. “എന്റെ പൊന്ന് അമ്മക്കുട്ടി എനിക്ക് ഒന്നും പറ്റില്ല. എവിടെ പോയാലും അമ്മയെ കാണാൻ ഞാൻ വരില്ലേ.” അറിയാതെ എവിടെയോ വാക്കുകൾ ഇടറി. “കെട്ടിക്കാൻ പ്രായമായിട്ടും ഊരു തെണ്ടലിന് ഒരു കുറവും ഇല്ല. ഇവിടെ കല്യാണ കാര്യവും ചോദിച്ചു ഓരോരുത്തർ വരാൻ തുടങ്ങി. നീ ഇങ്ങനെ നടന്നോ.” “അതേ ഇന്ന് ഉച്ച കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഒരു കാർ നിറയെ ആളുകളാണ് നിന്നെ കാണാൻ വന്നത്. നിന്റെ സീനിയർ ആയിരുന്നു ചെക്കനെന്നു പറഞ്ഞു. ഇപ്പോൾ ചെറുക്കൻ നിന്റെ കൂടെ വർക്ക്‌ ചെയ്യുന്നുണ്ടെന്നും പറഞ്ഞു.” “ഏഹ് അതാരാ?” “ആര് റിഷിയേട്ടനോ? അവർ ഇവിടെ വന്നോ?” അവർ നിന്റെ അച്ഛന്റെ നമ്പറും വാങ്ങി പിന്നെ ഒരിക്കൽ വരാം എന്നും പറഞ്ഞു പോയി.” ഒറ്റ ശ്വാസത്തിൽ അമ്മ പറഞ്ഞു നിർത്തി. “നിനക്ക് അറിയാമോ അവരെ? നല്ല കൂട്ടർ ആണെങ്കിൽ നമുക്ക് നോക്കാം.” “ആ എനിക്കൊന്നും അറിയില്ല. ഞാൻ ഒന്ന് കിടക്കട്ടെ.” “നീ കഴിക്കുന്നില്ലേ?” “പിന്നെ മതി.” റൂമിൽ ചെന്നതും ഫ്രഷ് ആവാൻ പോലും നിക്കാതെ ഞാൻ കട്ടിലിൽ കിടന്നു. എല്ലാരും സ്വാർത്ഥരാണ്. എനിക്ക് മറ്റൊരാളെ ഇഷ്ടാണെന്ന് അറിഞ്ഞിട്ടും നാണമില്ലാതെ കല്യാണം ആലോചിച്ചു വരാൻ എങ്ങനെയാ അയാൾക്ക് തോന്നിയത്. കഷ്ടം ! എല്ലാ ആണുങ്ങളും കണക്കാ. ##################### ഇന്നലെ വെള്ളമടിച്ചത് ഓവർ ആയി പോയി. ശേ ഇതിന്റെയൊന്നും ഒരു ആവശ്യവും ഇല്ലായിരുന്നു. പക്ഷെ അവളും ശ്രീഹനും ഇഷ്ടത്തിലാണെന്ന് അറിഞ്ഞപ്പോൾ സഹിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. കുടിച്ച് കഴിഞ്ഞ് എന്തൊക്കെ പറ്റിയെന്ന് ഒരു ഓർമയും ഇല്ലായിരുന്നു. എപ്പോളാണ് വീട്ടിൽ വന്നതെന്ന് പോലും അറിയില്ല. ഉണരുമ്പോൾ റൂമിൽ കിടക്കുവാണ്. ഇതൊക്കെ പോട്ടെ കുടിച്ചിട്ട് അനുവിനെ വിളിച്ചത് എന്തിനാണെന്നാ എനിക്ക് മനസിലാവാത്തത്. കാൾ റെക്കോർഡിങ് ഓൺ ആയിരുന്നെങ്കിൽ കേൾക്കാമായിരുന്നു. ഉറപ്പായും കുളമാക്കി കാണും. ഇന്നാണെങ്കിൽ അവൾ ഇല്ലാതിരുന്നത് കൊണ്ട് ഓഫീസിലും മടുപ്പായിരുന്നു. വല്ലാതെ മിസ്സ്‌ ചെയ്യുന്നു. ഇനി മാക്സിമം അവളിൽ നിന്ന് അകലണം. അവർക്ക് പരസ്പരം ഇഷ്ടമാണെങ്കിൽ അവർ ജീവിക്കട്ടെ. ഇനി ഒരിക്കലും അനുവിന്റെ ജീവിതത്തിൽ ഞാനൊരു ശല്യം ആകാൻ പാടില്ല. സ്നേഹം എങ്ങനെ പിടിച്ചു വാങ്ങാനാണ്. പ്രണയത്തിൽ സ്വാർത്ഥത കാട്ടിയിട്ട് എന്ത് കാര്യം? ശ്രീഹൻ ഇല്ലായിരുന്നെങ്കിൽ അവളെന്നെ തല്ലി ഓടിച്ചാലും ഞാൻ പിറകെ ചെന്നേനെ. ഇതിപ്പോ അങ്ങനെയല്ലല്ലോ. അല്ലെങ്കിലും ഓവർ കോൺഫിഡൻസ് ആയിരുന്നു അനുവിനെ സ്വന്തമാക്കുമെന്ന്. എന്നിട്ട് ഇപ്പോൾ എന്തായി.. “എന്താണ് മോനേ റൂമിൽ തന്നെ കുത്തിയിരുന്ന് ആലോചിക്കുന്നത്?” “ചേച്ചി ഇതെപ്പോൾ വന്നു.” “ഞാൻ വന്നിട്ട് കുറേ കാലമായി. അല്ലെങ്കിലും ഇവിടെ കുറേ കാര്യങ്ങളൊക്കെ നടന്ന സ്ഥിതിക്ക് ഞാൻ വരാതിരുന്നത് എങ്ങനെയാ?” “എന്ത്?” “നീ ഇന്നലെ കള്ളും കുടിച്ച് എന്തൊക്കെ കോലാഹലം ആണ് ഇവിടെ കാട്ടിക്കൂട്ടിയത്. ആരൊക്കെയോ അനുവിനെയും നിന്നെയും പിരിക്കാൻ നോക്കുന്നെന്നോ, ആരെന്തു ചെയ്താലും അവളെയെ കെട്ടുള്ളൂ, അല്ലെങ്കിൽ കുടിച്ച് മരിക്കും അങ്ങനെ കുറേ പറഞ്ഞല്ലോ.? എനിക്ക് കാണാൻ പറ്റിയില്ല” “അയ്യോടാ പാവം. സത്യം പറ നീ കള്ളു കുടിച്ച പോലെ അഭിനയിച്ചതല്ലേ?” “ഒന്ന് പൊയ്‌ക്കെ ചേച്ചി. എന്നിട്ട് എനിക്ക് എന്തിനാ?” “അത് കൊള്ളാം. നീ അങ്ങനെ ചെയ്ത കൊണ്ടല്ലേ ഇന്ന് എല്ലാവരും കൂടെ പെണ്ണ് ആലോചിച്ചു അനുവിന്റെ വീട്ടിൽ ചെന്നത്.” “എന്നിട്ട്?” “എന്നിട്ടെന്താ അവിടെ ചെന്നപ്പോൾ അവളവിടെ ഇല്ലായിരുന്നു. അവളുടെ അമ്മയോട് കാര്യങ്ങളൊക്കെ പറഞ്ഞ് പിന്നീട് ഒരിക്കൽ വരാമെന്നും പറഞ്ഞ് ഞങ്ങൾ ഇറങ്ങി.” “ശേ എന്ത് പണിയാണ് കാണിച്ചത്?ചേച്ചിക്കെങ്കിലും എന്നോടൊന്നു പറയാൻ പാടില്ലായിരുന്നോ?” “അതിനിപ്പോ എന്താടാ?” “ഒന്നുമില്ല. ചേച്ചിക്ക് അത് പറഞ്ഞാൽ മനസിലാവില്ല.” “ആഹാ പാവമല്ലേ എന്ന് വെച്ചു സഹായം ചെയ്ത് കൊടുത്തപ്പോൾ ഇപ്പോൾ കുറ്റം മുഴുവൻ ഞങ്ങൾക്ക് ആയോ? ഞാനെത്ര പ്രാർത്ഥിച്ചെന്ന് അറിയുവോ എല്ലാവർക്കും ഇഷ്ടമാകാൻ.” “ഇഷ്ടായോ?” “അയ്യെടാ..! അച്ഛന് വല്യ താല്പര്യമില്ല. പക്ഷെ അമ്മയ്ക്കും അച്ഛമ്മയ്ക്കും കുറേ ഇഷ്ടായി. ഏതായാലും ഉടനേ കല്യാണം കാണും.” ഓ അതൊന്നും നടക്കാൻ പോണില്ല. മനസിലാണ് ഞാനത് പറഞ്ഞത്. എന്തൊക്കെ വന്നാലും അവൾ സമ്മതിക്കില്ല. അത് ഉറപ്പാണ്. “എന്താടാ? ഒരു സന്തോഷം ഇല്ലല്ലോ? ” “ഒന്നുമില്ല ചേച്ചി. ചെറിയ സൗന്ദര്യ പിണക്കം. അത്രേ ഉള്ളൂ.” “എപ്പോളും മറ്റുള്ളവർക്ക് വേണ്ടി ജീവിച്ചാൽ മതിയോ? ഒരിക്കലെങ്കിലും ചേച്ചിക്ക് വേണ്ടി ജീവിച്ചുകൂടെ.” “ഇനിയും സമയം ഉണ്ട് നിന്നെ സ്നേഹിക്കുന്ന ഒരാളെ കണ്ടെത്താൻ.” “ഇപ്പോൾ ഏതായാലും അതിനെ പറ്റി ചിന്തിച്ചിട്ടില്ല.” “മ്മ്..” ദൈവമേ ഇനി അവളോട് ഞാനെന്ത് പറയും. ഉറപ്പായിട്ടും എന്നോട് പട വെട്ടാനാവും നാളെ ഓഫീസിൽ വരുന്നത്. ഏതായാലും അച്ഛനൊക്കെ ചെന്നപ്പോൾ അവൾ ഇല്ലാതിരുന്നത് നന്നായി. അല്ലെങ്കിൽ എന്നോടുള്ള ദേഷ്യത്തിൽ വല്ല വിമും കലക്കി കൊടുത്തേനെ. ഇനിയെല്ലാം വരും പോലെ വരട്ടെ. തുടരും….

#💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ #📙 നോവൽ പ്രണയവീചികൾ : ഭാഗം 28 - കൈയിൽ ലോഹത്തിന്റെ കൊത്തുപണികളോട് കൂടിയ ഫ്‌ളവർ വെയ്‌സ് അതിലൂടൊഴുകി തറയിലിറ്റ് വീഴുന്ന ചൂട് രക്തം. എന്റെ മോനേ… ആർത്തലച്ചുള്ള ഗൗരിയുടെ ശബ്ദം അവിടെ മുഴങ്ങി. ശ്രീധരൻ തളർന്ന് ഇരുന്നുപോയി. പാറിപ്പറന്ന മുടികളോടെ വീണ്ടും വീണ്ടും അവനെ ആഞ്ഞടിച്ചു അവൾ. ഒടുവിൽ തളർന്ന് നിലത്തേക്കൂർന്ന് ഇരുന്നപ്പോഴും കൈയിൽ ആ ഫ്ളവർവെയ്‌സ് ഭദ്രമായിരുന്നു. ചലനമറ്റ് ശ്വാസം നിലച്ച് രക്തത്തിൽ കുളിച്ച് കിടക്കുന്ന വേദിന്റെ ശരീരം. ഞെട്ടലിൽ നിന്നും മോചിതരാകാൻ നിമിഷങ്ങളെടുത്തു എല്ലാവർക്കും. സാരംഗിന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു. ഓടിചെന്നവൻ തളർന്നിരുന്ന ഋതുവിനെ മാറോട് ചേർത്തു. പ്രതിമ കണക്കെ അവൾ അനങ്ങാതിരുന്നതേയുള്ളൂ.. അവളുടെ കൈയിലിരുന്ന ഫ്‌ളവർവേയ്സ് അവൻ ബലപൂർവ്വം വാങ്ങി വലിച്ചെറിഞ്ഞു. സാരംഗ് അവളെ പൊതിഞ്ഞു പിടിച്ച് ഉറക്കെ അലറി കരഞ്ഞു. ഒരു പുരുഷന് ഇത്രമേൽ കരയാൻ കഴിയുമോയെന്ന് ആ അവസ്ഥയിലും നന്ദൻ ആലോചിച്ചു. എന്തിനാ മോളേ.. നീ… ഞാൻ കൊല്ലുമായിരുന്നുന്നില്ലേ ആ പന്ന മോനെ.. ഋഷി ഋതുവിന്റെ മുൻപിലിരുന്ന് പൊട്ടിക്കരഞ്ഞു. ചെയ്ത തെറ്റിന് പകരമായി അവൻ നിന്നെ കൂടെ കൂട്ടാനല്ലേ ആഗ്രഹിച്ചത്. അവന്റെ ജീവനെങ്കിലും തരാമായിരുന്നില്ലേ… ഗൗരി കരയുന്നതിനിടയിലും ആക്രോശിച്ചു. ഞൊടിയിടയിൽ വല്ലാത്തൊരു ഭാവമാറ്റത്തോടെ സാരംഗിന്റെ പിടിയിൽ നിന്നും മോചിതയായി ഋതു ചാടിയെഴുന്നേറ്റു. മിണ്ടരുത് നിങ്ങൾ.. ഇങ്ങനെയാണോ മകനെ വളർത്തുന്നത്. ഇഷ്ടം തോന്നിയാൽ കീഴടക്കേണ്ടത് പെണ്ണിന്റെ മനസ്സാണ് ശരീരമല്ല. നിങ്ങളുമൊരു സ്ത്രീയല്ലേ.. അനുവാദമില്ലാതെ ബലമായി കീഴടക്കുമ്പോൾ അവളനുഭവിക്കുന്ന വേദന നിങ്ങൾക്ക് ഊഹിക്കാവുന്നതല്ലേയുള്ളൂ. നിങ്ങൾക്കറിയാമോ പലപ്രാവശ്യം ഇവനെന്റെ ശരീരം മോഹിച്ചു വന്നിട്ടുണ്ട്. ഓരോ പ്രാവശ്യവും തലനാരിഴയ്ക്കാണ് ഞാൻ രക്ഷപ്പെട്ടിരുന്നത്. ചെയ്ത തെറ്റിന് പകരമായി ഏറ്റെടുക്കാൻ വന്നതാണ് പോലും. അവന് കൊതിതീരെ ഭോഗിക്കാനുള്ള വസ്തു അതിനായിരുന്നു എന്നെ വിവാഹം ചെയ്യാമെന്ന് പറഞ്ഞത്. അവന്റെ കാൽക്കീഴിലിട്ട് എന്നെ നരകിപ്പിക്കാൻ. അഥവാ മറ്റു നിവർത്തിയില്ലാതെ അവൾ അവനെ സ്വീകരിച്ചാലും അവളുടെ ശരീരം മാത്രമേ കാണുള്ളൂ.. മനസ്സ് നിർജീവമായിരിക്കും… ആത്മാവ് ആ ശരീരമുപേക്ഷിച്ച് പാലായനം ചെയ്തിരിക്കും. സ്ത്രീകളെ കാണുമ്പോൾ കാമം മൂക്കുമ്പോൾ അവനറിയണം അവന് ജന്മം നൽകിയതും അതേ ശരീരമുള്ള ഒരു സ്ത്രീയാണെന്ന്. പെണ്ണിനെ മാത്രമല്ല ചൊല്ലി വളർത്തേണ്ടത്. പെണ്ണിനെ ബഹുമാനിക്കാൻ ആൺമക്കളെ പഠിപ്പിക്കണം. നേരം വൈകി വീട്ടിൽ വന്നു കയറുന്ന പെൺകുട്ടിയുടെ നേർക്ക് ആയിരം ചോദ്യശരങ്ങളുമായി ചീറി നിൽക്കുമല്ലോ എല്ലാവരും. എന്നാൽ ആണൊന്ന് താമസിച്ചു വന്നാൽ അവൻ എവിടെ ആരുടെ കൂടെയായിരുന്നു.. എന്ത് ചെയ്യുകയായിരുന്നു എന്ന് ചോദിച്ചിട്ടുണ്ടോ.. ഗൗരിക്ക് പറയാൻ മറുപടി ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. എങ്കിലും പത്തുമാസം ഉദരത്തിൽ വഹിച്ച് താൻ ജന്മo നൽകിയ മകനാണ്. ഒരു പുൽക്കൊടി കൊണ്ടുപോലും തല്ലി നോവിക്കാതെ വളർത്തിയവൻ. തന്റെ മാറിലെ ചൂടേറ്റ് വളർന്നവൻ. അവൻ വളരേണ്ടിയിരുന്നില്ലെന്ന് അവർക്ക് തോന്നി. അവനെന്നും കുഞ്ഞായിരുന്നെങ്കിൽ… തന്റെ സാരിത്തുമ്പിൽ നിന്നും പിടിവിടാതെ അമ്മേ എന്ന് കൊഞ്ചി നടക്കുന്ന കുഞ്ഞ് വേദൂട്ടൻ. വളർന്നതുകൊണ്ടല്ലേ അവൻ മാറിപ്പോയത്. അച്ഛച്ചനും അച്ഛമ്മയും ശ്രീധരനുമെല്ലാം മൗനമായി തേങ്ങുന്നുണ്ട്. അതും തങ്ങളുടെ രക്തം തന്നെയല്ലേ. തങ്ങൾ വളർത്തിയ കുഞ്ഞ്. അനുവാദമില്ലാതെ പെണ്ണിന്റെ ശരീരത്ത് തൊടുന്നവന്റെ ജീവനെടുക്കാൻ ഏറ്റവും അർഹയായത് അവൾ തന്നെയാണ്. ഇവിടെ ഞാനാണ് ശരി. എന്റെ കൈകൊണ്ട് അവസാനിക്കേണ്ടവൻ തന്നെയാണിവൻ. നിയമത്തിന്റെ മുൻപിൽ ഹാജരാക്കി ഇവന്റെ ശരീരം പുഷ്ടിപ്പെടുത്തി സുന്ദരനാക്കി ഇവനെ മിനുസപ്പെടുത്തി എടുക്കേണ്ടതില്ല.. കൊല്ലണം അതാ ഞാൻ ചെയ്തത്. അവൾ സാരംഗിന് നേരെ തിരിഞ്ഞു. എനിക്ക് വേണ്ടി എന്റെ പ്രിയപ്പെട്ടവരുടെ ജീവൻ നഷ്ടപ്പെടാൻ ഞാൻ അനുവദിക്കില്ല.. അവളുടെ ചുണ്ടിൽ വേദന കലർന്ന പുഞ്ചിരി ഉണ്ടായിരുന്നു. ഇരുകൈകളും കൊണ്ട് തലമുടിയിൽ കോർത്തു വലിച്ച് ചുവരോട് ചാരിയിരുന്നു സാരംഗ്. എല്ലാം തകർന്നവനെപ്പോലെ. ശ്രീദേവിയും ചിത്രയും കരഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നു. നന്ദൻ തളർന്ന് നിൽക്കുകയായിരുന്നു. കൊലപാതകി എന്ന പേര് കൂടി ഇപ്പോഴവളിൽ ചാർത്തപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. അയാൾ ഓരോ നിമിഷവും നീറുകയായിരുന്നു. ആരോ വിളിച്ചു പറഞ്ഞതനുസരിച്ച് പോലീസ് എത്തി. കൊലപാതകം ചെയ്യാനുപയോഗിച്ച വസ്തു കൈവിരൽ പതിയാതെ എടുത്തു ഭദ്രമാക്കി അവർ. അതനുസരിച്ച് അവർ അവളെ സെറ്റിയിലേക്ക് ഇരുത്തി. മാറിൽനിന്നും നീങ്ങിക്കിടന്ന ദാവണി ശരിയാക്കി കൊടുത്തു. താൻ ഒറ്റയ്ക്ക് ആയിരുന്ന സമയത്ത് വേദ് വന്നതും. സെക്യൂരിറ്റിയെ പറഞ്ഞയച്ചതും ബലമായി അകത്തുകയറി തന്നെ കീഴടക്കാൻ ശ്രമിച്ചതുമെല്ലാം അവൾ വ്യക്തമാക്കി. സെക്യൂരിറ്റിയെ ചോദ്യം ചെയ്തപ്പോൾ വീട്ടിൽ ആരുമില്ലായിരുന്നുവെന്നും വേദ് തന്നെ സാധനം വാങ്ങാൻ അയച്ചുവെന്നും അയാൾ മൊഴി നൽകി. അവളെ ഒരു പോറലുമേൽക്കാതെ തിരിച്ചു കിട്ടും.. പ്രതാപ് ചന്ദ്രൻ അയാളുടെ ചുമലിൽ തട്ടി ആശ്വസിപ്പിച്ചു. ഋഷിയും സാരംഗും ഓടിവന്നവളെ പൊതിഞ്ഞു പിടിച്ചു. ഒരിക്കലും വിടില്ലെന്നപോലെ. അവളൊന്ന് തേങ്ങി. തന്നെ ഒരുപാട് സ്നേഹിക്കുന്നവരാണ്. തനിക്ക് വേണ്ടി കൊല്ലാനും ചാകാനും തയ്യാറായവർ. ഒരാൾ പ്രാണനാണെങ്കിൽ ഒരാൾ പാതിയാണ്. ഹൃദയത്തിൽ തന്നെയാണ് അവരുടെ സ്ഥാനം. അവളുടെ കൈകൾ താലിയിൽ അമർന്നു. കണ്ണുനീർത്തുള്ളികൾ മത്സരമെന്നോണം ഒഴുകിയിറങ്ങി.. ഏട്ടൻ കരയല്ലേ.. എല്ലാവരും തകർന്നിരിക്കുകയാ. ഞാൻ ചെയ്തത് എനിക്ക് ശരിയാണ് ഏട്ടാ. എനിക്കറിയാം എന്റെ ജീവിതം ഭദ്രമാക്കാൻ ഏട്ടൻ ചെയ്യാനിരുന്നതാണിത്. തന്നെപ്പോലൊരു പരിശുദ്ധി ഇല്ലാത്തവളെയും കൊലപാതകിയെയുമല്ല അവൻ ജീവിതത്തിൽ കൂടെ കൂട്ടേണ്ടത്. എന്തോ തീരുമാനിച്ചതുപോലെ പൊടുന്നനെ അവൾ ധൈര്യം ആവാഹിച്ചു. കാത്തിരിക്കരുത് എനിക്കായി സാരംഗ്. ഇനിയാ ജീവിതത്തിലേക്ക് കടന്നു വരാൻ യോഗ്യതയില്ലാത്തവളാണ് ഞാൻ. വേദ് പറഞ്ഞതുപോലെ മറ്റൊരുത്തന്റെ എച്ചിൽ. മറക്കണം എന്നെ. ഒരിക്കലും തേടി വരികയോ കാത്തിരിക്കുകയോ ചെയ്യരുത്. സാരംഗിന്റെ ജീവിതത്തിലേക്ക് ഋതിക ഒരിക്കലും കടന്നു വരില്ല. നിയപരമായി എന്നിലുള്ള അവകാശo ഞാൻ തന്നെ മാറ്റിത്തരാം. താലി കെട്ടിയെന്നൊരു ബന്ധമേ നമുക്കിടയിലുള്ളൂ. കേവലമൊരു താലിച്ചരടിന്റെ പേരിൽ എന്നിലേക്ക് വരരുത് സാരംഗ്. അവളുടെ വാക്കുകളുടെ കാഠിന്യത്തിൽ അമ്പരന്ന് മുഖമുയർത്തിയപ്പോഴേക്കും അവരിൽനിന്നും മാറി അവൾ മുന്നോട്ട് പോയിരുന്നു. പോലീസിന്റെയും ആളുകളുടെയും മധ്യത്തിലൂടെ കടന്നു ചെന്നവൾ വണ്ടിയിൽ കയറുന്നതും ഒരു പൊട്ടുപോലെ ആ വണ്ടി ദൂരേക്ക് മറയുന്നതും ശില പോലവൻ കണ്ടു നിന്നു. (തുടരും )

#💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ #📙 നോവൽ പ്രണയവീചികൾ : ഭാഗം 27 - നോവൽ എഴുത്തുകാരി: ആർദ്ര നവനീത്‌ അപമാനഭാരത്താൽ വേദിന്റെ മുഖം താഴ്ന്നിരുന്നു. ഇക്കാലമത്രയും എല്ലാവരുടെയും മുൻപിൽ കെട്ടിയാടിയ ആട്ടത്തിന്റെ മുഖപടമാണിന്ന് ഏവർക്കും മുൻപിൽ അഴിഞ്ഞു വീണത്. ഋതു അവളെന്നും ഒരു ലഹരിയായിരുന്നു തന്നിൽ. മറ്റൊരു പെണ്ണിനും ഇടം നേടാൻ കഴിയാത്ത തന്റെ ഹൃദയത്തിൽ വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപേ പ്രതിഷ്ഠിച്ച രൂപo. അന്നത്തെ കൂട്ടുകാരന്റെ വാക്കുകൾ.. അവൾ അകന്നു പോകുമോ എന്ന അനാവശ്യമായ ചിന്തകൾ ഇതെല്ലാമായിരുന്നു അന്നവളെ സ്വന്തമാക്കാൻ കാരണമായത്. അങ്ങനെ സംഭവിച്ചാൽ ഉടൻ തന്നെ അവളുടെ വിവാഹം നടത്താൻ എല്ലാവരും ശ്രമിക്കുമെന്നും അതുവഴി എങ്ങനെയെങ്കിലും അവളെ കൂടെ കൂട്ടാമെന്നും വിചാരിച്ചു. എന്നാൽ വാടിത്തളർന്ന് കിടക്കാതെ അവൾ കരുത്തോടെ മുന്നോട്ട് കുതിച്ചു. എല്ലാവരിൽ നിന്നുമകന്നു. കാണുമ്പോഴെല്ലാം മോഹമുണർത്തിക്കൊണ്ടവൾ രൂപത്തിലും ഭാവത്തിലും മാറിക്കൊണ്ടിരുന്നു. ഓരോ തവണയും തന്റെ പിടിയിൽനിന്നും പരൽമീൻ പോലെ വഴുതിപ്പോകുമ്പോഴും അവളോടുള്ള മോഹവും ആവേശവും കൂട്ടിയിട്ടേയുള്ളൂ. പ്രണയവും പകയും വാശിയും ഒക്കെ കലർന്നൊരു വികാരമായിരുന്നു അവളോട്. ശരീരം പിടിച്ചടക്കിയാൽ പെണ്ണ് കൈപ്പിടിയിലൊതുങ്ങുമെന്ന് വിചാരിച്ചിരുന്നു. എന്നാൽ ആ ധാരണകൾ തെറ്റായിരുന്നുവെന്ന് ഓരോ നിമിഷവും അവൾ തെളിയിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. ഒടുവിൽ നന്ദൻ അമ്മാവന്റെ മനസ്സിൽ കയറിക്കൂടി ഋതുവിനെ സ്വീകരിക്കാമെന്ന് അറിയിച്ചു. എന്നാൽ അവൾ എതിർത്തു. അവളുടെ എതിർപ്പുകൾ അമ്മാവൻ വകവയ്ക്കില്ലെന്ന് അറിയാമായിരുന്നതിനാൽ അവൾ തന്റേതാകുമെന്ന് അടിയുറച്ചു വിശ്വസിച്ചു. എന്നാൽ എല്ലാം തകർത്തത് അവനാണ് സാരംഗ്. വേദിന്റെ കണ്ണുകൾ വൈരപ്പൊടി വീണതുപോലെ പുകഞ്ഞു. അന്നവന്റെ നെഞ്ചിലവൾ കിടക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ സമനില തെറ്റുമെന്ന് തോന്നിയതാണ്. ഇരുവരുടെയും കണ്ണുകളിൽ നിറഞ്ഞു നിന്ന പ്രണയം മനസ്സിനെ ഉലച്ചിരുന്നു. അവളുടെ വേദിന്റെ കൈപ്പാട് തെളിഞ്ഞ ചുവന്നു തിണർത്ത കവിളും അഴിഞ്ഞുലഞ്ഞ മുടിയും വസ്ത്രങ്ങളും അയാൾ വേദനയോടെ നോക്കിക്കണ്ടു. മകളുടെ വാക്കുകൾക്ക് ചെവിയോർക്കാതെ ബന്ധുക്കളുടെ വാക്കുകൾക്ക് വില നൽകിയതിൽ അയാൾ ആത്മാർത്ഥമായി പശ്ചാത്തപിച്ചു. താൻ ജന്മം നൽകിയ കുഞ്ഞാണ്.. തന്റെ വിരൽത്തുമ്പിൽ പിടിച്ചു പിച്ചവച്ച.. തന്റെ നെഞ്ചോട് ചേർത്ത് താൻ ഉറക്കിയ മകൾ.. എന്നിട്ടും അത്രയും വലിയൊരു ദുരന്തം മകൾക്ക് സംഭവിച്ചിട്ടും അവളെ ചേർത്തു പിടിക്കാതെ അവഗണിച്ച മഹാപാപി. അച്ഛന്റെ നിറഞ്ഞ മിഴികളും കുറ്റബോധം കാരണം നീറിപ്പുകയുന്ന മനസ്സും അവൾക്ക് കാണാൻ കഴിഞ്ഞു. തന്റെയുള്ളിൽ വല്ലാത്തൊരു നീറ്റൽ പടരുന്നത് അവളറിഞ്ഞു. ജന്മം നൽകിയ കുഞ്ഞിനെ വിശ്വസിക്കാൻ കൂട്ടാക്കാത്തവനാണ് ഞാൻ. ചേർത്തുപിടിച്ച് ആത്മവിശ്വാസം പകരുന്നതിന് പകരം വാക്കുകൾ കൊണ്ട് നോവിച്ചിട്ടേ ഉള്ളൂ. തളർത്താൻ നോക്കിയിട്ടേയുള്ളൂ.. എന്തിനും കുറ്റം മാത്രമേ കണ്ടെത്താൻ ശ്രമിച്ചിട്ടുള്ളൂ.. ഒരച്ഛനെന്ന നിലയിൽ പരാജയമായിപ്പോയി മോളേ ഈ നന്ദൻ മേനോൻ… ഗാംഭീര്യം നിറഞ്ഞ സ്വരത്തിനുപകരം ആ സ്വരം ഇടറിപ്പോയിരുന്നു. അച്ഛാ.. സഹിക്കാനാകാതെ അവൾ ആ വായ കൈകളാൽ മറച്ചു. അന്നും ഇന്നും ഋതുവിന് അച്ഛനെ ഒരുപാട് ഇഷ്ടമാണ്. വേദന തോന്നിയിട്ടുണ്ട് അച്ഛൻ മനസ്സിലാക്കാത്തതിൽ… ഒന്ന് ചേർത്ത് പിടിച്ചെങ്കിലെന്ന് ആശിച്ചിട്ടുണ്ട് . എങ്കിലും ഒരിക്കലും ഒരു തരിമ്പുപോലും ഇഷ്ടം കുറഞ്ഞിട്ടില്ല.. എന്റച്ഛനെ ഞാൻ വെറുത്തിട്ടുമില്ല… വിമ്മിക്കരയുന്ന മകളെ തന്റെ നെഞ്ചോട് ചേർത്ത് നെറുകയിൽ ചുണ്ടമർത്തി അയാൾ. എന്നെന്നേക്കുമായി നഷ്ടമായെന്ന് കരുതിയ അച്ഛന്റെ വാത്സല്യചൂരിൽ അവൾ അലിഞ്ഞു നിന്നു. കണ്ടുനിന്ന ശ്രീദേവിയുടെയും ഋഷിയുടെയും മിഴികൾ ഒരുപോലെ നനഞ്ഞു. ഒരരികിലായി എല്ലാം കണ്ട് പുഞ്ചിരിയോടെ നിന്ന സാരംഗിനെ നന്ദൻ കൈയുയർത്തി തന്റെ അരികിലേക്ക് വിളിച്ചു. മുൻപിൽ നിൽക്കുന്ന ഒത്ത ശരീരമുള്ള സുമുഖനായ ചെറുപ്പക്കാരനെ നന്ദൻ ആപാദചൂഡം വീക്ഷിച്ചു. അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ അലയടിക്കുന്ന പ്രണയവും കരുതലും അയാൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. ഋഷി പറഞ്ഞു എല്ലാം.. എന്റെ മകളുടെ മനസ്സിനെ തൊട്ടറിഞ്ഞ.. അവളെ ആത്മാർത്ഥമായി സ്നേഹിക്കുന്ന.. അവളുടെ ജീവൻ രക്ഷിക്കാൻ അവളുടെ കഴുത്തിൽ താലി ചാർത്തിയ സാരംഗിനെ കുറിച്ചെല്ലാം. അച്ഛന്റെ വാക്കുകൾ ധിക്കരിക്കാനാകാതെ എന്നാൽ വേദിന് മുൻപിൽ തല കുനിക്കാതിരിക്കാൻ സ്വയം അവസാനിപ്പിക്കാൻ തയ്യാറായിനിന്ന എന്റെ മോളെ രക്ഷിക്കാൻ താലി എന്ന കവചം അവൾക്ക് നൽകിയതിനെപ്പറ്റി… ഋതുവിന്റെ മിഴികൾ പിടപ്പോടെ സാരംഗിൽ പതിഞ്ഞു. അച്ഛനെ വേദനിപ്പിക്കാതിരിക്കാൻ.. ഋഷിയെട്ടനെയും സാരംഗിനെയും കൊലപാതകി എന്ന പട്ടം ചാർത്താതിരിക്കാൻ താൻ തിരഞ്ഞെടുത്ത വഴി. വേദ് എന്ന നീചൻ തന്റെ കഴുത്തിൽ താലി ചാർത്തുന്നതിന് മുൻപ് സ്വയം ജീവൻ ത്യജിക്കണമെന്ന്. അതുകൊണ്ടാണല്ലോ ഉടൻ തന്നെ അവൻ താലി കൊണ്ട് സംരക്ഷിച്ചതും. നിന്റെ വെള്ളാരംകണ്ണുകൾ അതിൽ നിന്റെ മനസ്സ് കാണാൻ സാധിക്കുമെനിക്ക്.. വിട്ടുപോകാനല്ല എന്നുമെന്റെ നെഞ്ചോട് ചേർത്തു വയ്ക്കാനാണ് ആഗ്രഹിച്ചത് പെണ്ണേ. നീയില്ലാതെ സാരംഗ് പൂർണ്ണനാകില്ല. ആലിലത്താലി കൊണ്ട് നിന്നിലെ അധികാരം ആവാഹിച്ചെടുത്തവനാണ് ഞാൻ. ആത്മാവ് തൊട്ടറിഞ്ഞ പ്രണയം. നിന്റെ കഴുത്തിലെ എന്റെ നാമം ആലേഖനം ചെയ്ത താലി ഏഴ് ജന്മങ്ങളിലും നീയെന്റേതാണെന്നുള്ള വാഗ്ദാനം കൂടിയാണ്. ഋതു ഇല്ലാതെ സാരംഗോ സാരംഗില്ലാതെ ഋതുവോ ഇല്ലെന്ന തിരിച്ചറിവാണ് നമ്മുടെ പ്രണയം. എനിക്കായി പിറന്നവൾ.. ദൈവം എനിക്കായി കരുതിവച്ച കനി. അവന്റെ മിഴികൾ അവളുമായി മൗനമായി സംവദിച്ചു. കൂടുതലൊന്നും പറയാനില്ലാതെ ബന്ധുക്കൾ നിശബ്ദത പാലിച്ചു. വേദ് ആകും ഇതിന്റെ പിന്നിലെന്ന് ആരും ചിന്തിച്ചിരുന്നില്ല. കാരണം അവർക്കിടയിൽ അവൻ കെട്ടിപ്പടുത്തിയ വിശ്വാസം അത്രമേൽ വലുതായിരുന്നു. തന്റെ മകൻ ചെയ്ത തെറ്റിന് പകരമായി അവൻ ചാർത്തുന്ന താലി അതിനൊരു പരിഹാരമാണെന്ന് ചിന്തിച്ചിരുന്നു ഗൗരി. നന്ദന് മുൻപിൽ ഉയർന്നുനിന്നിരുന്ന ശിരസ്സ് കുനിക്കേണ്ടി വന്നു. മക്കൾ തെറ്റുകാരെന്ന് തിരിച്ചറിയുന്ന മാതാപിതാക്കളുടെ അവസ്ഥ ദയനീയമാണെന്ന് അയാൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. കുടുംബത്തിലെ ഈ തലമുറയിലെ ആദ്യത്തെ വിവാഹമാണ്. അത് നാടറിഞ്ഞ് നടത്തണം. നിശ്ചയിച്ച മുഹൂർത്തത്തിൽ തന്നെ സാരംഗ് ഒരിക്കൽക്കൂടി താലി ചാർത്തട്ടെ… അച്ചാച്ചന്റെ വാക്കുകളായിരുന്നു.. എല്ലാവർക്കും സമ്മതമായിരുന്നു. ഋഷി സാരംഗിനെ ആലിoഗനം ചെയ്തു. ശ്രീദേവി മകളെ ചേർത്തു പിടിച്ചു. അവരിലെ അമ്മ സന്തോഷിച്ച നിമിഷങ്ങൾ. ആ സന്തോഷത്തിനിടയിൽ എല്ലാവരും അൽപനേരം വേദിനെ മറന്നു. എന്നാൽ അവന്റെ ഭാവമാറ്റം ഒരാൾ ശ്രദ്ധിച്ചു. ആ മുഖത്തെ പക കത്തി ജ്വലിക്കുന്നത് ആ വ്യക്തി കണ്ടു. തനിക്ക് കിട്ടാതെ പോയത് ആർക്കും കിട്ടാൻ പാടില്ലെന്ന ദുഷ്ചിന്ത അവനിൽ നിറഞ്ഞു. പരസ്പര സ്നേഹത്താലും വിശ്വാസത്തിലുo കെട്ടിപ്പടുക്കേണ്ട പവിത്രമായ ഉടമ്പടിയാണ് വിവാഹമെന്നും സ്നേഹമെന്നത് ഒരു വ്യക്തിക്ക് മാത്രം തോന്നേണ്ടതല്ലെന്നും ബലമായി പിടിച്ചെടുക്കാൻ കഴിയുന്നതല്ല പ്രണയമെന്നും അപ്പോഴവൻ മനഃപൂർവം വിസ്മരിച്ചു. പകയും വാശിയും വൈരാഗ്യവും ആധിപത്യം സ്ഥാപിച്ച മനസ്സിൽ മറ്റൊന്നിനും സ്ഥാനമില്ലല്ലോ. തനിക്ക് നേടിയെടുക്കാൻ കഴിയാത്തതിനെ മുച്ചൂട് നശിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നവരും ഇന്നീ സമൂഹത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നല്ലോ. ഋതുവിന്റെ മുഖത്തെ സന്തോഷം ഇനി വേണ്ട. അവൾ കരയണം. പ്രണയം എന്ന വാക്ക് കേട്ടാലവൾ ഭയക്കണം. സ്നേഹം അവൾക്കന്യമാകണം… അവന്റെ മനസ്സ് മന്ത്രിക്കുന്നതിനോടൊപ്പം അവന്റെ മിഴികൾ നാലുചുറ്റും ഓടിനടന്നു. ഒടുവിൽ ഡൈനിങ്ങ് ടേബിളിൽ ഫ്രൂട്ട്സ് മുറിക്കാൻ വച്ച കത്തിയിൽ കണ്ണുകൾ ഉടക്കി . അതവൻ കൈപ്പിടിയിലൊതുക്കി. വന്യമായ ഭാവത്തോടെ സാരംഗിനെ ലക്ഷ്യമാക്കി പിന്നിലൂടെ ആ കത്തി ചലിച്ചു. വീട് പോലും വിറച്ചുപോകുന്ന സ്വരത്തിൽ മുറിവേറ്റതിന്റെ അലർച്ചയും ബാക്കിയുള്ളവരുടെ നിലവിളിയും ആ വീട്ടിൽ മുഴങ്ങിക്കേട്ടു. വെളുത്ത മാർബിളിൽ പരന്നൊഴുകുന്ന രക്തം കണ്ട് എല്ലാവരും അന്തിച്ചു നിന്നു.. (തുടരും )

#💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ #📙 നോവൽ അനുരാഗം : ഭാഗം 27 - എഴുത്തുകാരി: അഞ്ജലി അഞ്ജു “നീ പറയൂ അനു ഞാൻ ചെയ്തതിൽ തെറ്റുണ്ടോ?” ഇത്രയും കേട്ടപ്പോൾ തന്നെ ഞാൻ തളർന്നു പോയിരുന്നു. കണ്ണുനീർ ഒഴുകി കൊണ്ടേ ഇരുന്നു. ഞാൻ എന്താണ് പറയുക. എന്ത് വാക്ക് പറഞ്ഞാലാണ് ഏട്ടന് തൃപ്തി ആകുക. മനസിൽ തൊട്ട് അങ്ങനെ എനിക്ക് പറയാനാകുമോ? “എനിക്ക് അറിയില്ല.” “ഞാനെല്ലാം പറഞ്ഞില്ലേ അനു.” “ഏട്ടന്റെ മാനസികാവസ്ഥ അതായ കൊണ്ടാണ് ഏട്ടന് അതിൽ ശെരി കണ്ടെത്താനാവുന്നത്. പക്ഷെ…” അത്രയും പറഞ്ഞ് ഞാൻ ഏട്ടന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. ഏട്ടനെ ഭാവം മാറുന്നത് ഞാൻ ശ്രദ്ധിച്ചു. ക്രൂരത മുഖത്തു നിഴലിച്ചിരുന്നു. “എന്താണ് ഒരു പക്ഷെ?” “എത്രയൊക്കെ ന്യായീകരിച്ചാലും ഒരു ജീവനെടുക്കാനുള്ള അവകാശം നമുക്ക് ഇല്ല.” “പിന്നെ എന്നെ മാനസികമായി നശിപ്പിച്ചവൾ സന്തോഷത്തോടെ ജീവിക്കുന്നത് നോക്കി നിക്കാണായിരുന്നോ ഞാൻ.” “ഏട്ടനും മറ്റൊരു സന്തോഷം കണ്ടെത്തണമായിരുന്നു. ഇപ്പോൾ എന്നെ കണ്ടെത്തിയില്ലേ. അതിനു വേണ്ടി കാത്തിരിക്കണമായിരുന്നു. ഏട്ടന്റെ സ്നേഹം സത്യമായിരുന്നെങ്കിൽ ദൈവം ഏട്ടനെ സഹായിക്കുമായിരുന്നു.” “ആര് പറഞ്ഞു. ഞാനും അങ്ങനെയാണെന്നല്ലേ ഏട്ടൻ കരുതിയത് എന്നിട്ടോ?” “അവരെയൊക്കെ സ്നേഹിച്ചിരുന്ന എത്രയോ പേർ ഈ ഭൂമിയിൽ ഉണ്ടാവാം. ഇന്നും അവരെ ഓർത്തു ദുഖിക്കുന്നവർ. എന്നെങ്കിലും തിരികെ വരുമെന്ന് പ്രതീക്ഷയോടെ കാത്തിരിക്കുന്നവർ. ഉറപ്പായും ഒരു അമ്മ കത്തിരിക്കുന്നുണ്ടാവും. അവർ ഏട്ടനോട് എന്ത് തെറ്റാണ് ചെയ്തത്.” “എനിക്കതൊന്നും അറിയില്ല. നമ്മൾ എന്തിനാണ് അതൊക്കെ പറയുന്നത്. എനിക്ക് നിന്നെ ഇഷ്ടമാണ്. അതിലേറെ നിനക്ക് എന്നെയും ഇഷ്ടമാണ്. നീ എന്റെ കൂടെ ഉണ്ടെങ്കിൽ ഇങ്ങനൊന്നും ഞാൻ ഇനി ചെയ്യില്ല.” “അതിന് എന്തുറപ്പാണ് ഉള്ളത്? ഞാൻ ഇല്ലാതായാൽ വീണ്ടും പഴയത് പോലെ ആവില്ലേ? നിക്ക് ഏട്ടനെ ഇഷ്ടമാണ് പക്ഷെ എനിക്ക് മനസമാധാനത്തോടെ ഏട്ടന്റെ കൂടെ ജീവിക്കാനാവില്ല. കുറ്റബോധം എന്നെ വേട്ടയാടിക്കൊണ്ടിരിക്കും.” ആദ്യം ഉണ്ടായിരുന്ന ഭയമൊക്കെ എന്നിൽ നിന്നും മാഞ്ഞു പോയിരുന്നു. ഏട്ടനെ തെറ്റിൽ നിന്നും ശരിയിലേക്ക് നയിക്കാൻ എനിക്ക് മാത്രമേ ചിലപ്പോൾ കഴിയുള്ളു എന്ന ചിന്ത എന്നിൽ ഉടലെടുത്തു. “ഏട്ടനെ കാത്തിരിക്കാൻ ഞാൻ തയ്യാറാണ് പക്ഷെ ചെയ്ത തെറ്റുകൾ ഏട്ടൻ ഏറ്റു പറഞ്ഞ് അതിനുള്ള ശിക്ഷ സ്വീകരിക്കണം. നീ എന്ത് മണ്ടത്തരമാണ് പറയുന്നത്. എന്നെ ജയിലിൽ ഇടനാണോ നീ നോക്കുന്നത്. ഏട്ടന്റെ മാനസികാവസ്ഥ അതായിരുന്നെന്ന് നമുക്ക് സ്ഥാപിച്ചെടുക്കാം. എന്നെങ്കിലും സത്യം പുറത്ത് വരും. ആ ദിവസവും പേടിച്ചിരിക്കാതെ എല്ലാം ഏറ്റുപറഞ്ഞു ബാക്കിയുള്ള കാലമെങ്കിലും സമാധാനത്തോടെ ജീവിക്കാമല്ലോ?” “അങ്ങനെയാണെങ്കിൽ ഞാൻ ഏട്ടനെ ഒരിക്കലും സ്വീകരിക്കില്ല.” “ഹ ഹ ഹ.. ഇനി എന്നിൽ നിന്നൊരു മോചനം നീ പ്രതീക്ഷിക്കുന്നുണ്ടോ അനു. നിന്നെ എനിക്ക് ഇഷ്ടമാണ്. എന്ത് ചെയ്തിട്ടാണെങ്കിലും എന്റെ കൂടെ നീ ഉണ്ടാവും. എന്നെ ഉപേക്ഷിക്കാനാണ് നിന്റെ തീരുമാനമെങ്കിൽ ശ്രീഹൻ വീണ്ടും ഭ്രാന്തനാവും.” “നീ പേടിക്കണ്ട ആരും ഇതൊന്നും അറിയാൻ പോവുന്നില്ല. എന്റെ അച്ഛനെയും കൂട്ടി അടുത്ത ഒരു ദിവസം തന്നെ ഞാൻ വരുന്നുണ്ട്. ഇനിയും താമസിപ്പിക്കേണ്ട ആവശ്യം ഇല്ലല്ലോ. ഏതായാലും നീ കുറച്ചു റസ്റ്റ്‌ എടുക്കു. എനിക്ക് കുറച്ചു പണി ഉണ്ട്. തെളിവുകൾ എല്ലാം നശിപ്പിച്ചേക്കാം ഇനി നിനക്ക് എന്നെ ചതിക്കാൻ തോന്നിയാലോ?” കരയാൻ മാത്രമേ കഴിയുന്നുല്ലായിരുന്നു. ഇനി ഇതിൽ നിന്നൊരു രക്ഷപെടൽ എനിക്കുണ്ടാകുമോ? എല്ലാം സ്വപ്നം പോലെയാണ് തോന്നുന്നത്. ഇഷ്ടമായിരുന്നു ഏട്ടനെ പക്ഷെ എന്തൊക്കെ പറഞ്ഞാലും ഒരു ജീവനെടുക്കുന്ന ആളുടെ കൂടെ എങ്ങനെ ജീവിക്കും. ചെയ്ത തെറ്റിൽ തെല്ലൊരു കുറ്റബോധം എങ്കിലും ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ ഒരു പ്രതീക്ഷയെങ്കിലും ഉണ്ടാകുമായിരുന്നു. ചെയ്ത തെറ്റുകൾ ഏറ്റുപറഞ്ഞു കൂടെ? ആരൊക്കെ അകന്നു പോയാലും ഞാനുണ്ടാകുമായിരുന്നു. നല്ലൊരു ഡോക്ടറെയൊക്കെ കണ്ടു നല്ല രീതിയിൽ പരിചാരിച്ചാൽ ഏട്ടനെ തിരികെ കിട്ടിയേനെ. പക്ഷെ ഏട്ടൻ.. ഞാൻ സ്നേഹിക്കുന്നവരെ വരെ കൊല്ലുമെന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ ആദ്യമായി ദേഷ്യം തോന്നി പോയി. ഈ സ്വഭാവം ഒരിക്കലും മാറില്ല. ചിലപ്പോൾ സ്നേഹത്തിലൂടെ എന്റെ മനസ് മാറ്റാൻ ഏട്ടന് കഴിയുമായിരുന്നു. ഇന്ന് ഇവിടെ വന്നു കഴിഞ്ഞു ഞാൻ കണ്ടത് വേറെ ഏതോ ശ്രീയെ ആയിരുന്നു. ഞാൻ സ്നേഹിച്ചത് ഇങ്ങനെയുള്ള ആളെ അല്ല. എനിക്ക് എന്നോട് തന്നെ പുച്ഛം തോന്നി. ഒരാളെ നന്നായി മനസിലാക്കാതെ പ്രണയിച്ചിരുന്നു. കഷ്ടം!ചിലപ്പോൾ ഈ രഹസ്യമെല്ലാം എന്നിൽ തന്നെ എരിഞ്ഞു തീരുമായിരിക്കും. ഈ രഹസ്യവും പേറി ഏട്ടനൊപ്പം ജീവിക്കാൻ എനിക്കാവില്ല. ഞാൻ കാരണം എന്റെ പ്രിയപ്പെട്ടവർക്ക് ഒന്നും വരാനും പാടില്ല. ഞാൻ മരിക്കുന്നതാവും അതിലും നല്ലത്. വേറെ വഴിയൊന്നും ഇപ്പോൾ എന്റെ മുന്നിലില്ല. വീണ്ടും കാലുകൾക്കിടയിലേക്ക് മുഖം മറച്ചു കരയാൻ മാത്രേ എനിക്ക് കഴിയുമായിരുന്നുള്ളൂ. എന്റെ ഫോൺ? അതിൽ എല്ലാം റെക്കോർഡ് ആയിട്ടുണ്ടാവില്ലേ? അപ്പോളാണ് വീഡിയോ ഷൂട്ട്‌ ചെയ്യാൻ വെച്ച ഫോണിനെ പറ്റി ഞാൻ ഓർത്തത്. ഷെൽഫിലേക്ക് എന്റെ കണ്ണുകൾ പാഞ്ഞു. ഫോൺ അവിടുണ്ടായിരുന്നു. ഞാൻ ഏട്ടൻ പോയ ദിശയിൽ നോക്കി. ആളനക്കം ഒന്നുമില്ല. വേഗം പോയി ഫോൺ എടുത്തു. എല്ലാം റെക്കോർഡ് ആയിട്ടുണ്ട്. “എന്താ അനു ഫോണിലും നോക്കി നിക്കുന്നത്? പോലീസിനെ വിളിക്കാനാണോ?” ഒരു ഞെട്ടലോടെ ഞാൻ തിരിഞ്ഞു നോക്കി. ഏട്ടൻ തൊട്ടടുത്ത് എത്തിയിരുന്നു. “അത് അമ്മയെ.. വീട്ടിൽ ഞാൻ പാറുവിന്റെ കൂടെ പോകുവാണെന്നാ പറഞ്ഞത്. താമസിച്ചാൽ…” എങ്ങനെയോ പറഞ്ഞൊപ്പിച്ചു. “ഓ അതാണോ? ഉച്ച ആയതല്ലേ ഉള്ളൂ കഴിച്ചിട്ട് ഒക്കെ പോയാൽ മതി. വൈകിട്ട് അവിടെ ഏതായാലും എത്തും. ഞാൻ കഴിക്കാൻ വാങ്ങി വരാം.” “വേണ്ട. ഞാൻ പറയുന്നത് മനസിലാക്കു. എനിക്ക് ആലോചിക്കാൻ സമയം വേണം. ഇപ്പോൾ എനിക്ക് ഒട്ടും വയ്യാ. പ്ലീസ്.” “ഞാൻ പറഞ്ഞല്ലോ ആലോചിക്കേണ്ട കാര്യമൊന്നും ഇല്ല. പിന്നെ ഇതൊക്കെ പെട്ടെന്ന് അറിഞ്ഞ ഷോക്ക് ഉള്ളതല്ലേ അത് കൊണ്ട് നീ റസ്റ്റ്‌ എടുക്കു. വീട്ടിൽ പോകണമെങ്കിൽ ഞാൻ ബസ് സ്റ്റോപ്പിൽ ആക്കി തരാം.” “വേണ്ട ഞാൻ ഒറ്റക്ക് പൊയ്ക്കോളാം. എനിക്ക് ഒന്ന് ഒറ്റക്ക് ആവണം.” മറുപടിക്ക് വേണ്ടി ദയനീയതയോടെ ഞാൻ ഏട്ടനെ നോക്കി. തുടരും….

#💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ #📙 നോവൽ പ്രണയവീചികൾ : ഭാഗം 26 - തന്റെ മുൻപിൽ നിൽക്കുന്ന വേദിനെ കണ്ട് അവൾ ഞെട്ടി പിന്നോട്ട് മാറി. എങ്കിലും തെല്ലൊരു ആശ്വാസം തേടിയവളുടെ മിഴികൾ ഗേറ്റിലേക്ക് പാഞ്ഞു. സെക്യൂരിറ്റിയെ ആണ് നോക്കുന്നതെങ്കിൽ അയാളവിടെയില്ല. വന്നത് ഈ വീട്ടിലെ ആളും അതിലുപരി എന്റെ അമ്മാവന്റെ വിശ്വസ്തനുമായതുകൊണ്ട് ഞാൻ പറഞ്ഞപ്പോൾ തന്നെ അയാൾ പോയി. കുറച്ച് സാധനം വേണമെന്ന് പറഞ്ഞു. അത് വാങ്ങി അയാൾ വരാൻ ഒരു മണിക്കൂറോളം എടുക്കും. അതിനുമുൻപ് വന്ന കാര്യം സാധിച്ച് എനിക്ക് മടങ്ങണം. വാതിൽ കടന്നവൻ അകത്തേക്ക് കയറി. ഇറങ്ങെടാ ഇവിടുന്ന്. ഇല്ലെങ്കിൽ ഞാൻ അച്ഛനെ വിളിക്കും… അവൾ ഭീഷണിയെന്നോളം പറഞ്ഞു. ഹഹഹ… നിന്റെ അച്ഛനും ഏട്ടനും ബാക്കിയുള്ളവരും ഇപ്പോൾ ടെക്സ്റ്റയിൽസിൽ കാണും. പെണ്ണുങ്ങളല്ലേ അവരുടെ ഇഷ്ടങ്ങൾ നോക്കിയെടുത്ത് വരുമ്പോൾ സമയം ഒരുപാടാകും.. പിന്നെ ഞാനിന്ന് നിന്റെ കാമുകനെ കണ്ടിരുന്നു. എന്നെ തളർത്താനാകാം അവൻ എന്നോടൊരു കാര്യം പറഞ്ഞു. ഋതിക ഇപ്പോൾ സാരംഗിന്റെ ഭാര്യയാണെന്ന്… പല്ല് ഞെരിച്ചൊരു ചിരിയോടെ അവൻ അവളെ നോക്കി. തന്റെ നെഞ്ചോട് കിടന്ന താലിമാല മുറുകെ പിടിച്ചുകൊണ്ട് അവൾ പിന്നോക്കം വേച്ചുപോയി. പാടില്ല തളരാൻ പാടില്ല. ഇവന്റെ മുൻപിൽ തളരുന്നതിലും ഭേദം മരണമാണ്. അവളുടെ മനസ്സിൽ സാരംഗിന്റെയും ഋഷിയുടെയും മുഖം തെളിഞ്ഞു വന്നു. കണ്ണുകൾ നീർമുത്തുകളാൽ തിളങ്ങി. അവളുടെ മുഖഭാവം കേട്ടതെല്ലാം സത്യമെന്ന് വിളിച്ചോതുന്നവയായിരുന്നു. അവൾക്ക് നേരെ പാഞ്ഞുചെന്നവൻ അവളുടെ മുടിയിൽ കുത്തിപ്പിടിച്ചു. തലയിൽ പൊതിഞ്ഞ ടവ്വൽ നിലത്തുവീണു. വേദനകൊണ്ടവൾ മുഖം ചുളിച്ചു. എവിടെനിന്നോ വന്നൊരു ഊർജ്ജത്തിൽ ഇരുകൈകളും കൊണ്ടവനെ ആഞ്ഞുതള്ളി. പെട്ടെന്നുണ്ടായ വീഴ്ചയിൽ അടിപതറി അവൻ ഡൈനിങ്ങ് ടേബിളിൽ തല തട്ടി വീണു ചെറുതായി പൊട്ടിയ തലയിൽ കൈയമർത്തി വർദ്ധിച്ച കോപത്തോടെ അവനവളെ നോക്കി. അതേടാ നീ കേട്ടതും അറിഞ്ഞതും എല്ലാം സത്യം തന്നെയാണ്. ഞാൻ സാരംഗ് ചന്ദ്രശേഖറുടെ ഭാര്യയാണ്. അവന്റെ താലിയുടെ അവകാശി.. തന്റെ കഴുത്തിൽ കിടന്ന താലിമാലയുയർത്തി കൊണ്ടവൾ ഉറക്കെ അലറി. സ്വർണ്ണത്തിൽ തീർത്ത ആലിലത്താലിയും അതിലെ സാരംഗ് എന്ന പേരും അവളുടെ മുഖത്തെ ഭാവവും അവന്റെ ഉള്ളിലെ രോഷവും പകയും പുറത്തേക്ക് വമിപ്പിക്കാൻ കാരണമായി. പന്ന മോളേ.. എങ്ങനെ തോന്നിയെടീ നിനക്ക് അവന്റെ മുൻപിൽ തല കുനിക്കാൻ. ഇതെനിക്ക് ക്ഷമിക്കാൻ ആകില്ല. എന്നെ തോൽപ്പിക്കൻ നോക്കുന്നല്ലേടീ.. അവനവളുടെ കവിളിൽ ആഞ്ഞടിച്ചു. കറങ്ങി പോയവൾ ചുവരിൽ തട്ടി നിലത്തേക്ക് ഊർന്നുവീണു. അവനവളുടെ മുൻപിലായി മുട്ട് കുത്തിയിരുന്നു. നാടടക്കം വിവാഹം ക്ഷണിച്ച് എല്ലാ ഒരുക്കങ്ങളും പൂർത്തിയായപ്പോൾ നീയെന്നെ അപമാനിക്കാൻ ശ്രമിക്കുകയാണല്ലേ… അവനവളുടെ കവിളിൽ കുത്തിപ്പിടിച്ച് പറഞ്ഞു. അപമാനം… ത്ഫൂ.. അവളവന്റെ മുഖത്ത് തുപ്പി. പതിനഞ്ചാം വയസ്സിൽ എന്നെ പിച്ചിച്ചീന്തിയപ്പോൾ.. നിന്റെ അടക്കി വയ്ക്കാൻ കഴിയാത്ത കാമം എന്നിൽ പെയ്തൊഴിച്ചപ്പോൾ… കുടുംബക്കാരുടെയും കൂടപ്പിറപ്പിന്റെയും ജന്മം തന്നവരുടെയും മുൻപിൽ എന്നെ കുറ്റക്കാരിയാക്കി വേശ്യയ്ക്ക് സമമാക്കി നിർത്തിയപ്പോൾ ഞാനനുഭവിച്ച അപമാനം അതിൽ ഒരു ശതമാനമെങ്കിലും നീ അനുഭവിച്ചിട്ടുണ്ടോ. ആറുവർഷമായി എന്റെ അച്ഛൻ എന്നെ സ്നേഹത്തോടൊന്ന് നോക്കിയിട്ട് ആ വേദന നിനക്കറിയാമോ. ആറുവർഷമായി എന്നിൽ നിന്നും അകറ്റിയ എന്റെ കുടുംബം ആ വേദനയുടെ ആഴം നിനക്ക് മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിയുമോ.. അവൾ ചോദ്യശരങ്ങൾ എയ്തു കൊണ്ടിരുന്നു. ഇല്ലെടീ എനിക്കതൊന്നും അന്നും ഇന്നും ഇപ്പോഴും പ്രശ്നമല്ല. എനിക്ക് വേണ്ടത് നിന്നെയാണ്. അത് നൂറാവർത്തി നിന്നോട് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട് ഞാൻ. എനിക്കറിയില്ല എന്തുകൊണ്ടാണ് അടങ്ങാത്ത മോഹമായി നീയെന്നിൽ നിറഞ്ഞു നിൽക്കുന്നതെന്ന്. ഒരിക്കൽ അറിഞ്ഞിട്ടും മാധുര്യം നഷ്ട്ടമാകാത്ത മധുരക്കനിയാണ് നീ. അന്ന് മുതലിന്നുവരെ ആരും ഒന്നുമറിയാതെ ഇതുവരെ എത്തിക്കാൻ ആകുമെങ്കിൽ വിവാഹം നടത്താനും എനിക്ക് കഴിയും. പക്ഷേ നിന്റെയീ അഹങ്കാരം അതിനി വേണ്ട. എന്നെ ഇത്രയും അപമാനിച്ചിട്ട് നീ സന്തോഷിക്കേണ്ട. നിന്നെ എന്റേതാക്കിയിട്ട് ഞാൻ പോകുന്നത് അവന്റെ അടുത്തേക്കാണ്. അവനെ കൊല്ലാൻ. അതുകഴിഞ്ഞ് നിന്റെ കഴുത്തിൽ വേദിന്റെ താലി വീഴുന്നതിന് തടസ്സമില്ലല്ലോ.. അവൻ കെട്ടിയ താലി ഇനി നിന്റെ കഴുത്തിൽ വേണ്ട… അവനവളുടെ കഴുത്തിലെ താലിയിൽ പിടി മുറുക്കി. ഒരു കൈകൊണ്ട് താലിയിൽ കൈചേർത്തവൾ അവന്റെ കവിളിൽ അടിച്ചു. പിടഞ്ഞെഴുന്നേറ്റ് ഓടാൻ നിൽക്കും മുൻപേ അവന്റെ പിടി അവളുടെ ദാവണിത്തുമ്പിൽ വീണിരുന്നു. അവനത് വലിച്ചെടുത്തപ്പോൾ ഇരുകൈകളും മാറിൽ പിണച്ചവൾ പിന്നോക്കം മാറി വല്ലാത്തൊരു ആവേശത്തോടെ അവന്റെ കണ്ണുകൾ അവളുടെ ശരീരമാകെ ഓടി നടന്നു. വാതിൽ കടന്ന് പുറത്തേക്ക് ഓടാൻ നിന്നവളെ പുഷ്പം പോലെ തോളിലിട്ട് അവൻ മുകളിലേക്കുള്ള പടവ് കയറാൻ തുടങ്ങി. കൈകൾ കൊണ്ടവൾ അവന്റെ ചുമലിൽ അടിച്ചു കൊണ്ടേയിരുന്നു. അവളുടെ പിടച്ചിൽ അവന്റെ ആവേശം വർധിപ്പിച്ചതേയുള്ളൂ. ആഹ്.. അലർച്ചയോടെ അവൻ അവളെ നിലത്തേക്കിട്ടു. അവളുടെ കീരിപ്പല്ല് അമർന്ന ചുമലിൽ അവൻ അമർത്തി തടവി. വലിയൊരു തെറിയുമായി മുന്നോട്ട് അവളെ പിടിക്കാൻ പോയവൻ തെറിച്ചു പിന്നോട്ട് വീണു. ഓടിയിറങ്ങാൻ പോയ ഋതു ആരുടെയോ മാറിൽ വീണിരുന്നു. തനിക്ക് പരിചിതമായ വിയർപ്പിന്റെ ഗന്ധമവളുടെ നാസാരന്ധ്രങ്ങളിലൂടെ കടന്നുപോയി. അവ തിരിച്ചറിഞ്ഞെന്നപോലെ അവളവനെ ആഞ്ഞു പുൽകി. ചേട്ടൻ താമസിച്ചില്ലല്ലോ.. ചെറുചിരിയോടെ മുന്നിൽ നിൽക്കുന്ന സാരംഗിന്റെ കവിളിലേക്ക് ആഞ്ഞടിച്ചു കൊണ്ടവൾ വീണ്ടുമവനെ ആലിംഗനം ചെയ്തു. ചിരിയോടെ അവനവളെ ചേർത്തു പിടിച്ചു. കോപത്തോടെ വേദ് എഴുന്നേറ്റു വന്നു. ടാ.. ചീത്ത വിളിച്ചുകൊണ്ട് അവൻ സാരംഗിനെ കോളറിൽ പിടിച്ചു. എന്റെ പെണ്ണിനെ തന്നെ നിനക്ക് വേണമല്ലേ. എന്റെ എച്ചിലുതന്നെ തിന്നണമെന്ന് നിനക്കെന്താടാ ഇത്ര വാശി. കഴിഞ്ഞ കുറേ വർഷമായി എല്ലാവരുടെയും മുൻപിൽ അഭിനയിച്ചും ഇവളെ നോട്ടമിട്ടും നടക്കുന്നതാണ് ഞാൻ. വിവാഹം വരെ കൊണ്ടെത്തിക്കാൻ എനിക്ക് കഴിഞ്ഞു. അത് തകർക്കാൻ ശ്രമിച്ച നീയിനി ജീവനോടെ വേണ്ട. കൈയിലിരുന്ന ദാവണി അവൾക്ക് നീട്ടിക്കൊണ്ട് സാരംഗ് വേദിന്റെ കൈകൾ ബലമായി വിടുവിച്ചു. ഇരുകൈകളും കൊണ്ടവന്റെ കവിളിൽ ഇടിച്ചു. രക്തത്തിന്റെ കനത്തച്ചുവ അവൻ വായിലറിഞ്ഞു. തന്റെ മുൻപിൽ നിൽക്കുന്നവരെ കണ്ട് വേദ് ഞെട്ടി. കുടുംബക്കാരെല്ലാം മുൻപിൽ നിൽക്കുന്നു. തന്റെ അമ്മയുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞൊഴുകുന്നുണ്ട്. ശ്രീദേവിയുടെ അവസ്ഥയും മറിച്ചായിരുന്നില്ല. കൈകുടഞ്ഞ് തന്റെ മുൻപിൽ നന്ദൻ നിൽക്കുന്നു. കള്ള നായെ.. കൂടെ നിന്ന് ചതിക്കുകയായിരുന്നല്ലേടാ. എന്റെ പൊന്നുമോളെ പിച്ചിയെറിഞ്ഞിട്ട് എല്ലാവരുടെയും മുൻപിൽ ത്യാഗിയായി അഭിനയിച്ചു ഫലിപ്പിക്കുകയായിരുന്നല്ലേ… വീണ്ടുമയാളുടെ കൈകൾ ഉയർന്നുതാഴ്ന്നു. എല്ലാം എല്ലാവരും അറിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. അവന് അപമാനം കൊണ്ട് തൊലി ഉരിഞ്ഞുപോകുന്നതുപോലെ തോന്നി. ഋതു നേരത്തെ പറഞ്ഞ വാക്കുകൾ അവന്റെ കർണ്ണപടങ്ങളിൽ മുഴങ്ങിക്കേട്ടു. അവൾ അന്ന് അനുഭവിച്ച അപമാനത്തിന്റെ ആഴം അപ്പോഴവൻ അനുഭവിച്ച് അറിയുകയായിരുന്നു. കാലം കണക്ക് പറയുമെന്നാരോ ഉള്ളിലിരുന്ന് വിളിച്ചു പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. (തുടരും )

#💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ #📙 നോവൽ അനുരാഗം : ഭാഗം 26 ഏകാന്തതയിലേക്ക് നോക്കി കൊണ്ട് ഏട്ടൻ പറഞ്ഞ് തുടങ്ങി. “കുട്ടിക്കാലം മുതൽക്കേ ഒറ്റപ്പെട്ടാണ് ഞാൻ ജീവിച്ചത്. എപ്പോളും ജോലിത്തിരക്കുകൾ പറഞ്ഞു വീട്ടിൽ അച്ഛൻ വരാറില്ലായിരുന്നു. അമ്മയും ഞാനും മാത്രമുള്ളതായിരുന്നു എന്റെ ലോകം. അച്ഛന്റെ പെരുമാറ്റം കൊണ്ടാണോ അതോ അമ്മയ്ക്ക് അവിടെ സൗഹൃദങ്ങൾ ഇല്ലാത്തത് കൊണ്ടാണോ എന്നറിയില്ല അമ്മ പൊതുവെ അന്തർമുഖി ആയിരുന്നു. ആരോടും സംസാരിക്കാതെ.. എന്നോട് പോലും ഒന്നും മിണ്ടാറില്ലായിരുന്നു. അമ്മ പുഞ്ചിരിച്ചു പോലും അധികം കണ്ടിട്ടില്ല. അത് കൊണ്ട് തന്നെ ഞാനും അങ്ങനെ തന്നെ വളർന്നു. പലപ്പോഴും ഏകാന്തതയിൽ ഞാൻ സന്തോഷം കണ്ടെത്തിയിരുന്നു. ആൾക്കൂട്ടവും അട്ടഹാസങ്ങളും ശബ്ദങ്ങളും എനിക്ക് ഇഷ്ടമായിരുന്നില്ല. സ്കൂളിൽ പോവാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ കൂട്ടു കൂടാൻ വന്നവരെയെല്ലാം മാറ്റി നിർത്തി അവിടെയും ഒറ്റപ്പെടാൻ ആണ് ഞാൻ ആഗ്രഹിച്ചത്. പക്ഷെ ശിഖി… അവൾ എനിക്കെന്നും അത്ഭുതമായിരുന്നു. ഒരു മനുഷ്യന് എങ്ങനെ ഇത്രത്തോളം സംസാരിക്കാനും ചിരിക്കാനും കഴിയുന്നു. ക്ലാസ്സിലെ എല്ലാവരും അവളോട് കൂട്ടായിരുന്നു. ഞാനൊന്നും മിണ്ടില്ലെങ്കിലും അവൾ എന്നോട് അടുക്കാൻ ശ്രെമിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. അവസാനം ഞാനും അവളുടെ സാമീപ്യം ആഗ്രഹിക്കാൻ തുടങ്ങി. അവളിലൂടെ ഞാൻ ഈ ലോകത്തെ കാണാൻ തുടങ്ങി. അത്രയും കാലം കണ്ടതിനും അപ്പുറം വേറെയും കുറേ കാര്യങ്ങൾ ഉണ്ടെന്ന് മനസിലാക്കി തന്നത് അവളാണ്. സൗഹൃദത്തിന് അപ്പുറം മറ്റൊന്നും ഞാൻ അവളിൽ കണ്ടിരുന്നില്ല. എല്ലാവർക്കും കൈ പിടിച്ചു ലോകത്തെ പരിചയപ്പെടുത്തുന്നത് അമ്മയല്ലേ? എനിക്ക് അവളായിരുന്നു. അവളെ പോലെ ഞാനും മാറുകയായിരുന്നു. എല്ലായിടത്തും എനിക്കും സൗഹൃദങ്ങൾ ഉണ്ടായി. ക്ലാസ്സിലെ എല്ലാ പരിപാടികൾക്കും മുന്നിലുണ്ടായിരുന്നു ഞങ്ങൾ. അവളാണ് നൃത്തത്തിന്റെ ആദ്യ ചുവടുകൾ എനിക്ക് പറഞ്ഞ് തന്നത്. അങ്ങനെ ഒന്നാം ക്ലാസ്സ്‌ മുതൽ തുടങ്ങിയ ഞങ്ങളുടെ സൗഹൃദം പ്രണയമായി മാറിയത് എട്ടാം ക്ലാസ്സിൽ വെച്ചായിരുന്നു. അവളാണ് ഇഷ്ടം ആദ്യം പറഞ്ഞത്. എനിക്ക് അവളോട് പ്രണയമാണോ എന്നറിയില്ലായിരുന്നു. പക്ഷെ അവളില്ലാത്ത ഒരു ദിവസം എനിക്ക് ജീവിതത്തിൽ ഇല്ലാത്തത് കൊണ്ടും അവൾ മറ്റൊരാളുടെ ആകുമോ എന്നാ ഭയം കൊണ്ടും ഞാനും എന്റെ ഇഷ്ടം അവളെ അറിയിച്ചു. പിന്നീട് ഞങ്ങളുടെ പ്രണയ കാലമായിരുന്നു. സൗഹൃദം എന്താണെന്ന് അറിയിച്ച പോലെ പ്രണയം എന്താണെന്നും അവളെന്നെ പഠിപ്പിച്ചു. പക്ഷെ പ്ലസ്‌ ടു അവസാന കാലം ആയപ്പോൾ…” ഏട്ടന്റെ മുഖം ദേഷ്യം കൊണ്ട് വലിഞ്ഞു മുറുകുന്നുണ്ടായിരുന്നു. “അവൾ എന്നിൽ നിന്നും അകലാൻ തുടങ്ങി. മറ്റൊരു ചെറുക്കാനുമായി അവൾ ഇഷ്ടത്തിലാണെന്ന് വളരെ വൈകിയാണ് ഞാൻ അറിഞ്ഞത്. എങ്കിലും ഞാൻ ക്ഷമിക്കാൻ തയ്യാറായിരുന്നു. കാരണം അവളെ എനിക്ക് വിട്ടു കൊടുക്കാൻ പറ്റുമായിരുന്നില്ല. ഞാൻ അവളെ സ്നേഹിച്ചവനെ ഉപദ്രവിച്ചു. എനിക്കും പരിക്കുകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. അവളെന്നെ കാണാൻ വന്നു. ഞാൻ കാലു പിടിച്ചു പറഞ്ഞിട്ടും എന്നെ ഉപേക്ഷിച്ചു പോയി. ഒരു പെൺകുട്ടി ആഗ്രഹിക്കുന്ന സ്നേഹം കൊടുക്കാൻ എനിക്കാവില്ലത്രേ. അവളെന്താണ് അങ്ങനെ പറഞ്ഞതെന്ന് എനിക്ക് അറിയില്ല. ആ വാക്കുകളാണ് എന്നെ ഏറ്റവും തളർത്തിയത്. വീണ്ടും ഞാൻ ഒറ്റപ്പെടൽ ആഗ്രഹിച്ചു തുടങ്ങി. പക്ഷെ അതിലും എനിക്ക് സന്തോഷം കണ്ടെത്താനായില്ല. അവളുടെ ഓർമ്മകൾ അവസാനം പറഞ്ഞ വാക്കുകൾ എല്ലാം എന്നെ ഭ്രാന്തനാക്കി. ഒരു വർഷം ഞാൻ ഡിപ്രെഷനിൽ ആയിരുന്നു. മരുന്നുകൾ കഴിച്ചു അത് മാറാൻ തുടങ്ങി. പക്ഷെ പഴയ ശ്രീ ആവാൻ എനിക്ക് കഴിഞ്ഞില്ല. പേടിയായിരുന്നു. സൗഹൃദത്തോട് പ്രണയത്തോട് പെണ്ണുങ്ങളോട്. ദേഷ്യവും നിരാശയുമായിരുന്നു. എന്നെ ഒരു ഭ്രാന്തനാക്കിയ അവളെ കൊല്ലണമെന്നായി എന്റെ ചിന്ത. ഞാനത് ചെയ്യുകയും ചെയ്തു. അതൊരു അപകട മരണമായി എല്ലാവരും കണ്ടു.” നിർവികാരമായി ഏട്ടൻ അത് പറഞ്ഞപ്പോൾ എന്റെ മനസിൽ വേലിയേറ്റങ്ങൾ നടക്കുന്നത് ഞാനറിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. “അനു പ്ലീസ്. നീ എന്നെ മനസിലാക്കു. നിനക്കേ എന്നെ മനസിലാക്കാൻ പറ്റുള്ളൂ. അവൾ എന്നോട് പ്രണയം പറഞ്ഞില്ലായിരുന്നെങ്കിൽ ഇങ്ങനൊന്നും ഉണ്ടാവില്ലായിരുന്നു. അവളല്ലേ തെറ്റുകാരി. ഞാൻ ഒന്നും ചെയ്തിട്ടില്ലല്ലോ. എന്റെ സ്നേഹം പിടിച്ചു വാങ്ങിയിട്ട് പാതി വഴിയിൽ ഉപേക്ഷിച്ചത് കൊണ്ടല്ലേ ഞാൻ..” എനിക്ക് പറയാൻ മറുപടി ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. ദയനീയമായി ഞാൻ ഏട്ടനെ നോക്കി. “അപ്പോൾ ജെസ്സിയും നന്ദനയും?” “ഹ ഹ ഹ.. അവരോ അവരും ശിഖി ആയിരുന്നു. നിനക്കറിയാത്ത വേറെയും ശിഖികൾ ഉണ്ട് അനു. അവളെ ഞാൻ കൊന്നതിനു ശേഷം അവളെ പോലെ പെരുമാറുന്ന എല്ലാവരിലും എനിക്ക് ശിഖിയെ ആണ് കാണാൻ കഴിഞ്ഞത്. ചിലപ്പോൾ എന്റെ ഭ്രാന്ത്‌ കൊണ്ടാവും. നിന്നെയും ആദ്യമൊക്കെ അങ്ങനെയാണ് ഞാൻ കരുതിയത്. റിഷി ഇല്ലായിരുന്നെങ്കിൽ ചിലപ്പോൾ നിന്നെയും ഞാൻ കൊന്നിരുന്നേനെ” ഞെട്ടലോടെ ഞാൻ അയാളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. “അതേ അനു എനിക്ക് നിന്നോട് ഒന്നും മറയ്ക്കാനാവില്ല. എല്ലാം പറഞ്ഞ് നിന്നെ എന്റെ സ്വന്തമാക്കണം. ഭ്രാന്ത്‌ പിടിച്ച ഒരു നിമിഷത്തിൽ നിന്നെയും കൊല്ലാൻ എനിക്ക് തോന്നി പോയി. എല്ലാവരോടും കൂട്ട് കൂടുന്ന എവിടെ പോയാലും എന്റെ പുറകേ വരുന്ന നീ.. ശിഖിയെ പോലെ തന്നെ ആയിരുന്നു. അവൻ ഇത്രയും നിന്നെ സ്നേഹിച്ചിട്ടും ഒരു കരുതലും നിന്നോട് കാണിക്കാത്ത എന്നെ നീ എപ്പോളും സ്നേഹിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. എന്നേക്കാൾ വല്യ ഭ്രാന്ത്‌ നിനക്കാണെന്നു പോലും എനിക്ക് തോന്നിപ്പോയി. നീ ഒന്ന് നോക്കാൻ വേണ്ടി എത്ര തവണ നിന്റെ മുന്നിലൂടെ ഞാൻ നടന്നെന്ന് അറിയുവോ. എന്നെ മാത്രം സ്നേഹിച്ചു നീ അപ്പോളും എന്നെ കാത്തിരുന്നു. വീണ്ടും എല്ലാം പഴയ പോലെ ആയി. നിന്നോട് ഇഷ്ടം പറയാൻ കാത്തിരുന്ന നമുക്കിടയിലേക്ക് ഒരു കാരണവും ഇല്ലാതെ വന്നവളാണ് നന്ദന. ഓണം സെലിബ്രേഷനു അവൾ അത്രത്തോളം എന്നെ ഭ്രാന്തനാക്കി. പുറകേ നടന്നു ശല്യം ചെയ്തു. അവൾ പോകുമ്പോൾ ഞാനും കൂടെ ചെല്ലുമോ എന്ന് എന്നോട് ചോദിച്ചു. ആ ദേഷ്യത്തിൽ പുറത്തേക്ക് വരുമ്പോളാണ് നിന്നെ ഞാൻ കണ്ടത്. നിന്റെ മുഖം ഭാവവും അവളോടുള്ള സംസാരവും കണ്ടപ്പോൾ നീ ഞങ്ങളെ തെറ്റിദ്ധരിച്ചു എന്നെനിക്ക് മനസിലായി. അല്ലെങ്കിലും അവൾ ഒരു പോക്ക് കേസ് ആണെന്ന് എല്ലവർക്കും അറിയുന്ന കാര്യമാണല്ലോ. നീ തെറ്റിധരിച്ചാലും കുറ്റം പറയാനാവില്ല. നിന്നോട് ഇഷ്ടം പറയാൻ വന്ന എനിക്ക് അവളോട് ദേഷ്യം തോന്നി. വീണ്ടും പുറകേ വന്നു ഭ്രാന്ത്‌ പിടിപ്പിച്ചപ്പോൾ ഞാൻ അവളുടെ കൂടെ വീട്ടിലേക്ക് പോന്നു. എന്നിട്ട്… അവളെയും…” ഏട്ടൻ വീണ്ടും ചിരിച്ചു. ആ കണ്ണുകളിൽ കുറ്റബോധത്തിന്റെ ഒരു നാമ്പ് പോലും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല എന്നത് എന്റെ ഭയത്തെ വീണ്ടും ആളി കത്തിച്ചു. തുടരും….. റിഷിയെയും അനുവിനെയും ഒന്നിപ്പിക്കാൻ വേണ്ടിയല്ല ഞാൻ ശ്രീയെ ഇങ്ങനെയാക്കിയത്. ഈ കഥ എഴുതും മുൻപ് തന്നെ ശ്രീയെന്ന കഥാപാത്രം എങ്ങനെ ആയിരിക്കണമെന്ന് ഞാൻ തീരുമാനിച്ചിരുന്നതാണ്. ആദ്യത്തെ ഭാഗങ്ങളിൽ അത് കൊണ്ട് തന്നെയാണ് ശ്രീയെ വത്യസ്ഥ സ്വഭാവത്തിൽ അവതരിപ്പിച്ചത്. അതിനു ശേഷം മാത്രമാണ് റിഷിയെന്ന കഥാപാത്രം ഉടലെടുത്തത്. അനുവിന്റെയും ശ്രീയുടെയും കഥയാണിത്. ചിലർക്കെങ്കിലും ഞാൻ റിഷിക്ക് വേണ്ടി കഥ മാറ്റിയെന്ന് തോന്നലുണ്ടാവാം. അതിലെനിക്ക് ഒത്തിരി സങ്കടം തോന്നി. കാരണം എനിക്ക് ഏറ്റവും ഇഷ്ടമുള്ള കഥാപാത്രം ശ്രീ ആയിരുന്നു. ആർക്കും വേണ്ടി അയാളുടെ സ്വഭാവം മാറ്റാൻ എനിക്കാവില്ല. വായനയ്ക്കും അഭിപ്രായത്തിനും എല്ലാവരോടും ഒത്തിരി നന്ദി ഉണ്ട് കേട്ടോ 😍