अंगावर खादी 😥🙏.......C/P संदीप जाधव दादा सर्वप्रथम काही चुकलं तर माफी असावी.... खरंच दादा इतकं छान हसवत असताना रडवून गेलात पोरांना 😥… सर्वांना हसवत-हसवत तुम्ही आज अख्ख्या महाराष्ट्राला रडवून गेलात. एका उमद्या, लाडक्या, आपल्यातल्याच माणसाला गमावल्याचं दुःख आज प्रत्येक मराठी माणसाच्या छातीत दडपून बसलंय. 😥 बाळासाहेबांच्या नंतर आज माझ्या डोळ्याच्या कडा पाणावल्या 😥 काही माणसं असतात, जी रंगमंचावर उभी राहिली की अवघा परिसर हलका होतो. शब्दांनाच पंख फुटतात. जणू हशालाच साज चढतो. तुम्ही दादा तशातलेच होते. तुम्ही टीव्हीवर, सभेत आले की चेहऱ्यांवर नकळत हास्य उमटायचं, आणि गेले की मनात कुठेतरी चुटपूट लागायची. आज मात्र तुम्ही गेले… आणि ही चुटपूट थांबत नाहीये. कारण यावेळी माझा दादा परत येणार नाही. महाराष्ट्र आज रडतोय. कोणासाठी? एका नेत्यासाठी नाही… एका अभिनेत्यासाठी नाही… तर एका आपल्यातल्या माणसासाठी. हसवत कामाचा तडखा हीच त्यांची राजकारणाची शैली होती अजित दादांची राजकारणाची पद्धत वेगळी होती. घोषणा देऊन, बोट दाखवून, रागाने ओरडून तुम्ही कधीच बोलले नाहीत. तुम्ही बोलायचे… पण हसत. तुम्ही टोमणे मारायचे… पण त्यातही आपुलकी असायची. तुम्ही टीका करायचे… पण समोरच्यालाही हसवून. तुमचे भाषण म्हणजे मराठी माणसाच्या जगण्याचा आरसा होता. शेतकऱ्याचा विनोद, गावकुसाबाहेरचा टोला, शहरी माणसाची धावपळ, राजकारणातील फसवणूक हे सगळं तुम्ही इतकं सहज मांडायचे की जनतेला वाटायचं, “अरे, हा तर आपलाच माणूस आहे. दादा अपशब्द तोंडून आले तर कराडला जाऊन क्लेश करणारा माझा दादा खरंच विराळाचं.. पत्रकार परिषद म्हणजे हास्याचं व्यासपीठ आजही पत्रकार परिषद म्हटलं की डोळ्यांसमोर गंभीर चेहरे, तणाव, मोजके शब्द उभे राहतात. पण अजित दादांची पत्रकार परिषद? ती म्हणजे हास्याचा झरा असायची. एक प्रश्न… त्यावर अर्धं उत्तर… आणि मग एक मिश्कील वाक्य… अन्‌ सगळ्या लोकांच्यात हशा.. दादा नुसते नजरेत पाहून उत्तर मिळायचे तुमच्याकडून. तुमचा हसरा चेहरा, डोळ्यांतील चमक, आणि वाक्याच्या शेवटी येणारी ती खास मराठी लकब यामुळे पत्रकारही क्षणभर बातमी विसरायचे. ते वातावरण हलकं करत होते. हसरा चेहरा, पण गंभीर जबाबदारी लोकांना वाटायचं, दादा म्हणजे फक्त विनोद. पण ज्यांनी त्यांचं काम जवळून पाहिलं, त्यांना ठाऊक होतं हा माणूस कामात अतिशय शिस्तबद्ध, काटेकोर आणि प्रामाणिक होता. हसत-खेळत निर्णय घेणं ही त्यांची खासियत होती. ते फाईलवर सही करताना सुद्धा समोरच्याला धीर द्यायचे. कामाच्या बैठकीत तणाव वाढू द्यायचे नाहीत. कारण त्यांना ठाऊक होतं... तणावातून निर्णय जन्माला येत नाहीत, तर गोंधळ जन्माला येतो. आजच्या काळात जिथे राजकारण म्हणजे कटुता, द्वेष, तणाव… तिथे दादा म्हणजे थोडा श्वास. थोडं हलकं वाटणं. थोडं “आपण अजूनही माणूस आहोत” असं वाटणं. आणि अचानक… रडवून गेलात दादा, तुमचं जाणं म्हणजे एखाद्या घरातला दिवा अचानक विझावा तसं आहे. आपण सवयीचे झालेलं हास्य हरपलं. आपण धरून ठेवलेली माणुसकी हरपली. आज महाराष्ट्र पोरका झालाय. कारण काही माणसं नुसती व्यक्ती नसतात… ती एक भावना असतात. तुम्ही ती भावना होता. आज तुमच्यासाठी हास्य नाही, अश्रू आहेत आज हसायचं नाहीये. आज आठवणी डोळ्यांत पाणी आणतात. आज भाषणांचे किस्से सांगताना गळा दाटून येतो. तुम्ही सर्वांना हसवत हसवत गेलात, पण जाताना अख्ख्या महाराष्ट्राला रडवून गेलात. दादा, तुमचं हास्य अमर आहे माणसं जातात… पण त्यांचं हसणं, त्यांची शैली, त्यांची माणुसकी – ती इतिहासात कोरली जाते. आज अजित दादा शारीरिकरित्या आपल्यात नाहीत, पण प्रत्येक मराठी माणसाच्या आठवणीत ते अजूनही हसत उभे आहेत. हसरा चेहरा, मिश्कील डोळे, आणि शब्दांतून माणुसकी ओसंडणारा आवाज… दादा, तुम्ही गेलात, पण तुमचं हास्य महाराष्ट्राच्या काळजात कायम जिवंत राहील. 🙏😥 भावपूर्ण श्रद्धांजली 💐💐💐💐 #maharashtra #💔महाराष्ट्र सुन्न! राज्यावर शोककळा😭 #🙏उपमुख्यमंत्री अजित पवार यांचा विमान अपघातात मृत्यू💔 #🔴आजचे ताजे अपडेट्स📰 #📲व्हायरल व्हिडिओ #1️⃣महाराष्ट्र अपडेट्स