🧟 പ്രേതകഥകൾ!

#🌃 ഗുഡ് നൈറ്റ് #🌃ശുഭരാത്രി സ്റ്റാറ്റസ് #👌 വൈറൽ വീഡിയോസ് #👻👹ഹൊറർ സ്റ്റോറീസ്👹👻 #🤔 ചിരിയും ചിന്തയും

📚 ഉറക്കപ്പിശാച് ✍️sp.sarath_ യാഥാർഥ്യത്തിൽ നിന്ന് അകലെയെന്ന് തോന്നുന്ന സംഭവങ്ങളെ പോലും വളരെ സ്വാഭാവികമായി അവതരിപ്പിച്ചുകൊണ്ട്, വായനക്കാരനെ ആ ലോകത്തിന്റെ ഭാഗമാക്കാൻ ശരത്തിന് കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. കട്ടിലിൽ കിടക്കുന്ന നാരായണൻവാപ്പൻ പറയുന്ന കഥകളിലൂടെയും അനുഭവങ്ങളിലൂടെയുമാണ് നോവൽ വികസിക്കുന്നത്. കഥയ്ക്കുള്ളിലെ കഥകളിലൂടെ ഓരോ അനുഭവവും പുതിയൊരു ദുരൂഹതയിലേക്ക് വായനക്കാരനെ നയിക്കുന്നു. അഴിച്ചെടുക്കുംതോറും കൂടുതൽ മുറുകുന്ന ഒരു കുരുക്കുപോലെ, വാപ്പൻ്റെ ഓരോ കഥയും ആകാംക്ഷയുടെ മുൾമുനയിൽ നിർത്തുന്നു. വിശ്വസിക്കാൻ പ്രയാസമുള്ള സംഭവങ്ങളെയും കഥാപാത്രങ്ങളെയും പോലും അത്രമേൽ സ്വാഭാവികമായും വിശ്വാസ്യമായും അവതരിപ്പിക്കുന്നതാണ് ശരത്തിന്റെ എഴുത്തിന്റെ പ്രത്യേകത. വളരെ ലളിതമായ ഭാഷയാണെങ്കിലും, കഥയുടെ ഇഴയടുപ്പം വായനക്കാരനെ ആദ്യാവസാനം വരെ പിടിച്ചിരുത്തുന്നു. വാപ്പന്റെ കഥകൾ അവസാനിക്കുമ്പോഴും, ആ കഥകളുടെ സ്വാധീനം വായനക്കാരന്റെ മനസ്സിൽ തുടരുന്നു. ചില പുസ്‌തകങ്ങൾ നമ്മളെ ചിന്തിപ്പിക്കും, ചിലത് ഭയപ്പെടുത്തും. എന്നാൽ 'ഉറക്കപ്പിശാച്' നമ്മളെ മറ്റൊരു ലോകത്തിലേക്ക് കൂട്ടിക്കൊണ്ടുപോകുന്ന, വ്യത്യസ്ത‌മായൊരു വായനാനുഭവം സമ്മാനിക്കുന്ന പുസ്ത‌കമാണ്. #🧟 പ്രേതകഥകൾ! #📚മലയാളം #📙 നോവൽ #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ #😍 Have a Good Day

അപരിചിത (PART 6) "കാണുന്നതെല്ലാം സത്യമല്ല... വിശ്വസിക്കുന്നതെല്ലാം മിഥ്യയുമല്ല." "ഡീ... നമുക്ക് ആ റൂം മാറ്റാൻ വാർഡനോട് പറയാം..." അനന്യയുടെ വാക്കിന് എല്ലാവരും സമ്മതിച്ചു. അന്ന് വൈകുന്നേരം തന്നെ നാലുപേരും വാർഡന്റെ റൂമിലെത്തി. "മാഡം... കഴിയുമെങ്കിൽ ഞങ്ങൾക്ക് റൂം മാറ്റിത്തരാമോ?" വാർഡൻ അത്ഭുതത്തോടെ അവരെ നോക്കി. "പെട്ടെന്ന് എന്താ ഇങ്ങനെ ഒരു തീരുമാനം?" "റൂമിൽ എന്തോ ഒരു അസ്വസ്ഥത തോന്നുന്നു മാഡം..." മീര പതിയെ പറഞ്ഞു. വാർഡൻ കുറച്ചുനേരം രജിസ്റ്റർ നോക്കി. "ശരി... 312 ഒഴിഞ്ഞുകിടപ്പുണ്ട്. നാളെ രാവിലെ അവിടേക്ക് മാറിക്കോളൂ." ആ മറുപടി കേട്ടതും നാലുപേർക്കും ആശ്വാസമായി. രാത്രി... 217-ൽ തിരിച്ചെത്തിയ അവർ സാധനങ്ങൾ പായ്ക്ക് ചെയ്യാൻ തുടങ്ങി. "അത്യാവശ്യം വേണ്ടത് മാത്രം എടുത്താൽ മതി. ബാക്കി നാളെ മാറ്റാം." അനന്യ തന്റെ ബാഗ് ചുമലിലിട്ടു. മീര പുസ്തകങ്ങൾ എടുത്തു. നന്ദനയും അലീനയും ഓരോ ബാഗുകളുമായി വാതിലിന്റെ അടുത്തെത്തി. അനന്യ വാതിൽ തുറന്നു. "വാ..." അവൾ ഒരു കാൽ പുറത്തേക്ക് വെക്കാൻ തുടങ്ങിയതും... ധടാം...! വാതിൽ അവരുടെ മുന്നിൽ ശക്തിയായി അടഞ്ഞു. "അയ്യോ!" അനന്യ പേടിച്ച് പിന്നിലേക്ക് മാറി. "കാറ്റായിരിക്കും..." മീര വാതിലിന്റെ ഹാൻഡിൽ പിടിച്ച് വീണ്ടും തുറക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. പക്ഷേ... വാതിൽ അനങ്ങിയില്ല. അലീനയും ചേർന്ന് വലിച്ചു. ഇല്ല... അത് അകത്തുനിന്ന് ആരോ മുറുകെ പിടിച്ചിരിക്കുന്നതുപോലെ. അപ്പോഴാണ്... റൂമിലെ ലൈറ്റ് ഒന്ന് മിന്നിയത്. പിന്നെ വീണ്ടും. ടക്... ടക്... ടക്... നന്ദന പേടിച്ച് അലീനയുടെ കൈയിൽ മുറുകെ പിടിച്ചു. "ഡീ... എനിക്ക് പേടിയാകുന്നു..." അടുത്ത നിമിഷം... ഫാൻ തനിയെ കറങ്ങാൻ തുടങ്ങി. പതിയെ... പിന്നെ വേഗത്തിൽ... വളരെ വേഗത്തിൽ... ജനലുകൾ അടഞ്ഞുകിടന്നിട്ടും കർട്ടനുകൾ ശക്തിയായി ഇളകി. റൂമിലാകെ തണുത്ത കാറ്റ് നിറഞ്ഞു. അപ്പോഴാണ്... അലീനയുടെ കണ്ണുകൾ വാതിലിലേക്ക് പതിഞ്ഞത്. വാതിലിൽ... ആരോ നഖം കൊണ്ട് പതിയെ ചുരണ്ടുന്നതുപോലൊരു ശബ്ദം. ക്രീച്ച്... ക്രീച്ച്... ആ ശബ്ദം കേട്ടതും നാലുപേരും അനങ്ങാതെ നിന്നു. പെട്ടെന്ന്... എല്ലാം നിശ്ശബ്ദമായി. ലൈറ്റും സാധാരണയായി. ഫാനും പഴയ വേഗത്തിലായി. അലീന ധൈര്യം സംഭരിച്ച് വീണ്ടും വാതിലിന്റെ ഹാൻഡിൽ പിടിച്ചു. ഇത്തവണ... വാതിൽ വളരെ എളുപ്പത്തിൽ തുറന്നു. നാലുപേരും ഒന്നും എടുക്കാതെ റൂമിൽ നിന്ന് പുറത്തേക്ക് ഓടി. പക്ഷേ... പുറത്തിറങ്ങിയ ശേഷം അലീന ഒരിക്കൽ കൂടി തിരിഞ്ഞുനോക്കി. 217-ാം നമ്പർ റൂമിന്റെ വാതിൽ... പതിയെ... തനിയെ അടയുകയായിരുന്നു... (തുടരും...) #📔 കഥ #🧟 പ്രേതകഥകൾ! #🕵️‍♀️ കുറ്റാന്വേഷണ കഥകൾ #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ