होम कुंडातला अग्नी धगधगत होता.... पण आत्ता त्याच्या भोवती फेरे घेण्यासाठी उभे असणारे नवरा आणि नवरी मात्र जागीच गोठून गेले होते.... मंत्र पठण करणाऱ्या गुरुजींचा जणू कोणी गळा दाबल्या सारखा त्यांचा आवाजच बंद झालेला..... भीतीने सर्वांग जणू थंड पडलेलं... नवरदेव डोळे विस्फारून समोर उभ्या व्यक्तीकडे बघत होता... त्याचं वेळी घाबरलेल्या वधूने नजर वर करून त्या व्यक्तीकडे पाहिलं.... तसे त्याचे ते विस्तवा सारखे लाल बुंद डोळे पाहून तिला धडकी भरली...... भीतीने पोटात गोळा आला तिच्या.......... पूर्ण चेहरा कव्हर केल्यामुळे त्याचे फक्त ते आग ओकणारे दोन डोळे दृष्टीस पडत होते.... सुभानराव सोडला तर अजुन कोणीच ओळखलं नव्हत तो व्यक्ती नक्की आहे तरी कोण?? "बाजीssssssss..........." एका हाताने चेहऱ्यावरचा मास्क बाजुला करत त्याने त्याच्या साथीदाराला आवाज दिला..... त्याच्या चेहऱ्यावरचा मास्क बाजुला झाला आणि तिथे असणाऱ्या सगळ्यांचेच डोळे विस्फारले....... सुभानरावाच्या सर्वांगातून भीतीची एक थंड लाट वाहून गेली..... "सूर्याsssssss..........." एकाच वेळी तिथे असणाऱ्या अनेक लोकांच्या मुखातून उदगार बाहेर पडले...... त्याचं वेळी बाजी त्याच्या समोर हजर झाला.... त्याने डोळ्यांनीच बाजीला इशारा केला..... तसा पटकन बाजी पुढे झाला अन् त्या नवरदेवाच बकोट पकडून त्याला खासकन बाजुला केल..... तसा आता नवरदेव सुटके साठी धडपड करू लागला..... तशी बाजीने त्याला एकच ठेऊन दिली....... अन् तो आवाज पूर्ण हॉल मध्ये घुमला अनेकांचे हात आपोआपच आपल्या गालावर आले....... "गुरुजी....... मंत्र पठण सुरु करा........" सूर्याचा आवाज पूर्ण हॉल मध्ये गुंजला......... आणि इकडे नवरीच्या काळजाचा ठोका चुकला........ ती पुढे काही बोलायला तोंड उघडणार एवढ्यात...... बाजीने नवरदेवाच्या गळ्यातलं उपरण हिसका देऊन ओढलं आणि सूर्याच्या दिशेला भिरकावलं..... सूर्याने ते आपल्या  एका खांध्यावरून गळ्यात घातलं अन् त्या उपरण्याची आणि तिच्या चुनरीची तिच्या नजरेत रोखून बघत गाठ बांधली..... ती तर सुन्न झालेली... आपल्या सोबत हे काय होतंय तीच तिलाच समजतं नव्हत..... डोळे काटोकाट भरलेले भीतीने तोंडातून शब्दच फुटत नव्हता.... तिने एक नजर सुभानरावाकडे टाकली वाघा सारख्या डरकाळ्या फोडणारा सुभानराव आत्ता मात्र हतबल होऊन उभा होता..... एका हट्या कठ्या गुंडाने त्याच्या मस्तकावर गन रोखलेली.... सुभानरावाचा मोठा मुलगा समर मात्र हातपाय झटपटत होता पण त्याला सुद्धा दोन हट्या कट्या गुंडानी दाबून पकडून ठेवलं होत..... इतक्या सगळ्यांच्या डोक्यावर बंदूका तानल्या होत्या ते पाहून पोलीस बघ्याच्या भूमिकेत होते.... त्यांच्या साठी हे नवीन नव्हतंच राजकारणी कुटूंबातलं लग्न म्हणजे राडे होणार.... यात नाही पडलेलंच बर...... विचार करत फक्त आता समोर पुढे काय होईल याचा मनोमन अंदाज बांधत पूर्ण पोलीस फोर्स उभी होती... "गुरुजी ऐकु येत ना तुम्हांला!!" सूर्याचा रांगडा धारदार आवाज कानावर आला... आणि गुरुजी दचकून उठून उभेच राहिले..... "हम्म......" त्याने गुरुजींना ईशाऱ्याने सांगितलं.... तस त्यांनी थरथरत्या आवाजात मंत्र म्हणायला सुरुवात केली.... वधू थरथरत्या पायानी एक एक पाऊल पुढे टाकत होती आणि तो तिच्या मागे..... गुरुजींच मंत्र पठण सुरूच होत.... पुन्हा चार फेरे तो पुढे आणि ती मागे असं करत सप्तपदी संपन्न झाली.... त्याने येतानाच आणलेलं मंगळसूत्र खिशातून काढलं आणि तिच्या गळ्यात घालायला हात पुढे केला आणि त्या क्षणी त्याच्या नजरेला तिची नजर भिडली..... आणि त्या नजरेत भडकलेला ज्वालामुखी पाहून तीच काळीज जणू गोठून गेलं.... थरकाप उडाला तिच्या सर्वांगाचा...... त्याला विरोध करण्याची हिम्मत तर केव्हाच गळून पडली होती... पण आत्ता त्याच्या बाजुला असण्याने तिला जणू कापर भरलं... त्याच्या त्या एका नजरेनं जणू ती जळून खाक झालेली...... तीच मन आणि मेंदू जणू सुन्न झालेलं... बस्स गुरुजी सांगतील तसे विधी ती करत होती..... एकदाच त्याने तिच्या भांगेत कुंकू भरलं.... "सुभानराव जाहगीरदार...... तुझा खेळ खल्लास....... आज आपल्यातल्या वैराची पुन्हा एकदा नांदी सुरु झालीय.... इथून पुढे खेळ मी खेळणार आणि याचा शेवट पण मीच करणार....... तु फक्त आता दिवस मोज...........!!" सूर्याचा एक एक शब्द सुभानरावंच्या काळजात भीतीची कळ देऊन जात होता.... त्या नव्या नवरीला तो तसच तिथुन फरफटत ओढत घेऊन जाऊ लागला...... समोरच दृश्य पाहून सुभानरावच्या काळजाला आग लागली... लाडक्या लेकीला असं ओढत फरफटत घेऊन जाताना बघुन नाही म्हंटल तरी बापाचं काळीज गहिवरलं.... "आप्पाsssss......... दादा वाचवा मला...... म मला वाचवा........ आप्पा वाचवा.......... वाचवा मला......" आत्ता कुठे तिच्या मुखातून भीतीदायक उदगार बाहेर पडले..... तिला सूर्याच्या हातुन सोडवण्यासाठी तीचा भाऊ समर धडपड करत होता पण त्याचा काहीच उपयोग नव्हता..... सूर्याच्या माणसांनी त्याला जेरबंद केल होत... तिथुन कोणीच हलू पण शकत नव्हत..... इतका वेळ शांत असणाऱ्या नवरीच्या आईने आता मात्र हंबरडा फोडला....... "आव वाचवा माझ्या लेकराला कुणी तरी....... सोडवा हो...... सोडवा कुणी तरी तिला त्या राक्षसच्या हातुन...... वाचवा माझ्या बाय ला........." म्हणुन ती धाय मोकलून रडत होती...... "गप्प बस्सा!!!!..... पुरे करा आता हा आरडा ओरडा...... इतकंच वाटत होत तर इतका वेळ का गप्प राहिलात..... आता पाठीमागून बोंब मारून काय होणार हाय का???" सुभानराव आपल्या बायकोला जबर दम देत म्हणाला.... तसा आता मात्र तीचा आवाज घश्यातच अडकला.... इकडे बाजीने पटकन पुढे होऊन सूर्याच्या जीप्सीचा मागचा डोअर ओपन केला...... तस सूर्याने धाडकन तिला पाठीमागच्या सीटवर ढकलून दिल...... तशी ती धाडकन सीटवर जाऊन हाताच्या भारावर पडली.... खाली दिलेल्या लिंक वरून पूर्ण कथा प्रतिलिपी अँपवर वाचा.. https://marathi.pratilipi.com/series/dn1gnaav7b3s?language=MARATHI&utm_source=android&utm_medium=content_series_share #☺️प्रेरक विचार #✍🏽 माझ्या लेखणीतून #✍मराठी साहित्य #📚मराठी रोमांचक कथा🧐 #🌹प्रेमरंग