noval

#📙 നോവൽ - കാശിയുടെ പെണ്ണ് 💐💐 🔻 പാർട്ട് _73 ✍️ രചന - ജിഫ്ന നിസാർ 💥 എന്ത് പറ്റി.. മുഖമെന്താ വല്ലാതെ.. " അശോകൻ കാർത്തുവിന്റെ മുറിയിലേക്ക് എത്തും മുന്നേ തുളസി അയാളിലെ മാറ്റം കണ്ട് പിടിച്ചു. "എന്തേലും പ്രശ്നമുണ്ടോ.. അശോകേട്ടാ.." തുളസി ഭയത്തോടെ അയാളെ പിടിച്ചുലച്ചു. "പ്രശ്നം..." ഒന്ന് ശ്വാസമെടുത്തു കൊണ്ടയാൾ നെറ്റി ഉഴിഞ്ഞു. പറയ്യ്.. " തുളസി വീണ്ടും ആവിശ്യപ്പെട്ടപ്പോൾ കാശി പുറത്തിറങ്ങിയ കാര്യം മഹേഷ്‌ വിളിച്ചു പറഞ്ഞതെല്ലാം അയാൾ തുളസിയോട് പറഞ്ഞു. അതോടെ അയാളെക്കാൾ തകർന്ന് പോയത് പോലെ തുളസി ചുവരിൽ ചാരി. ഇനിയിപ്പോ എന്ത് ചെയ്യും നമ്മള്.. " പാതി കരച്ചില് പോലൊരു ചോദ്യത്തോടെ അവർ അശോകന്റെ നേരെ നോക്കി. "ഞാനൊന്നവളെ കാണട്ടെ.. എങ്ങാനും അവനിങ്ങോട്ട് വന്നു വിളിച്ചാൽ അവൾ കൂടെയിറങ്ങി പോകരുത്. അതിന് വേണ്ടിയോരു മുൻ‌കൂർ ജാമ്യം." അങ്ങനൊക്കെ പറയുമ്പോഴും അശോകന്റെ മുഖം നിറയെ ടെൻഷൻ തന്നെയാണ്. അത് വേണ്ട.. നിങ്ങളിങ്ങു വന്നേ.." മുഖമോന്നമർത്തി തുടച്ചു കൊണ്ട് തുളസി അയാളുടെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു കൊണ്ട് അവരുടെ മുറിയിലേക്ക് നടന്നു. എന്താണ് അവരുടെ മനസ്സിലെന്നു മനസ്സിലായില്ലേലും അശോകൻ അപ്പോൾ എതിർപ്പൊന്നും പറയാതെ ആ കൂടെ ചെന്നു. വാതിലടച്ചു കുറ്റിയിട്ട് കൊണ്ട് തുളസി അശോകനെ നോക്കി. "ഇന്നീ നിമിഷം വരെയും കാശി പുറത്തിറങ്ങിയ കാര്യം അവൾ അറിഞ്ഞിട്ടില്ല അശോകേട്ടാ.. എന്റെ കുഞ്ഞിന്റെ വിങ്ങുന്ന മുഖം കാണുമ്പോ തന്നെ അതറിയാം.." പറയുന്നതിനിടെ തന്നെ തുളസിയൊന്ന് വിങ്ങി പൊട്ടി പോയി. അശോകൻ അവരെ നോക്കി ഒന്നും മിണ്ടാതിരുന്നു. തന്നെ പോലെ അത്രയും കടും പിടുത്തത്തോടെ കാർത്തുവിന്റെ സങ്കടം അവഗണിച്ചു കളയാനൊന്നും ഒരു പരിധിയിൽ കൂടുതൽ തുളസിക്ക് കഴിയില്ലെന്ന് അയാൾക്കും അറിയാവുന്നതാണ്. ഇതിപ്പോ അവളുടെ ജീവിതത്തിനെ കുറിച്ച് പറഞ്ഞും കാശിയുടെ ശത്രുക്കളെ കുറിച്ച് പറഞ്ഞും അശോകൻ ഒരു വിധത്തിൽ അടക്കി നിർത്തിയതാണ്. പക്ഷേ ഇടക്കൊക്കെ ഇങ്ങനെ പൊട്ടി പിളർന്നു പോകാറുണ്ട് ആ അമ്മ മനസ്സ്. കർത്തുവിനെ കണ്ടില്ലെന്ന് നടക്കുന്നത് പോലെ തന്നെ അശോകൻ അവർക്ക് നേരെയും പലപ്പോഴും കണ്ണടക്കും.. അതല്ലാതെ അയാൾക്കും വേറെ വഴിയൊന്നുമില്ല. "കാശി ഇറങ്ങിയത് അവളോട് പറയേണ്ട.. അവനെ ഇറക്കി കൊണ്ട് വരാം എന്നുള്ള വാക്കിന്റെ പുറത്താണ് അവളീ കല്യാണത്തിന് സമ്മതിച്ചു തന്നത് തന്നെയെന്ന് നിങ്ങൾക്കറിയാലോ. ഇനിയിപ്പോ അവൻ പുറത്തുണ്ടെന്ന് കെട്ടൽ.. അവൾ.. അത് വേണ്ട അശോകേട്ട.." തുളസി അയാളുടെ കയ്യിൽ അമർത്തി പിടിച്ചു. "അതല്ല തുളസി.. ഞാൻ അവനിറങ്ങിയത് അവളെ അറിയിക്കാൻ പോയതല്ല... എങ്ങാനും അവൻ വന്നു വിളിക്കുമ്പോൾ.. അങ്ങനൊരു സാധ്യതയും മുൻകൂട്ടി കാണണം. മഹിയും അത് തന്നെയാണ് പറഞ്ഞത്. ഇറങ്ങിയിട്ട് രണ്ടു ദിവസമായിട്ട് കൂടി അവനൊരു മൂവും ചെയ്യുന്നില്ലെങ്കിൽ.. അതിനർത്ഥം..." അശോകൻ തുളസിയെ നോക്കി. "അതിനിപ്പോ അങ്ങനെ ഭാരപ്പെട്ട അർഥമൊന്നും നമ്മൾ കൊടുക്കേണ്ട.. അവൻ നിങ്ങൾക്ക് തന്ന വാക്ക് പാലിക്കുന്നു എന്നങ്ങു കരുതിയ മതി.. അതുമല്ല.. ഈ കോലത്തിൽ നിങ്ങൾ അവൾക്ക് മുന്നിൽ പോയി നിന്നാൽ.. അവൻ വന്നത് നിങ്ങൾ പറയാതെ തന്നെ കുഞ്ഞാറ്റ തിരിച്ചറിയും.. എന്റെ മോളത്ര വിഡ്ഢിയൊന്നുമല്ല.. സ്നേഹത്തിന് വേണ്ടിയാ അവളിങ്ങനെ.." തുളസിക്ക് വീണ്ടും സങ്കടം വന്നു. കണ്ണ് നിറഞ്ഞു. "ച്ചെ.. നീയെന്താ തുളസി ഇങ്ങനെ.. മോൾക്ക് വേണ്ടിയല്ലേ..ഞാനും ഇങ്ങനൊക്കെ.അവൾ നന്നായിട്ട് ജീവിക്കാൻ വേണ്ടിയല്ലേ. അല്ലാതെ.. എനിക്കാ സങ്കടം കാണുമ്പോ സന്തോഷമാണെന്നാണോ നീ കരുതുന്നത്.." അശോകൻ അവരെ നെഞ്ചിലേക്ക് ചേർത്ത് പിടിച്ചു കൊണ്ട് ചോദിച്ചു. എനിക്കറിയാം.. എനിക്കറിയാം.. " തുളസി ധൃതിയിൽ കണ്ണ് തുടച്ചു. "അവൻ പുറത്തുണ്ടെന്നറിഞ്ഞാൽ.. കാശി കൂടെ വിളിക്കാൻ വരുമെന്ന് നമ്മുടെ മോൾക്കൊരു തോന്നല് വരും അശോകേട്ടാ.. കല്യാണത്തിന് മണ്ഡപതിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ പോലും അവൾക്കാ പ്രതീക്ഷയുണ്ടാവും.. അത് നടക്കാഞ്ഞാൽ അവളിൽ അതിന്റെ വേദന എത്രയെണെന്നൂഹിക്കാൻ പോലും നമ്മൾക്ക് പറ്റില്ല.. അത്രയും അവളവനെ സ്നേഹിക്കുന്നുണ്ട്.. തകർന്ന് പോയ എന്റെ കുഞ്ഞിന്റെ മുഖം കണ്ടാലേ എനിക്കറിയാം അത്.. ആ സങ്കടം കൂടി അതിന് കൊടുക്കേണ്ട.. ഇതിപ്പോ കാശിക്ക് വേണ്ടി മഹിയെ സ്വീകരിക്കുന്നു എന്ന് തന്നെ ആവട്ടെ അവൾക്കുള്ളിൽ.. പതിയെ പതിയെ മഹി സ്നേഹം കൊണ്ടവളിലെ മുറിവുണക്കി കൊള്ളും.. അങ്ങനെ മതി.. അവളോട് പറയേണ്ട.. അവൻ ഇപ്പോഴും ജയിലിൽ തന്നെയാണെന്ന് അവൾ കരുതിക്കോട്ടേ.." അയാളെ നോക്കി ദയനീയമായിട്ടാണ് തുളസി അതപ്പോൾ പറഞ്ഞതും. പിന്നെയൊന്നും പറയാതെ അങ്ങനെ മതിയെന്നൊരു തീരുമാനത്തോടെ തന്നെ അശോകനും കിടക്കയിലെക്കിരുന്നു... അപ്പോഴും അവർ രണ്ടു പേരുമറിഞ്ഞില്ല.. അവരുടെ ലൈഫിലെടുത്ത ഏറ്റവും മോശമായ തീരുമാനമായിരുന്നു അതെന്ന്.. ഇനി അതിന്റെ പേരിൽ അവരെത്ര വേദന സഹിക്കാൻ പോണുണ്ടെന്നും... 💥💥 അങ്ങേരല്ലെന്ന് തോന്നുന്നു.. " മഹേഷ്‌ ആലോചനയോടെ മുന്നിലിരിക്കുന്ന സ്റ്റീഫനെ നോക്കി. അല്ലെന്നുള്ള തോന്നൽ മാത്രമേ ഒള്ളോ.. " സ്റ്റീഫൻ വല്ലാത്തൊരു ചിരിയോടെ ചോദിച്ചു. അങ്ങേനെയാണ് ആ സംസാരം കേട്ടിട്ട് എനിക്ക് തോന്നിയത്. ഞാനത് പറഞ്ഞപ്പോഴുള്ള അയാളുടെ റിയാക്ഷൻ.. " മഹേഷിന് അതെപ്പോഴും അത്രയങ്ങോട്ട് ഉറപ്പില്ല. സ്റ്റീഫൻ തന്നെയാണ് കാശി പുറത്തിറങ്ങയെങ്കിൽ തീർച്ചയായും അതിന് അശോകന്റെ എന്തെങ്കിലും ഹെല്പ് ഉണ്ടാവുമെന്നും നീയൊന്ന് വിളിച്ചു നോക്കെന്നും മഹേഷിനോട്‌ പറഞ്ഞത്. കാശിനാഥൻ ജാമ്യത്തിൽ പുറത്തിറങ്ങിയെന്നറിഞ്ഞപ്പോൾ വല്ലാത്തൊരു ഷോക്ക് തന്നെയാണ് അവന് തോന്നിയത്. അവനിറങ്ങാൻ കഴിയുന്ന സാധ്യതകളെയെല്ലാം ലോക്കിട്ട് നിർത്തിയത് കൊണ്ട് പിന്നെ അവനിറങ്ങിയോ എന്നതിനെ കുറിച്ചൊന്നും അന്വേഷിച്ചു നോക്കിയതുമില്ല. കല്യാണത്തിന് ശേഷം മാത്രമേ കാശിയുടെ കാര്യത്തിലൊരു തീരുമാനമെടുക്കുകയൊള്ളു അത് വരെയും അവനകത്തു തന്നെ കിടക്കുന്നതാണ് കൂടുതൽ സേഫ് എന്ന് അശോകനും ഉറപ്പിച്ചു പറഞ്ഞതോടെ തത്കാലം അത് വിട്ട് കളഞ്ഞു. അത് തന്നെയായിരുന്നു ഏറ്റവും വലിയ വിഡ്ഢിത്തവും. അതല്ലങ്കിൽ അവനിറങ്ങിയ നിമിഷം തന്നെ താൻ അത് അറിയുമായിരുന്നു. "അമ്പലപറമ്പിൽ അശോകനെ നീ അത്രയങ്ങോട്ട് വിശ്വസിക്കല്ലേ കുഞ്ഞേ.. വെറും മിടുക്കാനല്ല.. മിടു മിടുക്കൻ തന്നെയാണ് നിന്റെ മാമൻ.." പുച്ഛം നിറഞ്ഞൊരു ചിരിയോടെ സ്റ്റീഫൻ വീണ്ടും മഹേഷിനെ നോക്കി. "നിങ്ങളെന്താ ഉദ്ദേശിച്ചത്..." മഹേഷിന്റെ സ്വരം കടുത്തു. "ഓ.. നമ്മളെന്തിനാ വെറുതെ ഓരോന്നുദേശ്ശിക്കുന്നത്.. അതൊക്കെ നിങ്ങള് മാമനും മോനും എന്താന്ന് വെച്ച ചെയ്‌തോ മഹി.. ഒന്ന് ഞാൻ ഉറപ്പ് പറയാം.. അശോകന് അത്രയും പെട്ടന്നൊന്നും ഉപേക്ഷിച്ചു കളയാൻ കഴിയാത്ത ഒരാളാണ് കാശി നാഥൻ. അതിൽ നിനക്ക് സംശയങ്ങൾ വല്ലതുമുണ്ടോ.." സ്റ്റീഫന്റെ ആ ചോദ്യം.. ഇല്ലെന്ന് തന്നെയാണ് മഹേഷിന്റെയും ഉത്തരം. "എനിക്ക് തോന്നുന്നു നീ അറിയാതെ... അശോകൻ തന്നെ ആരെയെങ്കിലും ഏർപ്പാട് ചെയ്തു കാണും . അയാൾക്കതൊക്കെ ഒരു പൂ പറിക്കുന്നത്ര സിമ്പിൾ അല്ലേടാ.. " "അതിപ്പോ എന്തിനാ എന്നോട് മറച്ചു വെക്കുന്നെ.. ഞാൻ തടയും എന്നോർത്തു കൊണ്ടാണോ.." മഹേഷിന്റെ പല്ലുകൾ ഞെരിഞ്ഞു തുടങ്ങി. അതോടെ സ്റ്റീഫന്റെ മുഖത്തൊരു ചിരിയും തെളിഞ്ഞു തുടങ്ങി. "അതൊന്നും എനിക്കറിയില്ല മഹി.. അറിയില്ല എന്നല്ല.. ഉറപ്പില്ല.. ഉറപ്പില്ലാത്ത കാര്യം നമ്മളെങ്ങനെ പറയും. പക്ഷേ ഒന്നെനിക്കുറപ്പാണ്.. ആരെയും അറിയിക്കാതെ ഈ രണ്ടു ദിവസം കാശി നാഥൻ അടങ്ങി ഇരുന്നെങ്കിൽ നീ കരുതി ഇരുന്നോ മഹി.. അവനെന്തോ പ്ലാൻ ചെയ്യുന്നുണ്ട്.. അതല്ലങ്കിൽ പുറത്തിറങ്ങി രണ്ടു ദിവസം അവനെന്തിന് ഒരു ഒളിച്ചു കളി.. അതിൽ തന്നെ എന്തോ ഒരു സ്പെല്ലിങ് മിസ്റ്റെക് ഇല്ലേ.." സ്റ്റീഫൻ പറയുന്നത് കേട്ടതല്ലാതെ മഹേഷ്‌ അതിന് ഉത്തരമൊന്നും പറഞ്ഞില്ല. എങ്കിലും അവനുള്ളൂ പുകഞ്ഞു തുടങ്ങിയെന്നാ മുഖം കണ്ടാലേ അറിയാം. "ഇനിയിപ്പോ കാശി നാഥൻ നേർക്ക് നേർ വന്നാൽ നിന്റെ അമ്മാവൻ കൂടി കാലു മാറുമോ എന്ന എന്റെ സംശയം.. മൊത്തത്തിൽ ഒരു ദുരൂഹതാ മണുക്കുന്നുണ്ടല്ലോ മഹി.. എന്തായാലും നീയൊന്ന് കരുതി ഇരുന്നോ.. അല്ലെങ്കിൽ പണി പാലും വെള്ളത്തിൽ കിട്ടും നിനക്ക്.. നിനക്ക് മാത്രം.. അവരെല്ലാം എന്നും ടീമാ.. നിഗൂഢമായൊരു ചിരിയോടെ സ്റ്റീഫൻ മഹേഷിന്റെ ഉള്ളിലെ അക്നി ആളി കത്തിച്ചു കൊണ്ടേയിരുന്നു... 💥💥 എന്നാലും അവൻ.. അവനിത്രക്കാരൻ ആയിരുന്നോ.. " സുഗന്ധി അത്ഭുതത്തോടെ.. വിഷ്ണുവിന്റെ നേരെ നോക്കി കൊണ്ട് ചോദിച്ചു. അതിനേക്കാൾ ദേഷ്യത്തോടെ അവരുടെ ആ നോട്ടം ഭവ്യക്ക് നേരെയും നീളുന്നുണ്ട്. അവൾ മുഖം കുനിച്ചു നിൽപ്പാണ്. വിഷ്ണുവിന്റെ കള്ളകഥ എതിർക്കുകയോ അനുകൂലിക്കുളികുയോ ചെയ്യാതെ വന്നപ്പോൾ മുതൽ അവളതേ നിൽപ്പ് തന്നെയാണ്. "നിനക്കിത്ര ബുദ്ധി ഇല്ലാതായി പോയാലോ ഡീ നാശമേ.. ആ ബസ്സ്‌ കാരനെ മാത്രമേ അവൾക്ക് പ്രേമിക്കാൻ കിട്ടിയൊള്ളു. വെറുതെ അല്ല കഴിഞ്ഞ കുറച്ചു ദിവസങ്ങളായി നീ നിന്റെ അറയിൽ തന്നെ പൊരുന്തിയിരുന്നത്.ഇതൊക്കെ ആയിരുന്നോ നിന്റെ മനസ്സിൽ..പഠിച്ചു നല്ലൊരു ജോലി വാങ്ങിക്കും എന്നൊക്കെ വീമ്പ് പറഞ്ഞു നടന്നിട്ടൊടുവിൽ അവളെ ഒരു പ്രേമം..അതും അവനെ പോലൊരു ദാരിദ്ര വാസിയെ..." പറയുന്നതിനൊപ്പം സുഗന്ധി ദേഷ്യത്തോടെ ഭവ്യയുടെ തോളിൽ അമർത്തി ഒരടി കൊടുത്തു. എന്നിട്ടും ഭവ്യ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. "ഇനി അടിക്കൊന്നും വേണ്ടമ്മേ .. അതൊക്കെ അപ്പോഴത്തെ ദേഷ്യത്തിന് ഞാൻ തന്നെ കൊടുത്തിട്ടുണ്ട്.. ഇഷ്ടവും പ്രേമവും ഒന്നും തെറ്റാണെന്ന് ഞാൻ പറയുന്നില്ല. പക്ഷേ ഇവൾക്കെന്നോട് പറയാമായിരുന്നു. ഇതിപ്പോ അവനൊപ്പം ഹോട്ടൽ മുറിയിൽ.. ആലോചിക്കുമ്പോ തന്നെ എനിക്ക്.. എന്തോ പോലെ.. അമ്മ പറഞ്ഞത് പോലെ എനിക്കിവളിൽ ഒരു പ്രതീക്ഷയുണ്ടായിരുന്നു എത്ര വേണമെങ്കിലും പഠിപ്പിക്കാൻ ഞാനും കരുതിയിരുന്നു. എല്ലാം ഇവളായിട്ട് തന്നെ നശിപ്പിച്ചു.. ഇതിപ്പോ പെട്ടന്ന് ഞാൻ അവിടെത്തിയത് കൊണ്ട് കൂടുതൽ ആരും അറിഞ്ഞില്ല. അറിയിക്കാതെ എനിക്ക് ഒതുക്കി തീർക്കാൻ പറ്റി.. അല്ലായിരുന്നെങ്കിലോ.. അമ്മയൊന്ന് ഓർത്തു നോക്കി. ഒരുത്തനെ കൊണ്ട് തന്നെ മനുഷ്യന് സ്വര്യകേടാണ്. അതിനിടക്ക്..' വിഷ്ണുവിന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടതും ഭവ്യ അവനെയൊന്ന് മുഖമുയത്തി നോക്കി. "എങ്ങനെ സാധിക്കുന്നു നിങ്ങൾക്ക് "എന്നൊരു അർഥമുള്ള നോട്ടം. പക്ഷേ അവനതൊന്നും കാര്യമാക്കിയില്ല. ശിവയെ പ്രേമിച്ചതല്ല.. അവന്റെ ജോലിയും കൂലിയുമാണ് സുഗന്ധിയുടെ മെയിൻ പ്രശ്നം. അതിന്റെ കൂടെ അവർ കാശിയെയും പ്രാകുന്നുണ്ട്. പെങ്ങൾ ഒരുത്തി ഉണ്ടെന്ന് ഓർക്കാതെ കണ്ട അലവലാതികളെ കൂടെ കൊണ്ട് നടക്കുന്നത് പറഞ്ഞിട്ട്. വല്ലാത്തൊരു സംതൃപ്തിയോടെ വിഷ്ണു അതിന് എരിവ് കയറ്റി പറയുന്നുണ്ട്. അധികം വൈകാതെ തന്നെ ശിവയുമായി കെട്ട് നടത്തണം എന്ന് തന്നെയാണ് വിഷ്ണുവിന്റെ ഉദ്ദേശം. കാശിയുടെ ജാമ്യം അൽപ്പം നീട്ടി കൊണ്ട് പോകണം എന്നും അതിന്റെ പേരിൽ ടോർച്ചർ ചെയ്താലെ ശിവ പിടി തരൂ എന്നുമൊക്കെ അവനറിയാം. അതിന് വേണ്ടിയുള്ള പ്ലാൻ തന്നെയാണ് അവനവിടെ നടത്തി കൊണ്ടിരിക്കുന്നതും.. മരവിച്ചത് പോലെ ഭവ്യ അവരുടേയാ സംസാരങ്ങളൊക്കെയും കേട്ട് കൊണ്ടവിടെ തന്നെ നിൽപ്പുണ്ടപ്പോഴും... 💥💥 ഒന്നും ചെയ്യാൻ തോന്നത്ത വിധമൊരു മരവിപ്പ് തന്നെ പിടി കൂടിയത് പോലെ.. ശിവയന്ന് മുറിയിൽ തന്നെ ചടഞ് കൂടിയിരുന്നു. സാധാരണ അങ്ങനെ വീട്ടിൽ അടങ്ങി നിൽക്കാത്തവനാണ്. എന്തൊക്കെയോ പറഞ്ഞു കൊണ്ട് അമ്മുവും പിന്നെ അച്ഛനും അമ്മയുമൊക്കെ അവന്റെ മുറിയിലേക്ക് ചെന്നു. ഒരു മൂളലിനപ്പുറം അവന്റെ സഹകരണമില്ലാതായതോടെ അവർ പുറത്തേക്കിറങ്ങി പോകുകയും ചെയ്തു. ഇപ്പൊ പറയാൻ കഴിയാത്ത എന്തോ സങ്കടം അവനുണ്ടെന്ന് അവർക്കുറപ്പുണ്ട്. എങ്കിലും അതെന്തെന്ന് ചോദിച്ചു കൊണ്ടവരാരും അവനെ കൂടുതൽ ബുദ്ധിമുട്ടിക്കാൻ പോയതുമില്ല. എന്തുണ്ടെങ്കിലും അവനത് പറയും എന്നവർക്കറിയാലോ.. ആ മനസ്സിന്റെ വേവ് അടങ്ങുവോളം കാത്തിരിക്കാൻ തന്നെയായിരുന്നു അവരുടെ തീരുമാനം.. ഇടക്കെപ്പഴോ ഫോൺ ബെല്ലടിക്കുന്നത് കേട്ടെങ്കിലും ശിവ ആ കിടപ്പിൽ നിന്നും അനങ്ങിയില്ല.. വീണ്ടും വീണ്ടും അതങ്ങനെ നിർത്താനെ നിലവിളിക്കുന്നത് കേട്ടിട്ട് അമ്മുവാണ് വന്നെടുത്തത്. ദേ ഏട്ടാ.. കാശ്യേട്ടൻ വിളിക്കുന്നു.. " അവളെടുക്കുന്നതും സംസാരിക്കുന്നതുമെല്ലാം അലസമായി കേട്ടിരുന്നവൻ ആ വാക്ക് കേട്ടതും കാറ്റ് പോലെ പാഞ്ഞു വന്നിട്ടാ ഫോൺ പിടിച്ചു വാങ്ങി.. ഹലോ...ആവിശ്വസനീയതോടെ ശിവ പറഞ്ഞു.. ശിവാ.... മറുവശം കേട്ടാ ആ ഒരൊറ്റ വിളിയിൽ... ചുട്ട് പൊള്ളുന്ന ദേഹം മഞ്ഞിൽ പുതഞ്ഞത് പോലൊന്നു വെട്ടി വിറച്ചു.. ഹൃദയമിടിപ്പ് നേരെയാവുന്നു.. ശ്വാസം മുട്ടൽ മാറി പോകുന്നു.. അവനെ ഒന്നാകെ പൊതിഞ്ഞു നിന്നിരുന്ന ആ ഇരുളിമാ മാഞ്ഞിട്ട് പകരം ഒരായിരം സൂര്യൻ ഒന്നിച്ചുദിച്ചത് പോലൊരു പ്രകാശം ചുറ്റും നിറയുന്നു.. മൂടി കെട്ടി നിന്നിരുന്ന അലസ അഴിഞ്ഞു പോകുന്നു.. വല്ലാത്തൊരു ചേലുള്ള ചിരിയോടെ ശിവയങ്ങനെ ആ ഫോണിൽ മുറുകെ പിടിച്ചു... തുടരും... ഇത് പോലൊരു അവസ്ഥ ഫേസ് ചെയ്തിട്ടുണ്ടോ നിങ്ങള്.. 🥰 എനിക്കറിയാം... ശിവ നിൽക്കുന്ന ഈ ഊറ്റത്തോടെ.. തിളക്കത്തോടെ.. വിങ്ങലോടെ ഞാൻ നിന്നിട്ടുണ്ട്.. ജിഫാ... ന്നൊറ്റ വിളിയിൽ എന്നെ ഞാനാക്കുന്ന ഒരു മാജിക് അറിയാവുന്ന രണ്ട് മൂന്ന് പേരുണ്ടെന്റെ ലൈഫിൽ.. എന്റെ പുണ്യം.. എന്റെ ധൈര്യം.. എന്റെ സമാധാനം.. അല്ലേലും പ്രണയത്തെക്കാളും ഭംഗി സൗഹൃദത്തിന് തന്നെയാണ് 💥💥 റിവ്യൂ ഇട്ടിട്ട് പോണേ. സാധാരണ ഒരു കഥ ട്രാക്കിൽ കേറി കഴിഞ്ഞാൽ അതിന് അഭിപ്രായം കൂടി വരികയാണ് ചെയ്യാറ്.. എന്റെ കാര്യത്തിൽ അത് നേരെ തിരിച്ചാണ്.. ഓരോ ദിവസവും റിവ്യൂ കുറഞ്ഞു കുറഞ്ഞു വരുവാ 🤣 ഞാൻ കാത്തിരിപ്പുണ്ട്..മറക്കല്ലേ സ്നേഹത്തോടെ... #📔 കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ

#📙 നോവൽ തെറ്റും ചെയ്തില്ല അല്ലേ? പരിഹാസത്തോടെ ശ്രീഹരി അവളെ തുറിച്ചു നോക്കി. അവന്റെ നിൽപ്പും ഭാവവും കണ്ടപ്പോൾ മീരയുടെ നെഞ്ചിടിപ്പ് കൂടി. കിഷോറും ശ്വാസമടക്കി പിടിച്ചു നിൽക്കുകയാണ്. താലികെട്ട് ❤️ ഭാഗം 20 വായിക്കാം (മുൻഭാഗം വായിക്കാത്തവർക്കായി കമന്റിൽ കൊടുത്തിട്ടുണ്ട്) "ശ്രീഹരി... എന്ത് പ്രശ്നമാണെങ്കിലും നമുക്ക് താലികെട്ട് കഴിഞ്ഞു പരിഹാരം കാണാം. കാരണം എന്തിന്റെ പേരിലായാലും എന്റെ പെങ്ങളുടെ കണ്ണ് നിറയുന്നത് കണ്ട് നിൽക്കാൻ എനിക്ക് കഴിയില്ല. ഇത്ര നാളും സ്നേഹിച്ചു നടന്നിട്ട് അവസാന നിമിഷം എല്ലാം പറഞ്ഞ് തീർത്തു ഇവളെ കരയിച്ചിട്ട് പോകാൻ ഞാൻ സമ്മതിക്കില്ല. അതുകൊണ്ട് മര്യാദയ്ക്ക് താലി കെട്ടിക്കോ. അതിനുശേഷം ആവാം സംസാരം." വേണിയുടെ ചേട്ടൻ വിനീതാണ് അത് പറഞ്ഞത്. അവന്റെ മുഖം ദേഷ്യം കൊണ്ട് ചുവന്നിരുന്നു. വേണി എന്ന് വച്ചാൽ അവന് ജീവനാണ്. അതുകൊണ്ട് അവളെ ആരെങ്കിലും കരയിച്ചാൽ നോക്കി നിൽക്കാൻ വിനീതിനു സാധിക്കില്ല. "ഭീഷണി ആണോ വിനീതേട്ട." ശ്രീഹരി പുച്ഛത്തോടെ അവനെ നോക്കി. "ഭീഷണിയൊന്നുമല്ല ശ്രീഹരി. നീ അവളെ കാണുന്നില്ലേ. നിങ്ങൾ തന്നെ അല്ലേ പരസ്പരം സ്നേഹിച്ചതും കല്യാണം കഴിക്കാൻ ആഗ്രഹം പ്രകടിപ്പിച്ചു കാര്യങ്ങൾ ഇവിടെ വരെ എത്തിച്ചത്. എന്നിട്ട് ഇപ്പോ നീ കല്യാണമേ വേണ്ടെന്ന് പറയുന്നതാണ് എനിക്ക് മനസ്സിലാകാത്തത്. ഇത് നീ ഇന്നലെയോ കുറച്ചു ദിവസം മുന്നെയോ പറഞ്ഞിരുന്നെങ്കിൽ ഒരു പരിഹാരം ഉണ്ടാക്കാമായിരുന്നു. പക്ഷേ മുഹൂർത്ത സമയത്ത് പറഞ്ഞത് ശരിയായില്ല. അതുകൊണ്ട് നീ ഈ കല്യാണം വേണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞതിന്റെ കാര്യ കാരണമൊക്കെ നീ വേണിയുടെ കഴുത്തിൽ താലി കെട്ടിയ ശേഷം പറഞ്ഞാൽ മതി. ഇപ്പോ നമുക്ക് വെറുതെ കളയാൻ സമയമില്ല." വിനീത് ധൃതി കൂട്ടി. ശ്രീഹരിയുടെ സംസാരത്തിൽ നിന്നും അവനെന്തോ തെറ്റിദ്ധാരണ സംഭവിച്ചുവെന്നാണ് വിനീത് അപ്പോഴും വിചാരിച്ചത്. "നിങ്ങടെ പെങ്ങളെ എന്റെ പട്ടി താലി കെട്ടും." വിനീതിനെ നോക്കി പറഞ്ഞിട്ട് ശ്രീഹരി വേണിക്ക് നേരെ തിരിഞ്ഞു. "നിന്റെ അഭിനയം നന്നായിട്ടുണ്ട് വേണി. എന്തായാലും രണ്ട് വള്ളത്തിൽ കാല് ചവിട്ടിയുള്ള നിന്റെ ഈ നിൽപ്പ് ഇന്നത്തോടെ ഞാൻ അവസാനിപ്പിക്കുവാ. നിനക്ക് കൂടെ കിടക്കാൻ ഒരാളും കല്യാണം കഴിക്കാൻ വേറൊരാളും വേണമല്ലേ." അവസാന വാചകങ്ങൾ ശ്രീഹരി അൽപ്പം ശബ്ദം താഴ്ത്തിയാണ് പറഞ്ഞതെങ്കിലും അവളുടെ അടുത്ത് നിന്നിരുന്ന വിനീതും അംബികയും വാസുദേവനും അവൻ പറഞ്ഞത് വ്യക്തമായി. അത് കേട്ട മാത്രയിൽ അവരുടെയെല്ലാം മുഖത്ത് ഞെട്ടിൽ പടർന്നു. "ശ്രീയേട്ടാ... എന്തൊക്കെയാ ഈ പറയണേ?" നടുക്കം വിട്ട് മാറാതെ വേണി ചോദിച്ചു. അവളുടെ മുഖം കണ്ണീരിൽ കുതിർന്നിരുന്നു. "എന്താടാ ദ്രോഹി... നീയെന്റെ പെങ്ങളെ പറ്റി പറഞ്ഞത്." ക്രോധത്തോടെ വിനീത് ശ്രീഹരിയുടെ ഷർട്ടിൽ കുത്തിപ്പിടിച്ചു. "ഓഹ്... ഇപ്പോ ഞാൻ പറഞ്ഞതാ കുറ്റം. നിങ്ങടെ പെങ്ങൾക്ക് എന്ത് തോന്ന്യവാസം വേണമെങ്കിലും കാണിക്കാം അല്ലെ?" വിനീതിന്റെ കൈകൾ ശ്രീഹരി കുടഞ്ഞെറിഞ്ഞു. "ഡാ.. നീ എന്റെ മോളെ കുറിച്ച് അനാവശ്യം പറയുന്നോടാ. ഞങ്ങൾ അവളെ വളർത്തിയത് നല്ല അച്ചടക്കത്തോടെ തന്നെയാ. ഇനി നീ ഒരക്ഷരം എന്റെ മോളേ കുറിച്ച് മോശമായി പറഞ്ഞാൽ നിന്നെ ഇവിടെ തന്നെ ഇട്ട് അടിച്ചു കൊ. ല്ലുമെടാ നായെ." വാസുദേവൻ പാഞ്ഞു വന്ന് ശ്രീഹരിയുടെ കവി. ളിൽ ആ. ഞ്ഞടിച്ചു. "ഇപ്പോ നിങ്ങളെന്നെ ത. ല്ലിയത് ഞാൻ ക്ഷമിക്കുവാ. കാരണം കാര്യം അറിയാതെയാണല്ലോ നിങ്ങളിപ്പോ എന്നെ അടിച്ചത്." അടികൊണ്ട കവിളിൽ തലോടി കൊണ്ട് ശ്രീഹരി പുച്ഛത്തോടെ ചിരിച്ചു. "ശ്രീഹരി... നിനക്കെന്തൊ തെറ്റിദ്ധാരണ സംഭവിച്ചത് പോലെയാണ് എനിക്ക് തോന്നുന്നത്. എന്താണെങ്കിലും നമുക്ക് സമാധാനത്തോടെ സംസാരിച്ചു പരിഹരിക്കാം. അല്ലാതെ ഇത്രേം ആളുകൾക്ക് മുന്നിൽ വച്ച് കല്യാണം വേണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞ് ഇറങ്ങിപ്പോയി ഞങ്ങളെ നാണം കെടുത്തരുത്." വിനീത് അവനെ അനുനയിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. അപ്പോഴൊക്കെ വേണി ശ്രീഹരി പറഞ്ഞതിന്റെ അർത്ഥം ചികഞ്ഞെടുക്കാൻ ശ്രമിക്കുകയായിരുന്നു. "ഒരു തെറ്റിദ്ധാരണയും സംഭവിച്ചിട്ടില്ല വിനീതേട്ട. നിങ്ങടെ ഈ നിൽക്കുന്ന പെങ്ങൾ കഴിഞ്ഞ കുറേ കൊല്ലമായിട്ട് എന്നെ വെറും വിഡ്ഢിയാക്കുകയായിരുന്നു. ഞാൻ ചതിക്കപ്പെടുകയാണെന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞത് തന്നെ കുറച്ചു ദിവസം മുൻപാണ്." അത്രയും പറഞ്ഞപ്പോഴേക്കും ശ്രീഹരി കിതച്ചു. "നീ എന്താ പറഞ്ഞു വരുന്നത്." വിനീത് അക്ഷമനായി. "മോനേ... ഇവൻ കല്യാണത്തിൽ നിന്ന് ഒഴിഞ്ഞു മാറാൻ വെറുതെ നമ്മുടെ വേണി മോളേ കുറിച്ച് അപവാദം പറഞ്ഞുണ്ടാക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നതാണ്. അതുകൊണ്ട് ഇവനോടൊന്നും സംസാരിച്ചിട്ട് ഒരു കാര്യവുമില്ല." വാസുദേവൻ അവനെ അടിക്കാനായി വന്നു വീണ്ടും. "അച്ഛാ... വേണ്ട. ശ്രീഹരിയോട് ഞാൻ സംസാരിച്ചോളാം." വിനീത് അദ്ദേഹത്തെ തടഞ്ഞു. "നിങ്ങളൊക്കെ ഇതൊന്ന് കണ്ട് നോക്ക്. ഞാൻ ജീവനേക്കാൾ ഏറെ സ്നേഹിച്ച ഇവൾ ഇവള്ടെ മുറച്ചെറുക്കന്റെ കൂടെ എങ്ങനെയാണെന്ന്." തന്റെ ഫോണിൽ മുൻപ് പകർത്തിയ വേണിയും കിഷോറും ഒന്നിച്ചുള്ള ഫോട്ടോ വിനീതിനെയും അവന്റെ അമ്മയെയുമൊക്കെ കാണിച്ചു കൊണ്ട് ശ്രീഹരി പറഞ്ഞു. ശ്രീഹരി നീട്ടിപ്പിടിച്ച അവന്റെ മൊബൈലിലെ ഫോട്ടോ കണ്ട് വിനീതും അംബികയുമൊക്കെ ഞെട്ടി. വാസുദേവൻ എന്താണെന്ന് നോക്കാൻ വന്നെങ്കിലും വിനീത് സമ്മതിച്ചില്ല. ശ്രീഹരി പറഞ്ഞത് കേട്ട് ഞെട്ടി നിന്ന വേണി ഒന്നും മനസ്സിലാകാത്ത ഭാവത്തിൽ അവന്റെ ഫോണിലെ ഫോട്ടോയിലേക്ക് നോക്കി. ശ്രീമംഗലത്തെ തന്റെ മുറിയിൽ പുതപ്പ് കൊണ്ട് നഗ്നത മറച്ചു കിഷോറിന്റെ നെഞ്ചിൽ കിടക്കുന്ന തങ്ങളുടെ ഫോട്ടോ കണ്ട് അവൾ ഞെട്ടിപ്പോയി. ഇതെല്ലാം കണ്ട് നിന്ന കിഷോറിന് താൻ ഇടപെടേണ്ട സമയമായെന്ന് തോന്നി. അതിനാൽ ഉടനെ തന്നെ അവൻ അവർക്കിടയിലേക്ക് പാഞ്ഞു വന്നു. ശ്രീഹരിയുടെ മൊബൈലിലെ ചിത്രം കണ്ട് അവനും ഒരു നിമിഷം ഷോക്കായി. തങ്ങളുടെ കിടപ്പ് ശ്രീഹരി ഫോട്ടോ എടുത്തു വയ്ക്കുമെന്ന് അന്നവൻ സ്വപ്നത്തിൽ പോലും ചിന്തിച്ചിരുന്നില്ല. അതിനാൽ കുറച്ചു നിമിഷത്തേക്ക് ഒന്നും മിണ്ടാനാവാതെ അവൻ തരിച്ചു നിന്നു. "ഒരു ദിവസം വേണിയെ കാണാൻ ശ്രീമംഗലത്ത് വന്നപ്പോ ഞാൻ കണ്ട കാഴ്ചയാണ് ഇത്. ദൈവം ആയിട്ടാണ് അന്നീ കാഴ്ച എനിക്ക് കാണിച്ചു തന്നത്. അല്ലായിരുന്നെങ്കിൽ ഞാൻ ഇപ്പോഴും സത്യം അറിയാതെ ഒരു പൊട്ടനെ പോലെ ഇവളെ കണ്ണടച്ച് വിശ്വസിച്ചു താലി കെട്ടി ഭാര്യ ആക്കിയേനെ." ശ്രീഹരി ശബ്ദം താഴ്ത്തിയാണ് സംസാരിച്ചത്. തങ്ങളുടെ ഈ സംസാരം ഒന്നും മറ്റ് ബന്ധുക്കളോ നാട്ടുകാരോ കേൾക്കുന്നതിൽ അവനും വലിയ താല്പര്യമൊന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. താനീ കല്യാണത്തിൽ നിന്നും പിന്മാറുന്നത് വേണിയും വീട്ടുകാരും അറിഞ്ഞിരുന്നാൽ മതി എന്ന് മാത്രമേ അവനുണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. "എനിക്ക് കുറച്ചു മാന്യത ഉള്ളത് കൊണ്ടാണ് ഞാനിത് നാട്ടുകാരെയും എന്റെ വീട്ടുകാരെയും ഈ നിമിഷം വരെ കാണിക്കാത്തത്. ഞാൻ സ്നേഹിച്ച പെണ്ണല്ലേ എന്നോർത്ത് മാത്രമാണ് ഈ ഔദാര്യം ഇവൾക്ക് കൊടുത്തത്. എന്നെ വഞ്ചിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോ തന്നെ ഒരു ഉളുപ്പും ഇല്ലാതെ ഒരുങ്ങി കെട്ടി എന്റെ മുന്നിൽ വന്ന് നിൽക്കാൻ നിനക്ക് ഉളുപ്പുണ്ടോ വേണി. വേണി എന്നെ ചതിച്ചതിനു പ്രതികാരം വീട്ടാൻ വേണ്ടോയാണ്‌ ഞാൻ ഈ ദിവസം വരെ ഒന്നും അറിയാത്ത മട്ടിൽ ക്ഷമയോടെ നിന്നത്. ഇനി എന്റെ ഊഴമാണ് വേണി. എന്നെ വഞ്ചിച്ചതിന് നിനക്ക് തരാൻ കഴിയുന്ന ഒരു മധുരമായ ശിക്ഷ തന്നെയായിരിക്കും അത്." ശ്രീഹരി പരിഹാസത്തോടെ ചിരിച്ചു. അതിനുശേഷം അവിടെ നടക്കുന്നതൊക്കെ പകപ്പോടെ നോക്കി നിൽക്കുന്ന മീരയെ ഒന്ന് നോക്കി. "ഇന്ന് ഈ മണ്ഡപത്തിൽ വച്ച് തന്നെ എന്റെ കല്യാണം നടക്കും. പക്ഷേ വധു വേണി ആയിരിക്കില്ല." ശ്രീഹരിയുടെ തീരുമാനം കേട്ട് എല്ലാവരും നടുങ്ങി. വേണിക്ക് താൻ ഇപ്പോൾ കുഴഞ്ഞു വീഴുമെന്ന് തോന്നി. തുടരും

#📙 നോവൽ #📔 കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ MY DOCTOR❤️8                                                                                              തല വേദനിച്ചിട്ട് കണ്ണിൽ നിന്നും  വെള്ളം വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു ഐഷുവിന്.നടക്കുന്നത് നിർത്തി കണ്ണിറുക്കി അടച്ചു ഒന്ന് തല കുടഞ്ഞവൾ.കണ്ണ് തുറന്നു നടക്കാനൊരുങ്ങിയതും നിയന്ത്രണം വിട്ടൊരു കാർ അവളുള്ള വശത്തേക്ക് അതിവേഗത്തിൽ വരുന്നത് കണ്ടവൾ പേടിച്ചു പോയി.എന്ത് ചെയ്യണമെന്നതറിയാതെ പകച്ചു നിന്ന സമയം ,പെട്ടന്നൊരു കൈ വന്നവളെ ചുറ്റിപിടിച്ചു കൊണ്ടൊരു വശത്തേക്ക് മറിഞ്ഞു.രണ്ടു പേരും സൈഡിലുള്ള ചെറിയൊരു ഇടവഴിയിലേക്ക് വീണു.കാർ പെട്ടന്ന് ബ്രേക്ക് ഇട്ട് നിർത്തി . "സിദ്ധാർഥ്"ഐഷു പകപ്പോടവനെ നോക്കി. അവന്റെ മുകളിലായിട്ടാണവൾ കിടക്കുന്നത്.അവന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി കിടന്നു ഐഷു.ആ കണ്ണുകളിൽ കാണുന്ന ആവലാതി അവളെ ആശയ കുഴപ്പത്തിലാക്കി.ഇരുവരുടെയും മുഖം തമ്മിൽ ഒരു നൂലിഴ വിത്യാസത്തിലായിരുന്നു.സിദ്ധുവിന്റെ കണ്ണുകളിൽ ആവലാതി മാറി കുസൃതി നിറഞ്ഞു. അവളുടെ മൂക്കിൽ നിന്നടിക്കുന്ന ചൂട് നിശ്വാസം അവന്റെ മുഖത്ത് വന്നു പതിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.അവളൊന്നനങ്ങിയാൽ പോലും ചുണ്ടുകൾ തമ്മിൽ കൂട്ടിമുട്ടും പോലെ ആ കിടപ്പ്. സിദ്ധാർഥിന്റെ ഹൃദയം പെരുമ്പറ കൊട്ടുമ്പോലെ ഇടിച്ചു. "മക്കളേ.... ഒന്നും പറ്റിയില്ലല്ലോ" കാറിൽ നിന്നിറങ്ങിയ സ്ത്രീ അവർക്കരികിലേക്കോടി വന്ന് കൊണ്ട് ചോദിച്ചു. ഇരുവരും ഞെട്ടലോടവരെ നോക്കി. ചുറ്റും നാലഞ്ചാളുകൾ കൂടി നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഐഷു എണീക്കാൻ കഴിയാതെ നിസ്സഹായതയോടവരെ നോക്കി. അവളുടെ അവസ്ഥ മനസിലായെന്ന പോലെ ആ സ്ത്രീ അവളെ പിടിച്ചെഴുന്നേൽക്കാൻ സഹായിച്ചു. എണീറ്റ് നിന്നവളൊന്ന് ദീർഘ നിശ്വാസം എടുത്തു.കയ്യും കാലും തളർന്നു പോയത് പോലെ തോന്നിയവൾക്ക്. സിദ്ധാർഥും നിലത്തു നിന്നെണീറ്റു. ശരീരത്തിൽ പറ്റിപ്പിടിച്ച മണ്ണ് തട്ടി മാറ്റി കൊണ്ടവൻ ഷർട്ട്‌ നേരെയിട്ടു. "Sorry മക്കളെ , മനഃപൂർവം അല്ല. എന്റെ മോൾ ഹോസ്പിറ്റലിൽ അഡ്മിറ്റ് ആണ് അവൾക്കുള്ള ഡ്രസ്സ്‌ ഒക്കെ എടുത്ത് ഹോസ്പിറ്റലിലേക്ക് പോകുകയായിരുന്നു ഞാൻ. ആ ടെൻഷനിൽ പെട്ടന്ന് കയ്യിന്ന് പോയതാ"കുറ്റബോധത്തോടവർ തല കുനിച്ചു. സിദ്ധാർതിന് നന്നായി ദേഷ്യം വന്നു. ഐഷു തലവേദനിച്ചു കിടക്കുന്നത് കണ്ടത് മുതൽ അവന്റെ ശ്രദ്ധ മുഴുവനും അവളിലായിരുന്നു.വയ്യാത്ത ആ മുഖം കണ്ടതും ഉള്ളു നീറുകയായിരുന്നു .അവൾ ഹോസ്റ്റലിലേക്കിറങ്ങിയപ്പോഴേ അവൾ പോലുമറിയാതെ പിന്നാലെ വന്നതാണ്.നടന്നു പോവണ്ടെന്നു പറയാൻ വരെ തോന്നി പോയി.അവളെ ഒറ്റക്ക് വിട്ടതോർത് അഞ്ജുവിനോടുള്ള ദേഷ്യം കൂടി .ഓരോന്നോർത് നടക്കുമ്പോഴാണവൾക്ക് നേരെ പാഞ്ഞു വരുന്ന കാർ കാണുന്നത് .സകല ദൈവങ്ങളെയും വിളിച്ചൊരു ഓട്ടമായിരുന്നു. താൻ ആ സമയം  വന്നില്ലായിരുന്നെങ്കിൽ ഐഷുവിന്റെ അവസ്ഥ എന്താവുമെന്നോർക്കേ നെഞ്ചൊന്നാളി അവന്റെ.ഈ ലോകത്ത് ഇന്ന് സിദ്ധാർഥ് ഏറ്റവും കൂടുതൽ ആഗ്രഹിക്കുന്നതവളെ ആണ്. ആ... അവൾക്ക് ഒരു മുള്ള് കൊള്ളുന്നത് പോലും അവനു സഹിക്കാനാവുമോ. "അത് സാരമില്ല ചേച്ചി, ഞങ്ങൾക്ക് കുഴപ്പമൊന്നുമില്ല.. ചേച്ചി ഹോസ്പിറ്റലിലേക്ക് pokko"ദേഷ്യത്തോടെ എന്തോ പറയാൻ തുടങ്ങുന്ന സിദ്ധുവിനെ കണ്ടതും ഒരു നോട്ടം കൊണ്ടവനെ തടഞ്ഞവൾ അവരെ നോക്കി പറഞ്ഞു. കുഞ്ഞൊരു കുളിർമഴ പോലെയാ നോട്ടം കണ്ണിലൂടവന്റെ ഹൃദയത്തിൽ ചെന്ന് പതിച്ചു.സിദ്ധു പുഞ്ചിരിച്ചു. "Sorry മോളെ "എന്നും പറഞ്ഞവർ അവളുടെ കൈ പിടിച്ചു. കുറച്ചു നേരം കൂടെ സംസാരിച്ചിട്ടവർ കാർ എടുത്ത് പോയി. കൂടി നിന്നവരെല്ലാം പിരിഞ്ഞു പോയി. "are you ok ഐശുമ്മ "സിദ്ധു അവളെ അടിമുടി നോക്കി കൊണ്ടാണ് ചോദിച്ചത്. "ഐശുമ്മ?"അവൾ അത്ഭുതത്തോടവനെ നോക്കി. തിരിച്ചൊരു പുഞ്ചിരി മാത്രം. ഇന്നോളം തോന്നതെന്തോ ഇപ്പോൾ അവനെ കാണുമ്പോൾ തോന്നുണ്ടെന്നവൾ ഞെട്ടലോടെ മനസിലായി.സ്വന്തം ജീവൻ പോലും മറന്നു തന്നെ രക്ഷിക്കാനാവാൻ നോക്കിയിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ ,അതിനർദ്ധം .....അതവളെ വല്ലാതെ ഭയപ്പെടുത്തി.ഐഷു വേഗം തിരിച്ചു നടന്നു.ഒരാശയകുഴപ്പത്തോടെ നിന്നവൻ അവളെ നോക്കി. പെട്ടന്നോടി പോയവളുടെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു.ഒന്ന് മുന്നോട്ടാഞ്ഞവൾ ഞെട്ടലോടെ തിരിഞ്ഞു നോക്കി.തന്നിൽ തറഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന ഒരു ജോഡി കണ്ണുകൾ.പേടിയോടവൾ ചുറ്റും നോക്കി, "ആരേലും കാണും വിട് "കയ്യ് വിടുവിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു കൊണ്ടവൾ പറഞ്ഞു. വിടുവിക്കാൻ ശ്രമിച്ചതും ആ കൈയുടെ മുറുക്കം കൂടുന്നതവൾക്ക് മനസിലായി. 'ഞാൻ കൂടെ വരാം ,തലവേദന അല്ലെ ഇനി ഒറ്റക്ക് പോകണ്ട"അധികാരത്തോടെ പറഞ്ഞുകൊണ്ട്‍ ആ കയ്യ് പിടിച്ചവൻ റോഡ് സൈഡിലേക്ക് കയറി . ഒന്നും മിണ്ടാത്തവൾ അവനൊപ്പം നടന്നു.എതിർത്തിട്ടൊരു കാര്യവുമില്ലെന്നവൾക്ക് മനസ്സിലായിരുന്നു . നീണ്ട റോഡിലൂടെ രണ്ടു പേർ കൈ പിടിച്ചു നടന്നു.ഒരിക്കലും കൈ വിടില്ലെന്ന മനസോടെ ഒരു സിദ്ധുവും,അവനാണവളുടെ ഇനിയുള്ള ലോകമെന്നറിയാതൊരു ഐശുമ്മയും............... ********************** പ്രതീക്ഷിക്കാതെ പെയ്ത മഴ തോർന്നു നല്ല തണുപ്പുള്ള അന്തരീക്ഷം .ഇരു കൈകളും കൂട്ടി പിടിച്ചു സന്തോഷത്തോടെ അഞ്ചു റെസ്റ്റോറന്റിന്റെ ഗേറ്റിന് പുറത്തേക്കു വന്നു.റോഡും ,റോഡ് സൈഡിലുള്ള മരങ്ങളും നനഞ്ഞു കുതിർന്നു അങ്ങനെ കിടക്കുകയാണ്.തണുത്ത കാറ്റ് പതുക്കെ വീശിയങ്ങനെ കടന്നു പോകുന്നുണ്ടായിരുന്നു.അഞ്ജുവിനെ വല്ലാത്ത സമാധനം തോന്നി ആ അന്തരീക്ഷത്തിൽ.ഒരു പത്തു മിനുട്ടു നടന്നാൽ ഓട്ടോ സ്റ്റാൻഡ് ആണ് .എന്നും ഓട്ടോ വിളിച്ചിട്ടാണ് ഹോസ്റ്റലിൽ പോകാറുള്ളത്. ഒമ്പതു മണി ആവുന്നതിനു മുന്നേ ഹോസ്റ്റലിൽ എത്താം . കാറ്റിനൊപ്പം റോഡ് സൈഡിലുള്ള മരങ്ങളിൽ നിന്നും പെയ്യുന്ന തുള്ളി അവളെ ചെറുതായി നനച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.വണ്ടികൾ നന്നേ കുറവായിരുന്നു ഇന്ന് .റോഡിലുള്ള കുഴികളിലൊക്കെ വെള്ളം നിറഞ്ഞു നിലക്കുന്നു.അടുത്തൊരു മഴക്കുള്ള സാധ്യത എന്ന പോലെ ഇടക്കിടക്ക് ഇടിയും മിന്നലും അടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.ചെറിയ ഇടി അവൾക്ക് കുഴപ്പമില്ല പക്ഷെ വലിയ ഇടി അഞ്ജുവിനെ വല്ലാതെ ഭയപെടുത്താറുണ്ട്.ധരിച്ചിരിക്കുന്ന വൈറ്റ് സ്ലീവ്‌ലെസ് കുർത്തി നനഞു തുടങ്ങിയിരുന്നു.ബാഗ് ഒന്നുകൂടെ തോളിലേക്ക് വലിച്ചിട്ടവൾ പതുക്കെ നടന്നു. പെട്ടന്നൊരു കറുത്ത കാർ സ്പീഡിൽ വന്നു.അഞ്ജുവിന്റെ അടുത്തായുള്ള വെള്ളം നിറഞ്ഞ കുഴിയിലൂടെ കയറി ഇറങ്ങി.അതിനടുത്തായി നിന്നിരുന്നത് കൊണ്ട് തന്നെ അഞ്ജുവിന്റെ ദേഹത്തേക്ക് ചളി വെള്ളം പരക്കെ തെറിച്ചു .ഒരു ഞെട്ടലോടവൾ കാറിനെ നോക്കി .ദേഷ്യം വന്നവൾ ചുറ്റും പരതി .റോഡ് സൈഡിലായി കിടന്നൊരു കല്ലെടുത്തു കാറിനെ നോക്കി ഒറ്റ ഏറ്................. "പട്ടി മൊത്തം അഴുക്കാക്കി......"ദേഷ്യത്തോടവൾ പിറുപിറുത്തു .വെള്ള ഡ്രസ്സ് മുഴുവൻ ചെളിവെള്ളത്തിൽ നനഞ്ഞു കുളിച്ചിരിക്കുന്നു.ബാഗും ,മുടിയും തുടങ്ങി അവൾ ഒട്ടാകെ നനഞ്ഞു . കല്ലുവന്നു പതിച്ചതും കാർ ബ്രേക്ക് ഇട്ട് നിർത്തി. സൈഡിലേക്ക് പാർക്ക് ചെയ്യുന്നത് അഞ്ചു കണ്ടു. "തന്നെ ഞാൻ ശരിയാക്കി താരാടോ ...നാറി "പിറുപിറുത്തവൾ കാറിന്റെ ഡ്രൈവർ ഡോർ ലക്ഷ്യമാക്കി നടന്നു. ഡോർ തുറക്കുമ്പോഴേക്കും അഞ്ചു അവിടെ എത്തിയിരുന്നു. "എവിടെ നോക്കിയാടോ വണ്ടി ഓടിക്കുന്നത്.കണ്ണിന്റെ പകരം തനിക്ക് മത്തങ്ങ വല്ലോം ആണോ?"ഡോർ തുറന്നപ്പോഴേക്കും കലിപ്പോടവൾ ചോദിച്ചു.ഡോർ മുഴുവനായും തുറന്നൊരുവൻ പുറത്തിറങ്ങി.മുന്നിൽ ചളിയിൽ കുളിച്ചു രൗദ്ര ഭാവത്തിൽ നിൽക്കുന്നവളെ കാണെ അവനു ചിരിപൊട്ടി.പക്ഷെ ഒറ്റ നിമിഷം,അതിനിടയിൽ തന്നെ കണ്ടതും മാറി വന്ന ആ ഭാവം .....അതവനെ അത്ഭുത പെടുത്തി.ഇപ്പോഴാ മുഖത്തു ദേഷ്യമല്ല മറിച്ചു അത്ഭുതമോ അങ്കലാപ്പൊ അങ്ങനെ എന്തൊക്കെയോ ഭാവങ്ങൾ ആണ്. മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നവനെ ഇമ വെട്ടാത്തവൾ നോക്കി. "you look so beautiful "എന്ന് പറഞ്ഞതിപ്പോഴും നിശ്വാസം പോലെ കാതിൽ മുഴങ്ങുന്നു.സാഹചര്യം പോലും മറന്നൊരു പെണ്ണ് നനഞ്ഞൊട്ടിയ വസ്ത്രങ്ങളോടെ ,കണ്മഷി പരന്നൊലിച്ച കണ്ണുകളോടെ ഏഥനെ നോക്കി നിന്നു. വീണ്ടുമൊരു മഴ ചാറി തുടങ്ങി.ചിന്നി തെറിക്കുന്ന മഴയിൽ സ്ട്രീറ്റ് ലൈറ്റിന്റെ നേർത്ത വെളിച്ചത്തിൽ രണ്ടു പേർ പരസ്പരം നോട്ടം കൊണ്ടൊരു ആകര്ഷണത്തിന്റെ കൊളുത്തിട്ടു.ഇടനെഞ്ചു തുളച്ചു കയറുന്നൊരു കൊളുത്ത്. നീട്ടിയ ഹോൺ അടിയോടൊരു കാർ അവര്ക് പുറകിലുള്ള റോഡിലൂടെ അതി വേഗത്തിൽ ചീറി പാഞ്ഞു പോയി.ഉറക്കത്തിൽ നിന്നെണീറ്റ പോലെ രണ്ടു പേരും ഞെട്ടലോടെ നോട്ടം പിൻവലിച്ചു.അഞ്ജുവിന്റെ ദേഷ്യം എങ്ങോ പോയ് മറഞ്ഞിരുന്നു.ആ നിമിഷത്തിന്റെ നിസ്സഹായാവസ്ഥ മാറ്റാൻ അവൾ ദേഷ്യത്തിന്റെ മുഖം മൂടിയെടുത്തണിഞ്ഞു. "തനിക്ക്....തനിക്ക് കണ്ണ് കാണില്ലേ?ഒന്ന് ശ്രദിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ ഞാൻ ഇങ്ങനെ നനയുമായിരുന്നോ" അവൾ അഭിനയിക്കുകയാണ ദേഷ്യമെന്നവന് തോന്നി.അവന്റെ ചുണ്ടിലൊരു പുഞ്ചിരി വിടരാൻ മടിച്ചങ്ങനെ കിടന്നു. "സോറി ,ഞാൻ ഡ്യൂട്ടി കഴിഞ്ഞു ഇറങ്ങിയപ്പോ ലേറ്റ് ആയി പോയി.പെട്ടന്നു വീട്ടിൽ എത്താമെന്നോർത്തു കുറച്ചു സ്‌പീഡിലായിരുന്നു വന്നത്.താൻ അവിടെയുള്ളത് ഞാൻ ശ്രദിച്ചിരുന്നില്ല."ഒരു ക്ഷമാപണത്തോടെ പറഞ്ഞവൻ. "ഞാൻ ഈ കോലത്തിലെങ്ങനെ ഹോസ്റ്റലിൽ പോകും.എന്റെ കോലം കണ്ടില്ലേ"അല്പം വിഷമത്തോടെ പറഞ്ഞതും അറിയാതവളുടെ കണ്ണ് നിറഞ്ഞു. ഈ കോലത്തിൽ ഹോസ്റ്റലിൽ ചെന്ന് കയറിയാൽ വാർഡൻ എന്തൊക്കെ പറയുമെന്നോർത്തവൾ.അല്ലെങ്കിലേ മനഃസാക്ഷിയില്ലാത്തൊരു സ്ത്രീയാണ്.ഗതികേട് കൊണ്ടും പിന്നെ ഇനിയൊരു വര്ഷം കൂടിയല്ലേ ഉള്ളു എന്നോർത്തും പിടിച്ചു നിൽക്കുന്നതാണവിടെ . നിറഞ്ഞു വന്ന കണ്ണുകൾ കണ്ടതും ഏഥന് വല്ലാത്ത കുറ്റബോധം തോന്നി.കുറ്റബോധത്തിനപ്പുറം ഒരു വേദന അവനിൽ പിടിമുറുക്കുന്നതവൻ മനഃപൂർവം അവഗണിച്ചു.കുഞ്ഞി കൊച്ചാണ്.ഏറി പോയാൽ ഒരു 21 ,22 കാണും.തന്നെക്കാൾ 14 വയസ്സിന് ചെറുത്.സ്വപ്നത്തിൽ പോലും അവളോട് മറ്റൊരു വികാരം തോന്നി കൂടാ...... "അയ്യോ താൻ സങ്കടപെടല്ലേ ,നമുക്ക് എന്തെങ്കിലും വഴി കാണാം.നമുക്ക് തല്ക്കാലം ഈ മഴയും കൊണ്ട്  റോഡിൽ നിൽക്കണ്ട ,താൻ വണ്ടിയിലോട്ട് കയറ്." ഏഥൻ പറഞ്ഞതു കേട്ടവൾ പുരികം ചുളിച്ചവനെ നോക്കി. "കാറിൽ കേറിയിട്ടൊ ?"നിഷ്കളങ്കതയോടെ ചോദിക്കുന്നവളെ കാണെ അവനു വല്ലാത്ത വാത്സല്യം തോന്നിയവളോട്. "താൻ വാ ഈ കോലത്തിൽ എന്തായാലും ഹോസ്റ്റലിൽ പോകാൻ പറ്റില്ലല്ലോ?" "ഇല്ല...." ഏഥൻ നടന്നപ്പുറത്തേക്കു പോയി കോ ഡ്രൈവർ സീറ്റിന്റെ ഡോർ തുറന്നു. "വന്ന് കയറ്."ഇതും പറഞ്ഞവൻ ഡ്രൈവിംഗ് സീറ്റിലേക് കയറി ഇരുന്നു. അഞ്ചു കാറിനു മുന്നിലൂടെ അപ്പുറത്തേക്ക് നടന്നു. "landrover defender ഒക്കെ ആണല്ലോ ,പൈസകരനാണെന്നു തോന്നുന്നു."മനസ്സിൽ ഓർത്തു കൊണ്ടവൾ കാറിലേക്ക് കയറി.അവളുടെ ശരീരത്തിൽ നിന്നും ഒഴുകിയിറങ്ങുന്ന ചെളി വെള്ളം കാറിൽ പടർന്ന് തുടങ്ങി. കാർ മുന്നോട്ടു നീങ്ങി ,acയിൽ നിന്നും വരുന്ന തണുപ്പ് കാരണം നനഞ്ഞിരിക്കുന്ന അഞ്ചു തണുത്തു വിറക്കാൻ തുടങ്ങി.മുന്നിലേക്ക് നോക്കി വണ്ടിയോടിച്ചിരുന്ന ഏഥൻ പല്ലു കൂട്ടിയിടിക്കുന്നു ശബ്ദം കേട്ട് അഞ്ജുവിനെ നോക്കി. "തണുക്കുന്നുണ്ടോ?" "ഹ്മ്മ് ....വിറച്ചു കൊണ്ടവൾ മൂളി   ഏഥൻ AC ഓഫ് ചെയ്തവളെ നോക്കി.തണുത്തു വിറയ്ക്കുന്ന ഇത്തിരി തുറന്ന ആ ചുണ്ടുകൾ കണ്ടതും മറ്റെന്തയൊക്കെയോ തോന്നൽ അവന്റെ മനസിലൂടെ കടന്നു പോയി.പെട്ടന്നവൻ മുഖം തിരിച്ചു. "എന്ത് വിശ്വാസത്തിലന്റെ കൃഷ്ണ  ഞാൻ ഇങ്ങേരുടെ കൂടെ ഈ പോകുന്നത്.ഇനി എന്നെ തട്ടി കൊണ്ടെങ്ങാനും പോയാലോ..........ഏയ് കണ്ടിട്ടൊരു പാവം ആണെന്ന് തോന്നുന്നു.നല്ല മനസാണ് ആൾക്ക് ,ഈ അവസ്ഥയിൽ അവിടെ ഇട്ടിട്ട് പോന്നില്ലല്ലോ ."ഓരോന്നോർത്തിരിക്കെ ശരീരത്തിന്റെ തണുപ്പ് കുറയുന്നതവൾക്ക് മനസിലായി.ചുണ്ടുകൾ വിറക്കുന്നതെല്ലാം അവസാനിച്ചിരിക്കുന്നു. "തന്റെ പേരെന്താ?"ഏഥൻ ഡ്രൈവിങ്ങിൽ തന്നെ ശ്രദ്ധിച്ചു കൊണ്ട് ചോദിച്ചു. "അഞ്ജന..." "beautiful name like you"കുഞ്ഞൊരു പുഞ്ചിരിയോടെ പറയുന്നവനെ വിടർന്ന കണ്ണുകളോടവൾ നോക്കി. "ഈ സമയത്താണോ ഡ്യൂട്ടി തീരുന്നത്" ''അതെ 4 to 8:30 ആണ് ടൈം.കോളേജ് കഴിഞ്ഞു നേരെ ഇങ്ങോട്ടു പോരും."താൻ എന്തിനാണിതൊക്കെ ഇയാളോട് പറയുന്നതെന്ന് ബുദ്ധി ചോദിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും,സംസാരിച്ചു കൊണ്ടേ ഇരിക്കെന്ന് മനസ് അലമുറയിടുന്നുണ്ടായിരുന്നു.ഈ യാത്ര അവസാനിച്ചിരുന്നില്ലെയെങ്കിൽ എന്ന് വരെ ചിന്തിച്ചു പോകുന്നു. തിരിച്ചൊരു ചോദ്യം പോലും ചോദിക്കാൻ തോന്നുന്നില്ല.ചോദിക്കുന്നതിനൊക്കെ മറുപടി പറഞ്ഞിരുന്നു.ആ മുഖത്തു മാറി മറിയുന്ന ഭാവങ്ങൾ നോക്കിയങ്ങനെ ഇരുന്നു. കാർ എവിടെയോ നിർത്തിയെന്നു മനസിലായപ്പോഴാണവൾ മുഖമുയർത്തി പുറത്തേക്ക് നോക്കി.ഒരു പ്രീമിയം ലേഡീസ് ഡ്രസ്സ് ഷോപ്പ്.അതിന്റെ പ്രൗഢി കണ്ടവളുടെ കണ്ണ് മിഴിഞ്ഞു. "ഇതെന്താ ഇവിടെ?" "ഞാൻ തനിക്കൊരു ഡ്രസ്സ് മേടിച്ചിട്ടു വരാം ,ഇത് മൊത്തം അഴുക്കല്ലേ ..........താൻ ഇവിടെ ഇരുന്നാൽ മതി ഈ കോലത്തിൽ പുറത്തിറങ്ങണ്ട.'ഇതും പറഞ്ഞു ഡോർ തുറക്കാൻ ആഞ്ഞവന്റെ കൈത്തണ്ടയിൽ പിടിച്ചവൾ. "അത് വേണോ?" അവളുടെ ചോദ്യം അവൻ കേട്ടിരുന്നില്ല അവന്റെ ശ്രദ്ധ മുഴുവനും തന്റെ ചൂട് ശരീരത്തിൽ, ആ നനഞ്ഞ കയ്യിൽ നിന്നും പടരുന്ന തണുപ്പിലായിരുന്നു.ഏഥൻറെ അടിവയറ്റിൽ ഒരുപാടു തീപ്പൊരികൾ വീണു ചിതറി.അവന്ററെ ഭാവം കണ്ടത്,കണ്ടതും അഞ്ചു പെട്ടന്ന് കൈകൾ വലിച്ചു.ഒരു ആവേശത്തിൽ കയറി കയ്യിൽ പിടിച്ചതാണ്.തന്നെ കുറിചവൻ എന്ത് കരുതി കാണുമെന്നോർക്കേ അവൾക്ക് നാണക്കേട് തോന്നി. "എന്താ....?"കൈ വലിച്ചതും പെട്ടന്ന് ബോധത്തിലേക്ക് വന്നവൻ നേരത്തെ പറഞ്ഞത് കേട്ടിട്ടില്ലെന്ന ഭാവത്തിൽ ചോദിച്ചു. "ഒന്നുമില്ല"അവൾ വേഗം പറഞ്ഞു. "ഏദൻ ഡോർ തുറന്ന് പുറത്തിറങ്ങി ഡോർ അടച്ചു.ഒരു ദീർഘ നിശ്വാസം വലിച്ചു വിട്ടു.എന്നിട്ട് നേരേയവൻ ആ കടയിലേക്ക് കയറി പോയി. ആ സമയം കാറിൽ ഒരുത്തി പിടക്കുന്ന ഹൃദയത്തോടെ അവനെ നോക്കി ഇരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. തുടരും........................ കഥയെ കുറിച് അഭിപ്രായം പറഞ്ഞിട്ടൊക്കെ പോകെന്നെ..... ഞാൻ പാവല്ലേ 🫣

12 साल विश्वास के, विकास के, जनकल्याण के #12 साल विश्वास के, विकास के, जनकल्याण के

❤️സിദ്ധാർഥ് ദേവ്❤️ വിശ്വനാഥൻ മുതലാളി ഒഴിഞ്ഞുപോയ ആ മുറ്റത്തേക്ക് നോക്കി നിൽക്കുമ്പോൾ രോശുവിന്റെ ഉള്ളാകെ വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. സ്വന്തം പഠിപ്പും വലിയ ഡോക്ടറാകണമെന്ന മോഹവുമെല്ലാം ഒരൊറ്റ നിമിഷം കൊണ്ട് കരിഞ്ഞുപോയത് അവൾക്ക് ഉൾക്കൊള്ളാൻ കഴിയുന്നതിലും അപ്പുറമായിരുന്നു. വീടിനകത്ത് അമ്മയുടെ ശ്വാസം മുറിച്ചുള്ള കരച്ചിലും അച്ഛന്റെ ദയനീയമായ വിലാപങ്ങളും മാത്രം ബാക്കിയായി.പക്ഷേ, ആ വീട്ടിൽ ഒരാൾക്ക് മാത്രം ആ വിധി അംഗീകരിക്കാൻ കഴിയുമായിരുന്നില്ല. അത് ചേട്ടൻ രാഹുലായിരുന്നു. ദേഷ്യം കൊണ്ട് അവന്റെ കൈകൾ വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു, കണ്ണുകൾ ചുവന്നു തുടുത്തു. "എന്റെ അനിയത്തിയെ ആ വൃദ്ധന് ഇട്ടുകൊടുക്കാൻ എനിക്ക് കഴിയില്ല അച്ഛാ... ഞാൻ ജീവനോടെ ഇരിക്കുമ്പോൾ അത് നടക്കില്ല!" രാഹുൽ ഉറക്കെ വിളിച്ചുപറഞ്ഞു."വേണ്ട മോനേ... അയാൾ വലിയ കൊലകൊമ്പനാ. നമ്മളെപ്പോലെയുള്ള പാവങ്ങൾക്ക് അയാളെ ഒന്നും ചെയ്യാൻ കഴിയില്ല, " രാഘവൻ മകന്റെ കൈകളിൽ പിടിച്ച് വിലക്കാൻ നോക്കി. എങ്കിലും രാഹുൽ ആ കൈകൾ പതുക്കെ മാറ്റി. ആരുടെയും വാക്ക് കേൾക്കാതെ അവൻ മുറ്റത്തേക്കിറങ്ങി ഒരൊറ്റ ഓട്ടമായിരുന്നു. വിശ്വനാഥൻ മുതലാളിയുടെ വലിയ ബംഗ്ലാവ് ലക്ഷ്യമാക്കിയാണ് അവൻ പോയത്.മല്ലിക്കര ഗ്രാമത്തിന്റെ മധ്യത്തിലായി കോട്ടപോലെയുള്ള വലിയൊരു മതിൽക്കെട്ടിനകത്തായിരുന്നു വിശ്വനാഥൻ മുതലാളിയുടെ ആഡംബര ബംഗ്ലാവ് സ്ഥിതി ചെയ്തിരുന്നത്. രാഹുൽ അവിടെ എത്തുമ്പോൾ മുതലാളി വലിയ വരാന്തയിലെ ചൂരൽക്കസേരയിൽ ഇരുന്ന് മദ്യപിക്കുകയായിരുന്നു. കൂടെ എപ്പോഴും നിഴലുപോലെ നിൽക്കുന്ന ഗുണ്ട തലവൻ ഭാസ്കരനും മറ്റ് ചില ആളുകളും ഉണ്ടായിരുന്നു.ഗേറ്റ് തള്ളിത്തുറന്ന് ദേഷ്യത്തോടെ പാഞ്ഞടുക്കുന്ന രാഹുലിനെ കണ്ടതും കാവൽക്കാർ അവനെ തടയാൻ ആഞ്ഞു. പക്ഷേ, വിശ്വനാഥൻ കൈ ഉയർത്തി അവരെ വിലക്കി." ആഹാ... ഇതാരാ രാഘവന്റെ മകനോ? എന്താടാ പാതിരാത്രിയിൽ ഇത്ര വലിയൊരു ഭാവം?" വിശ്വനാഥൻ മദ്യഗ്ലാസ്സ് മേശപ്പുറത്ത് വെച്ചുകൊണ്ട് പരിഹാസത്തോടെ ചോദിച്ചു.രാഹുൽ മുതലാളിയുടെ തൊട്ടുമുന്നിലേക്ക് നടന്നുചെന്നു, അവന്റെ നെഞ്ച് ദേഷ്യം കൊണ്ട് ഉയർന്നുതാഴുന്നുണ്ടായിരുന്നു , "മുതലാളി... എന്റെ അനിയത്തി രോശുവിന് വെറും പതിനേഴ് വയസ്സേയുള്ളൂ! അവളെ കല്യാണം കഴിക്കാൻ തനിക്ക് നാണമില്ലേ? എന്റെ അമ്മയുടെ ചികിത്സയ്ക്കായി അച്ഛൻ വാങ്ങിയ കടത്തിന്റെ പേരിലാണ് താൻ ഈ ചതി ചെയ്യുന്നത്. ആ പണം പലിശയടക്കം പണിയെടുത്ത് ഞാൻ വീട്ടിക്കൊള്ളാം. കുറച്ചു സമയം താ. പക്ഷേ, എന്റെ അനിയത്തിയുടെ ജീവിതം തകർക്കാൻ ഞാൻ സമ്മതിക്കില്ല!" രാഹുലിന്റെ ധീരമായ ആ വാക്കുകൾ കേട്ടതും വിശ്വനാഥന്റെ മുഖത്തെ ചിരി അപ്രത്യക്ഷമായി. അയാൾ കസേരയിൽ നിന്നും പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റു. അഹങ്കാരത്തോടെ രാഹുലിന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്ന്, പെട്ടെന്ന് അവന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി ക്രൂരമായി ഒരടി കൊടുത്തു. "എടാ... എന്റെ മുന്നിൽ വന്ന് ശബ്ദമുയർത്താൻ മാത്രം വളർന്നോ നീ!" വിശ്വനാഥൻ ഉറക്കെ അലറി, " ഭാസ്കരാ... ഇവന്റെ നട്ടെല്ല് തല്ലിയൊടിക്ക്! ഇനി ഒരു പാവപ്പെട്ടവനും ഈ വിശ്വനാഥന്റെ വാക്കിന് മറുവാക്ക് പറയാൻ തോന്നരുത്."മുതലാളിയുടെ ആജ്ഞ കേട്ടതും ഭാസ്കരനും മറ്റ് ഗുണ്ടകളും ചേർന്ന് രാഹുലിനെ വളഞ്ഞു. അവർ അവനെ ക്രൂരമായി മർദ്ദിക്കാൻ തുടങ്ങി. രാഹുൽ തിരിച്ചു പ്രതിരോധിക്കാൻ നോക്കിയെങ്കിലും നാലഞ്ചു പേരുടെ ആയുധങ്ങൾക്കൊപ്പമുള്ള മർദ്ദനത്തിന് മുന്നിൽ അവൻ തളർന്നു വീണു. ചോര ചിതറിയ ആ രാത്രിയിൽ, ആ വലിയ ബംഗ്ലാവിന്റെ മുറ്റത്ത് രാഹുൽ ബോധരഹിതനായി വീഴുന്നതുവരെ അവർ അവനെ ചവിട്ടിയും വടികൊണ്ടും ഉപദ്രവിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.പിറ്റേന്ന് ഉച്ച കഴിഞ്ഞ്, രോശുവിന്റെ വീട്ടുപടിക്കലേക്ക് ആ കറുത്ത ആഡംബര കാർ വീണ്ടും ഇരച്ചു കയറി. കാറിന്റെ പിൻവാതിൽ തുറന്ന് ആദ്യം പുറത്തേക്കിറങ്ങിയത് വിശ്വനാഥൻ മുതലാളി തന്നെയാണ്. അയാളുടെ മുഖത്ത് ഒരു ക്രൂരമായ വിജയച്ചിരിയുണ്ടായിരുന്നു. തൊട്ടുപിന്നാലെ കാറിന്റെ ഡിക്കി തുറന്ന് ഗുണ്ടകൾ ഒരാളെ പുറത്തേക്ക് വലിച്ചിട്ടു.അത് രാഹുലായിരുന്നു!അവന്റെ മുഖമാകെ ചോരയൊലിച്ച് നീരുവെച്ചിരുന്നു. ഷർട്ട് കീറിപ്പറിഞ്ഞ്, മൃതപ്രായനായ അവസ്ഥയിലായിരുന്നു അവൻ. ഗുണ്ടകൾ അവനെ മുറ്റത്തെ മണ്ണിലേക്ക് ക്രൂരമായി വലിച്ചെറിഞ്ഞു." രാഹുൽ!" രോശു നെഞ്ചുപൊട്ടി നിലവിളിച്ചുകൊണ്ട് മുറ്റത്തേക്ക് ഓടിയിറങ്ങി. അച്ഛനും അനിയൻ കണ്ണനും അവളുടെ പിന്നാലെ ഓടിവന്നു.വിശ്വനാഥൻ മുതലാളി പതുക്കെ നടന്ന് രാഹുലിന്റെ അരികിലേക്ക് വന്നു. അവന്റെ മുടിയിൽ കുത്തിപ്പിടിച്ച് മുഖം ഉയർത്തി അവൾക്ക് നേരെ കാണിച്ച് അയാൾ പറഞ്ഞു: "കണ്ടോടി... എന്റെ ബംഗ്ലാവിലേക്ക് വന്ന് എന്നോട് തർക്കിക്കാൻ നോക്കിയ നിന്റെ ചേട്ടന്റെ ഗതി കണ്ടോ? എന്റെ വാക്കിന് എതിര് പറഞ്ഞാൽ ഇവന്റെ ജീവൻ ഞാൻ എടുക്കുമെന്ന് പറഞ്ഞത് വെറുതെയല്ല. "രോശു ആ കാഴ്ച കണ്ട് പൂർണ്ണമായും തകർന്നുപോയി. അവളുടെ സ്വന്തം ചേട്ടൻ ചോരയിൽ കുളിച്ച് കിടക്കുകയാണ്. അവൾ വിശ്വനാഥന്റെ കാല്ക്കലിലേക്ക് വീണു. അവളുടെ കണ്ണീരൊഴുക്കി ആ മണ്ണ് കുതിർന്നു ."മുതലാളി... ദയവുചെയ്ത് എന്റെ ചേട്ടനെ ഇനി ഉപദ്രവിക്കരുത്. ഞാൻ അപേക്ഷിക്കുകയാണ്. നിങ്ങൾ പറഞ്ഞതുപോലെ വരാൻ ഞാൻ തയ്യാറാണ്. ആ കല്യാണത്തിന് ഞാൻ പൂർണ്ണമായി സമ്മതിക്കുന്നു... ഇനി എന്റെ കുടുംബത്തെ ഒന്നും ചെയ്യരുത്!" അവൾ നിസ്സഹായയായി നിലവിളിച്ചു.അങ്ങനെ വഴിക്ക് വാ! അടുത്ത തിങ്കളാഴ്ചയാണ് കല്യാണം. ഒരുക്കങ്ങൾ നടത്തിക്കോ. ഇനി എന്തെങ്കിലും തടസ്സമുണ്ടായാൽ ഇവന്റെ ശവമായിരിക്കും ഈ മുറ്റത്ത് വരിക," ക്രൂരമായി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് വിശ്വനാഥൻ തന്റെ ഗുണ്ടകളോടൊപ്പം കാറിൽ കയറിപ്പോയി.രോശുവും അച്ഛനും കൂടി രാഹുലിനെ പതുക്കെ താങ്ങി ഉമ്മറത്തേക്ക് കിടത്തി. തന്റെ ഒരു വാക്ക് കാരണം, കുടുംബത്തെ രക്ഷിക്കാനുള്ള ശ്രമത്തിനിടയിൽ ചേട്ടന് ഈ അവസ്ഥ വന്നല്ലോ എന്നോർത്ത് രോശുവിന്റെ ഉള്ളുരുകി. ആ കൊച്ചുവീട്ടിൽ സങ്കടത്തിന്റെ കരിനിഴൽ പൂർണ്ണമായും പടർന്നു കഴിഞ്ഞിരുന്നു. തുടരും #💞 പ്രണയകഥകൾ #📙 നോവൽ #നോവൽ #തുടർകഥ