​ഹൈവേയിലെ ആ വലിയ അപകടത്തിന് സാക്ഷിയായപ്പോൾ എനിക്ക് വണ്ടി നിർത്താതിരിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. ചോരയിൽ കുളിച്ചു കിടക്കുന്ന ആ യുവാവിനെയും നിലവിളിക്കുന്ന പെൺകുട്ടിയെയും കണ്ടപ്പോൾ എന്റെ ഉള്ളൊന്നു പിടഞ്ഞു. പെൺകുട്ടി ഗർഭിണിയായിരുന്നു. ചുറ്റും കൂടിയവർ വെറും കാഴ്ചക്കാരായപ്പോൾ, ഞാൻ എന്റെ കാറിൽ അവരെ ആശുപത്രിയിലെത്തിച്ചു. ​പക്ഷേ, ആശുപത്രിയിൽ എത്തുന്നതിന് മുൻപ് തന്നെ ആ യുവാവ് എന്റെ കൈകളിൽ കിടന്ന് മരിച്ചു. അവന്റെ പേര് വരുൺ എന്നാണെന്ന് പിന്നീട് അറിഞ്ഞു. അവന്റെ ഭാര്യ നിത്യ കരഞ്ഞു തളർന്നു പോയിരുന്നു. ​അന്ന് മുതൽ ഇന്നുവരെ, കഴിഞ്ഞ മൂന്ന് മാസമായി നിത്യയുടെ കൂടെ ഞാനുണ്ട്. ഒരു ജ്യേഷ്ഠനെപ്പോലെ, അല്ലെങ്കിൽ ഒരു കാവൽക്കാരനെപ്പോലെ. അവളുടെ വീട്ടുകാർ അവളെ ഉപേക്ഷിച്ചതാണ്. വരുണിന്റെ മരണശേഷം അവൾക്ക് ഈ ലോകത്ത് ആരുമില്ലാതായി. അവളുടെ ഓരോ ചെക്കപ്പിനും കൂട്ടുപോകുന്നതും, മരുന്നുകൾ വാങ്ങി നൽകുന്നതും ഞാനാണ്. നാട്ടുകാർ വീട്ടുക്കാർ, ഫ്രണ്ട്സ് 🥺എല്ലാരും ചോദിക്കും, "എന്തിനാ ബ്രോ, അപരിചിതയായ ഒരു പെണ്ണിന് വേണ്ടി ഇത്രയും ചെയ്യുന്നത്?" എന്ന്. ​ഞാൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറയും: "എനിക്കും ഉണ്ടായിരുന്നു ഒരു അനിയത്തി. ഇതുപോലെ ഒരു അപകടത്തിൽ അവളെ എനിക്ക് നഷ്ടപ്പെട്ടതാണ്. നിത്യയെ കാണുമ്പോൾ എനിക്ക് അവളെയാണ് ഓർമ്മ വരുന്നത്." ​ഇന്ന് നിത്യയുടെ പ്രസവമാണ്. ഓപ്പറേഷൻ തിയേറ്ററിന് പുറത്ത് ഞാൻ അസ്വസ്ഥനായി നടന്നു. കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ നഴ്സ് വന്ന് പറഞ്ഞു: "ആൺകുട്ടിയാണ്. പക്ഷേ നിത്യയുടെ നില അൽപ്പം ഗുരുതരമാണ്. അവൾക്ക് നിങ്ങളെ ഒന്ന് കാണണമെന്ന് പറയുന്നു." ​ഞാൻ വേഗം അകത്തേക്ക് കയറി. നിത്യ ശ്വാസമെടുക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ടുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവൾ എന്റെ കൈകളിൽ മുറുകെ പിടിച്ചു. ".. എനിക്ക് ഉറപ്പാണ്, വരുൺ ഏട്ടൻ തിരിച്ചു വന്നതാണ്. ഈ കുഞ്ഞിലൂടെ..." അവളുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു. ​ഞാൻ അവളുടെ തലയിൽ തലോടിക്കൊണ്ട് മെല്ലെ മന്ത്രിച്ചു: "അതെ നിത്യ... വരുൺ തിരിച്ചു വന്നതാണ്. പക്ഷേ, ഒരു ചെറിയ തിരുത്തുണ്ട്. നിന്റെ വരുൺ മരിച്ചത് ആ അപകടത്തിലല്ല." ​നിത്യ ഞെട്ടി എന്നെ നോക്കി. അവളുടെ പിടുത്തം അയഞ്ഞു. ​ഞാൻ അവളുടെ കാതിനോട് ചേർന്ന് ശബ്ദം താഴ്ത്തി പറഞ്ഞു: "അന്ന് ആ ഹൈവേയിൽ വെച്ച് വണ്ടിയിടിക്കുമ്പോൾ വരുണിന് ജീവനുണ്ടായിരുന്നു. ആശുപത്രിയിലേക്ക് പോകുന്ന വഴിയിൽ, കാറിനുള്ളിൽ വെച്ച് ഞാൻ അവന്റെ കഴുത്ത് ഞെരിക്കുകയായിരുന്നു. നീ ബോധമില്ലാതെ കിടക്കുമ്പോൾ..." ​നിത്യയുടെ കണ്ണുകളിൽ ഭയം പടർന്നു. അവൾക്ക് ശബ്ദം പുറത്തു വരുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല. ​"എന്തിനാണെന്നല്ലേ? പത്ത് വർഷം മുൻപ് എന്റെ അനിയത്തിയെ ചതിച്ച് ഗർഭിണിയാക്കി വഴിയിൽ ഉപേക്ഷിച്ച അതേ വരുൺ.നിന്നോട് ഒരുപാട് തവണ അപേക്ഷിച്ചതല്ലേ അവനെ തിരികെ വേണമെന്ന്... നീയും അവനും ഇല്ലാതാക്കിയത് അവളുടെ സ്വപ്നങ്ങൾ ആയിരുന്നു.. ഞങ്ങളുടെ പ്രാണനായിരുന്നു.. അവൾ ആത്മഹത്യ ചെയ്തപ്പോൾ ഞാൻ സത്യം ചെയ്തതാണ്, അവന്റെ രക്തം ഈ മണ്ണിൽ വീഴ്ത്തുമെന്ന്. പക്ഷേ അവനെ വെറുതെ കൊന്നാൽ പോരായിരുന്നു. അവൻ ഏറ്റവും കൂടുതൽ ആഗ്രഹിച്ച നിന്നെയും നിന്റെ കുഞ്ഞിനെയും എന്റെ തടവിലാക്കണമായിരുന്നു. കഴിഞ്ഞ മൂന്ന് മാസം നീ കഴിച്ച മരുന്നുകൾ... നിനക്കറിയാമോ? അവ നിന്നെ സാവധാനം കൊന്നുകൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു." ​നിത്യയുടെ ശ്വാസം നിലച്ചു തുടങ്ങി. അവളുടെ കണ്ണുകൾ എന്നെ നോക്കി തറഞ്ഞു നിന്നു. ​"ഇപ്പോൾ ഈ കുഞ്ഞ്... ഇവൻ വളരുക എന്റെ കൂടെയാണ്. തന്റെ അച്ഛനെ കൊന്നവനെ 'അച്ഛാ' എന്ന് വിളിച്ചു കൊണ്ട് ഇവൻ വളരും. അതല്ലേ ഏറ്റവും വലിയ പ്രതികാരം?" ​പെട്ടെന്ന് തിയേറ്ററിലെ മെഷീനുകൾ നിർത്താതെ ശബ്ദിക്കാൻ തുടങ്ങി (Flatline). നിത്യ ഈ ലോകം വിട്ടു പോയിരിക്കുന്നു. ​ഞാൻ പുറത്തേക്ക് നടന്നു. ഡോക്ടർ വന്ന് എന്റെ തോളിൽ തട്ടി പറഞ്ഞു: "സോറി ബ്രോ, നമുക്ക് അവളെ രക്ഷിക്കാനായില്ല. പക്ഷേ കുഞ്ഞ് സുരക്ഷിതനാണ്. ഭാഗ്യവാൻ, അവന് നിങ്ങളെപ്പോലെ ഒരു വലിയ മനുഷ്യനെ കൂട്ടിന് കിട്ടിയല്ലോ." ​ഞാൻ ആ കുഞ്ഞിനെ കൈകളിൽ വാങ്ങി. അവന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി ക്രൂരമായി ഒന്ന് ചിരിച്ചു. ആശുപത്രിയുടെ ഇടനാഴിയിലൂടെ നടക്കുമ്പോൾ പുറത്ത് കനത്ത മഴ പെയ്യാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു. ​എന്റെ നിഴൽ ഭിത്തിയിൽ പതിഞ്ഞു കിടക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ എനിക്ക് തോന്നി, എന്റെ അനിയത്തി അവിടെ നിന്ന് ചിരിക്കുകയാണെന്ന്. #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ #📖 കുട്ടി കഥകൾ #📔 കഥ