കഥകൾ, പ്രണയകഥകൾ, തുടർക്കഥ, നോവൽ

Part 79 " ഇനിയും ഒത്തിരി ദൂരം നടക്കാൻ ഉണ്ടോ കണ്ണേട്ടാ...? " : ചെറിയൊരു മടുപ്പോടെ ഗൗരി തന്റെ കൈ പിടിച്ച് ഒപ്പം നടക്കുന്നവനെ ഇടം കണ്ണിട്ട് നോക്കി കൊണ്ട് അവൾ പറഞ്ഞു. അത് കേട്ടതും നടത്തം നിർത്തി അവൾ പിരുകം പൊക്കി കൊണ്ട് അവൻ അവളെ ഒന്ന് നോക്കി. അത് കണ്ടതും ഗൗരി ഒന്ന് പരുങ്ങി. അതിന് കാരണമുണ്ട് ബസ്സ് ഇറങ്ങിയപ്പോൾ 'ഇനിയും ഒരുപാട് ഉണ്ടോ പോകാൻ' എന്ന് തിരക്കിയവളോട് അവൻ പറഞ്ഞതാ ഒരു 10, 15 മിനിറ്റ് കൂടിയേ ഉള്ളു ഓട്ടോയിൽ പോകാം എന്ന്. അപ്പൊ ആ തീരുമാനത്തെ എതിർത്ത് കൊണ്ട് ഗൗരി തന്നെയാണ് പത്ത് മിനിറ്റത്തെ കാര്യമല്ലേ നടന്ന് പോകാം എന്ന് പറഞ്ഞത്. എങ്കിലും ഓട്ടോയിൽ പോകാം എന്ന് അവൻ പറഞ്ഞെങ്കിലും അവൾക്ക് നടക്കുന്നതാ ഇഷ്ടം എന്ന് കേട്ടതും പിന്നെ ഒന്നും പറയാൻ നിൽക്കാതെ അവളെയും കൂട്ടി നടന്നതാണ് അവൻ അപ്പോഴാണ് മടിയോടെ ഉള്ള അവളുടെ സ്വരം അവനെ തേടി എത്തുന്നത്. " ഞാൻ വെറുതെ എത്ര ദൂരം ഉണ്ടെന്ന് അറിയാൻ ചോദിച്ചതാ. " : അവന്റെ നോട്ടം കണ്ടതും അവനെ ഇടങ്കണ്ണിട്ട് നോക്കി കൊണ്ട് തന്നെ അവൾ പറഞ്ഞു. അതിന് മറുപടി നൽകാതെ അവളെയും കൊണ്ട് അവൻ നടന്നു. ഉള്ളിൽ പരിഭവം നിറച്ച് കൊണ്ട് അവളും അവന്റെ ഒപ്പം നടന്നു. കൈ പിടിച്ച് ദിശ തെറ്റാതെ കൊണ്ട് പോകാൻ ഒരാൾ ഉള്ളത് കൊണ്ട് തന്നെ അവളുടെ കണ്ണ് ചുറ്റും ഉള്ള കാഴ്ചകളിൽ ഓടി നടന്നു. അത് ഇപ്പൊ അവൾക്കും ശീലമായി. മുൻപും ഇത് പോലെ ആയിരുന്നല്ലോ കൊച്ച് കുട്ടിയെ കൊണ്ട് പോകുന്നത് പോലെ കയ്യും പിടിച്ച്. ഇപ്രാവിശ്യവും ഈ കയ്യിൽ പിടിച്ചുള്ള നടത്തം അവൾ പ്രതീക്ഷിച്ചത് കൊണ്ട് തന്നെ വലിയ വിറയാലോ പരിഭ്രാമമോ ഒന്നും അവളിൽ നിന്ന് ഉയർന്നില്ല. വീണ്ടും കുറച്ച് കൂടി മുന്നോട്ട് പോയതും റോഡിന് അപ്പുറം കാണുന്ന കടലിന്റെ ശബ്ദത്തോട് ഒപ്പം ഉള്ള മണൽ തരികൾ കണ്ടതും അവളുടെ കണ്ണ് വിടർന്ന് വന്നു. ബീച്ചിൽ നിന്ന് അവർ കുറച്ച് അകലെ ആണെങ്കിലും അവിടെ നിന്നുള്ള കാറ്റ് അവരെ വീശി കടന്ന് പോകുന്നുണ്ടായിരുന്നു. മുന്നോട്ട് പോകുന്തോറും അവൾക്ക് ബീച്ച് വെക്തമായി കാണാൻ കഴിഞ്ഞു. അങ്ങോട്ട് പോകണം കടൽ കാണണം എന്നൊക്ക ഉള്ള ആഗ്രഹം അവളിൽ ഉണർന്നെങ്കിലും, കണ്ണനോട് പറയാൻ ഉള്ള വല്ലായിമയിലും, ഇനി പറഞ്ഞാൽ അവന്റെ പ്രതികരണം ഓർത്തുള്ള വല്ലയിമയും, എല്ലാത്തിനും ഉപരി കണ്ണേട്ടൻ ഇങ്ങോട്ട് വന്നത് തന്നെ മറ്റൊരു ആവിശ്യത്തിന് ആണെന്നുള്ള ചിന്തയും കാരണം അവൾ ആ ആഗ്രഹം ഉള്ളിൽ ഒതുക്കി. ആഗ്രഹം മനസ്സിൽ ഒതുക്കി എങ്കിലും അവളുടെ കണ്ണിനും മുഖത്തിനും അതിന് കഴിഞ്ഞില്ല അല്പം ദൂരെ ആയി കാണുന്ന മണൽ തരിയും കടലും ഒക്കെ അവൾ കൗതുകത്തോടെ നോക്കി നടന്നു. നടന്ന് നടന്ന് ബീച്ച്ലേക്ക് പ്രവേശിക്കുന്നത് കണ്ടതും അവൾ കണ്ണ് വിടർത്തി കൊണ്ട് കണ്ണനെ നോക്കി. അവിടെ പക്ഷെ ഇതൊന്നും ശ്രദ്ധിക്കാതെ മുന്നോട്ട് തന്നെ നടക്കുവാണ്. " നമ്മൾ ബീച്ചിലേക്ക് പോകുവാണോ കണ്ണേട്ടാ...? " :  ബീച്ചിലേക്ക് ഉള്ള എൻട്രൻസ് കടന്നതും ഗൗരി കണ്ണും വിടർത്തി അവനോട് തിരക്കി. അതിനൊരു മൂളൽ ആയിരുന്നു അവനിൽ നിന്ന് വന്ന മറുപടി. പക്ഷെ അത് അവൾ കേട്ടോ എന്ന് തന്നെ സംശയം ആണ് ചുറ്റും പരാതി നടക്കുവാണ് അവളുടെ കണ്ണും കാതും മനസ്സും ഒക്കെ. " അപ്പൊ നമ്മൾ ബീച്ചിലേക്ക് ആണോ കണ്ണേട്ടാ വന്നേ " : ബീച്ചിലെ മണലിലേക്ക് കാലെടുത്ത് വെച്ചതും എന്നിട്ടും വിശ്വാസം വരാതെ കണ്ണ് വിടർത്തി കൊണ്ട് ഗൗരി ചോദിച്ചു. " എന്തേ ഇത് കണ്ടിട്ട് ബീച് ആയിട്ട് തോന്നുന്നില്ലേ " : കണ്ണൻ അതിന് തിരിച്ച്  കളിയാക്കി കൊണ്ട് ചോദിച്ചു. എന്നാൽ ബീച്ച് കണ്ടതിന്റെ സന്തോഷത്തിൽ അവന്റെ കളിയാക്കൽ ഒന്നും തിരിച്ച് അറിയാതെ അവൾ നിഷ്കളങ്കമായി അറിയാം എന്ന പോലെ തലയനക്കി. അത് കണ്ടതും അവൻ പോലും അറിയാതെ അവന്റെ ചുണ്ടിൽ ഒരു ഇളം പുഞ്ചിരി സ്ഥാനം പിടിച്ചു. " നമ്മുക്ക് അവിടെ പോയി ഇരിക്കാം. കുറച്ച് നടന്നതല്ലേ " : ചുറ്റും നിഷ്കളങ്കമായി കണ്ണ് വിടർത്തി നോക്കുന്നവളോട് ആയി അവൻ തിരക്കി. അതിന് അവനെ നോക്കാതെ ചുറ്റും നിരീക്ഷിക്കുന്നതിന് ഇടയിൽ പോകാം എന്ന പോലെ തലയാട്ടി കാണിച്ചു. അത് കണ്ടതും അവളുടെ കയ്യും പിടിച്ച് കൊണ്ട് തണൽ ഭാഗത്തേക്ക്‌ നടന്നു. " ഇരിക്ക് " : നടത്തം നിർത്തി അവളുടെ കൈ വിട്ട് അതും കൊണ്ട് പറഞ്ഞ് അവൻ ചെരുപ്പ് അഴിച്ച് രണ്ടും ചേർത്ത് വെച്ച് അതിന് മുകളിലായി ഇരുന്നു. കണ്ണന്റെ പ്രവർത്തി ഒക്കെ നോക്കി നിന്നവൾ അവൻ ചെയ്തത് പോലെ ചെയ്ത് അവന് അടുത്തായി ഇരുന്നു, അവനെ തട്ടാതെ എന്നാൽ അവനിൽ നിന്ന് ഒത്തിരി ദൂരെ അല്ലാതെ ഇരുന്നു. സമയം അപ്പോൾ തന്നെ നാലര ആയിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. വെയിൽ കുറഞ്ഞെങ്കിലും മണലിൽ ഒക്കെ ചെറു ചൂട് ഇപ്പോഴും തങ്ങി നിൽപ്പുണ്ട്. ആ ചൂടിനെ വക വരുത്താൻ വിധം കാറ്റും മത്സരിച്ചു. അവധി ദിവസം അല്ലാത്തത് കൊണ്ട് തന്നെ അധികം ആളുകളും ഒന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. അധികവും കോളേജ് കുട്ടികളും കമിതാക്കളും ഒക്കെ ആയിരുന്നു. പിന്നെ വൈകിട്ട് നടക്കാൻ വരുന്നവരും, മനസ്സ് ശാന്തമാക്കാൻ വന്നിക്കുന്നവരും അവിടെയും ഇവിടെയും ആയിട്ട് ഉണ്ട്. " ഗൗരി നന്ദ ഇതിന് മുന്നേ ബീച്ചിൽ വന്നിട്ടില്ലേ " : വന്നിട്ട് ഇത്രയും നേരമായിട്ടും കൗതുകം വിടാതെ എല്ലാം നോക്കുന്നവളെ കണ്ടതും കണ്ണൻ സൗമ്യമായി തിരക്കി. അപ്പോഴാണ് തൊട്ട് അടുത്ത് ഇരിക്കുന്നവനെ അവൾ നോക്കുന്നത്. മുട്ടി മുട്ടിയില്ല എന്ന പോലെ തന്നോട് ചേർന്ന് ഇരിക്കുന്നവനെ കണ്ടതും അവൾ ഒന്ന് പരിഭ്രാമിച്ച് പോയി. നേരത്തെ ചുറ്റുമുള്ള കാഴ്ചകൾ കാണാനുള്ള തിടുക്കത്തിൽ ഈ  ഇരുപ്പ് ഒന്നും അവൾ ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നില്ല എന്നതാണ് സത്യം. അത്രയും അടുത്ത് അവനെ കണ്ടതും അവന്റെ സാമിഭ്യവും ഒക്കെ അവളിൽ ചെറുതായി വിറയൽ പടർത്തി. " വന്നിട്ടില്ലേ " : അവളുടെ അനക്കമൊന്നും കാണാതെ വന്നതും അവൻ വീണ്ടും തിരക്കി. " അത്... ഹാ വന്നിട്ടുണ്ട് ഇപ്പോഴൊന്നും അല്ല വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ്. അമ്മ ഉള്ളപ്പോ അഞ്ചാറ് വെട്ടം ഒക്കെ വന്നിട്ടുണ്ട് പിന്നെ ചെറിയമ്മയുടെയും അച്ഛന്റെയും കല്യാണം കഴിഞ്ഞ സമയത്ത് എന്തോ വന്നതാ. പിന്നെ വന്നിട്ടേ ഇല്ല. അവർ ഒക്കെ വരും പക്ഷെ എന്നെ കൊണ്ട് വരാറില്ല. ആദ്യം ഒക്കെ അച്ഛൻ തിരക്കും എന്താ വരാതെ എന്ന് അപ്പൊ അമ്മമ്മക്ക് കൂട്ടിന് നിൽക്കുവാണ് എന്നൊക്കെ അമ്മമ്മയും ചെറിയമ്മയും കൂടി പറയും പിന്നെ പിന്നെ അച്ഛനും ചോദിക്കാതെ ആയി. അമ്മാമ്മയെ അവരുടെ ഒപ്പം കൂട്ടിയാലും എന്നെ കൂട്ടാതെ ആയി. " : ഗൗരി മുന്നിൽ കാണുന്ന കടലിലേക്ക് നോക്കി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. അത് കേട്ടെങ്കിലും കണ്ണനിൽ വലിയ ഭാവ വെത്യാസം ഒന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. ഇതൊക്കെ അവൻ പ്രതീക്ഷിച്ചത് തന്നെയാണ് എങ്കിലും ഒരു സംസാരത്തിന് തുടക്കം കുറിക്കുന്ന വണ്ണം അവൻ ചോദിച്ചതാണ്. " എന്നിട്ട് ബീച്ചിൽ വരാൻ ഇഷ്ടമാണോ " : കണ്ണൻ തിരക്കി. " ഹ്മ്മ് ഇഷ്ടമാണ് ഇവിടെ വരാനും, ഈ മണലിൽ കൂടി നടക്കാനും, ഇവിടുത്തെ കപ്പലണ്ടി വാങ്ങി കഴിക്കാനും, ഇവിടിരുന്ന് ഇങ്ങനെ തിര വരുന്നതും നോക്കി ഇരിക്കാനും ഒക്കെ ഭയങ്കര ഇഷ്ടമാണ്. നമ്മൾ ഇങ്ങോട്ട് നടന്ന് വന്നില്ലേ അപ്പൊ ഈ ബീച്ച് കണ്ടപ്പോൾ ഞാൻ ആഗ്രഹിച്ചതെ ഉള്ളു, ഇവിടെ ഇങ്ങനെ വന്ന് ഇരിക്കാൻ കഴിഞ്ഞിരുന്നു എങ്കിൽ എന്ന് " : അത്രയും ഇഷ്ടത്തോടെ അവൾ പറഞ്ഞു. " എന്നിട്ട് എന്തെ എന്നോട് പറയാഞ്ഞേ...? " : അവൻ അവളിൽ നിന്ന് അല്പം വിട്ട് മാറി അവളെ വൃത്തിക്ക് കാണും വിധം ഇരുന്നു കൊണ്ട് പിരുകം ഉയർത്തി കൊണ്ട് തെല്ലും ഗൗരവത്തോടെ തിരക്കി. " അത്... അത് പിന്നെ ഞാൻ ഇങ്ങനെ ഓരോ കാഴ്ചകൾ നോക്കി വരുന്ന കൂട്ടത്തിൽ അത് പറയാൻ വിട്ട് പോയി അപ്പോഴേക്കും നമ്മൾ ഇങ്ങോട്ട് വന്ന് " : അവന്റെ ചോദ്യത്തിന് എന്ത് മറുപടി നൽകും എന്ന് അറിയാതെ അവൾ പെട്ടന്ന് വായിൽ വന്നത് അങ്ങ് പറഞ്ഞു. പറഞ്ഞത് അത്രയും കള്ളത്തരം ആയത് കൊണ്ട് തന്നെ അവൾ അവനെ നോക്കാനേ പോയില്ല.  " അപ്പൊ കള്ളത്തരങ്ങളും കയ്യിൽ ഉണ്ടല്ലേ " : കണ്ണൻ കള്ള ഗൗരവത്തോടെ തിരക്കി. " എ... എനിക്ക്.. എനിക്ക് കള്ളത്തരം ഒന്നും ഇല്ല " : പൊടുന്നനെ ഉള്ള അവരുടെ മറുപടി കേട്ടതും അവൾ ഒന്ന് പരുങ്ങി. " ഇല്ലേ....? " : അവൻ ഒന്നും കൂടി കടുപ്പിച്ച് ചോദിച്ചു. അത് കേട്ടതും അവൾ പരുങ്ങലോടെ അവനെ ഇടങ്കണ്ണിട്ട് നോക്കി. " അത് പിന്നെ... ഞാൻ... അത് " : അവനുള്ള മറുപടി എന്ത് പറയും എന്ന് അറിയാതെ കുഴഞ്ഞു. എങ്ങനെ പറയും അവനോട് പറയാൻ ഉള്ള വല്ലായിമ കൊണ്ട്  ആണോ. " എന്നോട് പറയാൻ ഉള്ള ബുദ്ധിമുട്ട് കൊണ്ട് ആണോ...? " : കണ്ണൻ ഒരു പിരുകം പൊക്കി ചോദിച്ചു. " ഹ്മ്മ്.... അത് മാത്രമല്ല കണ്ണേട്ടൻ മറ്റൊരു ആവിശ്യത്തിന് വന്നെയല്ലേ എന്ന് കരുതി. " : വേറെ നിവർത്തി ഇല്ലാതെ അവൻ ചോദിച്ചതിന് സമ്മതിച്ച് കൊണ്ട് അവൾ പറഞ്ഞു. " എന്ന് ഞാൻ പറഞ്ഞോ....? " : അവൻ കണ്ണ് ചുരുക്കി കൊണ്ട് ചോദിച്ചു. " ഇല്ല, ഞാൻ ഊഹിച്ചു. " : അവന്റെ ചോദ്യത്തിന് പെട്ടന്ന് അങ്ങ് പറഞ്ഞതാണ് എങ്കിലും പറഞ്ഞ് കഴിഞ്ഞതിനു ശേഷമാണ് എന്താ പറഞ്ഞെ എന്ന് അവൾ ഓർത്തത്. അവൾ അമളി പറ്റിയത് പോലെ അവനെ തല ചെരിച്ച് നോക്കി. അവിടെ ഗൗരവം ആണ്. എങ്ങനെ ഗൗരവം കാണിക്കാതെ ഇരിക്കും എത്ര വെട്ടം പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട് സ്വയമേ ഒന്നും ഊഹിച്ച് എടുക്കരുത് എന്ന്, എന്നിട്ട് കേൾക്കുവോ വീണ്ടും അത് തന്നെ ചെയ്യും. ഇനി ഊഹിച്ച് ഓരോന്ന് ചിന്തിച്ചാൽ പോലും അത് ശെരിയാണോ തെറ്റാണോ എന്ന് ഒരു വാക്ക് എങ്കിലും ചോദിക്കാലോ ഇത് അതും ഇല്ല. " അത് പിന്നെ കണ്ണേട്ടന്റെ കാര്യങ്ങൾ ഒക്കെ ഞാൻ വേണ്ടേ കണ്ട് അറിഞ്ഞ് മനസ്സിലാക്കാൻ അതാ " : ഒരു ആശ്രയം എന്ന പോലെ അതും പറഞ്ഞ് അവനെ നോക്കി കണ്ണ് ചിമ്മി. അത് കേട്ടതും അത് വരെ ഗൗരവത്തോടെ നിന്നവന്റെ ഗൗരവം ഒക്കെ എങ്ങോ മാഞ്ഞ് പോയി. മുന്നിൽ ഇരിക്കുന്നവളുടെ മുഖം കണ്ടാൽ അറിയാം തന്നെ മെരുക്കാൻ വേണ്ടി പറഞ്ഞതാണ് എന്ന് പക്ഷെ എന്ത് കൊണ്ടോ അവൾ പറഞ്ഞത് കേട്ടതും ഉള്ളിൽ ഒരു കുഞ്ഞ് സന്തോഷം നിറഞ്ഞു. എങ്കിലും അതൊന്നും പുറമേക്ക് കാണിക്കാതെ അവൻ അവളെ ഗൗരവത്തോടെ തന്നെ നോക്കി. " എത്ര പറഞ്ഞാലും കേൾക്കരുത്.... ഇനി ഇത് പോലെ എന്തെങ്കിലും സ്വയം ഊഹിച്ച് എടുത്ത ആ കടലിൽ കൊണ്ട് എറിയും ഞാൻ " : ഗൗരവം ഒട്ടും കുറക്കാതെ കണ്ണൻ പറഞ്ഞു. അതിന് അനുസരണ ഉള്ള കുട്ടിയെ പോലെ തലയാട്ടി കാണിച്ചു. അത് കണ്ടതും എത്ര വേണ്ടെന്ന് വെച്ചിട്ടും അവന്റെ ചൊടികളിൽ ചെറിയൊരു പുഞ്ചിരി സ്ഥാനം പിടിച്ചു അത്രയും നിഷ്കളങ്കത ഉണ്ടായിരുന്നു ആ മുന്നിൽ ഇരിക്കുന്നവൾക്ക്. ഗൗരി അവനെ തന്നെ നോക്കി ഇരിക്കുവാണെങ്കിലും മീശയും താടിയും കൊണ്ട് മറഞ്ഞ് കിടന്നത് കൊണ്ട് ആ ചിരിയാട്ട് കണ്ടതും ഇല്ല. തുടരും..... #💞 പ്രണയകഥകൾ #കഥ #തുടർകഥ #mallu stories #പ്രണയം #പ്രണയ കഥ #നോവൽ #തുടർകഥ #💞 നിനക്കായ് #love

Part 77 ഒന്നും മിണ്ടാതെ ഉള്ള കണ്ണന്റെ നിൽപ്പും നോട്ടവും ഗൗരിയിൽ ഒരു പരവേഷം തീർത്തു. അവൾ ഒരിക്കൽ കൂടി അവനെ നോക്കി കൊണ്ട് മെല്ലെ അടുക്കളയിലേക്ക് പോയി. എങ്കിലും അവളുടെ ഉള്ളിൽ കണ്ണന്റെ നോട്ടം തറഞ്ഞിരുന്നു. ഇതുവരെ നോക്കിയത് പോലെ അല്ല അവന്റെ ആ നോട്ടം അത് എന്ത് ഭാവം ആണ് അവന്റെ കണ്ണിൽ വിരിഞ്ഞത് എന്ന് അവൾക്ക് മനസ്സിലായില്ല, അതിനാൽ പറഞ്ഞ് അറിയിക്കാൻ കഴിയാത്തൊരു വെപ്രാളം അവളിൽ പിടി കൂടി. അടുക്കളയിൽ വന്ന് ഒരു ഗ്ലാസ്സ് വെള്ളം കുടിച്ച് ഒരു കടുത്ത നിശ്വാസം വിട്ടതിന് ശേഷമാണ് അവൾ പണിയിലേക്ക് തിരിഞ്ഞത്. മാഷ് ഉണ്ടായിരുന്നത് കൊണ്ട് തന്നെ അവൾ ഉച്ചക്ക് ഉണ്ടാക്കിയതും കഴിച്ചതുമായ പാത്രം ഒക്കെ അവിടെ തന്നെ ഇരിപ്പുണ്ട്. എല്ലാം ഒന്ന് നോക്കി കൊണ്ട് ഇട്ടിരുന്ന ഷാൾ ഊരി കസേരയിലേക്ക് ഇട്ട് കൊണ്ട് ഓരോന്ന് ഒതുക്കാൻ തുടങ്ങി. " ഹ്മ്മ് ഹ്മ്മ്മ് " : പാത്രം കഴുകുന്നവളെ കണ്ടതും അവൻ ഒന്ന് മുരടനക്കി. " എ... എന്താ കണ്ണേട്ടാ....? എന്തെങ്കിലും വേണോ...? " : പെട്ടന്ന് അവനെ പ്രതീക്ഷിക്കാതെ അവൾ ഒരു പതർച്ചയോടെ അവനോട് തിരക്കി. ഒപ്പം അല്പം മുൻപ് ഉള്ള അവന്റെ നോട്ടവും അവൾക്ക് ഉള്ളിൽ തെളിഞ്ഞ് വന്നു അത് കൊണ്ട് അവനെ നോക്കാതെയാണ് അവളുടെ ചോദ്യം ഒക്കെ. " ഒന്നും വേണ്ട ഞാൻ ഒരു കാര്യം ചോദിക്കാൻ വന്നതാ " : സ്വാതുവെ ഉള്ള ഗൗരവത്തിൽ തന്നെ അവൻ തിരക്കി. അത് കേട്ടതും അവൾ പാത്രം കഴുകുന്നത് നിർത്തി ഒരു സംശയത്തോടെ അവനെ തിരിഞ്ഞ് നോക്കി. " ഏതാ ആ രണ്ട് ദിവസം...? " : ഭവമാറ്റം ഒന്നും ഇല്ലാതെയാണ് അവന്റെ ചോദ്യം. " ഏത് ദിവസം...? " : അവന്റെ ചോദ്യം മനസ്സിലാകാതെ അവൾ ഒരു സംശത്തോടെ തിരക്കി. " മാഷ് ആഴ്ചയിൽ രണ്ട് ദിവസം ഉഴുന്ന് വട വാങ്ങി തരുന്ന ദിവസം ഇല്ലേ അത് ഏതാന്ന്...? " : സ്വരത്തിൽ ഗൗരവം അല്പം കുറച്ച് കൊണ്ട് അവൻ തിരക്കി. എന്നാൽ ആ ചോദ്യം കേട്ടതും ഒരുവളുടെ കണ്ണ് വിടർന്ന് പോയി. അവളെ തന്നെ നോക്കി നിന്നവൻ അത് ഒപ്പി എടുത്തു. " ഗൗരി നന്ദക്ക് ഇനി എന്തെങ്കിലും ആഗ്രഹം ഉണ്ടെങ്കിൽ എന്നോട് പറയാം, എല്ലാം സാധിച്ച് തരാം എന്നൊന്നും ഉറപ്പ് ഞാൻ തരുന്നില്ല പക്ഷെ എന്നെ കൊണ്ട് കഴിയ്യുന്നത് ആണെങ്കിൽ ഉറപ്പായിട്ടും നടത്തി തന്നിരിക്കും " : അത്രയും പറഞ്ഞ് അവളുടെ മറുപടിക്ക് പോലും കാത്ത് നിൽക്കാതെ അവളുടെ മുഖത്തെ ഭാവം ഒന്നും കൂടി ഒപ്പി എടുത്ത് കൊണ്ട് അവൻ അവിടെ നിന്ന് തിരിഞ്ഞ് നടന്നു. തിരിഞ്ഞ് നടക്കുന്നവന്റെ ചുണ്ടിൽ ചെറിയൊരു ചിരിയും സ്ഥാനം പിടിച്ചിരുന്നു. എന്നാൽ അവൻ അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല അല്പം മുൻപ് അവൻ നൽകിയ ഉറപ്പിന്റെ പേരിൽ നാളെ ഒരിക്കൽ അവൻ അത്രമേൽ ദുഖിക്കും എന്ന്. ഗൗരിയുടെ അവസ്ഥയും മറിച്ച് ആയിരുന്നില്ല, അത്രമേൽ സന്തോഷം തോന്നി അവൾക്ക് അത് പക്ഷെ അവളുടെ ആഗ്രഹം സാധിച്ച് താരം എന്ന് കേട്ടതിൽ ആയിരുന്നില്ല മറിച്ച്, തന്റെ ആഗ്രഹങ്ങൾ മൂടി വെക്കാതെ അവനോട് പറഞ്ഞോ എന്ന് കേട്ടതിൽ ആയിരുന്നു. അത് മതി ആയിരുന്നു ആ പാവം പെണ്ണിന്, അങ്ങനെ ചേർത്ത് പിടിക്കാനും പരിഗണിക്കപ്പെടാനും തകർച്ചയിൽ താങ്ങാകാനും മാത്രമേ ഇന്നോളം അവളും ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നുള്ളു. അതിന്റെ സംതൃപ്തിയും അവളിൽ നിറഞ്ഞു. തന്റെ അവസ്ഥ അറിഞ്ഞ് മാഷ് ഓരോന്ന് ചെയ്ത് തരുമെങ്കിലും അദ്ദേഹത്തെ ബുദ്ധിമുട്ടിക്കണ്ട എന്ന് കരുതിയും ആ കാര്യം വല്ലതും അറിഞ്ഞാൽ വീട്ടിൽ ഉണ്ടാകുന്ന പ്രശ്നങ്ങൾ ഓർത്തും പലതും ഉള്ളിൽ ഒതുക്കിയിട്ടേ ഉള്ളു. എന്നാൽ ഇപ്പോൾ തന്നിൽ ഏറ്റവും അവകാശം ഉള്ള വെക്തി തന്നെ..... ചിന്തകൾ പകുതി വഴിക്ക് നിർത്തി കൊണ്ട് അവളുടെ കണ്ണും കയ്യും ടോപ്പിനുള്ളിൽ കിടക്കുന്ന മഞ്ഞ ചരഡിലേക്ക് നീണ്ടു. പതിയെ അവളുടെ ചുണ്ടിലും ഒരു ഇളം ചിരി മോട്ടിട്ടു അതെ ചിരിയോടെ തന്നെ അവൾ ബാക്കി പണിയിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു. ദിവസങ്ങൾക്ക് ശേഷം അന്ന് ആദ്യമായി ഗൗരി നന്ദയിൽ കണ്ണനുള്ള സ്ഥാനം എന്തെന്ന് അവളുടെ മനസ്സ് തന്നെ കാട്ടി കൊടുത്തു അല്ല അവളുടെ മനസ്സ് ആ സ്ഥാനത്തെ അംഗീകരിച്ച് തുടങ്ങി. അന്ന് പിന്നെ എങ്ങോട്ടും കണ്ണൻ പോയില്ല മുറ്റത്ത് ഇറങ്ങി ഓരോന്ന് ചെയ്തും, പത്രം വായിച്ചും, ടി വി കണ്ടും അവിടെ തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നു. ഇടക്ക് ഇടക്ക് എന്തെങ്കിലും മിണ്ടിയും പറഞ്ഞ് ഗൗരിയുടെ ഒപ്പവും അവൻ അന്നത്തെ ദിവസം ചിലവഴിച്ചു. രാത്രി കഴിക്കാൻ ചൊറിനൊപ്പം സ്പൂണും ആയിട്ട് വരുന്നവളെ കണ്ടതും വീണ്ടും എന്താല്ലാമോ കള്ളം പറഞ്ഞ് അവളെ കൊണ്ട് തന്നെ വാരി തരീപ്പിച്ചു. " കണ്ണേട്ടാ നാളെ എപ്പോഴാ ക്ലിനിക്കിലെക്ക് പോകുന്നെ...? " : അടുക്കള എല്ലാം ഒതുക്കി കണ്ണനുള്ള മരുന്നും കൊടുത്ത് ടി വിയ്ക്ക് മുന്നിൽ ഇരിക്കുമ്പോഴാണ് കണ്ണനെ തേടി അവളുടെ ചോദ്യം എത്തിയത്. ആദ്യം കാര്യം മനസ്സിലായില്ല എങ്കിലും പിന്നെ അവളുടെ നോട്ടം തന്റെ കെട്ടി വെച്ചിരിക്കുന്ന കയ്യിലേക്ക് ആണെന്ന് കണ്ടപ്പോഴാണ് കെട്ട് അഴിക്കാനായി നാളെ അങ്ങോട്ട് ചെല്ലാൻ അവർ പറഞ്ഞതാണ് അവന്റെ ഓർമയിൽ തെളിഞ്ഞത്. " നാളെ രാവിലെ പോകണം " : അവൻ വലിയ താല്പര്യം ഇല്ലാത്ത പോലെ അലസമായി പറഞ്ഞു. സത്യത്തിൽ ആ കെട്ട് അഴിക്കണം എന്ന് അവന് ഒട്ടും താല്പര്യം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. " ഞാനും വരട്ടെ " : പ്രതീക്ഷയോടെ ഗൗരി ചോദിച്ചു. ഇത്ര നിസാര കാര്യത്തിന് അവൾ വരണ്ട എന്ന് പറയാൻ വന്നവൻ പ്രതീക്ഷയോടെ നോക്കുന്നവളെ കണ്ടതും ഒന്ന് നിന്നു. " ഹ്മ്മ് എങ്കിൽ ഒരുമിച്ച് പോകാം " : കണ്ണൻ അതിന് ചിരിയോടെ തലയനക്കി കൊണ്ട് അവളുടെ ശ്രദ്ധ വീണ്ടും ടി വിയിലേക്ക് നീണ്ടു. പിന്നെയും ഏറെ നേരം അവർ ഒന്നിച്ചിരുന്നു എങ്കിലും അവർക്ക് ഇടയിൽ മൗനം മാത്രം സ്ഥാനം പിടിച്ചു. ********************************** " അവരെ തന്നെയാണ് കണ്ടതെന്ന് നിനക്ക് ഉറപ്പാണോ...? " : unknown ഗൗരി മുറിയിൽ കയറിയതിന് പിന്നാലെ മുറിയിലേക്ക് കയറി ഫോൺ ചെയ്ത് ഇന്നത്തെ കാര്യം ഒക്കെ എതിരെ നിൽക്കുന്ന വ്യക്തിയോടെ പറയുകയാണ് കണ്ണൻ. " അങ്ങനെ ഉറപ്പ് ഇല്ലാതെ ഇരിക്കാൻ ഇന്നും ഇന്നലെയും കണ്ട് തുടങ്ങിയത് അല്ലല്ലോ അവനെ ഞാൻ.... പിന്നെ ആ കാറും ഇതൊന്നും തിരിച്ചറിയാതെ ഇരിക്കാൻ മാത്രം മണ്ടൻ അല്ലല്ലോ ഞാൻ " : കണ്ണൻ പല്ല് കടിച്ച് കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. " ഞാൻ അങ്ങനെ ഉദ്ദേശിച്ച് അല്ലടാ പറഞ്ഞെ.... ഏതോ പ്രോജെക്ടിന്റെ ഭാഗമായി ഒരു മാസം അവൻ ഔട്ട്‌ ഓഫ്‌ കേരള ആയിരിക്കും എന്ന് അല്ലെ പറഞ്ഞെ, പിന്നെ മാത്രവുമല്ല അവൻ അങ്ങോട്ട് വരേണ്ട കാര്യവും എത്ര ചിന്തിച്ചിട്ടും ഞാൻ കാണുന്നില്ല " : അപ്പുറം നിൽക്കുന്നവന്റെ ഭാവം മനസ്സിലായതും unknown പറഞ്ഞു. " ഹ്മ്മ് പക്ഷെ എന്തായാലും ഈ വരവ് വെറുതെ ആയിരുന്നില്ല എന്ന് എന്റെ മനസ്സ് പറയുന്നു " : കണ്ണൻ " ഇനി ചിലപ്പോൾ നിന്നെ തിരക്കി വന്നത് ആയിരിക്കുമോ...? " : unknown " അതിന് ചാൻസ് കുറവാണ് കാരണം ഞാൻ ഇവിടെ ആണുള്ളത് എന്ന് നിനക്ക് അല്ലാതെ മറ്റാർക്കും അറിയില്ല പിന്നെ ഇത് വരെ എന്നെ തിരക്കാത്തവൻ പെട്ടെന്നു ഒരു സുപ്രഭാതത്തിൽ എന്നെ തിരക്കി ഇവിടെ വരേണ്ട കാര്യം ഇല്ലല്ലോ " : കണ്ണൻ ഉറച്ച ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു. " ഇനി ചിലപ്പോൾ നീ അവിടെ ഉണ്ടെന്ന് അറിഞ്ഞ് നീ അവിടെ എന്തിന് പോയി എന്നൊക്കെ അറിഞ്ഞ് വെച്ച് കൊണ്ട് നിനക്ക് പണി തരാൻ വേണ്ടി ആണെങ്കിലോ....? അല്ല ഞാൻ ഒരു ഊഹം പറഞ്ഞന്നേ ഉള്ളു അങ്ങനെയും ഒരു സാധ്യത ഉണ്ടല്ലോ " : unknown അത് കേട്ടതും കണ്ണൻ ഒന്ന് നിശബ്‍ദമായി. " അറിയില്ല, പക്ഷെ നീ ഇപ്പൊ പറഞ്ഞത് പോലെ എന്തെങ്കിലും ആണ് അവന്റെ ഉദ്ദേശം എങ്കിൽ അവനെ ഇനിയും ഈ നാട്ടിൽ പ്രതീക്ഷിക്കാം. ഇവിടെ വെച്ച് അവനെ എന്റെ മുന്നിൽ കിട്ടുവാണെങ്കിൽ ഞാൻ നോക്കിക്കൊള്ളാം. ഇനി അതല്ല എങ്കിൽ അവൻ നമ്മുടെ നിരീക്ഷണത്തിൽ ഉണ്ടായിരിക്കണം. മനസ്സിലായോ....? " : കണ്ണൻ " ഹ്മ്മ് " : unknown ************************************* " ഇത് മതിയോ കണ്ണേട്ടാ...? " : റെഡി ആയി വന്ന് കൊണ്ട് ഗൗരി തിരക്കി. ഹാളിൽ ഇരുന്ന് പാത്രം നോക്കി കൊണ്ട് ഇരുന്നവൻ തല ഉയർത്തി അവളെ ഒന്ന് നോക്കി. കണ്ണൻ അന്ന് എടുത്ത് കൊടുത്ത ചുരിദാറിൽ സ്കൈ ബ്ലൂ ടോപ്പും വൈറ്റ് പാലാസ പാന്റും ആണ് അവളുടെ വേഷം ഒപ്പം ഉള്ള ഷാൾ വൺ സൈഡ് ആയിട്ട് കുത്തിയിട്ടുണ്ട്. പതിവിന് വിപരീതമായി മുടി നന്നായി ചീകി പിന്നി ബാക്കിലേക്ക് ഇട്ടിട്ടുണ്ട് പിന്നെ കണ്ണ് മഷി കൊണ്ട് കണ്ണോന്ന് കറുപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്. നെറ്റിയിൽ ഒരു സ്റ്റോൺ പൊട്ടും കയ്യിൽ അവൻ വാങ്ങി കൊടുത്ത നീല കുപ്പി വളയും. അവൻ കണ്ണെടുക്കാതെ അവളെ നോക്കി നിന്നു ഒരുക്കം എന്ന് പറയാൻ അധികം ഒന്നും ഇല്ലെങ്കിലും അവൻ ആദ്യമായി ആണ് അവളെ ഇതുപോലെ കാണുന്നത് അതിന്റെ ഒരു കൗതുകം അത്രയും അവന്റെ നോട്ടത്തിലുണ്ട്. " കണ്ണേട്ടാ " : മറുപടി തരാതെ നോക്കി നില്കുന്നവനെ കണ്ടതും അവൾ ഒരു വല്ലായിമയോടെ വിളിച്ചു. " ഹാ ഇത് മതി കൊള്ളാം.. എന്ന നമ്മുക്ക് ഇറങ്ങാം. ഞാൻ സാബുവിനെ ഒന്ന് വിളിക്കട്ടെ " : ഇത്രയും നേരം മതി മറന്ന് അവളെ നോക്കി നിന്നതിന്റെ ജാളിത്യ മാറാൻ ഗൗരവത്തോടെ അതും പറഞ്ഞ് അവൻ എണീറ്റു. അത് കേട്ടതും എല്ലാം ഒതുക്കി വെച്ചില്ലേ എന്ന് ഉറപ്പ് വെറുതെനായി അവൾ അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു. ക്ലിനിക്കിലെക്ക് ഇവിടുന്ന് അധികം ദൂരം ഇല്ലെങ്കിലും രാവിലെ പോകേണ്ടത് ഉച്ച ആയി. ഇനി ഈ ഉച്ചക്ക് നടക്കാൻ വയ്യാത്തത് കൊണ്ട് തന്നെ സാബു ഉച്ചക്ക് ആഹാരം കഴിച്ച് തിരികെ പോകുമ്പോൾ അവനോട് അങ്ങോട്ട് ആക്കി തരാൻ പറഞ്ഞിരുന്നു കണ്ണൻ. രാവിലെ തന്നെ പോയി ആ കെട്ട് അഴിക്കാം എന്ന് ഗൗരി കണ്ണനോട് പറഞ്ഞതാണ്, രാവിലെ കൊണ്ട് ആ പണി അങ്ങ് കഴിയുമല്ലോ അതാണ് അവൾ അങ്ങനെ പറഞ്ഞത്. അപ്പോഴാണ് കണ്ണൻ അത് നീട്ടി കൊണ്ട് ഉച്ചക്കത്തേക്ക് ആക്കിയത് കാര്യം ചോദിച്ചപ്പോൾ എന്തോ അത്യാവിശ്യ പണി ഉണ്ടെന്നു. ബന്ധജ് അഴിച്ചിട്ടു അതിന് പോയാൽ പോരെ എന്ന് തിരക്കിയിട്ടും അവൻ നേരത്തെ പോകണം എന്ന് പറഞ്ഞ് പോയി. എന്നാൽ ഹോസ്പിറ്റലിൽ പോയിട്ട് പോകേണ്ട കാര്യമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു എങ്കിലും കണ്ണൻ മനപ്പൂർവം തന്നെയാണ് അത് ഉച്ചക്കത്തേക്ക് തള്ളി നീക്കിയത്. ആ ഒരു നേരം കൂടി അവളെ കൊണ്ട് ഊട്ടിക്കാലോ എന്നാണ് അവൻ ചിന്തിച്ചത് ഒപ്പം മറ്റൊരു ആവിശ്യം കൂടി. ഉച്ചക്ക് അവളെ കൈ കൊണ്ട് തന്നെ ആഹാരം കഴിച്ച് പോകാൻ റെഡി ആകാൻ പറഞ്ഞതാണ് അവൻ. ക്ലിനിക് അടുത്ത് ആയത് കൊണ്ട് തന്നെ വീട്ടിൽ ഇടാൻ കണ്ണൻ വേടിച്ച് കൊടുത്ത എന്നാൽ വൃത്തി ഉള്ള ഒരെണ്ണം ആണ് അവൾ ആദ്യം ഇട്ട് വന്നത്. അപ്പോഴാണ് കണ്ണൻ മറ്റൊരിടത്ത് കൂടി പോണം മറ്റൊരണ്ണം ഇട്ട് വരാൻ അവളോട് പറഞ്ഞത്. ആദ്യം അവൾ വരുന്നില്ല എന്ന് പറഞ്ഞെങ്കിലും കണ്ണൻ ഗൗരവം ആയതും പിന്നെ ഒന്നും പറയാതെ ഡ്രസ്സ്‌ മാറാൻ പോയി. അതാണ് ഇപ്പോ അവന്റെ അഭിപ്രായം തിരക്കി വന്നത്. സാബു വന്നെന്ന് പറഞ്ഞതും ഒരിക്കൽ കൂടി കണ്ണാടിയിൽ നോക്കി എല്ലാം ഉറപ്പ് വരുത്തി പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി. അവൾ ഇറങ്ങിയതും വാതിലും പൂട്ടി കണ്ണനും കൂടി ഓട്ടോയിലേക്ക് കയറി. തുടരും......... #💞 പ്രണയകഥകൾ #പ്രണയം #കഥ #തുടർകഥ #mallu stories #പ്രണയം #പ്രണയ കഥ #നോവൽ #തുടർകഥ #love

#😍 ആദ്യ പ്രണയം #💑 Couple Goals 🥰 #📙 നോവൽ #കഥകൾ, പ്രണയകഥകൾ, തുടർക്കഥ, നോവൽ #✍️ Novel