📖 കുട്ടി കഥകൾ

#📖 കുട്ടി കഥകൾ #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ #💖ശുഭരാത്രി സുഖനിദ്ര

#📙 നോവൽ - കാശിയുടെ പെണ്ണ് 💐💐 🔻 പാർട്ട്_ 120 ✍️ രചന - ജിഫ്ന നിസാർ 💥 ഇന്നെന്താ നേരത്തെ കഴിഞ്ഞോ..? " മാലിനി സ്നേഹത്തോടെ അന്വേഷിച്ചു.. ഗായത്രി ചിരിയോടെ അവരെ നോക്കി തലയാട്ടി. പെട്ടന്ന് തീർത്തു ഞാൻ. എന്റെ മോൾക് വയ്യ.. കുഞ്ഞൊരു പനി.. വയ്യെങ്കിൽ വല്ലാത്ത വാശിക്കാരിയാ.. അവള്.ഞാനെപ്പഴും കൂടെ വേണം. ഇന്നിപ്പോ പോരുമ്പോ എഴുന്നേറ്റില്ല.. പെട്ടന്ന് ചെല്ലട്ടെ.. ഇല്ലേൽ ആ വീട്ടിൽ ഉള്ളവരെ മൊത്തം ആ കുറുമ്പി ഇട്ട് വട്ടം കറക്കും.. " ഗായത്രിയുടെ മുഖത്ത് മകളോടുള്ള വാത്സല്യം നിറഞ്ഞു കവിഞ്ഞു. അവളിപ്പോ ടൗണിലൊരു സ്ഥാപനത്തിൽ ഒരു പ്രഫഷണൽ കോഴ്സ് ചെയ്യുന്നുണ്ട്. രാജശേഖരൻ ഏർപ്പാട് ചെയ്തതാണത്. മകളുടെ ഭാവി സുരക്ഷിതമാക്കാൻ അവൾക്കൊരു നല്ല ജോലി കൂടിയേ തീരൂ എന്നുള്ളത് അയാൾക്കറിയാം. പാതിയിൽ നിലച്ചു പോയ അവളുടെ പഠനം കൊണ്ട് മാത്രം ഒന്നുമാവില്ല. അത് മനസ്സിലാക്കി കൊണ്ട് തന്നെ അയാൾ അവളെ ഒരു പ്രഫഷൻ കോഴ്സിനു കൊണ്ട് വന്നു ചേർത്തു. കല്ലുമോൾ ആ വീടുമായി ഇണങ്ങിയത് കൊണ്ടും അവളിപ്പോ ആ വീടിന്റെ ഓമന ആയിരുന്നത് കൊണ്ടും ഗായുവിന്റെ അമ്മ അവളുടെ പൂർണ്ണ ഉത്തരവാദിത്തം ഏറ്റെടുത്തത് കൊണ്ടും കുഞ്ഞിനെ കുറിച്ചോർത്തു കൊണ്ടൊരു ടെൻഷനുമില്ല. എങ്കിലും തന്നെ കൊണ്ടിനി പഠനവും ജോലിയുമൊക്കെ നടക്കുമോ എന്നൊരു ആശങ്കയോടെ തന്നെയാണ് ഗായത്രി ആദ്യദിവസം അങ്ങോട്ട്‌ ചെന്നത്. എന്നാൽ രാജശേഖരനെ അറിയാവുന്ന ആ സ്ഥാപനത്തിന്റെ ഉടമ മാലിനിക്ക് ഗായത്രിയെ കുറിച്ചും അവളുടെ ജീവിതത്തിൽ സംഭവിച്ചതിനെ കുറിച്ചും അറിയാമായിരുന്നു. ആദ്യം ദിവസം അവർ ഗായത്രിയോട് കാര്യമായി സംസാരിക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നു. അതോടെ ഗായത്രിക്കൊരു പകുതി സമാധാനമായി. ദിവസങ്ങൾ പിന്നിടുമ്പോൾ അതങ്ങനെ ഒരൊ സ്റ്റെപ് കൂടി കൊണ്ടേയിരുന്നു. തന്നെ കൊണ്ട് പറ്റും എന്നൊരു ലെവലിൽ അവളെത്തി ചേർന്നു കഴിഞ്ഞു. കഴിഞ്ഞു പോയതെല്ലാം അത്ര പെട്ടന്നൊന്നും മറന്നു കളയാൻ കഴിയില്ലെങ്കിൽ കൂടിയും അതെല്ലാം ഓർക്കുമ്പോൾ അവൾ ഭയന്ന് വിറക്കുന്നത് നിലച്ചിരിക്കുന്നു. അത് പോലൊരു മാറ്റമുണ്ട്. പിന്നെ ശ്വാസം കിട്ടാത്ത വിധം വിഷ്ണു മുറുകി പോയ ആ കുരുക്കിൽ നിന്നും അവനിനിയൊരു രക്ഷയില്ലെന്നും അതിനൊരിക്കലും താൻ സമ്മതിച്ചു കൊടുക്കില്ലെന്നും രാജ ശേഖരന്റെ ഉറപ്പ്.. അവളൊരു പുതിയ പുലരിയെ സ്വപ്നം കണ്ടു തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. സ്വന്തമായൊരു ജോലി.. തനിക്കും മകൾക്കും ആരെയും ഭയമില്ലാതെ സ്വസ്തമായി ജീവിക്കാൻ ഒരിടം. അതിൽ കൂടുതൽ ആഗ്രഹങ്ങളൊന്നും തന്നെ അവളിലിപ്പോ ബാക്കിയില്ല. ആത്മ വിശ്വാസം നിഴലിക്കുന്ന ചിരി അവളിൽ ഈ അടുത്ത കാലത്താണ് കണ്ടു തുടങ്ങിയത്.. പോട്ടെ മാം.. " മാലിനിയോട് ഒന്ന് കൂടി ചിരിച്ചു കാണിച്ചിട്ട് ഗായത്രി അവിടെനിന്നും ഇറങ്ങി നടന്നു.. മാലിനി അവളെ തന്നെ നോക്കിയിരുന്നു. അവിടെയുള്ള ആരോടും തോന്നാത്ത വിധമൊരു വാത്സല്യവും സ്നേഹവും അവർക്കുണ്ട്.. അവളോട്. അതിപ്പോ സുഹൃത്തിന്റെ മകളായത് കൊണ്ടൊന്നുമല്ല. അതിലും അപ്പുറം. അതോർത്തു ചിരിക്കെ അവരുടെ മനസ്സിൽ മറ്റൊരു മുഖമുണ്ടായിരുന്നു.. ഏറെ വാത്സല്യത്തോടെ ഓർക്കുന്ന സ്വന്തം മകന്റെ മുഖം. ഒരിക്കൽ അവനൊരുപാട് ആഗ്രഹിച്ചു സ്വന്തമാക്കിയ പാതിയിൽ നിന്നും ഏറ്റു വാങ്ങിയ ചതി കൊണ്ട് ഹൃദയം പിടഞ്ഞൊരു മകന്റെ മുഖം. ഇന്നും ആ വേദനയിൽ ഒറ്റയ്ക്ക് ജീവിക്കുന്നവൻ അവരുടെ ഏറ്റവും വലിയ നോവാണ്. ഗായത്രി അവിടെത്തിയത് മുതൽ.. അവളെ കാണുമ്പോൾ ഒക്കെയും മാലതി മകനേ ഓർക്കും. മോഹിച്ചു നേടിയ ദാമ്പത്യം കൊണ്ട് മുറിവേറ്റ ആ രണ്ട് പേരും കൂടി പുതിയൊരു ജീവിതം ജീവിക്കുന്നത് അവരങ്ങനെ വെറുതെ ഓർത്തു നോക്കും.. ചിരിക്കും. എന്തായാലും ഗായത്രിയുടെ ഇവിടെയുള്ള പഠനം കഴിയുന്ന മുറക്ക് ഗൗതമിന്റെ കാര്യം രാജശേഖരന്റെ മുന്നിൽ അവതരിപ്പിക്കണമെന്നുള്ള തീരുമാനം അവരത് വളരെ മുൻപ് തന്നെ എടുത്തതുമാണ്... അവളെ ഓരോ പ്രാവശ്യം കാണുമ്പോൾ. എളിമയോടെയുള്ള ആ സംസാരം കേൾക്കുമ്പോൾ ചിരി കാണുമ്പോൾ പുതിയതെന്തും പഠിച്ചെടുക്കാനുള്ള ആവേശം കാണുമ്പോൾ. അപ്പോഴെല്ലാം മാലിനിയിൽ ആഗ്രഹങ്ങളെങ്ങനെ പെരുകി വളർന്നു തിങ്ങും... 💥💥 ഹലോ... തന്നോട് കാര്യമായിട്ട് സംസാരിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നവൻ പെട്ടന്ന് ഒന്നും മിണ്ടാതെ നിശബ്ദമായതോടെ മിയ വിളിച്ചു നോക്കി. പക്ഷേ മറുപടിയില്ല.. ശിവേട്ടാ.. കേൾക്കുന്നില്ലേ.. എന്താ മിണ്ടാത്തെ .. എന്ത് പറ്റി.. " അവളൊരു വട്ടം കൂടി വിളിച്ചു നോക്കി. ഒരുമിനിറ്റ്.. ഞാനിപ്പോൾ നിന്നെ തിരിച്ചു വിളിക്കാം മിയ.. " ധൃതി പിടിച്ചുള്ള ആ പറച്ചിലിനൊപ്പം തന്നെ മിയക്ക് പറയാനുള്ള മറുപടി പോലും കാത്ത് നിൽക്കാൻ സമയമില്ലെന്നത് പോലെ അവനാ കോൾ അവസാനിപ്പിച്ചു. തൊട്ട് മുന്നിലെ കാഴ്ച.. വില കൂടിയ കാറാണത്. പാർക്കിങ് ഏരിയയിൽ തന്നെയാണത് കിടക്കുന്നത്. അത് കൊണ്ട് തന്നെ അധികമാരുടെയും ശ്രദ്ധയങ്ങോട്ട് എത്തുന്നുമില്ല. സ്റ്റിയറിങ്ങിൽ മുഖം ചേർത്ത് കിടക്കുന്നൊരു മനുഷ്യന്റെ അവ്യക്തമായൊരു രൂപമാണ് ശിവയുടെ കണ്ണിലുടക്കിയത്. ഒന്ന് രണ്ടു നിമിഷമായി അതങ്ങനെ തന്നെ തുടരുന്നു.. അതൊരു ആസ്വാഭാവികമായി തോന്നിയത് കൊണ്ട് തന്നെയാണ് അവനങ്ങോട്ട് ചെന്നതും. തിരക്ക് പിടിച്ചൊരു സൂപ്പർ മാർക്കറ്റിന് മുന്നിലാണ്. ഡോറിന്റെ ഗ്ലാസ്സ് വെറുതെ ഒന്ന് തട്ടിയിട്ടും അനക്കമില്ലാതെ കിടക്കുന്ന ആ കാഴ്ച. അവനിലൊരു അപായസിംഗ്നലാണ് അത് നൽകിയത് വെപ്രാളത്തോടെ ഡോർ തുറക്കാൻ ശ്രമിച്ചപ്പോൾ ഭാഗ്യത്തിനു അത് തുറന്നു. ഹേയ്.. ശിവ കരുതലോടെ തന്നെ ആ കിടക്കുന്ന ആളെ വിളിച്ചു നോക്കി. ഇല്ല.. അനക്കമൊന്നുമില്ല. അതോടെ അവനൊന്നാളെ തൊട്ട് നോക്കി. അവനൊന്നു കുലിക്കി വിളിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. എഴുന്നേൽക്കുന്നതിനു പകരം ആൾ ഒരു വശത്തേക്ക് ചെരിഞ്ഞു വീഴുമ്പോൾ ശിവ അയാളെ ചാടി പിടിച്ചു. കണ്ണടച് കൊണ്ടുള്ള ആ കിടപ്പ്..ശിവയിലൊരു തരിപ്പ്‌ പടർന്നു. അപ്പോഴേക്കും ഒന്ന് രണ്ടാളുകൾ കൂടി അവിടേക്ക് വന്നു. പ്ലീസ് ഹെല്പ്.. ശിവ അയാളെ താങ്ങി പിടിച്ചു കൊണ്ട് തന്നെ അവരോട് അഭ്യർത്ഥിച്ചു. പിന്നെയെല്ലാം ഞൊടിയിട കൊണ്ട് കഴിഞ്ഞു. അവരെല്ലാം കൂടി അയാളെ മറു വശത്തെക്ക് താങ്ങി പിടിച്ചിരുത്തി സീറ്റ് ബെൽറ്റിട്ട് മുറുക്കിയപ്പോഴേക്കും മുന്നോട്ട് കുതിക്കാനുള്ള ഊർജത്തോടെ ശിവയാ ഡ്രൈവിംഗ് സീറ്റിൽ കയറി.. ആരെന്നോ ഏതെന്നോ അറിയാത്ത അയാളെയും കൊണ്ട് ഒരാമ്പുലൻസിന്റെ വേഗത്തിൽ ഹോസ്പിറ്റലിലേക്ക് കുതിക്കുമ്പോഴും ആ ജീവനൊന്നും സംഭവിച്ചു പോകരുതേ എന്നതായിരുന്നു അവന്റെ ഉള്ള് നിറയെ ഉണ്ടായിരുന്ന പ്രാർത്ഥനയത്രയും.. 💜💜 ഇതും പറഞ്ഞു കൊണ്ടെന്റെ മുന്നിലേക്ക് വരാൻ നിനക്കൊട്ടും നാണം തോന്നിയില്ലേ ഡീ.. " അശോകന്റെ കടുപ്പത്തിലുള്ള ചോദ്യം കേട്ടതും ദീപയുടെ മുഖം കുനിഞ്ഞു പോയി. ഭർത്താവിനെയും മകനെയും രക്ഷിക്കണമെന്നു പറയാൻ അശോകനെ തേടി വന്നതാണ്. ഇത്രയുമൊക്കെ തന്നെ ഇവിടെ നിന്നും പ്രതീക്ഷിക്കുന്നുള്ളൂ എങ്കിലും മറ്റെവിടെ നിന്നും സഹായമൊന്നും ലഭിക്കില്ലെന്ന് അവർക്കുറപ്പുണ്ട്. അത്രക്കുണ്ടല്ലോ മകന്റെ ചെയ്തികൾ. മനസാക്ഷി ഉള്ള ഒരാൾക്കും സഹിക്കാനോ ക്ഷമിക്കാനോ കഴിയാത്ത വിധം നീചമായ പ്രവർത്തി ചെയ്തു കൂട്ടിയ ഒരുവൻ. അവനുവേണ്ടി അതെല്ലാം ചെയ്യിപ്പിച്ച അച്ഛൻ. അവരെ രണ്ടു പേരെയും രക്ഷിക്കണമെന്ന് പറയാൻ മറ്റെവിടെ പോകാനാണ്. ദീപക്ക് പക്ഷേ വരാതിരിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. അത്രയ്ക്ക് പരിതാപകരമായിരുന്നു അവരുടെ അവസ്ഥ. ആ വീട്ടിൽ ഒറ്റയ്ക്ക് നിൽക്കാൻ പോലും അവർക്ക് ഭയമാണ്. മഹേഷിനോടും തമ്പിയോടുമുള്ള ദേഷ്യം എങ്ങനെ തീർക്കണം എന്നറിയാതെ വെറി പിടിച്ചു നടക്കുന്ന നാട്ടുകാർ. തരം കിട്ടിയാൽ അവരുടെ ആക്രമണം തനിക്കു നേരെയും നീണ്ടേക്കുമെന്ന് ദീപക്ക് ഭയമുണ്ട്. അതിലൊരിത്തിരി സത്യവുമുണ്ട്. മഹേഷുമായി ബന്ധമുള്ള എല്ലാവരോടും ദേഷ്യം കൊണ്ട് നടക്കുന്ന നാട്ടുകാർ പിന്നെ അവന്റെമ്മയെ കയ്യിൽ കിട്ടിയാൽ വെറുതെ വിടില്ലല്ലോ.. ഇത്രയൊക്കെ അവരായിട്ട് ചെയ്ത് കൂട്ടിയിട്ടും നീ ഒന്നും അറിഞ്ഞില്ലെന്നുള്ള കള്ളം.. അതിവിടെ നീ പറയരുത്.. അതിനുള്ളത് നിനക്ക് വേറെ കിട്ടും.. " അശോകൻ ദേഷ്യത്തോടെ പറയുമ്പോൾ ഒരക്ഷരം മിണ്ടാതെ അവരാ ചുവരിൽ ചാരി.. നിന്നെയും നിന്റെ മകനെയും അത്രയും സ്നേഹിച്ചു..വിശ്വസിച്ചു ഞാൻ. ആ വിശ്വാസത്തിനും സ്നേഹത്തിനും പകരം ഞാനെന്റെ ജീവൻ കൊടുക്കേണ്ടി വന്നെനെ.. എന്റെ മകളുടെ ജീവിതവും. കാശി വന്നത് കൊണ്ട് മാത്രം രക്ഷപ്പെട്ടു.. ഞാനും എന്റെ മോളും.. അല്ലായിരുന്നങ്കിലോ.. അതിനെ കുറിച്ചന്താ ഇനി നിനക്ക് പറയാൻ.. വല്ല ന്യായികരണവുമുണ്ടോ ഡീ.. " തുളസി വേണ്ടാന്നൊക്കെ പറയുന്നുണ്ട്.. അയാളോട്. അത്രയും പരിതാപകരമായിട്ടാണ് ദീപ അവർക്ക് മുന്നിൽ തല കുനിച്ചു നിൽക്കുന്നതും. പക്ഷേ കൂടപ്പിറപ്പ് ആയിരുന്നിട്ട് കൂടി ദീപ പോലും തന്നോടൊന്നും പറയാതെ ഭർത്താവിനും മകനുമൊപം തന്നെ അപകടത്തിൽ പെടുത്താൻ കൂട്ട് നിന്നല്ലോ എന്നുള്ള ആ ഓർമ.. അതയാളെ കുറച്ചൊന്നുമല്ല വേദനിപ്പിച്ചത്. ആ വേദനകളാണ് ദേഷ്യമായിട്ട് പുറത്ത് ചാടുന്നതും. അതാര് തടഞ്ഞാലും അതങ്ങനെ അയാൾ പറഞ്ഞു തീർക്കുക തന്നെ ചെയ്യും. കാരണം അത്രയും അവരെ സ്നേഹിച്ചതാണ് വിശ്വസിച്ചതാണ്.. ലക്ഷങ്ങളോളം രൂപ അവരുടെ ആവിശ്യങ്ങൾക്കായ് യാതൊരു മടിയുമില്ലാതെ എടുത്തു കൊടുത്തതാണ്. അവരുടെ കപടത അറിയാതെ സ്വന്തം മകളെ പോലും അവനെ ഏല്പിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചതാണ്.. "ഞാനായിട്ട് കൊടുത്ത പരാതിയുടെയും തെളിവുകളുടെയും പുറത്താണ് നിന്റെ മകനും ഭർത്താവും ഇപ്പൊ അകത്തു കിടക്കുന്നത്. ആ പരാതി കുറച്ചു കൂടി കടുപ്പിച്ചു കൊണ്ട് അവരുടെ ശിക്ഷ കാര്യമായിട്ട് കൂട്ടുക എന്നതല്ലാതെ.. ഈ ബുദ്ധിയും ബോധവും വെച്ച് കൊണ്ട് അമ്പലപറമ്പിൽ അശോകൻ ഇനി നിനക്കോ നിന്റെ കുടുംബത്തിനോ വേണ്ടി ഒന്നും ചെയ്യില്ല.. ഒന്നും. അതെനിക്കെന്റെ ചെക്കനോടുള്ള കടമയാണ്.നിന്റെ മകന്റെ വാക്കും കേട്ട് ഞാനവനെ കുറച്ചൊന്നുമല്ല നോവിച്ചത്.. എന്നിട്ടും എനിക്കൊരു ആവിശ്യം വന്നപ്പോൾ അവനെ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. സ്വന്തം ജീവൻപോലും നോക്കാതെ എന്നെയും എന്റെ മോളെയും നിന്റെ മകനെന്ന ആ പിശാചിൽ നിന്നും രക്ഷപ്പെടുത്തികൊണ്ട് പോന്നാ എന്റെ മരുമകനോട് ഞാൻ ചെയ്യുന്ന കടമ.. നിനക്ക് പോകാം.. ഇനിയിതും പറഞ്ഞു കൊണ്ട് നിന്നെയീ പരിസരത്ത് പോലും ഞാൻ കാണരുത്.. എനിക്ക്.. എനിക്കിപ്പോ നിന്നേ കാണുന്നത് പോലും വെറുപ്പാണ്. അറുത്തു മുറിച്ചു കൊണ്ട് അത്രയും പറഞ്ഞു കൊണ്ട് അശോകൻ അകത്തേക്ക് കയറി പോയി. നാവിറങ്ങി പോയത് പോലെ.. നിറഞ്ഞു തുളുമ്പിയാ കണ്ണോടെ നിന്ന ദീപയെ തുളസി വല്ലായ്മയോടെ നോക്കി. അവരെ അവിടെ നിർത്തി അകത്തേക്ക് കയറി പോകുന്നതെങ്ങനെ എന്നുള്ള ആ വിമ്മിഷ്ടം.. അകത്തു നിന്നും അശോകൻ കടുപ്പിച്ചൊന്നു വിളിച്ചതോടെ അതില്ലാതായി... തനിക്കു മുന്നിൽ കൊട്ടിയടച്ച ആ വാതിലിൽ നോക്കി ഒന്ന് രണ്ടു നിമിഷം കൂടി നിന്നിട്ട് ദീപ ആ വെയിലെക്കിറങ്ങി നടന്നു.. അവരപ്പോഴും കരയുന്നുണ്ടായിരുന്നു... കുറ്റബോധത്തോടെ തന്നെ.. തുടരും.. കുറ്റബോധം തോന്നി തുടങ്ങിയാ പിന്നെ നമ്മളെതോ യന്ത്രമാണ് പോലും.. കണ്ണീർ ഒലിപ്പിക്കുന്ന യന്ത്രം.. 🤣 റിവ്യൂ ഇട്ടിട്ട് പോണേ.. ഇത് വരെയും പുതിയ കഥയിൽ കൈ വെച്ച് തുടങ്ങാത്തവർ അത് കൂടി ഒന്ന് പരിഗണിക്കൂ... ലിപിയിൽ. വായിക്കാൻ ആളില്ലേൽ എഴുതാൻ വല്ല്യ പാടാണ്.. ഞാനൊരുപാട് പ്രതീക്ഷയിൽ തുടങ്ങി വെച്ച കഥയാണ്.. സ്നേഹത്തോടെ jif #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ

#💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ #📙 നോവൽ നീയെൻ നീലാംബരി 🦋20 മധു എന്ത് പറയണമെന്നറിയാതെ പകച്ചു പോയി. അഭിയുടെ വിരലുകൾ പുറത്തു പതുക്കെ ഓടി നടക്കുകയാണ്. " അത്... മനു... " അവൾ വിക്കി. " പറ... " ആ ശബ്ദം ഉറച്ചതായിരുന്നു. മധു ആകെ പെട്ടു പോയി. അവൻ വിരലോടിക്കുബോൾ അവളുടെ മനസ്സ് പറയാൻ പറ്റുന്ന കള്ളം തിരയുകയായിരുന്നു.അതോടൊപ്പം,  നേരിയ വെളിച്ചമുള്ള ദുർഗന്ധം നിറഞ്ഞ ഒരു ചെറിയ മുറിക്കുള്ളിൽ തന്റെ നഗ്നനമായ ശരീരത്തിൽ ചോര പൊടിഞ്ഞിട്ടും നിർത്താതെ അടിക്കുന്ന അക്കയുടെയും അത് കണ്ട് ചിരിക്കുന്ന സെൽവന്റെയും മുഖം അവളുടെ മുന്നിൽ കാണും പോലെ തെളിഞ്ഞു വന്നു. തൊണ്ടയിൽ അമർത്തി പിടിച്ച പോലൊരു വെപ്രാളം തോന്നിയവൾക്ക്. പെട്ടന്ന് ആരോ കതകിൽ ശക്തമായി മുട്ടുന്നത് കേട്ട് അഭി പുറകിലേക്ക് മാറി. ആ തക്കത്തിൽ മധു വേഗം നൈറ്റി എടുത്തിട്ട് നേരെ നിന്നു. അഭി വാതിൽ തുറന്നു നോക്കിയപ്പോൾ രേവതിയാണ്. " നീയെന്താടാ ഏത് നേരവും ഇതിനുള്ളിൽ പെറ്റു കിടക്കാൻ നിൽക്കുന്നത്. അടുക്കള കിടക്കുന്നത് കണ്ടില്ലേ നീ...." അവനെ ദഹിപ്പിക്കുന്ന നോട്ടം നോക്കി രേവതി അലറി. അഭി എന്ത് പറയണമെന്നറിയാതെ മധുവിനെ തിരിഞ്ഞു നോക്കി. " അമ്മായി പോയി അമ്മായിടെ പണി നോക്കിയാട്ടെ... ഇനി തൊട്ട് മനു ചെയ്യുന്ന പണി കൂടെ നോക്കിയാട്ടെ...അത് പറ്റില്ലെങ്കിൽ ഞാൻ മാധവൻ സാറിനോട് ഒന്ന് സംസാരിക്കാം... " മധു ഒട്ടും പതർച്ചയില്ലാതെ പറയുന്നത് കേട്ട് രേവതി മിഴിച്ചു നിന്നു. " നിങ്ങടെ മോള് കാണിച്ചു കൂട്ടിയതിനുള്ളത് കൂടെ ഞാൻ നിങ്ങളോട് തീർക്കേണ്ടെങ്കിൽ ഇപ്പൊ പൊക്കോ ഞങ്ങടെ മുന്നിന്ന്.. " മധു അഭിയെ കൈക്കൊണ്ട് നീക്കി നിർത്തി അവന്റെ മുന്നിലേക്ക് കയറി നിന്നു ഇരുകൈകളും പിണച്ചു കെട്ടി. ഒന്ന് പതറിയെങ്കിലും അവളെ ഒന്ന് നോക്കി ദഹിപ്പിച്ചു രേവതി തിരിച്ചു പോയി. അഭി മധുവിനെ വല്ലാത്ത ആരാധനയോടെ നോക്കി പോയി. എന്നാൽ അവന്റെ ചോദ്യങ്ങളിൽ നിന്നും രക്ഷപെട്ടതിന്റെ സമാധാനത്തിൽ ആയിരുന്നു മധു. അവളവനെ നോക്കി നീട്ടിയൊന്ന് ചിരിച്ചു കവിളിൽ പിടിച്ചു വലിച്ചു കട്ടിലിനടുത്തേക്ക് നടന്നു. എന്നിട്ട് ടേബിളിൽ ഇരിക്കുന്ന MT യുടെ  നാലുകെട്ട് എടുത്തുവച്ചു വായിക്കാൻ തുടങ്ങി. " വല്ലാത്തൊരു പെണ്ണ്  തന്നെ... " അഭി മനസ്സിൽ ഓർത്തു. എങ്കിലും അവളുത്തരം തരാൻ മടിച്ച ചോദ്യം അവൻ മറന്നിട്ടുണ്ടായിരുന്നില്ല. അതിപ്പോഴും ഒരു ചോദ്യചിഹ്നമായി ഉള്ളിൽ കിടപ്പുണ്ട്. ************* ലക്ഷ്മി ജെവല്ലേഴ്‌സ് എന്നെഴുതിയ വലിയ സ്ഥാപനത്തിന് മുന്നിൽ സഞ്ജുവിന്റെ കാർ വന്നു നിന്നു. ഫോർമൽ വെയറിൽ അതിൽ നിന്നിറങങ്ങിയവൻ അകത്തേക്ക് കയറി. സ്റ്റാഫ്‌ മുഴുവൻ ഭയത്തോടെയും ബഹുമാനത്തോടെയും അവനെക്കണ്ടു തലകുനിച്ചു . സഞ്ജു എല്ലാവരെയും ഒന്ന് നോക്കി ഓഫീസ് റൂമിലേക്ക് കയറി. അവിടിരിക്കുന്ന മാധവൻ കയറി വരുന്നവനെ കണ്ടതും ദേഷ്യത്തിൽ പല്ല് ഞെരിച്ചു. " സഞ്ജു... എന്തായിത്? " ഒരു കെട്ട് പേപ്പർ അവന്റെ മുന്നിലേക്ക് വലിച്ചെറിഞ്ഞു മാധവൻ ചീറി. " അത് അച്ഛാ...ഞാൻ... " സഞ്ജു മുന്നിലുള്ള കസേരയിലേക്കിരുന്ന് വാക്കുകൾക്കായി പരതി. " നിന്നോട് ഞാൻ ആയിരം വട്ടം പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട് അനാവശ്യമായി പൈസ ചിലവാക്കുന്നത് നിർത്താൻ. ചില്ലറ കാശിന്റെ തീരുമറിയല്ല നീ ചെയ്തു വെച്ചിരിക്കുന്നത്. കോടികളാണ് കോടികൾ." മാധവൻ മുഷ്ടി ചുരുട്ടി ടേബിളിൽ അടിച്ചു. സഞ്ജു ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. ഇത്രകാലം അച്ഛൻ തരുന്നത് മാത്രം വാങ്ങി പോവാറായിരുന്നു സഞ്ജുവിന്റെ പതിവ്. അന്ന് കാര്യങ്ങൾ നോക്കിയിരുന്നത് മുത്തശ്ശനും അഭിയുമായിരുന്നത്കൊണ്ട് അവന് പ്രത്യേകിച്ച് റോൾ ഇല്ലായിരുന്നു. അഭി കണക്കുകളിൽ അത്രയും അഗ്രകന്യനാണ്. അവനെ വെട്ടിച്ചു ഒരു രൂപ പോലും മറിക്കാൻ പറ്റുമായിരുന്നില്ല. ഇതിപ്പോൾ കൂട്ടുകാരുമായൊരു റിസോർട് വാങ്ങാൻ പ്ലാൻ ചെയ്തിട്ടുണ്ട് അതിനു വേണ്ടി മറിച്ചതാണ്. നേരിട്ട് ചോദിച്ചാൽ മാധവൻ തരില്ലെന്നവനു ഉറപ്പായിരുന്നു. " സഞ്ജു....നീ കരുതുന്ന പോലെയല്ല.. ഇതിനോക്കെ കണക്ക് ബോധിപ്പിക്കേണ്ടി വരും, ഒന്നും നമ്മുടെ പേരിലായിട്ടില്ലെന്ന് ഓർത്തോ നീ. അഭിമന്യു എങ്ങാനും വീണ്ടും അക്കൗണ്ട്സ് കൈകാര്യം ചെയ്താൽ നീയും ഞാനും അടക്കം എല്ലാവരും ഉത്തരം പറയേണ്ടി വരും. എന്ത് ചെയ്തിട്ടാണെങ്കിലും ഈ പണം നീ തിരിച്ചു തന്നെ പറ്റു..." " അച്ഛാ... അതിന് ആ രോഗി ഇനി അക്കൗണ്ട്സ് നോക്കാനൊന്നും പോകുന്നില്ല... ഒരു വർഷം കാത്തിരുന്നാൽ ഇതെല്ലാം നമ്മുടെ പേരിലാവില്ലേ, പിന്നെന്താ കുഴപ്പം." സഞ്ജു അലസമായി പറഞ്ഞു. " എനിക്ക് നിന്റെ ന്യായങ്ങളൊന്നും കേൾക്കണ്ട സഞ്ജു ... ഒരാഴ്ചക്കുള്ളിൽ നീ മറിച്ച പണം എനിക്ക് കിട്ടിയിരിക്കണം.. " മാധവൻ അത്രയും കോപത്തിൽ പറഞ്ഞു. സഞ്ജു അതിന് തലയാട്ടി എണീറ്റു. " കോപ്പ്... " അവൻ പിറുപിറുത്തു. ഒരു സിഗരറ്റ് പുകക്കാമെന്നോർത്ത് പുറത്തേക്ക്  പോകാൻ ഒരുങ്ങുമ്പോഴാണ്  സെയിൽസ് ഗേൾസിനിടയിലേക്ക് സഞ്ജുവിന്റെ കണ്ണ് പോകുന്നത്. അതിൽ യൂണിഫോം സാരിയുടുത്തു നീളമുള്ള ചുരുണ്ടമുടി പിന്നിയിട്ട കറുത്തപൊട്ടു മാത്രമിട്ട ചെറിയൊരു പെൺകുട്ടിയിൽ അവന്റെ നോട്ടം പോയി നിന്നു. അവൻ വല്ലാത്തൊരു ആവേശത്തിൽ അവളെ തുറിച്ചു നോക്കി. അവന്റെ നോട്ടം കണ്ടതും അവൾ പെട്ടന്ന് കണ്ണിമവെട്ടിച്ചു തിരിഞ്ഞു. അവൾക്കടുത്തുള്ള പെൺകുട്ടി അവളുടെ തോളിൽ ഒരു അടികൊടുക്കുന്നതും എന്തോ പറയുകയും ചെയ്തപ്പോൾ അവൾ ചെറുതായൊന്നു പുഞ്ചിരിച്ചു. " തല്ക്കാലത്തേക്ക് പിടിച്ചു നിൽക്കാനുള്ള കാശിനുള്ളതായി... " ഭീകരമായൊരു ചിരിയോടെ സ്വയം പറഞ്ഞുകൊണ്ട് ഒളിക്കണ്ണിട്ട് നോക്കുന്നവളെ ഒന്ന് സൈറ്റ് അടിച്ചു കാണിച്ചവൻ പുറത്തേക്ക് നടന്നു.  ആരെങ്കിലും കണ്ടോ എന്ന ചിന്തയിൽ അവൾ വെപ്രാളത്തോടെ ചുറ്റും നോക്കി. സഞ്ജു പുറത്തിറങ്ങി പോക്കറ്റിൽ നിന്നൊരു സിഗരറ്റ് പാക്കറ്റ് പുറത്തെടുത്തു. അതിൽ നിന്ന് ഒന്നെടുത്തു കാർ തുറന്നു lighter എടുത്തതിനു തീ കൊളുത്തി. അതൊന്നാഞ്ഞു വലിച്ചൊരു പുക പുറത്തേക്ക് വിട്ട് ഫോൺ എടുത്തു ഒരു കാൾ  ചെയ്തു ചെവിയിലേക്ക് വച്ചു. " ജിഷ്ണു... പുതിയതൊന്നിന് എന്ത് വില കിട്ടും? " ഒരു ചെകുത്താന്റെ ഭാവത്തിൽ സഞ്ജു ചോദിച്ചു. " 25 laks!!!  അത് പറ്റില്ല. മിനിമം 50 , അതിനുള്ള മുതൽ ഉണ്ട്....."  അവരുടെ സംഭാഷണം അവിടെ പുരോഗമിക്കുമ്പോൾ ഒന്നുമറിയാതൊരു പെൺകുട്ടി  അവളുടെ ജീവിതത്തിന് മറ്റുള്ളവരിടുന്ന വിലയറിയാതെ, മറ്റൊരു മധുവാകാൻ വിധിക്കപ്പെട്ടവളാണെന്നറിയാതെ ശാന്തമായി പുഞ്ചിരിക്കുകയായിരുന്നു. ***************** നേരം വെളുത്തു മധു എണീക്കുന്നതിനു മുന്നേ എണീറ്റ് ഒരു ട്രൗസർ മാത്രമിട്ട് അഭി  മുറ്റത്തൂടെ നടക്കുകയായിരുന്നു. തലേന്ന് രാത്രി മധുവിനോട് പഴയ ഓരോ കാര്യങ്ങളൊക്കെ പറഞ്ഞു എപ്പോഴോ ആണ് ഉറങ്ങിയത്. എന്നിട്ടും പതിവ് ക്ഷീണമൊന്നും ശരീരത്തിനില്ലെന്നത് അഭിയെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തി. പത്രം വായിക്കാൻ എടുത്തുവച്ച കണ്ണട ഒന്ന് നേരെ വച്ചു മഹാദേവൻ സിറ്റൗട്ടിലേക്ക് വരുമ്പോൾ ആദ്യം കണ്ടത് അഭിയെയാണ്. അവന്റെ മുഖത്ത് കാണുന്ന പതിവില്ലാത്ത  തിളക്കവും ചുറുചുറുക്കും കണ്ടതും അയാളുടെ നെഞ്ചിൽ സഹിക്കാനാവാത്ത കുറ്റബോധം വന്ന് നിറഞ്ഞു. ഒരു വർഷം കഴിഞ്ഞു ഇതിനെയെല്ലാം അവനെങ്ങനെ അതിജീവിക്കുമെന്ന് ഓർക്കാൻപോലുമായാൾ ഭയന്നു.  " പൊള്ളൽ കുറവുണ്ടോ അഭി? " അവൻ അയാളെ കണ്ടെന്നു മനസിലായപ്പോൾ മഹാദേവൻ ചോദിച്ചു. ഇന്നലെ കിങ്ങിണി പറഞ്ഞു അഭിക്ക് പൊള്ളിയകാര്യം അയാൾ അറിഞ്ഞിരുന്നു. " കുറവുണ്ട്... ബാല എന്തോ മരുന്ന് പുരട്ടിയിരുന്നു. അത് നല്ല എഫക്റ്റീവ് ആണെന്ന് തോന്നുന്നു. " അഭി ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു. അവന്റെ മുഖത്തേക്ക് കൂടുതൽ നോക്കാനുള്ള മനസാക്ഷിക്കുത്ത് കാരണം മഹാദേവൻ വേഗം പത്രമെടുത്തുവച്ചു വായിക്കാൻ തുടങ്ങി. അഭി വീണ്ടും നടന്നു തുടങ്ങി. " മനു...... " ബാല ചിരിയോടെ വിളിച്ചു നടന്നു വരുന്നത് കണ്ടു അഭി തിരിഞ്ഞു നോക്കി. " എന്തേ? " " എനിക്ക് ഇടാനും ഉടുക്കാനും ഒന്നുമില്ല, നമുക്കൊന്ന് പുറത്തു പോയാലോ. " അവൾ പറഞ്ഞു കൊണ്ട് അഭിയുടെ അടുത്തേക്ക് വന്ന് നിന്നു. " ഇപ്പോഴോ? " അവനൊന്നു മുഖം ചുളിച്ചു മടിയോടെ ചോദിച്ചു. " അല്ല... രണ്ടു ദിവസം കഴിഞ്ഞ്. എന്റെ പൊന്ന് മനു, കുളിച്ചു മാറ്റാൻ എന്തെങ്കിലും വേണ്ടേ. ഇങ്ങനെ മടിയൻ മനുവാകാതെ വന്നേ താൻ... " അവൾ അവന്റെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു വലിച്ചു. അഭി നേരെയവളുടെ തോളിലൂടെ കയ്യിട്ടു. " നിനക്ക് വൈകീട്ട് കുളിച്ചാൽ പോരെ... " അവനത് ചോദിച്ചതും മധു രണ്ട് കണ്ണും ഉരുട്ടിയവനെ നോക്കി പേടിപ്പിച്ചു. " ഓ.... മതി പേടിപ്പിച്ചത് ആ കണ്ണിങ് ചാടി വരും... നമുക്ക് പോയി വരാം.. " " വേഗം വേണം, വന്നിട്ട് കുറച്ചു റൂം ക്ലീനിങ് പരിപാടിയുണ്ട്.." ബാല പല്ലിളിച്ചു പറഞ്ഞു. " കുറച്ചു സമാധാനം? " അഭി അവളുടെ നെറ്റിയിൽ ഒന്ന് കുത്തി. " ഇല്ല... തരില്ല... മര്യാദക്ക് പറഞ്ഞത് കേട്ടോ ഇല്ലെങ്കിൽ ഞാൻ ഇടിച്ചു പരത്തി കളയും." അഭിയവളുടെ തോളിൽ നിന്നും കയ്യെടുത്തു കൂപ്പി കാണിച്ചു. മഹാദേവൻ പത്രം വായന നീർത്തി അവരെ രണ്ടു പേരെയും ഒന്ന് നോക്കി. അസാധ്യ ചേർച്ചയുള്ള രണ്ടുപേർ. രൂപം കൊണ്ടു മാത്രമല്ല. അവരുടെ സംസാരം, body language.. എല്ലാം നന്നായി  ചേരുന്ന ഒരു ആണും പെണ്ണും. അഭിക്ക് ഇങ്ങനെയൊക്കെ സംസാരിക്കാൻ കഴിയുമോ എന്ന് പോലുമയാൾ ചിന്തിച്ചു. ഇതൊരു നാടകം ആയിരുന്നില്ലെകിൽ  ഇതൊക്കെ കണ്ട് അച്ഛന്റെയും ലക്ഷ്മിയുടെയും ആത്മക്കൾ ഒരുപാട് സന്തോഷിച്ചേനെ.... ഇന്നിപ്പോൾ അവരിതെല്ലാം കണ്ട് നീറുകയായിരിക്കും. അയാളൊന്ന് നെടുവീർപ്പിട്ടു വീണ്ടും വായനയിലേക്ക് മുഴുകി. മധു അഭിയേയും വലിച്ചു അകത്തേക്ക് നടന്നു. അഭി കുളിച്ചു റെഡി ആയി വന്നു. അപ്പോഴും മധു  കട്ടിലിൽ ഇരിപ്പുണ്ട്. " പോവണ്ടേ? " ടവൽ വച്ചു തല തോർത്തി അവൾക്കടുത്തേക്ക് വന്ന് അഭി ചോദിച്ചു. " ഈ നൈറ്റി ഇട്ടിട്ടോ? " അവൾ മുഖം വീർപ്പിച്ചു. അവനൊന്നു ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പുറത്തുപോയി. തിരിച്ചു വന്നപ്പോൾ കയ്യിലൊരു സാരിയുണ്ടായിരുന്നു. " അമ്മേടതാണ്... ബ്ലൗസ് ഇട്ട് നോക്ക്, പാകമാവോന്ന് " അഭിയത് അവൾക്ക് നേരെ നീട്ടി. ഇപ്പോൾ ആ മുഖമൊന്നു തെളിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. മധു അതുമെടുത്തു ബാത്‌റൂമിലേക്കോടി. കുറച്ചു നേരം കഴിഞ്ഞു ഇറങ്ങിയപ്പോഴേക്കും അഭി ഡ്രസ്സ്‌ മാറ്റി ഒരുക്കമൊക്കെ കഴിഞ്ഞു നിൽപ്പുണ്ട്. ബ്ലൗസും പാവാടയും ധരിച്ചിറങ്ങി വരുന്നവളെ കണ്ടു അഭി മിഴിച്ചു നിന്നു. മുഖത്തും ശരീരത്തിലുമായി വെള്ളത്തുള്ളികൾ പറ്റിപ്പിടിച്ചു നിൽക്കുന്നു. വല്ലാത്തൊരു വശ്യതയും വഴക്കവും അവളുടെ ശരീരത്തിനുണ്ടായിരുന്നു. " മനു ഇതൊന്ന് ഇട്ട് തരാമോ? " അവൾ അവന്റെ മുന്നിൽ ചെന്ന് തിരിഞ്ഞു നിന്നു. ഇട്ടിരിക്കുന്ന ബ്ലൗസിന്റെ ഹൂക്സ് എല്ലാം തുറന്നു കിടക്കുകയായിരുന്നു. " ഞാനോ? " " അല്ലാതെ പിന്നെ ഞാനോ? എന്നെ കൊണ്ട് പറ്റുമായിരുന്നേൽ ഞാൻ തന്നോട് പറയോ? " അവൾ തലതിരിച്ചു നോക്കി പുരികം ചുളിച്ചു. അഭി ഒന്ന് മൂളി. അവന്റെ കയ്യൊക്കെ വിറക്കുന്നു പോലെ തോന്നി. അബി പതുക്കെ ഓരോ ഹൂക് ആയി ഇട്ടു തുടങ്ങി. അഭിയുടെ ഹൃദയം പുറത്തേക്ക് വരും വിധം ഇടിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. മുഴുവൻ ഇട്ട് തീരുംവരെ അഭി ശ്വാസം വിട്ടില്ല. മധു യാതൊരു കൂസലുമില്ലാതെ ഏതോ ഒരു പാട്ട് മൂളിക്കൊണ്ട് നിൽക്കുകയായിരുന്നു. " ദേ കഴിഞ്ഞു... ഇനി ബാല സാരി ഉടുക്കണ്ട.. ഉടുക്കുവാണെങ്കിൽ തന്നെ ഇമ്മാതിരി ബ്ലൗസ് തയ്പ്പിക്കണ്ട.... " അഭി ആഞ്ഞു ശ്വാസം വലിച്ചു പറഞ്ഞു. " അതിന് ഞാൻ ഇങ്ങനെ തയ്പ്പിക്കാറില്ല.ഇതിപ്പോ അമ്മെടതല്ലേ... " അവന്റെ അവസ്ഥ തിരിച്ചറിഞ്ഞിട്ടെന്ന പോലെ വാ പൊത്തി മധു പതുക്കെ ചിരിച്ചു. മധു സാരി നിവർത്തി. ആകാശനീലയിൽ മഞ്ഞ പൂക്കളുള്ള നല്ലൊരു കോട്ടൺ സാരിയായിരുന്നത്. അവൾ നിമിഷ നേരംകൊണ്ടത് ഉടുത്തു. തല നനക്കാത്തത് കൊണ്ട് മുഴുവൻ ചീകി പോണിറ്റൈൽ കെട്ടി. നെറ്റിയിൽ ഒരു പൊട്ടും ചുണ്ടിൽ red brown മിക്സ്‌ ആയ ലിപ്സ്റ്റിക്കും ഇട്ട് അഭിക്ക് നേരെ തിരിഞ്ഞു. " പോവാം... " മധു പറഞ്ഞു. എന്നാൽ അഭിയവളെ കണ്ണിമവെട്ടാതെ നോക്കിക്കൊണ്ട് നിൽക്കുകയായിരുന്നു. " ഞാൻ... ഞാൻ ബാലയുടെയൊരു  ഫോട്ടോ എടുത്തോട്ടെ? " അഭി ഒരു മടിയോടെ ചോദിച്ചു. മധു സന്തോഷത്തോടെ തലയാട്ടി. ഇതിനു മുന്നേ ഒരാള് പോലും ചോദിക്കാത്തൊരു ചോദ്യമായിരുന്നു അവൾക്കത്. സ്വന്തമായിട്ട് ഒരു ഫോട്ടോ തനിക്കുണ്ടോ എന്നുപോലും ആ പെണ്ണിനറിയില്ല. അഭി അവളെ ജനലിനടുത്തേക്ക് നിർത്തി ഒന്ന് രണ്ട് ഫോട്ടോ എടുത്തു. എങ്ങനെ പോസ് ചെയ്യണമെന്നൊന്നും അറിയില്ലെങ്കിലും പറ്റും വിധം ചിരിച്ചങ്ങു നിന്ന് കൊടുത്തു. അത് കാണിച്ചു കൊടുത്തപ്പോൾ മധുവിനുണ്ടായ സന്തോഷം ചെറുതൊന്നുമായിരുന്നില്ല. രണ്ടു പേരും റൂമിൽ നിന്നിറങ്ങി വാതിലിൽ താക്കോലിട്ട് പൂട്ടി മുറ്റത്തേക്കിറങ്ങി. സാരി ഉടുത്തു കയറാൻ പറ്റാത്തത് കൊണ്ട് അഭി പതിവുപോലെ അവളെ ബൈക്കിൽ കയറ്റി ഇരുത്തി. ടെക്സ്റ്റെയിൽസിൽ എത്തി പാർക്കിങ്ങിൽ വണ്ടി ഇട്ടിട്ട് അവിടുന്നും അവളെ  അഭി ഇറക്കി വച്ചു. മധു കൊച്ചു കുട്ടികളെ പോലെ അവന്റെ കയ്യിൽ തൂങ്ങി.  അവളെ സംബന്ധിച്ച് എല്ലാം പുതിയതായിരുന്നു. പുതിയ മനുഷ്യർ പുതിയ സ്ഥലങ്ങൾ പുതിയ വേഷങ്ങൾ എന്തിനേറെ അവൾ ശ്വസിക്കുന്ന വായുപോലും പുതിയതായിരുന്നു. വർഷങ്ങൾ ചിറക് കെട്ടിയിട്ട പക്ഷി മോചിപ്പിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ പറന്നുയരുന്ന പോലെ മധുവും പറന്നു നടന്നു. ആ സന്തോഷവും ആശ്ചര്യവും നിറഞ്ഞ മുഖവും പ്രവർത്തികളും അഭി കൗതുകത്തോടെ നോക്കി കണ്ടു. തനിക്കറിയാത്ത എന്തൊക്കെയോ അവളുടെ മനസ്സിൽ ഉണ്ടെന്ന് അഭിക്ക് ഉറപ്പായിരുന്നു. ഇനി അവനത് ചോദിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ചില്ല അവളായിട്ട് പറയും വരെ അവൻ കാത്തിരിക്കാൻ തയ്യാറായിരുന്നു.... തുടരും.

മണ്ണാർശാല ശ്രീ നാഗരാജാ ക്ഷേത്രം #മണ്ണാറാശാല നാഗരാജാവ് #നാഗദൈവങ്ങൾ🙏നാഗരാജാവ് #🙏നാഗരാജാവ് #കാവൽ നാഗം. #📔 കഥ