​പൊൻപാടത്തിലെ മാലാഖ: ഒന്നാം ഭാഗം ​ആകാശത്ത് നീല മേഘങ്ങൾ നീന്തിനടക്കുന്ന, വെയിൽ പൊന്നുപോലെ തിളങ്ങുന്ന ഒരു സുന്ദരമായ ഗ്രാമമായിരുന്നു അത്. അവിടെ, കണ്ണെത്താ ദൂരത്തോളം പരന്നുകിടക്കുന്ന സ്വർണ്ണനിറമുള്ള നെൽപ്പാടങ്ങളുണ്ടായിരുന്നു. ഗ്രാമവാസികൾ ആ പാടങ്ങളെ സ്നേഹത്തോടെയും ഭക്തിയോടെയും 'പൊൻപാടങ്ങൾ' എന്ന് വിളിച്ചു.​ഈ പാടങ്ങൾക്ക് നടുവിലായി ഒരു കൊച്ചു പെൺകുട്ടി താമസിച്ചിരുന്നു. അവളുടെ പേര് മരിയ എന്നായിരുന്നു. അവളുടെ ചുരുളൻ മുടിയും, നിഷ്കളങ്കമായ കണ്ണുകളും ആരെയും ആകർഷിക്കുന്നതായിരുന്നു. മരിയയുടെ അച്ഛൻ ആ ഗ്രാമത്തിലെ ഒരു സാധാരണ കർഷകനായിരുന്നു. ​ഒരു ദിവസം, ഗ്രാമത്തിലെ എല്ലാവരും ഒരു വലിയ ആഘോഷത്തിനായി ഒരുങ്ങി. അത് വിളവെടുപ്പ് ഉത്സവമായിരുന്നു. ഗ്രാമവാസികൾ തങ്ങളുടെ മികച്ച നെൽക്കതിരുകൾ ശേഖരിച്ച് വലിയൊരു ദയ കമ്മറ്റിയുണ്ടാക്കി. അവർ ആ കതിരുകൾ കൊട്ടാരത്തിലെ രാജകുമാരിക്ക് സമർപ്പിക്കാനായി കൊണ്ടുപോകാൻ തീരുമാനിച്ചു. രാജകുമാരിയെ സ്വീകരിക്കാൻ ഗ്രാമത്തിലെ എല്ലാവരും പാതയുടെ ഇരുവശങ്ങളിലും നിരന്നു.രാജകുമാരി എത്തിയപ്പോൾ, അവളുടെ സൗന്ദര്യവും, ആഭരണങ്ങളും കണ്ടു എല്ലാവരും അത്ഭുതപ്പെട്ടു. രാജകുമാരി മരിയയുടെ മുമ്പിലെത്തിയപ്പോൾ, അവൾ ഒരു കൊച്ചു പെൺകുട്ടിയെ കണ്ട് പുഞ്ചിരിച്ചു. മരിയയുടെ കൈയ്യിൽ ഒരു കൊച്ചു നെൽക്കതിരുണ്ടായിരുന്നു. അവൾ അത് രാജകുമാരിക്ക് സമർപ്പിച്ചു. രാജകുമാരി മരിയയുടെ കവിളിൽ തലോടി, "നീയും ഒരു കുഞ്ഞു മാലാഖയെപ്പോലെയുണ്ട്" എന്ന് പറഞ്ഞു. ​ആ സമയം, ആകാശത്ത് മനോഹരമായ പക്ഷികൾ പറക്കാൻ തുടങ്ങി. ഗ്രാമവാസികൾ അത്ഭുതത്തോടെ ആകാശത്തേക്ക് നോക്കി. അവർക്ക് തോന്നി, ആ പക്ഷികൾ രാജകുമാരിയുടെ വരവിനെ ആഘോഷിക്കുന്നതാണെന്ന്. തുടരും. #സ്പെഷ്യൽ സ്റ്റോറീസ് ✍

#💖 അമ്മ ഇഷ്‌ടം പിച്ചവെച്ചു നടക്കുമ്പോൾ വീഴാതെ താങ്ങുന്ന കൈകൾ... വിശപ്പിന്റെ വിളിയിൽ അമൃതായ് മാറുന്ന സ്നേഹം... ഉറക്കമില്ലാത്ത രാത്രികളിൽ താരാട്ടായ് പെയ്യുന്ന സാന്ത്വനം... ഈ പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ തണലാണ് ഒരമ്മ!"

ഭാഗം 4: അത്ഭുതദ്വീപിലെ കൂട്ടുകാർ. കാലത്തിന്റെ കണ്ണാടിയും ശിവാനിയുടെ പോരാട്ടവും കൊട്ടാരത്തിന്റെ പുറത്ത് മരങ്ങൾ ഒടിയുന്ന ശബ്ദവും ഭീകരമായ അലർച്ചയും കൂടിക്കൂടി വന്നു. കൊട്ടാരത്തിന്റെ വലിയ കൽവാതിലുകൾ ആരോ പുറത്തുനിന്ന് ആഞ്ഞു തള്ളുന്നതുപോലെ തോന്നി. "ശിവാനി ചേച്ചി, ആരാണ് വരുന്നത്?" മീര പേടിയോടെ രാഹുലിന്റെ കൈ പിടിച്ചു ചോദിച്ചു. "ഈ ദ്വീപിന്റെ രഹസ്യങ്ങൾ മോഷ്ടിക്കാൻ കാലങ്ങളായി ശ്രമിക്കുന്ന ഇരുട്ടിന്റെ ശക്തികളാണത്. അവർക്ക് ഈ സ്ഫടിക ഗോളം വേണം," ശിവാനി തന്റെ വില്ലിൽ തീ തുപ്പുന്ന ഒരമ്പ് തൊടുത്തു. "നിങ്ങൾ വൈകിക്കരുത്, വേഗം ആ ഗോളത്തിൽ കൈ വയ്ക്കൂ!" രാഹുലും മീരയും ഒന്നിച്ച് ആ തിളങ്ങുന്ന നീല ഗോളത്തിൽ കൈകൾ അമർത്തി. പെട്ടെന്ന് ആ സ്ഫടികത്തിനുള്ളിൽ വലിയൊരു പ്രകാശവലയം രൂപപ്പെട്ടു. അതിൽ മുത്തശ്ശന്റെ തറവാട് വീടിന്റെ ഉമ്മറം തെളിഞ്ഞു വന്നു. അപ്പോഴേക്കും കൊട്ടാരത്തിന്റെ വാതിൽ വലിയ ശബ്ദത്തോടെ തകർന്നു. കറുത്ത പുകപോലെ ആകൃതിയില്ലാത്ത രൂപങ്ങൾ ഉള്ളിലേക്ക് ഇരച്ചു കയറി. ശിവാനി തന്റെ അമ്പ് വിട്ടു. അത് മിന്നൽ പിണർ പോലെ ആ ഇരുട്ടുരൂപങ്ങൾക്ക് നേരെ പാഞ്ഞുചെന്നു. അവൾ തന്റെ വാളൂരി ശത്രുക്കളെ നേരിടാൻ തുടങ്ങി. നയൻതാരയുടെ സിനിമകളിലെപ്പോലെ അതീവ കരുത്തോടെ ശിവാനി അവരോട് പോരാടി. "വേഗം പോകൂ കുട്ടികളേ! എന്റെ അച്ഛനെ കണ്ടുപിടിക്കുമെന്ന് മുത്തശ്ശനോട് പറയണം!" ശിവാനി പോരാട്ടത്തിനിടയിൽ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു. രാഹുലും മീരയും കണ്ണുകൾ ഇറുക്കി അടച്ചു. ഒരു വലിയ കാറ്റ് അവരെ ചുറ്റിവരിയുന്നതുപോലെ അവർക്ക് തോന്നി. പെട്ടെന്ന് എല്ലാം ശാന്തമായി. കാറ്റും ഗർജ്ജനവും ശിവാനിയുടെ പോരാട്ടവീര്യവുമെല്ലാം അകന്നുപോയി. മീര സാവധാനം കണ്ണുതുറന്നു. അവർ മുത്തശ്ശന്റെ തറവാട്ടു വീടിന്റെ പഴയ തട്ടിൻപുറത്ത് ആ തടിപ്പെട്ടിക്കരികിൽ ഇരിക്കുകയാണ്! അവരുടെ മുന്നിൽ ആ പഴയ മാപ്പ് പഴയതുപോലെ ഇരിക്കുന്നു. "രാഹുൽ, നമ്മൾ തിരിച്ചു വന്നു!" മീര ആശ്വസത്തോടെ പറഞ്ഞു. അവർ താഴേക്ക് ഓടി. വരാന്തയിൽ മുത്തശ്ശൻ അപ്പോഴും പഴയ കസേരയിൽ ഇരിക്കുകയായിരുന്നു. കുട്ടികൾ ഓടിച്ചെന്ന് മുത്തശ്ശനെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. അവിടെ നടന്ന കാര്യങ്ങളെല്ലാം അവർ മുത്തശ്ശനോട് പറഞ്ഞു. "മുത്തശ്ശ, ശിവാനി ചേച്ചി പറഞ്ഞു മുത്തശ്ശന്റെ മകനെ, അതായത് ശിവാനിയുടെ അച്ഛനെ കണ്ടുപിടിക്കുമെന്ന്," രാഹുൽ ശ്വാസം വിടാതെ പറഞ്ഞു. മുത്തശ്ശന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു. അദ്ദേഹം കുട്ടികളെ ചേർത്തുപിടിച്ചു. "ആ അത്ഭുതദ്വീപ് അവിടെ സുരക്ഷിതമാണ്. കാരണം ശിവാനി അവിടെയുണ്ട്. നിങ്ങൾ ഒരു വലിയ ദൗത്യമാണ് പൂർത്തിയാക്കിയത്." മുത്തശ്ശൻ തന്റെ പോക്കറ്റിൽ നിന്ന് ഒരു ചെറിയ പെട്ടി എടുത്തു. അത് തുറന്നപ്പോൾ അതിനുള്ളിൽ ആ അത്ഭുതദ്വീപിലെ അതേ പ്രകാശമുള്ള നീലപ്പൂവ്! "ഇതൊരു കഥയുടെ അവസാനമല്ല #സ്പെഷ്യൽ സ്റ്റോറീസ് ✍ ഇതൊരു പുതിയ യാത്രയുടെ തുടക്കമാണ്," മുത്തശ്ശൻ പുഞ്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു. അവസാനിച്ചു.

#☪ അല്ലാഹു ഹൃദയത്തിൽ നിന്നൊരു പ്രാർത്ഥന ​പടച്ചവനേ, നീ നൽകിയ തണലില്ലായിരുന്നുവെങ്കിൽ, ഇന്ന് ഞാനെന്ന പാഴ്മരം എവിടെയോ ഉണങ്ങിപ്പോയേനെ. നീ ചൊരിഞ്ഞ കാരുണ്യത്തിൻ തുള്ളികളില്ലായിരുന്നുവെങ്കിൽ, എന്റെ കണ്ണുനീരിന് ഒരാശ്വാസവും ലഭിക്കില്ലായിരുന്നു. ​കഴിവില്ലാത്തവനെന്ന് ലോകം വിളിച്ചപ്പോഴും, എന്റെ കുറവുകളെ നീ നിന്റെ അനുഗ്രഹങ്ങളാൽ മറച്ചു. ഇന്നീ കാണുന്ന ഭാഗ്യങ്ങളും, എനിക്കു ചുറ്റുമുള്ള സ്നേഹവും, എന്റെ കഴിവല്ല, നിന്റെ അപാരമായ ദാനമാണെന്നറിയുന്നു. ​എന്റെ വീഴ്ചകളിൽ കൈ പിടിച്ചുയർത്താനും, ഇരുളടഞ്ഞ വഴികളിൽ പ്രകാശമാകാനും നീയുണ്ടല്ലോ; അതൊന്നുമില്ലായിരുന്നെങ്കിൽ ഇന്നെനിക്ക് ഒന്നുമുണ്ടാകില്ലായിരുന്നു. #❤ സ്നേഹം മാത്രം 🤗

#😔സങ്കടം പ്രതീക്ഷയുടെ കനൽ ​തളരരുത് നീ, നിൻ തണൽ നിൻ തന്നെയല്ലോ, പതറാതെ മുന്നോട്ട് നീങ്ങുക നീ. ഇന്നലത്തെ കണ്ണുനീർ തുള്ളികൾ തൻ വീര്യമാണ്, നാളെയുടെ വിജയത്തിൻ പാഠങ്ങൾ. ​പരാജയത്തിൻ ഇരുളിലും ഒരു തിരിയുണ്ട്, നിന്റെയുള്ളിൽ ഉറങ്ങുന്ന ഇച്ഛാശക്തി. വിധിയെയല്ല, നിന്നെത്തന്നെ വിശ്വസിക്കൂ, കഠിനമായ പാതകൾക്കൊടുവിൽ മനോഹരമായ ലക്ഷ്യമുണ്ട്. ​മറ്റുള്ളവർക്ക് വേണ്ടിയല്ല, നിനക്കായി നീ ജയിക്കുക, നിന്റെ പുഞ്ചിരി ലോകത്തിനുള്ള മറുപടിയാകട്ടെ. #❤ സ്നേഹം മാത്രം 🤗