📖 കുട്ടി കഥകൾ

#📙 നോവൽ - കാശിയുടെ പെണ്ണ് 💐💐 🔻 പാർട്ട് _ 52 ✍️ രചന - ജിഫ്ന നിസാർ 💐 എന്നിട്ട് നീയവനെ വെറുതെ വിട്ടോ ഡാ.. " ശിവ പല്ല് കടിച്ചു പിടിച്ചു കൊണ്ട് കാശിയോട് ചോദിച്ചു. "അല്ലാതെ പിന്നെ അവനെ അവിടെ പിടിച്ചു നിർത്താൻ എനിക്കെന്താ ഭ്രാന്തുണ്ടോ.." കാശിക്ക് അവനെക്കാൾ ദേഷ്യം. വിഷ്ണുവിന്റെ വരവിനെ കുറിച്ച് ശിവയോട് പറയുകയാണ് കാശി. വിഷ്ണു പറഞ്ഞിട്ട് പോയതെല്ലാം കേൾക്കുമ്പോൾ അവനിട്ടു രണ്ടു പൊട്ടിക്കാൻ പറ്റാത്ത ദേഷ്യമാണ് ശിവക്കും. ടൗണിൽ വാ. ഞാനും അങ്ങോട്ട്‌ വരാമെന്നു പറഞ്ഞു തന്നെ വിളിച്ചു വരുത്തിയവനെ അവിടെ കാണാഞ്ഞിട്ട് ശിവ വിളിച്ചു നോക്കുമ്പോൾ കാശി വീട്ടിൽ തന്നെയാണെന്ന് പറഞ്ഞു. ആ പറച്ചിലിൽ തന്നെ എന്തോ വശപിശക് തോന്നിയ ശിവ പിന്നെ ഫോണിൽ കൂടി കൂടുതലൊന്നും ചോദിക്കാതെ നേരെ കാശിയുടെ വീട്ടിലേക്ക് വെച്ച് പിടിച്ചു. അവനൂഹിച്ചത് പോലെ തന്നെ.. ഉമ്മറത്തെ തൂണിൽ ചാരി ഈ ലോകത്തോട് മുഴുവനുംമുള്ള ദേഷ്യത്തോടെ നിൽക്കുന്ന ഒരുവൻ. ശിവ എന്തെന്ന് ചോദിച്ചിട്ടും ആദ്യം ഒന്നുമില്ലെന്ന് തന്നെയാണ് കാശി പറഞ്ഞത്. പക്ഷേ ശിവയങ്ങനെ വിട്ട് കളയില്ലല്ലോ. അതിന് വേണ്ടിയല്ലല്ലോ കെട്ടത് പാതി കേൾക്കാത്ത പാതി എന്ന മട്ടിലവൻ ഓടി പാഞ്ഞു വന്നതും. ഒടുവിൽ കാശി തോറ്റു പോയി.. വിഷ്ണുവിന്റെ കാര്യം കാശി പറഞ്ഞു തുടങ്ങിയപ്പോൾ തന്നെ ആ ഹോസ്പിറ്റലിന്റെ മുറ്റത്തെ വയ്യാത്ത കുഞ്ഞിനേയും അടക്കി പിടിച്ചു കൊണ്ട് തന്നെ ദയനീയമായി നോക്കുന്ന ഗായത്രിയെയും അവളുടെ എളിയിൽ ഒട്ടും വയ്യാത്ത തളർന്നു തൂങ്ങിയ ആ കുഞ്ഞിനേയുമാണ് ശിവക്കോർമ്മ വന്നത്. "അതിനെ പറഞ്ഞിട്ടും തല്ലിയിട്ടും ഒന്നും യാതൊരു കാര്യവുമില്ല ശിവ.. എന്റെ പുന്നാര ഏട്ടൻ ആ സ്റ്റേജിൽ നിന്നൊക്കെ ഒരുപാട് ദൂരെയാണ്. ഇനിയിപ്പോ ചെയ്തു കൂട്ടിയതിനൊക്കെ കൊടുത്തേ തീരൂ എന്നാണെങ്കിൽ ആളെ അങ്ങ് കൊന്നു കളഞ്ഞേക്കണം. അതിൽ കുറഞ്ഞൊന്നും ചെയ്തിട്ട് കാര്യമില്ല. ചെയ്ത് കൂട്ടിയതും ഇപ്പഴും ചെയ്യുന്നതും.. ഇനിയങ്ങോട്ട് ചെയ്യാൻ പോകുന്നതിനും അടക്കം ഉള്ള എന്റെ ഏട്ടന് ശിക്ഷ... അത് മരണത്തെക്കാൾ ഒട്ടും കുറയാൻ പാടില്ല.." കാശിയുടെ പല്ലുകൾ ഞെരിഞ്ഞമർന്നു. "പിന്നെ... അവനെ പോലൊരു പേ പട്ടിയെ തല്ലി കൊന്നു ജയിലിൽ ചെന്ന അവിടെയും കയറ്റില്ല.. അത്രയും നിലവാരം കുറഞ്ഞ കേസ് അവിടെ സ്വീകരിക്കില്ല എന്ന് പറഞിട്ടവർ നിന്നെ മടക്കി വിടും. കാശിയുടെ കണ്ണിലെ ദേഷ്യം കണ്ടപ്പോൾ ശിവ പിന്നെയാ വിഷയത്തിൽ അത്രയും ശ്രദ്ധ കൊടുത്തില്ല. അത് വിട്ട് കളഞ്ഞു. "അത് വിട്.. എന്നിട്ട് നിന്നെ നിന്റെ അശോകേട്ടൻ വിളിച്ചു കൊണ്ട് പോയത് എന്തിനായിരുന്നു അതിനെ കുറിച്ച് പറ." ശിവ ചോദിച്ചു. അതോടെ അത് വരെയുമുണ്ടായിരുന്ന കാശ്ശിയുടെ അസ്വസ്ഥത ഇരട്ടിയാവുകയും ചെയ്തു. "ഓഓഓ.. നമ്മളോടൊന്നും പറയരുതെന്ന് പറഞ്ഞോ നിന്റെ രാജാവ്.." അത് പറയാനുള്ള കാശിയുടെ വിഷമം കണ്ടിട്ട് ശിവയൊരു ചിരിയോടെ ചോദിച്ചു. "പോടാ.. അതൊന്നുമില്ല.. പറയാൻ മാത്രം. ഒന്നുമില്ല അത്ര തന്നെ.." കാശി അവനെ നോക്കാതെ മുഖം തിരിച്ചിരുന്നു. അതിനെ കുറിച്ചോർക്കാൻ തന്നെ അവനും തോന്നുന്നില്ല. "മോളെ നിനക്ക് കെട്ടിച്ചു തരാം എന്ന് പറയാനാണോ ഡാ.. നിന്റെയീ പരുങ്ങൽ കണ്ടിട്ട് എനിക്കങ്ങനെ തോന്നുന്നു.." പക്ഷേ ശിവ അവനെ വിടാനുള്ള ഭാവമില്ല. "അയാളുടെ മോളെ... അങ്ങനെയൊന്നും കാണരുതെന്ന് പറയാൻ.. അയാൾക്ക് എന്നേക്കാൾ നല്ലൊരു മരുമോനെ വേണമെന്ന് പറയാൻ.." ശിവ ഒട്ടും പ്രതീക്ഷിക്കാത്ത ഉത്തരമായിരുന്നു കാശി പറഞ്ഞത്. അതിന്റെയൊരു അമ്പരപ്പും അവനുണ്ട്. "കണ്ണും തള്ളി നോക്കണ്ട.. സത്യം തന്നെയാ പറഞ്ഞത്.അശോകേട്ടൻ പറഞ്ഞത് അറിയാഞ്ഞിട്ട് നിനക്കല്ലേ വല്ല്യ അസുഖം.. ഇപ്പോൾ സമാധാനമായല്ലോ. അല്ലേ.." ശിവയുടെ ഇരിപ്പ് കണ്ടിട്ട് കാശ്ശിയൊരു ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു. "അല്ലേടാ.. അത്.. അശോകേട്ടൻ.. നിന്നോട് അങ്ങനെ പറഞ്ഞോ.." എന്തേയ്.. നിനക്കെന്നെ വിശ്വാസമില്ലേ.. " കാശിയുടെ കണ്ണുകൾ കൂർത്തു.. "ഛെ.. അതല്ലടാ.. ഞാൻ ഉദ്ദേശിച്ചത്.. മൂപ്പർക്ക് നിന്നെ വലിയ ഇഷ്ടമായിരുന്നില്ലേ.. അപ്പൊ ഞാൻ കരുതി.." ശിവ വല്ലായ്മയോടെ കാശിയെ നോക്കി. "നീ കരുതി അമ്പലപറമ്പിൽ അശോകൻ മകളെ എനിക്ക് കെട്ടിച്ചു തരുമെന്ന്. അല്ലേ..?" കാശ്ശിയൊരു ചിരിയോടെ ചോദിച്ചു. ശിവ ആണെന്നോ അല്ലെന്നോ മനസ്സിലാകാത്ത വിധമൊന്നു തലയാട്ടി. "ആ ഒരു കരുതൽ കൊണ്ടാവും നീയവളെ സപ്പോർട്ട് ചെയ്തതും.. പക്ഷേ.. എനിക്കറിയാമായിരുന്നു ശിവ.. ഇത് ഇങ്ങനൊക്കെയെ വരൂ എന്ന്.. അത് കൊണ്ടല്ലേ ഞാൻ.. എനിക്കവളെ.." ആവേശത്തിൽ പറഞ്ഞു വന്നത് സഡൻ ബ്രേക്ക്‌ പോലെ കാശി പിടിച്ചു നിർത്തി. "പക്ഷേ കാശി.. നിനക്കവളെ ഇഷ്ടമല്ലേ.. അതിനേക്കാൾ അവൾക്ക് നിന്നെയും.. പിന്നെയെങ്ങനെ.." "അതൊന്നും നമ്മളോർത്തു കൊണ്ട് ടെൻഷൻ ആവേണ്ട ശിവ.. അശോകേട്ടൻ ഒന്ന് തീരുമാനിച്ചാൽ അത് നടത്തി എടുക്കേണ്ട വിധവും അതിനുള്ള വഴികളും മൂപ്പര് തന്നെ കണ്ട് പിടിച്ചു കൊള്ളും.. ഈ കളിയിൽ നമ്മളില്ല ശിവാ.. നമ്മളിവിടെ കാഴ്ചക്കാർ മാത്രമാണ്.. കല്യാണത്തിന് വിളിക്കും.. പോകും.. അത് പോലെ തിരിച്ചു പോരും.. അത്ര തന്നെ.." ശിവക്കോട്ടും മനസിലാവാത്തൊരു ഭാവമായിരുന്നു അപ്പോൾ കാശിക്ക്. എന്തൊക്കെയോ അടക്കി പിടിച്ച അവന്റെ കണ്ണുകളും സംസാരവും. "പക്ഷേ കാശി കാർത്തു..." ശിവയെന്തോ പറയാൻ വന്നതായിരുന്നു പിന്നെയത് വേണ്ടന്ന് വെച്ചത് മുന്നിലിക്കുന്നവനിൽ അത് വേദന തീർക്കും എന്നുള്ളത് കൊണ്ട് മാത്രം. "ഇത്രയും പെട്ടന്ന് അയാൾ ഇങ്ങനെ പറയാൻ എന്താടാ.. കാരണം.?" "അതൊക്കെയുണ്ട്.. നല്ല സ്ട്രോങ്ങ്‌ ആയിട്ട് തന്നെ അയാളുടെ കയ്യിൽ തെളിവ് കിട്ടിയിട്ട് തന്നെയാ അശോകൻ കളത്തിൽ ഇറങ്ങിയത്.." നേർത്തൊരു ചിരിയോടെ അയാളുടെ കയ്യിലുള്ള തന്റെയും കാര്ത്തുവിന്റെയും ഫോട്ടോസിനെ പറ്റി കാശി ശിവയോട് പറഞ്ഞു. അത് കൂടി കേട്ടതോടെ ശിവയുടെ കണ്ണ് മിഴ്ഞ്ഞു പോയി. "എന്നാലുമെടാ.. ആരാവും ഇങ്ങനൊക്കെ ചെയ്തത്.. അതിന് മാത്രം അയാളോട് ശത്രുത..ആർക്കാ കാശി " "അതിന് ശത്രുത അയാളോടെന്ന് ആര് പറഞ്ഞു.." കാശിക്ക് അപ്പോഴുമൊരു ചിരിയാണ്. "പിന്നെ കാർത്തുവിനോടോ.. "അതുമല്ല.. എന്നോട്.." കാശി കണ്ണ് ചിമ്മി കൊണ്ടത് പറഞ്ഞു കേട്ടതും ശിവ ഞെട്ടി പോയി. "നിന്നോടോ.. ആർക്ക്.. എന്തിന്..?" "അഹ്..എന്നോട് തന്നെ.. അശോകേട്ടന്റെ മോളെയും കെട്ടി അയാളുടെ സ്വത്തു സ്വന്തമാക്കുന്നതും മോഹിച്ചു കൊണ്ട് നടക്കുന്ന ഒരുവനില്ലേ.. അവനെന്നോട് ശത്രുതയാണ് ശിവ..തരത്തിൽ കിട്ടിയാൽ എന്നെ കൊന്നു കളയാൻ പാകത്തിനുള്ള ശത്രുത." തൂണിലേക്ക് ചാരി ഇരുന്നു കൊണ്ടത് പറയുമ്പോൾ കാശിക്കൊരു നിസംഗതാ ഭാവമാണ്. "മഹേഷിനോ.. അവനെന്തിനാടാ നിന്നോട്.. ഇപ്പോഴും അശോകേട്ടന്റെ കൂടെ തന്നെ ആണല്ലോ അവൻ.. അയാൾക്ക് അവനെയും വലിയ കാര്യമാണല്ലോ.." ശിവക്ക് അതായിരുന്നു സംശയം. "അവനത് പോരാ ശിവ.. എല്ലാം ഒറ്റയ്ക്ക് കിട്ടണം.എങ്കിലേ അവന്റെ നെറികെട്ട കളികൾ നടക്കൂ.. അതിന് വേണ്ടിയാണ് അവൻ അശോകേട്ടന്റെ ശത്രുക്കളുടെ കൂടെ കൂടിയത് പോലും.." "അവനെ കുറിച്ച് നിനക്കെല്ലാം അറിയാവോ കാശി..?" "അറിയാം.. "എങ്കിൽ പിന്നെ നീ നിന്റെ അശോകേട്ടനോട് പറയെടാ.. അങ്ങേര് അവനെ കുറിച്ച് അറിയട്ടെ.." ശിവ പറഞ്ഞത് കേട്ടതും കാശി ഒന്ന് ചിരിച്ചു. "പറയണം എന്നുണ്ടായിരുന്നു എനിക്ക്. അതിന് വേണ്ടിയുള്ള തെളിവുകൾ ഞാൻ കളക്ടട് ചെയ്തു തുടങ്ങിയതുമാണ്. പക്ഷേ ഇനിയത് കൊണ്ട് കാര്യമുണ്ടാവില്ല.. അവൻ എനിക്ക് മുന്നേ അറിഞ്ഞു കളിച്ചു.." അത് പറയുമ്പോൾ കാശിക്ക് അൽപ്പം നിരാശയുണ്ടായിരുന്നു. "അതെന്താടാ.. അയാളത് അറിയണ്ടേ.." "അറിയേണ്ടത് തന്നെയാ.. ഞാനത് അറിയിച്ചു കൊടുക്കുകയും ചെയ്യുമായിരുന്നു. പക്ഷേ ഇനിയിപ്പോ ഞാനത് പറയുന്നത് അശോകേട്ടൻ വിശ്വസിക്കില്ല ശിവ.. എന്നോടുള്ള സംശയങ്ങൾ കൂടാനെ അത് ഉപകരിക്കു..ആ മനസ്സിലിപ്പോ കാശി ചതിച്ചു എന്ന് തന്നെയാണ്. പുറമെ അയാളത് ഭാവിച്ചിലേലു അത് അങ്ങനെ തന്നെയാണ്. അല്ലെങ്കിൽ ആ ഫോട്ടോ കയ്യിൽ കിട്ടിയതിന്റെ കാരണം ചോദിക്കാൻ അയാളെന്നെ കൊണ്ട് പോകില്ല.. കാശിനാഥൻ അത് ചെയ്യില്ലെന്ന് അയാൾക്കൊരു വിശ്വാസം ഉണ്ടായേനെ..അതുണ്ടായില്ല." ഒന്ന് ശ്വാസമെടുത്തു കൊണ്ട് കാശി ശിവയെ നോക്കി. "ആഹ്.. നിനക്കത് തന്നെ വേണം. ഈ പറയപ്പെട്ട അശോകേട്ടനെ കരുതിയല്ലേ നീ ആ പെണ്ണിനെയും അതിന്റെ സ്നേഹത്തെയും കാണാതെ പോയത്. അതിന് നിന്നോട് എത്ര സ്നേഹം ഉണ്ടായിരുന്നു.." ശിവ ദേഷ്യത്തോടെ കാശിയെ നോക്കി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. അവനതിനു മറുപടിയൊന്നും പറഞ്ഞില്ല. "പക്ഷേ കാശി നീ ഇതൊന്നും പറഞ്ഞു കൊണ്ടാ പുന്നാര മോനെ വെറുതെ വിടരുത്. അശോകേട്ടന്റെ കാര്യം വിട്ടേക്ക് നീ. കൂടെ നടക്കുന്നവനെ മനസിലായില്ലേൽ അയാൾക്ക് അത് തന്നെ കിട്ടണം.. പക്ഷേ കാർത്തു.. അവളെ വിട്ട് കളയല്ലേ കാശി. മഹേഷിനെ പോലെ ഒരാൾ.. അവളത് അർഹിക്കുന്നില്ല ഡാ.. അവളെ ഓർത്തെങ്കിലും നീ.." ശിവയത് പറഞ്ഞു നിർത്തിയ നിമിഷം തന്നെയാണ് കാശിയുടെ ഫോൺ ബെല്ലടിച്ചത്. തുളസി ചേച്ചി.. എന്നാ പേരതിൽ കണ്ടതും അവന്റെ നെഞ്ചോന്നാളി. ആരാടാ.. " അവന്റെയാ ഞെട്ടൽ കണ്ടതും ശിവ ചോദിച്ചു. കാശി ഒന്നും പറയാതെ ചുണ്ടുകൾ കൂട്ടി പിടിച്ചു കൊണ്ട് ഫോൺ അവന് നേരെ തിരിച്ചു കൊടുത്തു. "എടുക്ക്.." വീണ്ടും അതിലേക്ക് തന്നെ നോക്കി ടെൻഷനോടെ ഇരിക്കുന്നവനോട് ശിവയാണ് പറഞ്ഞത്. നല്ലതൊന്നുമല്ല ആ വിളിക്ക് പിറകില്ലെന്ന് അതിന്റെ ആൻസർ ബട്ടൺ പ്രസ്സ് ചെയ്യുമ്പോഴും കാശിയുടെ മനസ്സിലുണ്ട്. "ഹലോ.." ആ ഒരു വിറയലോടെ തന്നെയാണ് കാശി ഹലോ പറഞ്ഞത്. പക്ഷേ അനക്കമൊന്നുമില്ല. "പറയ്യ് തുളസി ചേച്ചി.. കാശ്യാണ്..." അവനൊന്നു കൂടി ആവിശ്യപ്പെട്ടു. "തുളസി ചേച്ചി അല്ലല്ലോ കാശി ചേട്ടാ.. ഇത് കാർത്തു ചേച്ചിയാണ്.." അടക്കി പിടിച്ചൊരു ചിരിയോടെ മറുവശത്തു നിന്നും വന്നു ചേർന്ന ആ സ്വരം അവന്റെ ഹൃദയവും തുളച്ചു കയറി കൊണ്ടിറങ്ങി പോയി.. തുടരും.. കുറച്ചേ ഒള്ളു.. അതെനിക്കറിയാം.😆 അതല്ലാതെ എന്തേലും പറഞ്ഞിട്ട് പോകൂ.. സ്നേഹത്തോടെ ഞാൻ കാത്തിരിക്കുന്നു.. നിങ്ങളുടെ സ്വന്തം jif #📔 കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ

#🕌 ഇസ്ലാമിക് ഭക്തി #🕋 ഇസ്ലാമിക് സ്റ്റാറ്റസ് #📔 കഥ #🛐 മുത്ത്നബി

#📙 നോവൽ - കാശിയുടെ പെണ്ണ് 💐💐 🔻 പാർട്ട്_ 51 ✍️ രചന - ജിഫ്ന നിസാർ 💐 ബസ്സിന്‌ എന്തേലും പ്രശ്നമുണ്ടോ അച്ഛാ.. " അശോകനുള്ള ചായയുമായി തുളസിക് പകരം അന്ന് വന്നത് കാർത്തുവാണ്. വന്നതേ അവൾക്ക് ചോദിക്കാനുള്ളത് ഈ കാര്യവും. അശോകൻ അവളെ മുഖം ചുളിച്ചു നോക്കി. "ന്തേയ്‌.." അയാളുടെ നോട്ടം കാണെ കാർത്തു ഗൂഡമായൊരു ചിരിയോടെ വീണ്ടും ചോദിച്ചു. സാധാരണ കോളേജിൽ നിന്നും തിരികെ വന്നാൽ എഴുന്നേറ്റ് പോരാൻ പോലും മടിയുള്ള ആളാണ്‌ ഇന്നിപ്പോ ആറര മണിക് തന്നെ എഴുന്നേറ്റു വന്നിട്ട് ബസ്സിന്റെ പ്രശ്നം അന്വേഷിച്ചു നോക്കുന്നത്. അതും കുളിയൊക്കെ കഴിഞ്ഞു ചെറിയൊരു ഒരുക്കങ്ങളൊക്കെ കഴിഞ്ഞു വന്നു നിൽക്കുന്നത്. നീ എവിടേലും പോണുണ്ടോ കുഞ്ഞാറ്റെ . " കയ്യിലുള്ള പത്രം മടക്കി ടീപോയിലേക്ക് ഇട്ട് കൊണ്ട് അവളുടെ കയ്യിലുള്ള ചായക്ക് കൈ നീട്ടുന്നതിനിടെ അശോകൻ ചോദിച്ചു. "ഇല്ല.. " കാർത്തു അയാളുടെ അരികിലേക്കിരുന്നു. "പിന്നെന്താ. രാവിലെ തന്നെ മനുഷ്യകോലത്തിൽ.. "ഓഓഓ.. അതാണോ.രാവിലെ എണീറ്റ് കുളിച്ചില്ല വൃത്തിയായി നിന്നില്ല എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞു കൊണ്ട് താങ്ങളുടെ മിസ്സിസ് ഇനി വെറുതെ ചൊറിയും.. തത്കാലം എനിക്ക് അതിന് താല്പര്യമില്ല മിസ്റ്റർ.. അത് കൊണ്ടൊന്നു കുളിച്ചു.. ചെറുതായി ഒരുങ്ങി.. ദാറ്റ് സോൾവിഡ്.." കാർത്തു വളരെ നിസാരമായിട്ടാണ് പറയുന്നത്. "അച്ഛനിത് പറ.. ബസ്സിന്‌ എന്താ പറ്റിയെ.. കണ്ടിട്ട് പ്രശ്നമൊന്നും ഇല്ലല്ലോ. ഇന്നത് ഓട്ടം പോണില്ലെ." കാർത്തുവിന് അറിയേണ്ടത് അതായിരുന്നു. "ഓ.. നീയാരാ ബസ് മേക്കാനിക്കോ.. നോക്കിയൊക്കെ പ്രശ്നം കണ്ട് പിടിക്കാൻ.." അശോകൻ അവളുടെ തലക്കോരടി കൊടുത്തു കൊണ്ട് ചിരിച്ചു. "അച്ഛാ.. കാർത്തു അയാളെ നോക്കി കണ്ണുരുട്ടി. "സമയം ഏഴര കഴിഞ്ഞു.. ഇനിയുമെന്താ ബസ് കൊണ്ട് പോവാതെ.." കാശിയെ അത്രയും നേരമായി കാത്തിരുന്നു കാണാത്തതിന്റെ നിരാശ മുഴുവനുമുണ്ടായിരുന്നു അവളുടെ വാക്കുകൾക്. ആ ഒരു ദർശനസുഖത്തിനു വേണ്ടി മാത്രമാണല്ലോ ആ തണുപ്പുള്ള വെളുപ്പിന് മൂടി പുതച്ചുറങ്ങാൻ മോഹമുണ്ടായിട്ടും അതിനേക്കാൾ ദാഹത്തോടെ ഒരുവൻ വിളിച്ചുണർത്തിയത് പോലെ ആറ് മണിക്ക് മുന്നേ എഴുന്നേറ്റത്. അവന് വേണ്ടി മാത്രമാണ് കുളിച്ചു റെഡിയായി കാത്തിരുന്നത്. ഒരു വാക്ക് മിണ്ടിയിട്ട് എത്ര നാളായി. ഇനിയൊന്ന് കാണാതെ വയ്യെന്നായി തീർന്നിരിക്കുന്നു.. ഉള്ളിലെ ദാഹം. അതിനേക്കാൾ, അച്ഛനോട് താൻ അവനെ കുറിച്ച് പറയാൻ പോകുവാണെന്ന് അവനെ ഒന്നറിയിക്കണം. മറച്ചു പിടിച്ച അവന്റെ സ്നേഹം പുറത്ത് ചാടുന്നത് കൺ നിറയെ കാണാം. എന്തെല്ലാം ആഗ്രഹങ്ങളുമായാണ് ഒറ്റയടിക്ക് തകർന്ന് പോയത്. "ഏഴര മണിക്ക് ബസ് എടുക്കും എന്നൊക്കെ നിനക്കറിയാമോ.." തികച്ചും സ്വാഭാവികമെന്നത് പോലെയാണ് അശോകൻ ചോദിക്കുന്നത്. "അതൊക്കെ എനിക്കറിയാം.." കയ്യിലെ നെയിൽ പോളീഷിന്റെ ഭംഗി നോക്കി കൊണ്ടവൾ ആ മുഖം കാണാതെ അതിലെ ഭാവങ്ങളെ അറിയാതെ അലസമായിട്ട് പറഞ്ഞു. "എങ്ങനെ അറിയാം.." ആ ചോദ്യം.. കാർത്തു ഒരവസരം കിട്ടിയത് പോലെ ഒന്നാലോചിച്ചു. കാശിയെ കുറിച്ച് പറഞ്ഞാലോ എന്നായിരുന്നു അവളുടെ മനസ്സിൽ. എന്തായാലും ഇന്നത് അച്ഛനോട്‌ പറയണം എന്ന് തന്നെയാണ് തന്റെ തീരുമാനം. ഇവിടിപ്പോ അതിനെ കുറിച്ച് പറയാൻ അച്ഛനായിട്ട് തന്നെ ഒരു അവസരം നൽകിയത് പോലൊരു ചോദ്യം. ഉള്ളൊന്നുലഞ്ഞു പോയി. വർഷങ്ങളായി ഉള്ളിൽ ഒതുക്കി കൊണ്ട് നടന്നൊരു ഇഷ്ടം അച്ഛനോട് പറയാൻ പോകുന്നതിന്റെ ത്രില്ല്.. അച്ഛൻ അംഗീകരിച്ചു തരും എന്നതിൽ കവിഞ്ഞൊന്നും ഓർത്ത് ഉള്ള ധൈര്യം കളയാൻ അവൾ തയ്യാറല്ല. "ബസ്സിന്റെ.... ബസ്സിന്റെ സമയമല്ല അച്ഛ.. അതെടുക്കാൻ കാശ്യേട്ടൻ വരുന്ന സമയം എനിക്കറിയാം.." അവളുടെ സ്വരം പതിഞ്ഞു. അത് കേട്ടതും കാർത്തു കൊണ്ട് കൊടുത്ത ചായ കപ്പ് ചുണ്ടോട് ചേർത്ത് തുടങ്ങിയാ അശോകൻ അതേ അവസ്ഥയിൽ ഒന്ന് സ്റ്റക്കായി പോയി. ചതി.. അയാളുടെ ഉള്ളിലൊരു വന്യ മൃഗം മുരണ്ടു. "അതെന്തിന് നീ അറിയുന്നു.." എത്ര ശ്രമിച്ചിട്ടും അയാളുടെ സ്വരം അങ്ങേയറ്റം പരുക്കമായി. പ്രണയത്തിന്റെ അലകൾ ഉള്ളിൽ വീണു തുടങ്ങിയവൾ പക്ഷേ അതൊന്നും അറിഞ്ഞതുമില്ല. "ഞങ്ങൾ... ഞങ്ങൾ തമ്മിൽ ഇഷ്ടത്തിലാണ്.." അശോകന്റെ അടുത്തേക്ക് കുറച്ചു കൂടി നീങ്ങിയിരുന്നു കൊണ്ടത് പറയുമ്പോൾ കാർത്തുവിന്റെ മുഖം ചുവന്നു വിങ്ങി. കാതിൽ ഒരു സ്ഫോടനം നടന്നത് പോലെ അയാളോന്നു വിറച്ചു. മഹേഷിന്റെ വാക്കുകൾ തലയ്ക്കു ചുറ്റും വട്ടം കറങ്ങി നടക്കുന്നത് പോലെ അശോകന്റെ ചെവി കൊട്ടിയടച്ചു. കാശിയെ കുറിച്ചൊക്കെ അയാളുടെ പല്ലുകൾ ഞെരിഞ്ഞാമർന്നു. കൂടെ നടന്നു കൊണ്ടവൻ എത്ര ഭംഗിയായി തന്നെ ചതിച്ചുവെന്ന് സ്വയം കുറ്റപ്പെടുത്തി. "ഞങ്ങൾ ഇഷ്ടത്തിലാണ് എന്ന് പറയുമ്പോൾ... കാശിക്കും ഇഷ്ടമാണെന്ന് തന്നെയാണോ..?" ഉള്ളിലുള്ള സംശയം ഒന്ന് കൂടി തീർക്കാൻ വേണ്ടിയിട്ട് സംഘർഷങ്ങളെ സ്വയം ഒതുക്കി പിടിച്ചിട്ട് കാർത്തു അതറിയാതിരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു കൊണ്ടാണ് അശോകൻ അവളോടത് ചോദിച്ചത്. എത്രയൊക്കെ ഒന്നുമുണ്ടാവില്ലെന്ന് പറഞ്ഞു സമാധാനം കണ്ടെത്താൻ ശ്രമിച്ചാലും ഉള്ളിന്റെ ഉള്ളിലുള്ള ആ ഭയം പോലെ ഒരു പൊട്ടി തെറിയോ ദേഷ്യപ്പെടലൊ അശോകനും ഇല്ലെന്ന് കണ്ടതും കാർത്തുവിന് ആവേശമായി. "കാശ്യേട്ടന്റെ കാര്യമൊന്നും പറയേണ്ട അച്ഛാ.. മൂപ്പർക്ക് അച്ഛനോടുള്ള കടപ്പാടും എന്നോടുള്ള സ്നേഹവും ഒരുപോലെയാണ്. നമ്മളെ സങ്കടപ്പെടുത്താൻ വയ്യ. അത്രേം നല്ലവനാ അച്ഛ.. സ്നേഹമുള്ളവനാ .എന്നെ ജീവനാ.. പിന്നെ കാഷിച്ചിരി കുറവ് കാണും. അത് നമ്മക്ക് പ്രശ്നമില്ലലോ. അച്ഛന്റെ മോളെ പൊന്ന് പോലെ നോക്കുന്ന ഒരാൾ എന്നുള്ളതല്ലേ എന്റെ വിവാഹത്തെ കുറിച്ച് അച്ഛന്റെ മനസ്സിൽ. അതിന് കാശിയേട്ടൻ ആപ്റ്റാവും." കാശിയെ കുറിച്ച് പറഞ്ഞതിന്റെ എതിർപ്പൊന്നും കാണിക്കാത്ത നന്ദി പോലെ ചുറ്റി പിടിച്ചിരിക്കുന്ന അശോകന്റെ കൈ തുടയിൽ പറയുന്നതിനൊപ്പം തന്നെ കാർത്തുവിന്റെ ചുണ്ടുകൾ പതിയുന്നുണ്ട്. പക്ഷേ എരി തീ പോലെ ജ്വലിക്കുന്ന അയാളെ കൂടുതൽ ആളി കത്തിക്കാൻ പ്രാപ്‌തിയുള്ളതാണ് കാർത്തു പറയുന്നാ ഓരോ വാക്കുകളും. താൻ പ്രതീക്ഷിക്കുന്നത്തിനും അപ്പുറം അവർ തമ്മിലുള്ള ബന്ധം വളർന്നു കഴിഞ്ഞുവെന്ന് അയാൾക്കുറപ്പായി. "കാശ്യേട്ടനെ കുറിച്ച് അച്ഛന് ഞാൻ പറഞ്ഞു തരേണ്ട കാര്യമില്ലല്ലോ.. അച്ഛന് മൂപ്പരെ ഒരുപാട് ഇഷ്ടമാണല്ലോ.. " കാർത്തു ചിരിയോടെ അശോകൻ നോക്കി. "പക്ഷേ ഇത് പോലൊരു ഇഷ്ടം..." അശോകൻ എന്തോ പറയാൻ വന്നത് പാതിയിൽ നിർത്തി.. "അച്ഛൻ പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നില്ല എന്നാണോ.. കാർത്തു അയാൾ പറയാൻ ആഞ്ഞാ ബാക്കി ഭാഗം പൂരിപ്പിച്ചു കൊണ്ട് ചോദിച്ചു. അശോകൻ ആണെന്നോ അല്ലെന്നോ പറഞ്ഞില്ല. "അതൊന്നും ഇനി പറഞ്ഞിട്ട് കാര്യമില്ല. ഞങ്ങളെ പിടിച്ചു കെട്ടിച്ചു തന്നാൽ അച്ഛന് മോളുടെ കല്യാണത്തിന് കൂടാം. ഇല്ലേൽ ഞാനും കാശ്യേട്ടാനും ഒളിച്ചോടും ട്ടോ. അങ്ങനൊരു പ്ലാൻ ബി കൂടി ഞങ്ങളുടെ കയ്യിൽ സ്റ്റോക്കുണ്ട്.. അച്ഛന്നത് മറക്കണ്ട.. കാശ്യേട്ടന് ആരേം പേടിയില്ലെന്നും എന്തെങ്കിലും ചെയ്യാൻ കരുതിയാൽ അത് നന്നായി ചെയ്യുമെന്നും അച്ഛനറിയാലോ.. വെറുതെ റിസ്ക് എടുക്കാൻ നിൽക്കണ്ട മോനെ അച്ഛാ.. പണി പാളും കേട്ടോ.." ചിരിയോടെ.. തീർത്തും തമാശയായിട്ടാണ് കാർത്തു അത് പറഞ്ഞതെങ്കിൽ അശോകന്റെ മുഖം കൂടുതൽ വലിഞ്ഞു മുറുകി. കാശിയോടുള്ള ദേഷ്യം അയാളുടെ ഉള്ളിൽ അലറി വിളിച്ചു തുടങ്ങി. പക്ഷേ അതിന്റെ യാതൊരു വിധസൂചനകളും പുറമെ കാണിക്കാതെ കാർത്തുവിന് മുന്നിൽ നേർത്തൊരു ചിരിയോടെ അയാൾ അങ്ങേയറ്റം ശാന്തത അഭിനയിച്ച് തകർത്തു. ഒച്ച വെച്ച് ഭയപ്പെടുത്തി കൊണ്ടൊരു തീരുമാനം എടുക്കേണ്ട വിഷയമല്ല ഇതെന്ന് അയാളെ ആരും പഠിപ്പിച്ചു കൊടുക്കേണ്ടതില്ലല്ലോ. നിഗൂഡമായ നിരവധി തന്ത്രങ്ങളിൽ അയാൾ അഗ്രഗണ്യനുമാണ്. അങ്ങനെ ഒരാൾ ആ പ്രശ്നളങ്ങനെ കൂടുതൽ വഷളാക്കി കൈ വിട്ട് പോകാൻ വിടുകയുമില്ല. "ഇഷ്ടമൊക്കെ നമ്മുക്ക് ഒരാളോടല്ലേ അച്ഛാ തോന്നൂ.. ആ ആൾക്കൊപ്പം ജീവിക്കുമ്പോഴല്ലേ അത് ജീവിതമാകൂ. എനിക്ക് കാശ്യേട്ടനെ ഇഷ്ടമാണ് കാശ്യേട്ടന് എന്നെയും ഇഷ്ടമാണ്. എന്റെ ലൈഫ് ഞാൻ ആളോടൊപ്പം ഷെയർ ചെയ്യാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. അച്ഛനോട് പറയുമ്പോ അച്ഛൻ എതിർക്കില്ലെന്ന് എനിക്കറിയാം. അച്ഛന്റെ മരുമകന് വേണ്ടുന്ന ക്വാലിറ്റി എല്ലാം കാശ്യേട്ടനിൽ ഉണ്ടല്ലോ." എതിർത്തില്ലവന്നത് പോലെ തന്നെ അശോകനത് അനുകൂലിക്കുന്നുമില്ല എന്ന് മനസ്സിലായത് കൊണ്ട് തന്നെ കാശിയെ താൻ എന്ത് മാത്രം ആഗ്രഹിക്കുന്നു എന്നുള്ളത് അയാൾക്ക് മുന്നിൽ ചെറുതായി ഒന്ന് വിശദീകരിക്കുയാണ് കാർത്തു. പക്ഷേ കാശിയെ കുറിച്ചുള്ള സ്നേഹം അവൾ പറയുമ്പോൾ അവന്റെ ചതിയെ കുറിച്ച് മഹേഷിന്റെ വാക്കുകളാണ് അശോകന്റെ മനസ്സിൽ മുഴുവനും. "മതി കുഞ്ഞാറ്റെ . ഞാനെന്തായാലും കാശിയെ ഒന്ന് കാണട്ടെ. നിന്നോടുള്ള സ്നേഹം അവനെത്ര മാത്രം സിൻസിയാറായി എടുത്തിരിക്കുന്നുവെന്ന് എനിക്കറിയണ്ടേ.." കാർത്തു വീണ്ടും കാശിയെ കുറിച്ച് തന്നെ പറയവേ.. ഇനിയുമത് കേട്ടിരിക്കാൻ വയ്യാത്ത അസഹ്യതയോടെ അശോകൻ തെല്ലുറക്കെ തന്നെ പറഞ്ഞു. അതോടെ കാർത്തു ഒരു നിമിഷം മൗനമായി. അവനിനി തന്നെ ഇഷ്ടമല്ലെന്നാങ്ങാനും പറഞ്ഞ പിന്നെ തീർന്നു..അവൾ ദയനീയമായി ഓർത്തു. "ഏതായാലും എന്റെ കണ്മുന്നിൽ എന്നെ പറ്റിച്ചു കൊണ്ട് രണ്ടാളും ഇത് ഇത്രയും വരെയും കൊണ്ടെത്തിച്ചില്ലേ. മിടുക് തന്നെ.." അശോകൻ പല്ലുകൾ കടിച്ചു പിടിച്ചു കൊണ്ടാണത് പറഞ്ഞത്. അത് അച്ഛാ.. " കാർത്തുവിനും അതിന് എന്തുത്തരം പറയേണ്ടതെന്നറിയില്ല. "ഇനിയൊന്നും പറയേണ്ട.. ഞാനവനെ കണ്ടിട്ട് വരാം. എന്നിട്ട് എന്റെ തീരുമാനം പറയും.. കാശിയെ കുറിച്ച് നീ പറഞ്ഞതെല്ലാം ഞാൻ കേട്ടിരുന്നു. അതിനർത്ഥം അവനെ ഞാൻ അംഗീകരിച്ചു എന്നല്ല. എന്റെ ഒറ്റ മകളാണ് നീ. നിന്റെ ജീവിതം എനിക്കത്ര മാത്രം പ്രധാനപ്പെട്ടതാണ്. ഇത്രയൊക്കെ പറഞ്ഞത് നിന്നെയും അവനെയും പിരിക്കും എന്നൊന്നുമല്ല. അതൊന്നും ഓർത്തു കൊണ്ടിനി അവനൊപ്പം ഒരു ഒളിച്ചോട്ടം പ്ലാൻ ചെയ്യുകയും വേണ്ട.. മനസ്സിലായോ " വരുത്തി കൂട്ടിയ ഒരു ചിരിയോടെ അശോകൻ പറഞ്ഞു. തുടരും.. ഇയാളിത് എന്തോന്ന്... 😬😬😬 ഒരു ജാതി ഒലക്കമ്മലെ സ്വഭാവം... 😖 റിവ്യൂ ഇട്ടിട്ട് പോണേ.. സ്നേഹത്തോടെ jif #📔 കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ

. #Government_of_UP

#📙 നോവൽ - നീലാംബരം...... 🔻 ഭാഗം _13 ✍️ രചന - Aysha akbar അപ്പൊ..... ജീവിക്കാൻ ഒരു ജോലി കിട്ടിയാൽ ഈ വീട് പൂട്ടി എല്ലാവരും ഇറങ്ങുമായിരിക്കും അല്ലെ...... അഭി അവളെ നോക്കിയത് ചോദിക്കുമ്പോൾ വാക്കുകളിൽ നിറഞ്ഞൊരു പരിഹാസ മുണ്ടായിരുന്നു.... അല്ലെങ്കിലും ആദ്യം ചോദ്യം കേട്ടപ്പോൾ ഒന്ന് പതറിയെന്നത് ശെരിയാണെങ്കിൽ കൂടി അതും അവൾ പറയുന്ന ഒരു ന്യായം മാത്രമല്ലേ.... ഈ പുഴയോരത്തു ഇതിനു വേണ്ടി മാത്രം പണി കഴിപ്പിച്ചൊരു വീട്.... പൂക്കച്ചവടം ഒരു മറയാക്കി ഇവിടെ വന്നു പോകുന്ന വമ്പന്മാർ.... ഇതെല്ലാം കേവലം ഒരു ജോലി കിട്ടാത്തത് കൊണ്ട് മാത്രമാണെന്ന് പറഞ്ഞാൽ ആരെങ്കിലും വിശ്വസിക്കുമോ.... അഭിക്ക് പെട്ടെന്നൊരു ദേഷ്യം തോന്നി..... അതവന്റെ മുഖത്ത് തെളിഞ്ഞു കാണുന്നുമുണ്ടായിരുന്നു.... അവളവനെ തന്നേ അൽപ നേരമൊന്ന് നോക്കി...... തന്റെ കണ്ണിൽ ഞങ്ങളിതെല്ലാം ആസ്വദിച്ചു ചെയ്യുന്നു എന്ന ധാരണ യാണ്‌.... ആ മുൻ വിധിയോടെ നോക്കുമ്പോൾ താനതേ കാണു........ അതിന് ഞാനെന്ത് പറഞ്ഞിട്ടും കാര്യമില്ല..... അവളുടെ മുഖത്ത് നിറഞ്ഞു നിന്നൊരു പുച്ഛം അഭിയെ ശെരിക്കും ചൊടിപ്പിച്ചിരുന്നു.... അവൾ തന്നേ പുച്ഛിക്കുന്നോ.... അതിന് മാത്രം എന്ത് അർഹതയാനവൾക്കുള്ളത് ........ എന്റെ മോള് നിങ്ങളുടെ കൂടെയുണ്ടെന്നത് കോണ്ട് എന്നേ വിലയിരുത്താൻ താനാരുമല്ല..... ആനന്ദിയെ ഇങ്ങോട്ട് കൊണ്ട് വന്നോളൂ.... അതിനാണ് ഈ കഷ്ടപ്പാടെങ്കിൽ അതിന്റെ ആവശ്യമില്ല.. അവൾ നിറഞ്ഞ പുച്ഛത്തോടെ അതും കൂടി പറയുമ്പോൾ അഭിക്ക് ദേഷ്യം വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു...... സത്യം പറയുന്നതിന് ദേഷ്യ പ്പെട്ടിട്ടൊരു കാര്യവുമില്ല...... ഇങ്ങനെയുള്ള നാണം കെട്ട കാര്യങ്ങൾക്ക് ആദ്യം ഇറങ്ങി പ്പെടുമ്പോൾ ആലോചിക്കണമായിരുന്നു.... സംസാരം കേട്ടാൽ തോന്നും ഇവിടെ ആരോ കെട്ടിയിട്ടിരിക്കുകയാണെന്ന്.... തോന്നിവാസം കാണിച്ചൊടുക്കം ഒരു കുഞ്ഞൊക്കെ ആയി മടുത്തെന്ന് തോന്നുമ്പോഴല്ല ജോലി തിരയേണ്ടത്.... സമൂഹത്തെ ഭയക്കേണ്ടത് ..... അവനോരോറ്റ ശ്വാസത്തിൽ അത്രയും പറഞ്ഞു നിർത്തുമ്പോൾ പുറമെ രോഷമെങ്കിൽ കൂടി എന്തോ ആ പെണ്ണിനെ അറിയാനുള്ള കൗതുകമായി രുന്നു മുന്തി നിന്നിരുന്നത്..... ഗൗരവം നിറഞ്ഞ ആ മുഖത്തോളിപ്പിച്ച വേദനകൾ അവന്റെ തോന്നലാണ് എന്നുറപ്പിക്കാൻ വേണ്ടിയായിരുന്നു..... എണ്ണ മയമുള്ള ആ മുഖം ആകെ ക്കൂടി വരണ്ടത് അവൻ കണ്ടു..... വിടർന്ന കണ്ണുകളിൽ രൗദ്ര ഭാവം നിറഞ്ഞു..... ദേഷ്യം കൊണ്ടാ ചുണ്ടുകളൊന്ന് വിറച്ചു..... ആനന്ദി നിന്റെ കയ്യിലുണ്ട് എന്ന കാരണത്തിലാണ് ഇത്രയും പറഞ്ഞതെങ്കിൽ മതി നിർത്തിക്കോ..... അവളെ എനിക്ക് തിരികെ തന്നേക്ക്...... അല്ലാതെ വായിൽ തോന്നിയത് വിളിച്ചു പറയാൻ മേലിൽ ഇങ്ങോട്ട് കയറി വന്നേക്കരുത്...... ഒരോറ്റ ശ്വാസത്തിൽ അതും പറഞ്ഞു കൊണ്ട വളവനെ തുറിച്ചു നോക്കുമ്പോൾ അതൊരു പൊട്ടി ത്തെറിയായി അവനു തോന്നി..... അവളുടെ പെട്ടെന്നുള്ള ഭാവ മാറ്റങ്ങളിലെല്ലാം അഭി പതറി പ്പോകുന്നുണ്ടായിരുന്നു..... കാരണം...... പറയുന്ന ഓരോന്നിനോടും അവൾ പ്രതികരിക്കുന്ന രീതിയിൽ അവളെന്തോ മറച്ചു വെക്കും പോലെ..... നിഷ്കളങ്കത നിറഞ്ഞ ഒരു നാട്ടിൻ പുറത്തുകാരന് എത്തി പിടിക്കാൻ പറ്റാത്തതെന്തോ ആ മനസ്സിൽ കിടന്നു നീറുന്നുണ്ടെന്നത് വ്യക്തമാണ്..... അതെന്തായിരിക്കും..... അതിന് വേണ്ടിയല്ലെ താൻ വീണ്ടും ഇങ്ങോട്ട് വന്നത് പോലും..... അവൾ അവനെ തന്നേ ഉറ്റ് നോക്കി വിറ കൊള്ളുന്നുണ്ട്...... അവനും അവളിലേക്ക് തന്നേ നോക്കി..... വീണ്ടും ഒന്നും പറയാനില്ലെന്ന വണ്ണം ദേഷ്യത്തോടെ അവൾ അവനിൽ നിന്നും തിരിഞ്ഞു നടന്നതും ചുമരിൽ തൂക്കിയിട്ട അരണ്ട വെളിച്ചം നൽകുന്ന ഒരു ഹാങ്ങിങ് ലൈറ്റിൽ തലയിടിച്ചതും ഒരുമിച്ചായിരുന്നു...... ആ..... പെട്ടെന്ന് അവളൊരു ശബ്ദത്തോടെ നെറ്റിയിൽ കൈ വെച്ചതും അഭി ഇരുന്നിടത് നിന്ന് പെട്ടെന്നെഴുന്നേറ്റിരുന്നു.... എന്താ...... എന്ത് പറ്റി..... നെറ്റിയിൽ കൈ വെച്ചു നിൽക്കുന്ന വളെ നോക്കി അവനത് ചോദിക്കുമ്പോഴാണ് അവളുടെ കൈ വിരലുകൾക്കുള്ളിലൂടെ ഊർന്നിറങ്ങിയ രക്തം അവന്റെ കണ്ണിൽ കണ്ടത്..... പെട്ടെന്ന് അവനിലൊരു പരവേഷം നിറഞ്ഞു..... ബ്ലഡ്‌ വരുന്നുണ്ടല്ലോ.... ഫസ്റ്റ് എയ്ഡ് എന്തെങ്കിലും ഉണ്ടോ ഇവിടെ..... തല താഴ്ത്തി നിൽക്കുന്നവരെ ഒന്ന് നോക്കി കൊണ്ടത് ചോദിക്കുമ്പോൾ മറ്റൊന്നും അവന്റെ മനസ്സിലുണ്ടായിരുന്നില്ല..... മുറിവ് പറ്റിയതിന്റെ വെപ്രാളമായിരുന്നു.... രക്തം കണ്ടതിലുള്ള ആശങ്ക യായിരുന്നു.... ആ നിമിഷത്തിൽ അവളാരെന്നോ എന്തെന്നോ അവന്റെ മനസ്സ് ചികഞ്ഞിരുന്നില്ല.... അവൾ നെറ്റിയിൽ അമർത്തി പ്പിടിച്ചു കൊണ്ട് തന്നേ ഇല്ലെന്നൊന്ന് തലയാട്ടി .... അവൻ നിറഞ്ഞൊരു വെപ്രാളത്തോടെ ആ മുറിയിലൊന്നാകെ. യൊന്നു കണ്ണോടിച്ചു.... ടേബിളിൽ വെച്ചിരുന്ന ടിഷ്യു പേപ്പറിൽ നിന്നും അല്പമെടുത്തവൻ ചുരുട്ടി കൊണ്ട് അവളുടെ മുറിവിലേക് വെക്കുമ്പോൾ അവൻ പോലുമറിയാതെ അവളുടെ തവിട്ട് നിറമുള്ള കൈകളെ അവൻ പതിയെ മാറ്റിയിരുന്നു..... ഒരു നിമിഷം അവളൊന്നു ഞെട്ടി....... കയ്യിലുള്ള പേപ്പർ അവൻ നെറ്റിയിലേക്ക് അമർത്തി വെച്ചു കൊണ്ട് രക്തത്തെ തടഞ്ഞെന്ന വണ്ണം അങ്ങനെ നിൽക്കുമ്പോൾ അവളാ വിടർന്ന കണ്ണുകൾ അവനു നേരെയൊന്നുയർത്തിയിരുന്നു.......... നീളൻ പീലികളുള്ള ആ കണ്ണുകളിലേക്ക് അറിയാതെ നോട്ടം പാറി വീണതും ഒരു നിമിഷം അവനും ഒന്ന് പകച്ചു...... താൻ ചെയ്തതെന്താണെന്ന സ്വബോധത്തിലേക്ക് അവന്നപ്പോഴായിരുന്നു വന്നത്..... മുകളിൽ കറങ്ങുന്ന ഫാനീന്റെ കാറ്റിൽ അവളുടെ കുറു നിരകൾ അവന്റെ കയ്യിലേക്ക് പാറി വീഴുന്നുണ്ട്...... വെള്ളി ചങ്ങല യിട്ട അവന്റെ കൈ തണ്ടയിലെ നീളൻ രോമങ്ങൾ അവളുടെ കവിളിലൊന്നുരസി.... നെറ്റിയിൽ പതിഞ്ഞ തന്റെ കയ്യിന്റെ ചൂടിലെന്ന വണ്ണം ആ കണ്ണുകളിൽ വിരിഞ്ഞ തീവ്രമായ ഭാവം അവന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് തുളച്ചു കയറി....... അവനേക്കാൾ ഉയരം കുറഞ്ഞവളുടെ ശ്വാസം അവന്റെ നെഞ്ചിൽ തട്ടുന്നത് പോലെ തോന്നിയവന്...... പാതിരാ കാറ്റിൽ നീലാബര പൂക്കളുടെ ഗന്ധം അവനിലേക്ക് പടർന്നത് പോലെ...... നിർവികാരമായിരുന്ന നീലാംബരപ്പൂക്കൾക്ക് സുഗന്ധം വന്നത് പോലെ.... വിഷാദം നിറഞ്ഞ കണ്ണുകളെ മറ്റെന്തൊക്കെയോ ഭാവം പുൽകിയത് പോലെ....... ഒരു നിമിഷം അവൻ അവളെ തന്നെ നോക്കി നിന്നു പോയി..... തന്നിൽ പറ്റി പിടിച്ചിരിക്കുന്ന ആ വലിയ കണ്ണുകളിൽ തനിക്ക് പോലും പിടി തരാൻ കഴിയാത്ത എന്തൊക്കെയോ ഭാവങ്ങൾ...... തന്നേ വലിച്ചടുപ്പിക്കാൻ തക്ക മാന്ത്രികതയുള്ള ആ കണ്ണുകളിൽ നിന്ന് പിൻ മാറാൻ കഴിയാതെ അവനങ്ങനേ നിന്നു.... പാതിരാ കാറ്റ് തങ്ങൾക്കിടയിലേക്ക് നൂണ്ട് കയറി യിറങ്ങുമ്പോഴും അവന്റെ കൈ വിരലുകൾ അവളുടെ നെറ്റിയിൽ തന്നേ പതിഞ്ഞിരിപ്പായിരുന്നു..... അവളുടെ തവിട്ട് നിറത്തിലുള്ള വളകൾ ഒന്ന് ശബ്ധിച്ചപ്പോഴാണ് അവൻ സ്വബോധത്തിലേക്ക് തിരികെയെത്തിയത്..... ഒരു നിമിഷം അവനൊന്നു ഉമി നീരിറക്കി.... മുമ്പിൽ നിൽക്കുന്നതൊരു വേശ്യ യാണ്‌....... തന്നേ പോലെ ഒരായിരം പുരുഷന്മാരെ കണ്ടവൾ..... ഓർത്തപ്പോഴേക്കും അവളിൽ വെച്ചിരുന്ന കയ്യവൻ പെട്ടെന്ന് പിൻ വലിച്ചിരുന്നു..... രക്തം അടക്കി പ്പിടിച്ചിരുന്ന പേപ്പർ താഴേക്ക് വീണു..... അവൻ പെട്ടെന്ന് അവളിൽ നിന്ന് മുഖം തിരിച്ചു കോണ്ട് അപ്പുറം തിരിഞ്ഞു നിന്നു..... അവളും ഒരു ശില കണക്കെ അങ്ങനെ നിൽക്കുകയാണ്...... മുറിവിൽ നിന്നും വരുന്ന രക്തം നിലച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ കൂടി അതിന്റെ കറ ഇരു ഹൃദയങ്ങളിലേക്കും പടർന്നിരുന്നു..... തിരിഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന അഭിയെ അവളൊന്നു നോക്കി...... ഇത് വരെ അവനോടില്ലാത്ത വിധം ഉള്ളിലെന്തോ ഒരു വികാരത്തിന്റെ വേലിയേറ്റം...... നെറ്റിയിലെ മുറിവിലേക്ക് അവൻ വെച്ച കൈ വിരലിന്റെ ചൂട് ഹൃദയത്തിലേക്ക് പടർന്നോ എന്നവൾക്ക് സംശയം തോന്നി..... ആദ്യമായിട്ടാണ് ഇങ്ങനെ..... ഒരാൾക്ക് തന്നോടുള്ള കരുതൽ കണ്ട കാലം പോലും മറന്നു പോയി.... കണ്ണുകൾ ഇപ്പോഴും ഒരു തരം മരവിച്ച അവസ്ഥയിലാണ്..... തന്റെ മുറിവ് കണ്ടപ്പോൾ ആ കണ്ണുകളിൽ നിറഞ്ഞ ആശങ്കയും വെപ്രാളവും മനസ്സ് വീണ്ടും വീണ്ടും ഓർത്തെടുത്തു സന്തോഷിക്കുകയാണ്.... അതിനേക്കാൾ വലിയ മുറിവുകൾ ശരീരവും മനസ്സും പേറിയിട്ടുണ്ട്... കരുതൽ പോയിട്ട് അല്പം ദയ പോലും ആരിൽ നിന്നും തനിക്ക് കിട്ടിയിട്ടില്ലെന്നതാണ് ശേരി....... ഉണ്ണാതെയും ഉറങ്ങാതെയും മുറിവുകൾ പേറിയ സമയമുണ്ടായിട്ടുണ്ട്..... തന്നെയൊന്ന് കേൾക്കാൻ ഒരാളുണ്ടെങ്കിലെന്ന് വല്ലാതെ കൊതിച്ചു പോയിട്ടുണ്ട്.... അല്ലെങ്കിലും മാനം വിറ്റ് നടക്കുന്ന ഒരു പെണ്ണിന് അതൊക്കെ ആഗ്രഹിക്കാനുള്ള അർഹതയുണ്ടോ..... അറിയില്ല...... പക്ഷെ അങ്ങനെ ആഗ്രഹിച്ചിട്ടുണ്ട്.... ഒരു തവണയല്ല.... ഒരുപാട് തവണ...... അവളുടെ ഉള്ളിലെന്തോ ഒരു കനൽ നീറി പ്പുകഞ്ഞു....... അഭി അപ്പോഴും അതേ നിൽപ്പ് തന്നെയാണ്...... അവളുടെ മുഖത്ത് നോക്കിയാൽ വീണ്ടും താൻ അവളിലേക്ക് ആഴ്ന്നിറങ്ങുമോ യെന്ന് അവനു ഭയം തോന്നി...... എന്താണ് തനിക്ക് സംഭവിക്കുന്നതെന്നറിയില്ല...... അവളോടുള്ള ദേഷ്യവും വെറുപ്പും മനസ്സിൽ നിറച്ചാണ് താൻ വന്നതെങ്കി ലും അവളെ കാണുന്ന ഓരോ നിമിഷവും ഇനിയും അവളെ കുറിച്ചേറേ അറിയാനുള്ളത് പോലെ തോന്നുകയാണ്....... ഹൃദയത്തോട് അവൾ കൂടുതൽ കൂടുതൽ ചേർന്നു നിൽക്കുകയാണ്..... എന്തിനാ..... എന്തിനാ ഇങ്ങനെയെല്ലാം...... തനിക്ക് വീടും കുടുംബവുമൊന്നുമില്ലേ.... എന്തിനാ ഇങ്ങനെയൊരു തൊഴിൽ.... അവൻ തല മാത്രം അവൾക്ക് നേരെ തിരിച്ചു കൊണ്ടത് ചോദിക്കുമ്പോൾ അത് വരെയുണ്ടായിരുന്ന ദേഷ്യമോ രോഷമോ ആ ശബ്ദത്തിനുണ്ടായിരുന്നില്ല..... പകരം...... നിറഞ്ഞൊരു ശാന്തതയുണ്ട്..... അടക്കി പ്പിടിച്ചു വെച്ച വികാരങ്ങളുടെ വേലിയേറ്റമുണ്ട്..... അവൾ കണ്ണുകൾ അവനു നേരെയൊന്നുയർത്തി.... ആദ്യമായി തന്നോടൊരാൾ ചോദ്യങ്ങൾ ചോദിച്ചിരിക്കുന്നു.... എന്ന് വെച്ചാൽ തന്നേ കേൾക്കാനൊരാളുണ്ടായിരിക്കുന്നു..... എന്തോ അവളുടെ മനസ്സൊന്നു നിറഞ്ഞു...... മിണ്ടാതെ നിൽക്കുന്ന വളിലേക്ക് അവനൊരു ചോദ്യ ഭാവത്തോടെ തിരിഞ്ഞു..... അവൾ അവനടുത്തേക്കൊന്ന് നടന്നു വന്നു........ എന്തിനെന്ന ചോദ്യ ത്തോടെ അവനവളെ നോക്കി..... അവന് മുമ്പിലായുള്ള ജനൽ പാളികൾ അവൾ പതിയെ തുറന്നു........ പുറത്ത് നിന്നും പൂത്തു നിൽക്കുന്ന പൂക്കളുടെ സുഗന്ധം അവന്റെ നാസികയിലേക്ക് തുളച്ചു കയറി...... അപ്പോഴും ആ ഗന്ധം അവനു വല്ലാത്തൊരു അസ്വസ്ഥത നൽകുന്നുണ്ടായിരുന്നു.... ഇവിടെ ഈ തോട്ടത്തിൽ...പല തരത്തിൽ അങ്ങേയറ്റം സുഗന്ധമുള്ള പൂക്കൾ വിരിയും.... അതവയാഗ്രഹിച്ചത് കൊണ്ടല്ല.......ഒരു തരം നിവൃത്തി കേടാണ്..... ഇവിടെയുള്ള ഓരോരുത്തരും അതിലോരോ പൂക്കളാണ്...... എത്ര സുഗന്ധമുണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞാലും ഈ ചുമരുകളുടെ കഴുകിയ ചൂരവയെ പൊതിഞ്ഞിട്ടുണ്ടാവും..... സത്യമല്ലേ...... തന്നേ നോക്കി അവളത് ചോദിക്കുമ്പോൾ അവൻ അവളെ തന്നേ നോക്കി നിന്നു....... തന്നോട് പറയാൻ അവൾക്കെന്തൊക്കെയോ ബാക്കിയുണ്ടെന്ന് അവന്റെ മനസ്സ് പറഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നു.... അവളുടെ ചോദ്യത്തിന് അവനൊന്നും മിണ്ടിയില്ല.... പകരം ജന വാതിലിലൂടെ പുറത്തേക്ക് നോക്കി...... ഇരുട്ടിനെ സുന്ദരിയാക്കാനെന്ന വണ്ണം പരന്നു കിടക്കുന്ന നീല നിലാവിൽ ആ പൂന്തോട്ടം അവൻ ശെരിക്ക് കണ്ടു.... അവൾ പറഞ്ഞ വാക്കുകൾ കൊണ്ടോയെന്തോ അവിടുത്തെ ഓരോ പൂക്കളോടും അവനെന്തോ ഒരു സഹതാപം തോന്നിയിരുന്നു..... പക്ഷെ അതാ വീടിന്റെ അകത്തളങ്ങളിലുള്ള വരിലേക്കും പടരുന്നത് അവൻ പോലുമറിഞ്ഞിരുന്നില്ല.... എന്റെ വീട് പാലക്കാടാണ്.... അപ്പ തമിഴ്... അമ്മ മലയാളി...... ദൂരെ വിരിഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന പൂക്കളിലേക്ക് നോക്കി അവളത് പറഞ്ഞു തുടങ്ങുമ്പോൾ അവനും കണ്ണുകൾ അവളിലേക്ക് നീക്കിയില്ല..... കാരണം... ആ കണ്ണുകളിൽ നോക്കും തോറും താനെന്തെന്നും അവളാരെന്നും മറന്നു പോകുന്നുണ്ട്..... എങ്കിലും അവളെ കേൾക്കാൻ അവൻ ക്ഷമയോടെ കാതോർത്തു..... അവനവളെ അറിയണമായിരുന്നു...... (തുടരും) Aysha Akbar #📔 കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ