#📅मराठी भाषा गौरव दिन🚩 मराठी भाषा गौरव दीन 🚩🙏 मी साताऱ्याचा. मराठी विश्वकोष समृद्ध करणारे त ल जोशी ते सयाजी शिंदे असं आधुनिक शब्दप्रवास.म्हणून माझ्या भाषेला सुरुवातीलाच थोडी रग, थोडा दम, आणि थोडी तिरकी चव आहे. सातारी बोलण्यातला तो खमंगपणा “काय र्रर्रर्रर्र ?”, “काय म्हणताय?”.... असं एकलं की ओळखायचं आत्मीयतेचा ठसा आहे. आज मराठी भाषा गौरव दिन साजरा करताना मला वाटतं, हीच सातारी रग मराठीच्या प्रत्येक धाग्यात विणलेली आहे. मराठीचा इतिहास हा तर संस्कृतीचा, संघर्षाचा आणि सर्जनशीलतेचा इतिहास आहे. संत साहित्यापासून आधुनिक कादंबरीपर्यंत, पोवाड्यांपासून चित्रपटसंवादांपर्यंत मराठीने काळाच्या प्रत्येक टप्प्यावर स्वतःला सिद्ध केले आहे. १३व्या शतकात संत ज्ञानेश्वर यांनी ‘ज्ञानेश्वरी’तून भगवद्गीतेचा गूढ अर्थ लोकभाषेत मांडला आणि मराठीला अध्यात्माची उंची दिली. संत तुकाराम यांच्या अभंगांनी सामान्य जनतेच्या ओठांवर श्रद्धेचा आणि बंडखोरीचा स्वर आणला. हीच मराठी पुढे शाहिरी, नाटक, कादंबरी, पत्रकारिता, चित्रपट या सर्व माध्यमांतून फुलत गेली. आज मराठीचे यश केवळ साहित्यापुरते मर्यादित नाही. प्रशासकीय व्यवहार, शिक्षण, विज्ञान, डिजिटल माध्यमे सर्व क्षेत्रांत मराठी सक्षमपणे उभी आहे. पण या यशामागे एक महत्त्वाची गोष्ट आहे: प्रमाण भाषा आणि बोली भाषा यांचा सुंदर मिलाफ. प्रमाण भाषा म्हणजे नियमबद्ध, शैक्षणिक, लेखनासाठी सुसंगत स्वरूप. ती शिस्त देते, एकरूपता देते. पण बोली भाषा म्हणजे जिवंतपणा, स्थानिक रंग, माणसांच्या भावना. बोलीशिवाय प्रमाण भाषा कोरडी.. प्रमाणाशिवाय बोली विस्कळीत. त्या दोन्ही एकाच झाडाच्या दोन फांद्या आहेत. महाराष्ट्रातल्या प्रमुख बोलीभाषा हे मराठीचे खरे वैभव आहे.. Jayant Kokate Pawan Metkar हे मित्र भेटले आणि माझी खानदेशी आवड निर्माण झाली. असो तर सगळ्या महाराष्ट्रातील इतर बोली भाषा म्हणजे आपल्या मावश्या.. आणि तुम्ही सगळी माझी भावंडे... अहिराणी.. खानदेशात बोलली जाणारी. गुजराती व हिंदीचा प्रभाव असलेली ही बोली गोड आणि ओघवती. तिच्या शब्दसंग्रहात व्यापारी संस्कृतीचे प्रतिबिंब दिसते. वऱ्हाडी... विदर्भाची रांगडी, पण हसरी बोली. ‘ल’ च्या जागी ‘य’ चा वापर हे वैशिष्ट्य. संवादातला तो सहजपणा आणि विनोदबुद्धी वऱ्हाडीला वेगळं स्थान देतो. मालवणी..दक्षिण कोकणातली. गोव्याच्या कोंकणीशी साधर्म्य असलेली, पण स्वतःची वेगळी लय असलेली.अगदी आपलो नेपाळचो टिलू 😂 कोल्हापुरी म्हणजे कोल्हापूरचा चंपा प्रो सारखी ताकदीची, थेट, तिरकस. शब्दांत धडाडी, भावनांत स्पष्टता. मराठवाडी काय ते आपल्या डॉक्टर धोतरातील जेम्सबॉण्ड प्रो ला पाहून समजलेच असाल.तिच्या लहेजात इतिहासाची छाया. झाडीबोली... पूर्व विदर्भातली, जंगल, आदिवासी संस्कृती, आणि निसर्गाशी नातं जपणारी. कोकणी (कोकणस्थ).... रायगड, ठाणे, रत्नागिरी भागात विविध उपप्रकारांसह. आगरी...किनारपट्टीवरची, समुद्रासारखी खारट आणि खमंग. आदिवासी बोली... वारली, पावरी, कोरकू, कोलामी, भिल्ल.. या बोली मराठीच्या मूळ मातीचा सुगंध जपतात. या सगळ्या बोली वेगळ्या नाहीत. त्या मराठीच्या रक्तवाहिन्या आहेत. प्रमाण भाषा हृदय असेल, तर बोली भाषा त्याला रक्तपुरवठा करणाऱ्या शिरा-धमनी आहेत.मराठी भाषा संवर्धनात कलाकार, साहित्यिक, लेखक आणि चित्रपटसृष्टीचे योगदान अनमोल आहे. पु. ल. देशपांडे यांनी विनोदातून मराठीची रसिकता वाढवली. त्यांच्या लिखाणातील मुंबईकर, पुणेकर, कोकणस्थ पात्रे ही बोलींच्या जिवंतपणाची उदाहरणे आहेत. वि. स. खांडेकर आणि कुसुमाग्रज यांनी साहित्याला विचारांची खोली दिली. चित्रपटसृष्टीत सैराट सारख्या चित्रपटाने ग्रामीण बोलीला जागतिक स्तरावर नेले. वऱ्हाडी लहेजा, स्थानिक शब्दसंपदा हे सर्व अभिमानाने मांडले गेले. नटसम्राट मध्ये प्रमाण भाषेची ताकद आणि नाट्यपरंपरेची उंची दिसते. संगीतकार, अभिनेते, दिग्दर्शक यांनी बोलींचा वापर करून कथांना अस्सलपणा दिला. शाहीरांनी पोवाड्यांतून मराठीला जोश दिला.. नाटककारांनी रंगभूमीवर संवादांना धार दिली; आधुनिक कवी-लेखकांनी डिजिटल माध्यमांतून नव्या पिढीपर्यंत पोहोचवले. सोशल मीडियावरही आज मराठी तरुण स्वतःच्या बोलीत अभिव्यक्त होत आहेत..हीच खरी जिवंतपणाची खूण. आजच्या जागतिकीकरणाच्या युगात इंग्रजीचे वर्चस्व असले तरी मराठी कमी पडत नाही. उलट, बहुभाषिक होणे हीच ताकद आहे. आपल्या मातृभाषेत विचार करण्याची, भावना व्यक्त करण्याची आणि सर्जन करण्याची क्षमता टिकवणे आवश्यक आहे. मराठी भाषा गौरव दिन म्हणजे केवळ उत्सव नाही; तो आत्मपरीक्षणाचा दिवस आहे. आपण घरात, शाळेत, कार्यालयात, डिजिटल माध्यमांत मराठीला किती स्थान देतो? आपल्या मुलांना बोलीची लाज वाटते की अभिमान? प्रमाण भाषा शिकवताना बोलींचा सन्मान करतो का? मी साताऱ्याचा असल्याचा अभिमान बाळगतो; पण त्याच वेळी वऱ्हाडी, मालवणी, मराठवाडी, अहिराणी.. या सर्व माझ्याच भाषा आहेत. कारण त्या सर्व मिळूनच मराठी होते. मराठी म्हणजे केवळ शब्द नाहीत; ती ओळख आहे, संस्कृती आहे, आत्मा आहे. प्रमाण आणि बोली... दोन्हींच्या एकात्मतेतूनच तिचं सौंदर्य खुलतं. कलाकार, साहित्यिक, चित्रपटकार यांनी पेटवलेली ही ज्योत आपण सर्वांनी जपायची आहे. आजच्या दिवशी एकच संकल्प मराठी बोलू, मराठी लिहू, मराठी जगू. आपली पोरं मराठी झेडपी पालिका शाळेत घालू. गोबर हिंदीला कायमचे हद्दपार करू... साताऱ्याच्या रगील स्वरात म्हणावंसं वाटतं.. “आपली भाषा आपला अभिमान..तिला जपा, तिला वाढवा, तिला उंचवा” #1️⃣महाराष्ट्र अपडेट्स #🎭Whatsapp status #😍Marathi Status King #🔴आजचे ताजे अपडेट्स📰