"कोण समजता कोण तुम्ही स्वतःला??? आणि काय दुश्मनी आहे ओ तुमची माझ्याशी?? मी काय बिघडवलंय तुमचं... का तुम्ही माझ्या मनाविरुद्ध अस मला बंदी बनऊन ठेवलय..???" ती ही आता मनाचा हीय्या करून त्याच्या नजरेत रोखून बघत त्याला प्रश्न करत होती... तसा त्याचा जबडा घट्ट आवळला... कपाळावरच्या हिरवट नसा फुगलेल्या.... त्याची ती भेदक करारी नजर तिच्यावर रोखलेली होती.... ती पाहून ती थरथर कापत होती तरी पण त्याला जाब विचारण्याच धाडस केल होत तिने..... "एsssss........ आम्हांला प्रश्न करायचे नाहीत हा..... बायकांच्या वाट्याला जान आमच्या तत्वात बसत नाही म्हणुन तुझी ही वायफळ बडबड ऐकुन घेतोय... याचा अर्थ असा होत नाही तु बोलतच सुटशील... जिभेला लगाम घाल... अर्ध्या रात्री आम्हांला इथे आमच्या घरात तमाशा नकोय!!" तो तिच्यावर नजरेनच जाळ टाकत म्हणाला... ती पण सुभानरावाची लेक होती... बंडखोरी रक्तातच होती तिच्या.... आत्ता जरी घाबरली असली तरी आतुन मन बंड करत होत... आणि तो एका लिमिटच्या पुढे येऊन आपल्याला हात पण लाऊ शकत नाही हे तिनेही आत्ता पर्यंत हेरल होत.... आणि म्हणुनच आत्ता तिच्यात त्याला जाब विचारायची हिम्मत आलेली... "मला ठाऊक आहे तुम्ही हे सर्व का करताय.......!! सत्ता संपत्तीच्या हव्यासा पोटी तुम्ही मला इथे किडनॅप करून ठेवलं आहे ना.... आप्पाची राजकारणातली प्रगती तुम्हांला बघवत नाही म्हणुन तुम्ही हे सर्व केलंत ना???" तीच बोलण ऐकल अन् बाहेर जायला वळलेला तो जागीच थांबला.... पुढे जाऊन तीच कानपाड फोडावस वाटत होत... रागातच त्याने तिथेच टेबल वर असलेला फ्लॉवर पॉट उचलला अन् तिच्या दिशेने भिरकावला... तिने पटकन स्वतःला डिफेन्ड करत स्वतःला वाचवल... पण पाठीमागे भिंतीवर जोरात आदळून त्या फ्लॉवर पॉट चे तुकडे तुकडे झाले... "काय माहित आहे ग तुला??? तुझा बाप काय करतो ते ठाऊक आहे का तुला.?? काल आली आहेस तु या गावात... तुला काय माहित आहे ग..." त्याचा नेम हुकवल्याच्या रागात तो आता चौताळून पुढे येत म्हणाला... अन् त्याच्या नजरेत भडकलेला ज्वालामुखी आणि तो उगरलेला हात पाहून ती गर्भगळीत झाली.... त्याने तिचे केस पकडायला हात पुढे केलाच होता.... पण आत्ता ही त्याने स्वतःला सावरल.... तसाच तिला धक्का देऊन ढकलून दिल अन् दानदान पाय आपटत तिथुन बाहेर पडला..... बाहेरून दरवाजा बंद करायला तो विसरला नाही, या वेळी त्याने बाहेरून दरवाजाला कडी घातली.... सई मात्र दाराला धडका मारून थकून बेडवर जाऊन बसली.... "देवा काय चालूय हे सर्व!! मी मी कधीच कोणाचं काही वाईट केल नाही मग माझ्याच बाबतीत हे का?? या आधी मी अन्याया विरुद्ध लडण्याचे धडे मुलींना देते होते... आणि आज माझ्यावर अन्याय झाला आहे तर..... मी काहीच करू शकत नाही... दुसऱ्यांना धडे देण सोपच असत पण जेव्हा आपल्यावर वेळ येते तेव्हा कळत...." तिने गालावर ओघळून आलेली अश्रुधार पुसली....खाली दिलेल्या लिंक वरून पूर्ण कथा प्रतिलिपी अँपवर वाचा.. https://marathi.pratilipi.com/series/dn1gnaav7b3s?language=MARATHI&utm_source=android&utm_medium=content_series_share #✍मराठी साहित्य #✍🏽 माझ्या लेखणीतून #📚मराठी रोमांचक कथा🧐 #☺️प्रेरक विचार #🌹प्रेमरंग