#📙 നോവൽ - ഹൃദയത്തിന്റെ അവകാശി 💜💜 🔻 പാർട്ട്_ 127 ✍️ രചന - ജിഫ്ന നിസാർ 💜 ക്ഷമിക്കണമങ്കിൾ എനിക്കത് ചെയ്യാൻ പറ്റുമെന്ന് തോന്നുന്നില്ല.. തന്റെ മനസ്സിൽ തോന്നിയ കാര്യം ജയഗോപനോട് തുറന്നുപറയുമ്പോൾ ഡെവിയുടെ മുഖം താഴ്ന്നു പോയിരുന്നു.. " എനിക്കൊരു നല്ല ജോലി ഇല്ലെന്നാണോ അതുമല്ലെങ്കിൽ എന്നെ കൂടെ മകളുടെ ജീവിതം സേഫല്ല എന്നുള്ളത് കൊണ്ടാണോ അങ്കിളെന്നോട് ഈ ജോലിക്ക് കയറാൻ പറയുന്നത്.... അങ്ങനെയാണെങ്കിൽ തീർച്ചയായിട്ടും അങ്കിൾ ഇപ്പോൾ പറയുന്നത് ഞാൻ അനുസരിക്കും.. കാരണം ഒരച്ഛന്റെ ആശങ്കയെ ഞാൻ ഒട്ടും വിലകുറച്ച് കാണുകയില്ല.. പക്ഷേ എനിക്ക് ഉറപ്പുണ്ടെങ്കൾ ഈ ജോലി സ്വീകരിക്കാതെ തന്നെ ബാലയെ നന്നായിട്ട് നോക്കാൻ എനിക്ക് കഴിയുമെന്ന്.. അങ്കിളും ശ്രീയും ബാലക്കൊപ്പം ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ അവളെ എത്രത്തോളം കെയർ ചെയ്യുമെന്നും എത്രത്തോളം സ്നേഹിക്കുമെന്നും അവളുടെ ആവശ്യങ്ങൾക്ക് എത്രത്തോളം മുൻഗണന കൊടുക്കുമെന്ന് എനിക്കറിയാം..അതിനേക്കാൾ ഒരു നൂറായിരമിരട്ടി കൂടിയെങ്കിലെ ഒള്ളു.. അവള്.. അവളെനിക്ക്... അതുകൊണ്ട് ആ കാര്യത്തിൽ അങ്കിൾ ഭയക്കുകയൊന്നും വേണ്ട.." ഡെവി തുറന്നു പറഞ്ഞിട്ടും ജയഗോപിനൊരു ചിരിയോടെയാണ് അരികിലേക്ക് ചെന്നിട്ട് അവന്റെടുത്തേക്കിരുന്നത്.. "എന്തൊക്കെയാണ് എന്റെ മോനെ നീ യീ പറയുന്നത്.ഞാൻ ഇതൊന്നും സ്വപ്നത്തിൽ പോലും കരുതിയിട്ടില്ല.." മൃദുവായി അവനോട് അത് പറയുന്നതിനൊപ്പം തന്നെ അയാൾ അവന്റെ കൈകളിൽ കോർത്ത് പിടിച്ചു. "ഈ ലോകത്ത് മറ്റെവിടെ ആയിരിക്കുന്നതിലും സേഫാവും എന്റെ മകൾ നിന്റെ കൂടെയെന്ന് നല്ല ഉറപ്പുണ്ടായിട്ടു തന്നെയാണ് എന്റെ മകളെ ഞാൻ നിനക് കൈപിടിച്ച് തന്നത്. ആ കാര്യത്തിൽ എനിക്ക് യാതൊരു ആശങ്കയുമില്ല. നിന്റെ കൂടെയാണ് അവളെങ്കിൽ ഇനി ഉണ്ടാവുകയുമില്ല കാരണം നിനക്ക് അവളോടുള്ള സ്നേഹം.. അതെത്രയാണെന്ന് എനിക്ക് വളരെ നന്നായിട്ട് തന്നെ അറിയാം.." ബാലയെ കൂടി കൈമാടി വിളിച്ചിട്ട് അരികിലേക്ക് ഇരുത്തിക്കൊണ്ട് ജയഗോപനത് പറയുമ്പോൾ ബാലയുടെയും ഡെവിയുടെയും മുഖം ഒരുപോലെ തെളിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.. അത് കേട്ട് നിന്ന മറ്റുള്ളവരുടെയും.. " ശ്രീയുടെ കൂടെ നിന്നോടുകൂടി ഞാൻ ഓഫീസിൽ പോകാൻ പറഞ്ഞത് ബാലയെക്കുറിച്ച് ഓർത്തിട്ടല്ല.ഓഫീസിനെ കുറിച്ചും ശ്രീയെ കുറിച്ചും ഓർത്തിട്ടാണ്. ഒന്നാമത് അവനത് ഒട്ടും താൽപര്യമില്ലാത്ത ഒരു പരിപാടിയാണ്.പിന്നെ തമ്പിയവിടെ എന്തൊക്കെയാണ് ചെയ്തുകൂട്ടിയതെത് നമുക്കൊന്നും ഊഹിക്കാൻ കൂടി കഴിയില്ല.. ഓഫീസിലുള സ്റ്റാഫ് എല്ലാം ഹെല്പ് ചെയ്താലും കൂടെ റെഗുലറായിട്ട് ഒരാളുണ്ടെങ്കിൽ മാത്രമേ ഓഫീസ് കാര്യങ്ങൾ നമ്മൾ ഉദ്ദേശിക്കുന്ന രീതിയിലേക്ക് ഉയർത്തിക്കൊണ്ടു വരാൻ കഴിയുകയുള്ളൂ. അത്രമാത്രം പൊരുത്തക്കേടുകൾ നിറയുകയാണ് ഇപ്പോളവിടെ.. അങ്ങനെയായിട്ടുണ്ടാകുന്ന ആ ഒരാൾ നീയായിരുന്നാൽ അത് അവനും നിനക്കും ഒരുപോലെ കംഫർട്ടബിളാവുകയാണെന്ന് മാത്രമേ ഞാൻ ഉദ്ദേശിച്ചുള്ളൂ.. നീയും അവനും ഒരുമിച്ചാവുന്നത് എനിക്കും സമാധാനമാണ്.." താൻ എന്താണ് ഉദ്ദേശിക്കുന്നതെന്ന് ജയഗോപൻ ഡെവിക്കു മുന്നിൽ വ്യക്തമാക്കുകയായിരുന്നു.. നാളെ മുതൽ ഓഫീസിൽ ജോയിൻ ചെയ്യുകയാണ്. നീ കൂടെ ചെല്ലുമോ എന്ന് ജയഗോപൻ ചോദിക്കുമ്പോൾ ആദ്യത്തെ അമ്പരപ്പ് മാറി ഡെവി അയാളെ നോക്കി നിന്നു പോയിരുന്നു. അങ്ങനെയൊരു കാര്യത്തെക്കുറിച്ച് അവൻ സ്വപ്നത്തിൽ പോലും കരുതിയിട്ടില്ലായിരുന്നു എന്ന് തന്നെയായിരുന്നു ആ നിൽപ്പിന്റെ അർത്ഥം.. തനിക്ക് ജീവിക്കാൻ വേണ്ടതെല്ലാം തന്റെ അച്ഛനായിട്ട് തന്നെ ഉണ്ടാക്കിയിട്ടുണ്ട്.. പ്രത്യേകിച്ച് ഒരു ജോലിക്ക് പോയില്ലെങ്കിൽ കൂടിയും ബാങ്കിലുള്ള ബാലൻസും കുറെയേറെ തോട്ടങ്ങൾ ഉള്ളതും അതിൽ നിന്നുള്ള വരുമാനവുമെല്ലാം നല്ലൊരു കുടുംബത്തിന് ഒരു അവശതയും ഇല്ലാതെ ജീവിച്ചു പോകാനുള്ള മാർഗങ്ങൾ എല്ലാം മുന്നിൽ തന്നെയുണ്ട്.. എങ്കിലും പഠിച്ചിറങ്ങി കഴിഞ്ഞ് എല്ലാ ചെറുപ്പക്കാരെയും പോലെ അവനും ഒരു ജോലിക്ക് ജോയിൻ ചെയ്തതായിരുന്നു.. പക്ഷേ മാറി മാറി വരുന്ന ബിസിനസ് ട്രിപ്പുകളും ഓഫീസിലെ മീറ്റിങ്ങുകളിലുമെല്ലാം ഇന്ദിരാമ വീട്ടിൽ ഒറ്റക്കാവുകയും അവരിൽ നിന്ന് മാറി നിൽക്കേണ്ടിവരുന്ന ഒരു സാഹചര്യവുമെല്ലാം ഉണ്ടായപ്പോൾ അവർ തന്നെയാണ് മകനോട് പറഞ്ഞത് ഇപ്പോൾ ഈയൊരു ജോലി നിനക്ക് അത്യാവശ്യമാണോ... ജീവിക്കാൻ വേണ്ടതെല്ലാം ഇവിടെത്തന്നെ ഉണ്ടല്ലോ പിന്നെ എന്തിനാണ് ഇത്രയുംബുദ്ധിമുട്ടി മറ്റുള്ളവരുടെ ജോലി ചെയ്തു കൊണ്ട് നീ ക്ഷീണിക്കുന്നത് എന്നൊക്കെ.." ഒരു കണക്കിന് നോക്കിയാൽ അവരാ പറഞ്ഞതും കാര്യം തന്നെയായിരുന്നു.. കുരുമുളകും ഏലവും റബ്ബറും ഒക്കെയായിട്ട് കൃഷിത്തോട്ടങ്ങൾ നിരവധിയുണ്ട്. തെങ്ങും കാമുങ്ങുമായിട്ടുള്ള വിളകൾ വേറെയും. അതിൽ നിന്നുമുള്ള വരുമാനം വീട്ടിലേക്ക് മാത്രമാണ്. എങ്ങനെ പോയാലും മാസം എല്ലാ ചെലവും കഴിച്ച് കയ്യിൽ തരക്കേടില്ലാത്ത ഒരു തുക ബാലൻസ് ആയിട്ട് കിട്ടുന്നുമുണ്ട്..അത്യാവശ്യം ബാങ്ക് ബാലൻസുമുണ്ട്. ഇതിനെല്ലാം പുറമേ ഇനിയും ഒരു ജോലി വേണമോ എന്നുള്ള ആ ചോദ്യത്തിനു മുന്നിൽ ഒരു ഒന്ന് രണ്ട് നിമിഷം ആലോചനക്കുശേഷം അവൻ മനസ്സോടെ തന്നെ ജോലി ഉപേക്ഷിച്ചുകൊണ്ട് തിരിച്ചിറങ്ങി പോരുകയായിരുന്നു ചെയ്തിരുന്നത്.. അതിൽ പിന്നെയാണ് അവൻ രാഷ്ട്രീയത്തിൽ സജീവമായതും.. കൈക്കൂലിയെല്ലാം വാങ്ങി നീതികേടുകൾക്ക് എല്ലാം കൂട്ടുനിൽക്കുന്ന ന**** രാഷ്ട്രീയ കളി ആയിരുന്നില്ല.. ന്യായമാണെന്ന് തോന്നുന്നവർക്കൊപ്പം അവരെ താൻ വിശ്വസിക്കുന്ന പ്രസ്ഥാനത്തിനൊപ്പമല്ലെങ്കിൽ കൂടിയും അവർക്കുവേണ്ടി ഏതറ്റം വരെയും പോകാൻ കഴിയുന്ന ചങ്കുറപ്പുള്ള ഒരു രാഷ്ട്രീയക്കാരനായി അവൻ മാറുകയായിരുന്നു.. ആ നാട്ടിലുള്ള ഏതൊരാൾക്കും എന്തൊരു സഹായത്തിനും എന്ത് ഉപദേശത്തിനും ഏറ്റവും എളുപ്പം കേറി ചെല്ലാനുള്ള ഇടമായി മാറിയിരുന്നു ഡെവിയുടെ വീടും അവന്റെ ഓഫീസും.. വരുന്നവരുടെ പ്രശ്നം ന്യായമാണെങ്കിൽ അതും അല്ലെങ്കിൽ അവരത് അർഹിക്കുന്നുണ്ടന്ന് തോന്നിയാൽ ഡെവി ആ പ്രശ്നം എങ്ങനെയെങ്കിലും തീർക്കുകയും അവർക്ക് അർഹതപ്പെട്ടത് വാങ്ങിച്ചു കൊടുക്കുകയും ചെയ്യുമായിരുന്നു എന്നുള്ള മനുഷ്യരുടെ വിശ്വാസം തന്നെയായിരുന്നു അവന്റെ ഏറ്റവും വലിയ സമ്പാദ്യവും സമാധാനവും. " ഓഫീസ് കാര്യങ്ങളിലേക്കൊന്നും എനിക്കിനി ഇറങ്ങിയ ഇടപെടാൻ വയ്യ.എല്ലാം ശ്രീയെ ഏൽപ്പിക്കാൻ തന്നെയാണ് എന്റെ പ്ലാൻ.. ജയ് ഗോപൻ തുറന്നു പറയുമ്പോൾ ശ്രീ അയാളെ മുഖം ചുളിച്ചു കൊണ്ട് നോക്കി.. " അവിടെയുള്ള കാര്യങ്ങളിലേക്ക് ഇറങ്ങിയപ്പെടാൻ വയ്യ എന്നോ അതോ മടി എന്നോ..സത്യത്തിൽ അച്ഛന്റെ പ്രശ്നമെന്ത് അതൊന്നും പറഞ്ഞു തരൂ.. അല്പം ഗൗരവത്തോടെയാണ് അവൻ അയാളോടത് ചോദിച്ചത്.. " രണ്ടും ഒരുപോലെ ഉണ്ടെന്നു തന്നെ കൂട്ടിക്കോടാ നീ. ഒന്നും രണ്ടുമല്ല എനിക്ക് വയസ്സ് 50 കഴിഞ്ഞിട്ട് കാലം കുറെയായി.ശരീരത്തിനും മനസ്സിനുമെല്ലാം വയസ്സായി തുടങ്ങി.. ഇനിയിപ്പോ എനിക്ക് അതിനൊന്നും വയ്യ.നിനക്ക് വേണ്ടത് എന്താണെന്ന് വെച്ചാൽ നീ തന്നെ സ്വയം ഉണ്ടാക്കി കൊള്ളണം.. " പാതി കളിയായിട്ടും പാതി കാര്യമായിട്ടും അയാൾ അത് പറയുമ്പോൾ ശ്രീയുടെ മുഖത്ത് സങ്കടമാണ്. അത് തനിക്ക് വേണ്ടതെല്ലാം താൻ ഒറ്റയ്ക്ക് ഉണ്ടാക്കണമെന്നുള്ള അയാളുടെ വാക്ക് കേട്ടതു കൊണ്ടുള്ള ഒരു സങ്കടമല്ല.. തന്റെ അച്ഛന്റെ നല്ല പ്രായവും ആരോഗ്യവും യൗവനവുമെല്ലാം തമ്പി നശിപ്പിച്ചു കളഞ്ഞല്ലോ എന്നുള്ള സങ്കടമായിരുന്നത്.. " നീ പേടിക്കണ്ട..എനിക്കറിയാം നിനക്ക് ഒട്ടും താല്പര്യമില്ലാത്ത മേഖലയാണ് ബിസിനസ് എന്നുള്ളത്.. എന്റെ എല്ലാവിധ സഹായങ്ങളും നിന്റെ കൂടെ തന്നെ ഉണ്ടാകും. മാറിനിൽക്കുന്നു എന്ന് ഞാൻ പറഞ്ഞത് നിന്നെ ഉപേക്ഷിച്ചു കളയും എന്നല്ല അതിന്റെ അർത്ഥം.. അവന്റെ മനസ്സറിഞ്ഞതുപോലെ ഡെവിയുടെ അരികിൽ നിന്നും എഴുന്നേറ്റ് ചെന്നിട്ട് ജയഗോപനത് പറയുമ്പോൾ ശ്രീ അയാളെ നോക്കി ചിരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.. "ദേ ഞാനും നീയും ഇവനും എല്ലാം ആഞ്ഞു ശ്രമിച്ചാൽ മുമ്പ് എങ്ങനെയുണ്ടായിരുന്നു നമ്മുടെ ബിസിനസ് അതിനേക്കാൾ ഇരട്ടി ഉയരത്തിൽ തന്നെ ആ കമ്പനി ഉയർത്തിക്കൊണ്ടു വരാൻ കഴിയുമെന്ന് എനിക്കിപ്പോഴും നല്ല ഉറപ്പുണ്ട്.." വല്ലാത്തൊരു കടുപ്പത്തോടെ അയാൾ അത് പറയുമ്പോൾ ആ ഉറപ്പ് പതിയെ ശ്രീയിലേക്കും പടർന്നു കയറുന്നുണ്ടായിരുന്നു. തനിക്കറിയാത്ത മേഖലയാണെന്ന് അറിയാം. എങ്കിലും തന്നെ കൊണ്ട് അതിന് സാധിക്കുമെന്നൊരു തോന്നൽ അവനിൽ ശക്തമായി.. ഡെവിക്ക് പക്ഷേ അപ്പോഴും അങ്ങോട്ടേക്ക് ഇറങ്ങിപ്പുറപ്പെടണോ വേണ്ടയോ എന്നുള്ള ഒരു ആശങ്കയാണ് അപ്പോഴും മുന്നിട്ടുനിൽക്കുന്നത്.. " നീയിത്ര ആലോചിച്ച് കാട് കയറാനൊന്നുമില്ല ഡെവി. നാളെത്തന്നെ ഓടി പോയി കമ്പനിയിൽ ജോയിൻ ചെയ്യണമെന്നോന്നുമല്ല ഞാൻ പറഞ്ഞത്.ഇവന്റെ കൂടെ മാനസിക സപ്പോർട്ടായിട്ട് നിന്നു കൊടുക്കാൻ നിന്നെക്കൊണ്ട് കഴിയും.. അല്ലാതെ അവിടെ ചെന്ന് നീ എല്ലാകാര്യത്തിലും ഇടപെട്ട് എല്ലാംകൂടി തലയിലെടുത്ത് വയ്ക്കണമെന്ന് അല്ല ഞാൻ ആ പറഞ്ഞത് കൊണ്ട് അർത്ഥമാക്കിയത്.. അപ്പോഴും താൻ പറഞ്ഞതിൽ നിന്ന് വിട്ടുമാറാതെ അതിൽ തന്നെ ആലോചിച്ചിരിക്കുന്ന ഡെവിക്ക് നേരെ നോക്കി അത് പറയുമ്പോൾ ജയഗോപൻ ചിരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.. " എനിക്ക്...എനിക്ക് കുഴപ്പമൊന്നും ഉണ്ടായിട്ടില്ല. ശ്രീ പറഞ്ഞതുപോലെ തന്നെ എനിക്കും യാതൊരു പരിചയവുമില്ലാത്ത ഏരിയയാണ്... " "സാരമില്ല ഡാ. നമ്മളല്ലേ.." ശ്രീ കൂടി അവനു ധൈര്യം കൊടുത്തു. അതോടെ ഡെവിക്ക് അൽപ്പമൊരു ആശ്വാസമായി. "ഞാനത് ചെയ്യണോ എന്ന് എന്നിട്ടുമവൻ ബാലയോട് ചോദിച്ചു. "ഞാനെന്തു പറയാൻ..ഡെവിച്ചായന്റെ ഇഷ്ടം പോലെ ചെയ്യൂ എന്ന് പറഞ്ഞിട്ട് അവളും തീരുമാനമെടുക്കാൻ അവനെ ഏൽപ്പിച്ചു. ❣️❣️ ഞാൻ.. ഞാനെന്ത് ചെയ്യും അമ്മേ.." ഏറ്റവുമൊടുവിൽ അവൻ ഇന്ദിരാമ്മയെ വിളിച്ചു. "ജോലി എന്നൊന്നും കരുതണ്ട മോനെ.. ഗോപനെ സഹായിക്കാൻ.. ശ്രീയെ സഹായിക്കാൻ നീ അവരുടെ കൂടെ നിൽക്കുന്നു.. അത്രയും കരുതിയാൽ മതി.." അത് വരെയും എന്ത് വേണമെന്ന് ഉറപ്പിച്ചോരു തീരുമാനമെടുക്കാൻ കഴിയാത്ത വിധം മാനസിക സംഘർഷമനുഭവിച്ചവന് അതോടെ വ്യക്തമായൊരു തീരുമാനത്തിലുറച്ചു. ജയഗോപനും ശ്രീയും വളരെയധികം സന്തോഷത്തോടെയാണ് സ്വീകരിച്ചത്. "ഒരു പുതിയ ബിസിനസ് തുടങ്ങാനുള്ളതിനേക്കാൾ ബുദ്ധിമുട്ടാണ്.. നല്ല രീതിയിൽ നടന്നു പോയി കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഒരു ബിസിനസിൽ തിരിമറി നടത്തിയും കൂടുതൽ ലാഭത്തിനു വേണ്ടി ചതിച്ചും വെട്ടിച്ചും നില നിർത്തി കൊണ്ട് പോകാൻ ശ്രമിക്കുന്നത്.. തമ്പി ചെയ്തു കൊണ്ടിരുന്നത് അതായിരുന്നു. അത് കൊണ്ട് തന്നെ ഇനിയിത് പൂർവ്വസ്ഥിതിയിലേക്ക് കൊണ്ട് വരാൻ നല്ല റിസ്ക്കാണ്. നമ്മളിപ്പോ ഏറ്റെടുക്കാൻ പോകുന്നത് ആ റിസ്‌ക്കാണ്.." ഓഫീസിലേക്ക് ആദ്യമായി ഇറങ്ങും മുന്നേ ജയഗോപൻ ഒന്ന് കൂടി രണ്ടു പേരെയും ഓർമ്മിപ്പിച്ചു. ഡെവിയും ബാലയും തിരിച്ചു പോയിട്ടില്ല. ഇന്ദിരാമ്മ തിരിച്ചു വന്നിട്ടില്ല. ഡെവിയിനി ശ്രീയുടെ കൂടെ ഓഫീസിലേക്ക് പോകാൻ തുടങ്ങിയാൽ ബാലയാ വീട്ടിൽ ഒറ്റക്കായി പോകും എന്നുള്ളത് കൊണ്ട് ഡെവി തന്നെയാണ് ആ തീരുമാനമെടുത്തത്.. തുടരും.. വീട്ടിലാണ് കേട്ടോ..വെക്കേഷൻ. രണ്ടു ദിവസം ഒന്ന് ക്ഷമിക്കണേ.. അത് കൂടി കഴിഞ്ഞു സെറ്റാക്കാം. ലൈക്കും കമന്റും ഇല്ലേൽ പരിപാടി നടക്കൂല ന്ന് ഇതിനാൽ അറിയിച്ചു കൊള്ളുന്നു.. ഒന്നുമില്ലേലും ഡെയിലി ഇട്ട് തരുന്നില്ലേ ഞാൻ.. അപ്പൊ എനിക്കിത് പറയാം 😎 റിവ്യൂ ഇട്ടിട്ട് പോണേ.. സ്നേഹത്തോടെ jif #📔 കഥ