#💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ #📙 നോവൽ നീരവം : ഭാഗം 1 - എഴുത്തുകാരി: വാസുകി വസു “നീരജ് നിങ്ങൾ ഉദ്ദേശിക്കുന്നൊരു പെൺകുട്ടിയല്ല ഞാൻ.. ഈ ഗ്രാമം വിട്ട് ഒരിക്കലും ഞാൻ പുറത്ത് പോയിട്ടില്ല.എന്റെ സർവ്വസ്വവും ഇവിടെ തന്നെയാണ്. പ്ലീസ് നിങ്ങൾ ഒന്ന് പോയി തരുവോ.എന്റെ അരങ്ങേറ്റമാണിന്ന് ഇവിടെ” ചമയങ്ങളണിഞ്ഞ് തൊഴുകൈകളോട് മീരജ അവനു മുമ്പിൽ നിൽക്കുകയാണ്.കണ്ണുകളിൽ യാചനാ ഭാവമാണ്.ഉപദ്രവിക്കരുതേയെന്ന്.. “മീരജ താൻ എന്നെക്കൂടിയൊന്ന് മനസ്സിലാക്കണം പ്ലീസ്..” നീരജ് അപേക്ഷിച്ചെങ്കിലും അവളിലെ ഭയം മാറിയിരുന്നില്ല.കണ്ണുകളിൽ ഭയം ഓളം വെട്ടുന്നുണ്ട്.ആ മിഴികൾ ഭയപ്പാടോടെ ആരെയോ തേടുകയാണ്.. “പ്ലീസ് താൻ ഇവിടെ നിന്ന് ഒന്ന് പോയി തരൂ..അയാൾ ഇപ്പോൾ ഇവിടെയെത്തും.എന്റെ അരങ്ങേറ്റം ഇല്ലാതാക്കരുത്” തേങ്ങലിന്റെ അകമ്പടിയോടെ മീരജയുടെ കരച്ചിൽ ഉയർന്നു.നീരജിന്റെ നെഞ്ചിലൊരു പിടച്ചിൽ ഉയർന്നു. “വാടാ നമുക്ക് പോകാം.ഇവളുടെ മുമ്പിൽ അപേക്ഷിച്ചിട്ടും കാര്യമില്ല.കല്ലിനു പേലും കുറച്ചെങ്കിലും അലിവ് ഉണ്ടാകും” നീരജ അവന്റെ കയ്യും പിടിച്ചു വലിച്ചു മുമ്പോട്ട് നടന്നു. സ്റ്റേജിൽ നിന്ന് അനൗൺസ്മെന്റ് ഉയർന്നു. “നമ്മുടെ ഗ്രാമത്തിന്റെ അഭിമാനമായ മീരജയുടെ അരങ്ങേറ്റമാണ് അടുത്തത്” മീരജ സ്റ്റേജിനു പിന്നിലെ ചെറിയ റൂമിലേക്ക് ഓടിക്കയറി.ചമയങ്ങളിൽ അവൾക്ക് സംതൃപ്തി ഉണ്ടായിരുന്നു. “മീര എന്റെ ഏട്ടനൊരു പാവമാണ്.എന്റെ ഏട്ടനൊരു പെൺകുട്ടിയെ പ്രണയിച്ചിരുന്നു.അവൾ പോയതോടെ ഏട്ടൻ മാനസികമായി തകർന്നു. ഏട്ടനെ രക്ഷിക്കാൻ ആ പെൺകുട്ടിയുടെ മുഖസാദൃശ്യമുള്ളൊരു പെൺകുട്ടിയുടെ സാന്നിധ്യം ആവശ്യമാണ്” നീരജ് പറയുന്നതെല്ലാം ക്ഷമയോടെയാണു മീരജ ആദ്യം കേട്ടത്.പിന്നീട് കേൾക്കുന്തോറും അവൾക്ക് പേടിയായി. “അതേ മീരജാ..നീരജ് പറയുന്നതെല്ലാം സത്യമാണ്‌. ഞാനും ഇവനും ഇരട്ടകളാണ്.ഞങ്ങളുടെ മൂത്ത ഏട്ടനാണ് നീരവ്.പണം എത്ര വേണമെങ്കിലും തരാം” പിന്നീട് ഓരോന്നും വിവരിക്കുമ്പോൾ അവളിൽ ഭയവും വളർന്നു… അച്ഛൻ കുഞ്ഞിലേ നഷ്ടമായതാണ് മീരജക്ക്.പാവപ്പെട്ട കുടുംബം. അമ്മ ഗൗരി യവ്വനത്തിലും സുന്ദരിയായിരുന്നു..അവർക്ക് ബന്ധുക്കളില്ല. സ്വന്തം ഗ്രാമം വിട്ട് കുറച്ചു അകലെയുള്ളൊരു കുഗ്രാമത്തിലാണു അവർ താമസം തുടങ്ങിയത്. അനൗൺസ്മെന്റ് വീണ്ടും ഉയർന്നതോടെ ധൃതിയിൽ ചിലങ്കകൾ അണിഞ്ഞ് സ്റ്റേജിലേക്ക് കയറി. വലിയൊരു കയ്യടി ഉയർന്നു അവൾക്ക് പ്രോൽസാഹനവുമായി. ഗാനത്തിന്റെ അകമ്പടിയോടെ നൃത്തം തുടങ്ങി. വളരെയേറെ മനോഹരമായ നൃത്തച്ചുവടുകൾ ആയിരുന്നു. ഇടയിൽ എപ്പോഴോ ചുവടുകൾ പിഴച്ചു കാലുകൾ ഇടറിപ്പോയി. നെഞ്ചിൻ കൂട്ടിൽ നടന്ന് അകന്ന് മറയുന്ന നീരജും നീരജയും സ്ഥാനം പിടിച്ചു. ഇടക്കെപ്പഴോ അവരൊന്ന് പിന്തിരിഞ്ഞ് നോക്കിയപ്പോൾ തൂവിതുളുമ്പിയ അവരുടെ മിഴിനീർകണങ്ങൾ കണ്ടിരുന്നു. കൂടെ കാണാത്ത അവരുടെ ഏട്ടന്റെ അവ്യക്തമായ രൂപം മനസ്സിനെ അസ്വസ്ഥതമാക്കി.കയ്യടിച്ച് പ്രോൽസാഹിപ്പിച്ചിരുന്ന കാണികൾ കൂക്കുവിളി ഉയർത്തിയതോടെ സ്റ്റേജിന്റെ തിരശ്ശീല വീണു.മീര കരഞ്ഞു കൊണ്ട് റെസ്റ്റ് റൂമിലേക്ക് ഓടി. “എന്ത് പറ്റി മീരേ” “ഇങ്ങോട്ട് മാറി നിൽക്കെടീ” ഭദ്രൻ കൈ നീട്ടി മീരയെ ടീച്ചറുടെ പിന്നിൽ നിന്ന് മുന്നിലേക്ക് നീക്കി നിർത്തി അവളുടെ മുഖത്ത് കൈനിവർത്തി അടിച്ചു.അവൾ വേദനയാൽ പുളഞ്ഞു. “എനിക്ക് അറിയാമെടീ മുടക്കിയ പണം എങ്ങനെ മുതലാക്കണമെന്ന്..വെറുതെയല്ല ഇത്രയും നാളും ഭദ്രൻ അമ്മക്കും മകൾക്കും ചിലവിനു നൽകിയത്.നിന്റെ ശരീരം കണ്ടു തന്നെയാണ്..” റൗഡിയായ ഭദ്രനെ എല്ലാവർക്കും ഭയമാണ്.അതിനാൽ എല്ലാവരും നോക്കി നിന്നതേയുള്ളൂ..മീരയോട് സ്നേഹം ഉണ്ടെങ്കിലും അകലം പാലിക്കാനേ കഴിയൂ… പതിനേഴുകാരിയെ നിലത്തൂടെ വലിച്ചിഴച്ച് ഭദ്രൻ കാറിൽ കയറ്റി.അവളുടെ നിലവിളിയെ അവഗണിച്ചു കൊണ്ട് കാറ് മുമ്പോട്ട് പാഞ്ഞുപോയി. (തുടരും)

#💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ #📙 നോവൽ അനുരാഗം : ഭാഗം 28 - ഏട്ടൻ പോകാൻ സമ്മതിച്ചപ്പോളാണ് ശ്വാസം നേരെ വീണത്. താത്കാലികമായിട്ട് ആണെങ്കിലും ഏട്ടനിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെട്ടപ്പോൾ ആശ്വാസം തോന്നി. പോകാനിറങ്ങുമ്പോൾ ഏട്ടൻ പറഞ്ഞ വാക്കുകളിൽ ഭീഷണിയുടെ സ്വരമായിരുന്നു. രാവിലേ മുതൽ എന്റെ ജീവിതത്തിൽ നടന്ന കാര്യങ്ങൾ ആലോചിച്ചപ്പോൾ ഒരു മരവിപ്പാണ് ഉണ്ടായത്. ഒരു കടൽ എന്റെയുള്ളിൽ ഉറങ്ങി കിടക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. പാറു വിളിച്ചെങ്കിലും അവളോട് ഒന്നും ഞാൻ പറഞ്ഞില്ല. പേടി ആയിരുന്നു. ഞാൻ കാരണം അവർക്ക് എന്തെങ്കിലും പറ്റിയാലോ എന്ന്. സ്വരം വല്ലാതെ ആയതിന്റെ കാരണം ചോദിച്ചെങ്കിലും ഞാൻ ഒഴിഞ്ഞു മാറി. എന്ത് വന്നാലും പതറാതെ നിന്നിരുന്ന എനിക്ക് ഇപ്പോൾ മാത്രമെന്താ ഒരു ശെരിയായ തീരുമാനം എടുക്കാൻ കഴിയാത്തത്. ഞാനും കണ്ണീർ പരമ്പരകളിലെ നായികമാരെ പോലെയായോ. ഞാൻ എന്ത് ചെയ്താലും അയാൾ അറിയും ഉറപ്പാണ്. ഏട്ടന്റെ മാനസികനില വെച്ച് എന്താണ് ചെയ്യുകയെന്ന് ആർക്കാണ് പറയാൻ പറ്റുന്നത്. ചിലപ്പോൾ ദേഷ്യം മുഴുവൻ എന്നോടാവും. പതിയിരുന്ന് ആക്രമിക്കാൻ ശ്രമിക്കും. എനിക്ക് എന്ത് പറ്റിയാലും ഞാൻ സ്നേഹിക്കുന്നവർക്ക് എന്തെങ്കിലും സംഭവിച്ചാൽ? ഓർക്കാൻ കൂടെ പറ്റുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല. സന്ധ്യയോടടുത്താണ് വീട്ടിൽ എത്തിയത്. വാതിൽക്കൽ തന്നെ അമ്മ എന്നെയും കാത്ത് നിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അറിയാതെ കണ്ണു നിറഞ്ഞു. വേഗം അമ്മ കാണാതെ അതൊക്കെ തുടച്ചു ഒരു ചിരിയും മുഖത്തു ഫിറ്റ്‌ ചെയ്ത് വീട്ടിലേക്ക് കയറി. “എന്റെ പൊന്ന് അമ്മക്കുട്ടി എനിക്ക് ഒന്നും പറ്റില്ല. എവിടെ പോയാലും അമ്മയെ കാണാൻ ഞാൻ വരില്ലേ.” അറിയാതെ എവിടെയോ വാക്കുകൾ ഇടറി. “കെട്ടിക്കാൻ പ്രായമായിട്ടും ഊരു തെണ്ടലിന് ഒരു കുറവും ഇല്ല. ഇവിടെ കല്യാണ കാര്യവും ചോദിച്ചു ഓരോരുത്തർ വരാൻ തുടങ്ങി. നീ ഇങ്ങനെ നടന്നോ.” “അതേ ഇന്ന് ഉച്ച കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഒരു കാർ നിറയെ ആളുകളാണ് നിന്നെ കാണാൻ വന്നത്. നിന്റെ സീനിയർ ആയിരുന്നു ചെക്കനെന്നു പറഞ്ഞു. ഇപ്പോൾ ചെറുക്കൻ നിന്റെ കൂടെ വർക്ക്‌ ചെയ്യുന്നുണ്ടെന്നും പറഞ്ഞു.” “ഏഹ് അതാരാ?” “ആര് റിഷിയേട്ടനോ? അവർ ഇവിടെ വന്നോ?” അവർ നിന്റെ അച്ഛന്റെ നമ്പറും വാങ്ങി പിന്നെ ഒരിക്കൽ വരാം എന്നും പറഞ്ഞു പോയി.” ഒറ്റ ശ്വാസത്തിൽ അമ്മ പറഞ്ഞു നിർത്തി. “നിനക്ക് അറിയാമോ അവരെ? നല്ല കൂട്ടർ ആണെങ്കിൽ നമുക്ക് നോക്കാം.” “ആ എനിക്കൊന്നും അറിയില്ല. ഞാൻ ഒന്ന് കിടക്കട്ടെ.” “നീ കഴിക്കുന്നില്ലേ?” “പിന്നെ മതി.” റൂമിൽ ചെന്നതും ഫ്രഷ് ആവാൻ പോലും നിക്കാതെ ഞാൻ കട്ടിലിൽ കിടന്നു. എല്ലാരും സ്വാർത്ഥരാണ്. എനിക്ക് മറ്റൊരാളെ ഇഷ്ടാണെന്ന് അറിഞ്ഞിട്ടും നാണമില്ലാതെ കല്യാണം ആലോചിച്ചു വരാൻ എങ്ങനെയാ അയാൾക്ക് തോന്നിയത്. കഷ്ടം ! എല്ലാ ആണുങ്ങളും കണക്കാ. ##################### ഇന്നലെ വെള്ളമടിച്ചത് ഓവർ ആയി പോയി. ശേ ഇതിന്റെയൊന്നും ഒരു ആവശ്യവും ഇല്ലായിരുന്നു. പക്ഷെ അവളും ശ്രീഹനും ഇഷ്ടത്തിലാണെന്ന് അറിഞ്ഞപ്പോൾ സഹിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. കുടിച്ച് കഴിഞ്ഞ് എന്തൊക്കെ പറ്റിയെന്ന് ഒരു ഓർമയും ഇല്ലായിരുന്നു. എപ്പോളാണ് വീട്ടിൽ വന്നതെന്ന് പോലും അറിയില്ല. ഉണരുമ്പോൾ റൂമിൽ കിടക്കുവാണ്. ഇതൊക്കെ പോട്ടെ കുടിച്ചിട്ട് അനുവിനെ വിളിച്ചത് എന്തിനാണെന്നാ എനിക്ക് മനസിലാവാത്തത്. കാൾ റെക്കോർഡിങ് ഓൺ ആയിരുന്നെങ്കിൽ കേൾക്കാമായിരുന്നു. ഉറപ്പായും കുളമാക്കി കാണും. ഇന്നാണെങ്കിൽ അവൾ ഇല്ലാതിരുന്നത് കൊണ്ട് ഓഫീസിലും മടുപ്പായിരുന്നു. വല്ലാതെ മിസ്സ്‌ ചെയ്യുന്നു. ഇനി മാക്സിമം അവളിൽ നിന്ന് അകലണം. അവർക്ക് പരസ്പരം ഇഷ്ടമാണെങ്കിൽ അവർ ജീവിക്കട്ടെ. ഇനി ഒരിക്കലും അനുവിന്റെ ജീവിതത്തിൽ ഞാനൊരു ശല്യം ആകാൻ പാടില്ല. സ്നേഹം എങ്ങനെ പിടിച്ചു വാങ്ങാനാണ്. പ്രണയത്തിൽ സ്വാർത്ഥത കാട്ടിയിട്ട് എന്ത് കാര്യം? ശ്രീഹൻ ഇല്ലായിരുന്നെങ്കിൽ അവളെന്നെ തല്ലി ഓടിച്ചാലും ഞാൻ പിറകെ ചെന്നേനെ. ഇതിപ്പോ അങ്ങനെയല്ലല്ലോ. അല്ലെങ്കിലും ഓവർ കോൺഫിഡൻസ് ആയിരുന്നു അനുവിനെ സ്വന്തമാക്കുമെന്ന്. എന്നിട്ട് ഇപ്പോൾ എന്തായി.. “എന്താണ് മോനേ റൂമിൽ തന്നെ കുത്തിയിരുന്ന് ആലോചിക്കുന്നത്?” “ചേച്ചി ഇതെപ്പോൾ വന്നു.” “ഞാൻ വന്നിട്ട് കുറേ കാലമായി. അല്ലെങ്കിലും ഇവിടെ കുറേ കാര്യങ്ങളൊക്കെ നടന്ന സ്ഥിതിക്ക് ഞാൻ വരാതിരുന്നത് എങ്ങനെയാ?” “എന്ത്?” “നീ ഇന്നലെ കള്ളും കുടിച്ച് എന്തൊക്കെ കോലാഹലം ആണ് ഇവിടെ കാട്ടിക്കൂട്ടിയത്. ആരൊക്കെയോ അനുവിനെയും നിന്നെയും പിരിക്കാൻ നോക്കുന്നെന്നോ, ആരെന്തു ചെയ്താലും അവളെയെ കെട്ടുള്ളൂ, അല്ലെങ്കിൽ കുടിച്ച് മരിക്കും അങ്ങനെ കുറേ പറഞ്ഞല്ലോ.? എനിക്ക് കാണാൻ പറ്റിയില്ല” “അയ്യോടാ പാവം. സത്യം പറ നീ കള്ളു കുടിച്ച പോലെ അഭിനയിച്ചതല്ലേ?” “ഒന്ന് പൊയ്‌ക്കെ ചേച്ചി. എന്നിട്ട് എനിക്ക് എന്തിനാ?” “അത് കൊള്ളാം. നീ അങ്ങനെ ചെയ്ത കൊണ്ടല്ലേ ഇന്ന് എല്ലാവരും കൂടെ പെണ്ണ് ആലോചിച്ചു അനുവിന്റെ വീട്ടിൽ ചെന്നത്.” “എന്നിട്ട്?” “എന്നിട്ടെന്താ അവിടെ ചെന്നപ്പോൾ അവളവിടെ ഇല്ലായിരുന്നു. അവളുടെ അമ്മയോട് കാര്യങ്ങളൊക്കെ പറഞ്ഞ് പിന്നീട് ഒരിക്കൽ വരാമെന്നും പറഞ്ഞ് ഞങ്ങൾ ഇറങ്ങി.” “ശേ എന്ത് പണിയാണ് കാണിച്ചത്?ചേച്ചിക്കെങ്കിലും എന്നോടൊന്നു പറയാൻ പാടില്ലായിരുന്നോ?” “അതിനിപ്പോ എന്താടാ?” “ഒന്നുമില്ല. ചേച്ചിക്ക് അത് പറഞ്ഞാൽ മനസിലാവില്ല.” “ആഹാ പാവമല്ലേ എന്ന് വെച്ചു സഹായം ചെയ്ത് കൊടുത്തപ്പോൾ ഇപ്പോൾ കുറ്റം മുഴുവൻ ഞങ്ങൾക്ക് ആയോ? ഞാനെത്ര പ്രാർത്ഥിച്ചെന്ന് അറിയുവോ എല്ലാവർക്കും ഇഷ്ടമാകാൻ.” “ഇഷ്ടായോ?” “അയ്യെടാ..! അച്ഛന് വല്യ താല്പര്യമില്ല. പക്ഷെ അമ്മയ്ക്കും അച്ഛമ്മയ്ക്കും കുറേ ഇഷ്ടായി. ഏതായാലും ഉടനേ കല്യാണം കാണും.” ഓ അതൊന്നും നടക്കാൻ പോണില്ല. മനസിലാണ് ഞാനത് പറഞ്ഞത്. എന്തൊക്കെ വന്നാലും അവൾ സമ്മതിക്കില്ല. അത് ഉറപ്പാണ്. “എന്താടാ? ഒരു സന്തോഷം ഇല്ലല്ലോ? ” “ഒന്നുമില്ല ചേച്ചി. ചെറിയ സൗന്ദര്യ പിണക്കം. അത്രേ ഉള്ളൂ.” “എപ്പോളും മറ്റുള്ളവർക്ക് വേണ്ടി ജീവിച്ചാൽ മതിയോ? ഒരിക്കലെങ്കിലും ചേച്ചിക്ക് വേണ്ടി ജീവിച്ചുകൂടെ.” “ഇനിയും സമയം ഉണ്ട് നിന്നെ സ്നേഹിക്കുന്ന ഒരാളെ കണ്ടെത്താൻ.” “ഇപ്പോൾ ഏതായാലും അതിനെ പറ്റി ചിന്തിച്ചിട്ടില്ല.” “മ്മ്..” ദൈവമേ ഇനി അവളോട് ഞാനെന്ത് പറയും. ഉറപ്പായിട്ടും എന്നോട് പട വെട്ടാനാവും നാളെ ഓഫീസിൽ വരുന്നത്. ഏതായാലും അച്ഛനൊക്കെ ചെന്നപ്പോൾ അവൾ ഇല്ലാതിരുന്നത് നന്നായി. അല്ലെങ്കിൽ എന്നോടുള്ള ദേഷ്യത്തിൽ വല്ല വിമും കലക്കി കൊടുത്തേനെ. ഇനിയെല്ലാം വരും പോലെ വരട്ടെ. തുടരും….

#💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ #📙 നോവൽ പ്രണയവീചികൾ : ഭാഗം 28 - കൈയിൽ ലോഹത്തിന്റെ കൊത്തുപണികളോട് കൂടിയ ഫ്‌ളവർ വെയ്‌സ് അതിലൂടൊഴുകി തറയിലിറ്റ് വീഴുന്ന ചൂട് രക്തം. എന്റെ മോനേ… ആർത്തലച്ചുള്ള ഗൗരിയുടെ ശബ്ദം അവിടെ മുഴങ്ങി. ശ്രീധരൻ തളർന്ന് ഇരുന്നുപോയി. പാറിപ്പറന്ന മുടികളോടെ വീണ്ടും വീണ്ടും അവനെ ആഞ്ഞടിച്ചു അവൾ. ഒടുവിൽ തളർന്ന് നിലത്തേക്കൂർന്ന് ഇരുന്നപ്പോഴും കൈയിൽ ആ ഫ്ളവർവെയ്‌സ് ഭദ്രമായിരുന്നു. ചലനമറ്റ് ശ്വാസം നിലച്ച് രക്തത്തിൽ കുളിച്ച് കിടക്കുന്ന വേദിന്റെ ശരീരം. ഞെട്ടലിൽ നിന്നും മോചിതരാകാൻ നിമിഷങ്ങളെടുത്തു എല്ലാവർക്കും. സാരംഗിന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു. ഓടിചെന്നവൻ തളർന്നിരുന്ന ഋതുവിനെ മാറോട് ചേർത്തു. പ്രതിമ കണക്കെ അവൾ അനങ്ങാതിരുന്നതേയുള്ളൂ.. അവളുടെ കൈയിലിരുന്ന ഫ്‌ളവർവേയ്സ് അവൻ ബലപൂർവ്വം വാങ്ങി വലിച്ചെറിഞ്ഞു. സാരംഗ് അവളെ പൊതിഞ്ഞു പിടിച്ച് ഉറക്കെ അലറി കരഞ്ഞു. ഒരു പുരുഷന് ഇത്രമേൽ കരയാൻ കഴിയുമോയെന്ന് ആ അവസ്ഥയിലും നന്ദൻ ആലോചിച്ചു. എന്തിനാ മോളേ.. നീ… ഞാൻ കൊല്ലുമായിരുന്നുന്നില്ലേ ആ പന്ന മോനെ.. ഋഷി ഋതുവിന്റെ മുൻപിലിരുന്ന് പൊട്ടിക്കരഞ്ഞു. ചെയ്ത തെറ്റിന് പകരമായി അവൻ നിന്നെ കൂടെ കൂട്ടാനല്ലേ ആഗ്രഹിച്ചത്. അവന്റെ ജീവനെങ്കിലും തരാമായിരുന്നില്ലേ… ഗൗരി കരയുന്നതിനിടയിലും ആക്രോശിച്ചു. ഞൊടിയിടയിൽ വല്ലാത്തൊരു ഭാവമാറ്റത്തോടെ സാരംഗിന്റെ പിടിയിൽ നിന്നും മോചിതയായി ഋതു ചാടിയെഴുന്നേറ്റു. മിണ്ടരുത് നിങ്ങൾ.. ഇങ്ങനെയാണോ മകനെ വളർത്തുന്നത്. ഇഷ്ടം തോന്നിയാൽ കീഴടക്കേണ്ടത് പെണ്ണിന്റെ മനസ്സാണ് ശരീരമല്ല. നിങ്ങളുമൊരു സ്ത്രീയല്ലേ.. അനുവാദമില്ലാതെ ബലമായി കീഴടക്കുമ്പോൾ അവളനുഭവിക്കുന്ന വേദന നിങ്ങൾക്ക് ഊഹിക്കാവുന്നതല്ലേയുള്ളൂ. നിങ്ങൾക്കറിയാമോ പലപ്രാവശ്യം ഇവനെന്റെ ശരീരം മോഹിച്ചു വന്നിട്ടുണ്ട്. ഓരോ പ്രാവശ്യവും തലനാരിഴയ്ക്കാണ് ഞാൻ രക്ഷപ്പെട്ടിരുന്നത്. ചെയ്ത തെറ്റിന് പകരമായി ഏറ്റെടുക്കാൻ വന്നതാണ് പോലും. അവന് കൊതിതീരെ ഭോഗിക്കാനുള്ള വസ്തു അതിനായിരുന്നു എന്നെ വിവാഹം ചെയ്യാമെന്ന് പറഞ്ഞത്. അവന്റെ കാൽക്കീഴിലിട്ട് എന്നെ നരകിപ്പിക്കാൻ. അഥവാ മറ്റു നിവർത്തിയില്ലാതെ അവൾ അവനെ സ്വീകരിച്ചാലും അവളുടെ ശരീരം മാത്രമേ കാണുള്ളൂ.. മനസ്സ് നിർജീവമായിരിക്കും… ആത്മാവ് ആ ശരീരമുപേക്ഷിച്ച് പാലായനം ചെയ്തിരിക്കും. സ്ത്രീകളെ കാണുമ്പോൾ കാമം മൂക്കുമ്പോൾ അവനറിയണം അവന് ജന്മം നൽകിയതും അതേ ശരീരമുള്ള ഒരു സ്ത്രീയാണെന്ന്. പെണ്ണിനെ മാത്രമല്ല ചൊല്ലി വളർത്തേണ്ടത്. പെണ്ണിനെ ബഹുമാനിക്കാൻ ആൺമക്കളെ പഠിപ്പിക്കണം. നേരം വൈകി വീട്ടിൽ വന്നു കയറുന്ന പെൺകുട്ടിയുടെ നേർക്ക് ആയിരം ചോദ്യശരങ്ങളുമായി ചീറി നിൽക്കുമല്ലോ എല്ലാവരും. എന്നാൽ ആണൊന്ന് താമസിച്ചു വന്നാൽ അവൻ എവിടെ ആരുടെ കൂടെയായിരുന്നു.. എന്ത് ചെയ്യുകയായിരുന്നു എന്ന് ചോദിച്ചിട്ടുണ്ടോ.. ഗൗരിക്ക് പറയാൻ മറുപടി ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. എങ്കിലും പത്തുമാസം ഉദരത്തിൽ വഹിച്ച് താൻ ജന്മo നൽകിയ മകനാണ്. ഒരു പുൽക്കൊടി കൊണ്ടുപോലും തല്ലി നോവിക്കാതെ വളർത്തിയവൻ. തന്റെ മാറിലെ ചൂടേറ്റ് വളർന്നവൻ. അവൻ വളരേണ്ടിയിരുന്നില്ലെന്ന് അവർക്ക് തോന്നി. അവനെന്നും കുഞ്ഞായിരുന്നെങ്കിൽ… തന്റെ സാരിത്തുമ്പിൽ നിന്നും പിടിവിടാതെ അമ്മേ എന്ന് കൊഞ്ചി നടക്കുന്ന കുഞ്ഞ് വേദൂട്ടൻ. വളർന്നതുകൊണ്ടല്ലേ അവൻ മാറിപ്പോയത്. അച്ഛച്ചനും അച്ഛമ്മയും ശ്രീധരനുമെല്ലാം മൗനമായി തേങ്ങുന്നുണ്ട്. അതും തങ്ങളുടെ രക്തം തന്നെയല്ലേ. തങ്ങൾ വളർത്തിയ കുഞ്ഞ്. അനുവാദമില്ലാതെ പെണ്ണിന്റെ ശരീരത്ത് തൊടുന്നവന്റെ ജീവനെടുക്കാൻ ഏറ്റവും അർഹയായത് അവൾ തന്നെയാണ്. ഇവിടെ ഞാനാണ് ശരി. എന്റെ കൈകൊണ്ട് അവസാനിക്കേണ്ടവൻ തന്നെയാണിവൻ. നിയമത്തിന്റെ മുൻപിൽ ഹാജരാക്കി ഇവന്റെ ശരീരം പുഷ്ടിപ്പെടുത്തി സുന്ദരനാക്കി ഇവനെ മിനുസപ്പെടുത്തി എടുക്കേണ്ടതില്ല.. കൊല്ലണം അതാ ഞാൻ ചെയ്തത്. അവൾ സാരംഗിന് നേരെ തിരിഞ്ഞു. എനിക്ക് വേണ്ടി എന്റെ പ്രിയപ്പെട്ടവരുടെ ജീവൻ നഷ്ടപ്പെടാൻ ഞാൻ അനുവദിക്കില്ല.. അവളുടെ ചുണ്ടിൽ വേദന കലർന്ന പുഞ്ചിരി ഉണ്ടായിരുന്നു. ഇരുകൈകളും കൊണ്ട് തലമുടിയിൽ കോർത്തു വലിച്ച് ചുവരോട് ചാരിയിരുന്നു സാരംഗ്. എല്ലാം തകർന്നവനെപ്പോലെ. ശ്രീദേവിയും ചിത്രയും കരഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നു. നന്ദൻ തളർന്ന് നിൽക്കുകയായിരുന്നു. കൊലപാതകി എന്ന പേര് കൂടി ഇപ്പോഴവളിൽ ചാർത്തപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. അയാൾ ഓരോ നിമിഷവും നീറുകയായിരുന്നു. ആരോ വിളിച്ചു പറഞ്ഞതനുസരിച്ച് പോലീസ് എത്തി. കൊലപാതകം ചെയ്യാനുപയോഗിച്ച വസ്തു കൈവിരൽ പതിയാതെ എടുത്തു ഭദ്രമാക്കി അവർ. അതനുസരിച്ച് അവർ അവളെ സെറ്റിയിലേക്ക് ഇരുത്തി. മാറിൽനിന്നും നീങ്ങിക്കിടന്ന ദാവണി ശരിയാക്കി കൊടുത്തു. താൻ ഒറ്റയ്ക്ക് ആയിരുന്ന സമയത്ത് വേദ് വന്നതും. സെക്യൂരിറ്റിയെ പറഞ്ഞയച്ചതും ബലമായി അകത്തുകയറി തന്നെ കീഴടക്കാൻ ശ്രമിച്ചതുമെല്ലാം അവൾ വ്യക്തമാക്കി. സെക്യൂരിറ്റിയെ ചോദ്യം ചെയ്തപ്പോൾ വീട്ടിൽ ആരുമില്ലായിരുന്നുവെന്നും വേദ് തന്നെ സാധനം വാങ്ങാൻ അയച്ചുവെന്നും അയാൾ മൊഴി നൽകി. അവളെ ഒരു പോറലുമേൽക്കാതെ തിരിച്ചു കിട്ടും.. പ്രതാപ് ചന്ദ്രൻ അയാളുടെ ചുമലിൽ തട്ടി ആശ്വസിപ്പിച്ചു. ഋഷിയും സാരംഗും ഓടിവന്നവളെ പൊതിഞ്ഞു പിടിച്ചു. ഒരിക്കലും വിടില്ലെന്നപോലെ. അവളൊന്ന് തേങ്ങി. തന്നെ ഒരുപാട് സ്നേഹിക്കുന്നവരാണ്. തനിക്ക് വേണ്ടി കൊല്ലാനും ചാകാനും തയ്യാറായവർ. ഒരാൾ പ്രാണനാണെങ്കിൽ ഒരാൾ പാതിയാണ്. ഹൃദയത്തിൽ തന്നെയാണ് അവരുടെ സ്ഥാനം. അവളുടെ കൈകൾ താലിയിൽ അമർന്നു. കണ്ണുനീർത്തുള്ളികൾ മത്സരമെന്നോണം ഒഴുകിയിറങ്ങി.. ഏട്ടൻ കരയല്ലേ.. എല്ലാവരും തകർന്നിരിക്കുകയാ. ഞാൻ ചെയ്തത് എനിക്ക് ശരിയാണ് ഏട്ടാ. എനിക്കറിയാം എന്റെ ജീവിതം ഭദ്രമാക്കാൻ ഏട്ടൻ ചെയ്യാനിരുന്നതാണിത്. തന്നെപ്പോലൊരു പരിശുദ്ധി ഇല്ലാത്തവളെയും കൊലപാതകിയെയുമല്ല അവൻ ജീവിതത്തിൽ കൂടെ കൂട്ടേണ്ടത്. എന്തോ തീരുമാനിച്ചതുപോലെ പൊടുന്നനെ അവൾ ധൈര്യം ആവാഹിച്ചു. കാത്തിരിക്കരുത് എനിക്കായി സാരംഗ്. ഇനിയാ ജീവിതത്തിലേക്ക് കടന്നു വരാൻ യോഗ്യതയില്ലാത്തവളാണ് ഞാൻ. വേദ് പറഞ്ഞതുപോലെ മറ്റൊരുത്തന്റെ എച്ചിൽ. മറക്കണം എന്നെ. ഒരിക്കലും തേടി വരികയോ കാത്തിരിക്കുകയോ ചെയ്യരുത്. സാരംഗിന്റെ ജീവിതത്തിലേക്ക് ഋതിക ഒരിക്കലും കടന്നു വരില്ല. നിയപരമായി എന്നിലുള്ള അവകാശo ഞാൻ തന്നെ മാറ്റിത്തരാം. താലി കെട്ടിയെന്നൊരു ബന്ധമേ നമുക്കിടയിലുള്ളൂ. കേവലമൊരു താലിച്ചരടിന്റെ പേരിൽ എന്നിലേക്ക് വരരുത് സാരംഗ്. അവളുടെ വാക്കുകളുടെ കാഠിന്യത്തിൽ അമ്പരന്ന് മുഖമുയർത്തിയപ്പോഴേക്കും അവരിൽനിന്നും മാറി അവൾ മുന്നോട്ട് പോയിരുന്നു. പോലീസിന്റെയും ആളുകളുടെയും മധ്യത്തിലൂടെ കടന്നു ചെന്നവൾ വണ്ടിയിൽ കയറുന്നതും ഒരു പൊട്ടുപോലെ ആ വണ്ടി ദൂരേക്ക് മറയുന്നതും ശില പോലവൻ കണ്ടു നിന്നു. (തുടരും )

#💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ #📙 നോവൽ പ്രണയവീചികൾ : ഭാഗം 27 - നോവൽ എഴുത്തുകാരി: ആർദ്ര നവനീത്‌ അപമാനഭാരത്താൽ വേദിന്റെ മുഖം താഴ്ന്നിരുന്നു. ഇക്കാലമത്രയും എല്ലാവരുടെയും മുൻപിൽ കെട്ടിയാടിയ ആട്ടത്തിന്റെ മുഖപടമാണിന്ന് ഏവർക്കും മുൻപിൽ അഴിഞ്ഞു വീണത്. ഋതു അവളെന്നും ഒരു ലഹരിയായിരുന്നു തന്നിൽ. മറ്റൊരു പെണ്ണിനും ഇടം നേടാൻ കഴിയാത്ത തന്റെ ഹൃദയത്തിൽ വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപേ പ്രതിഷ്ഠിച്ച രൂപo. അന്നത്തെ കൂട്ടുകാരന്റെ വാക്കുകൾ.. അവൾ അകന്നു പോകുമോ എന്ന അനാവശ്യമായ ചിന്തകൾ ഇതെല്ലാമായിരുന്നു അന്നവളെ സ്വന്തമാക്കാൻ കാരണമായത്. അങ്ങനെ സംഭവിച്ചാൽ ഉടൻ തന്നെ അവളുടെ വിവാഹം നടത്താൻ എല്ലാവരും ശ്രമിക്കുമെന്നും അതുവഴി എങ്ങനെയെങ്കിലും അവളെ കൂടെ കൂട്ടാമെന്നും വിചാരിച്ചു. എന്നാൽ വാടിത്തളർന്ന് കിടക്കാതെ അവൾ കരുത്തോടെ മുന്നോട്ട് കുതിച്ചു. എല്ലാവരിൽ നിന്നുമകന്നു. കാണുമ്പോഴെല്ലാം മോഹമുണർത്തിക്കൊണ്ടവൾ രൂപത്തിലും ഭാവത്തിലും മാറിക്കൊണ്ടിരുന്നു. ഓരോ തവണയും തന്റെ പിടിയിൽനിന്നും പരൽമീൻ പോലെ വഴുതിപ്പോകുമ്പോഴും അവളോടുള്ള മോഹവും ആവേശവും കൂട്ടിയിട്ടേയുള്ളൂ. പ്രണയവും പകയും വാശിയും ഒക്കെ കലർന്നൊരു വികാരമായിരുന്നു അവളോട്. ശരീരം പിടിച്ചടക്കിയാൽ പെണ്ണ് കൈപ്പിടിയിലൊതുങ്ങുമെന്ന് വിചാരിച്ചിരുന്നു. എന്നാൽ ആ ധാരണകൾ തെറ്റായിരുന്നുവെന്ന് ഓരോ നിമിഷവും അവൾ തെളിയിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. ഒടുവിൽ നന്ദൻ അമ്മാവന്റെ മനസ്സിൽ കയറിക്കൂടി ഋതുവിനെ സ്വീകരിക്കാമെന്ന് അറിയിച്ചു. എന്നാൽ അവൾ എതിർത്തു. അവളുടെ എതിർപ്പുകൾ അമ്മാവൻ വകവയ്ക്കില്ലെന്ന് അറിയാമായിരുന്നതിനാൽ അവൾ തന്റേതാകുമെന്ന് അടിയുറച്ചു വിശ്വസിച്ചു. എന്നാൽ എല്ലാം തകർത്തത് അവനാണ് സാരംഗ്. വേദിന്റെ കണ്ണുകൾ വൈരപ്പൊടി വീണതുപോലെ പുകഞ്ഞു. അന്നവന്റെ നെഞ്ചിലവൾ കിടക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ സമനില തെറ്റുമെന്ന് തോന്നിയതാണ്. ഇരുവരുടെയും കണ്ണുകളിൽ നിറഞ്ഞു നിന്ന പ്രണയം മനസ്സിനെ ഉലച്ചിരുന്നു. അവളുടെ വേദിന്റെ കൈപ്പാട് തെളിഞ്ഞ ചുവന്നു തിണർത്ത കവിളും അഴിഞ്ഞുലഞ്ഞ മുടിയും വസ്ത്രങ്ങളും അയാൾ വേദനയോടെ നോക്കിക്കണ്ടു. മകളുടെ വാക്കുകൾക്ക് ചെവിയോർക്കാതെ ബന്ധുക്കളുടെ വാക്കുകൾക്ക് വില നൽകിയതിൽ അയാൾ ആത്മാർത്ഥമായി പശ്ചാത്തപിച്ചു. താൻ ജന്മം നൽകിയ കുഞ്ഞാണ്.. തന്റെ വിരൽത്തുമ്പിൽ പിടിച്ചു പിച്ചവച്ച.. തന്റെ നെഞ്ചോട് ചേർത്ത് താൻ ഉറക്കിയ മകൾ.. എന്നിട്ടും അത്രയും വലിയൊരു ദുരന്തം മകൾക്ക് സംഭവിച്ചിട്ടും അവളെ ചേർത്തു പിടിക്കാതെ അവഗണിച്ച മഹാപാപി. അച്ഛന്റെ നിറഞ്ഞ മിഴികളും കുറ്റബോധം കാരണം നീറിപ്പുകയുന്ന മനസ്സും അവൾക്ക് കാണാൻ കഴിഞ്ഞു. തന്റെയുള്ളിൽ വല്ലാത്തൊരു നീറ്റൽ പടരുന്നത് അവളറിഞ്ഞു. ജന്മം നൽകിയ കുഞ്ഞിനെ വിശ്വസിക്കാൻ കൂട്ടാക്കാത്തവനാണ് ഞാൻ. ചേർത്തുപിടിച്ച് ആത്മവിശ്വാസം പകരുന്നതിന് പകരം വാക്കുകൾ കൊണ്ട് നോവിച്ചിട്ടേ ഉള്ളൂ. തളർത്താൻ നോക്കിയിട്ടേയുള്ളൂ.. എന്തിനും കുറ്റം മാത്രമേ കണ്ടെത്താൻ ശ്രമിച്ചിട്ടുള്ളൂ.. ഒരച്ഛനെന്ന നിലയിൽ പരാജയമായിപ്പോയി മോളേ ഈ നന്ദൻ മേനോൻ… ഗാംഭീര്യം നിറഞ്ഞ സ്വരത്തിനുപകരം ആ സ്വരം ഇടറിപ്പോയിരുന്നു. അച്ഛാ.. സഹിക്കാനാകാതെ അവൾ ആ വായ കൈകളാൽ മറച്ചു. അന്നും ഇന്നും ഋതുവിന് അച്ഛനെ ഒരുപാട് ഇഷ്ടമാണ്. വേദന തോന്നിയിട്ടുണ്ട് അച്ഛൻ മനസ്സിലാക്കാത്തതിൽ… ഒന്ന് ചേർത്ത് പിടിച്ചെങ്കിലെന്ന് ആശിച്ചിട്ടുണ്ട് . എങ്കിലും ഒരിക്കലും ഒരു തരിമ്പുപോലും ഇഷ്ടം കുറഞ്ഞിട്ടില്ല.. എന്റച്ഛനെ ഞാൻ വെറുത്തിട്ടുമില്ല… വിമ്മിക്കരയുന്ന മകളെ തന്റെ നെഞ്ചോട് ചേർത്ത് നെറുകയിൽ ചുണ്ടമർത്തി അയാൾ. എന്നെന്നേക്കുമായി നഷ്ടമായെന്ന് കരുതിയ അച്ഛന്റെ വാത്സല്യചൂരിൽ അവൾ അലിഞ്ഞു നിന്നു. കണ്ടുനിന്ന ശ്രീദേവിയുടെയും ഋഷിയുടെയും മിഴികൾ ഒരുപോലെ നനഞ്ഞു. ഒരരികിലായി എല്ലാം കണ്ട് പുഞ്ചിരിയോടെ നിന്ന സാരംഗിനെ നന്ദൻ കൈയുയർത്തി തന്റെ അരികിലേക്ക് വിളിച്ചു. മുൻപിൽ നിൽക്കുന്ന ഒത്ത ശരീരമുള്ള സുമുഖനായ ചെറുപ്പക്കാരനെ നന്ദൻ ആപാദചൂഡം വീക്ഷിച്ചു. അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ അലയടിക്കുന്ന പ്രണയവും കരുതലും അയാൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. ഋഷി പറഞ്ഞു എല്ലാം.. എന്റെ മകളുടെ മനസ്സിനെ തൊട്ടറിഞ്ഞ.. അവളെ ആത്മാർത്ഥമായി സ്നേഹിക്കുന്ന.. അവളുടെ ജീവൻ രക്ഷിക്കാൻ അവളുടെ കഴുത്തിൽ താലി ചാർത്തിയ സാരംഗിനെ കുറിച്ചെല്ലാം. അച്ഛന്റെ വാക്കുകൾ ധിക്കരിക്കാനാകാതെ എന്നാൽ വേദിന് മുൻപിൽ തല കുനിക്കാതിരിക്കാൻ സ്വയം അവസാനിപ്പിക്കാൻ തയ്യാറായിനിന്ന എന്റെ മോളെ രക്ഷിക്കാൻ താലി എന്ന കവചം അവൾക്ക് നൽകിയതിനെപ്പറ്റി… ഋതുവിന്റെ മിഴികൾ പിടപ്പോടെ സാരംഗിൽ പതിഞ്ഞു. അച്ഛനെ വേദനിപ്പിക്കാതിരിക്കാൻ.. ഋഷിയെട്ടനെയും സാരംഗിനെയും കൊലപാതകി എന്ന പട്ടം ചാർത്താതിരിക്കാൻ താൻ തിരഞ്ഞെടുത്ത വഴി. വേദ് എന്ന നീചൻ തന്റെ കഴുത്തിൽ താലി ചാർത്തുന്നതിന് മുൻപ് സ്വയം ജീവൻ ത്യജിക്കണമെന്ന്. അതുകൊണ്ടാണല്ലോ ഉടൻ തന്നെ അവൻ താലി കൊണ്ട് സംരക്ഷിച്ചതും. നിന്റെ വെള്ളാരംകണ്ണുകൾ അതിൽ നിന്റെ മനസ്സ് കാണാൻ സാധിക്കുമെനിക്ക്.. വിട്ടുപോകാനല്ല എന്നുമെന്റെ നെഞ്ചോട് ചേർത്തു വയ്ക്കാനാണ് ആഗ്രഹിച്ചത് പെണ്ണേ. നീയില്ലാതെ സാരംഗ് പൂർണ്ണനാകില്ല. ആലിലത്താലി കൊണ്ട് നിന്നിലെ അധികാരം ആവാഹിച്ചെടുത്തവനാണ് ഞാൻ. ആത്മാവ് തൊട്ടറിഞ്ഞ പ്രണയം. നിന്റെ കഴുത്തിലെ എന്റെ നാമം ആലേഖനം ചെയ്ത താലി ഏഴ് ജന്മങ്ങളിലും നീയെന്റേതാണെന്നുള്ള വാഗ്ദാനം കൂടിയാണ്. ഋതു ഇല്ലാതെ സാരംഗോ സാരംഗില്ലാതെ ഋതുവോ ഇല്ലെന്ന തിരിച്ചറിവാണ് നമ്മുടെ പ്രണയം. എനിക്കായി പിറന്നവൾ.. ദൈവം എനിക്കായി കരുതിവച്ച കനി. അവന്റെ മിഴികൾ അവളുമായി മൗനമായി സംവദിച്ചു. കൂടുതലൊന്നും പറയാനില്ലാതെ ബന്ധുക്കൾ നിശബ്ദത പാലിച്ചു. വേദ് ആകും ഇതിന്റെ പിന്നിലെന്ന് ആരും ചിന്തിച്ചിരുന്നില്ല. കാരണം അവർക്കിടയിൽ അവൻ കെട്ടിപ്പടുത്തിയ വിശ്വാസം അത്രമേൽ വലുതായിരുന്നു. തന്റെ മകൻ ചെയ്ത തെറ്റിന് പകരമായി അവൻ ചാർത്തുന്ന താലി അതിനൊരു പരിഹാരമാണെന്ന് ചിന്തിച്ചിരുന്നു ഗൗരി. നന്ദന് മുൻപിൽ ഉയർന്നുനിന്നിരുന്ന ശിരസ്സ് കുനിക്കേണ്ടി വന്നു. മക്കൾ തെറ്റുകാരെന്ന് തിരിച്ചറിയുന്ന മാതാപിതാക്കളുടെ അവസ്ഥ ദയനീയമാണെന്ന് അയാൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. കുടുംബത്തിലെ ഈ തലമുറയിലെ ആദ്യത്തെ വിവാഹമാണ്. അത് നാടറിഞ്ഞ് നടത്തണം. നിശ്ചയിച്ച മുഹൂർത്തത്തിൽ തന്നെ സാരംഗ് ഒരിക്കൽക്കൂടി താലി ചാർത്തട്ടെ… അച്ചാച്ചന്റെ വാക്കുകളായിരുന്നു.. എല്ലാവർക്കും സമ്മതമായിരുന്നു. ഋഷി സാരംഗിനെ ആലിoഗനം ചെയ്തു. ശ്രീദേവി മകളെ ചേർത്തു പിടിച്ചു. അവരിലെ അമ്മ സന്തോഷിച്ച നിമിഷങ്ങൾ. ആ സന്തോഷത്തിനിടയിൽ എല്ലാവരും അൽപനേരം വേദിനെ മറന്നു. എന്നാൽ അവന്റെ ഭാവമാറ്റം ഒരാൾ ശ്രദ്ധിച്ചു. ആ മുഖത്തെ പക കത്തി ജ്വലിക്കുന്നത് ആ വ്യക്തി കണ്ടു. തനിക്ക് കിട്ടാതെ പോയത് ആർക്കും കിട്ടാൻ പാടില്ലെന്ന ദുഷ്ചിന്ത അവനിൽ നിറഞ്ഞു. പരസ്പര സ്നേഹത്താലും വിശ്വാസത്തിലുo കെട്ടിപ്പടുക്കേണ്ട പവിത്രമായ ഉടമ്പടിയാണ് വിവാഹമെന്നും സ്നേഹമെന്നത് ഒരു വ്യക്തിക്ക് മാത്രം തോന്നേണ്ടതല്ലെന്നും ബലമായി പിടിച്ചെടുക്കാൻ കഴിയുന്നതല്ല പ്രണയമെന്നും അപ്പോഴവൻ മനഃപൂർവം വിസ്മരിച്ചു. പകയും വാശിയും വൈരാഗ്യവും ആധിപത്യം സ്ഥാപിച്ച മനസ്സിൽ മറ്റൊന്നിനും സ്ഥാനമില്ലല്ലോ. തനിക്ക് നേടിയെടുക്കാൻ കഴിയാത്തതിനെ മുച്ചൂട് നശിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നവരും ഇന്നീ സമൂഹത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നല്ലോ. ഋതുവിന്റെ മുഖത്തെ സന്തോഷം ഇനി വേണ്ട. അവൾ കരയണം. പ്രണയം എന്ന വാക്ക് കേട്ടാലവൾ ഭയക്കണം. സ്നേഹം അവൾക്കന്യമാകണം… അവന്റെ മനസ്സ് മന്ത്രിക്കുന്നതിനോടൊപ്പം അവന്റെ മിഴികൾ നാലുചുറ്റും ഓടിനടന്നു. ഒടുവിൽ ഡൈനിങ്ങ് ടേബിളിൽ ഫ്രൂട്ട്സ് മുറിക്കാൻ വച്ച കത്തിയിൽ കണ്ണുകൾ ഉടക്കി . അതവൻ കൈപ്പിടിയിലൊതുക്കി. വന്യമായ ഭാവത്തോടെ സാരംഗിനെ ലക്ഷ്യമാക്കി പിന്നിലൂടെ ആ കത്തി ചലിച്ചു. വീട് പോലും വിറച്ചുപോകുന്ന സ്വരത്തിൽ മുറിവേറ്റതിന്റെ അലർച്ചയും ബാക്കിയുള്ളവരുടെ നിലവിളിയും ആ വീട്ടിൽ മുഴങ്ങിക്കേട്ടു. വെളുത്ത മാർബിളിൽ പരന്നൊഴുകുന്ന രക്തം കണ്ട് എല്ലാവരും അന്തിച്ചു നിന്നു.. (തുടരും )

#💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ #📙 നോവൽ അനുരാഗം : ഭാഗം 27 - എഴുത്തുകാരി: അഞ്ജലി അഞ്ജു “നീ പറയൂ അനു ഞാൻ ചെയ്തതിൽ തെറ്റുണ്ടോ?” ഇത്രയും കേട്ടപ്പോൾ തന്നെ ഞാൻ തളർന്നു പോയിരുന്നു. കണ്ണുനീർ ഒഴുകി കൊണ്ടേ ഇരുന്നു. ഞാൻ എന്താണ് പറയുക. എന്ത് വാക്ക് പറഞ്ഞാലാണ് ഏട്ടന് തൃപ്തി ആകുക. മനസിൽ തൊട്ട് അങ്ങനെ എനിക്ക് പറയാനാകുമോ? “എനിക്ക് അറിയില്ല.” “ഞാനെല്ലാം പറഞ്ഞില്ലേ അനു.” “ഏട്ടന്റെ മാനസികാവസ്ഥ അതായ കൊണ്ടാണ് ഏട്ടന് അതിൽ ശെരി കണ്ടെത്താനാവുന്നത്. പക്ഷെ…” അത്രയും പറഞ്ഞ് ഞാൻ ഏട്ടന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. ഏട്ടനെ ഭാവം മാറുന്നത് ഞാൻ ശ്രദ്ധിച്ചു. ക്രൂരത മുഖത്തു നിഴലിച്ചിരുന്നു. “എന്താണ് ഒരു പക്ഷെ?” “എത്രയൊക്കെ ന്യായീകരിച്ചാലും ഒരു ജീവനെടുക്കാനുള്ള അവകാശം നമുക്ക് ഇല്ല.” “പിന്നെ എന്നെ മാനസികമായി നശിപ്പിച്ചവൾ സന്തോഷത്തോടെ ജീവിക്കുന്നത് നോക്കി നിക്കാണായിരുന്നോ ഞാൻ.” “ഏട്ടനും മറ്റൊരു സന്തോഷം കണ്ടെത്തണമായിരുന്നു. ഇപ്പോൾ എന്നെ കണ്ടെത്തിയില്ലേ. അതിനു വേണ്ടി കാത്തിരിക്കണമായിരുന്നു. ഏട്ടന്റെ സ്നേഹം സത്യമായിരുന്നെങ്കിൽ ദൈവം ഏട്ടനെ സഹായിക്കുമായിരുന്നു.” “ആര് പറഞ്ഞു. ഞാനും അങ്ങനെയാണെന്നല്ലേ ഏട്ടൻ കരുതിയത് എന്നിട്ടോ?” “അവരെയൊക്കെ സ്നേഹിച്ചിരുന്ന എത്രയോ പേർ ഈ ഭൂമിയിൽ ഉണ്ടാവാം. ഇന്നും അവരെ ഓർത്തു ദുഖിക്കുന്നവർ. എന്നെങ്കിലും തിരികെ വരുമെന്ന് പ്രതീക്ഷയോടെ കാത്തിരിക്കുന്നവർ. ഉറപ്പായും ഒരു അമ്മ കത്തിരിക്കുന്നുണ്ടാവും. അവർ ഏട്ടനോട് എന്ത് തെറ്റാണ് ചെയ്തത്.” “എനിക്കതൊന്നും അറിയില്ല. നമ്മൾ എന്തിനാണ് അതൊക്കെ പറയുന്നത്. എനിക്ക് നിന്നെ ഇഷ്ടമാണ്. അതിലേറെ നിനക്ക് എന്നെയും ഇഷ്ടമാണ്. നീ എന്റെ കൂടെ ഉണ്ടെങ്കിൽ ഇങ്ങനൊന്നും ഞാൻ ഇനി ചെയ്യില്ല.” “അതിന് എന്തുറപ്പാണ് ഉള്ളത്? ഞാൻ ഇല്ലാതായാൽ വീണ്ടും പഴയത് പോലെ ആവില്ലേ? നിക്ക് ഏട്ടനെ ഇഷ്ടമാണ് പക്ഷെ എനിക്ക് മനസമാധാനത്തോടെ ഏട്ടന്റെ കൂടെ ജീവിക്കാനാവില്ല. കുറ്റബോധം എന്നെ വേട്ടയാടിക്കൊണ്ടിരിക്കും.” ആദ്യം ഉണ്ടായിരുന്ന ഭയമൊക്കെ എന്നിൽ നിന്നും മാഞ്ഞു പോയിരുന്നു. ഏട്ടനെ തെറ്റിൽ നിന്നും ശരിയിലേക്ക് നയിക്കാൻ എനിക്ക് മാത്രമേ ചിലപ്പോൾ കഴിയുള്ളു എന്ന ചിന്ത എന്നിൽ ഉടലെടുത്തു. “ഏട്ടനെ കാത്തിരിക്കാൻ ഞാൻ തയ്യാറാണ് പക്ഷെ ചെയ്ത തെറ്റുകൾ ഏട്ടൻ ഏറ്റു പറഞ്ഞ് അതിനുള്ള ശിക്ഷ സ്വീകരിക്കണം. നീ എന്ത് മണ്ടത്തരമാണ് പറയുന്നത്. എന്നെ ജയിലിൽ ഇടനാണോ നീ നോക്കുന്നത്. ഏട്ടന്റെ മാനസികാവസ്ഥ അതായിരുന്നെന്ന് നമുക്ക് സ്ഥാപിച്ചെടുക്കാം. എന്നെങ്കിലും സത്യം പുറത്ത് വരും. ആ ദിവസവും പേടിച്ചിരിക്കാതെ എല്ലാം ഏറ്റുപറഞ്ഞു ബാക്കിയുള്ള കാലമെങ്കിലും സമാധാനത്തോടെ ജീവിക്കാമല്ലോ?” “അങ്ങനെയാണെങ്കിൽ ഞാൻ ഏട്ടനെ ഒരിക്കലും സ്വീകരിക്കില്ല.” “ഹ ഹ ഹ.. ഇനി എന്നിൽ നിന്നൊരു മോചനം നീ പ്രതീക്ഷിക്കുന്നുണ്ടോ അനു. നിന്നെ എനിക്ക് ഇഷ്ടമാണ്. എന്ത് ചെയ്തിട്ടാണെങ്കിലും എന്റെ കൂടെ നീ ഉണ്ടാവും. എന്നെ ഉപേക്ഷിക്കാനാണ് നിന്റെ തീരുമാനമെങ്കിൽ ശ്രീഹൻ വീണ്ടും ഭ്രാന്തനാവും.” “നീ പേടിക്കണ്ട ആരും ഇതൊന്നും അറിയാൻ പോവുന്നില്ല. എന്റെ അച്ഛനെയും കൂട്ടി അടുത്ത ഒരു ദിവസം തന്നെ ഞാൻ വരുന്നുണ്ട്. ഇനിയും താമസിപ്പിക്കേണ്ട ആവശ്യം ഇല്ലല്ലോ. ഏതായാലും നീ കുറച്ചു റസ്റ്റ്‌ എടുക്കു. എനിക്ക് കുറച്ചു പണി ഉണ്ട്. തെളിവുകൾ എല്ലാം നശിപ്പിച്ചേക്കാം ഇനി നിനക്ക് എന്നെ ചതിക്കാൻ തോന്നിയാലോ?” കരയാൻ മാത്രമേ കഴിയുന്നുല്ലായിരുന്നു. ഇനി ഇതിൽ നിന്നൊരു രക്ഷപെടൽ എനിക്കുണ്ടാകുമോ? എല്ലാം സ്വപ്നം പോലെയാണ് തോന്നുന്നത്. ഇഷ്ടമായിരുന്നു ഏട്ടനെ പക്ഷെ എന്തൊക്കെ പറഞ്ഞാലും ഒരു ജീവനെടുക്കുന്ന ആളുടെ കൂടെ എങ്ങനെ ജീവിക്കും. ചെയ്ത തെറ്റിൽ തെല്ലൊരു കുറ്റബോധം എങ്കിലും ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ ഒരു പ്രതീക്ഷയെങ്കിലും ഉണ്ടാകുമായിരുന്നു. ചെയ്ത തെറ്റുകൾ ഏറ്റുപറഞ്ഞു കൂടെ? ആരൊക്കെ അകന്നു പോയാലും ഞാനുണ്ടാകുമായിരുന്നു. നല്ലൊരു ഡോക്ടറെയൊക്കെ കണ്ടു നല്ല രീതിയിൽ പരിചാരിച്ചാൽ ഏട്ടനെ തിരികെ കിട്ടിയേനെ. പക്ഷെ ഏട്ടൻ.. ഞാൻ സ്നേഹിക്കുന്നവരെ വരെ കൊല്ലുമെന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ ആദ്യമായി ദേഷ്യം തോന്നി പോയി. ഈ സ്വഭാവം ഒരിക്കലും മാറില്ല. ചിലപ്പോൾ സ്നേഹത്തിലൂടെ എന്റെ മനസ് മാറ്റാൻ ഏട്ടന് കഴിയുമായിരുന്നു. ഇന്ന് ഇവിടെ വന്നു കഴിഞ്ഞു ഞാൻ കണ്ടത് വേറെ ഏതോ ശ്രീയെ ആയിരുന്നു. ഞാൻ സ്നേഹിച്ചത് ഇങ്ങനെയുള്ള ആളെ അല്ല. എനിക്ക് എന്നോട് തന്നെ പുച്ഛം തോന്നി. ഒരാളെ നന്നായി മനസിലാക്കാതെ പ്രണയിച്ചിരുന്നു. കഷ്ടം!ചിലപ്പോൾ ഈ രഹസ്യമെല്ലാം എന്നിൽ തന്നെ എരിഞ്ഞു തീരുമായിരിക്കും. ഈ രഹസ്യവും പേറി ഏട്ടനൊപ്പം ജീവിക്കാൻ എനിക്കാവില്ല. ഞാൻ കാരണം എന്റെ പ്രിയപ്പെട്ടവർക്ക് ഒന്നും വരാനും പാടില്ല. ഞാൻ മരിക്കുന്നതാവും അതിലും നല്ലത്. വേറെ വഴിയൊന്നും ഇപ്പോൾ എന്റെ മുന്നിലില്ല. വീണ്ടും കാലുകൾക്കിടയിലേക്ക് മുഖം മറച്ചു കരയാൻ മാത്രേ എനിക്ക് കഴിയുമായിരുന്നുള്ളൂ. എന്റെ ഫോൺ? അതിൽ എല്ലാം റെക്കോർഡ് ആയിട്ടുണ്ടാവില്ലേ? അപ്പോളാണ് വീഡിയോ ഷൂട്ട്‌ ചെയ്യാൻ വെച്ച ഫോണിനെ പറ്റി ഞാൻ ഓർത്തത്. ഷെൽഫിലേക്ക് എന്റെ കണ്ണുകൾ പാഞ്ഞു. ഫോൺ അവിടുണ്ടായിരുന്നു. ഞാൻ ഏട്ടൻ പോയ ദിശയിൽ നോക്കി. ആളനക്കം ഒന്നുമില്ല. വേഗം പോയി ഫോൺ എടുത്തു. എല്ലാം റെക്കോർഡ് ആയിട്ടുണ്ട്. “എന്താ അനു ഫോണിലും നോക്കി നിക്കുന്നത്? പോലീസിനെ വിളിക്കാനാണോ?” ഒരു ഞെട്ടലോടെ ഞാൻ തിരിഞ്ഞു നോക്കി. ഏട്ടൻ തൊട്ടടുത്ത് എത്തിയിരുന്നു. “അത് അമ്മയെ.. വീട്ടിൽ ഞാൻ പാറുവിന്റെ കൂടെ പോകുവാണെന്നാ പറഞ്ഞത്. താമസിച്ചാൽ…” എങ്ങനെയോ പറഞ്ഞൊപ്പിച്ചു. “ഓ അതാണോ? ഉച്ച ആയതല്ലേ ഉള്ളൂ കഴിച്ചിട്ട് ഒക്കെ പോയാൽ മതി. വൈകിട്ട് അവിടെ ഏതായാലും എത്തും. ഞാൻ കഴിക്കാൻ വാങ്ങി വരാം.” “വേണ്ട. ഞാൻ പറയുന്നത് മനസിലാക്കു. എനിക്ക് ആലോചിക്കാൻ സമയം വേണം. ഇപ്പോൾ എനിക്ക് ഒട്ടും വയ്യാ. പ്ലീസ്.” “ഞാൻ പറഞ്ഞല്ലോ ആലോചിക്കേണ്ട കാര്യമൊന്നും ഇല്ല. പിന്നെ ഇതൊക്കെ പെട്ടെന്ന് അറിഞ്ഞ ഷോക്ക് ഉള്ളതല്ലേ അത് കൊണ്ട് നീ റസ്റ്റ്‌ എടുക്കു. വീട്ടിൽ പോകണമെങ്കിൽ ഞാൻ ബസ് സ്റ്റോപ്പിൽ ആക്കി തരാം.” “വേണ്ട ഞാൻ ഒറ്റക്ക് പൊയ്ക്കോളാം. എനിക്ക് ഒന്ന് ഒറ്റക്ക് ആവണം.” മറുപടിക്ക് വേണ്ടി ദയനീയതയോടെ ഞാൻ ഏട്ടനെ നോക്കി. തുടരും….

#💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ #📙 നോവൽ പ്രണയവീചികൾ : ഭാഗം 26 - തന്റെ മുൻപിൽ നിൽക്കുന്ന വേദിനെ കണ്ട് അവൾ ഞെട്ടി പിന്നോട്ട് മാറി. എങ്കിലും തെല്ലൊരു ആശ്വാസം തേടിയവളുടെ മിഴികൾ ഗേറ്റിലേക്ക് പാഞ്ഞു. സെക്യൂരിറ്റിയെ ആണ് നോക്കുന്നതെങ്കിൽ അയാളവിടെയില്ല. വന്നത് ഈ വീട്ടിലെ ആളും അതിലുപരി എന്റെ അമ്മാവന്റെ വിശ്വസ്തനുമായതുകൊണ്ട് ഞാൻ പറഞ്ഞപ്പോൾ തന്നെ അയാൾ പോയി. കുറച്ച് സാധനം വേണമെന്ന് പറഞ്ഞു. അത് വാങ്ങി അയാൾ വരാൻ ഒരു മണിക്കൂറോളം എടുക്കും. അതിനുമുൻപ് വന്ന കാര്യം സാധിച്ച് എനിക്ക് മടങ്ങണം. വാതിൽ കടന്നവൻ അകത്തേക്ക് കയറി. ഇറങ്ങെടാ ഇവിടുന്ന്. ഇല്ലെങ്കിൽ ഞാൻ അച്ഛനെ വിളിക്കും… അവൾ ഭീഷണിയെന്നോളം പറഞ്ഞു. ഹഹഹ… നിന്റെ അച്ഛനും ഏട്ടനും ബാക്കിയുള്ളവരും ഇപ്പോൾ ടെക്സ്റ്റയിൽസിൽ കാണും. പെണ്ണുങ്ങളല്ലേ അവരുടെ ഇഷ്ടങ്ങൾ നോക്കിയെടുത്ത് വരുമ്പോൾ സമയം ഒരുപാടാകും.. പിന്നെ ഞാനിന്ന് നിന്റെ കാമുകനെ കണ്ടിരുന്നു. എന്നെ തളർത്താനാകാം അവൻ എന്നോടൊരു കാര്യം പറഞ്ഞു. ഋതിക ഇപ്പോൾ സാരംഗിന്റെ ഭാര്യയാണെന്ന്… പല്ല് ഞെരിച്ചൊരു ചിരിയോടെ അവൻ അവളെ നോക്കി. തന്റെ നെഞ്ചോട് കിടന്ന താലിമാല മുറുകെ പിടിച്ചുകൊണ്ട് അവൾ പിന്നോക്കം വേച്ചുപോയി. പാടില്ല തളരാൻ പാടില്ല. ഇവന്റെ മുൻപിൽ തളരുന്നതിലും ഭേദം മരണമാണ്. അവളുടെ മനസ്സിൽ സാരംഗിന്റെയും ഋഷിയുടെയും മുഖം തെളിഞ്ഞു വന്നു. കണ്ണുകൾ നീർമുത്തുകളാൽ തിളങ്ങി. അവളുടെ മുഖഭാവം കേട്ടതെല്ലാം സത്യമെന്ന് വിളിച്ചോതുന്നവയായിരുന്നു. അവൾക്ക് നേരെ പാഞ്ഞുചെന്നവൻ അവളുടെ മുടിയിൽ കുത്തിപ്പിടിച്ചു. തലയിൽ പൊതിഞ്ഞ ടവ്വൽ നിലത്തുവീണു. വേദനകൊണ്ടവൾ മുഖം ചുളിച്ചു. എവിടെനിന്നോ വന്നൊരു ഊർജ്ജത്തിൽ ഇരുകൈകളും കൊണ്ടവനെ ആഞ്ഞുതള്ളി. പെട്ടെന്നുണ്ടായ വീഴ്ചയിൽ അടിപതറി അവൻ ഡൈനിങ്ങ് ടേബിളിൽ തല തട്ടി വീണു ചെറുതായി പൊട്ടിയ തലയിൽ കൈയമർത്തി വർദ്ധിച്ച കോപത്തോടെ അവനവളെ നോക്കി. അതേടാ നീ കേട്ടതും അറിഞ്ഞതും എല്ലാം സത്യം തന്നെയാണ്. ഞാൻ സാരംഗ് ചന്ദ്രശേഖറുടെ ഭാര്യയാണ്. അവന്റെ താലിയുടെ അവകാശി.. തന്റെ കഴുത്തിൽ കിടന്ന താലിമാലയുയർത്തി കൊണ്ടവൾ ഉറക്കെ അലറി. സ്വർണ്ണത്തിൽ തീർത്ത ആലിലത്താലിയും അതിലെ സാരംഗ് എന്ന പേരും അവളുടെ മുഖത്തെ ഭാവവും അവന്റെ ഉള്ളിലെ രോഷവും പകയും പുറത്തേക്ക് വമിപ്പിക്കാൻ കാരണമായി. പന്ന മോളേ.. എങ്ങനെ തോന്നിയെടീ നിനക്ക് അവന്റെ മുൻപിൽ തല കുനിക്കാൻ. ഇതെനിക്ക് ക്ഷമിക്കാൻ ആകില്ല. എന്നെ തോൽപ്പിക്കൻ നോക്കുന്നല്ലേടീ.. അവനവളുടെ കവിളിൽ ആഞ്ഞടിച്ചു. കറങ്ങി പോയവൾ ചുവരിൽ തട്ടി നിലത്തേക്ക് ഊർന്നുവീണു. അവനവളുടെ മുൻപിലായി മുട്ട് കുത്തിയിരുന്നു. നാടടക്കം വിവാഹം ക്ഷണിച്ച് എല്ലാ ഒരുക്കങ്ങളും പൂർത്തിയായപ്പോൾ നീയെന്നെ അപമാനിക്കാൻ ശ്രമിക്കുകയാണല്ലേ… അവനവളുടെ കവിളിൽ കുത്തിപ്പിടിച്ച് പറഞ്ഞു. അപമാനം… ത്ഫൂ.. അവളവന്റെ മുഖത്ത് തുപ്പി. പതിനഞ്ചാം വയസ്സിൽ എന്നെ പിച്ചിച്ചീന്തിയപ്പോൾ.. നിന്റെ അടക്കി വയ്ക്കാൻ കഴിയാത്ത കാമം എന്നിൽ പെയ്തൊഴിച്ചപ്പോൾ… കുടുംബക്കാരുടെയും കൂടപ്പിറപ്പിന്റെയും ജന്മം തന്നവരുടെയും മുൻപിൽ എന്നെ കുറ്റക്കാരിയാക്കി വേശ്യയ്ക്ക് സമമാക്കി നിർത്തിയപ്പോൾ ഞാനനുഭവിച്ച അപമാനം അതിൽ ഒരു ശതമാനമെങ്കിലും നീ അനുഭവിച്ചിട്ടുണ്ടോ. ആറുവർഷമായി എന്റെ അച്ഛൻ എന്നെ സ്നേഹത്തോടൊന്ന് നോക്കിയിട്ട് ആ വേദന നിനക്കറിയാമോ. ആറുവർഷമായി എന്നിൽ നിന്നും അകറ്റിയ എന്റെ കുടുംബം ആ വേദനയുടെ ആഴം നിനക്ക് മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിയുമോ.. അവൾ ചോദ്യശരങ്ങൾ എയ്തു കൊണ്ടിരുന്നു. ഇല്ലെടീ എനിക്കതൊന്നും അന്നും ഇന്നും ഇപ്പോഴും പ്രശ്നമല്ല. എനിക്ക് വേണ്ടത് നിന്നെയാണ്. അത് നൂറാവർത്തി നിന്നോട് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട് ഞാൻ. എനിക്കറിയില്ല എന്തുകൊണ്ടാണ് അടങ്ങാത്ത മോഹമായി നീയെന്നിൽ നിറഞ്ഞു നിൽക്കുന്നതെന്ന്. ഒരിക്കൽ അറിഞ്ഞിട്ടും മാധുര്യം നഷ്ട്ടമാകാത്ത മധുരക്കനിയാണ് നീ. അന്ന് മുതലിന്നുവരെ ആരും ഒന്നുമറിയാതെ ഇതുവരെ എത്തിക്കാൻ ആകുമെങ്കിൽ വിവാഹം നടത്താനും എനിക്ക് കഴിയും. പക്ഷേ നിന്റെയീ അഹങ്കാരം അതിനി വേണ്ട. എന്നെ ഇത്രയും അപമാനിച്ചിട്ട് നീ സന്തോഷിക്കേണ്ട. നിന്നെ എന്റേതാക്കിയിട്ട് ഞാൻ പോകുന്നത് അവന്റെ അടുത്തേക്കാണ്. അവനെ കൊല്ലാൻ. അതുകഴിഞ്ഞ് നിന്റെ കഴുത്തിൽ വേദിന്റെ താലി വീഴുന്നതിന് തടസ്സമില്ലല്ലോ.. അവൻ കെട്ടിയ താലി ഇനി നിന്റെ കഴുത്തിൽ വേണ്ട… അവനവളുടെ കഴുത്തിലെ താലിയിൽ പിടി മുറുക്കി. ഒരു കൈകൊണ്ട് താലിയിൽ കൈചേർത്തവൾ അവന്റെ കവിളിൽ അടിച്ചു. പിടഞ്ഞെഴുന്നേറ്റ് ഓടാൻ നിൽക്കും മുൻപേ അവന്റെ പിടി അവളുടെ ദാവണിത്തുമ്പിൽ വീണിരുന്നു. അവനത് വലിച്ചെടുത്തപ്പോൾ ഇരുകൈകളും മാറിൽ പിണച്ചവൾ പിന്നോക്കം മാറി വല്ലാത്തൊരു ആവേശത്തോടെ അവന്റെ കണ്ണുകൾ അവളുടെ ശരീരമാകെ ഓടി നടന്നു. വാതിൽ കടന്ന് പുറത്തേക്ക് ഓടാൻ നിന്നവളെ പുഷ്പം പോലെ തോളിലിട്ട് അവൻ മുകളിലേക്കുള്ള പടവ് കയറാൻ തുടങ്ങി. കൈകൾ കൊണ്ടവൾ അവന്റെ ചുമലിൽ അടിച്ചു കൊണ്ടേയിരുന്നു. അവളുടെ പിടച്ചിൽ അവന്റെ ആവേശം വർധിപ്പിച്ചതേയുള്ളൂ. ആഹ്.. അലർച്ചയോടെ അവൻ അവളെ നിലത്തേക്കിട്ടു. അവളുടെ കീരിപ്പല്ല് അമർന്ന ചുമലിൽ അവൻ അമർത്തി തടവി. വലിയൊരു തെറിയുമായി മുന്നോട്ട് അവളെ പിടിക്കാൻ പോയവൻ തെറിച്ചു പിന്നോട്ട് വീണു. ഓടിയിറങ്ങാൻ പോയ ഋതു ആരുടെയോ മാറിൽ വീണിരുന്നു. തനിക്ക് പരിചിതമായ വിയർപ്പിന്റെ ഗന്ധമവളുടെ നാസാരന്ധ്രങ്ങളിലൂടെ കടന്നുപോയി. അവ തിരിച്ചറിഞ്ഞെന്നപോലെ അവളവനെ ആഞ്ഞു പുൽകി. ചേട്ടൻ താമസിച്ചില്ലല്ലോ.. ചെറുചിരിയോടെ മുന്നിൽ നിൽക്കുന്ന സാരംഗിന്റെ കവിളിലേക്ക് ആഞ്ഞടിച്ചു കൊണ്ടവൾ വീണ്ടുമവനെ ആലിംഗനം ചെയ്തു. ചിരിയോടെ അവനവളെ ചേർത്തു പിടിച്ചു. കോപത്തോടെ വേദ് എഴുന്നേറ്റു വന്നു. ടാ.. ചീത്ത വിളിച്ചുകൊണ്ട് അവൻ സാരംഗിനെ കോളറിൽ പിടിച്ചു. എന്റെ പെണ്ണിനെ തന്നെ നിനക്ക് വേണമല്ലേ. എന്റെ എച്ചിലുതന്നെ തിന്നണമെന്ന് നിനക്കെന്താടാ ഇത്ര വാശി. കഴിഞ്ഞ കുറേ വർഷമായി എല്ലാവരുടെയും മുൻപിൽ അഭിനയിച്ചും ഇവളെ നോട്ടമിട്ടും നടക്കുന്നതാണ് ഞാൻ. വിവാഹം വരെ കൊണ്ടെത്തിക്കാൻ എനിക്ക് കഴിഞ്ഞു. അത് തകർക്കാൻ ശ്രമിച്ച നീയിനി ജീവനോടെ വേണ്ട. കൈയിലിരുന്ന ദാവണി അവൾക്ക് നീട്ടിക്കൊണ്ട് സാരംഗ് വേദിന്റെ കൈകൾ ബലമായി വിടുവിച്ചു. ഇരുകൈകളും കൊണ്ടവന്റെ കവിളിൽ ഇടിച്ചു. രക്തത്തിന്റെ കനത്തച്ചുവ അവൻ വായിലറിഞ്ഞു. തന്റെ മുൻപിൽ നിൽക്കുന്നവരെ കണ്ട് വേദ് ഞെട്ടി. കുടുംബക്കാരെല്ലാം മുൻപിൽ നിൽക്കുന്നു. തന്റെ അമ്മയുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞൊഴുകുന്നുണ്ട്. ശ്രീദേവിയുടെ അവസ്ഥയും മറിച്ചായിരുന്നില്ല. കൈകുടഞ്ഞ് തന്റെ മുൻപിൽ നന്ദൻ നിൽക്കുന്നു. കള്ള നായെ.. കൂടെ നിന്ന് ചതിക്കുകയായിരുന്നല്ലേടാ. എന്റെ പൊന്നുമോളെ പിച്ചിയെറിഞ്ഞിട്ട് എല്ലാവരുടെയും മുൻപിൽ ത്യാഗിയായി അഭിനയിച്ചു ഫലിപ്പിക്കുകയായിരുന്നല്ലേ… വീണ്ടുമയാളുടെ കൈകൾ ഉയർന്നുതാഴ്ന്നു. എല്ലാം എല്ലാവരും അറിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. അവന് അപമാനം കൊണ്ട് തൊലി ഉരിഞ്ഞുപോകുന്നതുപോലെ തോന്നി. ഋതു നേരത്തെ പറഞ്ഞ വാക്കുകൾ അവന്റെ കർണ്ണപടങ്ങളിൽ മുഴങ്ങിക്കേട്ടു. അവൾ അന്ന് അനുഭവിച്ച അപമാനത്തിന്റെ ആഴം അപ്പോഴവൻ അനുഭവിച്ച് അറിയുകയായിരുന്നു. കാലം കണക്ക് പറയുമെന്നാരോ ഉള്ളിലിരുന്ന് വിളിച്ചു പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. (തുടരും )

#💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ #📙 നോവൽ അനുരാഗം : ഭാഗം 26 ഏകാന്തതയിലേക്ക് നോക്കി കൊണ്ട് ഏട്ടൻ പറഞ്ഞ് തുടങ്ങി. “കുട്ടിക്കാലം മുതൽക്കേ ഒറ്റപ്പെട്ടാണ് ഞാൻ ജീവിച്ചത്. എപ്പോളും ജോലിത്തിരക്കുകൾ പറഞ്ഞു വീട്ടിൽ അച്ഛൻ വരാറില്ലായിരുന്നു. അമ്മയും ഞാനും മാത്രമുള്ളതായിരുന്നു എന്റെ ലോകം. അച്ഛന്റെ പെരുമാറ്റം കൊണ്ടാണോ അതോ അമ്മയ്ക്ക് അവിടെ സൗഹൃദങ്ങൾ ഇല്ലാത്തത് കൊണ്ടാണോ എന്നറിയില്ല അമ്മ പൊതുവെ അന്തർമുഖി ആയിരുന്നു. ആരോടും സംസാരിക്കാതെ.. എന്നോട് പോലും ഒന്നും മിണ്ടാറില്ലായിരുന്നു. അമ്മ പുഞ്ചിരിച്ചു പോലും അധികം കണ്ടിട്ടില്ല. അത് കൊണ്ട് തന്നെ ഞാനും അങ്ങനെ തന്നെ വളർന്നു. പലപ്പോഴും ഏകാന്തതയിൽ ഞാൻ സന്തോഷം കണ്ടെത്തിയിരുന്നു. ആൾക്കൂട്ടവും അട്ടഹാസങ്ങളും ശബ്ദങ്ങളും എനിക്ക് ഇഷ്ടമായിരുന്നില്ല. സ്കൂളിൽ പോവാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ കൂട്ടു കൂടാൻ വന്നവരെയെല്ലാം മാറ്റി നിർത്തി അവിടെയും ഒറ്റപ്പെടാൻ ആണ് ഞാൻ ആഗ്രഹിച്ചത്. പക്ഷെ ശിഖി… അവൾ എനിക്കെന്നും അത്ഭുതമായിരുന്നു. ഒരു മനുഷ്യന് എങ്ങനെ ഇത്രത്തോളം സംസാരിക്കാനും ചിരിക്കാനും കഴിയുന്നു. ക്ലാസ്സിലെ എല്ലാവരും അവളോട് കൂട്ടായിരുന്നു. ഞാനൊന്നും മിണ്ടില്ലെങ്കിലും അവൾ എന്നോട് അടുക്കാൻ ശ്രെമിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. അവസാനം ഞാനും അവളുടെ സാമീപ്യം ആഗ്രഹിക്കാൻ തുടങ്ങി. അവളിലൂടെ ഞാൻ ഈ ലോകത്തെ കാണാൻ തുടങ്ങി. അത്രയും കാലം കണ്ടതിനും അപ്പുറം വേറെയും കുറേ കാര്യങ്ങൾ ഉണ്ടെന്ന് മനസിലാക്കി തന്നത് അവളാണ്. സൗഹൃദത്തിന് അപ്പുറം മറ്റൊന്നും ഞാൻ അവളിൽ കണ്ടിരുന്നില്ല. എല്ലാവർക്കും കൈ പിടിച്ചു ലോകത്തെ പരിചയപ്പെടുത്തുന്നത് അമ്മയല്ലേ? എനിക്ക് അവളായിരുന്നു. അവളെ പോലെ ഞാനും മാറുകയായിരുന്നു. എല്ലായിടത്തും എനിക്കും സൗഹൃദങ്ങൾ ഉണ്ടായി. ക്ലാസ്സിലെ എല്ലാ പരിപാടികൾക്കും മുന്നിലുണ്ടായിരുന്നു ഞങ്ങൾ. അവളാണ് നൃത്തത്തിന്റെ ആദ്യ ചുവടുകൾ എനിക്ക് പറഞ്ഞ് തന്നത്. അങ്ങനെ ഒന്നാം ക്ലാസ്സ്‌ മുതൽ തുടങ്ങിയ ഞങ്ങളുടെ സൗഹൃദം പ്രണയമായി മാറിയത് എട്ടാം ക്ലാസ്സിൽ വെച്ചായിരുന്നു. അവളാണ് ഇഷ്ടം ആദ്യം പറഞ്ഞത്. എനിക്ക് അവളോട് പ്രണയമാണോ എന്നറിയില്ലായിരുന്നു. പക്ഷെ അവളില്ലാത്ത ഒരു ദിവസം എനിക്ക് ജീവിതത്തിൽ ഇല്ലാത്തത് കൊണ്ടും അവൾ മറ്റൊരാളുടെ ആകുമോ എന്നാ ഭയം കൊണ്ടും ഞാനും എന്റെ ഇഷ്ടം അവളെ അറിയിച്ചു. പിന്നീട് ഞങ്ങളുടെ പ്രണയ കാലമായിരുന്നു. സൗഹൃദം എന്താണെന്ന് അറിയിച്ച പോലെ പ്രണയം എന്താണെന്നും അവളെന്നെ പഠിപ്പിച്ചു. പക്ഷെ പ്ലസ്‌ ടു അവസാന കാലം ആയപ്പോൾ…” ഏട്ടന്റെ മുഖം ദേഷ്യം കൊണ്ട് വലിഞ്ഞു മുറുകുന്നുണ്ടായിരുന്നു. “അവൾ എന്നിൽ നിന്നും അകലാൻ തുടങ്ങി. മറ്റൊരു ചെറുക്കാനുമായി അവൾ ഇഷ്ടത്തിലാണെന്ന് വളരെ വൈകിയാണ് ഞാൻ അറിഞ്ഞത്. എങ്കിലും ഞാൻ ക്ഷമിക്കാൻ തയ്യാറായിരുന്നു. കാരണം അവളെ എനിക്ക് വിട്ടു കൊടുക്കാൻ പറ്റുമായിരുന്നില്ല. ഞാൻ അവളെ സ്നേഹിച്ചവനെ ഉപദ്രവിച്ചു. എനിക്കും പരിക്കുകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. അവളെന്നെ കാണാൻ വന്നു. ഞാൻ കാലു പിടിച്ചു പറഞ്ഞിട്ടും എന്നെ ഉപേക്ഷിച്ചു പോയി. ഒരു പെൺകുട്ടി ആഗ്രഹിക്കുന്ന സ്നേഹം കൊടുക്കാൻ എനിക്കാവില്ലത്രേ. അവളെന്താണ് അങ്ങനെ പറഞ്ഞതെന്ന് എനിക്ക് അറിയില്ല. ആ വാക്കുകളാണ് എന്നെ ഏറ്റവും തളർത്തിയത്. വീണ്ടും ഞാൻ ഒറ്റപ്പെടൽ ആഗ്രഹിച്ചു തുടങ്ങി. പക്ഷെ അതിലും എനിക്ക് സന്തോഷം കണ്ടെത്താനായില്ല. അവളുടെ ഓർമ്മകൾ അവസാനം പറഞ്ഞ വാക്കുകൾ എല്ലാം എന്നെ ഭ്രാന്തനാക്കി. ഒരു വർഷം ഞാൻ ഡിപ്രെഷനിൽ ആയിരുന്നു. മരുന്നുകൾ കഴിച്ചു അത് മാറാൻ തുടങ്ങി. പക്ഷെ പഴയ ശ്രീ ആവാൻ എനിക്ക് കഴിഞ്ഞില്ല. പേടിയായിരുന്നു. സൗഹൃദത്തോട് പ്രണയത്തോട് പെണ്ണുങ്ങളോട്. ദേഷ്യവും നിരാശയുമായിരുന്നു. എന്നെ ഒരു ഭ്രാന്തനാക്കിയ അവളെ കൊല്ലണമെന്നായി എന്റെ ചിന്ത. ഞാനത് ചെയ്യുകയും ചെയ്തു. അതൊരു അപകട മരണമായി എല്ലാവരും കണ്ടു.” നിർവികാരമായി ഏട്ടൻ അത് പറഞ്ഞപ്പോൾ എന്റെ മനസിൽ വേലിയേറ്റങ്ങൾ നടക്കുന്നത് ഞാനറിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. “അനു പ്ലീസ്. നീ എന്നെ മനസിലാക്കു. നിനക്കേ എന്നെ മനസിലാക്കാൻ പറ്റുള്ളൂ. അവൾ എന്നോട് പ്രണയം പറഞ്ഞില്ലായിരുന്നെങ്കിൽ ഇങ്ങനൊന്നും ഉണ്ടാവില്ലായിരുന്നു. അവളല്ലേ തെറ്റുകാരി. ഞാൻ ഒന്നും ചെയ്തിട്ടില്ലല്ലോ. എന്റെ സ്നേഹം പിടിച്ചു വാങ്ങിയിട്ട് പാതി വഴിയിൽ ഉപേക്ഷിച്ചത് കൊണ്ടല്ലേ ഞാൻ..” എനിക്ക് പറയാൻ മറുപടി ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. ദയനീയമായി ഞാൻ ഏട്ടനെ നോക്കി. “അപ്പോൾ ജെസ്സിയും നന്ദനയും?” “ഹ ഹ ഹ.. അവരോ അവരും ശിഖി ആയിരുന്നു. നിനക്കറിയാത്ത വേറെയും ശിഖികൾ ഉണ്ട് അനു. അവളെ ഞാൻ കൊന്നതിനു ശേഷം അവളെ പോലെ പെരുമാറുന്ന എല്ലാവരിലും എനിക്ക് ശിഖിയെ ആണ് കാണാൻ കഴിഞ്ഞത്. ചിലപ്പോൾ എന്റെ ഭ്രാന്ത്‌ കൊണ്ടാവും. നിന്നെയും ആദ്യമൊക്കെ അങ്ങനെയാണ് ഞാൻ കരുതിയത്. റിഷി ഇല്ലായിരുന്നെങ്കിൽ ചിലപ്പോൾ നിന്നെയും ഞാൻ കൊന്നിരുന്നേനെ” ഞെട്ടലോടെ ഞാൻ അയാളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. “അതേ അനു എനിക്ക് നിന്നോട് ഒന്നും മറയ്ക്കാനാവില്ല. എല്ലാം പറഞ്ഞ് നിന്നെ എന്റെ സ്വന്തമാക്കണം. ഭ്രാന്ത്‌ പിടിച്ച ഒരു നിമിഷത്തിൽ നിന്നെയും കൊല്ലാൻ എനിക്ക് തോന്നി പോയി. എല്ലാവരോടും കൂട്ട് കൂടുന്ന എവിടെ പോയാലും എന്റെ പുറകേ വരുന്ന നീ.. ശിഖിയെ പോലെ തന്നെ ആയിരുന്നു. അവൻ ഇത്രയും നിന്നെ സ്നേഹിച്ചിട്ടും ഒരു കരുതലും നിന്നോട് കാണിക്കാത്ത എന്നെ നീ എപ്പോളും സ്നേഹിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. എന്നേക്കാൾ വല്യ ഭ്രാന്ത്‌ നിനക്കാണെന്നു പോലും എനിക്ക് തോന്നിപ്പോയി. നീ ഒന്ന് നോക്കാൻ വേണ്ടി എത്ര തവണ നിന്റെ മുന്നിലൂടെ ഞാൻ നടന്നെന്ന് അറിയുവോ. എന്നെ മാത്രം സ്നേഹിച്ചു നീ അപ്പോളും എന്നെ കാത്തിരുന്നു. വീണ്ടും എല്ലാം പഴയ പോലെ ആയി. നിന്നോട് ഇഷ്ടം പറയാൻ കാത്തിരുന്ന നമുക്കിടയിലേക്ക് ഒരു കാരണവും ഇല്ലാതെ വന്നവളാണ് നന്ദന. ഓണം സെലിബ്രേഷനു അവൾ അത്രത്തോളം എന്നെ ഭ്രാന്തനാക്കി. പുറകേ നടന്നു ശല്യം ചെയ്തു. അവൾ പോകുമ്പോൾ ഞാനും കൂടെ ചെല്ലുമോ എന്ന് എന്നോട് ചോദിച്ചു. ആ ദേഷ്യത്തിൽ പുറത്തേക്ക് വരുമ്പോളാണ് നിന്നെ ഞാൻ കണ്ടത്. നിന്റെ മുഖം ഭാവവും അവളോടുള്ള സംസാരവും കണ്ടപ്പോൾ നീ ഞങ്ങളെ തെറ്റിദ്ധരിച്ചു എന്നെനിക്ക് മനസിലായി. അല്ലെങ്കിലും അവൾ ഒരു പോക്ക് കേസ് ആണെന്ന് എല്ലവർക്കും അറിയുന്ന കാര്യമാണല്ലോ. നീ തെറ്റിധരിച്ചാലും കുറ്റം പറയാനാവില്ല. നിന്നോട് ഇഷ്ടം പറയാൻ വന്ന എനിക്ക് അവളോട് ദേഷ്യം തോന്നി. വീണ്ടും പുറകേ വന്നു ഭ്രാന്ത്‌ പിടിപ്പിച്ചപ്പോൾ ഞാൻ അവളുടെ കൂടെ വീട്ടിലേക്ക് പോന്നു. എന്നിട്ട്… അവളെയും…” ഏട്ടൻ വീണ്ടും ചിരിച്ചു. ആ കണ്ണുകളിൽ കുറ്റബോധത്തിന്റെ ഒരു നാമ്പ് പോലും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല എന്നത് എന്റെ ഭയത്തെ വീണ്ടും ആളി കത്തിച്ചു. തുടരും….. റിഷിയെയും അനുവിനെയും ഒന്നിപ്പിക്കാൻ വേണ്ടിയല്ല ഞാൻ ശ്രീയെ ഇങ്ങനെയാക്കിയത്. ഈ കഥ എഴുതും മുൻപ് തന്നെ ശ്രീയെന്ന കഥാപാത്രം എങ്ങനെ ആയിരിക്കണമെന്ന് ഞാൻ തീരുമാനിച്ചിരുന്നതാണ്. ആദ്യത്തെ ഭാഗങ്ങളിൽ അത് കൊണ്ട് തന്നെയാണ് ശ്രീയെ വത്യസ്ഥ സ്വഭാവത്തിൽ അവതരിപ്പിച്ചത്. അതിനു ശേഷം മാത്രമാണ് റിഷിയെന്ന കഥാപാത്രം ഉടലെടുത്തത്. അനുവിന്റെയും ശ്രീയുടെയും കഥയാണിത്. ചിലർക്കെങ്കിലും ഞാൻ റിഷിക്ക് വേണ്ടി കഥ മാറ്റിയെന്ന് തോന്നലുണ്ടാവാം. അതിലെനിക്ക് ഒത്തിരി സങ്കടം തോന്നി. കാരണം എനിക്ക് ഏറ്റവും ഇഷ്ടമുള്ള കഥാപാത്രം ശ്രീ ആയിരുന്നു. ആർക്കും വേണ്ടി അയാളുടെ സ്വഭാവം മാറ്റാൻ എനിക്കാവില്ല. വായനയ്ക്കും അഭിപ്രായത്തിനും എല്ലാവരോടും ഒത്തിരി നന്ദി ഉണ്ട് കേട്ടോ 😍

#💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ #📙 നോവൽ പ്രണയവീചികൾ : ഭാഗം 25 നോവൽ എഴുത്തുകാരി: ആർദ്ര നവനീത്‌ താലിമാല സ്വർണ്ണമായതിനാൽ ഋതുവിന് എല്ലാവരിൽ നിന്നും മറയ്ക്കാൻ എളുപ്പമായിരുന്നു. എല്ലാ പ്രശ്നങ്ങൾക്കുമിടയിൽ സാരംഗുമായൊരു ജീവിതം എങ്ങനെ സാധ്യമാകുമെന്ന ചോദ്യം അവളിലൊരു ചോദ്യചിഹ്നമായി നിലനിന്നു. നാളെ തറവാട്ടിലുള്ളവർ ഇവിടെ എത്തും. വിവാഹത്തിനായി ഇനി പതിനഞ്ചുനാൾ മാത്രം . അച്ഛൻ ഒരുപാട് സന്തോഷത്തിലാണ്. വീട് പെയിന്റിംഗ് കഴിഞ്ഞു. ക്ഷണക്കത്ത് അടിച്ച് എല്ലാവരെയും വിളിച്ചു കഴിഞ്ഞു. തന്റെ പേരിന് താഴെയായി ശ്രീവേദ് എന്ന പേര് കണ്ടപ്പോഴേ അവൾക്ക് അറപ്പ് തോന്നി . ഋഷിയേട്ടനും സാരംഗും പകർന്നു തരുന്ന ധൈര്യം അതൊന്ന് മാത്രമാണ് ഇപ്പോഴും പിടിച്ചു നിർത്തുന്നത്. അവരുടെ മനസ്സിൽ എന്താണെന്ന് മാത്രം മനസ്സിലാകുന്നില്ല. ഫോൺ റിങ് ചെയ്യുന്ന ശബ്ദമാണ് ഓർമ്മകൾക്ക് വിട നൽകിയത് . പരിചയമില്ലാത്ത നമ്പർ ആയിരുന്നു. തെല്ലൊന്ന് സംശയിച്ചിട്ട് അവൾ കാൾ എടുത്തു. ഋതു… ഇനി പതിഞ്ചുനാൾ കൂടി. ഞാൻ കെട്ടുന്ന താലിയണിഞ്ഞ് എന്റെ പെണ്ണായി ഈ വീട്ടിലേക്ക് വന്നു കയറാൻ. എന്റെ ചൂടും ചൂരും പറ്റിയുറങ്ങാൻ. കണ്ണ് തുറന്നാലും കണ്ണടച്ചാലും തുടുത്ത ആപ്പിളുപോലെ നീയിങ്ങനെ പഴുത്തു ചുവന്ന് നിൽക്കുകയാണ്. വേദിന്റെ സ്വരം അവളിൽ വെറുപ്പിനുമപ്പുറം കോപമുണർത്തി. നിന്റെ മോഹങ്ങളൊന്നും തന്നെ നടക്കില്ല വേദ്. ഋതികയുടെ കഴുത്തിൽ ഒരിക്കലും നിന്റെ താലി വീഴില്ല. അതിനർഹതപ്പെട്ടവന്റെ താലി മാത്രമേ കാണൂ… അവൾ കഴുത്തിലെ താലിയിൽ മുറുകെ പിടിച്ചു. ഹഹഹ… നീ ആരെ കണ്ടിട്ടാടീ ഈ തുള്ളുന്നത്. പക്ഷേ ദേ ഇങ്ങനെ കാന്താരി പോലെ എരിഞ്ഞു തുള്ളുന്ന നിന്നെ.. ആ നിന്നെയാണ് എനിക്കിഷ്ടം. എന്നിൽ നീ എന്നത് വാശിയായി മാറാൻ കാരണവും അതുതന്നെയാണ്. നിന്റെ എതിർപ്പുകൾക്കിടയിൽ തന്നെ എനിക്ക് നിന്നെ പൂർണ്ണമായും സ്വന്തമാക്കണം.. ക്രൂരമായ ചിരി മുഴങ്ങി. ഫോൺ കട്ട് ചെയ്ത് വലിച്ചെറിഞ്ഞശേഷം അവൾ തലയിണയിലേക്ക് മുഖം പൂഴ്ത്തി. ജീവിതത്തെ സധൈര്യം എങ്ങനെയൊക്കെ നേരിട്ടാലും ചില പ്രതിസന്ധിഘട്ടങ്ങളിൽ എത്ര ധൈര്യമുണ്ടെന്ന് കരുതിയാലും പതറിപ്പോകും. അതാണല്ലോ തനിക്കും സംഭവിക്കുന്നത്. ഇരു തുലാസ്സിലുമായി അവ അവളുടെ മുൻപിൽ തൂങ്ങിയാടി. പിറ്റേദിവസം തറവാട്ടിലുള്ളവരെല്ലാം എത്തി. സുഭദ്രയും അർച്ചനയും ഗൗരിയുടെ വീട്ടിലാണ് നിന്നത്. ബാക്കിയുള്ളവർ ഋതുവിന്റെ വീട്ടിലും. വന്നയുടനെ ചിത്ര അപ്പച്ചിയുടെ പരിഭ്രമം കലർന്ന നോട്ടം അവളെ തേടിയെത്തി. നീയെന്താ മോളേ വിവാഹത്തിന് സമ്മതിച്ചത്. ഏതാനും ദിവസങ്ങളേ ഇനി മുന്പിലുള്ളൂ. നിനക്ക് കഴിയുമോ കുട്ടീ അവനെ സ്വീകരിക്കാൻ.. ആധിയോടെ അവർ ചോദിച്ചു. അങ്ങനെയാണോ അപ്പച്ചി എന്നെക്കുറിച്ച് ധരിച്ചിരിക്കുന്നത്. കേവലം ശരീരം മാത്രം ലക്ഷ്യം വച്ച് അതിൽ ആധിപത്യം സ്ഥാപിക്കുന്നവനെ ആത്മാഭിമാനമുള്ള ഒരു പെണ്ണിനും സ്വീകരിക്കാൻ കഴിയില്ല. പിന്നെ സമ്മതം… എന്റെ സമ്മതപ്രകാരമല്ലല്ലോ അച്ഛൻ തീരുമാനിക്കുന്നതും പ്രവർത്തിക്കുന്നതുമൊന്നും. അവന് മുൻപിൽ ഞാൻ തല കുനിച്ചു കൊടുക്കില്ലെന്ന് നിനക്ക് തന്നെ അറിയാമല്ലോ. എന്ത് ചെയ്യണം ഞാൻ. നിന്റെ മൗനം ഓരോ നിമിഷവും എന്നെ ഭ്രാന്ത്‌ പിടിപ്പിക്കുകയാണ്. മനസ്സ് തുറന്നൊന്ന് ഉറക്കെ ചിരിക്കാനോ കരയുവാനോ എനിക്ക് കഴിയുന്നില്ല.. അവളുടെ തേങ്ങൽ കേട്ടിട്ടും സാരംഗ് മൗനം പാലിച്ചതേയുള്ളൂ. പിറ്റേന്ന് വസ്ത്രങ്ങളെടുക്കുവാൻ പോയി. ഋതു പോകുന്നില്ലെന്ന് വാശി പിടിച്ചു. ഒടുവിൽ ദേഷ്യം സഹിക്കാനാകാതെ നന്ദൻ അവളെ തല്ലി. ഇവൾ വന്നില്ലെങ്കിൽ വേണ്ട. സാരി എടുക്കാനാണല്ലോ. നിങ്ങളുടെ ഇഷ്ടത്തിന് എടുത്താൽ മതി. ആഭരണങ്ങളും അങ്ങനെ തന്നെ.. കോപത്തോടെ അലറിക്കൊണ്ട് അയാൾ കാറിൽ കയറി. എല്ലാവരും ടെക്സ്റ്റയിൽസിൽ എത്തിയപ്പോൾ വേദുo ഗൗരിയും സുഭദ്രയും അർച്ചനയും ശ്രീധരനും അവിടെ കാത്തുനിൽക്കുകയായിരുന്നു. ഋതു വീട്ടിലാണ്. അവൾ വന്നിട്ടില്ല. നീ വെറുതെ നോക്കണ്ട… വേദിന്റെ കണ്ണുകൾ തിരയുന്നത് ഋതുവിനെയാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കി ഋഷി പറഞ്ഞു. മുഖത്തൊരു പുഞ്ചിരി വിരിയിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു വേദ്. സാരി എടുക്കുന്നതിനായി സ്ത്രീകൾ അതിന്റെ സെക്‌ഷനിലേക്ക് നടന്നു. വേദ് പിന്നാലെ പോകാൻ തിരിഞ്ഞതും മുകളിലത്തെ ജെൻസ് സെക്‌ഷനിൽ നിന്നുമിറങ്ങി വരുന്നയാളിനെ കണ്ടത്. അതുകണ്ട് അവന്റെ കണ്ണുകൾ ദേഷ്യംകൊണ്ട് ചുവന്നു. നെറ്റിയിലെ ഞരമ്പുകൾ പിടച്ചു. അവന്റെ കാലുകൾ ആ വ്യക്തിയുടെ അരികിലേക്ക് ചലിച്ചു. ചുമലിലൊരു കരസ്പർശമേറ്റ് സാരംഗ് തിരിഞ്ഞു . പിന്നിൽ നിൽക്കുന്ന വേദിനെ കണ്ട് അവന്റെ മുഖത്ത് പുച്ഛം നിറഞ്ഞു. അത് കാണണം നീ. വരുന്ന ഇരുപത്തിയേഴിന് ദേവാഞ്ജലി ഓഡിറ്റോറിയത്തിൽ വച്ചാണ് വിവാഹo. നീ ആത്മാർത്ഥമായി സ്നേഹിക്കുന്നവളല്ലേ. സ്നേഹിക്കുന്ന പെണ്ണിനെ മറ്റൊരുത്തൻ തൊടുമ്പോൾ അവൾ അവന്റേതായി എല്ലാ അർത്ഥത്തിലും മാറിയെന്നറിയുമ്പോൾ നിനക്ക് താങ്ങാനാകുമോ. അവളുടെ മുൻപിൽ വച്ച് അവളുടെ കണ്ണുനീർ ലഹരിയാക്കി നീ എനിക്ക് തന്ന വേദന ഞാൻ തിരികെ തരും. പരിഹാസച്ചുവയോടെ വേദ് വാക്കുകൾ തൊടുത്തു വിട്ടുകൊണ്ടിരുന്നു. കഴിഞ്ഞോ നിന്റെ വീരശൂരപരാക്രമ വിവരണം. സ്നേഹിക്കുന്ന പെണ്ണിനെ സംരക്ഷിക്കാൻ കഴിവുള്ളവൻ തന്നെയാടാ സാരംഗ്. പിന്നെ ഈ മാസം ഇരുപത്തിയേഴിന് ദേവാഞ്ജലിയിൽ നടക്കാനിരിക്കുന്ന വിവാഹം നീ സ്വപ്നം കാണേണ്ട. കാരണം അത് നടക്കില്ല… സാരംഗിന്റെ ആത്മവിശ്വാസം നിറഞ്ഞ ഭാവം വേദിൽ ആശങ്കയും ദേഷ്യവുമുണർത്തി. ചുറ്റും ആളുകൾ ഉള്ളതുകൊണ്ടുതന്നെ അവൻ സ്വയം നിയന്ത്രിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. ടാ വെറുതെ വായിട്ടലയ്ക്കല്ലേ.. വേദിന്റെ സ്വരത്തിലെ കോപം സാരംഗ് തിരിച്ചറിഞ്ഞു. എന്നിട്ടുമവൻ അടങ്ങിയില്ല. സാരംഗ് വെറുതെ വായിട്ടലയ്ക്കാറില്ല. എന്റെ ഭാര്യയെ മറ്റൊരുത്തൻ താലി കേട്ടില്ലെന്ന് തന്നെയാ പറഞ്ഞത്.. സാരംഗിന്റെ ഉറച്ച സ്വരം കേട്ട് വേദ് ശക്തമായി ഞെട്ടി. നീയെന്താ പറഞ്ഞത്.. സത്യം.. നിയപരമായി ഋതിക മേനോൻ സാരംഗ് ചന്ദ്രശേഖറുടെ ഭാര്യയാണ്. അവന്റെ വാക്കുകൾ ഓരോന്നും കാതിൽ ഈയമൊഴിച്ച പ്രതീതിയാണ് നൽകുന്നത്. താൻ ആശിച്ചവൾ.. തന്റെ കാൽക്കീഴിൽ ഉണ്ടാകുമെന്ന് കരുതിയവൾ.. അച്ഛനും നന്ദൻ അമ്മാവനും മഹി അമ്മാവനും ഋഷിയും വെയ്റ്റിംഗ് ലോബിയിൽ സംസാരത്തിലാണ്. മനസ്സിൽ എന്തോ ചിന്തിച്ചുറപ്പിച്ച് മുഖം കൈലേസുകൊണ്ട് അമർത്തി തുടച്ചശേഷം ഒട്ടിച്ചു വച്ചൊരു ചിരിയോടെ അവൻ അവർക്കരികിലേക്ക് നടന്നു. അമ്മാവാ.. എനിക്ക് ഓഫീസിൽ ഒഴിവാക്കാനാകാത്ത ഒരു ക്ലൈന്റ് വന്നിട്ടുണ്ട്. എനിക്കിപ്പോൾ ഇറങ്ങണം. ഒരു മണിക്കൂറിനകം ഞാൻ തിരികെയെത്താo. വസ്ത്രങ്ങളെല്ലാം എടുത്തു തീരാൻ ഇനിയും ഒരുപാട് സമയമെടുക്കും. വേദ് വെളിപ്പെടുത്തി. ഒഴിവാക്കാൻ ആകാത്തതല്ലേ മോൻ പോയിട്ട് വന്നാൽ മതി. ഈ പെണ്ണുങ്ങൾ എല്ലാം കൂടിയാൽ അവർക്ക് പിന്നെ ഉത്സവമല്ലേ.. ഋഷിയും ഞങ്ങളുമൊക്കെ ഉണ്ടല്ലോ..നന്ദൻ പറഞ്ഞു. കാറുമെടുത്ത് വേദ് ചീറിപ്പായുകയായിരുന്നു. വീടിനു മുൻപിൽ കാർ നിർത്തിയവൻ കോളിംഗ് ബെൽ അമർത്തി. കുളി കഴിഞ്ഞിറങ്ങിയതേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ ഋതു. മഞ്ഞയും ചുവപ്പും കലർന്ന ദാവണി ഉടുത്ത് ഈറൻമുടി ടവ്വലിൽ പൊതിഞ്ഞു വച്ചപ്പോഴാണ് കോളിംഗ് ബെൽ കേട്ടത്. സെക്യൂരിറ്റി ഉള്ളതാണല്ലോ.. പിന്നെയിപ്പോൾ ആരാ വന്നത്… ആലോചിച്ചുകൊണ്ട് അവൾ പടികളിറങ്ങി വന്ന് വാതിൽ തുറന്നു. കത്തി ജ്വലിച്ച സൂര്യനെപ്പോലെ ഞരമ്പുകൾ വലിഞ്ഞു മുറുകി കണ്ണുകളിൽ കോപത്തോടെ മുൻപിൽ വേദ്.. (തുടരും )

#💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ #📙 നോവൽ അനുരാഗം : ഭാഗം 25 എഴുത്തുകാരി: അഞ്ജലി അഞ്ജു നന്ദന ! എനിക്കെന്റെ കണ്ണുകളെ വിശ്വസിക്കാനായില്ല. ഏട്ടൻ അവളെ എന്തിനാ വരച്ചത്. അവളും കിടക്കുന്ന പോലുള്ള ചിത്രമാണ്. എന്റെ മനസിൽ സംശയങ്ങളുടെ ഒരു മല തന്നെ ഉണ്ടായി. എന്താവും ഇതിന്റെയൊക്കെ അർത്ഥം. അവിടുള്ള അലമാരയും തുറന്നു നോക്കി. പരവേശത്തോടെ അന്വേഷിച്ചു. എന്തെങ്കിലും കിട്ടാതിരിക്കില്ല. ഇതിനു പിന്നിൽ എന്താണെന്ന് എനിക്ക് അറിയണമായിരുന്നു. അലമാരയിലെ താഴെയുള്ള വലിപ്പിൽ നിറയെ ആവശ്യമില്ലാത്ത സാധനങ്ങൾ കൂടി കിടക്കുകയായിരുന്നു. അതിനുള്ളിൽ ഭ്രാന്തിയെ പോലെ ഞാൻ പരാതി. ഏട്ടൻ വരും മുന്നേ കണ്ടെത്തണമെന്ന വ്യഗ്രതയിൽ ആയിരുന്നു ഞാൻ. കുറേ ചെറിയ പേപ്പറുകളും അതിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. എല്ലാം ഞാൻ സൂഷ്മതയോടെ എടുത്തു നോക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നപ്പോളാണ് അതിന് ഇടയിൽ നിന്ന് രണ്ട് ഐഡന്റിറ്റി കാർഡ് പോലെ തോന്നിക്കുന്ന എന്തോ കണ്ടത്. ജെസ്സി. ഇത് നേരത്തേ കണ്ട ചിത്രത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന കുട്ടി ആണല്ലോ? അടുത്ത കാർഡ് ഞങ്ങളുടെ കോളേജിന്റെ കാർഡ് ആയിരുന്നു. നന്ദന? ഇവളുടെ കാർഡ് ഇവിടെ എങ്ങനെ വന്നു. ഇത് കൂടി കണ്ടപ്പോൾ ആദ്യം കണ്ട കാർഡിലെ കുട്ടിയുടെ ഡീറ്റെയിൽസ് ഞാൻ നോക്കി. ഇത് ഈ കുട്ടിയെ അല്ലേ പണ്ട് കാണാതെ പോയത്. തൃശ്ശൂരിൽ നിന്ന്. ന്യൂസിൽ കണ്ടിട്ടുണ്ട്. അത് ഇവളെ തന്നെയാണ്. അതാവും നേരത്തെയുള്ള ചിത്രത്തിൽ കണ്ടപ്പോൾ പരിചയം തോന്നിയത്. എന്താ ഇതൊക്കെ ഇവിടെ. വീണ്ടും അന്വേഷിച്ച എന്റെ കൈകൾ ചെന്നെത്തിയത് ഒരു ചുറ്റികയിൽ ആയിരുന്നു. ഭയത്താൽ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞൊഴുകുന്നതും വിയർപ്പ് തുള്ളികൾ നെറ്റിത്തടത്തിൽ നിറയുന്നതും ഞാൻ അറിഞ്ഞു. ഇനി എന്താണ് ചെയ്യുക. വേഗം അവിടുന്ന് എഴുന്നേറ്റു. എല്ലാം പഴയത് പോലെ വെച്ചു. റൂം അടച്ചു ഹാളിലേക്ക് ഇറങ്ങി. അപ്പോളേക്കും പുറത്ത് കാൽപ്പെരുമാറ്റം കേട്ടിരുന്നു. “ചേട്ടൻ പൊയ്ക്കോളൂ ആരാണെന്ന് ഞാൻ നോക്കിക്കൊള്ളാം.” ശ്രീയേട്ടന്റെ ശബ്ദമായിരുന്നു അത്. ഉറപ്പായും ഏട്ടൻ ഒറ്റക്ക് ആവും വരുന്നത്. ഏട്ടൻ എത്തിയെന്നറിഞ്ഞതും ശരീരം തളർന്നു പോവും പോലെയാണ് തോന്നിയത്. ഇല്ല തളരരുത്. ഇവിടുന്ന് പുറത്ത് ഇറങ്ങണം. അച്ഛൻ അമ്മ അവർക്ക് ഞാൻ മാത്രേ ഉള്ളൂ. ഇങ്ങോട്ടേക്കു വരാൻ തോന്നിയ നിമിഷത്തെ ഞാൻ ശപിച്ചു പോയി. എന്ത് വിശ്വസിച്ചാണ് ഇയാളെ ഞാൻ ഇഷ്ടപ്പെട്ടത്. എന്ത് ധൈര്യത്തിലാണ് അയാളുടെ വീട്ടിൽ വരെ വന്നത്. എനിക്ക് എന്നെ തന്നെ വിശ്വസിക്കാൻ പറ്റുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല. ഇനി ഞാൻ വല്ല സ്വപ്നവും കാണുവാണോ? ഇങ്ങനെയൊക്കെ ഏട്ടൻ ചെയ്യുമോ? നന്ദനയുടെ id കാർഡ് അതെങ്ങനെ ഇവിടെ വന്നു? അവളെ പറ്റി ആർക്കും ഇത് വരെ ഒന്നും അറിയില്ല അപ്പോൾ ഏട്ടന് എല്ലാം അറിയാം. വാതിൽ തുറന്ന് അകത്തേക്ക് വന്ന ഏട്ടൻ ഒരിക്കലും എന്നെ അവിടെ പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നില്ല. ആദ്യം എന്നെ കണ്ടപ്പോൾ ഉണ്ടായ കണ്ണുകളിലെ തിളക്കം നിമിഷ നേരം കൊണ്ട് തന്നെ പരിഭ്രമം ആയി മാറുന്നത് ഞാൻ അറിഞ്ഞിരുന്നു. പക്ഷെ ഉടനേ തന്നെ ആ ഭാവവും മാറി. സന്തോഷത്തോടെ വന്നു എന്റെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു. തട്ടിയെറിയാനാണ് എനിക്ക് തോന്നിയത്. എന്റെ മനസിലെ ഏട്ടനെ പറ്റിയുള്ള ചിന്തകൾ അത് മാറി മറിഞ്ഞിരുന്നു. അറപ്പാണ് തോന്നിയത്. എങ്കിലും ഒന്നും സംഭവിക്കാത്തത് പോലെ ഞാൻ നിന്നു. എങ്കിലും എന്റെ മുഖത്തിന് തൊട്ടരികിൽ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി നിക്കുന്ന ഏട്ടന് ഉറപ്പായും എന്റെ ഭാവ മാറ്റം അറിയാൻ കഴിയില്ലേ? പക്ഷെ അതിനുള്ളിൽ കണ്ട രക്തം ഉണങ്ങി പിടിച്ച ചുറ്റിക അത് എന്താണ് കാട്ടി തരുന്നത്? “അനു..” “നീ വരുമെന്ന് ഞാൻ ഒരിക്കലും വിചാരിച്ചിരുന്നതല്ല. ഒരു സൂചന എങ്കിലും തരാമായിരുന്നു. നിന്നെ ഒരിക്കൽ ഇങ്ങോട്ടേക്കു കൊണ്ട് വരണമെന്ന് ഞാൻ കരുതിയിരുന്നതാണ്. പക്ഷെ ഇത് അൽപം നേരത്തേ ആയി പോയി. സാരമില്ല വൈകിച്ചിട്ട് എന്തിനാണല്ലേ?” അത് പറഞ്ഞ് ഏട്ടൻ ഭ്രാന്തമായി ചിരിച്ചു. ആ ചിരിയിൽ പണ്ടത്തെ പോലെ നുണക്കുഴി കാണാൻ എനിക്കായില്ല. ഭയം മാത്രം! ശ്വാസം നിലയ്ക്കാൻ പോകുന്നത് പോലെ. ഹൃദയത്തിന്റെ ഇടിപ്പ് വളരെ വേഗത്തിൽ ആയിരുന്നു. “ആഹാ എന്നിട്ട് നീ എന്നെ വിഷ് ചെയ്യുന്നില്ലല്ലോ? എവിടെ എനിക്കുള്ള സമ്മാനം?” അപ്പോളാണ് കാർഡിന്റെ കാര്യം ഞാൻ ഓർത്തത്. അതൊരു പ്രൊപോസൽ കാർഡ് ആയിരുന്നു. ഹാളിലെ സോഫയിൽ വെച്ചിരുന്ന കാർഡിലേക്ക് അറിയാതെ എന്റെ കണ്ണുകൾ പോയി. അത് കണ്ടതും ഏട്ടൻ ഒരു ചിരിയോടെ പോയി അതെടുത്തു. അത് തുറന്നു നോക്കിയ ഏട്ടൻ വല്ലാത്ത സന്തോഷത്തോടെ വന്നെന്നെ വാരിപുണർന്നു. ഏട്ടന്റെ സ്നേഹം കണ്ടപ്പോൾ എനിക്ക് സങ്കടമാണ് ഉണ്ടായത്. എന്റെ സ്വപ്നമാണ് സാക്ഷാത്ക്കരിച്ചത്. “അനുവിന്റെ മനസ്സിൽ ഇപ്പോൾ എന്താണെന്ന് എനിക്കറിയാം.” ഞാൻ ഞെട്ടലോടെ ഏട്ടനെ നോക്കി. “അനുവിന്റെ മുഖത്തു ചെറിയ ഒരു മാറ്റം ഉണ്ടായാലും എനിക്ക് മനസിലാവും. അനു എന്നെ സ്നേഹഹിച്ചത്രത്തോളം എത്തിയില്ലെങ്കിലും എനിക്കും അനുവിനെ ഇഷ്ടമായിരുന്നു. അത് കൊണ്ട് തന്നെ നിന്നിലെ ഈ മാറ്റം എനിക്ക് മനസിലാക്കാൻ പറ്റും. നിന്റെ മനസിലെ എന്നോടുള്ള സ്നേഹം കളയും മുൻപ് എനിക്ക് പറയാനുള്ളത് കൂടെ അനു കേൾക്കണം. ഇന്ന് നീ ഇവിടെ വന്നു എല്ലാം മനസിലാക്കിയത് കൊണ്ടല്ല ഞാൻ നിന്നോട് ഇത് പറയുന്നത്. നിന്നോട് എല്ലാം പറഞ്ഞു എന്റേത് മാത്രം ആക്കാൻ വേണ്ടിയാണ് ഞാൻ കാത്തിരുന്നത്. അതിന് കഴിയില്ലെന്ന് വിചാരിച്ചാണ് ഇത്രയും കാലം മുംബൈയിൽ നിന്നെ മറക്കാൻ ശ്രമിച്ചു ജീവിച്ചത്. പക്ഷെ അനു നീ എന്നെ ഒരു കാന്തം പോലെ ആകർഷിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. ചിലപ്പോൾ ഈ നിമിഷം വരെയും ഞാൻ പ്രണയിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്നത് ഈ മനുഷ്യനെ ആയത് കൊണ്ടാവും. തുടരും………

#📙 നോവൽ #📔 കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ അനുരാഗം : ഭാഗം 24 എഴുത്തുകാരി: അഞ്ജലി അഞ്ജു ഫോൺ എടുത്ത് അനുവിന് ഡയൽ ചെയ്തു. “ഹലോ..?” “ഡീ ഞാനാ നിന്റെ ഭാവി കെട്ടിയോൻ.” “ആരാടോ താൻ?” “താനോ ചേട്ടാ എന്ന് വിളിക്കെടി.” “റിഷിയേട്ടനാണോ?” “ആഹാ മനസിലായല്ലോ? നീ ആള് കൊള്ളാല്ലോ? നീ മിടുക്കിയാണ്. അല്ലെങ്കിൽ എനിക്ക് നിന്നെ ഇഷ്ടമാകുവോ? പക്ഷെ നിനക്ക് ആ കോന്തനെ അല്ലേ ഇഷ്ടം.” “ഏട്ടൻ മദ്യപിച്ചിട്ടുണ്ടല്ലേ? ഇപ്പോൾ സംസാരിച്ചാൽ ശെരിയാകില്ല. ഞാൻ വെക്കുവാ.” “വെച്ചാൽ ഞാൻ നിന്റെ വീട്ടിൽ കേറി വന്നു പറയും. റിഷിക്ക് ആരെയും പേടിയില്ല. എനിക്ക് ഒരു കാര്യമേ പറയാനുള്ളു നീ ആരെ ഇഷ്ടപ്പെട്ടാലും റിഷി മാത്രേ നിന്റെ കഴുത്തിൽ താലി കെട്ടുള്ളൂ.” “അത് താൻ മാത്രം വിചാരിച്ചാൽ പോരല്ലോ.” “ആഹ് ഞാൻ മാത്രം വിചാരിച്ചാൽ മതി. നിനക്ക് വലിയ ഒരു വിചാരമുണ്ട് നീ എന്തോ സംഭവമാണെന്ന്. റിഷിക്ക് വേറെ പെണ്ണുങ്ങളെ കിട്ടാഞ്ഞിട്ടല്ല. ആദ്യായിട്ട് നിന്നോടാണ് ഇഷ്ടം തോന്നിയത്. നിന്നെ തന്നെ കെട്ടണം അതെന്റെ വാശിയാ.” “ഡാ അവൾ ഫോൺ വെച്ചെടാ. നമുക്ക് അവളുടെ വീട്ടിൽ പോകാം.” “ആഹ് പോകാം. പോകാൻ പറ്റിയ കോലമാണ്. നിന്നെ എങ്ങനെ നിന്റെ വീട്ടിൽ ആക്കും എന്നാ ഞാൻ ഓർക്കുന്നെ. നീ വന്നേ ഇന്നത്തേക്ക് ഇത് മതി.” ശേ എന്നാലും പാതിരാത്രി കള്ളും കുടിച്ചു ഒരു പെണ്ണിനോട് ഇങ്ങനെയൊക്കെ പറയാമോ? പറഞ്ഞത് കേട്ടില്ലേ എന്നെ കെട്ടുമെന്ന്.. അതിന് എന്റെ ഇഷ്ടം കൂടെ വേണ്ടേ? അല്ലെങ്കിലും പൈസ ഉള്ളതിന്റെ അഹങ്കാരം ആവും. സ്വന്തം കാര്യം നടത്തിയെടുക്കാൻ സമർത്ഥൻ ആണല്ലോ. ഇനി ഇപ്പോൾ ശ്രീയേട്ടൻ എന്നെ ഉപേക്ഷിച്ചാലും ഇയാളെ ഞാൻ കെട്ടില്ല നോക്കിക്കോ. നാളെ ശ്രീയേട്ടനെ കാണാൻ പോവേണ്ടതാണ്. കാർത്തി ചേട്ടനോട് ചോദിച്ചു അഡ്രസ് ഒക്കെ ഒപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്. കാർത്തി ചേട്ടൻ ഒരിക്കൽ അവിടെ പോയിട്ടുണ്ട്. ബസ് സ്റ്റോപ്പിൽ നിന്ന് കുറച്ചു ഉള്ളിലേക്ക് നടക്കണം. കാട് പിടിച്ച സ്ഥലം ആണെന്നൊക്കെ പറഞ്ഞു. അതൊക്കെ എങ്ങനെ എങ്കിലും മാനേജ് ചെയ്തോളാം ഞാൻ വരണ കാര്യം ഏട്ടനോട്‌ പറയരുതെന്ന് ഞാൻ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. നാളെ പോകുമ്പോൾ കൊടുക്കാനുള്ള കാർഡ് ഒക്കെ ഒന്നൂടെ എടുത്തു വെച്ചു. ഉറക്കം വരാത്തത് കൊണ്ട് റൂമിൽ ഉലാത്തൽ തന്നെയായിരുന്നു പണി. മൂന്ന് നാല് തവണ സ്ഥലം എത്താറായോ എന്ന് ചോദിച്ചത് കൊണ്ടാവും സ്റ്റോപ്പിൽ എത്തും മുന്നേ തന്നെ അടുത്ത സ്റ്റോപ്പ്‌ ആണെന്ന് കണ്ടക്ടർ പറഞ്ഞത്. കാർത്തി ചേട്ടൻ പറഞ്ഞത് പോലെ ഒരു നാട്ടിൻപുറം ആയിരുന്നു അത്. അധികം ആൾത്തിരക്ക് ഒന്നുമില്ലായിരുന്നു. അടുത്തു കണ്ട കടയിൽ ചോദിച്ചു വഴി ഒന്ന് കൂടെ കൃത്യമാക്കി. ഈശ്വരാ എന്താകുമോ എന്തോ? SSLC റിസൾട്ട്‌ നോക്കാൻ പോയപ്പോൾ മാത്രേ ഇങ്ങനൊരു അനുഭവം ഉണ്ടായിട്ടുള്ളൂ. ഫോണെടുത്തു പാറുവിനെ ഒന്നൂടെ വിളിച്ചു. ഇതിനോടകം പത്തു തവണ എങ്കിലും വിളിച്ചിട്ടുണ്ടാവും. അത് കൊണ്ടാണോ എന്നറിയില്ല അവൾ പറയുവാ ഒന്നും പറയാതെ തിരിച്ചു പോരാൻ. ദുഷ്ട! ധൈര്യം തരാൻ ഉള്ളതിന്.. എന്തും വരട്ടെ ഇന്ന് രണ്ടിൽ ഒന്ന് അറിയാല്ലോ. അകത്തേക്ക് കടന്നതും ഒരു അറുപതു വയസൊക്കെ ഉള്ള ആള് അവിടെ മുറ്റം വൃത്തിയാക്കുന്നത് കണ്ടു. എന്നെ കണ്ടതും ചൂലൊക്കെ മാറ്റി അടുത്തേക്ക് വന്നു. ഞാൻ ശ്രീയേട്ടന്റെ കൂട്ടുകാരി ആണെന്നും ഏട്ടനെ കാണാനാണ് വന്നതെന്നും പറഞ്ഞപ്പോൾ ഏട്ടൻ പുറകു വശത്തുള്ള ഔട്ട്‌ ഹൗസിലാണ് വരുമ്പോൾ നിക്കാറുള്ളതെന്ന് പറഞ്ഞു. എല്ലാവരും വരുമ്പോളാണ് തറവാട്ടിൽ നിക്കുന്നത്. അല്ലെങ്കിലും എങ്ങനെ താമസിക്കാൻ ആണ് ഇതൊക്കെ വൃത്തിയാക്കാൻ നല്ല ബുദ്ധിമുട്ടാവും. ശേ ഇതിനുള്ളൊക്കെ കാണണം എന്നുണ്ടായിരുന്നു. എന്റെ അനു നീ തറവാട് കാണാൻ ആണോ വന്നത്? ഞാൻ വേഗം ഏട്ടനെ പറ്റി അയാളോട് ചോദിച്ചു. എനിക്ക് അറിയാവുന്ന കാര്യമേ പുള്ളിക്കും അറിയൂ ആരോടും മിണ്ടില്ല. റൂമിൽ തന്നെ ഓരോ പടങ്ങൾ വരച്ചു ഇരിക്കും. ഏട്ടൻ നന്നായി വരക്കും എന്ന് നേരത്തെ അറിയാമെങ്കിലും വരച്ചതൊന്നും ഇത് വരെ കണ്ടിട്ടില്ല. ഞാൻ ഔട്ട്‌ ഹൗസിലേക്ക് നടന്നു. തറവാടിന് പുറകിലായി ഒരു ചെറിയ പൂന്തോട്ടം ഉണ്ട്. അത്രക്ക് വൃത്തിയൊന്നും ഇല്ല. ആൾതാമസം ഇല്ലാത്തോണ്ട് ആവും കാട് പോലെ കുറേ ചെടികൾ പിടിച്ചിരിക്കുന്നു. ചിലതൊക്കെ പൂത്തിട്ടും ഉണ്ട്. അതിന് ഇടയിലൂടെ നടന്നു ചെല്ലുന്നത് ഔട്ട്‌ ഹൗസിലേക്കാണ്. അത്രക്ക് പഴക്കം ഒന്നുമില്ലാത്ത കെട്ടിടം ആയിരുന്നു അത്. അത്യാവശ്യം ഒരു രണ്ടു മൂന്നു മുറികൾ ഉണ്ടാവും. അതിനു മുന്നിൽ ചെന്നതും കാലു വിറയ്ക്കാൻ തുടങ്ങി. എന്ത് പറഞ്ഞു വിളിക്കും. ഞാൻ പതിയെ വാതിലിൽ മുട്ടി നോക്കി. എന്തൊരു മണ്ടിയാ കാളിംഗ് ബെൽ അടിക്കാതെ വാതിലിൽ മുട്ടുന്നു. ഞാൻ ബെല്ലൊക്കെ അടിച്ചു നോക്കിയിട്ടും അനക്കം ഒന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. കുറച്ചു നേരം കൂടെ അവിടെ നിന്നിട്ട് ഞാൻ ഏട്ടനെ വിളിച്ചാലോ എന്ന് കരുതി നിന്നപ്പോൾ നേരത്തേ കണ്ട അയാൾ വരുന്നത് കണ്ടു. ഏട്ടൻ ദൂരെ എങ്ങും പോകാറില്ല അടുത്ത് ഒരു ഗ്രൗണ്ടിൽ കളി കാണാൻ പോയതാവും എന്ന് പറഞ്ഞു. വാതിൽ ചാരിയിട്ടേ ഉണ്ടാവുള്ളു അകത്തു കയറി ഇരുന്നോളു ഏട്ടനെ അയാൾ പറഞ്ഞു വിട്ടേക്കാം എന്നും പറഞ്ഞു. എന്നിട്ട് അയാൾ പുറകിലേക്ക് ചെടികൾക്ക് ഇടയിലൂടെ പോവുന്നത് കണ്ടു. എങ്കിലും എങ്ങനെ ഈ കാട് പിടിച്ച സ്ഥലത്ത് ഇവർ ഇങ്ങനെ നടക്കുന്നു. ഇഴ ജന്തുക്കൾ ഉണ്ടാവില്ലേ. ശ്രീയേട്ടനെ സമ്മതിക്കണം ഒറ്റക്ക് ഇവിടെങ്ങനെ രാത്രി കിടക്കും. പകലായിട്ട് പോലും എനിക്ക് പേടി വരുന്നു. ശ്രീയേട്ടൻ വന്നിട്ട് കയറാം എന്ന് വെച്ചു കുറച്ചു നേരം ഞാൻ നോക്കി നിന്നു. പിന്നെയാണ് ഏട്ടൻ വരും മുന്നേ അകത്തു കയറി സർപ്രൈസ് കൊടുക്കാം എന്ന് വെച്ചത്. ഞങ്ങൾ സെറ്റ് ആകുമെങ്കിൽ tik tokil ഒക്കെ ഇട്ട് വൈറൽ ആവാല്ലോ. ഇതൊക്കെ നേരത്തേ ഓർത്തിരുന്നെങ്കിൽ വല്ല ബട്ടൺ ക്യാമറയുമായി വന്നാൽ മതിയായിരുന്നു. സമയം കിട്ടിയില്ല എല്ലാം പെട്ടെന്ന് ആയിരുന്നില്ലേ. പതിയെ വാതിൽ തുറന്ന് അകത്തേക്ക് കയറി. ഒരു ചെറിയ ഹാൾ ആയിരുന്നു അത്. അത്യാവശ്യം വൃത്തിയൊക്കെ ഉണ്ട്. ഫിത്തിയിൽ നല്ല ഒരു പെയിന്റിംഗ് ഉണ്ടായിരുന്നു. ഷെൽഫിൽ കുറച്ചു ബുക്കുകൾ ഇരിക്കുന്നു. ഞാൻ ഫോണിൽ വീഡിയോ ഓൺ ആക്കി ഷെൽഫിൽ റൂം കാണത്തക്ക വിധം കൊണ്ട് വെച്ചു. ആഹാ അതേതായാലും സെറ്റ് ആയി. പിന്നീട് ചുറ്റും കണ്ണോടിച്ചു നോക്കി. ഏട്ടന്റെ റൂം ഒക്കെ ഒന്ന് കണ്ടു നോക്കാം എന്ന് വെച്ചു. മറ്റൊരാളുടെ വീട്ടിൽ ചെന്നിട്ട് ഇങ്ങനൊക്കെ ചെയ്യുന്നത് ശെരിയാണോ. അതൊന്നും വേണ്ട. ഇവിടെ തന്നെ ഇരിക്കാം. കുറച്ചു നേരം നോക്കി നിന്നിട്ടും ഏട്ടനെ കാണാതെ ആയപ്പോൾ വിരസത തോന്നി. എത്രയെന്നു വെച്ചാ ഫോൺ പോലും ഇല്ലാതെ ഇങ്ങനെ നിക്കുന്നത്. ഞാൻ അടുത്ത റൂമിലേക്ക് എത്തി നോക്കി. ഏതായാലും നോക്കി കളയാം. വാതിൽ തുറന്ന് ഞാൻ ആ റൂമിൽ കയറി. ഒരു സൈഡിലായി കട്ടിൽ ഇട്ടിട്ടുണ്ട്. അതിൽ ഏട്ടന്റെ ഷർട്ട് കിടക്കുന്നു. ഞാൻ അത് എടുത്തു. നല്ല സുഗന്ധം ആയിരുന്നു അതിന്. എനിക്ക് പരിചിതമായിരുന്നു ആ ഗന്ധം. അന്ന് കോളേജിൽ വെച്ച് ഞാനറിഞ്ഞ.. അത് തന്നെ എന്റെ ഊഹം വെറുതെ ആയിരുന്നില്ല. അന്ന് ശ്രീയേട്ടൻ ആയിരുന്നിരിക്കണം അത്. എനിക്ക് വല്ലാത്ത സന്തോഷം തോന്നി. എന്റെ സ്വപ്‌നങ്ങൾ ഓരോന്നും സഫലമായി കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. റൂമിൽ ഒരു വശത്തായി മേശയും കസേരയും ഉണ്ടായിരുന്നു. അതിനു മുകളിൽ കുറേ പേപ്പറുകൾ ചിതറി കിടന്നിരുന്നു. എന്തോ ഒന്ന് ഏട്ടൻ വരയ്ക്കാൻ ശ്രമിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. മേശയുടെ വലിപ്പു തുറന്നപ്പോൾ അതിനുള്ളിലും നിറയെ ചിത്രങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. കൂടുതലും പെൺകുട്ടികളുടെ ചിത്രം ആയിരുന്നു. ദുഷ്ടൻ ഈ ലോകത്തുള്ള എല്ലാ പെൺപിള്ളേരെയും വരച്ചിട്ടുണ്ടെന്ന് തോന്നുന്നു. അതിൽ ഒരു ചിത്രം ഏട്ടനും ഒരു പെൺകുട്ടിയും കൂടെ ഉള്ളതായിരുന്നു. ഇതാവും നമ്മുടെ തേപ്പ്കാരി. മ്മ് കൊള്ളാം ഒടുക്കത്തെ ലുക്ക്‌ ആണ്. വെറുതെയല്ല ഇങ്ങേരു വീണത്. അപ്പോളാണ് അതിൽ ഒരു ചിത്രത്തിൽ എന്റെ കണ്ണുടക്കിയത്. ആ ചിത്രത്തിലെ പെൺകുട്ടിക്ക് എന്റെ മുഖ സാദൃശ്യം ആയിരുന്നു. ഞാൻ ഓണം സെലിബ്രേഷനു പോയപ്പോൾ ഇട്ടിരുന്ന ഡ്രസ്സ്‌ ആയിരുന്നു. എന്തോ വിഷമത്തിൽ നിൽക്കുന്ന എന്നെ അതേ പോലെ പകർത്തി വരച്ചിരുന്നു. സന്തോഷം കൊണ്ടോ സങ്കടം കൊണ്ടോ എന്റെ കണ്ണു നിറഞ്ഞു. ഏട്ടനിതൊന്നും പുറത്ത് കാണിക്കാതെ എങ്ങനെ നടക്കുന്നു. ഞാൻ വീണ്ടും ആർത്തിയോടെ ചിത്രങ്ങൾ നോക്കി. അങ്ങനെ ഓരോന്നും നോക്കി കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോളാണ് മറ്റൊരു ചിത്രത്തിൽ എന്റെ കണ്ണുടക്കിയത് ഒരു പെൺകുട്ടി ഉറങ്ങുന്ന പോലെ കിടക്കുന്നതായിരുന്നു ചിത്രം. പക്ഷെ ആ കുട്ടിയെ എനിക്ക് പരിചയം ഉണ്ടായിരുന്നു. എവിടെയാണ് കണ്ടിട്ടുള്ളതെന്ന് അറിയില്ല. കുറേ നോക്കിയതിനു ശേഷം അടുത്ത ചിത്രം കണ്ടതും എന്റെ ശരീരത്തിലൂടെ ഒരു മിന്നൽ കടന്നു പോയി. തുടരും……