🔥अंगात नाही बळ अन् चिमटा घेऊन पळ..😂🤣😂 सन १७६१ मध्ये अफगाण शासक अहमदशहा अब्दाली आणि मराठ्यांमध्ये पानिपतचे तिसरे युद्ध लढले गेले. मराठे प्राणपणाने लढले, पण पेशव्यांच्या हाराकिरीमुळे आणि कचखाऊ, भ्याड वृत्तीमुळे या युद्धात त्यांचा दारुण पराभव झाला. मराठ्यांची एक अख्खी पिढी पानिपतावर शहीद झाली. पेशव्यांचे काय झाले याचा इतिहासाला अजूनही पत्ता लागला नाही, पण ते पानिपतावरून पळाले आणि परांगदा झाल्याचे अनेक इतिहासकारांनी लिहिले आहे. काही इतिहास संशोधक अक्कलकोटचा ’भिऊ नकोस मी पाठीमागे आहे’ वाला स्वामी समर्थ पेशवा सदाशिवराव भाऊ असल्याचे सांगतात. सदाशिवराव भाऊच्या नेतृत्वात पानिपतचे हे युद्ध लढले गेले होते. पेशवाईतील साडेतीन शहाण्यांपैकी ज्याला ’अर्धा शहाणा’ मानला जातो तो नाना फडणविसही या युद्धात होता. त्याला अर्धा शहाणा यासाठी म्हणतात की, तो फक्त कलम (लेखणी) चालवण्यात हुशार होता. तलवार चालवणे उसके बसकी बात नहीं थी.. थोडक्यात ’तोंडात बळ आणि हातात केळ’ अशी अवस्था..! या कलमेच्या बळावर या बहाद्दराने पुढे मराठ्यांच्याच माना चराचरा कापल्या. शूरवीर महादजी शिंदे यांना दगाबाजीने जहर पाजून मारण्यात त्याचाच वाटा होता. नाना फडणवीस अत्यंत बाईलवेडा इसम होता. पुढच्या काळात पुण्यात त्याने आपल्या या वेडापायी कहर केला होता. पुण्यातली एकही बरी दिसणारी ब्राम्हण बाई व कलावंतीण नानाच्या तडाख्यातून सुटली नव्हती म्हणतात. विजय तेंडुलकर यांनी ऐतिहासिक घटनांवर लिहिलेल्या घाशीराम कोतवाल या नाटकात नानाच्या या विशेष प्राविण्याविषयी सविस्तर वर्णन आले आहे. नानाचा हा बाईलवारसा पुढे दुसऱ्या बाजीरावाने पुण्याच्या पार्वतीएवढ्या उंचीवर नेला; तर नानाचे स्त्रियांविषयीचे हे विशेष प्राविण्य लक्षात घेऊन पानिपतच्या युद्धभूमीवर पेशव्यांनी सोबत नेलेल्या बाया- बटक्या व नाटकशाळा (रखेल्या ) यांना सांभाळण्याचे काम नानाकडे देण्यात आले होते. युद्धातल्या भयंकर पराभवाची खबर कानावर आली, तेव्हा हा नाना लुंगीवर होता म्हणे. पराभवाचे वृत्त ऐकून तो इतका घाबरला की, त्याला दिलेले बाया - बटक्यांच्या संरक्षणाचे काम सोडून तो नेसत्या लुंगीसकट महाराष्ट्राकडे पळत सुटला. लपतछपत, रडतपडत कसाबसा हा नाना फडणवीस शेवटी पुण्यात येऊन पोहचला. भटांच्या या पूर्वजांच्या शौर्याचा काय महिमा वर्णावा..! शब्द अपुरे पडतात हो..! आता येथे काहीजण प्रश्न उपस्थित करतील की, ’सगळेच भट पेशवे असे नव्हते. पहिला बाजीराव पेशवा तर शूरवीर होता. त्याने स्वतः रणमैदानात समशेर हाती घेऊन युद्ध केले आहे आणि तो जीवनात एकही युद्ध हरलेला नाही. तुम्ही त्याबद्दल का नाही बोलत?’ मित्रांनो, सन १९२०च्या दशकात रामचंद्र लाड यांनी लिहिलेल्या ’पायपोस किमतीचे पेशवे’ या पुस्तकात यासंदर्भात महत्वाची माहिती आली आहे. पहिल्या ’बाजीराव पेशव्याचा खरा बाप हा बाळाजी विश्वनाथ नसून मराठा सेनापती धनाजी जाधव असल्या’चा दावा यात करण्यात आला आहे, यावर आपली विशेष टिपणी देतांना इतिहासाचार्य मा. म. देशमुख आपल्या ’रामदास आणि पेशवाई’ या संशोधनात्मक ग्रंथात लिहितात, ’त्यामुळेच पेशवा बाजीराव हा चित्पावन ब्राह्मणांप्रमाणे घाऱ्या डोळ्याचा व गौर वर्णाचा नसून मराठ्यांप्रमाणे सावळ्या वर्णाचा आणि काळ्या डोळ्यांचा होता.’ आता इथे काही अंधभक्त कडमडतील की, ’ब्राम्हण जर पळपुटेच आहेत, तर बाजीप्रभु देशपांडे आणि मुरारबाजी देशपांडे यांच्या शौर्याबद्दल काय म्हणाल?’ तर यासंदर्भात आमचे म्हणणे असे की, बाजीप्रभु आणि मुरारबाजी हे ब्राम्हण नसून सीकेपी अर्थात चांद्रसेनीय कायस्थ प्रभू संक्षेपात कायस्थ आहेत. ब्राम्हणधर्मानुसार कायस्थ कोणत्या वर्णात येतात ते पहा. व्यास आपल्या स्मृतीग्रंथात म्हणतात, ▪️ ’वर्धकी नापितो गोप आशापः कुम्भकारकः । वाणिक् किरात कायस्थ मालाकार कुटुम्बिनः ॥ चर्मकारो भटो भिल्लो रजकः पुष्करो नटः । एतेऽन्त्यजाः समाख्याता ये चान्ये च ग्वाशनाः ॥ एषा सम्भाषणात्स्नानं दर्शनादर्कवीक्षणम् ॥’ (अर्थ: सुतार, नापित, गवळी, कुंभार, व्यापारी, किरात (वनवासी/शिकारी), कायस्थ, माळी, घरगुती सेवक, चर्मकार, भट (निम्न दर्जाचा सैनिक किंवा भाट/चारण), भिल्ल, धोबी, पुष्कर, नट (अभिनेता) हे सर्व अंत्यज (बाह्यजाति / सर्वात निच / अस्पृश्य समूह) म्हणून ओळखले जातात. याशिवाय इतर जे कुत्र्याचे मांस खाणारे (श्वपच/ग्वाशन) आहेत तेही यातच मोजावे. यांच्याशी बोलणे (सम्भाषण) झाल्यास स्नान करावे आणि यांना पाहिल्यास (प्रायश्चित्त म्हणून) सूर्याचे दर्शन (अर्कवीक्षण) करावे. (व्यासस्मृती, अध्याय ०१, श्लोक १०,११, १२) ▪️ अर्थात, ब्राम्हणधर्मानुसार कायस्थ हे अस्पृश्य मानल्या जात होते. काही ब्राम्हणग्रंथ त्यांना शूद्र संबोधतात. कायस्थांचे वर्णजाती व्यवस्थेत काळानुसार हळूहळू उन्नयन (प्रगती) झाल्याचे दिसते. आज मात्र कायस्थांना ब्राम्हणांनी आपल्या जातीत समाविष्ट करून टाकले आहे, पण इतिहासात ब्राम्हण आणि कायस्थ एकमेकांचे कट्टर वैरी राहिलेले आहेत हे येथे उल्लेखनीय..! असो. तर पळपुट्या भटभडगुंज्यांचा हा इतिहास सविस्तर सांगण्याचे कारण हे की, माझ्या fb wall वर येऊन बरेच भट आणि भटभक्त मला मारहाण करण्याच्या वा ठार करण्याच्या धमक्या देतात. ज्यांच्या पूर्वजांचा इतिहास असा पळपुटा आहे, त्यांनी अशा धमक्या देणे किती हास्यास्पद आहे. ’अंगात नाही बळ अन् चिमटा घेऊन पळ’ अशी यांची अवस्था.. आणि हे काळ्या टोप्या घालून आणि जोरजोरात बांबू फिरवून आम्हाला मारण्याच्या गप्पा ठोकतात. चल निघ इथून..! जय भारत..! ✍🏼 बाळासाहेब गरुड (BG) ०१. Nana Fadanvis & The External Affairs Of The Maratha Empire - Y N Deodhar ०२. व्यास स्मृती ०३. पायपोस किमतीचे पेशवे - रामचंद्र लाड ०४. रामदास आणि पेशवाई - इतिहासाचार्य मा. म. देशमुख #1️⃣महाराष्ट्र अपडेट्स #🔴आजचे ताजे अपडेट्स📰 #🏛️राजकारण #👌प्रेरणादायी स्टेट्स #👌हृदयस्पर्शी फोटो

समर्थ रामदास स्वामीची बदनामी कोणी केली? रामदास हा मध्ययुगीन काळातील महान कवी होता. त्याने दासबोध नावाचा ग्रंथ लिहिला. तो प्रतिभावान कवी होता. त्याने रामदासी संप्रदायासाठी संपूर्ण आयुष्य समर्पित केले. वैवाहिक जीवनाचा त्याग करून त्याने आपल्या विचाराच्या प्रचारासाठी देशात परिभ्रमण केले. रामदासाचे पूर्ण नाव नारायण सूर्याजी ठोसर असे आहे, पण त्याच्या रामभक्तीमुळे त्याला रामदास असे म्हटले जाते. रामदासाला समर्थ रामदास स्वामी असेही म्हटले जाते. त्याचा जन्म मराठवाड्यातील जांब या गावी झाला. आपल्या संप्रदायाच्या प्रचारासाठी तो आजन्म अविवाहित राहिला. तो एक महत्वाकांशी आणि कर्तव्यकठोर कवी होता. रामदास हा कांही वारकरी संप्रदायातील नव्हता, त्यामुळे त्याला संत म्हणायचा प्रघात नाही. तर त्याचे अनुयायी त्याला ‘समर्थ रामदास स्वामी’असे म्हणतात. समर्थ रामदासाचा जन्म १६०८ चा तर मृत्यू १६८२ साली झाला. म्हणजे तो शिवकाळातील आहे, याबाबत दुमत नाही. छत्रपती शिवाजी महाराज आणि रामदास हे एकमेकांना भेटले असल्याचा ऐतिहासिक पुरावा नाही. समजा ते समकालीन असल्यामुळे एकमेकांना भेटले असे गृहीत धरले तरी (समकालीनव्यक्ती एकमेकांना भेटू शकतात) रामदास हा छत्रपती शिवाजी महाराजांचा गुरु होऊ शकत नाही. तशी आयुष्याच्या विशेषत: स्वराज्य निर्मितीच्या अंतिम टप्प्यात रामदासाची गरज भासावी अशी परिस्थिती उरली नव्हती, कारण शहाजीराजे आणि जिजाऊंनी स्वराज्यनिर्मितीची उदात्त प्रेरणा शिवाजी महाराजांच्या मनात निर्माण केली होती आणि त्यांना मावळ्यांनी मोलाची साथ दिलेली होती. शिवचरित्राची अत्यंत महत्त्वाची संदर्भसाधने जेधे शकावली, शिवभारत, राधामाधवविलासंपु, पर्णालपर्वतगृहनाख्यान, सभासदरचित शिवचरित्र इत्यादी समकालीन ऐतिहासिक ग्रंथात रामदासाचा साधा नामोल्लेखदेखील नाही. तसेच शिवचरित्राचे वस्तुनिष्ठ अभ्यासक कृष्णाजी अर्जुन केळुस्कर, सेतुमाधवराव पगडी, वा. सी. बेंद्रे, त्र्यंबक शंकर शेजवलकर आणि डॉ. जयसिंगराव पवार यांनी रामदास हा शिवाजी महाराजांचा गुरु, मार्गदर्शक, शिक्षक किंवा प्रेरणास्थान नव्हता असे सिद्ध केले आहे. समकालीन संदर्भ साधने आणि महान इतिहास संशोधकांनी रामदास हा शिवाजी महाराजांचा गुरु नव्हता हे सिद्ध केल्यानंतरदेखील रामदासी पंथ आणि कांही विशिष्ट लोकांचा रामदास हा शिवाजी महाराजांचा गुरु होता असे रेटून सांगण्याचा हट्ट का आहे? शिवाजी महाराजांच्या जागतिक कार्याचे श्रेय विशिष्ट जातीला मिळावे, यासाठी हा खोटारडा आणि केविलवाना प्रयत्न आहे. या दुराग्रहामुळेच शिवप्रेमी रामदासाला विरोध करतात. अन्यथा शिवप्रेमींचा आणि रामदासाचा व्यक्तिगत वाद नाही. रामदासाचे भक्त जेवढे रामदासाचा शिवरायांचे गुरु म्हणून दुराग्रह करतील तेवढे शिवप्रेमी त्याला विरोध करणारच. म्हणजे रामदासाची खरी बदनामी रामदासाच्या शिष्यांनी सुरू केली आहे. रामदासाला शिवरायांच्या गुरुस्थानी बसविण्यासाठी रामदासाच्या अनुयायांनी असंख्य खोट्या कथा निर्माण केल्या आहेत, की ज्या छत्रपती शिवाजी महाराजांची अश्लाघ्य भाषेत बदनामी करतात. त्याचा उल्लेख करण्यासाठी मन धजावत नाही. बर या कथा काही रामदासाने लिहिल्या नाहीत किंवा रामदाने तो शिवाजी महाराजांचा गुरु आहे, असे कधीही म्हटले नाही, याउलट रामदासाने शिवाजी महाराजांचे जे काव्यमय वर्णन केले आहे ते अतिशय सुरेख आहे, अप्रतिम आहे. पण रामदासी शिष्यांच्या दुराग्रहामुळे आणि विकृतीमुळे शिवप्रेमी रामदासाची लंगोटी काढत आहेत. रामदासी शिष्य रामदास शिवाजी महाराजांचा गुरु म्हणून जेवढा प्रचार करतील, तेवढीच तिखट प्रतिक्रिया शिवप्रेमींकडून रामदासाबद्दल येत राहील. रामदासी पंथाने रामदासाला शिवाजी महाराजांच्या गुरुस्थानी बसविल्यामुळे त्यांच्या या खोटारडेपणाला आलेल्या प्रतिक्रिया अत्यंत भयानक आहेत. रामदासाची शिवाजी महाराजांच्या पादत्राणाजवळ देखील बसायची लायकी नव्हती. रामदास हा आदिलशहाचा हेर होता, तो नीतिमान नव्हता. ज्ञानपीठ पारितोषिक प्राप्त डॉ. भालचंद्र नेमाडे यांनी तर हिंदू कादंबरीमध्ये जनाचा श्लोक लिहिला आहे की लग्नमंडपातून पळून जाणाऱ्या रामदासाला त्याची बायको पायताण दाखवून म्हणेल की “मनाची जरी नको ठेवू लाज जरी तू ,जनाची तरी ठेवी पळपुट्या नागड्या थू.” रामदासी पंथाने रचलेल्या खोटारड्यापणाच्या या जहाल प्रतिक्रिया आहेत. असा खोटारडेपणा रामदासी पंथाने केला नसता तर रामदासाबद्दल कधीही कोणीही अपशब्द वापरला नसता. ब्राह्मण- ब्राह्मणेतर वादाच्या अनेक कारणापैकी हे एक महत्वाचे कारण आहे. रामदासी पंथातील लोकच रामदासाच्या बदनामीस जबाबदार आहेत, हे स्पष्ट होते. रामदास महान प्रतिभावान कवी होता. त्याने ब्राह्मणांच्या हितासाठी महान कार्य केले, हे सांगण्यास कोणाचाही आक्षेप असण्याचे कारण नाही, पण तो शिवाजी महाराजांचा गुरु होता असा प्रचार करण्यास मात्र कायम विरोध असेल. रामदास हा महान कवी होता. तो प्रतिभासंपन्न होता. त्याने विशिष्ट वर्गाच्या हितासाठी खूप कार्य केले, त्याबद्दल कांही लोकांना त्याचा अभिमान वाटणे हे काही गैर नाही. पण त्याला शिवाजी महाराजांच्या गुरुस्थानी बसवणे हे आक्षेपार्ह आहे. रामदास हा शिवाजी महाराजांचा गुरु आहे हा भ्रम वि. का. राजवाडे यांनी आधुनिक काळात निर्माण केला याबाबत वस्तुनिष्ठ इतिहासकार त्र्यंबक शंकर शेजवलकर लिहितात की “शिवाजीच्या कार्याची आखणी मुख्यतः समर्थांनी केली, राजवाड्यासारख्या प्रतिभावान तिखट लेखकाने या मताचा पुरस्कार व प्रचार हाती घेतल्याने त्याच्या भोळ्या भाबड्या भक्तांनी तोच क्रम उगाळण्याचे काम सर्वत्र चालू ठेवले. त्यामुळे हा समज जनमानसात दृढ होऊन बसला आहे….रामदासी पंथाने काही ऐतिहासिक, राजकीय कार्य महाराष्ट्रात घडवून आणले हा प्रवाद युरोपच्या इतिहासाच्या वडाची साल हिंदुराष्ट्राच्या पिंपळाला चिकटविण्याचा अव्यापारेषू व्यापार करणाऱ्या काही इंग्रजीशिक्षित कल्पकांच्या मेंदूची विकृती आहे….हनुमानस्वामीच्या रामदास चरित्राच्या आधारावर आधुनिक ब्राह्मणांनी शिवाजीच्या गुरुत्वाचे मोठेपण स्वतःच्या जातीला चिकटविणे ही तर भ्रमिष्टपणाची पराकोटी म्हटली पाहिजे” रामदास शिवाजी महाराजांचा गुरु नसताना तसा प्रचार करण्याची सुरुवात वि. का. राजवाडे यांनी केली, तसा प्रचार करणे ही मेंदूची विकृती आणि भ्रमिष्टपणा आहे, असे शेजवलकर म्हणतात. विशेषतः शेजवलकर हे ब्राह्मण होते. शेजवलकरांचे ऐकून तरी रामदासी रामदासाचे स्तोम थांबवून रामदासाची बदनामी थांबवतील अशी आशा करूयात ! #👌हृदयस्पर्शी फोटो #🔴आजचे ताजे अपडेट्स📰 #👌प्रेरणादायी स्टेट्स #1️⃣महाराष्ट्र अपडेट्स #🏛️राजकारण

भाजपने एक- एक प्रादेशिक पक्ष गिळंकृत करणं किंवा संपविणं सुरूच ठेवलंय..अशा स्थितीत आपलं अस्तित्व संपवून घेणं किंवा एकनाथ शिंदे यांच्या पक्षासारखं भाजपचं मांडलिकत्व स्वीकारून जगत राहणं एवढंच प्रादेशिक पक्षांच्या हातीय... थोडा व्यावहारिक विचार केल्यानंतर एक तिसरा पर्याय मला सूचतो.. "प्रादेशिक पक्षांनी भाजपचं भक्ष्य होण्यापेक्षा कॉंग्रेस पक्षात विलीन होऊन भक्कम विरोधी पक्ष तयार करावा" असं मला वाटतं.. मला कल्पना आहे, माझी ही सूचना अनेकांना कवी कल्पना वाटेल.. "केवळ अशक्य" अशा शब्दात अनेकजण माझ्या सूचनेची टिंगल करतील.. मलाही कल्पना आहे की, हा विचार प्रत्यक्षात येणं एवढं सोपंही नाही..पण राजकारणात काहीच अशक्य नसतं याची अनेक उदाहरणं इतिहासात सापडतात.. आणीबाणीला विरोध करण्यासाठी देशातील डावे - उजवे एकत्र आले होतेच ना.. जनता सरकारातही अठरा पगड पक्ष होतेच.. जे 1977 ला होऊ शकतं ते आज का नाही? भाजप सोडून सर्वांनी एका झेंड्याखाली एकत्र यावं.. आजची गरज आहे ती.. लोकशाहीत मजबूत विरोधी पक्ष तेवढाच महत्वाचा असतो..आज देशात असा विरोधी पक्षच शिल्लक ठेवला गेला नाही.. बहुतेकांना भाजपनं संपविलं , किंवा भक्ष्य केलं.. "कॉंग्रेस मुक्त भारत" ची घोषणा करता करता "विरोधी पक्ष मुक्त" भारताच्या दिशेने भाजपची वाटचाल सुरू आहे.. किंबहुना हे लक्ष्य भाजपनं साध्य करीत आणलं आहे.. अडचण केवळ कॉंग्रेसची आहे.. कोणी कितीही नाही म्हणो, भाजपला भिती फक्त कॉंग्रेसचीच आहे.. किती राज्यात कॉंग्रेसची सत्ता आहे यापेक्षा प्रत्येक राज्यात कॉंग्रेसची पाळंमुळं खोलवर रूजलेली आहेत आणि ती उखडून फेकणं एवढं सोपं नाही हे भाजपलाही माहितीय .. त्यासाठी कॉंग्रेसला एकाकी कसे पाडता येईल याचा विचार भाजपचे चाणक्य करीत असतात.. त्यांच्या अनेक चाली त्याच दिशेनं पडत असतात.. पंडित नेहरूंवर सातत्यानं वार करून कॉंग्रेसला नव्या पिढीत बदनाम करायचे कारस्थान भाजपच्या याच कटाचा भाग असतो.. कॉंग्रेसच्या बाबतीत भाजपचं आणखी एक दुखणं असं आहे की, कॉंग्रेसचा एखादं - दुसरा नेता फोडल्यानं कॉंग्रेस पक्ष संपत नाही.. हे वास्तव गेल्या 70 वर्षात वारंवार दिसून आलंय.. प्रादेशिक पक्षाचं तसं नाही.. एक नेता फुटला तरी त्या पक्षाला घरघर लागते.. ताजं उदाहरण "आप" पक्षाचं देता येईल.. त्यामुळं एक पक्षीय लोकशाहीचं संकट टाळायचं असेल तर कॉंग्रेस मजबूत होणं ही काळाची गरज आहे.. सर्व प्रादेशिक नेत्यांनी तसा विचार करावा, इगोला रामराम करावा आणि भाजपच्या दादागिरीला, हुकूमशाहीला कॉंग्रेस मजबूत करून उत्तर द्यावं.. मला कल्पना आहे, ही पोस्ट वाचून भक्त मंडळी माझ्यावर तुटून पडेल, कॉंग्रेसचा चमचा म्हणेल, कॉंग्रेसकडून पाकिट मिळालं म्हणेल, पत्रकारांनी तटस्थ असावं असं म्हणत मला पत्रकारिता शिकविली जाईल.. चाय बिस्कूट पत्रकार म्हणत मला हिणवलं जाईल.. म्हणू द्या, कोणाला काय म्हणायचं ते म्हणू द्या मला फरक पडणार नाही.. कारण कोण काय म्हणतंय त्यापेक्षा देशाची गरज काय ते महत्वाचं आहे.. विरोधी पक्ष टिकणे, लोकशाही टिकणे, माध्यम स्वातंत्र्य, विचार स्वातंत्र्य टिकणं महत्वाचंआहे.. म्हणूनच मला वाटतं तसा विचार झाला नाही तर सारेच प्रादेशिक पक्ष संपतील..कॉंग्रेस विकलांग होईल मग अशा प्रादेशिक पक्षांना आणि त्यांच्या अहंकारी नेत्यांना काळ कधीच माफ करणार नाही.. कॉंग्रेसला मजबूत केलं नाही तर मग भाजपला हरविणं केवळ अशक्य होईल.. #🏛️राजकारण #👌हृदयस्पर्शी फोटो #🔴आजचे ताजे अपडेट्स📰 #1️⃣महाराष्ट्र अपडेट्स #👌प्रेरणादायी स्टेट्स

#🔴आजचे ताजे अपडेट्स📰 #👌हृदयस्पर्शी फोटो #👌प्रेरणादायी स्टेट्स #1️⃣महाराष्ट्र अपडेट्स #🏛️राजकारण

तमिळनाडूच्या राज्यपालांनी TVK चे थलपती विजय यांना सांगितले आहे की, जोपर्यंत ते 118 आमदारांच्या समर्थनाची यादी देत नाहीत, तोपर्यंत त्यांना सरकार स्थापनेचे निमंत्रण दिले जाणार नाही. अशी अट घालून राज्यपाल अल्पमत सरकारच्या घटनात्मक तरतुदीलाच नाकारत आहेत. केंद्रात पंतप्रधान यांचे सरकार पूर्ण पाच वर्षे अल्पमत सरकार होते. मग ते वैधानिक किंवा कायदेशीर सरकार नव्हते का? राज्यांमध्येही अनेक अल्पमत सरकारे स्थापन झाली आहेत. प्रत्यक्षात एका खासदार किंवा आमदाराकडे मतदानाचे तीन पर्याय असतात: - yes - no - abstain (मतदानात सहभागी न होणे) मतदानातून दूर राहण्याचा अधिकारही त्यांना आहे. राज्यपाल हा अधिकार नाकारू शकत नाहीत. याच अधिकारामुळे विश्वासदर्शक ठरावाचा नियम सांगतो की, सभागृहात उपस्थित सदस्यांपैकी बहुमत आवश्यक असते. सभागृहाच्या एकूण संख्येचे बहुमत आवश्यक नसते. म्हणजेच, सभागृहाची एकूण संख्या 200 असली आणि फक्त 180 सदस्यांनी ‘हो’ किंवा ‘नाही’ असे मतदान केले, तर विश्वासदर्शक ठराव जिंकण्यासाठी 101 नव्हे तर फक्त 91 मते पुरेशी ठरतील. म्हणूनच राज्यपालांनी “118 सदस्यांच्या समर्थनाची यादी मिळाल्याशिवाय सरकार स्थापनेचे निमंत्रण दिले जाणार नाही” असे म्हणणे चुकीचे आहे. TVK हा सर्वात मोठा पक्ष आहे. दुसरा कोणताही पक्ष सरकार स्थापनेचा दावा करत नाही. त्यामुळे TVK ला सरकार स्थापनेचे निमंत्रण देऊन सभागृहात बहुमत सिद्ध करण्याची संधी मिळाली पाहिजे. काही पक्ष किंवा सदस्य abstain चा पर्याय निवडू शकतात आणि मतदान न करण्याचा निर्णय घेऊ शकतात. अशा परिस्थितीत 118 सदस्यांच्या समर्थनाची गरज उरणार नाही आणि थलपती विजय अल्पमत सरकार चालवू शकतात. हा त्यांचा घटनात्मक अधिकार आहे आणि राज्यपाल तो हिरावून घेऊ शकत नाहीत. पूर्वीही राज्यपालांनी पूर्ण समर्थन यादी नसतानाही सरकार स्थापनेचे निमंत्रण दिले आहे. उदाहरण म्हणून 16 मे 2018 रोजी च्या राज्यपालांनी संख्याबळ स्पष्ट नसतानाही यांना सरकार स्थापनेचे निमंत्रण दिले होते. #😊Feeling happy #👌हृदयस्पर्शी फोटो #🏛️राजकारण #👌प्रेरणादायी स्टेट्स #🔴आजचे ताजे अपडेट्स📰

मुंबई हादरली ! पायधुनीतील कुटुंबाच्या संशयास्पद मृत्यूत बिल्डरचे कनेक्शन , समोर आले नवे रहस्य ? ​दक्षिण मुंबईतील वर्दळीच्या पायधुनी परिसरामध्ये असलेल्या मुगल बिल्डिंगमध्ये काही दिवसांपूर्वी डोकाडिया कुटुंबातील चार जणांचा अत्यंत दुर्दैवी आणि संशयास्पद मृत्यू झाला होता. सुरुवातीला हा मृत्यू केवळ कलिंगड खाल्ल्याने किंवा अन्नातून झालेल्या विषबाधेमुळे झाला असावा , असा प्राथमिक कयास लावला जात होता. मात्र , आता या रहस्यमयी प्रकरणाने अत्यंत अनपेक्षित आणि धक्कादायक वळण घेतले आहे. या संपूर्ण घटनेमध्ये आता तब्बल २५ लाख रुपयांच्या आर्थिक व्यवहाराचा एक नवा आणि मोठा अँगल तपासादरम्यान समोर आला आहे , ज्यामुळे परिसरात एकच खळबळ उडाली आहे. ​जोगेश्वरी येथे वास्तव्यास असलेल्या एका जागरूक महिलेने या प्रकरणाच्या सखोल तपासासाठी जेजे मार्ग पोलिसांकडे अत्यंत महत्त्वपूर्ण अशी काही गोपनीय कागदपत्रे सुपूर्द केली आहेत. या नव्या कागदपत्रांमुळे संपूर्ण तपासाची दिशाच आता बदलण्याची दाट शक्यता निर्माण झाली आहे. या महिलेने पोलिसांना दिलेल्या सविस्तर माहितीनुसार , वर्ष २०१९ मध्ये एका स्थानिक विकासकासोबत (बिल्डर) तब्बल २५ लाख रुपयांचा एक मोठा आर्थिक व्यवहार झाला होता. या महत्त्वपूर्ण आणि वादग्रस्त व्यवहारात मयत अब्दुल्ला डोकाडिया हे स्वतः मुख्य साक्षीदार होते. संबंधित बिल्डरने घेतलेले पैसे परत करण्यास स्पष्ट नकार दिल्याने , हे गंभीर प्रकरण थेट न्यायालयाच्या दारात पोहोचले होते. ​यातील सर्वांत महत्त्वाची बाब म्हणजे , येत्या काही दिवसांतच न्यायालयात अब्दुल्ला यांची अत्यंत महत्त्वाची साक्ष नोंदवली जाणार होती. त्यांची ही एक साक्ष त्या बिल्डरला थेट तुरुंगाच्या गजाआड पाठवण्यासाठी पुरेशी ठरू शकली असती , असा गंभीर आणि खळबळजनक दावा या महिलेकडून करण्यात आला आहे. मात्र , न्यायालयात साक्ष देण्यापूर्वीच अब्दुल्ला , त्यांची पत्नी नसरीन आणि त्यांच्या आयशा व जैनब या दोन निष्पाप मुलींचा असा अचानकपणे झालेला दुर्दैवी मृत्यू हा केवळ योगायोग असू शकत नाही , असा संशय आता तपास यंत्रणांनाही बळावला आहे. ​सदर महिलेने असाही अत्यंत गंभीर आरोप केला आहे की , संबंधित बिल्डरच्या इशाऱ्यावरूनच अब्दुल्ला यांच्या जेवणातून त्यांना मार्फिनसारखे घातक आणि हळूहळू शरीरात भिनणारे रसायन (स्लो पॉयझन) दिले गेले असण्याची दाट शक्यता आहे. याखेरीज , बिल्डरकडून सतत मिळत असलेल्या थेट धमक्यांमुळे प्रचंड मानसिक तणावाखाली येऊन , अब्दुल्ला यांनी नैराश्यातून आपल्या पूर्ण कुटुंबासह स्वतःच हे टोकाचे पाऊल तर उचलले नसावे , याही अंगाने पोलीस आता समांतर तपास करत आहेत. ​दुसरीकडे , अन्न आणि औषध प्रशासनाने (FDA) या कुटुंबाने सेवन केलेल्या अन्नाचे एकूण ११ नमुने अत्यंत काळजीपूर्वक तपासणीसाठी घेतले होते. या वैद्यकीय अहवालात अन्नातून कोणतीही विषबाधा झाली नसल्याचे पूर्णपणे निष्पन्न झाले आहे. मात्र , फॉरेन्सिक (FSL) तज्ज्ञांच्या प्राथमिक अंदाजानुसार , अब्दुल्ला यांच्या शरीरामध्ये मार्फिनसारख्या अत्यंत धोकादायक वेदनाशामक औषधाचे काही अंश आढळून आले आहेत. याचा अधिकृत अंतिम अहवाल अद्याप यायचा असला तरी , या नव्या वैद्यकीय खुलाशांमुळे बिल्डरच्या हस्तक्षेपाच्या आरोपांना अधिक बळ मिळत आहे. सध्या जेजे मार्ग पोलीस या संपूर्ण प्रकरणाचा सखोल तपास घातपात आणि नैराश्य या दोन्ही बाजूने अत्यंत बारकाईने करत आहेत. तसेच , पोलिसांकडून त्या संबंधित बिल्डरचीही लवकरच कसून चौकशी होण्याची शक्यता वर्तवली जात आहे. #1️⃣महाराष्ट्र अपडेट्स #👌प्रेरणादायी स्टेट्स #😊Feeling happy #🏛️राजकारण #👌हृदयस्पर्शी फोटो

हैदराबादच्या डॅशिंग आयपीएस ऑफिसर बी सुमथी यांनी अंडर कव्हर एजंट बनून हैदराबादला असं म्हणूया की सीटिंग पेट्रोलिंग केलं. त्या रात्री उशिरा तीन तास एका बस स्टॉप वर उभ्या होत्या आणि त्या तीन तासांमध्ये त्यांना जवळपास 40 पुरुषांनी ऍप्रोच केले. कुणी रेट विचारला कोणी येतेस का लॉज वर असं विचारलं. ज्या ज्या पुरुषांनी त्यांना प्रश्न विचारले होते त्यांना नंतर पोलिस स्टेशनला बोलावून समज देण्यात आलेली आहे. त्या पुरुषांनी ती समज कितपत स्वतःच्या डोक्यामध्ये घातली असेल हे समजायला वाव नाही. परंतु यावरून आंध्र प्रदेश स्टेट मधलीच एक घटना आठवली. आंध्र प्रदेश मधला जो रायळ सीमा भाग आहे तो कायम धगधगता राहिलेला आहे. साधारणता: कडप्पा, कर्नूल, अनंतपुर आणि चित्तूर असे चार जिल्हे या भागात येतात. त्याच्यात प्रामुख्याने अनंतपुर जिल्ह्याचे राजकारण देशाच्या पटावर फार गाजले होते. कुणामुळे? अर्थात परितळा रवींद्र उर्फ रवन्ना विरुद्ध ओबुल रेड्डी. यांच्याच रक्तरंजित कहाणीवर राम गोपाल वर्मा ने "रक्तचरित्र"बनवलेला होता. चित्रपटात दाखवल्याप्रमाणे बुका रेड्डी जो प्रत्यक्षातला ओबुल रेड्डी होता तो बायकांच्या बाबतीत अत्यंत बदनाम होता. अनंतपुर जिल्ह्यात त्याची प्रचंड दहशत होती. त्याच्यासमोर बाई रात्रीच काय परंतु दिवसा सुद्धा समोर आली तर जिवंत राहण्याची शाश्वती नसायची असं बोललं जायचं. चित्रपटात देखील एका कोवळ्या मुलीला भर दुपारी बाजारातून उचलले गेल्याचा प्रसंग आहे तो सत्य घटनेवरच आधारित आहे असे म्हणतात. ओबुल रेड्डीला मारून परितळा रवींद्र अनंतपुरचा डॉन आणि राजा दोन्ही बनला होता पण मौजेची गोष्ट अशी की तेलगू देशम पार्टी कडून निवडून आल्यानंतर त्याच्या पेनुकोंडा कॉन्स्टिट्यूअंन्सी मध्ये रात्री बारा वाजता एक वाजता सुद्धा एखादी बाई रस्त्यावरून एकटी दुकटी फिरू शकत असायची. त्याने त्याबाबतीत आपल्या माणसांना सक्त आदेश दिले होते. महिलांबरोबर गैरवर्तन करणाऱ्या लोकांना तो कडक शिक्षा करायचा. अर्थात म्हणून तो पूर्णपणे सज्जन होता असं नाही. त्याचीही प्रचंड दहशत होती. त्याच्याजवळ गुंडाची जवळपास 300 लोकांची आर्मी होती पण दुर्बळ मुले आणि महिलांना त्रास द्यायचा नाही हे त्याचे नियम होते. आणि त्याच्या भीतीमुळे सगळे लोक ते पाळायचे. क्रूर आणि हैवान पुरुषी मानसिकता ताब्यात ठेवण्यासाठी एक तर तशाच पद्धतीची क्रूर मानसिकता असलेला पुरुष पाहिजे. नाहीतर अपराध्याला मृत्युदंड देऊन लोकांच्या मनात भीती निर्माण करणारा कठोर राज्यकर्ता पाहिजे. दुर्दैवाने देशामध्ये तसा कुठलाही राज्यकर्ता आज नाही. - अंजली झरकर टीप:- परितळा रवींद्र आता या जगात नाही. 24 जानेवारी 2005 ला त्याची हत्या करण्यात आली. ( वरील चित्र: आयपीएस अधिकारी बी सुमती, ) खालील चित्र:- परितळा रवींद्र , संग्रहित) #👌प्रेरणादायी स्टेट्स #😊Feeling happy #🔴आजचे ताजे अपडेट्स📰 #👌हृदयस्पर्शी फोटो #🏛️राजकारण

इंग्रजांविरुद्ध लढतांना वीरमरण पत्करणारा एकमेव भारतीय राजा, भारताचा पहिला मिसाईल मॅन, इंग्रजांचा कर्दनकाळ.. शुर हुतात्मा शहीद #टिपू_सुलतान हौतात्म्य- 04 मे 1799.. "शेर की एक दिन की जिंदगी, गीदड़ की सौ साल की जिंदगी से बेहतर है"~ टिपू सुलतान #😊Feeling happy #🔴आजचे ताजे अपडेट्स📰 #👌प्रेरणादायी स्टेट्स #🏛️राजकारण #👌हृदयस्पर्शी फोटो

#😜भन्नाट जोक्स🤣 #🤣मीम्स लव्हर😍 #🤪राजकीय टोलेबाजी😜 #🏛️महाराष्ट्राचे राजकारण😎 #🏛️राजकारण

#📲व्हायरल व्हिडिओ #🏛️महाराष्ट्राचे राजकारण😎 #⚡️लेटेस्ट व्हिडीओ #1️⃣महाराष्ट्र अपडेट्स #🏛️राजकारण