दैनिक भास्करच्या पत्रकार महिमा सिंग यांनी केलेले हे स्टिंग ऑपरेशन खरोखरच अंगावर शहारे आणणारे आहे. त्यांनी अत्यंत धाडसाने आणि हुशारीने आपली ओळख लपवून सलग ५ दिवस एका वेश्यावस्तीत वास्तव्य केले, जे कोणत्याही पत्रकारासाठी अत्यंत आव्हानात्मक आणि जोखमीचे काम आहे. महिमा सिंग यांनी केवळ बातमीदारी केली नाही, तर आपल्या जीवाची बाजी लावून या अंधाऱ्या जगातील सत्य जगासमोर आणले. त्यांच्या या साहसामुळे अनेकांचे डोळे उघडले आहेत. या ऑपरेशनमधून त्यांनी समाजातील काही अत्यंत भयानक आणि धक्कादायक वास्तव समोर आणले: मानवी तस्करीचे जाळे: वेश्या व्यवसायात अडकलेल्या अनेक मुलींना फसवून किंवा अपहरण करून तिथे आणले जाते, हे त्यांनी पुराव्यासह दाखवून दिले. प्रशासनाचे अपयश: वेश्यावस्तीत चालणाऱ्या बेकायदेशीर कृत्यांकडे स्थानिक प्रशासन आणि पोलिसांचे होणारे दुर्लक्ष त्यांनी उघड केले. अमानवीय परिस्थिती: तिथल्या महिलांना ज्या नरकयातना भोगाव्या लागतात आणि त्यांच्या आरोग्याशी कसा खेळ होतो, याचे विदारक चित्रण त्यांनी मांडले. तीन वेळा विक्री: वेश्यावस्तीत 'डान्सर' बनून गेलेल्या महिमा सिंग यांना अवघ्या पाच दिवसांत दलालांनी तीन वेळा विकले. जीवावर बेतले होते: तपासादरम्यान गुन्हेगारांनी त्यांच्यावर पिस्तूल रोखून त्यांना जिवे मारण्याची धमकी दिली होती. #🎭Whatsapp status #🔴आजचे ताजे अपडेट्स📰 #👌प्रेरणादायी स्टेट्स #1️⃣महाराष्ट्र अपडेट्स #😏मतलबी दुनिया

ममता बॅनर्जींची नौटंकी...!!! पश्चिम बंगाल विधानसभा निवडणुकीचा निकाल जाहीर झाला असून यात भाजपने दणदणीत विजय मिळवला आहे. अशातच आज ममता बॅनर्जी यांनी मुख्यमंत्रीपदाचा राजीनामा देण्यास नकार दिला आहे. आम्ही निवडणूक हरलो नाही, आम्हाला हरवण्यात आले आहे, त्यामुळे राजीनाम्याचा प्रश्नच नाही असं बॅनर्जी यांनी म्हटलं आहे. त्यामुळे आता बंगालमध्ये संवैधानिक संकटासारखी परिस्थिती निर्माण झाली आहे. त्यामुळे आता राज्यपालांसमोर नेमके काय पर्याय आहे. ममता बॅनर्जी म्हणाल्या की, माझ्या राजीनाम्याचा प्रश्नच नाही. नैतिकदृष्ट्या आमचा विजय झाला आहे. मी राजभवनात जाऊन राजीनामा देणार नाही. आता पुढील रणनीतीबाबत पक्षाच्या सदस्यांसोबत चर्चा केली जाईल. मी आता भाजपाच्या अत्याचारांना अधिक सहन करणार नाही. मी रस्त्यावर उतरून लढा देईन. आता ममता बॅनर्जी यांच्या या भूमिकेमुळे राज्यात संवैधानिक पेच निर्माण होऊ शकतो. मात्र, सरकार स्थापनेवर त्याचा थेट परिणाम होणार नाही. जर ममता यांनी राजीनामा देण्यास नकार दिला, तर संविधानानुसार राज्यपाल त्यांचे सरकार बरखास्त करू शकतात, कारण निवडणूक आयोगाने आवश्यक अधिसूचना आणि जनादेश जारी केला आहे. निवडणूक निकालांना आव्हान देण्याचा ममताचा अधिकार कोणीही काढून घेऊ शकत नाही. मात्र, न्यायालयाकडून आदेश येईपर्यंत त्यांना निवडणूक आयोगाच्या जनादेशाचे पालन करावे लागेल. ‘विधानसभा कार्यकाळ पूर्ण झाल्यानंतर राज्यपाल विधानसभा बरखास्त करू शकतात. पश्चिम बंगालच्या विद्यमान विधानसभेचा कार्यकाळ 7 मे 2026 रोजी संपत आहे. सध्या आर. एन. रवी हे बंगालचे राज्यपाल आहेत. ते 7 तारखेनंतर सरकार बरखास्त करण्याचा निर्णय घेऊ शकतात. त्यामुळे ममता बॅनर्जी यांनी राज्यपालांना भेटून राजीनामा दिला नाही तरी काही फरक पडणार नाही. तसेच जर मुख्यमंत्री राजीनामा देत नसतील, तर राज्यपाल त्यांना राजीनामा देण्याचा सल्ला देऊ शकतात. तरीही त्यांनी नकार दिल्यास राज्यपाल त्यांना पदावरून काढू शकतात. तसेच राज्यपाल विद्यमान मुख्यमंत्र्यांचा राजीनामा न घेता देखील नव्या विधानसभेत नवीन मुख्यमंत्री नियुक्त करू शकतात. कारण कार्यकाळाच्या मध्यात मुख्यमंत्री बदलण्यास काही संवैधानिक अडचणी असतात, मात्र कार्यकाळ पूर्ण झाल्यानंतर नवीन विधानसभा स्थापन करण्यास अडथळा येत नाही. निवडणूक आयोगाने ज्यांना विजयाचे प्रमाणपत्र दिले आहे, तेच वैध मानले जातील. त्यामुळे आगामी काळात भाजपचा मुख्यमंत्री बनण्यास काहीही अडचण येणार नाही. #😏मतलबी दुनिया #👌प्रेरणादायी स्टेट्स #🔴आजचे ताजे अपडेट्स📰 #🏛️राजकारण #🎭Whatsapp status

मेरे लिए भी क्या कोई उदास बेक़रार है?? (आशा भोसलेंच्या निधनानंतर त्यांच्या गझलगायकीबद्दल फारसं बोललं गेलं नाही. त्यांच्या गझलगायनाचा आढावा घेणारा हा लेख) आशा भोसले यांच्या निधनानंतर त्यांच्या आठवणी सांगताना ज्येष्ठ शायर, गीतकार जावेद अख़्तर यांनी फार अर्थपूर्ण आणि आशाताईंची गहराई दाखवणारे किस्से सांगितले. जावेद अख़्तर आणि आशाताई दोघांचही फार्म हाऊस खंडाळ्याला समोरासमोर आहे. जावेद साहेब सांगत होते की, त्या अनेकदा घरी येत. आम्ही त्यांच्या घरी जात असू. त्या स्वत: केलेलं चिकन आमच्यासाठी आणत. आणि त्यांच्या स्वयंपाकाची तारीफ केलेली त्यांना खूप आवडत असे. आशाताई तुम्ही काय गाता असं म्हटल्यानं जेवढ्या त्या खूश होणार नाही तेवढ्या त्या तुम्ही काय स्वयंपाक करता आशाताई असं म्हटल्यानं खूश होत..असं एक मोठं गोड निरीक्षण जावेद साहेबांनी सांगितलं...प्रत्येक माणसाचं असं खास स्वत:च्या एखाद्या गुणाबद्दल खास मत असतं, त्याचं कौतुक केलं, त्या गुणाबद्दल चर्चा केली की तो माणूस खूश होतो. जे.आर.डी टाटांबद्दल असंच म्हणतात, त्यांना कोणी जे.आर.डी काय विमान चालवतात म्हटलं की फारच आनंद व्हायचा. तसं आशाताईंचं असावं.. नंतर जावेद अख़्तरांनी आशाताईंबद्दल जे सांगितलं ते फारच महत्वाचं होतं...जावेद साहेब म्हणाले, आशाताई कधी कधी फार खोल आणि उंचीचं वाक्य, तत्वज्ञान बोलून जात. एकदा आशाताई जावेद साहेबांना म्हणाल्या म्हणे, की ‘’जावेद साहब, ज़िंदगी से मैं जितना सिखी हूँ वो ये हैं की, human relations में ज़्यादा उम्मीद मत रखो, जो भी ध्यान देना है वो अपने काम पर दो, काम में इन्वेस्ट करो, human relation में नही’’.... किती महत्वाचं वाक्य आहे...सर्वांसाठीच विशेषत: कलाकारासाठी तर फारच..कारण कलाकार भावूक असतात, वाहवत जातात..त्यांची मानसिक आंदोलनं खूप तीव्र असतात...त्यामुळं अनेकदा कलावंतांच्या आयुष्यात येणारं प्रेम हे त्यांना उद्ध्वस्त करणारं असतं आणि ते करतात ते प्रेमही दुसऱ्याला उद्ध्वस्त करणारं असू शकतं. आशाताईंच्या आयुष्यातलं सहजीवन आणि नातेसंबंध हे तसे अजिबात सुखद नव्हते. भोसल्यांसोबतच पहिला संसार मोडलाच आणि नंतर आर.डी बर्मनसोबतची क्रिएटिव्ह रिलेशनशीप सुंदर झाली तरी हयूमन रिलेशनशीप गडबडलीच. शिवाय आशाताईंची दोन मुलं त्यांच्या समोर गेलीत. मुलांचा मृत्यू आईने बघणं यासारखं दु:खच नाही. आशाताईंच्या जीवनातलं हे सगळं दु:ख त्यांच्या गझलेत आपल्यात उतरलेलं दिसतं. गझल ही मुळात शब्दप्रधान गायकी आहे. गझलेत शब्द त्याचा अर्थ हा महत्वाचा असतो. शब्दामागचा भाव, बिटवीन द लाईन्स म्हणणं आणि शब्दाला ट्रिट करणं महत्वाचं असतं. म्हणून म्हटलं जातं की, ग़ज़ल में बंदिश ए अल्फाज़ ही नही सबकुछ जिगर का खुन भी कुछ चाहिये असर के लिए स्वत: आशाताई एका मुलाखतीत म्हणाल्या होत्या, ‘’प्रेमात पडायला हवं, प्रेमभंग व्हायला हवा तेव्हा ते गाण्यात येईल..जियेंगे नही तो गाने में आयेगा कैसे...जीना चाहिये’’... आशाजींच्या गझलगायकीतल्या टप्प्यांमधला पहिला सगळ्यात उल्लेखनीय टप्पा म्हणजे ‘उमराव जान’...उमरावजान या चित्रपटासाठी दिग्दर्शक मुज्ज़फ्फर अली यांनी शायर शहरयार यांना खास अलिगढ मुस्लिम विदयापीठातून सुटी घेऊन बोलवलं होतं...त्यांनी उमरावजानच्या गझला लिहिल्या. खय्याम यांचं संगीत...रेखाने उमरावजानची भूमिका केली...आणि सर्व गझला आशा भोसले यांनी गायल्या आहेत...त्यापैकी ‘’दिल चीज़ क्या है आप मेरी जान लिजीये’’, “इन आँखो की मस्ती के मस्ताने हज़ारों हैं’’, ‘’जुस्तजू जिसकी थी उसको तो न पाया हमनें’’, ‘’ये क्या जगह है दोस्तों’’, या चार गझला प्रचंड गाजल्या. त्यातली ‘दिल चीज़ क्या है आप मेरी’ आणि ‘इन आँखो की मस्ती के मस्ताने हज़ारों हैं’या दोन गझला या रोमँटिक आहेत पण मला स्वत:ला मात्र ‘जुस्तजू जिसकी थी उसको तो न पाया हमने, इस बहाने से मगर देखली दुनिया हमने’ ही गझल आणि ये क्या जगह हैं दोस्तो, ये कौनसा दयार है, हद ए निगाह तक जहां ग़ुबार ही ग़ुबार है या दोन गझलात आशाताई अधिक दिसतात असं मनापासून वाटतं... विशेषत: ‘ये क्या जगह हैं दोस्तों’ ही गझल तर जणू आशाताईंसाठीच लिहली की काय असं वाटतं...आणि म्हणून अत्यंत जीव ओतून त्यांनी ती गायली आहे.... बुला रहा हैं कौन मुझको चिल्मनों के उस तरफ मेरे लिए भी क्या कोई उदास बेक़रार है?? मेरे लिए भी क्या कोई उदास बेक़रार है?? हा प्रश्न मग उमरावचा राहत नाही तो आशाताईंचा होऊन जातो...उदास हा शब्द आशाताई असा ट्रिट करतात की अख्खी आयुष्याची उदासी त्यात येते... आयुष्यात कधी कधी इतके मूर्खपणाचे निर्णय काही विकल क्षणी घेतले जातात, चुका होतात...कलावंतांच्या आयुष्यात तर हे होतंच होतं... तमाम उम्र का हिसाब मांगती है ज़िंदगी ये मेरा दिल कहे तो क्या के ख़ुद से शर्मसार है के ख़ुद से शर्मसार है म्हणताना त्यात आशाताईंनी जी पश्चातापाची भावना आणली आहे ती काय सांगावी... उमराव जान मधल्या गझलांनतर गझल गायकी म्हणून नाव घेता येईल असे आशाताईंचे दोन अल्बम आले. एक हरिहरन सोबतचा ‘आबशार ए ग़ज़ल’ आणि दुसरा गुलाम अलींसोबतचा ‘मिराज ए ग़ज़ल’...या दोन्ही ज्या पद्धतीने आशाताईंनी गझला गायल्या आहेत त्याला तोड नाही. ‘मिराज ए ग़ज़ल’चं कंपोझिशन गुलाम अलींनी केलंय..जे गायला अत्यंत कठिण आहे. खुद्द आशाताईंनीच हे गाण्यापूर्वी गुलाम अलींना विचारलं होतं की, मैं गा सकुंगी ना...?? अर्थात ही विनम्रता ही आहेच. ‘मिराज ए ग़ज़ल’मधली ‘सलोना सा सजन हैं’ ही यमनकल्याण मधली गझल फारच गाजली. निव्वळ अप्रतीम...केवळ अप्रतीम अशी शास्त्रीय संगीतावर आधारीत कंपोझिशन आहे. राग शाम कल्याण आणि बिहाग यांचं मिश्रण मला यात वाटतं. म्युझिक अरेंजरनं पण कमाल केलीय. या गझलेतली सतार, व्हायोलिन आणि तबला कमाल...यातली सतार ही एकाच वेळी श्रृंगारिक आणि पवित्र वाटते. भोसले यांचा सुरूवातीचा आलाप ऐका...नंतर तबला आणि सतार नं जे काही उचललं आहे...आशा भोसले केवळ कमाल गायल्या आहेत. ही गझल केवळ त्यांनी आणि त्यांनीच म्हणावी इतका त्यांचा या गझलेवर अधिकार आहे. त्यांच्या हरकती आणि मुर्की वाह! गुलाम अली आणि आशा भोसले यांना दंडवत घालावासा वाटतो ही गझल ऐकल्यावर. जेवढे साधे, तरल, नाजूक शब्द आहेत तशीच चाल त्याला दिली आहे हे गुलाम अलींचं मोठेपण. या अख्ख्या अल्बममध्ये ते संगीतकार म्हणून हिमालयासारखे मोठे पुढे येतात. यातला गझलच्या सुरूवातीचा जो आलाप आशाताईंनी घेतलाय तो आजवर दुसरं कोणीही घेऊ शकलेलं नाही. आशाताई अनपॅरलल गायल्या आहेत. ‘यूँ सजा चाँद’ ही गझलही आशाताईंनी लाजवाब गायली आहे... यूँ सजा चाँद के छलका मेरे हमराज़ का रंग हे गाताना खरंच रंग छलकतोय असं वाटतं...ऐकाच ही गझल आशाताईंची स्वत:ची अत्यंत आवडती गझल म्हणजे जब रात की तनहाई ही गझल. यातलं शोहरत की बुलंदी तो पलभर का तमाशा है जिस डाल पर बैठे हो वो टूट भी सकती है हा शेर त्यांना खूप आवडायचा... आबशार-ए-गझल या अल्बममध्ये आशा भोसले यांनी ही गझल गायली आहे. संगीत आहे गझल गायक हरिहरन यांचं. फार सुंदर कंपोझिशन. आणि आशा भोसले यांनी ती फार न्याय देत गायलीय. या गझलेची सुरूवात अप्रतीम मधूर अशा गझलेने होते. आशा भोसलेंचा गळा काय फिरतो…..चिल्मनसी सरकती है..या शेरनंतर परत जेव्हा त्या ‘जब रात की तनहाई’ वर येतात...त्यात ‘रात’ या शब्दावर जी हरकत घेतली आहे ती लाजबाव...त्यांचं ‘रात’ म्हणणं ऐका...पहिल्या शेरच्या आधी येणारी व्याकूळ शहनाई...दुसऱ्या शेरच्या आधी येणारी रोमॅँटिक सतार..या गझलेत शहनाई ऐका. मी प्रथमच कुठल्या गझलेत शहनाई ऐकलीय. या अल्बममध्ये हरीहरन हे कंपोझर म्हणून फार ठळकपणे, ताकदीने समोर येतात. बशीर बद्र यांनी ही गझल लिहलीय. ते उर्दूतले अत्यंत लोकप्रिय शायर आहेत. कोणालाही सहज समजेल अशी शायरी हे त्यांच्या लिखाणाचं वैशिष्ट्य. याच अल्बममधली माझी आवडती गझल म्हणजे कहीं तारें कहीं शबनम कहीं जुगनू निकले...काय रोमँटिक आवाज़ लागलाय आशाताईंचा... आशाताईंनी रंजिश ही सही, आज जाने की ज़िद ना करो पण गायचा प्रयत्न केलाय..मी विनम्रतेने जाणीवपूर्वक प्रयत्न केला असं म्हणते...कारण मेहदी हसन आणि फरिदा ख़ानम यांनी ज्या उंचीवर या गझलांना नेऊन ठेवलं ते आशाताईंना साधता आलं नाही... पण त्यांच्यासाठी लिहिलेल्या गझलच्या ओरिजिनल कंपोझिशन त्या खरंच दैवी गातात...आशाताईंच्या कॅब्रे, लावणी, कव्वाली, भावगीत, नाटयगीत, याबद्दल खूप बोललं जातं पण त्यांच्या गझल गायकीबद्दल फारसं बोललं गेलं नाही. बेगम अख़्तर नंतर गझल गायनाच्या स्वतंत्र मैफिल घेऊ शकतील अशा त्या कदाचित एकमेव गायिका होत्या आणि राहतीलही.... वसुंधरा काशीकर मुक्त पत्रकार, लेखक व निवेदक. ‘मेनका’ मासिकातील ‘रुह ए ग़ज़ल’ सदरातून.. #Ashabhosle #ghazal #vasundharakashikar #anchor #author #ghazallover #👌हृदयस्पर्शी फोटो #😏मतलबी दुनिया #🏛️राजकारण #🔴आजचे ताजे अपडेट्स📰 #👌प्रेरणादायी स्टेट्स

पश्चिम बंगालमधील 2026 चा निकाल हा फक्त एका निवडणुकीचा परिणाम नव्हता; तो जवळपास दशकभर चाललेल्या राजकीय पुनर्रचनेचा निष्कर्ष होता. एकेकाळी बंगालमध्ये नगण्य उपस्थिती असलेली भारतीय जनता पार्टी (BJP) आज सत्तेपर्यंत पोहोचली, ही घटना अचानक घडलेली नाही. यामागे संघटनात्मक शिस्त, दीर्घकालीन नियोजन, सामाजिक समीकरणांवर केलेले प्रयोग आणि प्रतिस्पर्धी पक्षाच्या चुका या सगळ्यांचा एकत्रित परिणाम दिसतो. 2011 ते 2016 या काळात भाजपा बंगालमध्ये जवळपास “non-factor” होती. त्या वेळी मुख्य लढत डाव्या पक्षां आणि All India Trinamool Congress (TMC) यांच्यात होती. मात्र 2014 नंतर परिस्थिती बदलू लागली. Narendra Modi यांच्या नेतृत्वाखाली BJP ने बंगालमध्ये केवळ निवडणूक लढवण्यापेक्षा संघटन उभारणीवर भर दिला. “पन्ना प्रमुख” सारख्या सूक्ष्म पातळीवरील रणनीतींनी प्रत्येक मतदारापर्यंत पोहोचण्याचा प्रयत्न केला गेला. हे काम शांतपणे, प्रकाशझोतात न येता अनेक वर्ष चालू राहिले. या संपूर्ण प्रक्रियेचा केंद्रबिंदू होता Amit Shah यांचा नियोजनबद्ध दृष्टिकोन. त्यांनी बंगालला केवळ एक राज्य म्हणून न पाहता, एक राजकीय प्रयोगशाळा म्हणून पाहिले. बूथ-लेव्हल व्यवस्थापन, डेटा-आधारित निवडणूक विश्लेषण, आणि 2-3 टक्के मतांच्या फरकाने हरलेल्या जागांवर लक्ष केंद्रित करणे या गोष्टींनी BJP ला 2021 मधील पराभवातून शिकायला भाग पाडले. 2021 मध्ये सुमारे 38% मते मिळूनही सत्ता न मिळाल्याचा धडा त्यांनी गांभीर्याने घेतला आणि 2026 मध्ये त्याच मतांचे अधिक परिणामकारक रूपांतर जागांमध्ये केले. दुसऱ्या बाजूला, Mamata Banerjee यांच्या नेतृत्वाखालील TMC ने सुरुवातीच्या काळात मजबूत जनाधार तयार केला होता. कल्याणकारी योजना, महिला मतदारांशी असलेला भावनिक संबंध आणि स्थानिक पातळीवरील मजबूत नेटवर्क यामुळे TMC दीर्घकाळ सत्तेत राहिली. परंतु कालांतराने सत्तेचा थकवा (anti-incumbency) दिसू लागला. शिक्षक भरती घोटाळा, स्थानिक पातळीवरील भ्रष्टाचार, “कट मनी”चे आरोप आणि राजकीय हिंसा या मुद्द्यांनी जनतेत नाराजी निर्माण केली. महत्त्वाचं म्हणजे, ही नाराजी वेळेवर ओळखून तिच्यावर उपाययोजना करण्यात TMC कमी पडली. BJP ने या नाराजीचा फायदा घेतला, पण केवळ टीका करून नाही. त्यांनी सामाजिक समीकरणांमध्ये बदल घडवण्याचा प्रयत्न केला. अनुसूचित जाती-जमाती, उत्तर बंगालमधील मतदार, तसेच सीमावर्ती भागातील समुदाय यांना आपल्याकडे वळवण्याचा प्रयत्न झाला. काही भागांत धार्मिक ध्रुवीकरणही दिसून आले, ज्यामुळे मतांचे एकत्रीकरण झाले. हा मुद्दा वादग्रस्त असला तरी निवडणुकीच्या गणितात त्याचा परिणाम नाकारता येत नाही. याचबरोबर BJP ने “केंद्राच्या योजना vs स्थानिक अंमलबजावणी” हा मुद्दा पुढे आणला. प्रधानमंत्री आवास योजना, उज्ज्वला यांसारख्या योजनांचा लाभ थेट लोकांपर्यंत पोहोचतो, पण स्थानिक पातळीवर अडथळे येतात असा narrative तयार करण्यात आला. या तुलनेत TMC च्या योजनांना “freebie politics” म्हणून दाखवण्याचा प्रयत्न झाला. यामुळे मतदारांच्या मनात तुलना निर्माण झाली. महिला मतदार हा या निवडणुकीतील महत्त्वाचा आणि अनेकदा दुर्लक्षित घटक ठरला. पारंपरिकरित्या TMC कडे असलेला महिला मतदारवर्ग BJP ने पूर्णपणे नाही, पण काही प्रमाणात आपल्या बाजूला वळवला. केवळ 5-7% मतांचा बदल देखील अनेक जागांवर निर्णायक ठरला. या संपूर्ण प्रक्रियेत BJP ने एक महत्त्वाची गोष्ट केली आपली कमकुवत बाजू स्वीकारली. कोलकाता आणि काही शहरी भागात आपली ताकद कमी असल्याचे लक्षात घेऊन त्यांनी अर्ध-शहरी आणि ग्रामीण भागांवर अधिक लक्ष केंद्रित केले. “जिथे जिंकता येईल तिथे पूर्ण ताकद लावा” ही साधी पण प्रभावी रणनीती त्यांनी वापरली. शेवटी, 2026 चा निकाल हा एका गोष्टीची स्पष्ट जाणीव करून देतो ,निवडणुका केवळ जिंकल्या जात नाहीत, त्या प्रतिस्पर्ध्यांच्या चुका, स्वतःच्या सुधारणा आणि सातत्यपूर्ण मेहनतीमुळे आकार घेतात. BJP ने 10 वर्ष तयारी केली आणि योग्य वेळी अचूक अंमलबजावणी केली. TMC हरली, पण तिचं अस्तित्व संपलेलं नाही; ती अजूनही स्थानिक पातळीवर मजबूत आहे. म्हणूनच, हा विजय अंतिम नाही तर एका नव्या टप्प्याची सुरुवात आहे. BJP साठी खरी परीक्षा आता सुरू होते सत्ता टिकवणे आणि स्थानिक पातळीवरील व्यवस्था आपल्या बाजूने वळवणे. आणि TMC साठी ही संधी आहे स्वतःच्या चुका ओळखून पुन्हा उभं राहण्याची. बंगालची राजकारण अजूनही प्रवाही आहे, आणि पुढील काही वर्षेच या संघर्षाची खरी दिशा ठरवतील. #BanegaSwasthIndia #Redmi #पश्चिम_बंगाल #भाजप #👌हृदयस्पर्शी फोटो #😏मतलबी दुनिया #👌प्रेरणादायी स्टेट्स #🔴आजचे ताजे अपडेट्स📰 #🏛️राजकारण

चाहत्यांचा जमाव — जो कुणी कुणी गांभीर्याने घेतला नाही ४ मे २०२६. सकाळचे आठ वाजले. चेन्नईतील मतमोजणी केंद्रांवर पहिले आकडे येऊ लागले. कुणाला अपेक्षा नव्हती. विरोधकांची तयारी नव्हती. आणि म्हणूनच जे घडले — ते इतके जबरदस्त होते. पोन्नेरी — TVK पुढे. तिरुवल्लूर — TVK पुढे. पूनमल्ली — TVK पुढे. अवडी — TVK पुढे. DMK चे बालेकिल्ले. दहा वर्षे अभेद्य. एकामागून एक कोसळत होते. DMK च्या war room मध्ये शांतता पसरली. AIADMK च्या नेत्यांचे फोन खणखणू लागले. दूरचित्रवाणीवर एकच नाव झळकत होते. विजय. तोच विजय — ज्याच्या चाहत्यांच्या जमावाकडे पाहून राजकीय पक्ष एकेकाळी हसले होते. तोच विजय — ज्याची फौज वापरून AIADMK ने जागा जिंकल्या आणि रिकाम्या हाताने परत पाठवले. तोच विजय — ज्याला सात महिन्यांपूर्वी ४१ मृत्यूंच्या ओझ्याखाली गाडले जाईल असे वाटले होते. आज तो उभा होता. तामिळनाडूचा सर्वात मोठा पक्ष म्हणून. हे कसे झाले? उत्तर शोधायला जायचे असेल — तर जायला हवे मागे. खूप मागे. --- २२ जून १९७४. चेन्नई. एका घरात एक मुलगा जन्मला — जोसेफ विजय चंद्रशेखर. हे घर साधे नव्हते. वडील S.A. चंद्रशेखर — तामिळ चित्रपटसृष्टीतील नामवंत दिग्दर्शक, कॅथलिक ख्रिश्चन घराण्यातून आलेले. आई शोभा चंद्रशेखर — कर्नाटक संगीताची साधिका, हिंदू श्रद्धेत वाढलेली. घरात एका बाजूला क्रॉस होता, दुसऱ्या बाजूला देव्हारा. वडील स्वतः सांगतात — "मी ख्रिश्चन म्हणून जन्मलो. माझी पत्नी हिंदू आहे. आम्ही ४५ वर्षांपूर्वी लग्न केले. मी कधी तिच्या श्रद्धेत हस्तक्षेप केला नाही. मी जेरुसलेमला एकदा गेलो आणि तिरुपतीला तीनदा." विजयला वयाच्या बाराव्या वर्षी ख्रिश्चन दीक्षा दिली गेली. पण तो एकाच वेळी चर्च आणि देवळाच्या सावलीत वाढला. दोन धर्म. दोन संस्कृती. एकाच घरात. या मुलाचा धर्म कोणता — हे जगाने कायम विचारले. त्याने कधी उत्तर दिले नाही. घरात एक दुःखही होते — लहान बहीण विध्या, वयाच्या दोनव्या वर्षी गेली. विजय तेव्हा नऊ वर्षांचा होता. त्या दुःखाची आठवण त्याने आपल्या निर्मिती संस्थेच्या नावात जपली — Vidhya-Vijay Productions. वडिलांनी त्याला चित्रपटाच्या दुनियेत आणले. वयाच्या दहाव्या वर्षी तो पडद्यावर दिसला — बालकलाकार म्हणून. पण पहिली प्रमुख भूमिका १९९२ मध्ये — 'Naalaiya Theerpu'. चित्रपट चालला नाही. टीकेने झोडपले. दिसण्यावर, अभिनयावर, सगळ्यावर. दुसरा कुणी थांबला असता. विजय थांबला नाही. --- १९९७. चित्रपटाचे सेट. एक तरुणी आली होती — संगीता सोर्णलिंगम. श्रीलंकेतील तामिळ घराणे, लंडन मध्ये वाढलेली, श्रीमंत कुटुंबातून आलेली. ती विजयची चाहती होती. सेटवर भेट झाली. दोन्ही कुटुंबे एकमेकांना ओळखू लागली. आणि २५ ऑगस्ट १९९९ रोजी लग्न झाले — हिंदू आणि ख्रिश्चन दोन्ही परंपरांनी. जसे त्याचे घरच होते, तसेच. एक चाहती पत्नी झाली. दोन मुले झाली. मुलगा संजय — लंडन मध्ये जन्मलेला. मुलगी दिव्या — चेन्नईत. बाहेरून सगळे व्यवस्थित दिसत होते. घरात काय होते — ते खूप वर्षांनंतर जगाला कळणार होते. त्याबद्दल पुढे. --- विजयचे करिअर आता जोर धरत होते. Ghilli, Pokkiri, Thuppakki, Mersal, Sarkar — एकापाठोपाठ एक प्रचंड यशस्वी चित्रपट. तो तामिळ चित्रपटसृष्टीतील सर्वात मोठा star झाला. पण पडद्यामागे काहीतरी वेगळे घडत होते. तो विचार करत होता. २००९ साल होते. करिअरमध्ये एक कठीण टप्पा होता. या क्षणी दुसरा कुणी माघार घेतली असती. विजयने वेगळा रस्ता निवडला. --- २६ जुलै २००९. पुदुक्कोट्टई. एक छोटे शहर. एक साधा मंच. कुणाचेही लक्ष नाही. त्याने ८५,००० चाहत्यांच्या गटांना एका नावाखाली आणले — **विजय मक्कल इयक्कम**. आणि त्यांना सांगितले — फक्त माझी पोस्टर लावू नका. आता काम करा. लोकांसाठी. समुद्रकिनारे स्वच्छ करा. पुराग्रस्तांना मदत द्या. NEET मुळे आत्महत्या केलेल्या मुलीच्या घरी जा. स्टर्लाइट गोळीबारातील कुटुंबांना भेटा. हे चाहत्यांचे उद्योग नव्हते. हे एका समांतर यंत्रणेचे बांधकाम होते. सरकार विसरले होते — ते विजयचे चाहते करत होते. बूथ बूथवर. गाव गावात. DMK हसली. AIADMK ने दुर्लक्ष केले. पत्रकार परतले — "बातमी नाही." --- त्याच काळात विजयचे चित्रपट बोलत होते — जे तो उघडपणे बोलत नव्हता. २०१४ च्या 'Kaththi' मध्ये DMK च्या 2G घोटाळ्यावर संवाद. सरकार चिडले. चित्रपट चालला. २०१७ च्या 'Mersal' मध्ये BJP च्या GST धोरणावर थेट प्रश्न. BJP संतापली. चित्रपट प्रचंड यशस्वी झाला. २०१८ च्या 'Sarkar' मध्ये द्रविड पक्षांच्या मोफत योजनांवर घाव. AIADMK कार्यकर्त्यांनी चित्रपटगृहे फोडली. चित्रपट १०० कोटींच्या पुढे गेला. पक्ष दरवेळी संतापले. पक्ष दरवेळी विसरले. जनता कधीच विसरली नाही. --- २०१०. अण्णा हजारे यांचे लोकपाल आंदोलन दिल्लीत पेटले. विजय दिल्लीला गेला — पाठिंबा द्यायला. DMK ने त्याचा 'Kavalan' चित्रपट रोखला. विजयने उत्तर शब्दांनी दिले नाही. Jayalalithaa यांना भेटला. शांतपणे. वडिलांसह. आणि जाहीर केले — विजय मक्कल इयक्कम AIADMK ला पाठिंबा देईल. AIADMK ने त्याची फौज मागितली. ५० मतदारसंघांत काम करा. विजयने केले. इमाने-इतबारे. AIADMK ने त्या ५० पैकी ४३ जागा जिंकल्या. विजयला मिळाले — काहीच नाही. कोणते पद नाही. कोणती भागीदारी नाही. कोणता सन्मान नाही. हा धडा त्याने कधीही विसरला नाही. --- २०२१. स्थानिक स्वराज्य संस्थांच्या निवडणुका. विजय मक्कल इयक्कमने १६९ जागा लढवल्या. कोणताही पक्ष नाही. कोणती विचारधारा नाही. ११५ जागा जिंकल्या. कुणी मथळा दिला नाही. कुणी इशारा दिला नाही. पण जमीन तयार झाली होती. २ फेब्रुवारी २०२४. विजयने घोषणा केली — **Tamilaga Vettri Kazhagam**. त्याने चित्रपटसृष्टी सोडली. शेवटचा चित्रपट — 'Jana Nayagan'. जननायक. नावच एक जाहीरनामा होता. पक्ष जन्मला. आणि त्याच्यासोबत आले ते लोक — ज्यांनी या पक्षाला धार दिली. बस्सी आनंद — पुदुच्चेरीचे माजी आमदार. २००९ पासून सोबत. पंधरा वर्षांचा निष्ठावान. TVK चे महासचिव. Jhon Arockiasamy — विजयचा खासगी राजकीय सल्लागार. २०२३ पासून प्रत्येक राजकीय पाऊल त्याच्यासोबत आखले. Aadhav Arjuna — VCK मधून निलंबित, DMK विरोधात उभा राहिलेला बंडखोर. ३१ जानेवारी २०२५ रोजी TVK मध्ये दाखल. त्याच्या संस्थेने ८५,००० चाहत्यांच्या गटांचे रूपांतर एका राजकीय यंत्रणेत केले. CTR Nirmal Kumar — AIADMK च्या IT wing मधून आलेला, आधी BJP मध्ये होता. डिजिटल युद्धाचा सेनापती. आणि एक बैठक — जी कुणाला सांगितली नाही. फेब्रुवारी २०२५. प्रशांत किशोर — भारतातील सर्वात धोकादायक निवडणूक रणनीतिकार — विजयला भेटला. दुसऱ्या दिवशी संपूर्ण TVK war room शी बैठक. काय ठरले — कुणाला कळले नाही. पण त्यानंतर TVK ची धार आणखी तीक्ष्ण झाली. पक्षाची विचारधारा जाहीर झाली — Ambedkar, Periyar, Kamaraj. BJP हा "वैचारिक प्रतिस्पर्धी." हिंदू उजव्या विचारसरणीला स्पष्ट नाकार. हिंदू समाजात नाराजी पसरली. मग मार्च २०२५ मध्ये विजयने इफ्तार पार्टी आयोजित केली. All India Muslim Jamaat ने फतवा जारी केला — "तुमच्या चित्रपटात मुस्लिमांना दहशतवादी दाखवले, आता मते मागायला येतो?" तो हिंदू उजव्यांना नको होता. मुस्लिमांनाही संशयास्पद वाटत होता. दोन्ही बाजूंनी एकाच वेळी हल्ला. तरीही तो मध्यभागी उभा राहिला — धर्मनिरपेक्ष सामाजिक न्याय म्हणत. ऑक्टोबर २०२४. Vikravandi. TVK चा पहिला राज्यस्तरीय मेळावा. उपस्थित — १४ लाख लोक DMK आणि AIADMK च्या पोटात गोळा आला. पहिल्यांदा त्यांनी कार्यकर्त्यांना सूचना दिल्या — तरुण मतदारांना टिकवा. खूप उशीर झाला होता. आणि मग आली ती रात्र. २७ सप्टेंबर २०२५. करुर. TVK चा एक मोठा मेळावा. लाखो चाहते. व्यवस्था कोलमडली. गर्दीत चेंगराचेंगरी. ४१ जण मृत्युमुखी पडले. ८० जखमी. देश स्तब्ध झाला. Bussy Anand आणि Nirmal Kumar यांच्या विरोधात गुन्हे दाखल झाले. केंद्रीय चौकशीची मागणी. प्रचार थांबला. DMK आनंदित झाली. "संपला विजय." पण विजयने जे केले — ते कुणाला अपेक्षित नव्हते. तो महाबलीपुरमला गेला. एकट्याने. छायाचित्रकारांशिवाय. प्रत्येक कुटुंबाला भेटला. डोळ्यात डोळे घालून. नंतर व्यासपीठावर म्हणाला — "करुर एक कट होता. पण मी थांबणार नाही." ४१ मृत्यू. गुन्हे. चौकशी. आणि तरीही तो उभा राहिला. बाहेर हे वादळ होते. घरात वेगळे. डिसेंबर २०२५. Sangeetha — ती चाहती जी पत्नी झाली होती, London मध्ये वाढलेली, श्रीलंकेच्या श्रीमंत तामिळ कुटुंबातून आलेली — तिने चेंगलपट्टू कौटुंबिक न्यायालयात घटस्फोट अर्ज दाखल केला. २७ वर्षांचा संसार. दोन मुले. हिंदू आणि ख्रिश्चन दोन्ही परंपरांनी झालेले लग्न. अर्जात आरोप — विश्वासघात. मानसिक क्रूरता. परित्याग. ती आधीच TVK च्या एका मोठ्या कार्यक्रमातून अनुपस्थित राहिली होती. त्या रिकाम्या खुर्चीवर अनेकांनी प्रश्नचिन्ह ठेवले होते. आता उत्तर आले. विजयच्या चाहत्यांनी Sangeetha विरोधात समाजमाध्यमांवर हल्ला केला. महिला हक्क संघटना रस्त्यावर आली — "विजय गप्प का? त्याची शांतता म्हणजे मूक संमती." तो माणूस जो व्यासपीठावर महिला सुरक्षेची भाषा करतो — त्याच्याच पत्नीला त्याच्याच समर्थकांनी लक्ष्य केले. विजयने काहीच बोलले नाही. हा प्रश्न आजही अनुत्तरित आहे. मार्च २०२६. विजयने जाहीर केले — TVK कोणत्याही पक्षाशी युती करणार नाही. सर्व २३४ जागा एकट्याने. "आत्मघातकी निर्णय," सगळे म्हणाले. पण त्याला माहीत होते — युती म्हणजे पुन्हा २०११. काम आपले, जागा त्यांच्या. तो धडा तो विसरला नव्हता. २३ एप्रिल २०२६. मतदान. मतदानाचा टक्का — *८५.१%. तामिळनाडूच्या इतिहासातील सर्वाधिक. हा एकटा आकडा सगळे सांगतो. ४ मे २०२६. सकाळचे आठ वाजले. TVK — १२८ जागांवर आघाडी AIADMK+ — ४५. DMK+ — ३९. * दुपारी 3 पर्यंत चे आकडे पहिल्याच निवडणुकीत. एकट्याने. कोणत्याही युतीशिवाय. ज्या DMK ने त्याचा चित्रपट रोखला — त्यांचे बालेकिल्ले कोसळले. ज्या AIADMK ने त्याची फौज वापरून रिकाम्या हाताने परत पाठवले — ते आता त्याच्या दाराशी येण्याची वेळ आली होती. १९६७ मध्ये Annadurai ने काँग्रेसचे वर्चस्व मोडले. १९७७ मध्ये MGR ने DMK ला उखडले. २०२६ मध्ये विजयने द्रविड द्विध्रुवीयता तोडली. तिन्ही वेळा एक माणूस. एक निर्णय. एक दिशा. २६ जुलै २००९ रोजी पुदुक्कोट्टईत जेव्हा तो मंचावर उभा होता — कुणाचेही लक्ष नव्हते. ख्रिश्चन बापाच्या घरात हिंदू आईच्या संस्कारात वाढलेला एक मुलगा. ज्याने धर्म कधी सांगितला नाही. ज्याने चाहत्याला पत्नी केले. ज्याने अपमान गिळून शिकले. ज्याने ४१ मृत्यूंचे ओझे छातीवर घेऊनही वाकले नाही. त्याने तरीही सुरुवात केली. शांतपणे. एकट्याने. हे फक्त एका पक्षाचे यश नाही. हे त्या प्रत्येकासाठी आहे — जो शांतपणे काम करतो, जेव्हा जग हसत असते. जो जमीन नांगरतो, जेव्हा बाकीचे फक्त बी पेरतात. जो उभा राहतो, जेव्हा पाडण्यासाठी सगळे एकत्र येतात. चाहत्यांचा तो जमाव — जो कुणी पाहिला नाही, कुणी गांभीर्याने घेतला नाही — आज तामिळनाडू बदलवून गेला. #TVKWins #TamilNaduResults2026 #ThalapathyVijay #थलपती_विजय #FromStampedeToThrone #tamilnadupolitics #DMK #AIADMK Pic credit - RM Clicks #👌प्रेरणादायी स्टेट्स #😏मतलबी दुनिया #🏛️राजकारण #🔴आजचे ताजे अपडेट्स📰 #👌हृदयस्पर्शी फोटो

रस्त्यावरचा संघर्ष : ममता बॅनर्जी १९७७ साली देशभर जयप्रकाश नारायण यांच्या आंदोलनाची लाट उसळली होती. या लाटेच लक्ष्य इंदिरा गांधी ह्या होत्या. इंदिरा गांधी यांचा ताफा कलकत्त्यात होता. अवघ्या २२ वर्षांची एक तरुणी त्यांच्या विरोधात रस्त्यावर उतरली होती.ही तरूणी अचानक त्यांच्या गाडीसमोर जाऊन झोपली. हा केवळ विरोध नव्हता, तर संघर्षाला कधीही मागे न हटणाऱ्या राजकीय स्वभावाचा तो संकेत होता. हीच तरुणी पुढे ममता बॅनर्जी म्हणून ओळखली जाऊ लागली. लहान वयातच वैयक्तिक संघर्षांनी त्यांना खंबीर बनवलं. केवळ १७ व्या वर्षी वडिलांचं निधन झालं. Jogamaya Devi College येथे शिक्षण घेत असताना, जे त्या काळात डाव्या विचारसरणीचं केंद्र मानलं जात होतं, त्यांनी स्वतःची वेगळी ओळख निर्माण करायला सुरुवात केली. त्यांच्या भाषणांमध्ये आक्रमकता होती. जमिनीशी असलेलं नातं दिसू लागलं आणि हळूहळू पश्चिम बंगालच्या राजकारणात एक नवीन आवाज उभा राहिला. १९८४ ची लोकसभा निवडणूक त्यांच्या कारकिर्दीतील पहिला मोठा टप्पा ठरली. जादवपूर मतदारसंघातून, केवळ ३० व्या वर्षी, त्यांनी Somnath Chatterjee यांसारख्या दिग्गज डाव्या नेत्याचा पराभव करून इतिहास रचला. ही केवळ एक जागा जिंकणं नव्हतं, तर बंगालच्या राजकारणात बदलाची चाहूल होती. त्यानंतर १९९८ मध्ये त्यांनी All India Trinamool Congress या पक्षाची स्थापना केली. हा निर्णय त्यांना काँग्रेसच्या छायेतून बाहेर काढून स्वतंत्र राजकीय ओळख देणारा ठरला. यानंतर आला तो काळ ज्याने ममता बॅनर्जी यांना “स्ट्रीट फायटर” पासून “जननेता” बनवलं. २००६ आणि २००७ मधील Singur आणि Nandigram येथील आंदोलन. शेतकऱ्यांच्या जमिनीच्या अधिग्रहणाविरोधात त्यांनी २६ दिवस उपोषण केलं. हा फक्त विरोध नव्हता, तर सत्तेविरुद्ध उघड लढा होता. या संघर्षाचा सर्वात मोठा परिणाम म्हणजे Tata Motors यांना सिंगूरमधील नॅनो प्रकल्प मागे घ्यावा लागला. याच टप्प्यानंतर त्यांच्या राजकारणाला वेग आला आणि २०११ पर्यंत तो एक राजकीय सुनामीत परिवर्तित झाला. ३४ वर्षे सत्तेत असलेल्या डाव्या आघाडीचा पराभव करत, २० मे २०११ रोजी ममता बॅनर्जी यांनी पश्चिम बंगालच्या पहिल्या महिला मुख्यमंत्री म्हणून शपथ घेतली. एकंदरीत, रस्त्यावर संघर्ष करणारी ती विद्यार्थी नेत्या, जिने कधी आंदोलनात गाडीसमोर झोपून विरोध दर्शवला होता, तीच शेवटी सत्तेच्या शिखरावर पोहोचली. ही केवळ एका नेत्याची कथा नाही, तर जिद्द, संघर्ष आणि राजकीय धैर्याची अशी कहाणी आहे, ज्याने बंगालच्या राजकारणाची दिशा बदलून टाकली. #🏛️राजकारण #😏मतलबी दुनिया #🔴आजचे ताजे अपडेट्स📰 #👌प्रेरणादायी स्टेट्स #👌हृदयस्पर्शी फोटो

महाराज, माफ करा पण ..............????? काही गोष्टी मनाला खटकल्या आणि त्या स्पष्टपणे व्यक्त होणं आज आवश्यक वाटलं…...... तुमच्या मुलीच्या साखरपुडा समारंभावर प्रचंड टीका होऊनही तुमच्या मुलीचं लग्न तुम्ही दणक्यात केलं. अर्थात तो तुमचा पूर्ण अधिकार आहे. अगदी तुमच्याच म्हणण्याप्रमाणे पैसा तुमचा, त्यासाठीचे कष्ट तुमचे त्यामुळे तो कसा, कुठं आणि किती खर्चायचा हा अधिकारही शंभर टक्के तुमचाच आहे. यावर कुणाचाही आक्षेप असण्याचं काहीच कारण नाही. तुम्ही म्हणता, “संतांनी भरभरून दिलं,” हेही तितकंच खरं आहे. कारण प्रत्येक कीर्तनकार संतांचे अभंग, संतांचे विचार याच एकमेव भांडवलावर समाजासमोर उभा राहतो. त्यामुळे तुम्ही किंवा कोणताही कीर्तनकार कीर्तनात उपयोगात आणतो ते भांडवल म्हणजे अभंग, विचार संतांचेच असतात पण त्या बदल्यात मिळणारा पैसा हा जनतेचा असतो हे ही तितकंच खरं आहे. त्यामुळे अशा प्रसंगी एक महत्त्वाची गोष्ट दुर्लक्षित होता कामा नये. तुम्हाला महाराष्ट्रभरातील लोकांनी मान, धन, आदर, प्रतिष्ठा हे सगळं भरभरून दिलं. तुम्हाला मिळालेला मान, पैसा, प्रतिष्ठा, आदर हे केवळ वैयक्तिक कष्टांचं फळ नाही; त्यामागे महाराष्ट्रातील जनतेचं प्रचंड प्रेम, विश्वास आणि सहनशीलता उभी आहे. लोकांनी तुम्हाला केवळ ऐकलं नाही, तर स्वीकारलं, लोकमान्यता दिली. कधी कधी तुमचं बोलणं टोचणारं, कठोर किंवा अप्रस्तुत असलं तरी लोकांनी ते सहन केलं, कारण त्यांना वाटलं—“हे आपल्या भल्यासाठीच बोलत आहेत.” मागच्या तीस पस्तीस वर्षांच्या काळात जेव्हा जेव्हा तुम्ही अडचणीत आले, तुमच्यावर काही संकट आलं अशा अडचणीच्या, संकटाच्या काळातही हाच समाज तुमच्या पाठीशी खंबीरपणे उभा राहिला. हीच ती सहिष्णुता, हीच ती लोकांची उदार वृत्ती ज्यामुळे तुम्ही आज इथपर्यंत पोहोचलात. पण दुर्दैवाने, जेव्हा याच लोकांकडून थोडी टीका झाली, थोडा विरोध झाला—तेव्हा मात्र तुम्ही असहिष्णु झालात. तुमचा संयम सुटायला नको होता तो सुटला. टीका करणाऱ्यांना “हटयोगी”, “नास्तिक”, “कुत्र्याचं शेपूट” अशा शेलक्या शब्दांत हिणवणं, दूषणं लावणं हे तुमच्या उंचीला साजेसं निश्चितच नव्हतं. इथेच मन खिन्न होतं, कारण ज्या लोकांनी एवढ्या वर्ष प्रेम दिलं, त्यांचाच अनादर झाल्यासारखं वाटतं. लोकांनी तुम्हाला जे भरभरून दिलं त्याची अशा प्रकारे परतफेड होणं अपेक्षित नव्हतं. ही कृतघ्नताच नाही तर दुसरं काय आहे ?? इथं तुम्हाला दुर्लक्ष ही करता आलं असतं, कानाडोळा ही करता आला असता किंवा जया अंगी मोठेपण तया यातना कठीण या न्यायाने मनाचा मोठेपणाही दाखवता आला असता पण तसे झालं नाही हे दुर्दैव. कीर्तनकार मग तो कुठलाही असो आणि कोणीही असो जे कीर्तनातून बोलतो ते त्याच्या आचरणात असावं, शंभर टक्के नसलं तरी किमान जवळपास असावं, अशी लोकांची स्वाभाविक अपेक्षा असली तर त्यात गैर असं काय आहे ? कीर्तनकार कीर्तनातून जे शिकवतात ते केवळ शब्दांपुरतं न राहता आचरणातही दिसायला हवं अशी लोकांची अपेक्षा असण्यातही काही गैर नाही. संत तुकाराम महाराज म्हणतात, “बोले तैसा चाले, त्याची वंदीन मी पाऊले” हीच कसोटी लोकांनी कीर्तनकारांसाठी लावली तर लोकांना चुकीचं कसं ठरवणार ? वारकरी संप्रदायाने कायम सहिष्णुता, संयम, शांतता, परस्परांविषयी प्रेम, आदर आपुलकी अशी महत्वाची शिकवण दिली. संत नामदेव, संत ज्ञानदेवांपासून संत एकनाथ, संत तुकाराम महाराज यांच्यापर्यंत अठरापगड जाती धर्मातील स्त्री-पुरुष वारकरी संतांनी आयुष्यात प्रचंड विरोध सहन केला. अपमान, त्रास, निंदा… सगळं सहन करूनही त्यांनी कधी त्रास देणारांबाबत कटुता दाखवली नाही, संयम ढळू दिला नाही. उलट, अधिक प्रेमाने, अधिक संयमाने त्यांनी समाजाला दिशा दिली. तुमच्याकडूनही हाच संयम अपेक्षित होता. टीकेला उत्तर देणं चुकीचं नाही—परंतु ते देताना शब्दांची मर्यादा, समोरच्याचा सन्मान, समाजातील आपली प्रतिमा आणि आपल्या मुखातून दररोज बाहेर पडणाऱ्या संतांच्या विचारांची उंची जपणं आवश्यक असतं. तुम्ही शांतपणे, संयमाने प्रतिवाद केला असता, तर कदाचित लोकांच्या मनातील तुमच्याविषयीचा आदर आणखी वाढला असता. तुमच्या मुलीच्या कुंकूटिळा कार्यक्रमावर टीका झाली तेव्हाही अनेकांनी तुमच्या बाजूने उभं राहून तुम्हाला समर्थन दिलं. कारण लोकांचं तुमच्यावर प्रेम आहे. आजही ते प्रेम संपलेलं नाही, फक्त त्याला थोडीशी ठेच लागली, धक्का बसला आहे हे मात्र निश्चित. म्हणूनच कालच्या प्रसंगाला अनुसरून थोडसं व्यक्त व्हावं वाटलं बाकी काही नाही, तुमचं परीक्षण करावं किंवा तुम्ही चुकले असं म्हणावं एवढा मोठा मी निश्चितच नाही. हे व्यक्त होणं तुमच्यावर टीका करण्यासाठीही नाही. जेंव्हा तुमच्या मुलीच्या साखरपुडा समारंभावर टीका झाली तेव्हा मी तुमचं जोरदार समर्थनही केलं होतं आणि वर्तमानपत्रांमधून *ज्या झाडाला गोड फळं लागतात त्याच झाडावर लोकं दगड मारतात* या मथळ्याखाली लेखही लिहिले होते आणि ते प्रकाशितही झाले होते. त्याचं कारण असं की तुम्ही फक्त एक व्यक्ती नाही तर चालतं बोलतं विद्यापीठ आहात, मोठी संस्था आहात, लाखो कोट्यावधी लोकांसाठी प्रेरणास्थान आहात. लोक मोठ्या आशेने तुमच्याकडे पाहतात. तुमचं एक वाक्य, एक कृती अनेकांना दिशा देऊ शकते. होकायंत्राने दिशा बरोबरच दाखवायची असते कारण त्यावर विश्वास ठेवून लोक प्रवास करत असतात. थोडासा संयम, थोडीशी सहिष्णुता आणि थोडंसं आत्मपरीक्षण गरजेचंच आहे असं ठामपणे वाटतं ज्यामुळे पुन्हा पूर्वीचा तोच आदर, तीच नाळ आणि तोच विश्वास, तेच प्रेम अधिक दृढ होईल… अशी प्रामाणिक अपेक्षा. #इंदुरीकर #वारकरीसंप्रदाय #कीर्तन #समाजप्रबोधन #समाजप्रबोधनकार #इंदुरीकरमहाराज #हभपनिवृत्तीमहाराजदेशमुखइंदुरीकर #वारकरीसंत #IndurikarMaharaj #विवाह #लग्न #वारकरीकीर्तन #👌हृदयस्पर्शी फोटो #😏मतलबी दुनिया #🔴आजचे ताजे अपडेट्स📰 #🏛️राजकारण #1️⃣महाराष्ट्र अपडेट्स

भारतीय लोकशाही: १९७५ चा ऐतिहासिक निकाल आणि आजची वास्तविकता! ​भारतीय लोकशाहीच्या इतिहासात १२ जून १९७५ या दिवशी अलाहाबाद उच्च न्यायालयाचे न्यायमूर्ती जगमोहनलाल सिन्हा यांनी तत्कालीन पंतप्रधान इंदिरा गांधी यांची निवडणूक रद्द ठरवली होती. ​कारण काय होते ? केवळ सरकारी कर्मचारी आणि पोलीस दलाचा वापर करून व्यासपीठ उभारणे आणि प्रचारात शासकीय संसाधनांची मदत घेणे, या तांत्रिक कारणावरून पंतप्रधानांची निवड अवैध ठरवण्यात आली होती. एका निडर न्यायालयाने देशाच्या सर्वोच्च पदावर असलेल्या व्यक्तीला लोकशाहीच्या नियमांची आठवण करून दिली होती. ​आजची परिस्थिती काय आहे? ​शासकीय संसाधनांचा वापर: सरकारी योजनांच्या जाहिरातींवर कोट्यवधी रुपये खर्च करून त्यावर राजकीय नेत्यांचे फोटो लावले जात आहेत. ​सरकारी यंत्रणांचा प्रचार: 'विकसित भारत' सारख्या सरकारी मोहिमांचे रूपांतर निवडणूक प्रचारात होताना दिसत आहे. ​आचारसंहितेचे उल्लंघन: अनेकदा धार्मिक मुद्द्यांचा वापर आणि विरोधी पक्षांविरुद्ध सरकारी यंत्रणांचा (ED, CBI) वापर करून आचारसंहितेच्या चिंधड्या उडवल्या जात असल्याचा आरोप होत आहे. ​मग प्रश्न उरतो... देशातील न्यायालयांमध्ये आज कारवाई करण्याचे धाडस उरले नाही का? ​सद्यस्थितीतील कायदेशीर पेच: ​१. निवडणूक आयोगाची भूमिका: आचारसंहितेची अंमलबजावणी करणे ही प्राथमिक जबाबदारी निवडणूक आयोगाची आहे. परंतु, आयोगाच्या निपक्षपातीपणावर आज मोठे प्रश्नचिन्ह उपस्थित केले जात आहेत. २. न्यायालयीन प्रक्रिया: इंदिरा गांधींच्या वेळी निकालानंतर याचिका दाखल झाली होती. सध्या अनेक याचिका (उदा. टी.एन. प्रतापन विरुद्ध निवडणूक आयोग) सर्वोच्च न्यायालयात प्रलंबित आहेत. ३. नियमांची पळवाट: सध्या 'जनजागृती' आणि 'राजकीय प्रचार' यातील सीमारेषा मुद्दाम पुसट करण्यात आली आहे, ज्यामुळे कायदेशीर कारवाई करणे तांत्रिकदृष्ट्या गुंतागुंतीचे झाले आहे. ​​लोकशाही केवळ निवडणुका जिंकण्यावर चालत नाही, तर ती 'लेव्हल प्लेइंग फील्ड' (सर्वांना समान संधी) या तत्त्वावर चालते. जेव्हा सत्तेत असलेला पक्ष सरकारी तिजोरी आणि यंत्रणेचा वापर स्वतःच्या फायद्यासाठी करतो, तेव्हा ती जनतेच्या कराशी आणि लोकशाहीशी केलेली प्रतारणा असते. ​अलाहाबाद उच्च न्यायालयासारखे निर्भीड निकाल आजही देशाच्या संविधानाचे रक्षण करण्यासाठी आवश्यक आहेत. न्यायदेवतेने डोळ्यावर पट्टी बांधली असली, तरी तिच्या हातातील तराजू समान असणे हीच काळाची गरज आहे! ⚖️🇮🇳 #👌हृदयस्पर्शी फोटो #😏मतलबी दुनिया #🏛️राजकारण #👌प्रेरणादायी स्टेट्स #🔴आजचे ताजे अपडेट्स📰

#😜भन्नाट जोक्स🤣 #🤣मीम्स लव्हर😍 #🤪राजकीय टोलेबाजी😜 #🏛️महाराष्ट्राचे राजकारण😎 #🏛️राजकारण

#📲व्हायरल व्हिडिओ #🏛️महाराष्ट्राचे राजकारण😎 #⚡️लेटेस्ट व्हिडीओ #1️⃣महाराष्ट्र अपडेट्स #🏛️राजकारण