#📙 നോവൽ -മുറ ചെറുക്കൻ...... 🔻ഭാഗം _44 ✍️ രചന -Aysha akbar ആ സ്ത്രീ തന്റെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു കൊണ്ട് എന്തൊക്കെയോ ചോദിക്കുമ്പോഴും ഒരു പുഞ്ചിരി മുഖത്തണിഞ് വളരെ സ്വാഭാവികമായി മറുപടി കൊടുത്തവൾ....... അപ്പോഴും വൈശാഖിന്റെ നോട്ടം അവളിൽ തന്നെയായിരുന്നു ...... മോള് അവിടെ പോയിരുന്നോ..... ഗായത്രി ഏറെ സ്നേഹത്തോടെ അവളുടെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു കൊണ്ടത് പറയുമ്പോൾ അവരെ കാണിക്കാൻ വേണ്ടിയാണെന്ന് അറിയുന്നത് കൊണ്ട് തന്നെ കൂടുതലൊന്നും അതിലേക്ക് ആഴ്ന്നിറങ്ങിയിരുന്നില്ലള്ളവൾ.... ആ ടേബിളിൽ ചെന്നിരുന്നിട്ടും അവളുടെ മനസ്സ് അവനിൽ തന്നെയായിരുന്നു....... കേട്ടോ. രവി..... ഇവന് ഏത് പെൺ കുട്ടിയെ കണ്ടാലും പിടിക്കുന്നില്ലായിരുന്നു..... ഇതിപ്പോ ഇവനായിട്ട് ഇങ്ങോട്ട് വന്നു പറഞ്ഞതിൽ ഞങ്ങൾക്ക് നല്ല സന്തോഷമാണുണ്ട്..... ഞങ്ങൾക്കും ഇഷാനിയെ ഇഷ്ടമായി...... അത്‌ കൊണ്ട് നമുക്ക് ഉടനെ തന്നെ ഇതങ്ങു ഉറപ്പിക്കാം....... രാജീവൊരു ചിരിയോടെ അത്‌ പറയുമ്പോൾ രവിയും ഗായത്രിയും അടക്കാൻ പറ്റാത്ത സന്തോഷത്തോടെ പരസ്പരം നോക്കി.... ആദ്യമായി അവർക്ക് ഇശാനിയോട് എന്തെന്നില്ലാത്തോരു സ്നേഹം തോന്നി...... രവിയും ഗായത്രിയും കഴിക്കാനുള്ളതെടുത്തു ചെന്നിരുന്നത് ഇഷാനി ഇരുന്ന അതേ ടേബിളിലായിരുന്നു..... മോളെന്താ കഴിക്കാത്തത്.... ദേ കഴിക്ക്.... അവർ രണ്ട് പേരും അവിടെ വന്നിരുന്നപ്പോൾ അവൾക്കൊരു പ്രയാസം തോന്നിയെങ്കിൽ കൂടി രവി അതും പറഞ്ഞു കയ്യിലെ പാത്രം അവൾക്ക് മുമ്പിൽ വെച്ചു കൊടുത്തപ്പോൾ അവൾ ശെരിക്കും ഞെട്ടിയിരുന്നു...... ഇത്ര വർഷങ്ങൾക്കിടയിൽ ഇങ്ങനെയൊന്ന് ആദ്യമാണ്....... അവൾക്ക് വല്ലാത്തൊരു അത്ഭുതം തോന്നി...... ഇത്ര പെട്ടെന്ന് പപ്പ ഇങ്ങനെ മാറാൻ കാരണമെന്തായിരിക്കുമെന്ന് അവൾക്കൂഹിക്കാൻ പോലും കഴിഞ്ഞില്ല.... കഴിക്ക്... അന്തം വിട്ട് രവിയെ നോക്കിയിരിക്കുന്ന അവളോട് അയാൾ വീണ്ടുമത് പറയുമ്പോൾ ആ കണ്ണുകളിലുള്ള വാത്സല്യത്തെ അവൾ തിരഞ്ഞു പിടിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു..... അത്ര മേൽ കൊതിച്ചിട്ടുണ്ട് ഇത് പോലൊരു വാക്കിനു.... അതിലേറെ സ്നേഹം ചാലിച്ചൊരു നോട്ടത്തിന്.... അവൾ ഭക്ഷണത്തിലേക്ക് വിരൽ വെക്കുമ്പോൾ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു കാഴ്ച മറഞ്ഞു തുടങ്ങിയിരുന്നു.... അവൾ ഗായത്രിയെ ഒന്ന് നോക്കി...... അവരും ഏറെ സ്നേഹത്തോടെ അതിലേറെ നിറഞ്ഞൊരു സന്തോഷത്തോടെ അവളെ നോക്കി തന്നെയിരിക്കുകയാണ്..... ഈ ചുരുങ്ങിയ നിമിഷങ്ങൾ കൊണ്ടിവർക്കെന്ത് പറ്റിയെന്നു എത്ര ആലോചിച്ചിട്ടും ഇഷാനിക്ക് മനസ്സിലായതേയില്ല...... എങ്കിലും ഇത് വരെയുള്ള അവഗനണകളെല്ലാം അവൾ പാടേ മറന്ന് തുടങ്ങിയിരുന്നു.... കാരണം ഇങ്ങനെയൊരു നിമിഷം എത്രത്തോളം ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നുവെന്ന് ഇപ്പൊ കിടന്നു പിടക്കുന്ന ഹൃദയത്തിന് അത്ര ബോധ്യമുണ്ട്....... അവൾക്കാ ഭക്ഷണം തൊണ്ടയിൽ നിന്നിറങ്ങുന്നില്ലായിരുന്നു..... പെട്ടെന്ന് ഋതിൻ അങ്ങോട്ട് വന്നവർക്കടുത്തേക്കിരിക്കുമ്പോൾ അവന്റെ മുഖത്ത് അത്ഭുതം നിറഞ്ഞു നിന്നിരുന്നു.... അവൻ ദൂരെ നിന്ന് അവരുടെ പെരുമാറ്റം കണ്ടാണ് അങ്ങോട്ട് വന്നതെന്ന് ആ അത്ഭുതത്തിൽ നിന്നും വ്യക്തമാണ്....... അവനൊന്നും മിണ്ടാതെ അങ്ങനെ ഇരിക്കുമ്പോഴും രവിയോ ഗായത്രിയോ അവനെ കണ്ട ഭാവം പോലും നടിക്കാത്തത് അവളിലൊരു അസ്വസ്ഥത തീർത്തു..... അതിലേറെ ഇഷാനിയെ അവർ കൂടുതലായി ശ്രദ്ധിക്കുന്നത് കാണുമ്പോൾ അവനത് സഹിക്കാൻ കഴിയുന്നതിലും അപ്പുറമായിരുന്നു....... സംഭവിക്കുന്നതെന്തെന്നറിയാതെ ഇഷാനിയും അങ്ങനെയിരുന്നു..... അപ്പോഴും മനസ്സ് നിറഞ്ഞൊരു സന്തോഷത്തിന്റെ കൈ പിടിയിലാകുന്നത് അവളറിഞ്ഞു...... അവർ അവിടെ നിന്ന് പുറപ്പെടുമ്പോഴും രവിയും ഗായത്രിയും ഇഷാനിയെ കൂടെ നിർത്തിയിരുന്നു... ഋതിന്റെ മുഖം വീർത്തു തന്നെയിരുന്നു.... എന്തെങ്കിലും പർച്ചെയ്‌സ് ചെയ്യാനുണ്ടെങ്കിൽ ചെയ്തോളു..... കാറിൽ കയറി അൽപ ദൂരം കഴിഞ്ഞതും ഒരു വലിയ ഷോപ്പിംഗ് കോംപ്ലക്സിന്റെ മുമ്പിൽ നിർത്തി രവിയത് പറയുമ്പോൾ ഇഷാനിയെ പോലെ തന്നെ ഋതിനും അമ്പരന്നിരുന്നു..... കാരണം അവളെ കൂട്ടി ഷോപ്പിങ്ങിനൊന്നും പോകാറില്ലെന്ന് അവർക്കും അറിയുന്നതാണല്ലോ.... അന്നത്തെയാ ദിവസം അവളോട് ചോദിച്ചു അവൾക്ക് വേണ്ടതെല്ലാം വാങ്ങി കൊടുക്കാൻ ധൃതി കൂട്ടുന്ന രവിയെയും ഗായത്രിയെയും അവൾ അമ്പരപോടെ നോക്കി.... ഇതാണ് താൻ ആഗ്രഹിച്ചത്...... അവൻ തന്റെ ജീവിതത്തിലേക്ക് കടന്ന് വരും വരെ തനിക്കൊരോറ്റ സ്വപ്നമേ യുണ്ടായിരുന്നുള്ളു..... അതാണ്‌ ഇന്ന് പൂവണിഞ്ഞത്.... ഒരു പക്ഷേ തന്റെ വേദനകളെല്ലാം തീരാൻ പോകുകയായിരിക്കുമെന് അവൾക്ക് തോന്നി...... പപ്പക്കും മമ്മക്കും തന്നോട് സ്നേഹമായി തുടങ്ങിയാൽ പിന്നേ തന്റെ പ്രണയവും അവർ അംഗീകരിക്കുമല്ലോ..... അവൾക്ക് നിറഞ്ഞോരു ആശ്വാസം തോന്നി തുടങ്ങിയിരുന്നു.... അവസാനം ദൈവം തന്റെ പ്രാർത്ഥന കേട്ട് തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു.... അവളുടെ യുള്ളിൽ ഒരു നനുത്ത പുഞ്ചിരി മൊട്ടിട്ടു.... അവൾ അവരോടൊപ്പമുള്ള സ്നേഹ നിമിഷങ്ങളെ ആവോളം നുകർന്നു..... ആ ദിവസം കഴിയാതിരുന്നെങ്കിൽ എന്നവൾ അതിയായി ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നു... ഋതിൻ ഇതെല്ലാം കണ്ട് സഹിക്ക വയ്യാതെ കാറിൽ തന്നെ പോയിരുന്നു....... വീട്ടിലെത്തും വരെ അവളുടെ ഉള്ളിൽ ഒരിളം കുളിര് നിറഞ്ഞു നിന്നിരുന്നു....... വീട്ടിലെത്തി ബെഡിലേക്ക് കിടക്കുമ്പോൾ പതിവ് പോലെയുള്ള യാതൊരു മനപ്രയാസങ്ങളും അവളിലുണ്ടായിരുന്നില്ല.... മറിച് നിറഞ്ഞു നിന്നൊരു സന്തോഷമായിരുന്നു.... അവനെ കണ്ട സന്തോഷവും നെറ്റിയിൽ പതിഞ്ഞ ആ ചുടു ചുംബനവും പപ്പയുടെയും മമ്മയുടെയും മാറ്റങ്ങളുമെല്ലാം അവളെ അതീവ സന്തോഷത്തിലാക്കിയിരുന്നു ......... 🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷 ഇഷാനി ഉറക്കിൽ നിന്ന് ഉണർന്നതും തലേന്ന് സംഭവിച്ച കാര്യങ്ങളെല്ലാം ഒന്നോർത്തു നോക്കി.... അത്‌ സുഖമുള്ള തന്റെയൊരു സ്വപ്നം മാത്രമാണോ എന്നവൾക്ക് സംശയം തോന്നി.... അവൾ പതിയെ താഴേക്ക് നടന്നു...... ഓഹ്...നമുക്ക് പിന്നേ അങ്ങോട്ട് പോയി ബന്ധുമുണ്ടാക്കേണ്ട കാര്യമൊന്നുമില്ലല്ലോ.... ഇന്നലെ മോളെ കണ്ടപ്പോഴേ അവർക്കിഷ്ടമായി ഇങ്ങോട്ട് വന്നു ചോദിക്കുകയായിരുന്നു..... രവി ഏറെ സന്തോഷത്തോടെ ആരോടോ ഫോണിൽ സംസാരിക്കുന്നത് കേട്ട് കൊണ്ടാണ് ഇഷാനി താഴെക്കിറങ്ങി വന്നത്.... അപ്പോഴും അവൾ സ്വപ്നത്തിന്റെ യും യാഥാർഥ്യ ത്തിന്റെയും ഇടയിൽ തന്നെയായിരുന്നു..... അവളെ കണ്ടതും ഫോൺ ചെയ്യുന്നതിനിടയിലും അയാളോന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു... അതവളിലും ഒരു ചെറു ചിരി വിരിയിച്ചിരുന്നു.... കാരണം ഇന്നലത്തെ സംഭവം തന്റെ സ്വപ്നമാണ് എന്ന സംശയത്തിലായിരുന്നു ഇത് വരെയും താൻ നിന്നിരുന്നത്.... അതങ്ങനെയല്ലെന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞതും അവൾക്ക് വല്ലാത്തൊരു ആനന്ദം തോന്നി..... ആ.... നീയെഴുന്നേറ്റോ.... വാ.... വന്നെന്തെങ്കിലും കഴിക്ക്.... ആകെ ക്ഷീണിച്ചിട്ടുണ്ട്.... കണ്ട പാടെ ഗായത്രി അതും പറഞ്ഞു കൊണ്ടവളെ വിളിക്കുമ്പോൾ അവളാഗ്രഹിച്ചത് പോലൊരു അമ്മയെ അവൾക്ക് കിട്ടുകയായിരുന്നു... ലാലി പോലും അല്പം അത്ഭുതത്തോടെ അവരെ നോക്കി.... ഇഷാനിയിൽ അതൊരു തരം അഭിമാനം നിറച്ചിരുന്നു...... മമ്മ കഴിക്കുന്നില്ലേ..... ടേബിലിലേക്കിരിക്കുന്ന ഇഷാനി ഗാആത്രിയോടത് ചോദിക്കുമ്പോൾ ആ ചോദ്യം ആ വീട്ടിൽ അത്രയേറെ അപരിചിതമായിരുന്നു.... ഓഹ്.... ഞാൻ കഴിച്ചു.... നീ കഴിക്ക്..... ഗായത്രി അതും പറഞ്ഞു കൊണ്ട് കഴിക്കുന്ന അവൾക്കടുത്തേക്കിരിക്കുമ്പോൾ അവൾക്ക് എന്തെന്നില്ലാത്ത സന്തോഷം തോന്നി... ഇന്നലെ കണ്ട ആ രാജീവ് അങ്കിളിന്റെ മോൻ വൈശാഖില്ലേ..... അവന് മോളെ കണ്ടപ്പോ തന്നെ ഇഷ്ടമായത്രേ...ഉടനെ കല്യാണം നടത്താമെന്നാ അവർ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്.... ദേ നോക്കിയേ... പപ്പയുടെ സന്തോഷം കണ്ടോ....... ഗായത്രി ഒറ്റ ശ്വാസത്തിൽ തന്നെ യതും പറഞ്ഞു രവിയെ നോക്കുമ്പോൾ ചെവിയിലെന്തോ കിടന്നു മൂളുന്നത് പോലെ തോന്നി ഇഷാനിക്ക്...... അക്ഷരങ്ങൾക്കൊന്നും ഒട്ടും വ്യക്തതയില്ലാത്തത് പോലെ... എന്നാൽ ആ പറഞ്ഞത് ഹൃദയത്തെ നന്നായി മുറി പ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ടെന്നത് സത്യവുമാണ് ....... അവളുടെ ശ്വാസം ഒരു നിമിഷമൊന്ന് നിശ്ചലമായി..... അവൾ ഞെട്ടലോടെ ഗായത്രിയെ നോക്കി..... നീനക്കും ദിയക്കും അധീന ക്കുമടക്കം ഇവിടെയുള്ള ഒട്ടു മിക്ക പെൺപിള്ളേർ ക്കും വേണ്ടി രാജീവിനോട് അങ്ങോട്ട് പോയി ആലോചിട്ടുണ്ടത്രേ ഇവരൊക്കെ.... എന്നാൽ ആ പയ്യന് ആരെയും ഇഷ്ടപ്പെട്ടില്ല..... നമുക്കാണെങ്ങിൽ ഇങ്ങോട്ട് വന്ന പ്രപ്പോസിലാണ്....പപ്പയും ഞാനുമെല്ലാം അതിന്റെ ത്രില്ലിലാണ്..... നിന്റെ ഭാഗ്യമാ ഇതെല്ലാം...... ഗായത്രി കണ്ണുകൾ വിടർത്തി കൊണ്ടത് പറയുമ്പോൾ ഇഷാനിക്കവരോട് പുച്ഛം തോന്നി..... ഇതായിരുന്നു അവരുടെ സ്നേഹത്തിന്റെ കാരണം എന്നറിയും തോറും അവൾക്ക് തൊണ്ട ക്കുഴിയിൽ ഒരു തേങ്ങൽ തടഞ്ഞു നിന്നു..... പക്ഷെ കരഞ്ഞിരുന്നാൽ തനിക്ക് നഷ്ടപ്പെടുന്നത് തന്റെ പ്രണയമാണെന്നത് അവളുടെ തിരിച്ചറിവായിരുന്നു..... നീ ദൈര്യം കാണിച്ചേ മതിയാവു ഇഷാനിയെന്ന അവന്റെ വാക്ക് കാതിൽ അലയടിച്ചു....... ഇത്.... ഇത് നടക്കില്ല മമ്മാ...... അല്പം ചിലമ്പിച്ചൊരു ശബ്ദത്തോടെയാണ് അവളിൽ നിന്നാ വാക്കുകൾ പുറത്ത് വന്നതെങ്കിലും അതിനു അത്രയേറെ കനമുണ്ടായിയുന്നു..... ഒരു നിമിഷം ഒരു ഞെട്ടലോടെയാണ് ഗായത്രി അവളെ നോക്കിയത് ..... അവളിൽ നിന്ന് എതിർത്ത് അങ്ങനെയൊരു വാക്ക് പ്രതീക്ഷിക്കുന്നില്ലെന്ന പോൽ... എന്താടി അസത്തെ നീ പറഞ്ഞത്....... എന്നോട് പറഞ്ഞത് പറഞ്ഞു.... ഇത് പപ്പയെങ്ങാൻ അറിഞ്ഞാലുണ്ടല്ലോ.. ഗായത്രി ഒരു നിമിഷം അവളെ യൊന്നു നോക്കിയ ശേഷം പല്ലിറുമ്മി കൊണ്ട് അവളുടെ കൈ തണ്ടയിൽ വിരലമർത്തിയത് പറയുമ്പോൾ വേദനിച്ചെങ്കിലും അവൾ പറഞ്ഞതിൽ മാറ്റമില്ലെന്ന പോലങ്ങനെ യിരുന്നു..... എനിക്ക്.... എനിക്ക് പരീക്ഷയൊക്കെ എഴുതി പാസ്സാവണം..... അവൾ അവരെ നോക്കിയത് പറഞ്ഞപ്പോഴേക്കും കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞൊഴുകിയിരുന്നു... നീ പരീക്ഷ എഴുതുകയും പാസ്സാവുകയും ഒന്നും ചെയ്തില്ലെങ്കിലും കുഴപ്പമില്ല.... അതെല്ലാം പപ്പാ അവരോട് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്....... അതൊന്നും കുഴപ്പമില്ലെന്നാണ് അവർ പറഞ്ഞിട്ടുള്ളത്...... ഇന്ന് വൈകുന്നേരം അവരിങ്ങോട്ട് വരും ...... എതിർത്ത് പറയാനാണെങ്കിൽ പപ്പയുടെ സ്വഭാവം അറിയാമല്ലോ..... ഇപ്പൊ നിന്റെ മറ്റു കാര്യങ്ങളെല്ലാം മറന്ന് അങ്ങേരോന്ന് സ്‌നേഹിച്ചു വരുവാണ്..... അത്‌ നീയായിട്ട് ഇല്ലാണ്ടാക്കരുത്... പറഞ്ഞേക്കാം...... നീ തന്ന മാനക്കേടൊക്കെ ഇതിലൂടെ അങ്ങ് തീരട്ടെ..... ഗായത്രി അതും കൂടി പറഞ്ഞു ദേഷ്യത്തോടെ അവിടെ നിന്നെഴുന്നേറ്റ് പോകുമ്പോൾ ചലിക്കാൻ പോലും കഴിയാതെ ഒരു ജീവ ചവമായി അവളങ്ങനെയിരുന്നു..... കണ്ണുകളിൽ കൃഷ്ണ കിരീടപൂക്കൾ തെളിഞ്ഞു കണ്ടു....... ധൈര്യത്തിനായെന്ന വണ്ണം അവന്റെ മുഖം മനസ്സോർമ്മിപ്പിക്കുമ്പോഴും തോറ്റു പോകരുത് ഇഷാനിയെന്നവൾ സ്വയം ധൈര്യം നൽകുകയായിരുന്നു ...... (തുടരും) Aysha Akbar #📔 കഥ