*നെഞ്ചോരം നി മാത്രം 💞* ഭാഗം : 28 ✍️ ഇമ്മു ഞാനും പിന്നെ രണ്ട് പേരും അടങ്ങിയതാണ് ഞങ്ങളുടെ ഗാങ്... ഞാൻ പിന്നെ മീനാക്ഷി എന്ന മീനൂട്ടിയും അഞ്ജന എന്ന അഞ്ജുവും. ഫസ്റ്റ് ഇയർ ഒന്നും വലിയ കുഴപ്പമില്ലാതെ തന്നെ കടന്നു പോയി റാഗിങ് ഉണ്ടായിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ പോലും ഒന്നും പരിധിയിൽ കവിഞ്ഞു പോകാറില്ല.കാരണം അവിടെ പഠിപ്പിക്കുന്ന ടീച്ചേഴ്സും ഞങ്ങളുടെ പ്രിൻസിപ്പളും അത്രയും സ്ട്രിക്ട് ആണ്.ഫസ്റ്റ് ഇയർ ഫസ്റ്റ് ഡേ ആണ് ആ സംഭവം നടക്കുന്നത്. അത് വരെ പറഞ്ഞു തീർത്തതും അവളുടെ ഓർമ്മകൾ ആ ദിവസത്തിലേക്ക് ഊളിയിട്ടു. അന്ന് ഫ്രഷേഴ്‌സ് ഡേ ആയിരുന്നു.ഞങ്ങൾ എല്ലാവരും കൂടി പകുതി നേരം പരിപാടി കണ്ടിരുന്ന് പിന്നീട് ബോറടിച്ചപ്പോൾ പുറത്തേക്കിറങ്ങി നേരെ ഞങ്ങളുടെ ക്ലാസ്സ്‌ റൂമിന്റെ അവിടേക്ക് നടന്നു. അവിടേക്ക് നടന്നടുക്കുന്തോറും എന്തെല്ലാമോ ശബ്ദങ്ങൾ ഞങ്ങൾ കേൾക്കുവാൻ ഇടയായി. ആദ്യം ഞങ്ങൾ അത് ഞങ്ങളുടെ തോന്നൽ ആണെന്ന് കരുതി അവഗണിച്ചെങ്കിലും പിന്നെയും ഇതേ ശബ്ദം ആവർത്തിച്ചു കേൾക്കുവാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ ഞങ്ങൾ വേഗം ക്ലാസ്സ്‌ റൂമിലുള്ള ഒരു ജനാലയിലൂടെ അകത്തേക്ക് എത്തി നോക്കിയപ്പോൾ  കാണുന്ന കാഴ്ച ഒരു മൂന്നു പേർ ചേർന്ന് ഒരു പെൺകുട്ടിയെ ഉപദ്രവിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നതാണ്.അത് കണ്ടതും അവരുടെ അടുത്തേക്ക് പോകാൻ ഒരുങ്ങി നിന്ന എന്നെ അഞ്ജുവും മീനുവും കൂടി തടഞ്ഞു.അത് കണ്ടതും ഞാൻ എന്താണെന്നർത്ഥത്തിൽ രണ്ടു പേരെയും മുഖം ചുളിച്ചു കൊണ്ട് നോക്കി. " ആമി വാ പോകാം... ഇനിയും നമ്മൾ ഇവിടെ നിന്നാൽ... അവർ എങ്ങാനും നമ്മളെ കണ്ടാൽ ആകെ പ്രശ്നമാകും ട്ടാ.... " എന്റെ നോട്ടം കണ്ടിട്ടാകണം മീനു എന്റെ കൈയിൽ പിടിച്ചു വലിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.ഞാൻ അവളുടെ വാക്കുകൾക്ക് വില കൽപിക്കാതെ എന്റെ കൈയിൽ മുറുകെ പിടിച്ചിരിക്കുന്ന അവളുടെ കൈകളെ എന്നിൽ നിന്നും അടർത്തി മാറ്റി രൂക്ഷമായി രണ്ടു പേരെയും ഒന്ന് നോക്കികൊണ്ട് ക്ലാസിനുള്ളിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു. എന്നെ അവിടെ അപ്രതീക്ഷിതമായി കണ്ടതിനാലാകണം ഒരാളുടെ ഒഴിച്ച് ബാക്കി രണ്ടു പേരുടെയും മുഖത്ത് ചെറിയ തോതിൽ ഞെട്ടൽ കാണാനുണ്ട് . എന്നാൽ അയാളുടെ മുഖത്ത് മാത്രം പരിഹാസത്തോടെയുള്ള ചിരിയാണ്.പെട്ടന്ന് ആ മുഖത്തെ ചിരി അവിടെ ഗൗരവം നിറഞ്ഞു നിന്നു.അത് കണ്ടതും അവൾ തികട്ടി വന്ന ദേഷ്യത്തെ അടക്കി പിടിച്ചു കൊണ്ട് ആ പെൺകുട്ടിയുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്ന് നിന്നു. അവൾ ആകെ പേടിച്ചിട്ടുണ്ടെന്ന് തോന്നുന്നു.കണ്ടാൽ തന്നെ അറിയാം പാവമാണെന്നു.ധാവണിയാണ് വേഷം.ഒരു കുഞ്ഞു മുഖവും അതിൽ ആവശ്യത്തിലേറെ നിഷ്കളങ്കതയും. നീളമേറിയ മുടി പിന്നിൽ മുന്നിലേക്ക് ഇട്ടിട്ടുണ്ട്.വിയർപ്പിനാൽ മുങ്ങി നിൽക്കുന്നതിനാൽ നെറ്റിയിലെ ചന്ദനകുറി കുറച്ചു മാഞ്ഞു പോയിട്ടുണ്ട്.നീട്ടി എഴുതിയ കണ്മഷി കണ്ണുനീരിനാൽ കുതിർന്നിട്ടുണ്ട്.ഞാൻ അവളുടെ കൈയും പിടിച്ച് ക്ലാസ്സിൽ നിന്നും ഇറങ്ങാൻ ഒരുങ്ങിയപ്പോഴേക്കും അവിടെ കൂടി നിന്ന മൂന്ന് പേരിൽ ഒരുത്തൻ എന്റെ മുന്നിലായി ഒരു തടസമെന്ന പോലെ കയറി നിന്നു.ഞാൻ അവനെ ഗൗനിക്കാതെ അവളുടെ കൈയിൽ മുറുകെ പിടിച്ചുകൊണ്ടു അവനെ മറികടന്നു പോകാൻ ശ്രമിച്ചതും അപ്പോഴേക്കും അവൻ എന്റെ കയ്യിൽ പിടുത്തമിട്ടിരുന്നു.അവന്റെ ഉരുക്കു പോലുള്ള കൈകളുടെ മുറുക്കം എന്നിൽ വേദന ഉളവാക്കിയെങ്കിലും വേദന കടിച്ചു പിടിച്ചുകൊണ്ടു ബലമായി തന്നെ എന്റെ കൈയിൽ ഞെരിക്കികൊണ്ടിരുന്ന അവന്റെ കൈകളെ വിടുവിക്കാൻ ശ്രമിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. എന്നാൽ എന്റെ ശ്രമങ്ങൾ പാഴായതല്ലാതെ അവന്റെ കൈകൾ ഒരിഞ്ചു പോലും നീങ്ങുന്നില്ലായിരുന്നു. ' കാലമാടൻ.... ' ഞാൻ അതും മനസ്സിൽ പറഞ്ഞുകൊണ്ട് പിന്നെയും അത് തുടർന്നു. പുറത്തു നിൽക്കുന്ന മീനുവും അഞ്ജുവും കണ്ണും തള്ളി ഇനി എന്ത് സംഭവിക്കും എന്നു പേടിച്ചു നിൽക്കുന്നുണ്ട്.അവരെ നോക്കികൊണ്ട് നിൽക്കുന്നതിനിടയിലാണ് എന്റെ കൈ പിടിച്ചു ഞെരിക്കികൊണ്ടിരുന്നവൻ അത് പറഞ്ഞത്. " ഞങ്ങളെ മറികടന്നു ഇവളെ അത്ര വേഗത്തിൽ ഇവിടെ നിന്ന് കൊണ്ടു പോകാമെന്നു നീ കരുതിയോ.... ഹേ? " പുച്ഛം കലർന്ന രീതിയിൽ എന്റെ അടുത്തേക്ക് ഒന്നൂടെ ചേർന്നു നിന്നുകൊണ്ടുള്ള  അവന്റെ ചോദ്യത്തിന് വിലകൽപ്പിക്കാതെ ഞാൻ അവനിൽ നിന്നും എന്റെ കൈകളെ വേർപെടുത്താൻ ശ്രമിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. ഒടുവിൽ എങ്ങനെയൊക്കെയോ അവന്റെ കൈകളെ എന്നിൽ നിന്നും വേർപ്പെടുത്തി അവളെയും കൂട്ടി ഞാൻ ക്ലാസ്സ്‌ മുറിയുടെ പുറത്തേക്ക് നടന്നു. അവിടെ എത്തിയതും രണ്ടും കൂടി നെടുവീർപ്പുമിട്ടുകൊണ്ട് എന്നെയും അവളെയും അവിടെ നിന്നും വലിച്ചുകൊണ്ട് സ്റ്റെപ് ഇറങ്ങ് കാന്റീൻ ലക്ഷ്യമാക്കി നടന്നു. ___________________________________________________ ആമിയും കൂട്ടുകാരികളും അവിടെ നിന്നും ഇറങ്ങി പോയതും ആമിയെ തടഞ്ഞവൻ നേരെ അവരുടെ ഗാങ് ലീഡർ എന്നു തോന്നിക്കുന്ന ആമിയെ നോക്കി പരിഹസിച്ചവന്റെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു നിന്നുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു. " ദേവാ നീ എന്താ അവളെ വെറുതെ വിട്ടത്....? " അവൻ ദേവന്റെ തോളിൽ കൈവെച്ച് കൊണ്ട് ചോദിച്ചതും അവൻ അവന്റെ മേലുള്ള മറ്റവന്റെ കൈകൾ എടുത്തുമാറ്റി അവിടെയുള്ള ജനാലക്കരികിലേക്ക് ചെന്നു നിന്നുകൊണ്ട് നിഗൂഢത നിറഞ്ഞ ചിരിയാലെ എന്തോ പറഞ്ഞതും ബാക്കി രണ്ട് പേരുടെ മുഖതും ഒരുതരം പരിഹാസത്തോടെയുള്ള പുഞ്ചിരി വിടർന്നു. _____________________________________________________________________________________ നടക്കുന്ന സമയമെല്ലാം അവിടെ ചെന്നിരുന്നു അവളെ ഒന്ന് കൂൾ ആക്കി അവിടെ എന്താണ് നടന്നതെന്ന് ചോദിച്ചറിയണമെന്ന ഉദ്ദേശം മാത്രമായിരുന്നു മനസ്സിൽ . ആ കുട്ടി നല്ലത് പോലെ പേടിച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. അവിടുന്ന് ഇറങ്ങി വന്നിട്ടും ഒരു പാവ കണക്കെ ആണ് അവൾ എന്റെ കൂടെ നടന്നു വന്നിരുന്നത്. ശരീരത്തിലെ വിറയൽ അപ്പോഴും മാറിയിട്ടില്ലായിരുന്നു. ആലോചിച്ചു കഴിഞ്ഞതും ഞങ്ങൾ നാലു പേരും കാന്റീനിൽ എത്തിയിരുന്നു. അവിടെ ഇരുന്ന് നാലു പേർക്കുമായി ഓരോ കോഫിയും ഓർഡർ ചെയ്തു അവളോടുള്ള സംസാരത്തിനു ഞാൻ തന്നെ തുടക്കമിട്ടു. " താൻ പേടിക്കേണ്ട ഇനി ഒരു പ്രശ്നവും അവരെ കൊണ്ട് ഉണ്ടാകില്ല.... അല്ല താൻ എങ്ങനെയാ അവിടെ എത്തിയത്.... ഇവിടെ പ്രോഗ്രാംസ് നടക്കുവല്ലേ..... " ഞാൻ അവളുടെ കൈകൾ കൂട്ടി പിടിച്ചുകൊണ്ടു അവളെ സമാധാനിപ്പിക്കാനെന്ന വണ്ണം അത്രയും പറഞ്ഞു ഒപ്പം തന്നെ എന്റെ ഉള്ളിൽ അത്രയും നേരം ഉണ്ടായിരുന്ന സംശയവും കൂടി അവളോട് തുറന്നു ചോദിച്ചു. അതിന് അവൾ എന്നെ പകപ്പോടെ നോക്കിയതല്ലാതെ ഒന്നും തന്നെ പറഞ്ഞില്ല.അത് കണ്ടതും ഞാൻ സൗമ്യതയോടെ അവളോട് ചോദിച്ചു. " താൻ പേടിക്കണ്ട ഡോ.... അവർ ഇനി തന്നെ ഒന്നും ചെയ്യില്ല.... ഞങ്ങളില്ലേ കൂടെ... ഇനി പറഞ്ഞു എന്താ ശെരിക്കും അവിടെ സംഭവിച്ചത്....? " ആദ്യം മടിച്ചു നിന്നെങ്കിലും അവൾ പതിയെ കാര്യങ്ങൾ അവരോട് പറയുവാൻ തുടങ്ങി. അവൾ അവരുടെ ക്ലാസ്സിൽ തന്നെ ഉള്ളതാണെന്നും അധികം സംസാരിക്കാത്ത കൂട്ടത്തിൽ ആയതിനാൽ അവൾക്കങ്ങനെ കൂട്ടുകാരികൾ ഒന്നുമില്ലെന്നും ഫ്രഷേഴ്‌സ് ഡേ ആയതുകൊണ്ട് ഒറ്റക്കിരുന്നു ബോറടിച്ചതിനാൽ തിരികെ ക്ലാസ്സ്‌ മുറിയിലേക്ക് പോകും വഴിയാണ് അവർ വന്ന് തടഞ്ഞത്.പിന്നീട് ബലമായി തന്നെ ക്ലാസ്സ്‌ മുറിക്കകത്തേക്ക് വലിച്ചിടുകയായിരുന്നുവെന്നും അവരുടെ നീക്കം തന്നെ ഉപദ്രവിക്കുകയാണെന്നു മനസിലായ അവൾ അവിടെ രക്ഷപെടാൻ നോക്കുന്ന സമയത്താണ് ഇവർ അവിടെ എത്തിയതെന്നും അവൾ പറഞ്ഞു. ഒരു ഏങ്ങലോട് കൂടിയാണ് അവൾ അത്രയും പറഞ്ഞു തീർത്തത്. അവളുടെ സങ്കടം കണ്ടതും മറ്റു മൂന്ന് പേർക്കും അവളോട് എന്ത് പറയണമെന്നറിയാതെ കുഴഞ്ഞെങ്കിലും കുറച്ചു നേരത്തെ നിശബ്ദതയെ കീറി മുറിച്ചു കൊണ്ട് പിന്നീട് അഞ്ജുവിന്റെ വക ചളിയുടെ ഒരു വാരി വിതറൽ ആയിരുന്നു. ആമിയുടെയും മീനുവിന്റെയും മുഖം കണ്ടാൽ അറിയാം ഇത് അവർ പ്രതീക്ഷിച്ചതാണെന്ന്. എന്നാൽ ഇതെന്ത് ജീവി എന്ന കണക്കെ ആയിരുന്നു ആ പെൺകുട്ടി ഇരുന്നിരുന്നത്. പിന്നീട് അതൊരു കൂട്ടച്ചിരിയിലേക്ക് വഴിമാറി.അവളുടെ  കൂടെ എന്തിനും ഏതിനും അവർ കൂടെ കാണുമെന്ന തരത്തിൽ ആയിരുന്നു പിന്നീട് മൂവരുടെയും അവളോടുള്ള പെരുമാറ്റവും സംസാരവുമെല്ലാം. _____________________________________________________________________________________ ആമി ഇതെല്ലാം അമ്മുവിനോട് പറഞ്ഞു തീർത്തപ്പോഴേക്കും ഭക്ഷണം കഴിക്കാനായുള്ള അമ്മയുടെ വിളി വന്നിരുന്നു. അതേതുടർന്ന് ഇരുവരും സംഭാഷണം നിർത്തിവെച്ച് ഭക്ഷണം കഴിക്കുവാനായി അകത്തേക്ക് നടന്നു.അവളുടെ കൂടെ നടന്ന അമ്മുവിന്റെ മനസ്സിൽ പല ചോദ്യങ്ങളും ഉയർന്നു വന്നെങ്കിലും പിന്നീട് അവയെ കുറിച്ച് അവളോട്‌ തന്നെ ചോദിക്കാമെന്നു കരുതി ആ ചിന്തകളെ എല്ലാം മനസ്സിൽ നിന്നും ആട്ടിപായിച്ചു കൊണ്ട് അവൾ ആമിയുടെ കൈയും പിടിച്ച് അവൾ എല്ലാവരുടെയും അടുത്ത് പോയിരുന്നു.പതിവ് തെറ്റിച്ചു കൊണ്ട് അന്ന് ആരും ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നതിനിടയിൽ പരസ്പരം മിണ്ടിയില്ല എന്നു മാത്രമല്ല  ആമിയുടെ മൗനം കാശിയിൽ സംശയങ്ങൾ തീർത്തെങ്കിലും അവൻ അതിനെ കാര്യമാക്കാതെ ഭക്ഷണത്തിൽ ശ്രദ്ധ കൊടുത്തു.എന്നത്തേയും പോലെ അമ്മു അടുക്കളയിൽ അമ്മയെ സഹായിച്ചതിനു ശേഷം കാശിയുടെ കൂടെ അവരുടെ മുറിയിലേക്കും പണികൾ എല്ലാം തീർത്ത് അമ്മയും അച്ഛനും അവരുടെ മുറിയിലേക്കും ആമി അവളുടെ മുറിയിലേക്കും പോയി. അമ്മു മുറിയിൽ എത്തിയതിനു ശേഷം കാശിയെ മൈൻഡ് ചെയ്യാതെ കിടക്കയിൽ ചെന്നു കിടന്നു പതിയെ നിദ്രയെ പുൽകി. അമ്മുവിനെ കുറച്ചു നേരം നോക്കി നിന്നതിനു ശേഷം അവനും അവളുടെ തൊട്ടപ്പുറത്തായി അവളെ കാണാൻ പാകത്തിന് തിരിഞ്ഞു കിടന്നു.പതിയെ അവനും നിദ്രയിലേക്കാണ്ടു പോയി. തുടരും..... #📙 നോവൽ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ

*മുറ ചെറുക്കൻ* ഭാഗം : 76 (അവസാനം) ✍️ Aysha Akbar പിന്നീടങ്ങോട്ട് കുഞ്ഞിനെ എടുക്കാനും കളിപ്പിക്കാനും അയാൾക്ക് മടി തോന്നിയിരുന്നില്ല..... അവന്റെ ചിരിയിൽ അയാൾ ഒരു പ്രത്യേക സന്തോഷത്തെ കണ്ടെത്തിയിരുന്നു..... അത് കണ്ട് മനസ്സ് നിറക്കുമ്പോഴും തന്നോടൊന്ന് മിണ്ടിയിരുന്നെങ്കിലെന്ന നോവ് ഇഷാനിയിൽ ബാക്കിയായിരുന്നു....... രവിക്ക് വേണ്ടി എല്ലാവരും കുഞ്ഞിൽ നിന്നല്പം അകന്ന് നിന്നു.... കുഞ്ഞിനോടുള്ള ഇട പഴകൽ കൊണ്ടാവാം രവി സച്ചുവിനോട് അല്പം ചിരിച്ചു കൊണ്ട് സംസാരിച്ചു തുടങ്ങി...... അത് സച്ചുവിലും ഒരു ആനന്ദം നിറച്ചിരുന്നു..... അപ്പോഴും മറ്റാരോടും അയാൾ അധികം അടുപ്പം കാണിചിരുന്നില്ല.... കുഞ്ഞിനെ എടുത്ത് ഇടയ്ക്കിടെ സച്ചു ആ മുറിയിലേക് കയറി...... മരുന്നുണ്ടാക്കുന്ന സമയങ്ങളിലൊക്കെ അവൻ രാവിയോടൊപ്പം തന്നെയി രുന്നു..... അയാൾക്കൊപ്പം ചിരിച്ചു...... നീളൻ മീശയിൽ പിടിച്ചു വലിക്കുമ്പോൾ രവി നിഷ്കളങ്കമായി ചിരിക്കുന്നത് സച്ചു അത്ഭുതത്തോടെ നോക്കി നിന്നു........ ഇത് താൻ മുൻപ് കണ്ട ആള് തന്നെയാണോ എന്നവന് സംശയം തോന്നി...... അങ്ങനെ ചികിത്സ പൂർണമായും കഴിയുന്ന ദിവസം രവി അവിടെ നിന്നിറങ്ങുകയായിരുന്നു.... ഇത്ര ദിവസം ഇവിടെ നിന്നെങ്കിലും ആരോടും അയാൾ അടുപ്പം കാണിച്ചിട്ടോ മിണ്ടിയിട്ടോ ഇല്ലെങ്കിൽ കൂടി എല്ലാവരും അയാളെ യാത്ര യാക്കാൻ ഉമ്മറത്തു നിന്നിരുന്നു.... കുഞ്ഞിന്റെ ചുണ്ടിൽ ചുണ്ടമർത്തി അയാൾക്ക് കൊതി തീർന്നില്ല...... നെഞ്ചിലെന്തോ ഒന്ന് കൊളുത്തി വലിക്കും പോലെ തോന്നി....... അങ്ങനെ വിട്ട് പോകാൻ മനസ്സ് സമ്മതിക്കാത്തത് പോലെ........ അയാളുടെ നെഞ്ചിൽ ഭാരം കനം കെട്ടി നിന്നു.... ഇവിടെ നിന്നിറങ്ങിയാൽ താൻ തനിച്ചാണെന്ന് അയാൾക്കറിയാം..... താൻ ഇത്രയൊക്കെ ദ്രോഹിച്ചിട്ടും തന്നെ യാത്രയാക്കാൻ നിൽക്കുന്നവരെ രവി മുഖമുയർത്തി യൊന്നു നോക്കി.... എല്ലാവരും ഒരു നിമിഷം ഒന്ന് അമ്പരന്നിരുന്നു.... കാരണം ഇവിടെ വന്നിത്ര ദിവസമായിട്ടും തങ്ങളുടെ ആരുടേയും മുഖത്തേക്ക് അയാൾ നോക്കിയിട്ടില്ല..... സച്ചുവിനോടും കുഞ്ഞിനോടും മാത്രമാണ് അയാൾക്ക് അടുപ്പമുണ്ടായിരുന്നത്... ഞാൻ....... എന്നോട് ക്ഷമിക്കണം....... രവി ഗോപിക്ക് നേരെ തിരിഞ്ഞു നിന്ന് പെട്ടെന്നത് പറയുമ്പോൾ എല്ലാവരും അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ ഞെട്ടി പോയിരുന്നു..... രവി പിള്ളയിൽ നിന്നും അങ്ങനെയൊന്നു ആരും പ്രതീക്ഷിച്ചിട്ടില്ലായിരുന്നു...... ചില മാപ്പ് പറയലുകൾക്ക് വല്ലാത്ത ഭംഗിയാണ്....... മാപ്പ് പറയുന്നവൻ ആകാശത്തോളം ഉയർന്നു പോകും...... ഏയ്..... അതോന്നും സാരമില്ല രവി.... ഞാനും അന്നെന്തൊക്കെയോ പറഞ്ഞു പോയി....... ഗോപി പെട്ടെന്ന് രവിയുടെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു കൊണ്ടത് പറയുമ്പോൾ അയാളുടെ വാക്കുകൾ ഇടറിയിരുന്നു..... എല്ലാവരും അന്തം വിട്ട് നിൽക്കുമ്പോൾ ഇഷാനി സന്തോഷത്താൽ മിഴികളോപ്പി . . മനസ്സിലെ ഭാരത്തിനു അല്പം അയവ് വന്നത് രവിയറിഞ്ഞു..... പോട്ടെ....... മുത്തശ്ശി യെ നോക്കി അതും പറഞ്ഞു രവി കാറിലേക്ക് കയറാൻ നിൽക്കുമ്പോഴാണ് പെട്ടെന്ന് അയാളുടെ കയ്യിലൊരു പിടുത്തം വീണത്...... അയാൾ പെട്ടെന്ന് പിറകിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു.... സച്ചുവാണ്..... അയാൾ എന്തെന്ന അർത്ഥത്തിലൊന്നു നോക്കി...... എന്റെ ഭാര്യ യോട് പോട്ടെയെന്നൊരു വാക്കെങ്കിലും പറഞ്ഞു കൂടെ......... സച്ചു ദയനീയമായി അത് ചോദിക്കുമ്പോൾ ആ വാക്കുകൾക്ക് നനവ് വീണിരുന്നു....... അയാൾ ഒന്നും മിണ്ടാതെ പോയാലുള്ള അവളുടെ നെഞ്ചിലെ ഭാരം തനിക്ക് താങ്ങാൻ കഴിയില്ലെന്ന് അറിയുന്നത് കൊണ്ട് തന്നെയായിരുന്നു അവനത് പറഞ്ഞത്...... രവി പെട്ടെന്ന് ഇഷാനിക്ക് നേരെ തിരിഞ്ഞു...... ചുവന്ന കണ്ണുകളുമായി തന്നെ നോക്കി നിൽക്കുന്നുണ്ടവൾ....... ഇപ്പൊ പൊട്ടി പോകുമെന്ന തരത്തിൽ ആ മുഖം വരിഞ്ഞു മുറുകിയിട്ടുണ്ട്... രവി ഒരു നിമിഷം അവളെ തന്നെ നോക്കി...... എങ്ങനെയാ ഞാൻ ഈ മുഖത്തേക്ക് നോക്കുകയെന്ന് പോലും എനിക്കറിയില്ല...... ഒരായിരം മാപ്പ് പറഞ്ഞാലും തീരുമോ ഞാനവളോട് ചെയ്ത തെറ്റ്...... ഒരച്ഛനായി എന്നേ കണക്കാക്കാൻ കഴിയുമോ...... എല്ലാവരോടും എനിക്ക് ക്ഷമ ചോദിക്കാം.... അവളോട് അതിനുള്ള അർഹത പോലും എനിക്കില്ലല്ലോ..... രവി സച്ചുവിനോടെന്ന പോൽ അത് ചോദിച്ചപ്പോഴേക്കും അയാളുടെ സ്വരമിടറി പോയിരുന്നു...... അത് പറയേണ്ടത് അവളല്ലേ...... പൊറുക്കാൻ അവളുടെ മനസ്സ് പാകപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ മനസ്സിന്റെ ഭാരങ്ങൾ തീർത്തു പോകാം...... സച്ചു അത് പറഞ്ഞതും രവി ദയനീയമായി ഇഷാനിയെ നോക്കി..... ഞാൻ...... പൊറുക്കാൻ പറ്റുമോ മോൾക്കെന്നോട്..... രവി അത് ചോദിച്ചപ്പോഴേക്കും ഇഷാനി അയാളുടെ നെഞ്ചിലേക്ക് ചാഞ്ഞിരുന്നു...... ഭയന്നു മാറി നടന്നിരുന്ന അതേ മനുഷ്യന്റെ ചൂടിലെക്കാണ് താൻ ചാഞ്ഞതെന്ന് പോലും ഒരു പൊട്ടി കരച്ചിലിന് ശേഷമാണു അവളോർത്തെടുത്തത്..... അപ്പോഴേക്കും ഒരു കൈ തന്റെ മുടിയിൽ തലോടുന്നത് അവളറിഞ്ഞു.. ഒട്ടും പരിചയമില്ലാത്ത ആ വിരലുകളുടെ തലോടൽ വർഷങ്ങളോളം താൻ കൊതിച്ചതാണെന്ന് അവൾ തിരിച്ചറിയുകയായിരുന്നു... സച്ചു വിന്റെ മനസ്സ് നിറഞ്ഞു..... മീനുവും തനൂജയും മുത്തശ്ശിയും ഗോപിയുമെല്ലാം സന്തോഷത്തോടെ മിഴികളോപ്പി..... അപ്പോഴാണ് അങ്ങോട്ടൊരു കാറ് വന്നു നിന്നത്..... അതിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി വന്ന വരെ കണ്ട് രവി ഒന്ന് ഞെട്ടി...... ഗായത്രിയും ഋതിനുമായിരുന്നത്..... രവി ക്ക് അവരെ കണ്ട ഞെട്ടലുണ്ടെങ്കിൽ കൂടി ഗായത്രി യുടെ മുഖത്ത് പ്രത്യേകിച്ച് ഭാവ മാറ്റങ്ങളൊന്നുമില്ല....... ഇഷാനി സംശയത്തോടെ സച്ചുവിനെയൊന്ന് നോക്കി.... സച്ചു അവൾക്ക് നേരെ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് കണ്ണുകൾ ചിമ്മി കാണിച്ചു....... രവി ഗായത്രിയുടെ മുഖത്ത് നോക്കാൻ കഴിയാതെ തല ചെരിച്ചു നിന്നു..... മോളെയും മരുമോനെയും പേര കുട്ടിയേയും മാത്രം മതിയോ അതോ...... രവിക്കരികിൽ വന്ന് നിന്ന് ഗായത്രിയത് ചോദിക്കുമ്പോൾ രവി അവരുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കാതെ തന്നെ ആ കയ്യിലൊന്ന് പിടിച്ചു...... പണ്ടീ മുറ്റത് നിന്ന് കൈ പിടിച്ചു കൊണ്ട് പോയ അതേ ഗായത്രി ദേവിയെ വേണം..... അയാളത് പറയുമ്പോൾ കുറ്റബോധം അയാളുടെ തൊണ്ട ക്കുഴിയിൽ തടഞ്ഞു നിന്നിരുന്നു...... ഗായത്രിയുടെ കണ്ണുകൾ വിടർന്നു... പോകാം........ രവി അവരുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കിയത് ചോദിക്കുമ്പോൾ ഗായത്രി ചുണ്ടുകൾ കൂട്ടി പ്പിടിച്ചു തല കുലുക്കി... രവി ഇഷാനിയെ ചേർത്ത് പിടിച്ചു........ അങ്ങനെയൊരു ചേർത്ത് പിടിക്കൽ കാലങ്ങളായി ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നത് കൊണ്ട് തന്നെ ഹൃദയം ഒരു നിമിഷം നിശ്ചലമായത് പോലെ തോന്നിയിരുന്നു ഇഷാനിക്ക്...... ഋതിനും അവരോട് ചേർന്നു നിന്നു.... ഞങ്ങളിറങ്ങട്ടെ..... എല്ലാവരും ഇനി അങ്ങോട്ട് വരണം...... അതും പറഞ്ഞു കൊണ്ട് രവിയിറങ്ങുമ്പോൾ അയാൾ കുഞ്ഞിന്റെ കവിളിൽ ഒന്ന് കൂടി അമർത്തി ചുംബിച്ചിരുന്നു.... എല്ലാവരിലും തളം കെട്ടി നിൽക്കുന്നൊരു സന്തോഷം....... വാക്കുകൾ കൊണ്ട് പരത്തി പറയാൻ പറ്റാത്തൊരു തരം ആനന്ദം..... നിറഞ്ഞ മനസ്സുകളെ ബാക്കിയാക്കി ആ കാറ് അകന്ന് പോകുമ്പോൾ തിളങ്ങുന്ന കണ്ണുകളുമായി ഇഷാനി സച്ചുവിന്റെ തോളിലേക്ക് ചാഞ്ഞു...... സന്തോഷമായോ....... സച്ചു ഒരീണത്തോടെ അത് ചോദിക്കുമ്പോൾ അവൾ മറുപടിയൊന്നും പറയാതെ അവന്റെ കൈ താlണ്ടയിൽ ചുണ്ടുകൾ ചേർത്തു.... തന്റെ സന്തോഷങ്ങളെല്ലാം അവനിൽ നിന്ന് മുളച്ചു പൊന്തിയതാണെന്ന് അവൾക്കറിയാമായിരുന്നു....... എല്ലാം മനസ്സിലായെന്ന വണ്ണം സച്ചുവിന്റെ കയ്യിലിരുന്ന കുഞ്ഞോന്ന് മോണ കാട്ടി ചിരിക്കുമ്പോൾ നന്ദ്യാർ വട്ട പൂക്കളുടെ ഗന്ധം അവിടമാകെ പരന്നു... പൂത്തു നിൽക്കുന്ന കൃഷ്ണ കിരീട പ്പൂക്കൾ അവരെ നോക്കി നിറഞ്ഞു പുഞ്ചിരി ച്ചിരുന്നപ്പോൾ... ശുഭം......... അങ്ങനെ....വിചാരിച്ചതിന്റെ ഇരട്ടി എഴുതി ഒരു വിധത്തിൽ തീർത്തിട്ടുണ്ട് ഞാൻ..... ചില പൊറുത്തു കൊടുക്കലുകളൊക്കെ ഉണ്ടെങ്കിലല്ലെ feel ഗുഡ് ആയി നിർത്താൻ പറ്റു........ സച്ചുവും ഇഷാനിയും കൃഷ്ണ കിരീട പൂക്കളും എല്ലാവരുടെയും മനസ്സിൽ പൂത്തു നിൽപ്പുണ്ടെന്ന സന്തോഷത്തിൽ തന്നെ നിർത്തുന്നു.......... #📙 നോവൽ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ

*ഈ സ്നേഹകുടകീഴിൽ...💚☂️* ഭാഗം : 4 ✍️ റിൻസി പ്രിൻസ് പെട്ടെന്ന് അവൾക്ക് എന്തുചെയ്യണമെന്ന് അറിയുമായിരുന്നില്ല..... അവളോടി ചെന്ന് സേറയുടെ മുറിയിൽ ചെന്ന് വിളിച്ചു... എന്താ ചേച്ചി..... എന്തുപറ്റി..... അമ്മ..... അവിടെ.... അവൾ വാക്കുകളില്ലാതെ പരതി... സെറയുമായി റൂമിലേക്ക് വരുമ്പോൾ ആനിയുടെ കിടപ്പ് കണ്ടു സെറയും പേടിച്ചു പോയിരുന്നു.... പെട്ടെന്ന് എന്ത് ചെയ്യണമെന്ന് അവൾക്കും അറിയില്ലായിരുന്നു.... അവൾ പെട്ടെന്ന് ഫോൺ എടുത്തു സോഫിയുടെ നമ്പർ കണ്ടുപിടിച്ചു സോഫിയ വിളിച്ചു.... കേട്ട വാർത്തയുടെ ഞെട്ടലിൽ ആയിരുന്നു ആ നിമിഷം സോഫി.... പെട്ടെന്ന് വീട്ടിലേക്ക് വരാം എന്ന് അവർ പറഞ്ഞിരുന്നു... ക്രിസ്റ്റിയും ഉള്ളോണ്ട് അവർ പെട്ടെന്ന് തന്നെ വീട്ടിലേക്ക് വന്നിരുന്നു..... ക്രിസ്റ്റിയുടെ കാറിലാണ് ആനിയേ ഹോസ്പിറ്റലിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയത്.... ഹോസ്പിറ്റലിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയതും സോഫി പലപ്രാവശ്യം അവരെ തട്ടി വിളിക്കാനും ഒക്കെ നോക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.... പക്ഷേ അവരിൽ നിന്നും ഒരു പ്രതികരണവും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.... അത്‌ എല്ലാവരിലും ഒരു ഭയം ഉണർത്തിയിരുന്നു.... ഒരു വല്ലാത്ത അവസ്ഥയിലായിരുന്നു സോന... തന്റെ അമ്മയുടെ അവസ്ഥയ്ക്ക് താനാണ് കാരണമെന്ന കുറ്റബോധം അവളെ വല്ലാതെ അലട്ടുന്നുണ്ടായിരുന്നു.... രാത്രിയിൽ ഭക്ഷണം കഴിക്കാനും അമ്മ വന്നിരുന്നില്ല.... തന്നോട് പിണങ്ങി ആണെന്ന് വിചാരിച്ചാണ് പിന്നീട് വിളിക്കാതിരുന്നത്.... അമ്മ പറഞ്ഞതുപോലെ പ്രവർത്തിച്ചിരിക്കുന്നു.... സോനയ്ക്ക് സങ്കടം തോന്നി.... മനസ്സിൽ ആത്മാർത്ഥമായി അവൾ വേദനിച്ചു.... തന്റെ വാക്കുകൾ ആണ് അമ്മയെ വേദനിപ്പിച്ചത്.... കഴുത്തിൽ കിടന്ന കുരിശു രൂപത്തിൽ പിടിച്ചു പ്രാർത്ഥിക്കുകയായിരുന്നു അവൾ.... അമ്മയ്ക്ക് ഒന്നും വരരുത് എന്ന് മാത്രം ആയിരുന്നു ആ നിമിഷം അവളുടെ മനസ്സിലെ ചിന്ത.... ഹോസ്പിറ്റൽ കാഷ്വാലിറ്റിയിലേക്ക് ആനിയെ കൊണ്ടുപോക്കുമ്പോൾ സോന ഒരു ജീവച്ഛവം പോലെ ഇരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.... ഐസിയുവിൽ മുൻപിൽ ആയി ഡോക്ടറുടെ മറുപടിക്കായി എല്ലാരും കാത്തു നിൽക്കുമ്പോഴും സോന ഒന്നും സംസാരിച്ചിരുന്നില്ല.... കുറച്ച് ക്രിട്ടിക്കൽ ആണ്.... വെളുപ്പിനെ ആണ് മെഡിസിൻ അകത്തു ചെന്നിരിക്കുന്നത്.... എങ്കിലും ഞങ്ങളുടെ കഴിവിന്റെ മാക്സിമം ഞങ്ങൾ പരിശ്രമിക്കാം.... ഡോക്ടറുടെ മറുപടി കേട്ടപ്പോൾ ഒന്ന് തലതല്ലി കരയാൻ ആണ് സോനക്ക് തോന്നിയത്.... അപ്പോൾ അമ്മ ഉറങ്ങിട്ടില്ല.... വെളുപ്പിനെ വരെ താൻ പറഞ്ഞത് ആലോചിച്ചു വിഷമിച്ചു ഇരികുവരുന്നു പാവം.... എന്താടി എന്താ സംഭവിച്ചത്.... സോനയുടെ മുഖത്ത് നോക്കി ആണ് സോഫി കാര്യങ്ങൾ ചോദിച്ചത്.... അതിന് എന്തു മറുപടി പറയണമെന്നറിയാതെ ഇരിക്കുകയായിരുന്നു സോന... സോഫിചേച്ചി... ഇപ്പൊ സോനേച്ചിയോട് ഒന്നും ചോദിക്കേണ്ട... സെറ തടഞ്ഞു... അതെന്താ.... ഇന്നലെ ഒരു രാത്രിയിൽ അമ്മയ്ക്ക് എന്ത് സംഭവിക്കാനാണ്.... ഇന്നലെ വൈകുന്നേരം കൂടി അമ്മ എന്നോട് ഫോൺ വിളിച്ച് സംസാരിച്ചതാണ്.... അപ്പോഴൊന്നും അമ്മയ്ക്ക് ഒരു വിഷമം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.... പിന്നീട് ഒരു രാത്രിയിൽ മരിക്കണമെന്ന് തോന്നാൻ മാത്രം എന്ത് സങ്കടം ആണ് അമ്മയ്ക്ക് ഉണ്ടായതെന്ന് അറിയാനുള്ള അവകാശം എനിക്കില്ലേ... ഇപ്പോൾ അതൊന്നും ചോദിക്കാനും പറയാനും ഉള്ള സമയം അല്ല സോഫി.... ക്രിസ്റ്റി സോഫിയേ വിലക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.... എത്ര നേരം അങ്ങനെ ഇരുന്നു എന്ന സോനക്ക് അറിയില്ലായിരുന്നു... അപകടനില തരണം ചെയ്തിട്ടുണ്ട്... എങ്കിലും ഉടനെ റൂമിലേക്ക് മാറ്റില്ല... പിന്നെ ആത്മഹത്യ ശ്രമം ആയോണ്ട് പോലീസിൽ ഇൻഫോം ചെയ്യണ്ടി വരും.... അത്‌ റൂൾ ആണ്... അവർ ഒന്ന് ഓക്കേ ആയിട്ട് മാത്രേ ഞാൻ അത്‌ ചെയ്യുന്നുള്ളൂ... പ്രായം ആയ ആൾ അല്ലേ.... പോലീസിനെ ഒക്കെ കണ്ടു വീണ്ടും ടെൻഷൻ ആയാലോ.... ഡോക്ടറുടെ വാക്കുകൾ വല്ലാത്ത ഒരു ആശ്വാസത്തോടെ ആണ് എല്ലാവരും കേട്ടത്.... ഞങ്ങൾക്ക് ഒന്ന് കാണാമോ ഡോക്ടർ.... സോഫി ആണ് ചോദിച്ചത്... ആയിട്ടില്ല കുറച്ചു കൂടി കഴിഞ്ഞാൽ റൂമിലേക്ക് മാറ്റും.... അപ്പൊ കാണാം.... എല്ലാവർക്കും സമാധാനം ആയല്ലോ.... ഇനി വന്നു വല്ലതും കഴിക്കാൻ നോക്ക്.... ക്രിസ്റ്റി പറഞ്ഞു... എനിക്കൊന്നും വേണ്ട ചേട്ടായി.... സോന പറഞ്ഞു... അങ്ങനെ പറഞ്ഞാൽ എങ്ങനെ.... ഇവിടെ പട്ടിണി ഇരുന്ന് ഇനി വേറെന്തെലും അസുഖം വരുത്തി വയ്ക്കേണ്ട... സമയം ഇപ്പോൾ 2 മണി ആയി... നമ്മൾ 7 മണിക്ക് വന്നതാ രാവിലെ... "വാടി...വന്നു വല്ലോം കഴിക്കു.. സോഫിയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ എത്തിയപ്പോൾ മറുത്തൊന്നും പറഞ്ഞില്ല.... "എല്ലാരും കൂടെ പോയാൽ ഇവിടെ ആരാണ്... സോന പറഞ്ഞു.... എങ്കിൽ ചേച്ചി ഇവിടെ ഇരുന്നോ...? എന്തെങ്കിലും അത്യാവശ്യത്തിന് ആരെങ്കിലും വേണ്ടേ... ഞങ്ങൾ പോയിട്ട് വരാം.... ചേച്ചിക്ക് ആഹാരം വാങ്ങിക്കൊണ്ടു വരാം.... സെറെയാണ് അങ്ങനെ ഒരു ഉപാധി പറഞ്ഞത്.... " എങ്കിൽ പിന്നെ മോളേം കൂടി നീ നോക്ക്.... അവൾ ആകെ വാടി തളർന്നു ഉറങ്ങി... ഇന്ന് ആകെ കഴിച്ചത് ബിസ്ക്കറ്റ് പാലും ആണ്... സോഫി പറഞ്ഞു... "സാരമില്ല.... സോനേച്ചി കഴിക്കുമ്പോൾ അവൾക്ക് ഫുഡ്‌ കൊടുക്കാം അപ്പോൾ അവൾ കഴിച്ചോളും... സെറ പറഞ്ഞു.... കാതറിൻ മോളെ സോനയുടെ കയ്യിൽ ഏൽപ്പിച്ചാണ് അവർ മൂന്നുപേരും ക്യാന്റീനിലേക്ക് പോയത്... ഐസിയുവിൽ മുൻപിൽ ജീവച്ഛവം കണക്കെ കാതറിൻ മോളെയും കൊണ്ട് ഇരിക്കുമ്പോഴും സോനയുടെ മനസ്സിൽ ഓരോ സംശയങ്ങൾ ആയിരുന്നു.... കാതറിൻ മോൾ ഓരോ സംശയങ്ങൾ അവളോട് ചോദിക്കുന്നുണ്ട്.... അവളോട് എന്തൊക്കെയോ മറുപടി പറയുന്നുണ്ടെങ്കിലും അവളുടെ ഉള്ളിൽ ഇനി തന്റെ ജീവിതം എങ്ങനെയാകുമെന്ന് ഭയമായിരുന്നു.... പറഞ്ഞ പോലെ അമ്മ കാണിച്ചുതന്നു... താൻ ഇന്നലെ പറഞ്ഞ വാക്കുകൾ ആണ് അമ്മയെ വേദനിപ്പിച്ചത്... താൻ കാരണം ആണ് അമ്മ ഈ അവസ്ഥയിൽ... എന്താണെങ്കിലും ഞാൻ എന്തെങ്കിലും ചെയ്താൽ അതിനു ബാക്കി അമ്മ എന്തെങ്കിലും ചെയ്യും എന്നുള്ളത് ഉറപ്പാണ്.... ഇനിയും തനിക്ക് മുൻപിൽ ഒരൊറ്റ മാർഗമേ ഉള്ളൂ ഒന്നുകിൽ സത്യ.... അല്ലെങ്കിൽ അമ്മ..... രണ്ടിൽ ഒരാളെ വേണമെന്ന് തീരുമാനിക്കണം... ജീവിതത്തിൽ ആർക്കാണ് താൻ മൂൻ‌തൂക്കം നൽകുന്നത്.... തങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി മാത്രം ജീവിച്ച അമ്മയ്‌ക്കൊ? അതോ തന്നെ പ്രാണനായി കാണുന്ന സത്യക്കോ? മനസിലെ വടം വലികൾ മുറുകി... തന്റെ അമ്മയുടെ മരണത്തിനു ഒരിക്കലും താൻ കാരണകാരി ആകാൻ പാടില്ല... സത്യ അല്ല അമ്മയാണ് തനിക്ക് വലുത്.... അവളുടെ മനസ്സിൽ അടിവരയിട്ട ഒരു തീരുമാനം ആയി അത്‌ മാറിയിരുന്നു.... സോനാ...... പിറകിൽ നിന്നും പരിചിതമായ ഒരു ശബ്ദം കേട്ടപ്പോഴാണ് അവൾ തലയുയർത്തി നോക്കിയത്... ജീവൻ..... അറിയാതെ അവളുടെ ചുണ്ടുകൾ മന്ത്രിച്ചു.... സോനാ എന്താ ഇവിടെ.... അമ്മ.... വിക്കിവിക്കി അവൾ എങ്ങനെയൊക്കെയോ നടന്നത് മുഴുവൻ ജീവനോട് പറഞ്ഞു.... അയാളുടെ മുഖത്തും സഹതാപം നിറയുന്നത് അവൾ കാണുന്നുണ്ടായിരുന്നു.... അപ്പോൾ അങ്ങനെയാണ് കാര്യങ്ങൾ..... ഞാനറിഞ്ഞില്ല തൻറെ അമ്മയാണ് അതെന്ന്.... ഒരു സൂയിസൈഡ് കേസ് വന്നിരുന്നു എന്ന് അറിഞ്ഞിരുന്നു.... കാതറിൻ മോളെ അരുമയായി കവിളിൽ ഒന്ന് തലോടാനും ജീവൻ മറന്നിരുന്നില്ല.... താൻ എന്ത് തീരുമാനം എടുക്കാനാ തീരുമാനിച്ചിരിക്കുന്നത്.... എനിക്ക് അറിയില്ല.... എന്ത് തീരുമാനം എടുക്കണ്ടത് എന്ന് എനിക്ക് അറിയില്ല.... എൻറെ അമ്മയേ എനിക്ക് വേണം.... അത്രമാത്രം എനിക്ക് അറിയൂ.... ഈ സമയത്ത് പറയാൻ പാടില്ല... തൻറെ കാര്യത്തിൽ എനിക്കും വീട്ടിൽ ഒരു തീരുമാനം ഉടനെ തന്നെ പറയണം.... ഇന്നലെ കൂടി വീട്ടിൽ അത് പറഞ്ഞ് ചെറിയൊരു സംസാരം നടന്നിരുന്നു.... തന്നോട് ഒരിക്കൽ കൂടി ചോദിച്ചിട്ട് ഒരു തീരുമാനം പറയാം എന്നു കരുതി ഇരിക്കുകയാണ്.... എനിക്ക് എന്തോ കണ്ടപ്പോൾ തന്നെ തന്നെ ഇഷ്ട്ടം ആയിരുന്നു... അതുകൊണ്ട് ഒരു നോ പറയാൻ മടി.... ജീവൻ പറഞ്ഞപ്പോൾ അവൾ അവനെ തന്നെ നോക്കി.... പേഴ്സിൽ നിന്നും ഒരു കാർഡ് എടുത്ത് അവൻ സോനയുടെ കൈകളിൽ നൽകി... അവൾ യന്ത്രികമായി അത്‌ വാങ്ങി.... എൻറെ കാർഡ് ആണ്.... അതിന് അവൾ മറുപടി ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല... ഏതായാലും അമ്മയ്ക്ക് സുഖമാവട്ടെ അതിനുശേഷം എന്തെങ്കിലും തീരുമാനം എടുത്താൽ മതി.... അവൾ മെല്ലെ തല കുലുക്കി... ഞാൻ ഇവിടെ ഉണ്ടാകും.... എന്തെങ്കിലും ആവശ്യമുണ്ടെങ്കിൽ എന്നെ വിളിക്കണം.... മടി വിചാരിക്കരുത്.... പോട്ടേ ഡ്യൂട്ടി ഉണ്ട്... ക്രിസ്റ്റി ഒരു റൂം എല്ലാവർക്കും വേണ്ടി എടുത്തിരുന്നു.... ക്യാന്റീനിൽ നിന്ന് കൊണ്ടുവന്ന ഭക്ഷണം എങ്ങനെയൊക്കെയോ സോന കഴിച്ചെന്നു വരുത്തി.... . ഇച്ചായൻ വീട്ടിൽ പൊയ്ക്കോ.... ഞങ്ങളൊക്കെ ഉണ്ടല്ലോ.... സോഫി പറഞ്ഞു.... നിങ്ങളെ എങ്ങനെ ഇവിടെ ഒറ്റയ്ക്കാക്കിയിട്ട് ഞാൻ വീട്ടിൽ പോകുന്നത്.... ക്രിസ്റ്റി തന്റെ നിലപാട് പറഞ്ഞു... സാരമില്ല ഇച്ചായ.... മമ്മിയും അവിടെ ഒറ്റയ്ക്ക് അല്ലെ.... ഇച്ചായൻ പോകുമ്പോൾ ഇവിളെ കൂടി കൊണ്ടു പോയേക്കുവാ.... വൈകുന്നേരം ഞാൻ അങ്ങോട്ട് വരാം.... ഇവർ രണ്ടുപേരും ഇവിടെ ഹോസ്പിറ്റലിൽ നിൽക്കട്ടെ.... ഞാൻ വീട്ടിൽ പോയി ആവശ്യമുള്ള സാധനങ്ങൾ ഒക്കെ എടുത്തു കൊണ്ടുവരാം.... സോഫി പറഞ്ഞു.... എങ്കിൽ നീ വാ വീട്ടിൽ ഞാൻ ഇറക്കാം.... എങ്കിൽ പിന്നെ നീയും കൂടി വാ സോന... സോഫി പറഞ്ഞു... നമുക്ക് അത്യാവശ്യം സാധനങ്ങൾ ഒക്കെ വീട്ടിൽ നിന്ന് പോയി എടുത്തിട്ട് വരാം... ഞാൻ അമ്മയുടെ അടുത്ത് ഇരുന്നോളാം... അവിടെ നിന്ന് പോകാൻ മടിച്ചപോലെ അവൾ പറഞ്ഞു.... അമ്മയെ നഷ്ടം ആകുമോന്ന് അവൾ അത്രമേൽ ഭയന്നു... എങ്കിൽ ചേച്ചി ഇവിടെ ഇരിക്കട്ടെ.... നമുക്ക് രണ്ടുപേർക്കും കൂടെ വീട്ടിൽ പോയി സാധനങ്ങൾ ഒക്കെ എടുക്കാം.... സെറ പറഞ്ഞു.... എങ്കിൽ പിന്നെ അങ്ങനെ ചെയ്യാം... ക്രിസ്റ്റീ ആ തീരുമാനത്തിന് അനുകൂലിച്ചു.... എല്ലാവരും പോയിക്കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ആ മുറിയിൽ തന്നെ ഇരുന്നപ്പോൾ ഭ്രാന്ത് പിടിക്കുന്നത് പോലെ സോനയ്ക്ക് തോന്നിയിരുന്നു.... ചിന്തകൾക്ക കാടുകയറി... അപ്പോഴാണ് നേഴ്സ് വന്ന് പറയുന്നത് ആരെങ്കിലും ഒരാൾക്ക് കയറി കാണാം... ആ നിമിഷം അവിടെ താൻ മാത്രമേ ഉള്ളൂ എന്നെ സോനാ ഓർത്തു... ഒരിക്കലും തന്നെ കാണണമെന്ന് അമ്മ ആഗ്രഹിക്കില്ല.... അമ്മയുടെ മനസ്സിൽ ഒരുപക്ഷേ അത്രമേൽ ദൂരത്തിൽ ആയിരുന്നിരിക്കാം ഇപ്പോൾ താൻ.... എങ്കിലും അമ്മ ഒറ്റയ്ക്ക് കാണേണ്ടത് ഇപ്പോൾ തന്റെ ആവശ്യമാണ്.... ഉടനെ ഐസിയുവിൽ മുൻപിലേക്ക് നടന്നു.... കാലുകൾ വേഗത്തിൽ പാഞ്ഞു... ഐസിയുവിൽ കിടക്കുന്ന അമ്മയുടെ മുഖം കണ്ടപ്പോൾ ആദ്യം വേദനയാണ് തോന്നിയത്... താൻ കാരണമാണ് അമ്മ ഇങ്ങനെ ഒരു അവസ്ഥയിൽ കിടക്കേണ്ടി വന്നത് ഒരു കൊടുങ്കാറ്റിലും ഉലയാതെ നിന്ന ഒരു മരമായിരുന്നു തൻറെ അമ്മ.... അടുത്ത് ചെന്ന് ആ കാലുകളിൽ പിടിച്ചു.... സ്പർശന അറിഞ്ഞിട്ട് ആയിരിക്കും ആ നിമിഷം അമ്മ കണ്ണു തുറന്നിരുന്നു.... മുഖത്ത് നീരസം ഇല്ല.... എന്തു പണിയാ അമ്മ കാണിച്ചത്... എന്തെങ്കിലും വന്നു പോയിരുന്നെങ്കിൽ എന്ത് സംഭവിച്ചേനെ.... കരച്ചിലോടെ ആണ് അത്രയും പറഞ്ഞത്... നീ എന്തിനാ വിഷമിക്കുന്നത് എന്തെങ്കിലും വന്നു പോയിരുന്നെങ്കിൽ നിനക്ക് നിൻറെ കാമുകന്റെ കൂടെ സുഖമായി ജീവിക്കായിരുന്നില്ലേ.... ഞാൻ സ്നേഹിക്കാത്തത് കൊണ്ട് നീ കണ്ടു പിടിച്ചവൻ അല്ലേ.... അമ്മക്ക് പകരക്കാരൻ ആയവൻ..... വാക്കുകളിൽ നീരസം നിറഞ്ഞു..... എനിക്ക് ആരെയും വേണ്ട.... എനിക്ക് ഒന്നും വേണ്ട.... എനിക്ക് എൻറെ അമ്മയെ മതി... അമ്മയെ മാത്രം മതി.... അമ്മയ്ക്ക് ഇഷ്ടമല്ലാത്ത ഒന്നും ഞാൻ ചെയ്യില്ല.... സത്യയേ ഞാൻ മറന്നുകൊള്ളാം.... വേദനയോടെയാണ് അത്രയും പറഞ്ഞതെങ്കിലും ആ വാക്കുകൾ ഉറച്ചതായിരുന്നു.... വീണ്ടും കരഞ്ഞു കൊണ്ട് ഒരു മന്ത്രം പോലെ അത് പറഞ്ഞുകൊണ്ടേയിരുന്നു.... സത്യയേ ഞാൻ മറന്നോളാം... കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ച ഒരു വാർത്ത കേട്ട സന്തോഷമായിരുന്നു അമ്മയുടെ മുഖത്തും അപ്പോൾ എന്നു തോന്നിയിരുന്നു.... പക്ഷേ എൻറെ ഹൃദയമാണ് അമ്മയ്ക്ക് മുൻപിൽ അടിയറവു വയ്ക്കുന്നത് എന്ന് അമ്മ അറിയുന്നില്ല.... ജീവിതത്തിലൊരിക്കലും അവനെ പോലെ മറ്റൊരു മനുഷ്യനെ സ്നേഹിക്കാൻ തനിക്ക് കഴിയില്ല.... എങ്കിലും അമ്മയെ മരണത്തിനു വിട്ട് കൊടുത്തു സ്വന്തം ജീവിതം നേടിയെടുക്കാനും താൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല.... (തുടരും ) #📙 നോവൽ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ

*കാശിയുടെ പെണ്ണ് 💐💐* പാർട്ട് 25 ✍️ ജിഫ്ന നിസാർ 🥰 കാവ്യ വരുന്നുണ്ട് ഇന്ന്.. " ഭവ്യയോട് സുഗന്ധി പറയുന്നത് കേട്ടതും ഗായത്രിയുടെ ചങ്കിടിച്ചു. ഇനിയിപ്പോ ഇന്ന് അവളുടെ ചൊറിയല് കൂടി സഹിക്കണം. അതിനേക്കാൾ..ഓർക്കാൻ വയ്യാത്തത് അവൾ കൂടെ കൊണ്ട് വരുന്ന ഒരുത്തനെയാണ് ഗായത്രി വെറുപ്പോടെ അവൾക്കൊപ്പം വരുന്നവന്റെ കണ്ണ് കൊണ്ടുള്ള കാമകേളികൾ ഓർത്തു. അറപ്പും വെറുപ്പും തോന്നും വിധമുള്ള ഉല്ലാസിന്റെ നോട്ടവും സംസാരവും. ഗായത്രിക്കും കുഞ്ഞിനും ഈ വീട്ടിലുള്ള സ്ഥാനം അവനറിയാം. അത് തന്നെയാണ് അവന്റെ ധൈര്യവും. പ്രതികരിക്കാൻ പോലും വയ്യ. അങ്ങനെ ചെയ്തൊരു ദിവസം... അവനെ കൂടി വശീകരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു എന്ന് പറഞ്ഞു കൊണ്ടൊരു ദിവസം മുഴുവനും വിഷ്ണുവിന്റെ ചെയ്തികൾ ഓർത്തതെ അവൾക്ക് വിറച്ചു. "നോക്കി നില്കാതെ പെട്ടന്ന് ചെയ്തു തീർക്കെടി..ഭക്ഷണം വേണമെന്ന് അവൾ വിളിച്ചു പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്." ഓർഡർ ഇട്ട് കൊണ്ടവർ ഭവ്യയുടെ പിറകെ പോയിട്ടും ഗായത്രി ശ്വാസമെടുക്കാൻ കൂടി കഴിയാത്തൊരു വിമ്മിഷ്ടത്തോടെ അവിടെ തന്നെ നിന്നു പോയി.. ❣️❣️ കാശി.. പുറത്ത് നിന്നുമാരോ വിളിക്കുന്നത് കേട്ടിട്ടാണ് കാശി കണ്ണ് തുറന്നത്. വന്നതേ പെട്ടന്നൊരു കുളിയും കഴിഞ്ഞു കയറി കിടന്നതാണ്. വിശപ്പൊക്കെയുണ്ടായിട്ടും ഇനിയിപ്പോ കഴിക്കാൻ വേണ്ടി മാത്രം പുറത്ത് പോകാൻ വയ്യെന്ന് കരുതി അവനത് വിട്ട് കളഞ്ഞു. വീണ്ടുമാരോ വിളിക്കുന്നത് കേട്ടതും കാശി എഴുന്നേറ്റു. മുണ്ടോന്ന് കൂടി മുറുക്കി എടുത്തു കൊണ്ടവൻ ചെല്ലുമ്പോൾ ശിവയാണ് പുറത്ത്. "ഉറങ്ങി പോയി.. കയറി വാ.." വാതിൽ തുറന്ന അവനെ ചുഴിഞ്ഞു നോക്കുന്ന ശിവയോട് പറഞ്ഞിട്ട് കാശി തിരിഞ്ഞ് നടന്നു. ബാത്റൂമിൽ കയറി മുഖവുമൊക്കെ കഴുകി മുടിയൊന്നൊതുക്കി ഒരു ടീ ഷർട്ടുമിട്ട് കൊണ്ടവൻ ചെലുമ്പോൾ ശിവ എന്തൊക്കെയോ ടേബിളിൽ നിരത്തി വെച്ചിട്ടുണ്ട്. എന്തൊക്കെയാട ഇത്.. " കാശി മുണ്ടിന്റെ അറ്റം കൊണ്ട് മുഖമൊന്നു തുടച്ചു കൊണ്ടങ്ങോട്ട് വന്നിട്ട് ചോദിച്ചു. "കഴിക്കങ്ങോട്ട്.. നീ കഴിക്കാൻ വന്നില്ലെന്ന് കമല ചേച്ചി പറഞ്ഞു.. അപ്പോഴത് വാങ്ങിച്ചു പോന്നതാ ഞാൻ.." കാശി ഭക്ഷണം ഏൽപ്പിച്ചയിടത്തെ ആളാണ്‌ കമല ചേച്ചി. സമയം അഞ്ചു കഴിഞ്ഞു.. ഇനിയിപ്പോ ആണോടാ ചോറ് കഴിക്കുന്നേ.. " കാശി മുഖം ചുളിച്ചു. "അഞ്ചു മണി വരെയും നീ കിടന്നുറങ്ങിയിട്ടല്ലേ.. നേരത്തിനും കാലത്തിനും ഭക്ഷണം കൂടി കഴിക്കാതെ വല്ലതും വന്നു പോയാലും അങ്ങനെ കിടക്കേണ്ടി വരും.. ആരും ഉണ്ടാവില്ല.. അത് കൊണ്ട് നിന്നു ഡയലോഗ് അടിക്കാതെ അങ്ങോട്ടിരുന്നു കഴിക്ക്.." ശിവ കടുപ്പത്തിൽ പറയുമ്പോൾ കാശി പിന്നൊന്നും പറയാൻ നിക്കാതെ അവിടെ ഇരുന്നു. അവനത് കഴിച്ചു തീരും മുന്നേ ശിവ തന്നെ അടുക്കളയിൽ പോയിട്ട് രണ്ടു ഗ്ലാസ്‌ ചായയുമായി വന്നു. കൈ കഴുകി പാത്രമൊക്കെ എടുത്തു വെച്ചിട്ട് കാശി ചെല്ലുമ്പോൾ ശിവ ഉമ്മറത്തെ തിണ്ണയിരുന്നു കൊണ്ട് ചായ കുടിക്കുന്നുണ്ട്. "നിനക്കെന്ത് പറ്റിയെടാ.. മുഖമിങ്ങനെ.." അവന്റെ കടുപ്പം കണ്ടിട്ട് കാശി ചോദിച്ചു. "എത്ര കാലം ഇങ്ങനെ പോകാനാ നിന്റെ പ്ലാൻ.." "എങ്ങനെ.." കാശി തനിക്കുള്ള ചായ ഗ്ലാസ്‌ കയ്യിലെടുത്തു കൊണ്ട് ചിരിയോടെ ചോദിച്ചു. "ദേ കാശി നീ കളിക്കല്ലേ.. നിനക്കറിയാം എല്ലാം..ഇങ്ങനെ ഒറ്റയ്ക്ക്.. ഈ വീട്ടിൽ.." ശിവക്ക് ശെരിക്കും സങ്കടം വന്നു. "പോണടത്തോളം പോട്ടെ ശിവ. ഇത്രയും കാലം ജീവിച്ചു കൊള്ളാമെന്ന് ഞാനാർക്കും വാക്ക് കൊടുത്തില്ല ഡാ.." കാശി കണ്ണ് ചിമ്മി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. "നീയൊരു കല്യാണം കഴിക്കേണ്ട സമയം അതിക്രമിച്ചു കഴിഞ്ഞു.." ശിവ അവന് നേരെ തിരിഞ്ഞിരുന്നു. ദ്രോഹി.. നിനക്ക് ഞാനിങ്ങനെ സമാധാനമായിട്ട് ജീവിക്കുന്നത് സഹിക്കുന്നില്ല അല്ലേ.. " കാശി പല്ല് കടിച്ചു കൊണ്ടവനോട് ചോദിച്ചു. "നിന്റെ സമാധാനം.. എന്നെ കൊണ്ടൊന്നും പറയിപ്പിക്കണ്ട നീ.. ആയ കാലം എല്ലാവർക്കും വേണ്ടി പോത്തിനെ പോലെ പണിയെടുത്തു. സ്വന്തം ലൈഫ് പോലും കളഞ്ഞു കുളിച്ചു.. എന്നിട്ടിപ്പൊ അവനൊരു ഒറ്റയാൻ.. എനിക്കറിയാം നിന്റെ മനസ്സ്.. അത് കൊണ്ട് എന്നോട് നീ വെറുതെ നമ്പർ ഇടല്ലേ കാശിനാഥാ.. അതെൽക്കില്ല.." ശിവക്ക് വെറുതെ ദേഷ്യം വരുന്നുണ്ട്. വലിയൊരു വീട്ടിൽ.. എല്ലാവരും ഉണ്ടായിട്ടും ഒറ്റക്കായി പോയ കൂട്ടുകാരന്റെ ഏകാന്തതാ.. അതവനെ വല്ലാതെ വേദനിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്. അൽപ്പമെങ്കിലും ദേഷ്യത്തോടെ ശിവ സംസാരിക്കുന്നത് കാശിയോട് മാത്രമാണ്. അവന് തന്നെ മനസ്സിലാവും എന്നൊരു ധൈര്യം.. ഞാനതൊക്കെ വിട്ട് കളഞ്ഞതല്ലേ ശിവ.. എന്നെ വേണ്ടാത്തവരെ എനിക്കും വേണ്ട.. അത്ര തന്നെ." കാശി നിസ്സാരമായി പറഞ്ഞെങ്കിലും ശിവക്കവന്റെ നെഞ്ചിലെ പിടപ്പ് മനസ്സിലായി. ഇളയച്ഛനൊന്നും വരാറില്ലേ കാശി..അവരും നിന്നെ.. " ശിവ വല്ലായ്മയോടെ ചോദിച്ചു. "വരാതിരിക്കാനാണ് ഞാൻ പ്രാർത്ഥന നടത്തുന്നത്. വന്നാൽ അപ്പോൾ തുടങ്ങും വിഷ്ണു പുരാണം. അവനെ പോലെ ആകാനുള്ള എനിക്കുള്ള ഉപദേശം.. മടുത്തു പോകും ശിവ.. അവരാരും വരണ്ടഡാ. എന്റെ അച്ഛനുണ്ടല്ലോ ഇവിടെ.. പിന്നെ വല്ലപ്പോഴും നീയും വരില്ലേ. എനിക്കത് മതിയെടാ.. ഞാൻ ഹാപ്പിയാണ്...." കാശ്ശിയൊരു ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു. "കുഞ്ഞാറ്റ വിളിച്ചോ പിന്നെ.. പനി കുറഞ്ഞോ ആവോ.." കാശിയെ ഒന്ന് ഒളികണ്ണിട്ട് നോക്കി ശിവ ചോദിച്ചു. "ആവോ.. എനിക്കെങ്ങനെ അറിയും.നമ്പർ വേണേൽ തന്നേക്കാം ഞാൻ.. വിളിച്ചു ചോദിക്ക്.. ഇനി അതറിയാഞ്ഞിട്ട് നിനക്കൊരു സമാധാനക്കേട് വേണ്ട.." കടുപ്പത്തിൽ അതും പറഞ്ഞു കൊണ്ട് കാശി എഴുന്നേറ്റു. "നിയെത്ര ദേഷ്യം കാണിച്ചിട്ടും കാര്യമില്ല മോനെ കാശി.. അവള് നിന്നേം കൊണ്ടെ പോകൂ.." ശിവ ഇരുന്നിടത്ത് നിന്നും വിളിച്ചു പറഞ്ഞു. അതിമോഹമാണ് മോനെ ശിവദേവേ.. വെറും അതിമോഹം.. അടുക്കളയിൽ നിന്നും കാശി മറുപടി പറയുന്നത് കേട്ടതും ശിവ ചിരിയോടെ തലയാട്ടി. അന്നത്തെ ദിവസം മുഴുവനും ശിവ കാശിയുടെ കൂടെയുണ്ടായിരുന്നു. ടൗണിൽ പോയിട്ടൊരു സിനിമയൊക്കെ കണ്ടു.. തട്ട് കടയിൽ നിന്നും ഭക്ഷണവും കഴിഞ്ഞു വളരെ വൈകിയാണ് ശിവ പിന്നെ അന്ന് കാശിയെ വിട്ടത്. എന്നെയൊന്നു വിളിച്ചു കൂടെ.. അത്രേം വയ്യാത്തതല്ലേ എനിക്ക്.. ഞാനത് പ്രതീക്ഷിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു കാശ്യേട്ട.. കിടക്കും നേരം കാർത്തുവിന്റെ പരിഭവം മെസ്സേജ് രൂപത്തിൽ വന്നു കിടപ്പുണ്ട്. വിളിയുമുണ്ട്. അതൊക്കെ പതിവുള്ളതാണ്.. പക്ഷേ കാശി മറുപടി ഒന്നും കൊടുക്കാതെ ഫോൺ മാറ്റി വെച്ചു. ഉത്തരം കൊടുക്കാതെ വിട്ട എത്രയോ ചോദ്യങ്ങൾ അവിടെ അവളുടെ അഗാധമായ സ്നേഹം അടയാളപ്പെടുത്തി കൊണ്ട് കിടപ്പുണ്ട്. എത്രയും പെട്ടന്ന് അശോകേട്ടൻ അവളുടെ വിവാഹം നടത്തിയെങ്കിൽ എന്നായിരുന്നു അവന്റെ മനസ്സിലപ്പോൾ തോന്നിയത്. ഹൃദയമൊന്നാകെയൊരു പിടച്ചിൽ തോന്നിയിട്ട് കൂടി അവനത് അവഗണിച്ചു വിട്ടു. അതല്ലാതെ കാർത്തികയെ പിന്തിരിപ്പിക്കാൻ മറ്റൊരു മാർഗവുമില്ലെന്ന് അവനറിയാം. തനിക്കോരിക്കലും അവളെ സ്വന്തമാക്കാനും കഴിയില്ല.. ചിന്തിച്ചു കൊണ്ടങ്ങനെ കിടന്നിട്ട് പാതിരാത്രി എപ്പഴോ ആണവൻ ഉറങ്ങാൻ ശ്രമിച്ചത്.. അവനന്നുറങ്ങാൻ പതിവിലേറെ സമയമെടുത്തു.. പിറ്റേന്ന് രാവിലെ അശോകേട്ടന്റെ വീട്ടിലേക്ക് കയറുമ്പോൾ മുതൽ അവനൊരു വല്ലായ്മയുണ്ട്. അവളുണ്ടിവിടെ.. എപ്പോ വേണമെങ്കിലും മുന്നിൽ അവതരിക്കും. ബസ്സിന്റെ കീ വാങ്ങിക്കാൻ ഇവിടെ ആരെയെങ്കിലും വിളിക്കുക തന്നെ വേണം. മിക്കവാറും അവൾ തന്നെയാവും ഇറങ്ങി വരുക.. അവളിവിടെ ഉണ്ടെങ്കിൽ അതും പതിവാണ്. രാവിലെ തന്നെ മനുഷ്യന്റെ മൂഡ് കളയാൻ.. പിറു പിറുത്തു കൊണ്ടാണ് കാശി മണിയടിച്ചു കാത്ത് നിന്നത്. അവനെ ആശ്വാസപ്പെടുത്തി കൊണ്ട് തുളസിയാണ് ഇറങ്ങി ചെന്നത്. "അശോകേട്ടൻ എണീറ്റില്ലേ ചേച്ചി.." എന്തെങ്കിലും ചോദിക്കണ്ട എന്ന് കരുതി കാശി ചോദിച്ചു. "ഏട്ടൻ ഇവിടില്ല ഡാാ.." അവരും ചിരിയോടെ തന്നെ പറഞ്ഞു. പോയിട്ടോ ന്നാ.. " പിന്നെയൊന്നും പറയാൻ നില്കാതെ അവനിറങ്ങി പോകുകയും ചെയ്തു. ധൃതിയിൽ ബസ്സിൽ പോയി കയറി ഡോർ അടക്കുമ്പോൾ അവന് വല്ലാത്തൊരു ആശ്വാസം തോന്നിയിരുന്നു. രക്ഷപ്പെട്ടു എന്നൊരു സമാധാനം. പക്ഷേ അതിന് സെക്കന്റ് നേരത്തെ ആയുസ്സ് മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു. നേർത്ത ഇരുട്ടിൽ.. അവനെ കാത്തെന്ന പോലെ അതിനുള്ളിലിരിക്കുന്ന കാർത്തിക.. നീ.. നീയെന്താ ഇവിടെ.. " അവൻ തിരികെ ഇറങ്ങാൻ തുടങ്ങും മുന്നേ കാർത്തു അവന്റെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു വലിച്ചു. ശബ്ദമുണ്ടാക്കിയ നമ്മളെ കാര്യം കുറച്ചു കൂടി ഫാസ്റ്റ് ആവും കേട്ടോ കാശ്യേട്ട..അത് കൊണ്ട് മിണ്ടാതെ നിന്നോ.. കള്ളചിരിയോടെ അവൾ ഓർമിപ്പിച്ചു. കാശി ധർമ്മസങ്കടത്തോടെ അവളെ. "എന്താണ്.. എന്തൊക്കെയാ നീ ഈ ചെയ്യുന്നേ. നിനക്കെന്താ ഭ്രാന്ത് പിടിച്ചോ കാർത്തിക.." കാശി അസഹിഷ്ണുതയോടെ നെറ്റി തടവി അവളെ നോക്കി ചോദിച്ചു. കാർത്തു ഒന്നും മിണ്ടാതെ അവനെ തന്നെ നോക്കി നിൽക്കുകയാണ്. "എനിക്ക് പോണം.." കാശിയാ നോട്ടം നേരിടാൻ വയ്യാത്ത പതർച്ചയോടെ പറഞ്ഞു. കാർത്തു അവനരികിലേക്ക് നീങ്ങി നിന്നിട്ട് അവനൊട്ടും പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു ഇറുകെ കെട്ടിപിടിച്ചു. ഇങ്ങനെ അകറ്റി നിർത്താൻ പാകത്തിന് തെറ്റൊന്നും ഞാൻ ചെയ്തിട്ടില്ല കേട്ടോ.. " വിങ്ങലോടെയുള്ള ആ സ്വരം. നേർത്തൊരു ചൂടിൽ തന്റെ നെഞ്ചോട് ചേർന്ന് നിൽക്കുന്നവളെ ചേർത്ത് പിടിക്കാൻ കഴിയാത്തൊരു വിറയലോടെ കാശി തളർന്നു പോയി. കാർത്തിക.. പ്ലീസ്. പുലരി കുളിരിലും അവനിൽ വിയർപ്പ് തുള്ളികൾ മോട്ടിട്ടു. "ഒരിത്തിരി പോലും എന്നോടിഷ്ടമില്ലേ..?" കഴുത്തിൽ കയ്യിട്ടു പിടിച്ചു കൊണ്ടവൾ അവനിലേക്ക് കൂടുതൽ ചേർന്ന് നിൽകുമ്പോൾ കാശി വീഴാതിരിക്കാൻ പിന്നിലെ കമ്പിയിലേക്ക് ചാരി. "വിട്. ആരെങ്കിലും വരും.." അവൻ അവളെ നോക്കാതെ പറഞ്ഞു. വരട്ടെ.. വന്നിട്ടിങ്ങനെ കാണട്ടെ.. അല്ലാതെ എനിക്ക് വയ്യ.. ഇതിങ്ങനെ ഉള്ളിൽ തിളച്ചു മറിയുവാ.. നിങ്ങള് മറക്കാൻ പറയുന്നുണ്ടെന്ന് കരുതി എനിക്കതിനു പറ്റണ്ടേ. അതെന്താ നിങ്ങള് ഓർക്കാത്തെ. " കണ്ണ് നിറച്ചു ചൊടിയോടെയുള്ള ആ ചോദ്യം. അവനൊന്നും മിണ്ടാതെ അങ്ങനെ തന്നെ നിന്നു പോയി. ഒരു നോട്ടം കൊണ്ട് പോലും ചെറിയൊരു പ്രതീക്ഷ കൊടുത്താൽ ദൈവം തമ്പുരാൻ നേരിട്ടിറങ്ങി വന്നു പറഞ്ഞാലും പിന്നീയീ പെണ്ണ് തന്റെ നെഞ്ചിൽ നിന്നകന്ന് പോകില്ലെന്ന് അവനറിയാം. കാശ്യേട്ടൻ പേടിച്ചിട്ടാണോ എന്നെ നോക്കാത്തെ.. " അവൾക്കൊരു കള്ളച്ചിരി. പിന്നെ.. എനിക്ക് വേറെ പണിയില്ല.." ഹൃദയമിടിപ്പ് പോലും തന്റെ ഉള്ളം അവൾക്കൊറ്റി കൊടുക്കാതിരിക്കാൻ അങ്ങേയറ്റം ശ്രമിക്കുന്നുണ്ട് കാശി. പക്ഷേ അവളെങ്ങനെ ചേർന്ന് നിൽകുമ്പോൾ.. തന്നോട് സ്നേഹത്തോടെ പരിഭവത്തോടെ സംസാരിക്കുമ്പോൾ ഉള്ളിലടക്കി പിടിച്ചതെല്ലാം കെട്ട് പൊട്ടിച്ചിറങ്ങി വന്നിട്ടവളെ ആഞ്ഞു പുൽകുമെന്നവന് ഭയമുണ്ട്. "പണിയൊക്കെ ഉണ്ടാവും.. പക്ഷേ എന്നെ നോക്കാത്തത് എന്റെ സ്നേഹത്തിൽ വീണു പോകുമെന്ന് കരുതിയിട്ട് തന്നെയാണ്.. എനിക്കറിയാം." ശബ്ദം കുറച്ചു കൊണ്ടാ പെണ്ണ് അവളുടെ ഭാരം മുഴുവനും അവനിലേക്ക് നൽകി കൊണ്ടങ്ങനെ ചേർന്നു നിൽകുമ്പോൾ സ്വയമറിയാതെ തന്നെ കാശി അവളുടെ മുഖത്തേക് നോക്കി. പനിയുടെ അവശതയൊന്നും ഇപ്പോഴില്ല.. തന്നോടുള്ള പ്രണയമാളുന്ന നോട്ടം. ചിരി. അവനറിയാതെ തന്നെ കൈകൾ കൊണ്ടവളെ ചുറ്റിപിടിച്ചു. ആ നിമിഷം.. അത് കാത്ത് നിന്നത് പോലെ... കാർത്തു ഒന്നാഞ്ഞു കൊണ്ടവന്റെ ചുണ്ടിൽ അമർത്തി ഉമ്മ വെക്കുമ്പോൾ വിറയലോടെ കാശി അവളെ കൂടുതൽ തന്നിലേക്കടക്കി പിടിച്ചു കൊണ്ടങ്ങനെ ശ്വാസം പിടിച്ചു നിന്നു പോയി.. തുടരും.. അങ്ങനെ നിന്ന് ഉമ്മിക്ക്..😬 ന്നട്ടാ അശോകൻ കണ്ടോണ്ട് വരട്ടെ...😏 ഹല്ല പിന്നെ.🙄 മനുഷ്യരായാ പറഞ്ഞ വാക്കിനു വില വേണം പഹയാ..🤝 ഒരുമ്മ കിട്ടിയെന്ന് കരുതി മൂക്കും കുത്തിവീഴാത്ത വില..🤪 റിവ്യൂ ഇട്ടിട്ട് പോണേ.. ഇങ്ങളോന്ന് ഉഷാറായി റിവ്യൂ ഇട്ടാ ആ ബസ് നമ്മുക്കൊരു മണിയറയാക്കാം🫣 സ്നേഹത്തോടെ jif #📙 നോവൽ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ

*നെഞ്ചോരം നി മാത്രം 💞* ഭാഗം : 27 ✍️ ഇമ്മു അവൻ മീറ്റിംഗ് എല്ലാം കഴിഞ്ഞ് വീട്ടിൽ തിരികെയെത്തിയപ്പോൾ അഞ്ചു മണി കഴിഞ്ഞിരുന്നു.അവൻ അവിടെ നിന്നും ഇറങ്ങിയപ്പോൾ തന്നെ അവൾക്ക് മെസ്സേജ് അയച്ചിരുന്നു. അതുകൊണ്ട് തന്നെ അവൾ കുളിച്ച് വേഷം മാറി നിന്നിരുന്നു. അവൻ എത്തിയതും ചായ കുടിച് അവർ അമ്മയോടും അച്ഛനോടും യാത്രയൊക്കെ പറഞ്ഞ് വീട്ടിലേക്ക് തിരിച്ചു. ' കാറിൽ കയറിയപ്പോൾ തൊട്ട് പുള്ളിക്കാരി വലിയ ആലോചനയിൽ ആണല്ലോ.... ഒന്ന് വിളിച്ച് നോക്കിയാലോ... ഏയ്‌ വേണ്ട... അതോ വേണോ... ' അവൻ എന്തോ മനസ്സിൽ വിചാരിച്ചുകൊണ്ട് വണ്ടി റോഡരുകിൽ ഒതുക്കി നിർത്തി. അവൻ വണ്ടി നിർത്തിയത് കണ്ട് അവൾ സംശയത്താൽ നെറ്റി ചുളിച്ചുകൊണ്ട് അവനെ നോക്കി. എന്നാൽ അവൻ ഒന്നും പറയാതെ ഡോർ തുറന്ന് കാറിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി ഡോർ അടച്ച് പോയി. അവളാണെങ്കിൽ എന്താണ് ഇപ്പോൾ സംഭവിച്ചതെന്നറിയാതെ കിളി പോയ പോലെ ഇരിക്കുകയാണ്.പുറത്തേക്ക് എത്തി നോക്കിയപ്പോൾ കാണുന്നത് റോഡ് മുറിച്ചു കടന്ന് എതിർ വശത്തുള്ള കടയിലേക്ക് കയറി പോകുന്ന കാശിയെയാണ്.പത്തു മിനിറ്റ് കഴിഞ്ഞതും അവൻ ആ കടയിൽ തിരികെ ഇറങ്ങി വരുമ്പോൾ കൈയിൽ ഒരു കവറും ഉണ്ടായിരുന്നു. ' എന്നാലും ഇവൻ എന്ത് വാങ്ങാനാണാവോ പോയത്...  ആ അത് എന്തെങ്കിലും ആവട്ടെ... അവൻ എന്ത് ചെയ്താലും എനിക്കെന്താ.... ഹും.... ' അതും മനസ്സിൽ ചിന്തിച്ചവൾ വിൻഡോയിലൂടെ പുറത്തേക്ക് നോക്കി ഇരുന്നു. അവൻ ഡോർ തുറന്ന് അകത്തു കയറുന്നതൊക്കെ അവൾ അറിയുന്നുണ്ടെങ്കിലും അറിയാതെ ഭാവം നടിച്ചു അവൾ പുറത്തേക്ക് തന്നെ നോക്കി ഇരുന്നു. _____________________________________________________________________________________ ഈ ഇരുപ്പ് തുടർന്നാൽ അവൾ വീട്ടിൽ എത്തിയാലും മിണ്ടില്ല എന്ന് മനസിലായതുകൊണ്ടാണ് വണ്ടി നിർത്തി അവൾക്ക് ഇഷ്ടമുള്ള ഐസ്ക്രീം വാങ്ങി കൊടുക്കാമെന്നു കരുതി കടയിലേക്ക് പോയത്. ' ഇപ്പോഴും വലിയ മാറ്റമൊന്നും ഇല്ലല്ലോ ദൈവമെ ഇനി ഞാൻ എന്തോ ചെയ്യും.... ' കടയിൽ നിന്നും തിരികെ വന്നിട്ട് പോലും അവൾ ഒന്നവനെ തിരിഞ്ഞു നോക്കിയത് പോലുമില്ല.അവളുടെ അവഗണന അവനിൽ പേരറിയാത്തൊരു നോവു തീർത്തു.അവളുടെ ഒരു ചെറിയ അവഗണന പോലും എന്തുകൊണ്ടാണ് തന്നിൽ ഇത്രയും വേദന തീർക്കുന്നത്... അവൻ ചിന്തിക്കാത്തിരുന്നില്ല. അവൻ അവളെ നോക്കിയപ്പോൾ പുള്ളിക്കാരി ഗാഠമായി ചിന്തകളിൽ മുഴുകിയിരിക്കുകയാണ്. എന്നാൽ അഞ്ചു മിനിറ്റ് കഴിഞ്ഞതും പതിയെ അവളുടെ തല ചെരിഞ്ഞു വരുന്നത് അവൻ കണ്ടു. അപ്പോഴാണ് അവന് ഒന്ന് ആശ്വാസമായത്. ഇതെന്ത് മറിമായം എന്നു ആലോചിച്ചപ്പോൾ ആണ് എന്റെ കൈയിൽ ഇരുന്ന അവളുടെ ഫേവറിറ്റ് ചോക്ലേറ്റ് ഐസ്ക്രീം എന്റെ കയ്യിൽ ഇരിക്കുന്ന കാര്യം ഓർമ്മ വന്നത്. പെണ്ണിന്റെ കണ്ണ് മുഴുവനും അതിലാണ്. ' മം  ആട്ടണ്ട് ആട്ടണ്ട്.... ' അവൻ മനസ്സിൽ ചിന്തിച്ചു. ' മ്മ്ഹ് മ്മ്ഹ്.... ' അവളുടെ നോട്ടം മുഴുവനും ഇതിലാണെന്ന് അറിഞ്ഞതും അവനൊന്ന് മുരനടക്കി. അപ്പോൾ തന്നെ അവൾ അതിൽ നിന്നും കണ്ണുകൾ പിൻവലിച്ചു എന്നെ പുച്ഛിച്ചുകൊണ്ട് തിരിഞ്ഞിരുന്നു. _____________________________________________________________________________________ ' ഈശ്വരാ ഇങ്ങേർക്ക് വേറെ ഒന്നും വാങ്ങിക്കാൻ കണ്ടില്ലേ... നോ തളരരുത് രാമൻകുട്ടി തളരരുത്... പിടിച്ചു നിൽക്കണം.... ' അവൾക്ക് അവനോട് ഐസ്ക്രീം ചോദിക്കണമെന്നുണ്ടെങ്കിലും തന്റെ അഭിമാനത്തിന് കോട്ടം തട്ടുന്ന കാര്യമായതിനാൽ അവൾ സംയമനം പാലിച്ചു ഇരുന്നു. അവൾ ചോദിക്കില്ലെന്നു കണ്ടതും അവൻ തന്റെ കൈയിലെ ഇരിക്കുന്ന കവറിൽ നിന്നും ഒരു ബോക്സ്‌ ഐസ്ക്രീം അവളുടെ മടിയിലേക്ക് വെച്ചുകൊടുത്തു. അവൾ ആദ്യം മുഖം വീർപ്പിച്ചു ഇരുന്നെങ്കിലും പിന്നീട് അവൾ അതെടുത്തു കഴിക്കാൻ തുടങ്ങി.ഫുഡിന്റെ കാര്യത്തിൽ നോ കോംപ്രമൈസ്... അവനും ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ കവർ ബാക്ക്സീറ്റിൽ വെച്ച് കാർ വീട്ടിലേക്ക് തിരിച്ചു. ഐസ്ക്രീം കഴിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും ചിന്തകളെല്ലാം മറ്റൊരിടത്തായിരുന്നു. ആമി പറയാമെന്നു പറഞ്ഞ കാര്യവും വേറെ ഒരു പെൺകുട്ടിയെ ഇഷ്ടമാണെന്നും എന്നെ ഒരിക്കലും അയാളുടെ ഭാര്യയായി അംഗീകരിക്കാൻ കഴിയില്ലെന്നും പറഞ്ഞ ആൾ എന്തുകൊണ്ട് എന്നോട് ഇത്രയും സ്നേഹത്തിൽ പെരുമാറുന്നു. അപ്പോഴേക്കും അവളുടെ മനസിലേക്ക് തലേ ദിവസം അവൻ തന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്ന കാര്യം ഓർമ്മ വന്നു.ഇവന്റെ മനസ്സിൽ എന്തായിരിക്കും.... ഇവൻ എന്തിനാണ് ഇങ്ങനൊക്കെ പെരുമാറുന്നത്..... എല്ലാം കൂടി ആലോചിച്ചപ്പോൾ അവൾക്ക് തല പെരുക്കാൻ തുടങ്ങിയതും അവൾ ആ ചിന്തകളെയെല്ലാം അടക്കി നിർത്തി. " അല്ല എനിക്ക് ചോക്ലേറ്റ് ഐസ്ക്രീം ഇഷ്ടമാണെന്ന് ആരാ പറഞ്ഞെ....? " അവൾ തന്റെയുള്ളിലെ സംശയം അവനോട് തുറന്നു പറഞ്ഞു. " അത് അച്ഛനാണ് പറഞ്ഞത്... നിനക്ക് ചോക്ലേറ്റ് ഐസ്ക്രീം ഭയങ്കര ഇഷ്ടമാണെന്ന് അതു കൊണ്ട് വാങ്ങിച്ചന്നേയുള്ളൂ.... എന്തെ വേണ്ടേ....? " അവൻ അതും ചോദിച്ച് കൈ നീട്ടിയതും അവൾ ഇല്ലെന്ന അർത്ഥത്തിൽ അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും തല ചലിപ്പിച്ചു. അത് കണ്ടതും അവൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ഡ്രൈവിങ്ങിൽ ശ്രദ്ധ ചെലുത്തി. _____________________________________________________________________________________ അവർ  വീട്ടിൽ എത്തിയതും അവൾ കാറിൽ നിന്നും അവനെ പോലും നോക്കാതെ ഇറങ്ങി ഞാൻ നേരെ ആമിയുടെ മുറിയിലേക്ക് കയറി ചെന്നു. കാരണം അവൾക്കറിയാമയിരുന്നു ഇതിന്റെ സത്യാവസ്ഥ മനസിലാകാതെ തനിക്ക് മനസമാധാനം ലഭിക്കില്ലെന്നു. അവൾ നേരെ അകത്തേക്ക് കയറിയതും കാണുന്നത് മുറിയിൽ അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും ഉലാത്തുന്ന ആമിയെയാണ്. അവളുടെ നടത്തവും മുഖഭാവവും കാണുമ്പോൾ തന്നെ മനസിലാകുന്നുണ്ട് അവൾ എന്തൊക്കെയോ ടെൻഷൻസ് അനുഭവിക്കുന്നുണ്ടെന്ന്. ആദ്യം ഇതിന് ഒരു തീർപ്പ് വരുത്തിയിട്ട് അവളോട് കാര്യങ്ങൾ ചോദിച്ചു മനസിലാക്കാമെന്ന് അവൾ കരുതി. ______________________________________________________________________________________ വീട്ടിലെത്തിയതും കാറിൽ നിന്നും ഇറങ്ങാൻ ഒരുങ്ങിയപ്പോൾ കാണുന്നത് എന്നെയൊന്നു നോക്കുക പോലും ചെയ്യാതെ അകത്തേക്ക് കയറി പോകുന്ന അമ്മുവിനെയാണ്. ' ഇവൾക്കിതെന്ത് പറ്റി....   ആ അത് എന്തേലും ആവട്ടെ..... ' അതും മനസ്സിൽ വിചാരിച്ചവൻ അകത്തേക്ക് കയറി പോയി. അകത്തേക്ക് കയറിയപ്പോൾ കാണുന്നത് അടുക്കളയിൽ നിന്നും ഹാളിലേക്ക് നടന്നു വരുന്ന അമ്മയെയാണ്. അമ്മ എന്നെ കണ്ടതും വേഗം അടുത്തേക്ക് വന്ന് എന്റെ കൈയിൽ കവർ വാങ്ങിച്ച് വെച്ചിട്ട് ചോദിച്ചു. " നീ മാത്രമേ വന്നുള്ളൂ... എന്റെ മോൾ എന്തിയെ ടാ.....? " ഒറ്റക്ക് നടന്നു വരുന്ന കാശിയെ കണ്ടതും അവർ തന്റെ സംശയം പ്രകടിപ്പിച്ചു. ' ഓ ഒരു മോൾ.... ഹും..... ' അവൻ മനസ്സിൽ പുച്ഛിച്ചുകൊണ്ട് ചിന്തുകൊണ്ട് പുറമെ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അവൻ അമ്മക്കുള്ള മറുപടി കൊടുത്തു. " ആ അപ്പൊ അമ്മ അവളെ കണ്ടില്ലേ.... കാറിൽ നിന്നും ഇറങ്ങിയതും എന്നെ പോലും നോക്കാതെയാ അമ്മേടെ പൊന്ന് മോൾ അകത്തേക്ക് ഓടി കയറിയത്.... അപ്പൊ അമ്മേടെ അടുത്തേക്കല്ലേ വന്നേ.... ? " അമ്മയോട് അത് പറഞ്ഞതും അവന്റെ മനസിലും അതെ ചോദ്യം ഉയർന്നു വന്നു. എങ്കിലും അവൻ അത് കാര്യമാക്കാതെ പടികൾ കയറി മുറിയിലേക്ക് നടന്നു. ______________________________________________________________________________________ അമ്മു വന്നതൊന്നും ആമി അറിഞ്ഞിട്ടില്ല. പുള്ളിക്കാരിയുടെ ഇവുടെയൊന്നുമല്ലെന്നു സാരം. " ടി ആമി ....  " അവളുടെ വിളി കേട്ടപ്പോൾ ആമി ചിന്തകളിൽ നിന്നും ഒരു ഞെട്ടലോടെ പുറത്തു വന്നു. " ആ ചേച്ചി വന്നൊ.... " അവളും അതും പറഞ്ഞ് അമ്മുവിനെ പോയി ഇറുകെ പുണർന്നു.രണ്ടോ മൂന്നോ ദിവസത്തിന്റെ പരിചയമാണെങ്കിൽ പോലും രണ്ട് പേർക്കും പരസ്പരം ആത്‍മബന്ധമാണ്. കല്യാണം കഴിഞ്ഞു വന്ന ദിവസമാണ് ഞാൻ ആമിയെ കാണുന്നത് എങ്കിലും ഈ മൂന്ന് ദിവസം കൊണ്ട് അവൾ  എനിക്കു എത്ര പ്രിയപ്പെട്ടതായി മാറിയിരിക്കുന്നു. ചിലപ്പോൾ ഇതേ കാര്യം അവളും ചിന്തിക്കുന്നുണ്ടാവും അല്ലെ.... ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ അവൾ ഓർത്തു. " ആ നീ കണ്ടു പിടിച്ച കാര്യം ആദ്യം പറയ്... എനിക്കാണെങ്കിൽ അത് അറിയാഞ്ഞിട്ട് ഒരു സമാധാനവുമില്ല .... " അമ്മു ഒരറ്റ ശ്വാസത്തിൽ ആമിയോട് പറഞ്ഞു. " എന്റെ ചേച്ചി ഇച്ചിരി ശ്വാസം എടുത്തിട്ട് ഒക്കെ പറ... വാ ഇവിടെ വന്നിരിക്ക് ഞാൻ പറയാം... ചേച്ചിക്ക് കേൾക്കുമ്പോൾ സങ്കടം തോന്നുമോ ന്നാ എന്റെ പേടി.... ആ എങ്ങനെ തോന്നാതിരിക്കാനാ സ്വന്തം ഭർത്താവിന്റെ കാര്യമാകുമ്പോൾ ആര്ക്കായാലും സങ്കടം വരും..... " ആമി പോയി കതകടച്ചു അമ്മുവിനെ പിടിച്ചു കൊണ്ടു പോയി കട്ടിലിൽ ഇരുത്തികൊണ്ട് അവളോട്‌ പറഞ്ഞു. " എന്റെ പോന്നു മോളെ നീ എന്നെ ടെൻഷൻ അടിപ്പിക്കാതെ കാര്യം എന്താണെന്ന് ഒന്ന് പറയോ....? " അമ്മുവിനെ അവളുടെ ക്ഷമ നശിക്കുമെന്നായപ്പോൾ ആമിയുടെ കൈയിൽ പിടിച്ചു കുലുക്കികൊണ്ട് അവളോട്‌ ചോദിച്ചു. " അത് ചേച്ചി..... ചേട്ടന് ഒരു പെൺകുട്ടിയെ ഇഷ്ടാർന്നു.... പക്ഷെ അതാരാണ് എന്നൊന്നും എനിക്കറിയില്ല... ആ കുട്ടിയെ പറ്റി ചേട്ടന്റെ ഫ്രണ്ട് ചേട്ടനോട് ചോദിച്ചു... അതുകൊണ്ടാണ് അന്ന് ചേട്ടൻ അവിടുന്ന് ദേഷ്യപ്പെട്ടു പോന്നത്..... " അവൾ ഇത്രയും പറഞ്ഞ് തീർത്തത് തല കുനിച്ചുകൊണ്ടാണ്. അവൾക്കറിയില്ലലോ എനിക്ക് ഈ കാര്യം മുന്നേ അറിയാമെന്നുള്ളത്.എനിക്ക് അറിയാമെന്ന കാര്യം തത്കാലം ഇവൾ അറിയണ്ട.... " ചേച്ചി എന്താ ഇങ്ങനെ ഇരിക്കുന്നെ.... അപ്പോ ചേച്ചിക്ക് സങ്കടം ഒന്നുലെ....? " ഒന്നും സംഭവിക്കാത്ത മാതിരിയുള്ള എന്റെ ഇരുപ്പ് കണ്ടിട്ടാകണം അവൾ തെല്ലൊരു അത്ഭുതത്തോടെ എന്റെ കൈയിൽ മുറുകെ പിടിച്ചുകൊണ്ടു ചോദിച്ചു. " അത് കല്യാണത്തിനുള്ള മുന്നുള്ള കാര്യമല്ലേ ... അതോർത്തു ഞാൻ എന്തിനാ വിഷമിക്കുന്നത്..... " എന്റെ മറുപടി കേട്ട് അവളും ശെരിയാണെന്ന അർത്ഥത്തിൽ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് തലയാട്ടി കാണിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു. " ആ അതും ശെരിയാണല്ലോ .... " അതിനു മറുപടിയായി ഞാനും അവൾക്കൊരു പുഞ്ചിരി നൽകി. ' അല്ലെങ്കിലും എന്നെ സ്വീകരിക്കാൻ തയ്യാറാവാത്ത അയാളുടെ ഭൂതകാലത്തെ പറ്റി അറിയുമ്പോൾ ഞാൻ എന്തിനു ദുഖിക്കണം.... ' ആമിയെ നോക്കി പുഞ്ചിരിക്കുമ്പോഴും അമ്മുവിന്റെ മനസ്സിൽ അവൻ താൻ ഇവിടെ വന്നത് മുതലുള്ള അവഗണനയും അന്ന് മുറിയിൽ വെച്ച് ഉണ്ടായ സംഭവങ്ങളുമായിരുന്നു. അതോർത്തപ്പോൾ പുച്ഛം നിറഞ്ഞൊരു പുഞ്ചിരി അവളുടെ വദനത്തിൽ തങ്ങി നിന്നു. " അല്ല ഞാൻ ഇവിടേക്ക് കയറി വരുമ്പോൾ നീ നല്ല ടെൻഷനിൽ ആയിരുന്നല്ലോ...  എന്ത് പറ്റി എന്തെങ്കിലും പ്രശ്നമുണ്ടോ.....? " എന്റെ വലതു കൈയിൽ മുറുകെ പിടിച്ചിരുന്ന അവളുടെ കൈകൾക്കു മുകളിൽ ഞാൻ എന്റെ മറ്റേ കൈ എടുത്തു വെച്ചുകൊണ്ട് അവളോട് സൗമ്യമായി ചോദിച്ചു. അവൾ എന്റെ ചോദ്യം കേട്ടപ്പോൾ ആദ്യം ഒന്ന് മടിച്ചു നിന്നെങ്കിലും ഒരു നെടുവീർപ്പോട് കൂടി എന്നോടവൾ അവളുടെ കോളേജിൽ നടക്കുന്ന സംഭവങ്ങൾ ഓരോന്നായി പറയുവാൻ തുടങ്ങി. തുടരും...... #📙 നോവൽ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ

*ഈ സ്നേഹകുടകീഴിൽ...💚☂️* ഭാഗം : 3 ✍️ റിൻസി പ്രിൻസ് എനിക്ക് മറ്റൊരാളെ ഇഷ്ടമാണ്.... ഇഷ്ടമോ....? എന്ത് ഇഷ്ട്ടം...? താൻ കേട്ടത് സത്യം തന്നെയാണോ എന്ന് സംശയത്തോടെ ആനി ഒരിക്കൽ കൂടി ചോദിച്ചു.... അതേ അമ്മേ വിവാഹം കഴിക്കാനുള്ള ഇഷ്ടം... പേടി ഉണ്ടായിരുന്നില്ല സോനയുടെ ആ വാക്കുകളിൽ.... ആനി അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി.... ഒരു ഉറച്ച തീരുമാനമാണ് അത് എന്ന ആ കണ്ണുകൾ വിളിച്ചു ഓതുന്നുണ്ടായിരുന്നു.... അവളുടെ മുഖത്തെ ആ ഉറച്ച തീരുമാനം ആനിയെ ഭയപ്പെടുത്തി തുടങ്ങിയിരുന്നു.... സോനാ...... വെറുതെ ആണെന്ന് അറിയാമെങ്കിലും അവർ വെറുതെ ഒന്ന് ഒച്ച വെച്ചു... മറ്റാരെയും വിവാഹം കഴിക്കാൻ എനിക്ക് കഴിയില്ല അമ്മ.... അവളോട് ഇനി തർക്കിച്ച് ഇട്ട് കാര്യമില്ല എന്ന് അവർക്ക് മനസ്സിലായിരുന്നു.... അവൻ എന്താ.... അവൻറെ പേര് എന്താണ്.... അവൻറെ ജോലി എന്താണ്.. പേര് സത്യ.... സത്യജിത്ത്.... ജോലി ഒന്നും ആയിട്ടില്ല എൻജിനീയറിങ് കഴിഞ്ഞതാണ്..... ഉടനെ ജോലി ആകും.... ഒറ്റശ്വാസത്തിൽ അവൾ അത്രയും പറഞ്ഞപ്പോഴേക്കും ആനിയുടെ മുഖം ചുവന്നിരുന്നു.... അവൻ ക്രിസ്ത്യാനിയാണോ....? സോനയുടെ മുഖത്ത് പരിഭ്രമം നിറഞ്ഞു.... "സോന ഞാൻ ചോദിച്ചത് കേട്ടില്ലേ...? ആനി ശബ്ദം ഉയർത്തി... അല്ല.... ആനിയുടെ വലിഞ്ഞുമുറുകിയ മുഖ പേശികൾ കണ്ടപ്പോൾ സോനയ്ക്ക് തെല ഭയം തോന്നിയിരുന്നു.... ഒരു അന്യജാതിക്കാരനെ വിവാഹം കഴിച്ച.... നിൻറെ അനുജത്തിയുടെ കൂടെ ജീവിതം തകർക്കാൻ ആണോ നിൻറെ ഉദ്ദേശം.... നിനക്ക് താഴെ ഒരുത്തി ഉണ്ട് എന്നുള്ള ഒരു ചിന്ത പോലും നിനക്കില്ലാതെ പോയല്ലോ സോനാ... ഞാൻ സമ്മതിച്ച് ഈ വിവാഹം നടക്കില്ല.... അതല്ല എന്നെ എതിർത്തു അവൻറെ കൂടെ പോകാനാണ് നിൻറെ ഉദ്ദേശം എങ്കിൽ അങ്ങനെ നടക്കട്ടെ... "അമ്മേ സത്യയെ അല്ലാതെ മറ്റാരെയും ഞാൻ വിവാഹം കഴിക്കില്ല.... അമ്മ സമ്മതിക്കാതെ ഞാൻ ഒന്നും ചെയ്യില്ല... പക്ഷെ മറ്റൊരു വിവാഹം എന്റെ ജീവിതത്തിൽ ഉണ്ടാകില്ല.. അങ്ങനെ ഒരു തീരുമാനം എനിക്ക് എടുക്കാമല്ലോ... ഉറച്ച മറുപടി ആയിരുന്നു സോനയുടേത്.... "അപ്പോൾ നിന്റെ തീരുമാനം അതാണ്.... "അതെ അമ്മേ... "ആയിക്കോട്ടെ അത് തന്നെ നടക്കട്ടെ.... പക്ഷേ പിന്നീട് അമ്മ ജീവനോടെ ഉണ്ടാകില്ല.... ആനിയുടെ ആ വാക്കിൽ ശരിക്കും സോന ഞെട്ടിപ്പോയിരുന്നു.... അമ്മേ അറിയാതെ അവൾ വിളിച്ചു പോയി.... മിണ്ടാതിരിക്കടി... ഇനി അങ്ങനെ വിളിച്ചു പോകരുത്.... അമ്മ..... അങ്ങനെയൊരു ചിന്ത ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ നീ ഇങ്ങനെയൊക്കെ ചെയ്യുമായിരുന്നോ... പപ്പാ മരിച്ച ശേഷം മൂന്ന് പെൺകുട്ടികളെ വളർത്താൻ ഞാൻ കഷ്ടപ്പെട്ട് പാട് എനിക്ക് മാത്രമേ അറിയൂ.... ഒരു മോശ പേര് വരാതിരിക്കാൻ ഞാൻ എത്രത്തോളം കഷ്ടപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട് എന്ന് നിനക്ക് പറഞ്ഞാൽ മനസ്സിലാകില്ല.... അതൊക്കെ ഒരു നിമിഷം കൊണ്ട് നശിപ്പിച്ച് നിനക്ക് അവൻറെ കൂടെ പോകണമെങ്കിൽ ആയിക്കോ.... അതല്ല ഇവിടെ കല്യാണം കഴിക്കാതെ അവനെ കാത്തിരിക്കണം എങ്കിൽ ആയിക്കോ...? പക്ഷേ ഞാൻ കളി പറഞ്ഞതല്ല എൻറെ മോൾക്കും എനിക്കും ഈ ജീവിതം അവസാനിപ്പിക്കാൻ ഒരു കുപ്പി വിഷം മാത്രം മതി.... അമ്മയുടെയും കൂടപ്പിറപ്പിന്റെയും ജീവനേക്കാൾ വലുതാണ് നിനക്ക് ഇന്നലെ കണ്ട ഒരുത്തൻ എങ്കിൽ നീ പൊയ്ക്കോ.... അത്രയും പറഞ്ഞ് ആനി അകത്തെ മുറിയിലേക്ക് കയറി വാതിൽ കൊട്ടിയടച്ചു..... അത് അമ്മയുടെ മനസ്സിൻറെ വാതിൽ കൂടിയാണ് എന്ന് സോനയ്ക്ക് തോന്നിയിരുന്നു....... അവൾക്ക് സങ്കടം തോന്നിയിരുന്നു.... അവൾ മുറിയിലേക്ക് നടന്നു.... അമ്മ പറഞ്ഞ വാക്കുകൾ മനസ്സിനെ ചുട്ടുപൊള്ളികയാണ്.... താൻ സത്യയെ വിവാഹം കഴിച്ചാൽ സെറക്കും വിഷം നൽകി അമ്മ മരിക്കുമെന്ന്.., അമ്മ വെറും വാക്ക് പറയാറില്ല..., ചിലപ്പോൾ അമ്മ ചെയ്യുമെന്ന് ഉറപ്പാണ്..., പപ്പയുടെ മരണശേഷം തങ്ങൾക്ക് നഷ്ടപ്പെട്ടത് അമ്മയുടെ വാത്സല്യം കൂടിയായിരുന്നു.... പിന്നീട് പപ്പയുടെ റോൾ കൂടെ അമ്മ ഏറ്റെടുക്കുകയായിരുന്നു.... ഒന്നു ചിരിച്ചു പോലും അമ്മയെ കണ്ടിട്ടില്ല.... ചിലപ്പോൾ താൻ ആയി ഒരു മാനക്കേട് ഉണ്ടാക്കിയ അമ്മ ചെയ്യാൻ പോകുന്നത് പറഞ്ഞത് തന്നെയായിരിക്കും.... എന്ത് തീരുമാനം എടുക്കണം എന്ന് അറിയാതെ സോന കുഴഞ്ഞു.... ഒരുവശത്ത് സ്വന്തം കൂടപ്പിറപ്പും അമ്മയും.... മറുവശത്ത് പ്രാണൻ നൽകി തന്നെ പ്രണയിച്ചവൻ.... ആരെ ഉപേക്ഷിക്കും.... ആരെ സ്വീകരിക്കും..., കോളേജിൽ നിന്നും സെറ വന്നപ്പോൾ വീട്ടിലെ മൂകത കണ്ടപ്പോൾ അവൾക്ക് എന്തോ സംശയം തോന്നിയിരുന്നു.... അവൾ നേരെ ആനിയുടെ മുറിയിലേക്ക് ചെന്നു.... അവർ കണ്ണുകളടച്ച് കിടക്കുകയായിരുന്നു.... ഉറക്കം ആകാം എന്ന് കരുതി അവൾ നേരെ സോനയുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു.... കരഞ്ഞു വീങ്ങി കിടന്ന അവളുടെ കണ്ണുകൾ വിളിച്ചോതുന്നുണ്ടായിരുന്നു പ്രശ്നങ്ങൾ.... " എന്താ ചേച്ചി... സേറ സോനയോട് ചോദിച്ചു.... അവളെ കെട്ടിപ്പിടിച്ച് ഒരു കരച്ചിൽ മാത്രമായിരുന്നു അതിൻറെ മറുപടി.... ഇടയ്ക്കിടയ്ക്ക് തേങ്ങലുകൾക്ക് ഇടയിൽ നടന്നതെല്ലാം സെറയോടെ അവൾ വിശദീകരിച്ചു... എന്നിട്ട് ചേച്ചി എന്ത് തീരുമാനം എടുത്തു... എന്ത് തീരുമാനം ആണ് ഞാൻ എടുക്കേണ്ടത്....? അവൾ ചോദിച്ചു... അത് പറഞ്ഞു തരാൻ എനിക്ക് അറിയില്ല.... പക്ഷേ എന്ത് എടുത്താലും നമ്മുടെ അമ്മയുടെ കണ്ണ് നനയാതിരിക്കാൻ നോക്കണം.... അത്ര എനിക്ക് പറയാൻ കഴിയു.... നമുക്ക് വേണ്ടി മാത്രം ജീവിച്ച അമ്മയാണ്..... അമ്മയെ വിഷമിച്ചാൽ മഹാപാപം കിട്ടും.... അത്രയും പറഞ്ഞു സെറ പുറത്തേക്ക് പോയി.... ആരുമില്ലാത്ത ഒരു ഒറ്റപ്പെട്ട തുരുത്തിൽ പെട്ടത് പോലെയായിരുന്നു സോനയ്ക്ക് അപ്പോൾ തോന്നിയത്..... ഇനി തനിക്ക് എടുക്കാൻ കഴിയുന്ന തീരുമാനം എന്തായിരിക്കുമെന്ന് സോനക്ക് അറിയില്ലായിരുന്നു.... സത്യയെ എങ്ങനെ താൻ ഉപേക്ഷിക്കുന്നത്....? പ്രാണൻ നൽകി തന്നെ പ്രണയിച്ചവൻ ആണ്...?. അവൻറെ വാക്കുകളിൽ തനിക്ക് മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.... ഒന്നോ രണ്ടോ മാസത്തെ ബന്ധമല്ല വർഷങ്ങളുടെ ബന്ധമാണ് അവനോടുള്ളത്..... എങ്ങനെ മറക്കും..... പക്ഷേ അമ്മയുടെയും അനുജത്തിയുടെ മരണത്തിന് കാരണക്കാരിയായാൽ തനിക്ക് ജീവിതത്തിലൊരിക്കലെങ്കിലും മനസ്സമാധാനം കിട്ടുമോ....? അവളുടെ അവളുടെ മനസ്സിൽ ചോദ്യങ്ങൾ മാറിയും മറിഞ്ഞും ഇരുന്നു..... തുടരെത്തുടരെയുള്ള ഫോൺ ബെൽ ആണ് അവളെ ചിന്തകളിൽ നിന്നും ഉണർത്തിയത്.... ഡിസ്പ്ലേ സത്യയുടെ പേര് കണ്ടപ്പോൾ അവളുടെ ദേഹത്തിൽ ഒരു വിറയൽ പടരുന്നത് അവൾ കണ്ടിരുന്നു.... അവനോട് താൻ എന്താണ് പറയുന്നത്... ഹലോ സത്യ.... എന്താ നിൻറെ സ്വരം വല്ലാതിരിക്കുന്നത്....? തന്റെ സ്വരത്തിലെ പതർച്ച പോലും വളരെ പെട്ടെന്ന് തന്നെ അവനു മനസ്സിലാക്കാൻ സാധിക്കും... അത്രത്തോളം അടുത്ത് ആണ് അവൻ തന്റെ മനസിന്റെ എന്ന് വേദനയോടെ ഓർത്തു.... ഞാൻ.... ഞാൻ.... എല്ലാ അമ്മയോട് പറഞ്ഞു... എന്ത്... നമ്മുടെ കാര്യം... നടന്ന കാര്യങ്ങളെല്ലാം ഒരു വിധത്തിൽ അവനോട് അവൾ പറഞ്ഞിരുന്നു... ഞാൻ പറഞ്ഞതല്ലേ സോന... ഒന്നും പറയണ്ട എന്ന്... എനിക്കറിയാമായിരുന്നു ഇങ്ങനെ ഒരു പ്രതികരണം ഉണ്ടാവുകയുള്ളൂ എന്ന്..... ഇനി എന്ത് ചെയ്യും സത്യ.... ഇനി എന്ത് ചെയ്യുന്നത് എന്ന് നീ എന്നോട് ചോദിച്ചാൽ ഞാൻ എന്താ പറയുന്നത്.... അമ്മ സെറക്കും വിഷംകൊടുത്ത് മരിക്കും എന്നാണ് പറയുന്നത്.... അതുകൊണ്ട്....? അതുകൊണ്ട് ഒന്നുമില്ലേ സത്യാ...? നീ എന്താണ് പറഞ്ഞു വരുന്നത് എന്നാണ് ഞാൻ ഉദ്ദേശിച്ചത്.... ഞാനൊന്നും പറഞ്ഞില്ലല്ലോ.... നീ പറഞ്ഞു പറഞ്ഞു പോകുന്ന വഴി എങ്ങോട്ടാണെന്ന് ഒക്കെ എനിക്ക് മനസ്സിലാക്കാൻ പറ്റുന്നുണ്ട് സോനാ...... ഞാൻ ഒന്നും ചിന്തിച്ചിട്ട് കൂടിയില്ല സത്യ.... ഞാൻ എൻറെ സ്വന്തം ഇഷ്ടപ്രകാരം എന്തെങ്കിലും ചെയ്തിട്ട് അമ്മയുടെയോ സെറയുടെയോ ജീവിതത്തിൽ എന്തെങ്കിലും സംഭവിച്ചാൽ ഒരിക്കലും എനിക്ക് മനസ്സമാധാനം കിട്ടില്ല.... അപ്പോൾ ഞാൻ ഉദ്ദേശിച്ചത് തന്നെയാണ് നിൻറെ ലൈൻ.... ഇതൊക്കെ പറഞ്ഞ് എന്നെ തേച്ചു ഒട്ടിക്കാവുന്ന പ്ലാൻ നിൻറെ മനസ്സിൽ ഉണ്ടോ.... സത്യയുടെ ശബ്ദം കൂടുതൽ പരുക്കൻ ആയപ്പോൾ സത്യത്തിൽ സോനയ്ക്ക് ദേഷ്യമാണ് വന്നത്... അങ്ങനെ ഞാൻ പറഞ്ഞൊ സത്യാ... പറയേണ്ട അങ്ങനെയൊന്നും നീ ചിന്തിക്കുക പോലും ചെയ്യേണ്ട.... സോനാ നീ ഇല്ലാതെ ഒരു നിമിഷം പോലും എനിക്ക് ജീവിക്കാൻ കഴിയില്ല.... ശബ്ദം ആർദ്രം ആയിരുന്നു... അവളുടെ മനസ്സിലെ വിഷമങ്ങൾ കൂടി... ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലേ ആരും സമ്മതിക്കില്ല... നമുക്ക് പോകാം ഇവിടുന്ന്.... നമ്മൾ ഇവിടുന്ന് പോയി ഒരു കുട്ടി ഒക്കെ ആയിട്ട് തിരിച്ചുവരുമ്പോൾ എല്ലാവരും സ്വീകരിക്കും.... അങ്ങനെയൊന്നും അമ്മ ചെയ്യാൻ ഒന്നും പോകുന്നില്ല... അതൊക്കെ നിന്നെ പിന്തിരിപ്പിക്കാൻ വേണ്ടി പറയുന്ന വാക്കുകൾ മാത്രമാണ്.... സോന മറുപടി ഒന്നും പറഞ്ഞിരുന്നില്ല..... ഇപ്പോ നീ വല്ലാതെ ടെൻസിഡ് ആണ്... നീ കുറച്ചു നേരം റിലാക്സ് ആയിരിക്കു ഞാൻ പിന്നീട് ഫോൺ വിളിക്കാം.... ഇന്ന് സോനയുടെ അഭവത്തെ കുറിച് രണ്ടുപേരും സംസാരിച്ചില്ല... ഫോൺ കട്ട് ചെയ്യുമ്പോൾ സത്യയുടെ ഉള്ളിൽ ചില ആകുലതകൾ നിറയുന്നത് അവൻ അറിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.... രാത്രി ഭക്ഷണം ഉണ്ടാക്കാൻ ആനിയോടൊപ്പം കൂടിയത് ആണ് സെറ.. സാധാരണ മൂന്നുപേരും ഒരുമിച്ച് ആണ് വൈകുന്നേരം അടുക്കളയിൽ കയറുന്നത്... സോനയുടെ അസാന്നിദ്ധ്യത്തിന്റെ കാരണം രണ്ടുപേർക്കും അറിയാവുന്നത് കൊണ്ട് വല്ല്യ സംസാരം നടന്നില്ല.... ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ ആയി സോനയെ വിളിക്കാൻ പോയത് ആനി ആയിരുന്നു.... നിനക്ക് ഭക്ഷണം വേണ്ടേ.... മുറിയിലേക്ക് കടന്നു വന്നു ആനി ചോദിച്ചു.... വേണ്ട... പട്ടിണി കിടന്ന് സമരം ചെയ്യാൻ ആയിരിക്കും ഉദ്ദേശിച്ചത്... അമ്മയെപ്പോലെ ഭീഷണി ഒന്നും മുഴക്കിയില്ലല്ലോ... ഞാൻ അപ്പോൾ ഭീഷണിപെടുത്തിയത് ആയാണ് നീ കരുതുന്നതാ അല്ലേ... സത്യം അല്ലേ.... എന്നെ ഭയപ്പെടുത്തി കാര്യങ്ങൾ അമ്മയുടെ വഴിക്ക് കൊണ്ടുവരാൻ അല്ലേ അമ്മ ശ്രേമിക്കുന്നത്... അമ്മ പറഞ്ഞപോലെ വേണെങ്കിൽ എനിക്കും പറയാം... ഇത് നടത്തി തന്നില്ല എങ്കിൽ ഞാൻ മരിച്ചു കാണിക്കും എന്ന്... അമ്മ എപ്പോഴെങ്കിലും എന്നെ ഒന്ന് ചേർത്ത് പിടിച്ചിട്ടുണ്ടോ.... വഴക്ക് പറയാൻ അല്ലാതെ ഞങ്ങളോട് സംസാരിച്ചിട്ടുണ്ടോ...? എന്റെ ഏകാന്തകളിൽ ഞാൻ കണ്ടെത്തിയ ആശ്വാസം ആയിരുന്നു സത്യ... എന്റെ ഇരുൾ നിറഞ്ഞ ജീവിതത്തിലേക്ക് കടന്നു വന്ന ഒരു വെളിച്ചം ആയിരുന്നു അവൻ... എന്റെ കൊച്ചു കൊച്ചു കാര്യങ്ങൾ അവൻ കേട്ടു.... അതിന് ചെറിയ പരിഹാരങ്ങൾ നൽകി... അമ്മ ഒന്ന് കൂടെ ചേർത്ത് പിടിച്ചിരുന്നു എങ്കിൽ ആഗ്രഹിച്ചപ്പോൾ ഒക്കെ അമ്മ അകലം പാലിച്ചു... അങ്ങനെ ആണ് ഞാൻ അവനെ സ്നേഹിച്ചു തുടഗിയത് തന്നെ... ആ അവനെ മറക്കാൻ ആണ് ഇപ്പോൾ അമ്മ പറയുന്നത്.... അമ്മ കാരണം ആണ് അവനോട് ഞാൻ അടുത്തത്... അമ്മ ഒന്ന് സ്നേഹത്തോടെ സംസാരിച്ചു ഉണ്ടായിരുന്നു എങ്കിൽ ഈ വീടിന്റെ പുറത്ത് മറ്റൊരാളുമായി ഞാൻ സ്നേഹത്തിന് പോകില്ലാരുന്നു.... സത്യത്തിൽ അമ്മ ഞങ്ങളെ സ്നേഹിച്ചിട്ടുണ്ടോ...? കടമ തീർക്കും പോലെ വളർത്തി എന്നല്ലാതെ.... ആഗ്രഹിച്ചപ്പോൾ ഒന്നും കൂടെ നില്കാതെ ഇപ്പോൾ എന്നെ കുറ്റപ്പെടുത്തുന്നതിൽ ഒരു അർത്ഥം ഇല്ല... ഉള്ളിൽ നിന്ന് അറിയാതെ വാക്കുകൾ വന്നു പോകുക ആയിരുന്നു സോനക്ക്... മകൾ പറഞ്ഞതിന് ഒന്നും അവരുടെ മുന്നിൽ മറുപടി ഉണ്ടായിരുന്നില്ല... ഒരക്ഷരം മിണ്ടാതെ അവർ മുറിയിലേക്ക് പോയി... ഭർത്താവിന്റെ ഫോട്ടോയിലേക്ക് നോക്കി... "നമ്മുടെ മോൾ പറഞ്ഞത് കെട്ടോ അച്ചായാ... ഞാൻ അവളെ സ്നേഹിച്ചിട്ടില്ല എന്ന്... അവരുടെ നല്ലതിന് വേണ്ടി അല്ലേ ഞാൻ ഇങ്ങനെ ഒരു ഗൗരവത്തിന്റെ മുഖം മൂടി അണിഞ്ഞത്.... അവർ കരഞ്ഞു പോയിരുന്നു..... ☂️☂️☂️☂️ മോനേ ഇപ്പോ 2 ദിവസം ആയി... ഇനിയെങ്കിലും നമ്മൾ അവരോട് വിളിച്ച് തീരുമാനം പറയണം.... ഒരുപക്ഷേ നമ്മുടെ തീരുമാനം അറിഞ്ഞിട്ടു മറ്റെന്തെങ്കിലും ആലോചന നോക്കാനാണ് ഇരിക്കുന്നത് എങ്കിലോ... ലീന ജീവനോട് പറഞ്ഞു... എന്ത് തീരുമാനത്തിന്റെ കാര്യം ആണ് അമ്മ പറഞ്ഞത്... നീ പൊട്ടൻ കളിക്കരുത് ജീവ... നമ്മൾ ഒരു പെങ്കൊച്ചിനെ പോയി കണ്ടിരുന്നു.... ഞങ്ങൾക്കെല്ലാവർക്കും അവളെ ഇഷ്ടമായി..... നിൻറെ തീരുമാനമാണ് അറിയേണ്ടത്..... അവരോട് ഞങ്ങൾ എന്താ വിളിച്ചു പറയേണ്ടത്.... ഏതായാലും രണ്ടു ദിവസം കൂടി കഴിഞ്ഞിട്ട് പറയാം.... രണ്ടുദിവസം കഴിഞ്ഞ് പറഞ്ഞാലും ഇന്നു പറഞ്ഞാലും എല്ലാം തീരുമാനം ഒന്നു തന്നെയല്ലേ ജീവ.... നിനക്ക് പറഞ്ഞുകൂടെ.... രണ്ടു ദിവസം കൂടി കഴിഞ്ഞിട്ട് നമുക്ക് പറയാം.... അവർ പിന്നീട് അവരോട് ഒന്നും ചോദിക്കാൻ നിന്നില്ല... വെറുതെ പോലും നിന്നെ ഇഷ്ട്ടം അല്ലെന്ന് പറയാൻ എനിക്ക് കഴിയില്ല സോന.... ജീവൻ മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു... ☂️☂️☂️☂️ രാവിലെ അടുക്കളയിലേക്ക് സോന വരുമ്പോൾ അവിടെ ആനി ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.... തലേദിവസത്തെ പിണക്കം ആയിരിക്കാം അതിന് കാരണം എന്ന് അവൾക്ക് തോന്നിയിരുന്നു.... അറിയാതെ പറഞ്ഞു പോയതാണ്... അമ്മയെ വിഷമിപ്പിക്കാൻ വേണ്ടി അല്ല.... അവൾ ചായയിട്ടു ചായയുമായി ആനിയുടെ മുറിയിലേക്ക് നടന്നു.... കുറെ പ്രാവശ്യം തട്ടി വിളിച്ചെങ്കിലും ആനി വാതിൽ തുറന്നില്ല.... ഒടുവിൽ അവൾ വാതിൽ തുറന്നു.... ചാരി ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ... അമ്മ സാധാരണ ലോക്ക് ചെയ്യാറില്ല എന്നതുകൊണ്ട് അവൾ വാതിൽ തുറന്ന് അകത്തേക്ക് കയറി.... കട്ടിലിൽ കിടക്കുന്ന ആനിയാണ് കണ്ടത്.... അവൾ തട്ടിവിളിച്ചു... "അമ്മേ.... പ്രതികരണം ഒന്നും ഇല്ലാതായപ്പോൾ ഒരിക്കൽ കൂടി വിളിച്ചു... തിരിച്ചു കിടത്തി അപ്പോഴാണ് വായിൽ നിന്നും അല്പം രക്തം ചുണ്ടിൽ കിടക്കുന്നത് കണ്ടത്.. അമ്മേ..... അറിയാതെ സോന അലറി പോയിരുന്നു... (തുടരും ) തീം അല്പം പഴയതാണ്... എന്റെ ശൈലിയിൽ എഴുതി നോക്കുന്നു എന്നെ ഉള്ളു... #📙 നോവൽ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ

*കാശിയുടെ പെണ്ണ് 💐💐* പാർട്ട് 24 ✍️ ജിഫ്ന നിസാർ ❤️ അച്ഛനും അമ്മയും വാത്സല്യം കൊണ്ടും സ്നേഹം കൊണ്ടും തൊട്ടും തലോടിയും ഓരോന്നൊക്കെ ചോദിക്കുമ്പോഴും കാർത്തുവിന്റെ കണ്ണുകൾ നേഴ്സിനു നേരെയാണ്. കാശിനാഥനെന്ന കെട്ട്യോന്റെ ഗുണകണങ്ങൾ അവരോട് എണ്ണി എണ്ണി പറയാൻ തോന്നിയ നിമിഷത്തെ കുറിച്ചോർത്തു കൊണ്ട് കാർത്തുവിനിപ്പോൾ ചെറുതല്ലാത്ത കുറ്റബോധമുണ്ട്. വേറൊന്നും കൊണ്ടല്ല.. എങ്ങാനും അവർക്കിവരോട് വന്നിട്ടാ ഗുണകണങ്ങൾ ഒന്ന് കൂടി അയവിറക്കി പറയാൻ തോന്നിയ പിന്നെ തീർന്നു. അവരുടെ കണ്ണിൽ അസൂയയും നഷ്ടബോധവും കാർത്തു വളരെ വ്യക്തമായി കണ്ടതാണ്. അപ്പോഴത് നല്ല വെടിപ്പായി ആസ്വദിക്കുകയും ചെയ്തതാണ്. ഇനിയിപ്പോ അവരത് പറഞ്ഞാൽ... അവൾക്കത് ഓർക്കാൻ കൂടി വയ്യ. സാവധാനം.. നഷ്ടപെട്ടുപോകാൻ യാതൊരു പഴുതും അവശേഷിക്കാതെ കാർത്തു അച്ഛന് മുന്നിൽ അവതരിപ്പിക്കാൻ മാറ്റി വെച്ച വിഷയമാണ് മിഷൻ കാശി നാഥൻ. അതെങ്ങാനും ഇവരുടച്ചു കയ്യിൽ തരുമോ എന്നൊരു ഭയത്തോടെയാണ് കാർത്തുവപ്പോൾ അവിടെ കിടക്കുന്നത്. എത്രയും പെട്ടന്ന് അവിടെ നിന്നിറങ്ങി പോയാൽ മതിയെന്നായി അവൾക്കും. പോയാലോ അച്ഛ.. എനിക്ക് വിശന്നിട്ടു വയ്യ.. " കാർത്തു വയർ തടവി കാണിച്ചു. ഇതൊന്നു തീരട്ടെ കുഞ്ഞാറ്റെ.. " തുളസി ഗ്ലൂക്കോസ് കുപ്പി ചൂണ്ടി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. "അത്‌ ഏറെക്കുറെ തീർന്നില്ലേ.. ഇനിയിപ്പോ അത്രയ്ക്ക് മതി.. സിസ്റ്റർ.. ഇതൊന്നഴിച്ചു തരുമോ.." അവരെ അടുത്തേക്ക് വിളിക്കാൻ കാർത്തുവിന് ഭയമുണ്ട്. പക്ഷേ തനിക് പുറത്തേക്ക് പോകാൻ കയ്യില് നിന്നുമീ നീഡിൽ ഊരി മാറ്റിയെ പറ്റൂ.. കഴിക്കാൻ ഇങ്ങോട്ട് വാങ്ങിക്കാണോ മോളെ.." അശോകൻ എഴുന്നേറ്റു. വേണ്ട അച്ഛാ.. ഇവിടെ ഇരുന്നു കഴിച്ചാൽ ശെരിയാവില്ല.. നമ്മുക്ക് അങ്ങോട്ട് പോകാം.. " നേഴ്സ് വന്നു കൈപിടിച്ചപ്പോൾ തൊട്ട് കാർത്തു കാരണമില്ലാതെ ഓരോന്നും വെറുതെ പറഞ്ഞും ചോദിച്ചും അച്ഛന്റെയും അമ്മയുടെയും ശ്രദ്ധ തിരിച്ചു. ഒടുവിൽ അവൾക്കവിടെ നിന്നും പുറത്ത് പോകാനായി. ഡോക്ടറെ കാണിക്കണോ ഇനി.. തുളസി ചിരിയോടെ നേഴ്‌സിനെ നോക്കി. ഏയ്.. അതിന്റെ ആവിശ്യമില്ലെന്ന് ഡോക്ടർ നേരത്തെ വന്നപ്പോൾ തന്നെ പറഞ്ഞിരുന്നു." അവരെന്തെങ്കിലും പറയും മുന്നേ കാർത്തു വേഗം ഉത്തരം പറഞ്ഞു. പോട്ടെ സിസ്റ്റർ.. ഇനി പിന്നെ കാണാം.." കാർത്തു വെപ്രാളത്തോടെ പറഞ്ഞു. "ഇനിയും നമ്മൾ ഇവിടെ വെച്ചു കാണാതിരിക്കാൻ ശ്രദ്ധിക്കണം കേട്ടോ.. തനിക്ക് ക്ഷീണമുണ്ട്. റസ്റ്റ്‌ എടുക്കണം..! നേഴ്സ് ചിരിയോടെ ഓർമ്മിപ്പിച്ചു കൊണ്ട് അവളെ നോക്കി. പിന്നെയൊന്നും പറയാൻ നില്കാതെ അശോകനെയും തുളസിയെയും പിടിച്ചു കൊണ്ട് കാർത്തു പുറത്തേക്കിറങ്ങി നടക്കുകയും ചെയ്തു. 💜💜 എന്ത് പറ്റിയെടാ.." ശിവയുടെ പരിഭ്രാന്തി നിറഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന സ്വരം. ഇന്നലെ രാത്രിയിൽ എപ്പഴോ ഇന്നിനി ബസ്സിൽ പോണത് നടക്കില്ലെന്നു പറഞ്ഞു കൊണ്ട് കാശിയിട്ട മെസ്സേജ് കണ്ടയുടനെ വിളിച്ചതാണ് ശിവ. "കാർത്തികയ്ക്ക് പനി.." കാശി ഒറ്റവാക്കിൽ ഉത്തരം പറയാൻ ശ്രമിക്കുകയാണ്. "അതും ഇതും തമ്മിലെന്ത് ബന്ധം.. ഒന്ന് തെളിയിച്ചു പറയെന്റെ കാശി നീ.. " വീണ്ടുമൊരു ചോദ്യത്തിനിട കൊടുക്കാതെ പിന്നെ നടന്നതെല്ലാം കാശി അവനോട് പറഞ്ഞു കൊടുത്തു. അതിൽ താനും അവളും സംസാരിച്ച ഭാഗം അവൻ മനഃപൂർവം കട്ട് ചെയ്തു കളഞ്ഞു. അതിനി ആരും അറിയണ്ട. "അപ്പൊ അതായിരുന്നു കുഞ്ഞാറ്റ രണ്ടു ദിവസം വിളിക്കാഞ്ഞതും നിനക്കത് കൊണ്ട് കലിപ്പ് കയറിയതും.. ല്ലേ." ഒലക്കയാണ്...അവള് വിളിക്കാഞ്ഞിട്ട് എനിക്കെന്ത് കലിപ്പ്.. നീയൊന്നു വെച്ചിട്ട് പോയേ ശിവ. രാവിലെ തന്നെ മനുഷ്യന്റെ മൂഡ് കളയാൻ.. " കാശി ശബ്മടക്കി കൊണ്ടവനോട് ദേഷ്യപ്പെട്ടു. "ഹാ.. വെക്കല്ലേ.എന്നിട്ടിപ്പോ കുഞ്ഞാറ്റയ്ക്ക് എങ്ങനെ ഉണ്ട്.. പനിയൊക്കെ കുറഞ്ഞോ.. ബോധം വന്നോ.." ശിവ ധൃതിയിൽ ചോദിച്ചു. പനി കുറഞ്ഞു.. പക്ഷേ ബോധം.. അതുണ്ടങ്കിലല്ലേ തിരികെ വരൂ. " "തിരിച്ചു വരാറായോ എന്നിട്ട് നീ..?" "ഡിസ്ചാർജ് ഒക്കെ എഴുതി കിട്ടിയതാ.. പക്ഷേ അപ്പോഴേക്കും അശോകേട്ടനും ചേച്ചിയും വന്നിട്ടുണ്ട്. ഇനിയിപ്പോ എന്തൊക്കെ നടക്കുമെന്ന് കണ്ടു തന്നെ അറിയണം.." കാശി ചടപ്പോടെ പറഞ്ഞു. "എന്താടാ നിനക്കൊരു നിരാശ.." ശിവ ചിരിയൊതുക്കി കൊണ്ട് ചോദിച്ചു. "നിരാശ.. തേങ്ങയാണ്.അവളുടെ അച്ഛനും അമ്മയും വന്നതിന് എനിക്കെന്തിനാ നിരാശ.." "ചുമ്മാ എയർ പിടിച്ചു നിൽക്കാതെ കിട്ടിയ സമയം ആ പെണ്ണിനോട് ഇഷ്ടം പറയെടാ പൊട്ടാ. ബാക്കിയൊക്കെ വരുന്നിടത്തു വെച്ചു കാണാം..ഇതിങ്ങനെ കെട്ടി പൂട്ടി നടന്നിട്ട് വെറുതെ പ്രഷർ കൂട്ടാൻ.." ശിവ ചിരിയോടെ പറയുന്നത് കേട്ടതും അവനെന്തോ മറുപടി കൊടുക്കാൻ വേണ്ടി കാശി ഒരുങ്ങിയ സമയത്തു തന്നെയാണ് അവന് മുന്നിലാ വാതിൽ തുറന്നത്. "ഞാൻ വിളിക്കാം ശിവ.." അവരെ കണ്ടതോടെ കാശി പെട്ടന്ന് തന്നെ ഫോൺ കട്ട് ചെയ്തു കൊണ്ട് പോക്കറ്റിലേക്കിട്ടു. അവരെയും പ്രതീക്ഷിക്കുന്നത് പോലെ പുറത്തുള്ള കാശിയെ കണ്ടതും കാർത്തിക വീണ്ടും എല്ലാം മറന്നു. അവനിൽ മാത്രം നോട്ടം കൊരുത്തു. കണ്ടിട്ടും മതിയാവാത്ത പോലെ.. കാശി അവളുടെ നോട്ടം കണ്ടിട്ട് പിന്നെയും അസ്വസ്ഥനായി. അവന്റെ കയ്യിലുള്ള ബാഗ് അവൾക്ക് നേരെ നീട്ടുമ്പോൾ മറ്റാരും കാണാതെ ഒന്ന് കണ്ണുരുട്ടി പേടിപ്പിക്കാനും മറന്നില്ല. "നിങ്ങള് ഒരുമിച്ച് വരില്ലേ.. ഞാനെന്ന പോയാലോ ഇനി.." കാശി വാച്ചിലേക്ക് നോക്കി. "നിക്കെടാ.. ചായ കുടിച്ചിട്ട് പോകാം.. ഇന്നിപ്പോ ഇനി എന്തായാലും ബസ്സിൽ പോകുന്നത് നടക്കില്ലല്ലോ.." അശോകൻ പറഞ്ഞു. "ഏയ്‌.. എനിക്ക്.. എനിക്ക് വേണ്ട.. ഞാൻ ചായ കുടിച്ചിരുന്നു.." അവനത് പറയുമ്പോൾ കാർത്തുവിന്റെ മുഖം വീർത്തു പൊട്ടും പരുവമായി. എന്നെയവിടെ അകത്തു കൊണ്ടിട്ട് ഇവനിവിടെ ആഘോഷിച്ചു നടപ്പായിരുന്നു. ആ സിസ്റ്റർ പറഞ്ഞാ കെയ്റേട്ടന്റെ ഒറിജിനൽ സ്വഭാവം ആർക്കെങ്കിലും അറിയാമോ..? "അതൊന്നും സാരമില്ല.നീ ഇങ്ങ് വന്നേ.." അത്‌ പറഞ്ഞു കൊണ്ട് അശോകേട്ടൻ മുന്നിൽ നടക്കുമ്പോൾ കാശിക്ക് പിന്നെ ആ പിറകെ നടക്കുകയെ നിവൃത്തിയുണ്ടായിരുന്നുള്ളു. അപ്പോഴൊക്കെയും കാർത്തികയുടെ പൊള്ളുന്ന നോട്ടത്തിൽ നിന്നും ഓടിയോളിക്കാനുള്ള ധൃതി മാത്രമണവന്. ഇരിക്ക് കാശി.." കാർത്തികയുടെ അരികിലേക്ക് തന്നെ ചൂണ്ടി കൊണ്ട് അശോകേട്ടൻ പറയുമ്പോൾ അവൻ അവളെയൊന്ന് നോക്കി. ഞാൻ.. ഞാൻ അപ്പുറത്ത്.. " കാർത്തുവിന്റെ ഭാവം കണ്ടപ്പോൾ അവനവിടെ ഇരിക്കാൻ തോന്നിയില്ല. "ഓ.. ഈ ചെറുക്കന്റെ ഒരു കാര്യം..അങ്ങോട്ട്‌ ഇരിക്കെടാ.. അവന്റെയൊരു ഫോർമാലിറ്റി.." തുളസി ശാസനയോടെ പറഞ്ഞതും കാശി തെളിച്ചമില്ലാത്തൊരു ചിരിയോടെ അവിടെ തന്നെ ഇരുന്നു. എനിക്കൊരു ചായ മാത്രം മതി അശോകേട്ട.. " തലേന്ന് രാത്രിയിൽ പോലും ഭക്ഷണം കഴിക്കാത്ത പരിഭവം കാണിക്കുന്ന വയറിന്റെ ആളാൽ പോലും കണക്കിലെടുക്കാതെ കാശി പറഞ്ഞു. അശോകൻ അതിന് ഉത്തരമൊന്നും പറഞ്ഞില്ല. പക്ഷേ അയാൾ എല്ലാവർക്കും ഉള്ളത് ഓർഡർ കൊടുത്തു. അപ്പോഴെല്ലാം കാർത്തികയുടെ മുഖത്തൊരു ചിരിയുണ്ട്. ഭക്ഷണമെത്തും വരെയും കാശി ഫോണിൽ നോക്കിയിരുന്നു. അവനെ അധികം ബുദ്ധിമുട്ടിക്കാതെ തന്നെ ഭക്ഷണം വന്നു. കഴിക്ക്.. അശോകൻ കാർത്തികയുടെ മുന്നിലേക്ക് നീക്കി വെച്ച് കൊടുത്തത് പോലെ തന്നെ കാശിക്കും കൊടുത്തു. അവർ മൂന്ന് പേരും എന്തൊക്കെയോ പറയുന്നുണ്ട്. കാശി പക്ഷേ അതൊന്നും ശ്രദ്ധിക്കാതെ പെട്ടന്ന് കഴിച്ചെഴുന്നേറ്റ് പോകാനുള്ള ശ്രമത്തിലാണ്. അതിനിടയിൽ...ഇടതു കയ്യിൽ കാർത്തികയുടെ വിരൽ കോർത്തു പിടിക്കാനുള്ള ശ്രമം. അവൻ ഞെട്ടി പിടഞ്ഞു.. അവന്റെ കണ്ണുകൾ പിടച്ചിലോടെ അവളെയൊന്ന് നോക്കിയെങ്കിലും അങ്ങനൊരു കാര്യം ചെയ്യുന്നതിന്റെ യാതൊരു ഭാവമാറ്റവുമില്ലാതെ അവൾ അശോകേട്ടനോട് എന്തോ പറഞ്ഞു ചിരിക്കുന്നുണ്ട്. കാശി കൈ കുടയാൻ ശ്രമിക്കുന്നത്തിനൊപ്പം അവളുടെ പിടിയും മുറുകുന്നുണ്ട്. ഇളം ചൂടുള്ള ആ പിടിയിൽ അവന് പൊള്ളുന്നത് പോലാണ് തോന്നുന്നത്. "പതുക്കെ കഴിക്ക് കാശി.. എന്താ നിനക്കിത്ര ധൃതി." അവന്റെ പരവേശം കണ്ടിട്ട് തുളസി ചിരിയോടെ പറയുന്നുണ്ട്. ഒന്ന് ചിരിച്ചതല്ലാതെ അവൻ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല. ഭക്ഷണം ബാക്കി വെച്ചിട്ട് പോകാൻ വയ്യെന്നുള്ളത് കൊണ്ട് മാത്രം വല്ല വിധേനയും അവനത് കഴിച്ചു തീർത്തു. "കൈ കഴുക്കട്ടെ..." ആശ്വാസത്തോടെ അവനത് പറഞ്ഞു നിമിഷം തന്നെ കാർത്തുവിന്റെ പിടി അയഞ്ഞു. ജീവൻ തിരിച്ചു കിട്ടിയ ആശ്വാസത്തോടെ അവനെഴുന്നേറ്റു പോകുകയും ചെയ്തു. വാഷിങ് റൂമിന്റെ അരികിൽ ചെന്ന് നിൽക്കുമ്പോൾ അവൻ വല്ലാതെ കിതക്കുന്നുണ്ട്. ഇവൾക്കിത് എന്തിന്റെ കേടാണ്.. പറഞ്ഞിട്ടും മനസ്സിലാവാതെ.. അവന് വല്ലാതെ ദേഷ്യം വരുന്നുണ്ട്. കൈ കഴുകി കൊണ്ട് തിരിയുമ്പോ നെഞ്ചിലിടിച്ചു നിന്ന കാർത്തികയെ അവിടെയും കണ്ടപ്പോൾ കാശി ഒന്ന് കൂടി പിന്നിലേക്ക് മാറി. മുഴുവനും കഴിച്ചു തീരാതെ ഓടി പോന്നതാണ് പിശാച്. മനുഷ്യന് സമാധാനം തരാതിരിക്കാൻ. "കാശ്യേട്ടന് എന്തൊരു പേടിയാണ്.." അവളൊന്നു കൂടി അരികിലേക്ക് വന്നിട്ട് പറയുമ്പോൾ കാശി അവളെ തുറിച്ചു നോക്കി. "എന്തിനാ ഇങ്ങനെ പേടിക്കുന്നെ.. ഞാനല്ലേ.. ഇതൊക്കെ എൻജോയ് ചെയ്യാനുള്ളതല്ലേ.." കളിക്കല്ലേ കാർത്തിക.. നീങ്ങി നിന്നേ നീ.നിന്റച്ഛൻ കണ്ടോണ്ട് വന്നാൽ... അവളുടെ നോട്ടം.. കാശി വേഗം മുഖം തിരിച്ചു. അപ്പൊ അച്ഛൻ കാണുന്നതാണ് കാശിയേട്ടന് പ്രശ്നമുള്ളുല്ലേ." കാർത്തിക കുറച്ചു കൂടി അടുത്തേക്ക് വന്നതും അവൻ ഇനി നീങ്ങി നിൽക്കാൻ സ്ഥലമില്ലാതെ ബുദ്ധിമുട്ടി. അവന്റെ കണ്ണുകൾ അപ്പോഴും വാതിലിന് നേരെയാണ്. "കളിക്കാതെ മാറിക്കേ കാർത്തിക നീ.. എനിക്ക് ദേഷ്യം വരുന്നുണ്ട്.." അത് പറയാനുണ്ടോ.. ഈ മുഖമിങ്ങനെ ചുവന്നു വരുന്നത് കണ്ടാലേ എനിക്കറിയില്ലേ.. " അവളുടെ ചിരി.. അത്രയും അരികെ ചേർന്ന് നിൽക്കുന്നവൾ. അവനൊന്നു ശ്വാസമെടുത്തു. "ഇങ്ങനൊരു അൺ റൊമാന്റിക് മൂരാച്ചി.. നോക്കിക്കോ.. ഇതൊക്കെ ഓർത്തിട്ട് നിങ്ങള് കുറെ വേദനിക്കും.. അന്ന് ഞാൻ ബാക്കി പറഞ്ഞു തരാം.." അവന്റെ മുഖം കണ്ടതും കാർത്തു പെട്ടന്ന് മാറി നീങ്ങി നിന്നു കൊടുത്തു. ഒരക്ഷരം മിണ്ടാതെ അവളെ ഒന്ന് നോക്കിയിട്ട് തിരികെ പോകുന്നവൻ വല്ലാതെ വിറക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. പിന്നെയൊരു പത്തു മിനിറ്റ് നേരം കൂടി കാശി കാത്ത് നിന്നിട്ടാണ് അവർ തിരികെ വന്നത്. അതോടെ കാശിക്ക് ആശ്വാസമായി. "ഇനിയിപ്പോ നിങ്ങള് വരില്ലേ അശോകേട്ട.. ഞാൻ പോയിക്കോട്ടെ.." കാർത്തികയുടെ മങ്ങിയ മുഖത്തെക്കവന്റെ നോട്ടമൊന്നു പാളി വീണു. "എനിക്കിനി ഡ്രൈവ് ചെയ്യാനൊന്നും വയ്യെടാ.. ഇന്നലെ മോളെ കാണാനുള്ള ആർത്തി കൊണ്ടിങ് പോന്നതല്ലേ. ഈ കാർ ഇവിടെ കിടക്കട്ടെ. പതിയെ വന്നെടുക്കാം. നമ്മുക്ക് ഒരുമിച്ച് പോകാടാ.." അശോകൻ പറഞ്ഞു കേട്ടതും കാശി വീണ്ടും പെട്ടത് പോലായി. കത്തിമുന പോലുള്ളൊരു നോട്ടത്തിൽ നിന്നും ഇനിയെങ്കിലും രക്ഷപ്പെട്ടു പോകാം എന്നുള്ള അവന്റെ വളരെ നേരത്തേ ആശ്വാസമാണ് അവിടെ പൊലിഞ്ഞു വീണത്. അത് മതി അച്ഛ.. അച്ഛൻ ഡ്രൈവ് ചെയ്യണ്ട ഇനിയിപ്പോ.. കാശ്യേട്ടൻ ഉണ്ടല്ലോ.. " നിറ ദീപം പോലെ തെളിഞ്ഞു നിന്നു പറയുന്നവളെ അവിടെയിട്ട് ചവിട്ടി കൂട്ടാനുള്ള കലി ഒതുക്കി കൊണ്ടവൻ ചിരിച്ചു നിന്നു. അത് മതിയെന്ന് തുളസിയും പറഞ്ഞതോടെ കാശി പിന്നൊന്നും പറയാൻ നിൽക്കാതെ കാർ പാർക്കിങ് എരിയിലേക്ക് നടന്നു. അശോകൻ മുന്നിലേക്ക് കയറി.. തുളസിയും കാർത്തുവും പിന്നിലും. പിന്നിലാണ് കയറിയതെങ്കിലും കാശിയെ കാണാൻ പറ്റുന്ന പരുവത്തിൽ അവന്റെ എതിരെ സൈഡിലായിട്ടാണ് കാർത്തു ഇരുന്നത്. അശോകേട്ടൻ ക്ഷീണത്തോടെ സീറ്റിലേക്ക് ചാരി കിടന്നപ്പോൾ കാശിക്കാണ് ആശ്വാസം തോന്നിയത്. പിന്നിലിരിക്കുന്നവളുടെ നോട്ടമെങ്ങാനും അയാൾ കാണുന്നുണ്ടോ എന്നൊരു ഭയമുണ്ടവന്. തുളസിയും കണ്ണടച്ച് കൊണ്ട് കുറച്ചു നേരത്തെ ഉറക്കത്തിന്റെ ക്ഷീണം തീർക്കാൻ ശ്രമിക്കുമ്പോൾ കണ്ണടഞ്ഞു പോകുന്ന ക്ഷീണമുണ്ടായിട്ടും കാർത്തു അവനെ കാണാൻ വേണ്ടി മാത്രം കണ്ണ് തുറന്നിരുന്നു. പാട്ട് വേണ്ട കാശി.. മോൾക്ക് തല വേദനിക്കും.. സ്റ്റിരിയോ ഓൺ ചെയ്തവനോട് അശോകൻ കണ്ണ് തുറക്കാതെ തന്നെ പറഞ്ഞു. "വേണ്ട അച്ഛ.. എനിക്ക് കുഴപ്പമില്ല.. അത് നിന്നോട്ടെ.." കാശിയത് ഓഫ് ചെയ്യും മുന്നേ കാർത്തു ചാടി കയറി പറഞ്ഞു. വീണ്ടും പാട്ടിന്റെ ശബ്ദം മാത്രം.. കൂട്ടത്തിൽ പ്രണയമിറ്റി വീഴുന്ന അവളുടെ നോട്ടവും. വീടെത്തുവോളം കാശി വെറുതെ പോലും പിന്നിലേക്ക് തിരിഞ്ഞ് നോക്കിയില്ല.. മനഃപൂർവം.. തുടരും. ചിലപ്പോഴൊക്കെ ശിവ പറയുന്നത് തന്നെ എനിക്ക് നിന്നോട് പറയാൻ തോന്നും കാശി വരുന്നിടത്തു വെച്ച് കാണാടാ 🥰 കാവ്യ.. ഓളുടെ കെട്ട്യോൻ ഉല്ലാസ്.. മറന്ന് പോയോ നിങ്ങള്.. അവരല്ലേ... കാശിയുടെ സ്വപ്നങ്ങൾ തകർത്തു കൊണ്ടാ കല്യാണത്തിന്റെ അന്ന് ഒളിച്ചു പോയത്. മൂത്ത മകളുടെ ആ പ്രവർത്തനം.. ചതി..അത് കൊണ്ടല്ലേ കാശിയുടെ അച്ഛൻ ഹൃദയം പൊട്ടി മരിച്ചത്.. എഴുതിയിരുന്നു ഞാൻ വിശദമായി തന്നെ.. കാശിയുടെ മൂത്ത പെങ്ങൾ.. കാവ്യ.. റിവ്യൂ ഇട്ടിട്ട് പോണേ ❣️ സ്നേഹത്തോടെ jif #📙 നോവൽ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ

*നെഞ്ചോരം നി മാത്രം 💞* ഭാഗം : 26 ✍️ ഇമ്മു പിറ്റേ ദിവസം രാവിലെ അവൻ എഴുനേൽക്കുമ്പോൾ കിടക്കയിൽ അവൾ കിടന്നിടം ശൂന്യമായിരുന്നു.അവൻ വേഗം എഴുന്നേറ്റ് ഫ്രഷ് ആയി ഫോണും എടുത്ത് അവളെയും തിരക്കി താഴേക്ക് ഇറങ്ങി പോയി. ഇതേ സമയം അമ്മു അടുക്കളയിൽ അമ്മയുടെ കൂടെ സംസാരിച്ച് നോക്കുകയായിരുന്നു. താഴേക്ക് ഇറങ്ങി വന്ന അവൻ അവരെ കാണാതെ നേരെ അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു. വാതിൽക്കൽ എത്തിയപ്പോഴേ അവരുടെ സംസാരം കേൾക്കുന്നുണ്ട്.അവൻ അകത്തേക്ക് കയറാതെ അവിടെ തന്നെ നിന്ന് അവളെ നോക്കി നിന്നു.വാതിൽക്കൽ തങ്ങളെ നോക്കി നിൽക്കുന്ന  കാശിയെ കണ്ടതും അവൾ പുച്ഛിച്ചുകൊണ്ട് കിച്ചൻ ടോപ്പിൽ കയറിയിരുന്ന്‌ അമ്മയെ സഹായിച്ചുകൊണ്ട് സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. അവൻ ആദ്യം അവരുടെ അടുത്തേക്ക് പോയി സംസാരിക്കാമെന്ന് കരുതിയെങ്കിലും പിന്നീട് ആ ശ്രമം വേണ്ടെന്നു വെച്ച് അവൻ നേരെ സിറ്റൗട്ടിലേക്ക് നടന്നു. അവൻ അവിടേക്ക് ചെന്നപ്പോൾ അവിടെ അച്ഛൻ ഇരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവൻ അച്ഛനരികിലേക്ക് ചെന്ന് താഴെ ഇരുന്നു. അച്ഛൻ ആരുടെയോ സാന്നിധ്യം മനസിലാക്കി തല ചെരിച്ചു നോക്കിയപ്പോൾ കാണുന്നത് തന്നെ നോക്കി പ്രസ്സന്നമായൊരു ചിരിയോടു കൂടി ഇരിക്കുന്ന കാശിയെയാണ്. അത് കണ്ടതും അയാളും അവനായി ഒരു പുഞ്ചിരി സമ്മാനിച്ചു. കുറച്ചു നിമിഷം രണ്ടു പേരുടെ ഇടയിലും മൗനം തളം കെട്ടി നിന്നു.ഇങ്ങനെ ഇരുന്നാൽ ശെരിയാവില്ല എന്നു മനസിലാക്കി ആ മൗനത്തെ ഭേദിച്ചുകൊണ്ട് കാശി സംസാരത്തിനു തുടക്കമിട്ടു. " അച്ഛൻ ഇന്ന് കടയിലേക്ക് പോയില്ലേ....? " ആ ചിരിയോട് കൂടി തന്നെ അവൻ അച്ഛനോട് ചോദിച്ചു. " ഇല്ല മോനെ നിങ്ങൾ ആദ്യമായി ഇവിടേക്ക് വന്നതല്ലേ അപ്പൊ ഞാൻ എങ്ങനെയാ പോകുന്നെ... ഇന്നൊരു ദിവസത്തേക്ക് കട അടച്ചിട്ടു.... അവൾ അവിടെ കുഴപ്പങ്ങളൊന്നും ഉണ്ടാക്കുന്നില്ലലോ മോനെ.... " ആ ചോദ്യം കേട്ടതും അവന്റെ മനസിലേക്ക് അവളുമൊത്തുള്ള നിമിഷങ്ങൾ കടന്നു വന്നു. അവന്റെ ചിന്തകൾ മൂലം അവന്റെ ചൊടികളിൽ ഒരു ഇളം പുഞ്ചിരി മൊട്ടിട്ടു. " മോനേ നിങ്ങൾ തമ്മിൽ വഴക്കില്ല ഒന്നുമല്ലല്ലോ... അല്ല ഇവിടേക്ക് വന്നതിന് ശേഷം നിങ്ങൾ പരസ്പരം സംസാരിക്കുന്നതൊന്നും ഞാൻ കണ്ടില്ല അതുകൊണ്ട് ചോദിച്ചതാണ്.... " അയാൾ അവനോട് ചോദ്യം ആവർത്തിച്ചപ്പോൾ ഒരു ഞെട്ടലോടെയാണ് അവൻ ആ ചിന്തകളിൽ നിന്നുമുണരുന്നത്. " ഏഹ് അച്ഛൻ എന്താ ചോദിച്ചേ?.... ഞാൻ കേട്ടില്ലായിരുന്നു....." അയാൾ ആ ചോദ്യം ആവർത്തിച്ചു ചോദിച്ചു. " ഏയ്‌ ഇല്ല ചെറിയ കുറുമ്പുണ്ട്....അത് കുഴപ്പമില്ല എന്റെ അടുത്തല്ലേ..... പിന്നെ വീട്ടിൽ വെച്ച് എന്തിനോ ഞാൻ ഒന്ന് വഴക്ക് പറഞ്ഞു... അപ്പൊ തൊട്ട് മിണ്ടാതെ നടക്കുന്നതാണ് പുള്ളിക്കാരി... " അവൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അയാൾക്കുള്ള മറുപടി നൽകി. " ഞാൻ നിങ്ങളുടെ കാര്യത്തിൽ ഇടപെടുന്നത് ശെരിയല്ലെന്ന് അറിയാം... എങ്കിലും പറയാനുള്ളത് പറഞ്ഞല്ലേ പറ്റൂ.... കുരുത്തക്കേടുകൾ എന്തെങ്കിലും ചെയ്തു വെച്ചാൽ തിരുത്തി കൊടുത്ത് ചേർത്തു നിർത്തിയേക്കണേ അവളെ .... പിന്നെ നിങ്ങൾ തമ്മിൽ എന്തെങ്കിലും വഴക്ക് ഉണ്ടായാൽ മൂന്നാമതൊരാളെ അതിലേക്ക് വലിച്ചിഴക്കാതെ പരിഹരിക്കുക....അവൾക്ക് അവളുടെ അമ്മയുടെ അതെ സ്വഭാവമാണ്... അത്യാവശ്യം വാശിയും ദേഷ്യവും ഒക്കെ കയ്യിലുണ്ട്... എന്നാൽ ആൾ പാവവുമാണ്...  " ആദ്യം ചിരിയോടെയാണ് പറഞ്ഞ് തുടങ്ങിയതെങ്കിലും പറഞ്ഞവസാനിപ്പിക്കുമ്പോൾ ആ ശബ്ദം ഇടറുന്നത് അവൻ ശ്രദ്ധിച്ചു. ആ കണ്ണുകളിൽ നീർതുള്ളികൾ രൂപപ്പെടുന്നത് അവൻ കണ്ടു. അത് അവൻ കാണാതെയിരിക്കാൻ അയാൾ പുറംകയ്യാൽ അവയെ തുടച്ചു നീക്കി.ഒരു ചിരി അവനായി നൽകിക്കൊണ്ട് അവന്റെ തോളിൽ ഒന്ന് തട്ടി അയാൾ അവിടെ നിന്നും എഴുന്നേറ്റ് അകത്തേക്ക് കയറി പോയി. ആ വാക്കുകളിൽ ഒരു പിതാവിനു തന്റെ മകളെ കുറിച്ചുള്ള വേവലാതിയും അവൾ ഇനി മറ്റൊരു കുടുംബത്തിലാണ് ജീവിക്കേണ്ടത് അതെ കുറിച്ചുള്ള ആശങ്കയും നിറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.അയാൾ പോയതും അവന്റെ തല കുറ്റബോധത്താൽ കുനിഞ്ഞു പോയി. " ജീവാമ്ശമായി താനേ നീയെന്നിൽ കാലങ്ങൾ മുന്നേ വന്നു .... ആത്‍മവിനുള്ളിൽ ഈറൻ തൂമഞ്ഞായ് തോരാതെ പെയ്തു നീയേ..... പൂവാടി തേടി പറന്നു നടന്ന ശലഭമായി നിൻ കാൽപാട് തേടി അലഞ്ഞു ഞാൻ.... ആരാരും കാണാ മനസിൻ ചിറകിലൊളിച്ച മോഹം പൊൻ പീലിയായി വളർന്നിതാ.... " അവന്റെ ഫോൺ റിങ്ങ് ചെയ്തതും ഫോൺ എടുത്ത് നോക്കിയപ്പോൾ നിതിൻ ആണ് വിളിക്കുന്നത്. അവൻ അപ്പോൾ തന്നെ കാൾ അറ്റൻഡ് ചെയ്തു. " ആ ശെരി ടാ... ഞാൻ വേഗം വന്നോളാം..... " നിതിൻ എന്തോ പറഞ്ഞതും അതിന് മറുപടിയായി കാശി മറുപടി പറഞ്ഞ് കാൾ കട്ട്‌ ചെയ്തു അകത്തേക്ക് കയറി പോയി. _____________________________________________________________________________________ ഇതേ സമയം ദേവുവിന്റെ വീട്ടിൽ അവൾ റിസപ്ഷനു അവർ എല്ലാവരും കൂടി എടുത്ത ഫോട്ടോസ് നോക്കി അവളുടെ മുറിയിലെ കട്ടിലിൽ ചമ്രം പടിഞ്ഞിരിക്കുകയാണ് . എന്നാൽ അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ കാശിയുടെ അടുത്ത് അവന്റെ തോളിൽ കൈയിട്ടു നിൽക്കുന്ന നിതിൻ മാത്രമാണ്.അവന്റെ പുഞ്ചിരിക്കുന്ന മുഖം കാണെ അവൾ പോലുമറിയാതെ അവളിൽ ഒരു പുഞ്ചിരി മൊട്ടിട്ടു.അവളുടെ കണ്ണുകൾ തിളങ്ങി. ' എന്തുകൊണ്ടാണ് നിന്നെ കാണുമ്പോഴും നി എന്റെ അടുത്തേക്ക് വരുമ്പോഴും നിന്നെ ഓർക്കുമ്പോഴുമെല്ലാം എന്റെ ഹൃദയം പതിവിലും വേഗതയിൽ മിടിക്കുന്നത്....' ' ഏയ്യ് അയ്യേ എന്റെ ദേവു നി എന്തൊക്കെയാ ഈ ചിന്തിച്ചു കൂട്ടുന്നത്... ശേ ആ മരങ്ങോടാനോട് നിനക്ക് ഒന്നുല്ല... ട്ടാ.... ഇതെല്ലാം നിന്റെ വെറും തോന്നൽ മാത്രമാണ് ഓക്കെ.... ' അവൾ അവളുടെ മനസാക്ഷിയോട് ഓരോ ചോദ്യങ്ങൾ ചോദിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. എന്നാൽ വൈകാതെ അവൾ തന്നെ അതിനുള്ള ഉത്തരവും കണ്ടെത്തിയിരുന്നു. അവൾ അസ്വസ്ഥതപെടുന്ന മനസിനെ ശാന്തമാക്കി കിടക്കയിലേക്ക് മറിഞ്ഞു.. _________________________________ അവൻ അകത്തെത്തിയതും കാണുന്നത് ഭക്ഷണം നിറച്ച പാത്രങ്ങൾ മേശയിൽ കൊണ്ടുവെക്കുന്ന അമ്മുവിനെയും അവളുടെ അമ്മയേയുമാണ്. മേശക്ക് ചുറ്റും നിരത്തിയിട്ടിരിക്കുന്ന കസേരകളിലൊന്നിൽ അച്ഛൻ ഇരിക്കുന്നുണ്ട്. അവനും വേഗം പോയി കൈ കഴുകി കസേരയിൽ വന്നിരുന്നു.അവൻ വന്നിരുന്നതും ഒരു പുച്ഛ ഭാവത്താൽ അമ്മു പാത്രത്തിൽ നിന്നും ദോശയെടുത്ത അവന്റെ പ്ലേറ്റിലേക്ക് വെച്ചു കൊടുത്തു അതിനു ശേഷം കറിയും ഒഴിച്ചു കൊടുത്ത് അമ്മക്കുള്ളതും അച്ഛനുള്ളതും വിളമ്പി കൊടുത്ത് അവളും കഴിക്കാനായി ഇരുന്നു. അവൻ അവളെ നോക്കിയെങ്കിലും അവളുടെ ശ്രദ്ധ മുഴുവനും ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നതും ആയിരുന്നു. ' ദൈവമെ എന്നോട് ഈ ചതി വേണ്ടായിരുന്നു..... ഇവൾക്ക് ഇനി ഇഡലിയോട് വല്ല വൈരാഗ്യം ഉണ്ടോ ഭഗവാനെ.... ' അവൻ ചിന്തിച്ചതിലും അവനെ കുറ്റം പറയാൻ സാധിക്കില്ല കാരണം അമ്മാതിരി തീറ്റയാണെ കൊച്ചിന്റെ. വേറെ ഒന്നും കൊണ്ടല്ല കുട്ടിക്ക് വിശപ്പിന്റെ ചെറിയ ആസ്കിതയുണ്ടേ. അവൻ പതിയെ അവന്റെ കാൽ നീക്കി നീക്കി അവളുടെ കാലിൽ ഒന്ന് തട്ടി.എന്നിട്ടും അവളുടെ മുഖത്ത് യാതൊരു വിധ ഭാവമാറ്റവും കാണാഞ്ഞിട്ട് അവനെ പിന്നെയും അതാവർത്തിച്ചു. " മോൻ എന്റെ കാലിൽ ആണ് തട്ടുന്നത്.... " അവളെ തന്നെ ഉറ്റു നോക്കികൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ ആണ് അച്ഛൻ അങ്ങനെ പറയുന്നത്. അപ്പോഴാണ് താൻ ഇത്രയും തട്ടി കൊണ്ടിരിക്കുന്നത് അച്ഛന്റെ കാലിൽ ആണെന്ന് അവന് മനസിലായത്. അവൻ അച്ഛനെ നോക്കി ഇളിച്ചു കാണിച്ചു. ഇവിടെ നടക്കുന്ന സംഭവങ്ങളും സംഭാഷങ്ങളും അമ്മു കേൾക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും താൻ ഈ നാട്ടുകാരിയെ അല്ല എന്ന ഭാവത്തിലാണ് അവളുടെ ഇരുപ്പ്. അച്ഛന്റെ ഡയലോഗ് കേട്ടപ്പോൾ ചിരി വന്നെങ്കിലും ആ വന്ന ചിരിയെ അടക്കി പിടിച്ചു അവൾ ഭക്ഷണം കഴിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. അവൻ അവന്റെ ജാള്യത മാറ്റുവാനായി അച്ഛനോടും അമ്മയോടും പറഞ്ഞു. " ആ അമ്മേ ഇന്ന് തന്നെ ഞങ്ങൾ വീട്ടിലേക്ക് പോകും ട്ടാ... എന്റെ കൂട്ടുക്കാരൻ വിളിച്ചിരുന്നു.... ഒരു ക്ലയന്റിനെ കാണാൻ കൊച്ചി വരെ ഒന്ന് പോണം.... എന്റെ ഫയൽസ് എല്ലാം വീട്ടിലാണ്.... " അവൻ പറഞ്ഞു തീർന്നതും അമ്മു ഞെട്ടലോടെ അവന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. ' ഓ ഭാഗ്യം ഇപ്പോഴെങ്കിലും അതിൽ നിന്നും തല ഉയർത്തിയല്ലോ.... ' അവളുടെ മുഖത്തപ്പോൾ ദയനീയ ഭാവമായിരുന്നു. അവൾ നിസ്സഹായതയോടെ വേണ്ട എന്നർത്ഥത്തിൽ അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും തല ചലിപ്പിച്ചു. അവനു അത് കണ്ടിട്ട് പാവം തോന്നിയെങ്കിലും ഈ മീറ്റിംഗ് അത്രത്തോളം ഇമ്പോര്ടന്റ്റ്‌ ആയതുകൊണ്ട് അവൻ ആ തീരുമാനത്തിൽ തന്നെ ഉറച്ചു നിന്നു.അതുകൊണ്ട് അവളെ മൈൻഡ് ആക്കാതെ അച്ഛന്റെയും അമ്മയുടെയും പ്രതികരണം എന്താണെന്നറിയാൻ അവരെ നോക്കി ഇരുന്നു. ' പിന്നെ ഇയാളങ് തീരുമാനിച്ചാൽ മതിയല്ലോ... പൊട്ന്ന് ഞാൻ വരൂല... ' അവൾ അതും മനസ്സിൽ ചിന്തിച്ചുകൊണ്ട് ചുണ്ടു പിളർത്തി അമ്മയെ നോക്കി. അമ്മുവിനെ നോക്കികൊണ്ടിരുന്ന കാശി അവളുടെ കുഞ്ഞു കുട്ടികളെ പോലെ ചുണ്ടു പിളർത്തിയുള്ള നോട്ടം കണ്ടതും അവളോട് അതിയായ വാത്സല്യം അവന് തോന്നി പോയി. " അത് എങ്ങനെയാ മോനെ ഇന്നലെ വൈകുനേരം നിങ്ങൾ വന്നതല്ലേ ഉള്ളൂ.... അപ്പോഴേക്കും പോവാ എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞാൽ എങ്ങനെയാ..... " അവളുടെ മുഖം കണ്ട അമ്മ സങ്കടത്തോടെ കാശിയെ നോക്കി പറഞ്ഞു. " എന്ന നിങ്ങൾ ഒരു കാര്യം ചെയ്യ്..... മോൻ പൊയ്ക്കോ... വൈകുനേരം മീറ്റിംഗ് ഒക്കെ കഴിഞ്ഞ് വന്ന് ഇവളെ കൊണ്ടോയാൽ മതി.... അത് വരെ അവൾ ഇവിടെ നിന്നോട്ടെ..... " അച്ഛൻ അങ്ങനൊരു നിർദേശം ഉന്നയിച്ചതും അവൻ അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് എന്നാൽ അങ്ങനെ ആയിക്കോട്ടെ എന്നും പറഞ്ഞ് അവൻ ഭക്ഷണം കഴിക്കുവാ തുടങ്ങി . അവൻ സമ്മതമറിയിച്ചതും അവൾക്ക് തുള്ളി ചാടാനൊക്കെ തോന്നിയെങ്കിലും അതെല്ലാം അടക്കി വെച്ച് അവൾ ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നതും ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിച്ചു. " അയ്യോ മോൻ എന്തെ നിർത്തിയെ... കുറച്ചു കൂടെ കഴിക്ക്.... " അവർ വാത്സല്യത്തോടെ അവനോട് പറഞ്ഞു. " ഏയ്‌ വേണ്ട അമ്മേ... എന്റെ വയർ നിറഞ്ഞു..... " ഒരു പുഞ്ചിരിയോടു കൂടി അതും പറഞ്ഞവൻ കൈ കഴുകുവാനായി പോയി. അവളും വേഗം കഴിച്ചു കൈ കഴുകി നേരെ മുറിയിലേക്ക് പോയി. അവിടെ ചെന്ന് കുറച്ചു നേരം ഫോണിൽ തോണ്ടി ഇരുന്നു. അപ്പോഴാണ് ആമി വിളിക്കുന്നത്. അവൾ അപ്പോൾ തന്നെ കാൾ അറ്റൻഡ് ചെയ്തു. " ഹലോ ചേച്ചിയെ ..... " കാൾ എടുത്തപ്പോൾ തന്നെ പിച്ചക്കാർ അമ്മേ എന്ന് വിളിക്കുന്നത് പോലുള്ള വിളിയാണ് കേട്ടത്. " ആ പറയടി.... " ഞാൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു. " ചേച്ചി വേഗം ഇങ്ങോട്ട് വാ ന്നെ.... ചേച്ചി ഇല്ലാഞ്ഞിട്ട് ഒരു സുഖല്യ... " " ആ ഞങ്ങൾ ഇന്ന് വൈകുനേരം തന്നെ അങ്ങോട്ട് വരുന്നുണ്ട് ട്ടാ... അല്ല അപ്പൊ നി ഇന്ന് കോളേജിൽ പോയില്ലേ....? " " ആ ഞാൻ ഇപ്പൊ കോളേജിൽ ആണ്.... ക്ലാസ്സിൽ ഭയങ്കര ബഹളം അപ്പൊ ഒരു ഒഴിഞ്ഞ മൂലയിൽ ഇരുന്ന ഞാൻ വിളിക്കുന്നെ... ആ പിന്നെ ഇണ്ടല്ലോ അന്ന് ചേച്ചി അമ്പലത്തിൽ വെച്ചുണ്ടായ സംഭവം പറഞ്ഞിരുന്നില്ലേ... അന്ന് ചേട്ടൻ എന്തിനാ ദേഷ്യപ്പെട്ടു ആളുടെ അടുത്ത് നിന്നും പോന്നത് എന്ന് ഞാൻ കണ്ടു പിടിച്ചു ട്ടോ.... " അവൾ ഭയങ്കര ഗമയിൽ പറഞ്ഞതും ഞാൻ ആകെ എക്സയ്റ്റഡ് ആയി..... " ആണോ... അന്ന് എന്തിനാ നിന്റെ ചേട്ടൻ അപ്പോൾ ദേഷ്യപ്പെട്ടെ....? " ഞാൻ ആകാംഷയിൽ അവളോട് ചോദിച്ചു. " ആ ആദ്യം ചേച്ചി ഇങ്ങോട്ട് വരാം നോക്ക് അപ്പൊ പറയാട്ടോ.... ശെരി ചേച്ചി ഞാൻ വെക്കുവാണെ മിസ്സ്‌ ഇപ്പോൾ വരും... ബൈ " അവൾ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞതും എനിക്കും ചിരി വന്നു... " ഓക്കേ ബൈ ബൈ.... " അവൾ കാൾ കട്ട്‌ ചെയ്തതും ഞാൻ ഫോൺ ഒരു വശത്തേക്ക് മാറ്റി വെച്ച് കിടക്കയുടെ ഒരു വശത്തു കിടന്നു. അപ്പോഴും എന്റെ ചിന്തകൾ അന്നത്തെ ദിവസത്തെ ചുറ്റിപറ്റിയായിരുന്നു. ' എന്നാലും എന്തിനായിരിക്കും അത്രയും നേരം ചിരിച്ചുകൊണ്ട് സംസാരിച്ച് നിന്ന കാശിയുടെ മുഖം മാറിയത്... എന്തിനായിരിക്കും ദേഷ്യത്തിൽ അവിടെ നിന്നും പോന്നത്.... ' എന്നിങ്ങനെയുള്ള പല വിധ ചിന്തകൾ എന്റെ മനസിനെ അലട്ടി കൊണ്ടിരുന്നു. ഇനി വീട്ടിൽ എത്തി അവളിൽ നിന്നും ആ കാര്യം അറിയാതെ എനിക്ക് ഒരു മനസമാധാനവും ഉണ്ടാവില്ല ല്ലോ എന്റെ ദൈവമെ..... അവൾ കുറച്ചു നേരം കണ്ണടച്ച് കിടന്നു.കുറച്ചു നേരം കിടന്നപ്പോഴേക്കും അവൾ ചെറു മയക്കത്തിലേക്ക് വീണിരുന്നു. പിന്നീട് എന്തോ തട്ടലും മുട്ടലും കേട്ടാണ് അവൾ കണ്ണു തുറക്കുന്നത് ഇത്രയും നേരം താൻ ഉറങ്ങുകയായിരുന്നു എന്ന് മനസിലായപ്പോൾ അവൾ ഞെട്ടലോടെ കിടക്കയിൽ എഴുന്നേറ്റിരുന്നു.തിരിഞ്ഞു നോക്കിയപ്പോൾ കാണുന്നത് ഷർട്ടിന്റെ സ്ലീവ്സ് മടക്കി വെക്കുന്ന കാശിയെയാണ്. അവനാണ് എന്നറിഞ്ഞതും അവൾ പുച്ഛത്തിൽ ഫോൺ എടുത്ത് അതിൽ ഇൻസ്റ്റയിൽ റീൽസ് ഇരുന്നു കാണുവാൻ തുടങ്ങി. ജാഡ കാണിച്ചു ഇരുന്നെങ്കിലും ശബ്ദമൊന്നും കേൾക്കാത്തായപ്പോൾ അവൾ ഇടക്കണ്ണിട്ടു അവൻ എന്താണ് ചെയ്യുന്നതെന്ന് നോക്കി.അവൾ നോക്കിയതും കാണുന്നത് കൈകൾ രണ്ടും മാറിൽ പിണച്ചു കെട്ടി തന്നെ തന്നെ നോക്കി നിൽക്കുന്ന കാശിയെയാണ്. അത് കണ്ടതും അവൾ വേഗം അവനിൽ നിന്നും കണ്ണുകൾ എടുത്തു മാറ്റി ഫോണിലേക്ക് കണ്ണും നട്ടിരുന്നു. ' അയ്യേ എന്താ നീ ഇപ്പൊ ചെയ്തേ... നാണം കേട്ടല്ലോ ഈശ്വരാ ഇനി എങ്ങനെ ഞാൻ അവന്റെ മുഖത്തു നോക്കും.... ശേ മോശം മോശം.... ഛെ....  ' അവൾ ചമ്മൽ മറക്കാനെന്ന വണ്ണം ഫോണിൽ നോക്കി ഇരിക്കുകയാണെങ്കിലും മനസ്സിൽ മുഴുവനും അവന് മുന്നിൽ നാണം കേട്ടതായിരുന്നു.പിന്നെയും ശബ്ദമൊന്നും കേൾക്കാതായപ്പോൾ തല ചെരിച്ചു നോക്കിയപ്പോൾ കാണുന്നത് ടേബിളിൽ ഇരുന്ന ഫോൺ എടുത്ത് മുറിയിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി പോകുന്നവനെയാണ്.അവന്റെ അവഗണന അവളിൽ ചെറു നോവ് തീർത്തെങ്കിലും അവൾ അതിനെ വകവെക്കാതെ കിടക്കയിൽ നിന്നും എഴുന്നേറ്റ് മുറിയിൽ നിന്നും പുറത്തേക്കിറങ്ങി നേരെ താഴേക്ക് നടന്നു.നടക്കുന്ന സമയമെല്ലാം അവളുടെ ചിന്തകളിൽ അവൾ മാത്രമായിരുന്നു. ' എന്നാലും അവൻ എന്താ ഒന്ന് പറയുക പോലും ചെയ്യാതെ പോയത്.... ഞാൻ എന്താ പുക ആണോ.... ഒന്ന് നോക്കെങ്കിലും ചെയ്യാർന്നു.... ജാഡ തെണ്ടി.... കടുവ മുരടൻ.... ' അവൾ ഇതെല്ലാം ചിന്തിച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോഴേക്കും അടുക്കളയിൽ എത്തിയിരുന്നു. അടുക്കളയിൽ ചെന്ന് അമ്മയെ സഹായിച്ചും വീട്ടിലെ വിശേഷങ്ങൾ അമ്മയോട് പങ്കു വെച്ചും അവൾ സമയം തള്ളി നീക്കി.ഇനി എന്നാണ് ഇങ്ങോട്ടൊരു വരവ് എന്നറിയില്ലല്ലോ.... അതിനിടയിൽ അവൾ ആലോചിക്കാതിരുന്നില്ല. എന്തിനാണ് ഇങ്ങനൊരു നിയമം. വിവാഹ ശേഷം ഭാര്യ ഭർത്താവിന്റെ വീട്ടിൽ താമസിക്കുന്ന ഏർപ്പാട്.... ഭർത്താവിന് ഭാര്യയുടെ വീട്ടിൽ താമസിച്ചൂടെ.... കല്യാണം കഴിഞ്ഞ് ഞാൻ ഈ വീട്ടിലേക്ക് വന്നപ്പോൾ ഞാൻ വെറുമൊരു അഥിതിയായി മാറിയോ എന്നൊരു തോന്നൽ.... സങ്കടം വരുന്നുണ്ട് പക്ഷെ എന്ത് ചെയ്യാൻ ഈ സമൂഹത്തിൽ ഇങ്ങനെയൊക്കെയല്ലേ.... അവളുടെ ചിന്തകൾ ദിശ മാറി സഞ്ചരിക്കാൻ തുടങ്ങിയതും അവൾ ആ ചിന്തകളെയെല്ലാം മനസ്സിൽ നിന്നും ആട്ടി പായിച്ചു അമ്മായുടെ കൂടെ അടുക്കള ജോലിയിൽ വ്യാപ്രിതയായി. തുടരും...... #📙 നോവൽ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ

*ഈ സ്നേഹകുടകീഴിൽ...💚☂️* ഭാഗം : 2 ✍️ റിൻസി പ്രിൻസ് താൻ ഞെട്ടണ്ട ഞാൻ ഉദ്ദേശിച്ചത് മറ്റൊന്നുമല്ല ഇത്രയും സുന്ദരിയായ പറയാൻ ഒരു പ്രശ്നങ്ങളും ഇല്ലാത്ത തന്നെ പോലെ ഒരു പെൺകുട്ടിയെ എനിക്ക് ഇഷ്ടമായില്ല എന്ന് ഞാൻ പറഞ്ഞാൽ ആരും വിശ്വസിക്കില്ല എന്നാണ് ഉദ്ദേശിച്ചത്.... ജീവന്റെ മറുപടി കേട്ടപ്പോൾ അവൾക്ക് ഭയമാണ് തോന്നിയത്... ഇയാൾ എന്തിനുള്ള പുറപ്പാടാണ്.. ഞാനിപ്പോൾ ഇഷ്ടമല്ലെന്ന് പറഞ്ഞു എന്ന് തന്നെ ഇരിക്കട്ടെ ഇനിയും ഒരു ആലോചന വരും... അവരോടും താൻ ഇങ്ങനെ പറയുമോ....? അതിനു മുൻപ് ഞാൻ കാര്യം വീട്ടിൽ പറയും... എൻറെ ഇഷ്ടത്തിന് അപ്പുറം മറ്റൊന്നിനും അമ്മ നിൽക്കില്ലെന്ന് തന്നെയാണ് എൻറെ വിശ്വാസം.... എങ്കിൽ ഈ ആലോചന വന്നപ്പോൾ അത്‌ ചെയ്തൂടാരുന്നോ...? വെറുതെ എന്റെ കുറച്ച് പെട്രോൾ കത്തിച്ചു കളഞ്ഞല്ലോ.... ഇപ്പോൾ പെട്രോളിന് ഒക്കെ തീ പിടിച്ച വിലയാണ് കൊച്ചേ.... അവൻ അങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ അവൾ അറിയാതെ വിളറി പോയിരുന്നു.... ഞാൻപോലുമറിയാതെ പെട്ടെന്ന് വന്ന ഒരു വിവാഹാലോചന ആണ്... ഇന്നലെ ആണ് അറിയുന്നത് ഇന്ന് വരുമെന്ന് പോലും.. എനിക്ക് അപ്പോൾ ഒന്നും പറയാൻ കഴിഞ്ഞിരുന്നില്ല..... അവളുടെ നിസ്സഹായ അവസ്ഥ ആ വാക്കുകളിൽ നിന്ന് തന്നെ അവന് മനസ്സിലാകുമായിരുന്നു.... ഞാൻ പറയാം...., എനിക്ക് കുഴപ്പമൊന്നുമില്ല.... തന്നെ എനിക്ക് ഇഷ്ടമായില്ല എന്ന് ഞാൻ അവരോട് കള്ളം പറഞ്ഞേക്കാം.... അവസാനം അവൻ പറഞ്ഞ "കള്ളം പറഞ്ഞേക്കാം " എന്ന വാക്ക് അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി ആണ് പറഞ്ഞത്.... അവൾക്ക് അത് കേട്ടപ്പോൾ എന്തോ വല്ലായ്മ തോന്നിയിരുന്നു... താങ്ക്സ് മ്.. വരുത്തിവെച്ച ഒരു ചിരിയോടെ സോന അത് പറഞ്ഞപ്പോൾ... അവൻ തിരിച്ചും ഒരു പുഞ്ചിരി സമ്മാനിച്ചിരുന്നു... എനിക്കൊരു നിർബന്ധമുണ്ടായിരുന്നു ഞാൻ ആദ്യമായി പെണ്ണ് കാണുന്ന കുട്ടിയെ തന്നെ വിവാഹം കഴിക്കണമെന്ന്... എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും കർത്താവ് നടത്തി തരില്ലല്ലോ അല്ലേ... ജീവൻ ആ പറഞ്ഞതിന് സോനയുടെ മുൻപിൽ മറുപടി ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.... അവൾ അവനെ നോക്കി ഒരു നനഞ്ഞ ചിരി ചിരിച്ചു കാണിച്ചു... ഈ കാര്യം ഞാൻ ഡീൽ ചെയ്തോളാം.... താൻ ആ പയ്യനോട് എത്രയും പെട്ടെന്ന് വീട്ടിൽ വന്ന് പ്രോസീഡ് ചെയ്യാൻ പറയു..... അവൻ അങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോഴാണ് അവൾക്ക് ശ്വാസം നേരെ വീണത്.... ഹൃദയം നിറഞ്ഞ ഒരു പുഞ്ചിരി അവൻ അവൾക്ക് സമ്മാനിച്ചു... ഇപ്പോഴാണ് സമാധാനമായത് അല്ലേ... ആ പുഞ്ചിരി കാണുമ്പോൾ തന്നെ അത് മനസ്സിലാകും.... ജീവൻ സത്യം പറഞ്ഞപ്പോൾ അവൾ വല്ലാതെ ആയിപോയി... എന്താണെങ്കിലും തൻറെ സിൻസിയാരിറ്റി എനിക്ക് ഒരുപാട് ഇഷ്ടമായി... ഇപ്പോഴത്തെ പല പെൺകുട്ടികൾക്ക് ഇല്ലാത്ത ഒന്നാണത്.... ജീവന് ഒപ്പം അകത്തേക്ക് നടക്കുമ്പോൾ അവളുടെ മനസ്സിൽ ചെറിയൊരു പ്രതീക്ഷ നാമ്പിട്ടിരുന്നു... ഇനി എത്രയും പെട്ടെന്ന് സത്യയെ വിളിച്ച് വീട്ടിൽ വന്ന് സംസാരിക്കാൻ പറയണം അവൾ മനസ്സിൽ ഉറപ്പിച്ചിരുന്നു..... അകത്തേക്ക് കയറുമ്പോൾ എല്ലാവരും ഓരോ ചർച്ചയിലായിരുന്നു... അപ്പോൾ ബാക്കി കാര്യങ്ങൾ ഞങ്ങൾ ഫോണിൽ അറിയിക്കാം.... ജോൺസൺ പറഞ്ഞു.... പോകുന്നതിനു മുൻപ് ലീന അവളുടെ അടുത്തേക്ക് വന്ന് കയ്യിൽ പിടിച്ച് പറഞ്ഞു മോളെ ഞങ്ങൾക്ക് ഒരുപാട് ഇഷ്ടമായി..... ഞങ്ങൾ ഇപ്പോൾ പോകുന്നുവെന്നേയുള്ളൂ.... ഉടനെ തന്നെ തിരിച്ചു വരും.... മോളെ ഇവിടെ നിന്ന് കൂട്ടി വീട്ടിലേക്ക് കൂട്ടിക്കൊണ്ടുപോകാൻ.... സോനയുടെ ഹൃദയം നിലച്ചുപോയി അത്‌ കേട്ടപ്പോൾ... പോട്ടെ ചേച്ചി.... ജീന അവളുടെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു പറഞ്ഞു... അവൾ തലയാട്ടി... ഇറങ്ങുന്നതിനു മുൻപ് ജീവൻ അവൾക്ക് നേരെ ഒരു നോട്ടം നോക്കാനും മറന്നിരുന്നില്ല.... ആ നോട്ടം അവൾക്ക് അസഹ്യത ഉളവാക്കുന്നതായിരുന്നു... അവർ പോയതിനു ശേഷവും ചർച്ച വിവാഹത്തെക്കുറിച്ച് തന്നെയായിരുന്നു.... നല്ല കൂട്ടരാണ്.... ചെറുക്കൻ കാണാൻ നല്ലതാണ്... നല്ല ജോലി... അതിന്റെ അഹങ്കാരം ഇല്ലാത്ത സ്വഭാവം.... അങ്ങനെ ചർച്ചകൾ നീണ്ടു.... ഇതെല്ലാം കേൾക്കുമ്പോൾ വല്ലാത്ത അസഹ്യത തോന്നുന്നതായി സോനക്ക് തോന്നിയിരുന്നു.... അവൾ മുറിയിലേക്ക് പോയി.... ഒരിക്കൽ കൂടി ഫോണെടുത്ത് സത്യയുടെ നമ്പറിലേക്ക് വിളിച്ചു... സ്വിച്ച് ഓഫ് തന്നെ ആണ്.... ചേച്ചി എന്താ ആലോചിക്കുന്നത്.... അകത്തേക്ക് കയറി വന്ന സെറയുടെ ചോദ്യമാണ് മനസ്സിനെ ഓർമ്മകളിൽ നിന്നും ഉണർത്തിയത്.... ഒന്നുമില്ല വെറുതെ... എല്ലാവരും പറയുന്നത്... ചേച്ചിയുടെ ഭാഗ്യമാണ് ഈ ആലോചന എന്നാണ്.... ആലോചിച്ചപ്പോൾ എനിക്കും തോന്നി... അതാണ് സത്യം എന്ന്... ആ ചേട്ടനെയും വീട്ടുകാരെയും ഒക്കെ കാണുമ്പോൾ തന്നെ അറിയാം നല്ല ആളുകളാണെന്ന്.... മാത്രവുമല്ല നല്ല ജോലിയും ഉണ്ട്... കാണാനും സ്മാർട്ട്.... പിന്നെ ചേച്ചിക്ക് സമ്മതിക്കുന്നത് അല്ലേ നല്ലത്.... മനസ്സിൽ ഒരാളെ വെച്ച് മറ്റൊരാളെ വിവാഹം കഴിക്കാൻ അത്രയ്ക്ക് തരംതാണ പെൺകുട്ടി ഒന്നുമല്ല ഞാൻ..... അവളുടെ മനസ്സിലെ ദേഷ്യം ആ വാക്കുകളിൽ നുരപൊങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു... ആ ആലോചന ഞാൻ മുടക്കി വിട്ടിട്ടുണ്ട്... എങ്ങനെ...? അത്ഭുതത്തോടെ സെറ ചോദിച്ചു.. ഞാൻ ആ ചെറുക്കനോട് കാര്യങ്ങളെല്ലാം തുറന്നു പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.... അയാൾ മാന്യൻ ആയതുകൊണ്ട് കാര്യങ്ങളൊക്കെ മനസ്സിലായി.... ഇനി എത്രയും പെട്ടെന്ന് അടുത്ത ആലോചന വരും മുൻപ് വീട്ടിൽ അമ്മയോട് കാര്യങ്ങൾ അവതരിപ്പിക്കണം.... സോന അത് പറഞ്ഞ് പുറത്തേക്കിറങ്ങി പോകുമ്പോൾ എങ്ങനെയെങ്കിലും ഈ വിവാഹം നടന്നിരുന്നെങ്കിൽ എന്ന് അറിയാതെ സെറ മനസ്സുകൊണ്ട് ആഗ്രഹിച്ചു പോയിരുന്നു.... ☂️☂️☂️☂️☂️ കാറിൽ പോകുമ്പോൾ മുഴുവൻ ജീനക്കും ലീനയ്ക്കും പറയാനുണ്ടായിരുന്നത് സോനയുടെ വിശേഷങ്ങൾ ആയിരുന്നു... അവളുടെ മൂക്ക്, ചെവി,മുടി, അങ്ങനെ കുറെ കാര്യങ്ങളെ പറ്റി.... അങ്ങനെ വർണ്ണന നീണ്ടുപോയി.... കേൾക്കുമ്പോൾ ജീവന് ആദ്യം ചിരിയാണ് വന്നത്..... എന്താണെങ്കിലും ആ കുട്ടി നിനക്ക് നന്നായി ചേരും.... കാണാൻ നല്ല സുന്ദരിയാണ്.... ഉത്സാഹത്തോടെ ലീന പറഞ്ഞു... ജീവൻ മറുപടി ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.... നന്നായി ചേരും പക്ഷേ കർത്താവ് കൂട്ടിച്ചേർക്കുമോ എന്ന് മാത്രം അറിയില്ല.... അവൻ മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു... നമുക്ക് എത്രയും പെട്ടെന്ന് തന്നെ അവരോട് വിവാഹത്തിന് സമ്മതമാണെന്ന് പറയണം... ലീന പറഞ്ഞു... നിക്കട്ടെ.... കുറച്ചു കഴിയട്ടെ... ജീവന്റെ മറുപടി എല്ലാവരിലും ഒരു ആശങ്ക ഉണർത്തി... അതെന്താ നീ അങ്ങനെ പറഞ്ഞത്.... നിനക്ക് ആ കൊച്ചിനെ ഇഷ്ടമായില്ലേ....? അങ്ങനെ കാണുന്ന മാത്രയിൽ ഇഷ്ടം ആവാൻ എനിക്ക് അവളെ വർഷങ്ങളുടെ പരിചയം ഒന്നും ഇല്ലല്ലോ... മണിക്കൂറുകൾകൊണ്ട് ഒരാളെ മനസ്സിലാക്കാനുള്ള യന്ത്രം ഒന്നും നമ്മുടെ നാട്ടിൽ ഇറങ്ങിയിട്ടും ഇല്ല.... അതുകൊണ്ടാണ് കുറച്ച് പതുക്കെ പറയാം എന്ന് പറഞ്ഞത്... പിന്നെ പെട്ടന്ന് പറഞ്ഞാൽ നമ്മുടെ വെയിറ്റ് പോകില്ലേ..? അവർ എന്ത് കരുതും നമ്മൾ വിളിച്ചു പറയാം എന്ന് പറഞ്ഞതല്ലേ.... ലീന തന്റെ ആശങ്ക മറച്ചു വച്ചില്ല... നമ്മളിന്നു തന്നെ വിളിച്ചുപറയാമെന്ന് ഒന്നും അവരോട് പറഞ്ഞിട്ടില്ലല്ലോ.... അത് പറഞ്ഞതും ഉള്ളിലെ സന്തോഷം എല്ലാവരുടെയും ചെറുതായി കെട്ടടങ്ങിയാതായി അവനറിഞ്ഞു... അവൻറെ നെഞ്ചിലും ഒരു വേദന അനുഭവപ്പെട്ടു.... ☂☂☂☂☂ വൈകുന്നേരം കാതറിൻ മോളെയും കൊണ്ട് സോഫിയും ക്രിസ്റ്റിയും പോകാനിറങ്ങിയപ്പോൾ എല്ലാ മുഖങ്ങളും ഒരുപോലെ മങ്ങി... സോന എല്ലാ വിഷമങ്ങളും മറന്നത് കാതറിൻ മോളുടെ നിഷ്കളങ്ക ചിരിയിൽ ആണ്... അവൾ പോകാൻ ഇറങ്ങിയപ്പോൾ അവൾക്ക് സങ്കടം തോന്നി..... ഇന്ന് ഒരു ദിവസം നിന്നിട്ട് പോയാൽ പോരെ മോനേ... ആനി ക്രിസ്റ്റിയോട് ചോദിച്ചു... ഒട്ടും സമയം ഇല്ലാത്തതുകൊണ്ടാണ് അമ്മയ്ക്ക് അറിയാമല്ലോ... വീട്ടിൽ മമ്മി ഒറ്റക്ക് അല്ലേ... വേണെങ്കിൽ ഇവളും മോളും ഇന്നിവിടെ നിൽക്കട്ടെ... ശരിയാണ് വയ്യാതെ കിടക്കുന്ന ആളുകൾ ഉള്ളപ്പോൾ എങ്ങനെയാണ് എവിടെയെങ്കിലും നിൽക്കുന്നത്... അത്‌ വേണ്ട മോനേ... നീ വരുന്നത് തന്നെ വല്ലപോഴും അല്ലേ... ഇവളുടെയും കൊച്ചിന്റെയും കൂടെ നില്കാൻ ഓടി പിടിച്ചു വരുന്നത് അല്ലേ .. ആനി സ്വയം പറഞ്ഞു... പോകുന്നതിനു മുൻപ് കാതറിൻ മോൾക്കായി ആനി എന്തൊക്കെയോ പൊതിഞ്ഞുകെട്ടി നൽകിയിരുന്നു.... എല്ലാവരോടും യാത്ര പറഞ്ഞ് ഇറങ്ങിയപ്പോൾ വീട്ടിൽ വീണ്ടും സെറയും സോനയും ആനിയും മാത്രമായി.... എങ്ങനെ ആനിയോട് സത്യയെ പറ്റി പറഞ്ഞു തുടങ്ങുമെന്ന് സോനക്ക് ഒരു നിശ്ചയവും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല... എതിർക്കും എന്നുള്ള കാര്യം ഉറപ്പാണ്... ഒന്നാമത്തെ മറ്റൊരു ജാതി... പെട്ടെന്നാണ് ഫോൺ ബെല്ലടിച്ചത്... ഇരുന്നിടത്തുനിന്ന് ഓടുകയായിരുന്നു.... ആഗ്രഹിച്ച പേര് ഡിസ്പ്ലേയിൽ കണ്ടപ്പോൾ അല്പം മാറി നിന്നാണ് സംസാരിച്ചത്... ഫോണെടുത്തു.. " ഇന്ന് നിന്റെ പെണ്ണുകാണൽ ആയിരുന്നോ? ആദ്യം ചോദ്യം വന്നത് അതായിരുന്നു... "സത്യ..... " ഒരുവാക്കും നീ എന്നോട് ശബ്ദിച്ചു പോകരുത്.... ഏതോ ഒരുതൻറെ മുൻപിൽ കെട്ടി ഒരുങ്ങി നിന്നപ്പോൾ നീ എന്താ കരുതിയത്.... എന്നെ അങ്ങ് പൊട്ടനാക്കാം എന്നോ...? ഇതുവരെ തനിക്ക് പരിചയമില്ലാത്ത ഒരു സ്വരത്തിൽ ആയിരുന്നു ആ നിമിഷം അവൻറെ വർത്തമാനം... ഒരു നിമിഷം മനസ്സിൽ നുരപൊങ്ങിയ വികാരം എന്തായിരുന്നു എന്ന് സോനയ്ക്ക് മനസ്സിലായില്ല.... വേദനയാണോ ദേഷ്യം ആണോ എന്നൊന്നും തനിക്ക് അറിയില്ല.... ഇടയ്ക്കിടെ ദേഷ്യം വരുമ്പോൾ അവൻ ഉപയോഗിക്കുന്ന ചില വാക്കുകൾ തനിക്ക് അസഹ്യമായി തോന്നാറുണ്ട്.... പലപ്പോഴും അത് മാത്രമേ അവന്റെ ഒരു പോരായ്മയായി താൻ കണ്ടിട്ടുള്ളൂ.... ഇപ്പോൾ പറഞ്ഞ വാക്കും അതുപോലെതന്നെ അലോസരപ്പെടുത്തുന്ന ഒന്നാണ്.... ഈ ഒരു വിവാഹം നടക്കാതിരിക്കാൻ വേണ്ടി താൻ എത്രത്തോളം കഷ്ടപ്പെട്ടു എന്ന് തനിക്കും ഈശോയ്ക്കും മാത്രമേ അറിയൂ.... സോന മനസ്സിലോർത്തു.... നിൻറെ വായിൽ എന്താ പഴം പുഴുങ്ങി വച്ചേക്കുവാനോ.... അല്ലാത്തപ്പോൾ നൂറനാക്കാണല്ലോ.... ഇപ്പോൾ നിനക്ക് ഒന്നും പറയാനില്ലേ... സ്ഥിരം കാമുകി ഡയലോഗ് പോലെ നിനക്ക് വേറെ പെണ്ണിനെ കിട്ടും എന്ന് പറയാനാണെങ്കിൽ എത്രയും പെട്ടെന്ന് ഫോൺ വെച്ചോ... എനിക്ക് അത്‌ കേൾക്കണ്ട... സത്യ തുടരുകയാണ്.... എനിക്ക് അത്യാവശ്യമായി ഒന്ന് കാണണം.... നേരിട്ട് പറയാനുള്ള പുറപ്പാടിലാണ് അപ്പോൾ നീ.... ആ സംസാരം കേട്ടപ്പോൾ ദേഷ്യമാണ് തോന്നിയത്.... എന്തൊരു കഷ്ടമാണ് ഇത്.... ഞാൻ ഇന്നലെയാണ് വിവാഹാലോചന യെ പറ്റി അറിയുന്നത് പോലും.... ഇന്ന് രാവിലെ മുതൽ ഞാൻ നിന്നെ വിളിക്കുകയാണ് സത്യ... അപ്പോഴെല്ലാം ഫോൺ സ്വിച്ച് ഓഫ് ആയിരുന്നു.... പിന്നെ ഞാൻ എന്ത് ചെയ്യും....? ഇവിടെ എല്ലാവരും വന്നിരുന്നു...? ചേട്ടായിയും ചേച്ചിയും ഒക്കെ... ഞാൻ എങ്ങനെയാണ് ഇറങ്ങിവന്നു നിന്നെ ഒന്ന് കാണുന്നത്.... ഫോൺ വിളിച്ച് സംസാരിക്കുക അല്ലാതെ മറ്റൊരു മാർഗ്ഗവുമില്ലായിരു ന്നു മുൻപിൽ.... ഫോൺ വിളിച്ചപ്പോൾ മുഴുവൻ ഓഫ്‌... പിന്നെ ഞാൻ എന്ത് ചെയ്യും....? അവരുടെ മുൻപിൽ പോയി നിൽക്കുക അല്ലാതെ ആ നിമിഷം എനിക്ക് മറ്റ് മാർഗങ്ങളൊന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.... എങ്കിലും നിനക്ക് എങ്ങനെ തോന്നി... ആ ശബ്ദത്തിലെ ദേഷ്യം തെല്ലൊന്ന് ഒതുങ്ങിയിട്ടുണ്ട് എന്ന് സോനക്ക് മനസ്സിലായിരുന്നു... സത്യ.... അതിനുശേഷമാണ് അവൾ വിളിച്ചത്... താൽപര്യമില്ലെങ്കിലും ആ സ്വരത്തിൽ തന്നോടപ്പം ദേഷ്യം ഇല്ല എന്ന് അവൾക്ക് തോന്നിയിരുന്നു.... കുടിച്ചിട്ടുണ്ടോ നീ... വേറൊരുത്തനെ മുൻപിൽ പോയി കെട്ടി ഒരുങ്ങി നിന്നു എന്നറിയുമ്പോൾ പിന്നെ ഞാൻ ഇവിടെ തുള്ളിച്ചാടി സന്തോഷിക്കണോ? സത്യമായും എൻറെ അവസ്ഥ അത്‌ ആയതുകൊണ്ടാണ്... സമ്മതിച്ചു എനിക്ക് നാളെ ഒന്ന് കാണണം.... അല്ലെങ്കിലും ഞാൻ അങ്ങോട്ട് പറയാൻ തുടങ്ങുകയായിരുന്നു അത്.... നമുക്ക് നേരിൽ കാണണമെന്ന്... നാളെ ക്ലാസ്സ് കഴിയുമ്പോൾ നീ ബസ്റ്റോപ്പിൽ നിന്നാൽ മതി... ഞാൻ അവിടേക്ക് വരാം... ശരി.... ☂☂☂☂☂ ബാൽക്കണിയിൽ ഇരുന്ന് നിലാവുള്ള നക്ഷത്രങ്ങളെ നോക്കി നിൽക്കുകയായിരുന്നു ജീവൻ... " ആദ്യമായി കണ്ടപ്പോൾ തന്നെ ഇഷ്ടം തോന്നിയ ഒരു പെണ്ണ്.... അവളാണ് തന്നോട് പറഞ്ഞത് വേറൊരുത്തനെ ഇഷ്ടമാണെന്ന്.... അവനു വേണ്ടി അവളെ ഇഷ്ടമായില്ല എന്ന് താൻ പറയണം എന്ന്.... അടുക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്തോറും തന്നിൽനിന്ന് അവൾ അകന്നു പോവുകയാണല്ലോ.... എങ്കിലും അവളുടെ ചിരിച്ച മുഖം മനസ്സിൽ ഓർത്തപ്പോൾ എവിടെയോ അവനൊരു സന്തോഷം തോന്നിയിരുന്നു.... ☂☂☂☂☂ പിറ്റേന്ന് ക്ലാസ്സ് കഴിഞ്ഞ് ബസ്റ്റോപ്പിൽ നിൽക്കുമ്പോഴാണ് സത്യയുടെ ഫോൺകോൾ വന്നത്..... അപ്പോൾ തന്നെ എടുത്തു.... ഞാനിപ്പോൾ വണ്ടിയും ആയിട്ട് വരും... നീ കുറച്ചു നേരം കൂടി വെയിറ്റ് ചെയ്താൽ മതി... ബൈക്കിലോ... അതൊന്നും വേണ്ട സത്യ... ശരിയാവില്ല... ഞാൻ ആ കോഫി ഷോപ്പിന് ഉള്ളിൽ കാണും.... നീ അവിടേക്ക് വന്നാൽമതി.... ഒരുമിച്ച് ബൈക്കിലിരുന്ന് പോയത് ആരെങ്കിലും കണ്ടാൽ അതു മതി.... അവളുടെ മറുപടി കേട്ടപ്പോൾ അവന് ദേഷ്യമാണ് തോന്നിയത് പക്ഷേ അത് പുറത്തുകാണിക്കാതെ ശരി എന്ന് പറഞ്ഞ് അവൻ ഫോൺ വച്ചു.... അപ്പോൾ തന്നെ അടുത്ത് കണ്ട കോഫീ ഷോപ്പിലേക്ക് സോന കയറി ഇരുന്നു... കുറച്ചു സമയങ്ങൾക്ക് ശേഷം അവിടേക്ക് കയറി വരുന്ന സത്യയെ അവർ കണ്ടിരുന്നു... ഒരു ചെക്ക് ഷർട്ടും ജീൻസും ആണ് അവൻറെ വേഷം... കണ്ണുകളിൽ തിരതല്ലുന്ന തന്നോടുള്ള പിണക്കം ആണെന്ന് കാണുമ്പോൾ തന്നെ അറിയാം.... എന്നിട്ടും ഒന്നും സംസാരിച്ചില്ല... രണ്ട് ലൈം ജ്യൂസിന് സോന തന്നെ ഓർഡർ കൊടുത്തിരുന്നു.... എന്നോട് പിണക്കമാണോ....? മൗനത്തിന് വിരാമമിട്ടുകൊണ്ട് അവൾ ചോദിച്ചു.... എൻറെ കൂടെ ബൈക്കിൽ കയറാൻ നിനക്ക് ബുദ്ധിമുട്ട് ഉള്ളൂ... ആരാണെന്ന് പോലും അറിയാത്ത ഒരുതൻറെ മുൻപിൽ പോയി കെട്ടി ഒരുങ്ങി നിൽക്കാൻ നിനക്ക് ഒരു ബുദ്ധിമുട്ടുമില്ല.... മനസ്സിലെ പിണക്കമാ വാക്കുകളിലും അലയടിച്ചിരുന്നു.... അല്ലെങ്കിലും താൻ ഒരാളെ നോക്കുന്നതോ സംസാരിക്കുന്നതോ അവന് ഇഷ്ട്ടം അല്ല.... സ്നേഹത്താൽ ഉള്ള സ്വാർത്ഥത... നേർത്ത ചിരിയോടെ ആണ് സോന അതിനു മറുപടി പറഞ്ഞത്... വിവാഹം ഞാൻ മുടക്കി.... പെട്ടെന്ന് ആ മുഖത്തെ ആശങ്കകളെല്ലാം മാറി അവിടെ സമാധാനം തെളിയുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ സോനക്ക് മനസ്സിൽ അവനോട് പ്രണയം വീണ്ടും തോന്നുകയായിരുന്നു.... എന്തിനാ സത്യ കാണണമെന്ന് പറഞ്ഞത്... നിന്നോട് കുറച്ച് സീരിയസ് ആയിട്ട് സംസാരിക്കാൻ വേണ്ടി.... ഞാനും സീരിയസ് ആയിട്ട് സംസാരിക്കാൻ ഇരിക്കുക ആയിരുന്നു.... എങ്കിൽ ആദ്യം നീ തന്നെ പറ... ഞാൻ ഇന്ന് തന്നെ അമ്മയോട് സംസാരിക്കാൻ പോവുകയാണ്... അവനിൽ ഒരു ഞെട്ടൽ ഉടലെടുത്തത് പോലെ അവൾക്ക് തോന്നി.... "എന്ത്... നമ്മുടെ കാര്യം അല്ലാതെ എന്ത്... അങ്ങനെ പറഞ്ഞാൽ അമ്മ സമ്മതിക്കില്ലെന്ന് നീ തന്നെയല്ലേ പറഞ്ഞത്.... പക്ഷേ ഇനി ഇപ്പോൾ സമ്മതിക്കുന്നത് വരെ നോക്കിയിരിക്കാൻ പറ്റില്ലല്ലോ.... വീട്ടിൽ ഇനി വിവാഹാലോചനകൾ വന്നുകൊണ്ടിരിക്കും.... ഇങ്ങനെ എല്ലാം എനിക്ക് മടക്കി അയക്കാൻ കഴിയുമോ....? സത്യ എന്തെങ്കിലും ചെറിയ രീതിയിൽ ഒരു ജോലി കണ്ടുപിടിക്കണം.... എഞ്ചിനീയറിംഗ് കഴിഞ്ഞതല്ലേ എന്തെങ്കിലും കിട്ടാതിരിക്കില്ല.... അധികം വൈകാതെ എനിക്ക് ജോലി കിട്ടും.... ഒന്ന് രണ്ട് ടെസ്റ്റ്‌ ഒക്കെ എഴുതിട്ടുണ്ടല്ലോ.... നമുക്ക് ജീവിക്കാൻ അതൊക്കെ മതി.... ആദ്യമൊക്കെ എതിർക്കുമെങ്കിലും അമ്മ സമ്മതിക്കാതിരിക്കില്ല.... എങ്കിലും പെട്ടെന്ന് എന്നെപ്പറ്റി വീട്ടിൽ പറയണ്ട സോന... ചിലപ്പോൾ അമ്മയ്ക്കത് സമ്മതിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ലെങ്കിൽ, ഒരുപക്ഷേ നിൻറെ പഠനം പോലും നിർത്തി കളഞ്ഞാലോ...? നമ്മൾ തമ്മിൽ കാണും എന്ന് വിചാരിച്ചു... അവന് പറയുന്നതിൽ കാര്യമുണ്ടെന്ന് സോനക്ക് തോന്നിയിരുന്നു.... പക്ഷെ എത്രനാൾ.... ഇനി എത്രനാൾ ഇങ്ങനെ വീട്ടിൽ പറയാതിരിക്കും.... ചിലപ്പോ അമ്മ സമ്മതിചലോ സമ്മതിക്കില്ലെന്ന് നമുക്ക് രണ്ടുപേർക്കും ഉറപ്പുള്ള കാര്യമാണ്.... ഒന്നാമത് മറ്റൊരു ജാതി... പിന്നെ എനിക്ക് ജോലി പോലും ശരിയായിട്ടില്ല.... ഇങ്ങനെ ഒരാളുടെ കൂടെ ഒരു അമ്മയും മകളെ വിവാഹം കഴിച്ചു ഇടാൻ സമ്മതിക്കില്ല.... എങ്കിൽ പിന്നെ എത്രയും പെട്ടെന്ന് ഒരു ജോലി കണ്ടുപിടിക്കണം.... അതിനുശേഷം വീട്ടിലേക്ക് വന്ന വിവാഹ ആലോചിക്കണം.... ജോലിയുടെ കാര്യങ്ങൾ തന്നെയാ ഞാൻ പറയാൻ വന്നത്.... എൻറെ ഒരു ഫ്രണ്ട് കൽക്കട്ടയിൽ ഒരു ജോലി റെഡി ആക്കിയിട്ടുണ്ട്..... ഞാൻ അവിടേക്ക് പോവാണ്... പക്ഷേ നിന്നെ ഇവിടെ തനിച്ചു നിർത്തിയിട്ട് പോകാനുള്ള സമാധാനം ഒന്നും എനിക്കില്ല.... ഒരുപക്ഷേ ഞാൻ തിരിച്ചു വരുമ്പോഴേക്കും നിന്റെ വിവാഹം കഴിഞ്ഞിട്ട് ഉണ്ടാകുമോ എന്ന് എനിക്കൊരു പേടി.... നിന്നെ വിശ്വാസം ഇല്ലാഞ്ഞിട്ടല്ല.... ഇന്നലത്തെ പോലെ നിനക്ക് പ്രതികരിക്കാൻ കഴിയാതെ പോയാൽ നഷ്ടം സംഭവിക്കുന്നത് നമുക്ക് മാത്രമായിരിക്കും.... നമ്മുടെ സ്വപ്നങ്ങൾക്ക് മാത്രമായിരിക്കും.... അതിനിപ്പോ എന്ത് വഴിയാണ് സത്യ കണ്ടിരിക്കുന്നത്.... എന്നോടൊപ്പം നീ വരുന്നു... കൽക്കട്ടയിലേക്ക്.... കൽക്കട്ടയിലേക്ക് വരാനോ.... എന്നുവച്ചാൽ സത്യ എന്താ ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്.... ഒളിച്ചോട്ടമോ...? അങ്ങനെയാണ് നിനക്ക് അതിന് പേരിടാൻ തോന്നുന്നത് എങ്കിൽ അങ്ങനെ.... എന്താണെങ്കിലും നീ ഇല്ലാതെ ഞാൻ പോവില്ല.... സത്യ.... അറിയാതെ പരിസരം മറന്ന് അവൾ വിളിച്ചു പോയി.... അതിന് ആയിരുന്നെങ്കിൽ അത് മുൻപേ ആകാം ആയിരുന്നില്ലേ.... ഒരിക്കലും എൻറെ അമ്മയും അനുജത്തിയും വിഷമിപ്പിച്ച സത്യോടൊപ്പം ഞാൻ ഇറങ്ങി വരില്ല എന്ന് പല പ്രാവശ്യം ഞാൻ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.... അത് മാത്രമല്ല ഞാൻ നിന്റെ കൂടെ ഇറങ്ങി വന്നാൽ സെറയുടെ ഭാവി എന്താകും....? അവളും ഒരു പെൺകുട്ടിയല്ലേ...? ചേച്ചി ഒളിച്ചോടി പോയാൽ അതിന്റെ മാനക്കേട് ഉണ്ടാകുന്നത് അവൾക്കാണ്.... മാത്രമല്ല പപ്പാ കൂടി മരിച്ച സ്ഥിതിക്ക് ഞങ്ങൾ മൂന്നു സ്ത്രീകൾ മാത്രമുള്ള വീട്ടിൽ അവൾക്ക് നല്ലൊരു ആലോചന പോലും വരില്ല.... എന്നെപ്പറ്റി മാത്രം ഞാൻ ആലോചിച്ച് പോരല്ലോ.... അപ്പോൾ നിന്റെ അമ്മ സമ്മതിച്ചില്ല എങ്കിലോ... സമ്മതിക്കും... ഇല്ലങ്കിൽ.... നീ എന്നെ വേണ്ടന്ന് വയ്ക്കുമോ? അങ്ങനെ ഒന്നും സംഭവിക്കില്ല... എൻറെ തീരുമാനം ഇതാണ് സോന... അതിനോട് നിനക്ക് യോജിക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല എങ്കിൽ അതിനർത്ഥം എന്നെക്കാൾ പെർഫെക്ട് ആയിട്ടുള്ള ആരെയോ നീ ആഗ്രഹിക്കുന്നുണ്ട് എന്ന് തന്നെയാണ്.... അത്രയും പറഞ്ഞു ദേഷ്യത്തിൽ ഓർഡർ ചെയ്ത വെള്ളം പോലും കുടിക്കാതെ അവൻ എഴുന്നേറ്റ് പോകുമ്പോൾ താനെന്തു ചെയ്യും എന്നറിയാതെ വിഷമിക്കുക ആയിരുന്നു സോന... വീട്ടിലേക്ക് ചെല്ലുന്നത് കലങ്ങിയ മനസ്സോടെ തന്നെയാണ്.... കയറി ചെന്നപ്പോൾ തന്നെ കേൾക്കാം സോഫിയോട് ഫോണിൽ സംസാരിക്കുന്ന ആനിയുടെ ശബ്ദം.... അവർ ഇതുവരെ വിളിച്ചില്ല മോളെ... അവരെ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല... എന്താണെങ്കിലും താൽപര്യക്കുറവ് ഒന്നും ഉണ്ടാകുമെന്ന് തോന്നുന്നില്ല.... ആദ്യമേ അങ്ങനെ പറഞ്ഞിട്ടാണ് പോയത്... എന്താണെങ്കിലും അവർ വിളിച്ച് സമ്മതം പറഞ്ഞാൽ അപ്പോൾ തന്നെ ഉറപ്പിക്കാം... അത് തന്നെയാണ് ഞാൻ കരുതുന്നത്.... അല്ലെങ്കിൽ വേറെ ഏതെങ്കിലും.... ഇനി ഒരുപാട് വച്ച് നീട്ടുന്നത് ശരിയല്ല... അവൾക്ക് ഇപ്പോൾ തന്നെ വിവാഹപ്രായമായി... ജോലിയൊക്കെ കിട്ടിയിട്ട് മതി എന്ന് വിചാരിച്ചിരുന്നാൽ അതൊന്നും ശരിയാവില്ല.... അമ്മയുടെ ആ സംസാരം കേട്ടപ്പോൾ തന്നെ മനസ്സിലായിരുന്നു ഇത് അല്ലെങ്കിൽ മറ്റൊരു ആലോചന അമ്മ ഉടനെ തന്നെ ഉറപ്പിക്കും എന്ന്... എന്തൊക്കെ പറഞ്ഞാലും തന്റെ അനുജത്തിയുടെ ഭാവി കൂടി നോക്കാതെ ഇറങ്ങി പോകാൻ ഒന്നും തന്നെ കിട്ടില്ല.... പിന്നെയുള്ള ഒരു മാർഗ്ഗം എല്ലാം അമ്മയോട് തുറന്നു പറയുക എന്നുള്ളത് തന്നെയാണ്.... അത് തന്നെയാണ് ഏറ്റവും നല്ല തീരുമാനം.... പിന്നീട് തിരിഞ്ഞു നോക്കുമ്പോൾ ഒരിക്കലും തനിക്ക് തോന്നാൻ പാടില്ല താൻ ഒരിക്കൽ സംസാരിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ ഒരു പക്ഷേ അമ്മ സമ്മതിച്ചേനെ എന്ന്... അപ്പുറത്തെ ഫോൺവിളി അവസാനിച്ചു എന്ന് മനസ്സിലായപ്പോഴാണ് അമ്മയുടെ സംസാരിച്ചാലോ എന്ന് കരുതിയത്.... പെട്ടെന്ന് തന്നെ മുറിയിൽ പോയി കുളിച്ചു വന്നു.... സെറ എത്തിയിട്ടില്ല.... ഇതുതന്നെയാണ് അവസരം... താനും അമ്മയും മാത്രമുള്ള സമയം.... ഈ സമയത്ത് സംസാരിക്കുന്നതാണ് നല്ലത് എന്ന് തോന്നി.... അമ്മയുടെ അരികിലേക്ക് നടന്നു.... അടുക്കളയിൽ തിരക്കിട്ട പണിയിലാണ് അമ്മ.... നീ കുളിച്ചോ.... ദാ ചായ ..... ചായ തന്റെ നേർക്ക് നീട്ടി കൊണ്ട് അമ്മ പറഞ്ഞു.... അത് കുടിച്ചിട്ട് നീ ആ തേങ്ങ ചിരകി വെക്ക്... വൈകിട്ടത്തെ കൂട്ടാൻ ഉള്ളത്... എനിക്ക് കുറച്ച് പണികൾ കൂടി ഉണ്ട്.... യാന്ത്രികമായി തലയാട്ടി.... എനിക്ക് അമ്മയോടെ ഒന്ന് സംസാരിക്കാണം ആയിരുന്നു.... വളരെ പണിപ്പെട്ടാണ് അത്രയും പറഞ്ഞത്... എന്താ സോന... സ്നേഹത്തോടെ അമ്മ അത് ചോദിച്ചപ്പോൾ മനസ്സിലുള്ളത് പറയാതിരിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല... ഇപ്പോൾ ഈ വിവാഹം വേണ്ട അമ്മേ.... ജോലി കിട്ടുന്നത് ആണെങ്കിൽ അതൊക്കെ പതുകെ കിട്ടിക്കോളും വിവാഹം കഴിഞ്ഞാലും ജോലി നോക്കാം.... ജോലിയൊക്കെ നോക്കി കല്യാണം കഴിക്കാൻ ഇരുന്നാൽ നമ്മുടെ നല്ല സമയം അങ്ങ് പോകും... ജോലിയല്ല അമ്മേ.... എൻറെ മനസ്സിൽ മറ്റൊരാളുണ്ട്.... ശക്തമായ ഒരു ഞെട്ടൽ ആനിയിൽ ഉണ്ടായിട്ടുണ്ട് എന്ന് ആ മുഖഭാവത്തിൽ നിന്ന് തന്നെ സോനക്ക് മനസ്സിലായിരുന്നു (തുടരും ) #📙 നോവൽ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ

*മുറ ചെറുക്കൻ* ഭാഗം : 75 ✍️ Aysha Akbar പുറത്ത് നിന്നുള്ള ശബ്ദങ്ങളിലേക്ക് എത്തി നോക്കുക രവിക്ക് ഒരു പതിവായി മാറിയിരുന്നു...... അവനെ കാണുമ്പോൾ മനസ്സിൽ നിറയുന്നൊരു സന്തോഷമുണ്ട്....... അതെന്താണെന്ന് അയാൾക്ക് പോലും അറിയുന്നില്ലായിരുന്നു.... എല്ലാവരും അവനെ കൊഞ്ചിക്കുന്നത് കാണുമ്പോൾ അവവനെ വാരിയെടുക്കാൻ തോന്നുന്ന മനസ്സിനെയും അയാൾക് പിടി കിട്ടിയുന്നില്ലായിരുന്നു...... ഇത്ര ദിവസം ഒറ്റപ്പെട്ടു നിന്നതിന്റെയാവാം ഒരുപക്ഷെ........ ഇടുങ്ങി പ്പോയ ആ അന്തരീക്ഷത്തിൽ നിന്നും താൻ പുറത്ത് വന്ന് തുടങ്ങുന്നത് അയാളറിഞ്ഞു........ ചെയ്തതെല്ലാം തെറ്റായിരുന്നു വെന്ന തിരിച്ചറിവാണ് തന്റെ മനസ്സിപ്പോൾ പേറി കൊണ്ടിരിക്കുന്നത്..... അതിലേറ്റവും വേദനിച്ചത് അവൾ തന്നെയായിരുന്നു... കുഞ്ഞിനെ കൂട്ടി പിടിച്ചിരുന്നു നിഷ്കളങ്കമായി പുഞ്ചിരിക്കുന്ന തന്റെ മകളെ അയാൾ ആദ്യമായി വാത്സല്യത്തോടേ നോക്കി..... അത്രയും സൗകര്യങ്ങൾ ക്കിടയിൽ നിൽക്കുമ്പോഴും അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ കാണാത്ത തിളക്കം ഇപ്പോഴുണ്ട്..... സച്ചു വിനോട് അയാൾക്ക് എന്തെന്നില്ലാത്തൊരു ബഹുമാനം തോന്നിയിരുന്നു....... അന്ന് സച്ചു മുറിയിലേക് വരുമ്പോൾ അയാൾ പുറത്തേക്ക് നോക്കിയിരിക്കുകയാണ്..... അത് കണ്ടതും സച്ചുവിന്റെ ചുണ്ടിലൊരു ചിരി വിരിഞ്ഞു...... അയാളിലെ മാറ്റത്തേ അവൻ വ്യക്തമായി തിരിച്ചറിഞ്ഞിരുന്നു...... അവൻ ഒന്ന് മുരടനക്കിയതും അയാൾ ഒരു ഞെട്ടലോടെ തിരിഞ്ഞു........ അയാളുടെ കണ്ണുകളിൽ പതർച്ച വ്യക്തമായി കാണാം.... എന്തിനാ ഈ വാശിയും ദേഷ്യവും ദുരഭിമാനവും..... അയാളുടെ കഴുത്തിലേക്ക് കിഴി വെക്കുമ്പോഴായിരുന്നു അവനത് ചോദിച്ചത്...... കിടന്നിടത് കിടന്നു അയാൾ ഞെട്ടി.. അവളെ നിങ്ങൾ വേദനിപ്പിച്ചത് കൊണ്ടാണ് എനിക്കും ഇങ്ങനെ ചെയ്യേണ്ടി വന്നത്..... മറിച് അവളെ നിങ്ങൾ അല്പമെങ്കിലും സ്നേഹിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ കരുണ കാട്ടിയിരുന്നെങ്കിൽ ഒരിക്കലും ഇങ്ങനെയൊന്നും സംഭവിക്കുമായിരുന്നില്ല..... സച്ചു അത് പറയുമ്പോൾ കേട്ട് കിടക്കുകയല്ലാതെ അയാൾക്ക് നിവൃത്തി യുണ്ടായിരുന്നില്ല..... പണം കൊടുത്താൽ കിട്ടാത്ത പലതും ഈ ഭൂമിയിലുണ്ട്......... സച്ചു അയാൾക്ക് നേരെ ചാഞ്ഞിരുന്നു അല്പം ശാന്തമായി അത് പറയുമ്പോൾ അയാൾ മുകളിലേക്ക് നോക്കിയങ്ങനെ കിടന്നു..... ഇഷാ..... ഇങ്ങ് വാ..... വാതിൽ പടിയിൽ നിൽക്കുന്ന ഇഷാനിയെ സച്ചു വിളിക്കുമ്പോൾ ഒരു നിമിഷം രവിയൊന്ന് വിറച്ചു പോയിരുന്നു.. അവളുടെ മുഖത്ത് നോക്കാനുള്ള ധൈര്യം തനിക്കില്ലെന്നതാണ് ശെരി... തന്നോട് ഏറ്റ് മുട്ടി ജയിച്ചവളാണവൾ..... അവൾക്ക് മുമ്പിൽ പരാജിതനാണ് താൻ..... അയാൾ നിർവികാരമായി അങ്ങനെ കിടന്നു...... ഇഷാനി പതിയെ മുറിയിലേക് കടന്നു വന്നു....... അവളുടെ കയ്യിലുള്ള കുഞ്ഞിനെ സച്ചു വാങ്ങി.... ഇത് നിങ്ങളുടെ മകളാണ്..... അവള് പ്രസവിച്ച നിങ്ങളുടെ കൂടി രക്തമാണ് ഇത്..... എത്ര പണം കൊടുത്താലാണ് ഇവരോടൊപ്പമുള്ള സന്തോഷം നിങ്ങൾക്ക് വാങ്ങാൻ കഴിയുക...... സച്ചു അല്പം കനത്തിൽ തന്നെയത് ചോദിക്കുമ്പോൾ രവി അവർക്കാർക്കും മുഖം കൊടുക്കാതെ മുകളിലേക്ക് നോക്കി കിടന്നു........ നിങ്ങൾക്ക് മുഖത്ത് നോക്കാനുള്ള പ്രയാസം സത്യമായും ദേഷ്യത്തിൽ നിന്നുള്ളതല്ലെന്ന് എനിക്കുറപ്പാണ്..... മറിച് അത് നിങ്ങളുടെ കുറ്റ ബോധമാണ്..... ഇനിയും നിങ്ങളെ വിട്ട് പോകാൻ മടി കാണിച്ചു നിൽക്കുന്ന ദുരഭിമാനമാണ്...... സച്ചു അതും കൂടി പറഞ്ഞു നിർത്തുമ്പോൾ അയാൾ ജീവനറ്റ ശരീരം പോലങ്ങനെ കിടന്നു...... സച്ചു കുഞ്ഞിനെ പതിയെ അയാൾക്കരികിലൊന്നിരുത്തി... അവൻ ചിരിച്ചു ശബ്ദമുണ്ടാക്കി കൈ കാലിട്ടടിക്കുമ്പോൾ പതിയെ അത് രവിയുടെ ദേഹത്തോന്നുരസി.... അവന് നേരെ തിരിഞ്ഞു നോക്കാതെ അയാൾ സ്വയം അയാളെ പിടിച്ചു നിർത്തി....... കുഞ്ഞിനെ അയാൾ തിരിഞ്ഞു നോക്കുന്നില്ലെന്ന് കണ്ടതും സച്ചു പതിയെ അവനെയെടുത്തു...... അലിഞ്ഞു തീരാൻ മാത്രം അയാളുടെ ഹൃദയം പാകപ്പെട്ടിട്ടില്ലെന്ന് അവന് തോന്നിയത് കൊണ്ട് തന്നെ പിന്നീടൊന്നും പറയാതെ അവനവരെയും കൂട്ടി പുറത്തേക്ക് നടന്നിരുന്നു...... അവർ പോയ വഴിയേ രവിയൊന്ന് തല ചെരിക്കുമ്പോൾ ആ കണ്ണുകളിൽ നിന്നൊരു തുള്ളി യൂർന്നു കവിളിലൂടെ ഒലിച്ചിറങ്ങി...... 🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷 രവി കിടക്കുന്ന മുറിയിലേക് ഗോപി കടന്ന് വന്നതും അറിയാതെ ആ കണ്ണുകൾ തമ്മിലൊന്ന് കോർത്തു..... ഗോപി അത് കണ്ടില്ലെന്ന വണ്ണം കയ്യിലെ കവർ മേശ മേൽ വെച്ചു അതിൽ നിന്നും എന്തൊക്കെയോ പച്ച മരുന്നെടുത്തു ചതച്ചു തുടങ്ങിയിരുന്നു..... അത് തനിക്കുള്ള മരുന്നാണെന്ന് ഓർക്കും തോറും രവിക്ക് നിറഞ്ഞൊരു പ്രയാസം തോന്നി..... അത് കഴിഞ്ഞ് ഗോപി പുറത്തേക്ക് നടക്കുമ്പോൾ അയാളുടെ കാലിന് അല്പം ചെരിവുള്ളത് കൂടി കണ്ടതും രവിക്ക് നെഞ്ചിലെന്തോ ഒന്ന് നീറി..... അതേ..... അതിനും കാരണ ക്കാരൻ താൻ തന്നെയാണ്..... ഓർക്കും തോറും അയാൾക്ക് ഹൃദയം മുറിയും പോലെ തോന്നിയിരുന്നു.... എങ്ങോട്ട് നോക്കിയാലും താൻ വേദനിപ്പിച്ചവരാണ്..... അവരാണ് തനിക്ക് വേണ്ടി ശുശ്രൂഷ ചെയ്യുന്നത് ...... ആരുടേയും മുഖത്ത് നോക്കാനുള്ള ധൈര്യമില്ലെന്നത് കൊണ്ട് തന്നെ രവി ആ മുറിയിൽ തന്നെ ഒതുങ്ങി ക്കൂടിയിരുന്നു..... എങ്കിലും ഇടയ്ക്കിടെ അയാളുടെ കണ്ണുകൾ ഉമ്മറത്തു വന്നിരിക്കുന്ന ഇഷാനിയിലേക്കും കുഞ്ഞിലേക്കും പാറി വീണു കൊണ്ടേയിരുന്നു..... ഏകദേശം ഭേദമായി ട്ടുണ്ട്..... തനിക്ക് ഇവിടം വിട്ട് പോകാൻ സമയമായി എന്നയാൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞു തുടങ്ങിയിരുന്നു..... എന്നാൽ മനസ്സ് അതിനോട്ടും തയ്യാറായിരുന്നില്ലെന്നതായിരുന്നു ശെരി..... അവിടെ ചെന്നാലും താൻ തനിച്ചാണ്...... തനിക്കൊരു ആവശ്യം വന്നപ്പോൾ തിരിഞ്ഞു നോക്കാത്ത സൗഹൃദ ങ്ങളെ കണ്ടായിരുന്നു താൻ അഹങ്കരിച്ചിരുന്നത്.... എല്ലാം മായയാണ്... ആർക്കും ആത്മാർഥത യില്ല...... അതുണ്ടായിരുന്നവരെ താനായി നഷ്ടപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്തു..... ഇപ്പൊ തന്റെ കാലിനടിയിൽ ശൂന്യമാണ്.... ഇവിടെ കയ്യെത്തും ദൂരത്തിൽ ആരൊക്കെയോ ഉണ്ടെന്ന തോന്നലിലെങ്കിലും തനിക്ക് ആശ്വസിക്കാമായിരുന്നു...... തന്റെ രോഗം ഇത്ര പെട്ടെന്ന് ഭേദമാകേണ്ടി യിരുന്നില്ലെന്ന് വരെ ചിന്തിച്ചു തുടങ്ങിയിരുന്നയാൾ..... കാരണം പ്രപഞ്ച ത്തിൽ ഒറ്റപ്പെടലിനോളം ഒരു മനുഷ്യനെ തളർത്താൻ കഴിയുന്ന മറ്റൊന്നില്ലെന്നതാണ് സത്യം...... 🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷 അന്നൊരു മഴയുള്ള ദിവസമായിരുന്നു...... വലിയ വലിയ തുള്ളികൾ ശബ്ദമുണ്ടാക്കി ഓട്ടിൻ പുറത്തേക്ക് വന്നു വീണു കൊണ്ടിരുന്നു..... രവി എപ്പോഴത്തെയും പോലെ ജനലിലൂടെ മുറ്റത്തേക്കും ഉമ്മറത്തേക്കും നോക്കി യിരുന്നു....... കരിയിലകൾക്കൊപ്പം മഞ്ഞ നിറത്തിലുള്ള ചെളി വെള്ളം മുറ്റം കടന്ന് വയലിലേക്ക് ഒലിച്ചു പോകുന്നത് നോക്കിയയാളങ്ങനെ നിന്നു.... എങ്ങും മണ്ണിന്റെ ഗന്ധമുണ്ട്....... അപ്പോഴാണ് ഉമ്മറത്തു നിന്ന് മുറ്റത്തേക്കിറങ്ങുന്ന ആ പടിയിലേക്ക് മുട്ട് കുത്തി വന്ന കുഞ്ഞിനെ രവി കാണുന്നത്..... അവിടെയെങ്ങും ആരുമില്ല താനും....... അയാളുടെ നെഞ്ചിടിപ്പ് കൂടി....... രണ്ട് സ്റ്റെപ്പുണ്ട് താഴേക്ക്.... ഒന്ന് കൂടി മുന്നോട്ട് വന്നാൽ അവൻ താഴെ വീഴുമെന്നുറപ്പാണ്...... ശബ്ദമുണ്ടാക്കി ആരെയെങ്കിലും വിളിക്കാനാണ് രവിക്ക് ആദ്യം തോന്നിയത്..... കാരണം വരാന്തയുടെ ഈ തലക്കൽ നിന്നും താൻ നടന്നെത്തുമ്പോഴേക്കും അവൻ വീഴുമോയെന്ന പേടിയാണ് ഉള്ളു നിറയെ.... പക്ഷെ മഴയുടെ തിമർപ്പിൽ തന്റെ ശബ്ദം ഒന്നുമല്ലാതായി തീരുകയേ ചെയ്യുമെന്നും അയാൾക്കറിയാമായിരുന്നു...... അയാൾ യാന്ത്രികമായി തന്നെ അവനടുത്തേക്ക് ചുവടുകൾ വെച്ചു....... നടക്കുകയായിരുന്നില്ല പകരം ഓടുകയായിരുന്നു.... മുട്ട് കുത്തി താഴേക്ക് വീഴാൻ നിൽക്കുന്ന അവനെ ഓടി ചെന്നയാൾ വാരിയെടുത്ത് കൊണ്ട് നെഞ്ചിലേക്ക് ചേർത്തിരുന്നു...... രക്തത്തെ തിരിച്ചറിഞ്ഞെന്ന വണ്ണം അവൻ മോണ കാട്ടിയൊന്ന് ചിരിച്ചു...... അയാളുടെ ദേഷ്യവും വാശിയും ദുരഭിമാനവുമെല്ലാം ആ ചിരിയിൽ അലിഞ്ഞു പോയിരുന്നു...... പുറത്ത് പെയ്യുന്ന മഴയോടൊപ്പം അയാളുടെ മിഴികളും മത്സരിച്ചു പെയ്തു....... കുഞ്ഞിനെ നോക്കി വന്ന മീനുവും ഇഷാനിയും പെട്ടെന്ന് ഈ കാഴ്ച കണ്ടോന്ന് അമ്പരന്നിരുന്നു....... ഇഷാനി സന്തോഷം കൊണ്ടും അത്ഭുതം കൊണ്ടും തറഞ്ഞു നിൽക്കുകയാണ്..... മീനു വേഗം അകത്തേക്കൊടി എല്ലാവരെയും വിളിച്ചു കൊണ്ട് വന്നു..... അപ്പോഴും രവി ഒന്നുമറിയാതെ കുഞ്ഞിനെ ചേർത്ത് പിടിച്ചു നിൽക്കുകയാണ്..... മീനുവിനോടൊപ്പം വന്ന എല്ലാവരും ഈ കാഴ്ച കണ്ട് സന്തോഷത്താൽ മതി മറന്നു..... സച്ചു നോക്കിയത് ഇഷാനിയിലേക്കാണ്.... അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ നിറഞ്ഞു നിന്ന കണ്ണ് നീരിന് ഈ ജന്മത്തെ മുഴുവൻ സന്തോഷത്തിന്റെ തിളക്കമുണ്ടായിരുന്നു..... ഒരു നിമിഷം രവിയൊന്ന് തിരിഞ്ഞപ്പോഴാണ് തന്നെ നോക്കി നിൽക്കുന്നവരെ കാണുന്നത്...... ആകെ ക്കൂടി ചമ്മി പ്പോയിരുന്നയാൾ..... ഞാൻ..... വീഴാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ.... അയാൾ പാതി ക്ക് വെച്ചു നിർത്തി.... ഇപ്പോഴാണ് നിങ്ങളുടെ അസുഖം മുഴു വനായും മാറിയത്....... അയാൾ പറഞ്ഞതിനെ ഗൗനിക്കാതെയെന്ന വണ്ണം സച്ചു രവിയെ നോക്കിയത് പറയുമ്പോൾ അയാൾ തോറ്റു പോയവന്റെ പോലെ നിന്നു..... പതിയെ കുഞ്ഞിന്റെ കവിളിലൊന് കൂടി അയാൾ ചുണ്ട് വെച്ചു എല്ലാവരിൽ നിന്നും പുറം തിരിഞ്ഞു നിന്നത് തന്റെ തോറ്റ ഭാവത്തെ ആരും കാണാതിരിക്കാൻ വേണ്ടിയായിരുന്നു..... എന്നാൽ തെറ്റ് മനസ്സിലാക്കി തിരുത്തിയ ആ നിമിശമായിരുന്നു എല്ലാവരുടെയും മുമ്പിൽ അയാൾ ജയിച്ചിരുന്നത്...... (തുടരും) #📙 നോവൽ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ