ദേവോദയം🧡💛 Part-43 "പല്ലവി.. മോളെ.. നീ എന്തെങ്കിലും ഒന്ന് കഴിക്ക്.... ഇങ്ങനെ ഇരിക്കാതെ..." കരഞ്ഞു തളർന്നു വീർത്ത കൺപോളകളുമായി ഇരിക്കുന്ന പല്ലവിയുടെ അപ്പുറത്തും ഇപ്പുറത്തുമായി ദേവിന്റെ അമ്മയും തേജസിന്റെ അമ്മയും ഇരുന്നു.. അടക്കവും മറ്റു ചടങ്ങുകളും എല്ലാം കഴിഞ്ഞു ഒരു റൂമിൽ ആയി ഒറ്റയ്ക്ക് ഇരിക്കുക ആയിരുന്നു പല്ലവി... അമ്മ മറ്റൊരു മുറിയിൽ ഇരിപ്പുണ്ട്.. ബന്ധുക്കളും മറ്റുള്ളവരും കുറച്ചു കുറച്ചായി കുറഞ്ഞു വരുന്നുണ്ട്.... സമയം രാത്രി 8 മണി കഴിഞ്ഞിരുന്നു... ദേവിന്റെ അമ്മയുടെ കയ്യിൽ ഒരു പാത്രത്തിൽ കുറച്ചു കഞ്ഞിയുണ്ട്... പല്ലവിയ്ക്കായി.... അവളാണെൽ കരഞ്ഞു കരഞ്ഞു ആകെ തളർന്നു ഇരിക്കുകയാണ്.... "എ.. എനിക്ക് വേ..ണ്ട "😭 കരഞ്ഞു കൊണ്ട് തന്നെയാണ് അവളത് പറഞ്ഞത്.... "ആന്റി... ഞാൻ കൊടുക്കാം...." കരഞ്ഞു ചുമന്ന കണ്ണുകളോടെ രുദ്രയും പുറകെ തേജസും ദേവും മുറിയിലേക്ക് കയറി വന്നു.... ഇത്രയും നേരം രുദ്ര മനസ്സിൽ അടക്കി പിടിച്ച സങ്കടങ്ങളെല്ലാം ദേവിനെയും തേജസിനെയും കെട്ടിപിടിച്ചു കരഞ്ഞു തീർക്കുക ആയിരുന്നു എന്ന് അവന്റെ കോലം കണ്ടാൽ ഒറ്റ നോട്ടത്തിൽ തിരിച്ചറിയാം..... ദേവിന്റെയും തേജസിന്റെയും അവസ്ഥ ഏതാണ്ട് അങ്ങനെ തന്നെയാണ്..അവർക്ക് അത് രുദ്രയുടെ അച്ഛനല്ല... അവർക്കും അദ്ദേഹം അച്ഛൻ ആയിരുന്നു.... അവന്മാർ അകത്തേക്ക് കയറി വന്നതും അമ്മമാർ രണ്ടും ബെഡിൽ നിന്ന് എണീറ്റു മാറി കൊടുത്തു... രുദ്ര അമ്മയുടെ കയ്യിൽ നിന്ന് കഞ്ഞി വാങ്ങി പല്ലവിയുടെ അടുത്തിരുന്നു... അവനെന്തെങ്കിലും പറയുന്നതിന് മുൻപ് തന്നെ പല്ലവി അവനെ അടക്കി കെട്ടിപിടിച്ചു.. ഉറക്കെ ഉറക്കെ പൊട്ടിക്കരഞ്ഞു... "ഏട്ടാ... ഏട്ടാ നമ്മുടെ...."😭😭 കരച്ചിലിന്റെ ഏങ്ങലടി ശബ്ദം കാരണം അവളുടെ വാക്കുകൾ മുറിഞ്ഞു പോയികൊണ്ടിരുന്നു... അവനും അവളെ തന്നോട് ചേർത്ത് പിടിച്ചു കെട്ടിപിടിച്ചു.... അവിടെ ആ കാഴ്ച കണ്ട് നിന്ന എല്ലാവരുടെയും കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു... അതോടൊപ്പം രുദ്ര തിരിച്ചറിയുകയായിരുന്നു മുന്നിലിരിക്കുന്നവൾക്ക് ഇനി താനാണ് അച്ഛനും ഏട്ടനും എല്ലാമെന്ന്... ഇനി അവൾക്ക് കൂടുതൽ താങ്ങേകി സംരക്ഷിക്കേണ്ടത് തന്റെ ഉത്തരവാദിത്വം ആണെന്ന്....ഒരിക്കലും ഓടി ഒളിക്കാൻ കഴിയാത്ത ഒരു ഉത്തരവാദിത്വം... അവൻ അതിൽ പരാജയപ്പെട്ടാൽ മറ്റൊരു ലോകത്തേക്ക് യാത്രയായ അച്ഛനും മറ്റൊരു മുറിയിൽ ഇരുന്നു തനിക്കുണ്ടായ തീരാനഷ്ട്ടത്തെ ഓർത്തു വെമ്പി കരയുന്ന അമ്മയും തന്നോട് പൊറുക്കില്ല എന്നവൻ ഓർത്തു..... അവളുടെ വിദ്യാഭ്യാസം, ഗിറ്റാറിസ്റ്റ് എന്ന സ്വപ്നം, നഴ്സിംഗ് പഠനം, ജോലി, വിവാഹം, ജീവിതം.. ഇതെല്ലാം ഇനി തന്റെ കൈപിടിയിൽ ആണെന്നവൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.... അവനും ദേവും ചേർന്ന് അവളെ സമാധാനിപ്പിച്ചു ഭക്ഷണം കഴിപ്പിച്ചു... തേജസ്‌ ഒരു കാഴ്ചകാരനായി നിന്നു... 🌜🌛🌜🌛🌜🌛🌜🌛🌜🌛 വീണ്ടും മാസങ്ങൾ കടന്നു പോയി... അച്ഛന്റെ മരണ ശേഷമുള്ള ചടങ്ങുകൾ എല്ലാം നന്നായി നടന്നു... അച്ഛൻ മരിച്ചു എന്നുള്ളത് അംഗീകരിക്കാൻ ആ കുടുംബത്തിനോ അവിടുള്ള ആൾക്കാർക്കോ കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല... പല്ലവിയും രുദ്രയും വീണ്ടും പഠനത്തിൽ ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു..ഒരുവിധം വിജയിച്ചു... അതിൽ വലിയൊരു പങ്ക് തേജസിനും ദേവിനും ഉണ്ട്... അങ്ങനെ പല്ലവി +2 കഴിഞ്ഞിറങ്ങി.. നഴ്സിംഗ് പഠിക്കാൻ അവിടെ അടുത്ത് ഉള്ള കോളേജിൽ തന്നെ അഡ്മിഷൻ എടുത്തു... അവളുടെ കോളേജിന്റെ അടുത്ത് നിന്ന് 5 km ഉള്ളു അവന്മാരുടെ കോളേജ്... അവൾക്ക് ഹോസ്റ്റൽ ലൈഫ് എക്സ്പീരിയൻസ് ചെയ്യണം എന്നുണ്ട് എങ്കിലും അമ്മ വീട്ടിൽ ഒറ്റയ്ക്ക് ആവില്ലേ എന്ന് കരുതി വേണ്ടെന്ന് വെച്ചു.... രുദ്ര വീട്ടിൽ ഉണ്ടാവും എങ്കിലും കൂടുതൽ സമയവും അവൻ പുറത്ത് ആവില്ലേ? അതുകൊണ്ട് അത് തന്നെയാ നല്ലതെന്ന് അവൾക്ക് തോന്നി.. അങ്ങനെ ഇന്നാണ് അവളുടെ ഫസ്റ്റ് ഡേ....രുദ്ര തന്നെ രാവിലെ അവളെ കോളേജിൽ ഡ്രോപ്പ് ചെയ്തു... എന്നിട്ട് അവൻ കോളേജിലേക്ക് പോയി.. പല്ലവി ആദ്യമായി ആ കോളേജ് കവാടം കടന്നു അകത്തെത്തി.... ചുറ്റും നോക്കി.. തിക്കി തിരക്കി കുറെ ആളുകൾ പായുന്നുണ്ട്.. അവളെ പോലുള്ള ഫസ്റ്റ് ഇയർസ് ആണെന്ന് ഒറ്റ നോട്ടത്തിൽ അറിയാൻ കഴിയും.. ചിലർ വെപ്രാളം പിടിച്ചും.. ചിലർ പേടിച്ചരണ്ട മുഖത്തോടെയും ചിലർ വന്നു പെട്ടു എന്ന മുഖഭാവത്തോടെയും ഒക്കെ പായുന്നുണ്ട്.... ചിലർക്ക് ആണെങ്കിൽ മുഖത്ത് എക്സൈറ്റ്മെന്റും ക്യൂരിയോസിറ്റിയുമാണ്... പല്ലവിയുടേത് പോലെ... തന്റെ സ്വപ്നം യാഥാർഥ്യമാകാൻ പോകുന്നതിന്റെ എല്ലാ സന്തോഷവും അവൾക്കുണ്ട്.... "എസ്ക്യൂസ്‌ മീ " ഒരു പെൺകുട്ടിയുടെ ശബ്ദം പിന്നിൽ കേട്ടതും അവൾ തിരിഞ്ഞു നോക്കി... നല്ല മെലിഞ്ഞു നീളമുള്ള പെൺകുട്ടി.. വിടർന്ന അവളുടെ കണ്ണുകൾ ആ മുഖത്തിന്‌ ഒരു പ്രേത്യേക ഭംഗി നൽകി...വടിവൊത്ത പിരുകങ്ങൾ... ചുണ്ടിന് കുറച്ചു താഴെയായി ഒരു മറുക്.... പല്ലവി നോക്കിയപ്പോൾ കണ്ടത് മൊത്തത്തിൽ കൺഫ്യൂസ്ഡ് ആയി നിൽക്കുന്ന പെൺകുട്ടിയെ ആണ്... അവൾ ഈ നാട്ടിൽ പുതിയത് ആണെന്ന് തോന്നുന്നു... അതിന്റെതായ പരിചയക്കുറവ് അവൾക്കുണ്ട്.... "ഈ അഡ്മിനിസ്ട്രേറ്റീവ് ബ്ലോക്ക്‌ എവിടെയാ?" "അറിയില്ല... ഫസ്റ്റ് ഇയർ അല്ലെ??" "അതെ... താനോ??" "ഞാനും അതെ... എനിക്കും അവിടെക്കാ പോകണ്ടേ..ഈ ഡോക്യൂമെന്റസ് സബ്‌മിറ്റ് ചെയ്യാൻ....." "ആ.. എനിക്ക് ഐഡി കാർഡ് കൂടി വാങ്ങണം... താനും വാ... നമുക്ക് ഒരുമിച്ചു അന്വേഷിക്കാം...." അങ്ങനെ രണ്ടാളും ഓരോരുത്തരോട് ചോദിച്ചു ചോദിച്ചു അങ്ങോട്ട്‌ പോകാൻ തുടങ്ങി... "തന്റെ പേരെന്താ?" "പല്ലവി... തന്റെയോ??" "കാളിന്ദി..." "വീട് എവിടെയാ?" "കോട്ടയം.. താൻ??" "ഇവിടെ അടുത്ത... താൻ ഹോസ്റ്റലിൽ ആണോ നിക്കുന്നെ??" "അതെ... എല്ലാ വെള്ളിയും വൈകുന്നേരം വീട്ടിലേക്ക് പോകും... തിങ്കളാഴ്‌ച രാവിലെ തിരിച്ചു വരും....തനിക്കു എന്നും വീട്ടിൽ പോവാല്ലേ?" "ആഹ്.. ഞാനും ഹോസ്റ്റലിൽ നിൽക്കണമെന്ന് ഒക്കെ കരുതിയതാ.. പിന്നേ വേണ്ടെന്ന് വെച്ചു..." "അതെന്ത് പറ്റി??" "അമ്മ വീട്ടിൽ ഒറ്റയ്ക്കാ... ഏട്ടനും ക്ലാസ്സ്‌ ഒക്കെ ഉള്ളതല്ലേ? അതുകൊണ്ട് പോയി വരാന്ന് വിചാരിച്ചു...." "അച്ഛനോ??" "മരിച്ചു.... കുറച്ചു മാസമായി....അല്ല തന്റെ വീട്ടിൽ ആരൊക്കെയുണ്ട് ??" പെട്ടെന്ന് വിഷയം മാറ്റാനെന്ന പോലെ അവൾ ചോദിച്ചു... "അച്ഛൻ.. അമ്മ... ഞാൻ...." "ഒറ്റ മോളാ?" "ആഹ്മ്.. അതെ..." അവളൊന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു.. പല്ലവി തിരിച്ചും... അപ്പോഴേക്കും അവർ അന്വേഷിച്ചു നടന്ന അഡ്മിനിസ്ട്രേറ്റീവ് ബ്ലോക്ക്‌ എത്തിയിരുന്നു.... രണ്ടാളും അകത്തേക്ക് ചെന്നതും അവിടെ അത്യാവശ്യം തിരക്കുണ്ട്... പുതിയ അഡ്മിഷൻസിന്റെ വക തിരക്കാ.... അവർ തിരക്കിലൂടെ നുഴഞ്ഞു കയറി ചെന്നു... കുറച്ചു അധികം സമയം നിന്നു എങ്കിലും രണ്ടാളുടെയും ആവിശ്യങ്ങളൊക്കെ കഴിഞ്ഞു സമാധാനമായി തിരികെ നടന്നു... അഡ്മിഷന്റെ കാര്യത്തിന് വന്നപ്പോഴേ ക്ലാസ്സ് എവിടെ ആണെന്ന് അറിഞ്ഞത് കൊണ്ട് രണ്ടാൾക്കും എളുപ്പമായി... ഒരേ ക്ലാസ്സിൽ ആണവർ.... അന്ന് ഫസ്റ്റ് ഡേ ആയത് കൊണ്ട് ഒന്നും പഠിപ്പിച്ചൊന്നുമില്ല.. ജസ്റ്റ്‌ ഇൻട്രോഡക്ഷൻ സെക്ഷൻ മാത്രം... ഉച്ചയ്ക്ക് തന്നെ എല്ലാം കഴിഞ്ഞിറങ്ങി...പല്ലവി തിരികെ വീട്ടിലേക്ക് പോകുന്നതിനു മുൻപ് ഹോസ്റ്റൽ വാർഡന്റെ പെർമിഷൻ എടുത്തിട്ട് കാളിന്ദിയുടെ കൂടെ അവളുടെ റൂമിലേക്ക് പോയി.. അവൾക്ക് ഇപ്പോൾ റൂംമേറ്റ്സ് ആരൂല്ല.. അവൾ നാട്ടിൽ നിന്ന് കൊണ്ട് വന്ന സാധനങ്ങൾ ഒക്കെ അടക്കി ഒതുക്കി വെക്കാനും മറ്റുമായി ഹെല്പ് ചെയ്യാൻ പോയതാണ് പല്ലവി.... അതൊക്കെ കഴിയാൻ ഏതാണ്ട് 1 മണിക്കൂർ എടുത്തു.. എല്ലാം കഴിഞ്ഞു പല്ലവി അവളോട് യാത്ര പറഞ്ഞു ഹോസ്റ്റലിന് പുറത്ത് എത്തിയിരുന്നു...രുദ്രയെ വിളിക്കാമെന്ന് വിചാരിച്ചു എങ്കിലും അവനു ക്ലാസ്സ്‌ ഉള്ളത് കൊണ്ട് അത് വേണ്ടെന്നു വെച്ചു.. അവൾ അതിലെ വന്ന ഒരു ഓട്ടോയ്ക്ക് കൈ കാണിച്ചു.. അതിൽ കയറി വീട്ടിലേക്ക് പോയി.. വീട്ടിൽ എത്തി പൈസ കൊടുത്ത് ഓട്ടോ പോയതും അവൾ അകത്തേക്ക് പോയി.... അമ്മയോട് അന്നേ ദിവസത്തെ വിശേഷങ്ങൾ ഒക്കെ പറഞ്ഞിട്ട് ഫ്രഷ് ആവാൻ പോയി.... ഫ്രഷ് ആയി വന്നു ഫുഡ്‌ കഴിച്ചിട്ട് കുറച്ചു നേരം റെസ്റ്റ് എടുത്തു.... ഗിറ്റാറിന്റെ ക്ലാസ്സ്‌ ഉള്ളതിനാൽ അവൾക്ക് ഇനി അങ്ങോട്ട് പോണം.. തിരിച്ചു രുദ്ര ചെന്നു വിളിച്ചോണ്ട് വന്നോളും.... അങ്ങനെ അവളതിനും പോയി... 🌜🌛🌜🌛🌜🌛🌜🌛🌜🌛 "എങ്ങനെ ഉണ്ട് കോളേജ് ഫസ്റ്റ് ഡേ??" തിരിച്ചുള്ള യാത്രയിൽ രുദ്ര ചോദിച്ചു.. പുറകിൽ അവനെയും കെട്ടിപിടിച്ചു പുറത്തു തല ചായ്ച്ചു ഇരിക്കുകയാണ് പല്ലവി.... "മ്മ്... ഇതുവരെ എല്ലാം ഓക്കേ ആണ്...." "ടീച്ചേർസ് ഒക്കെ എങ്ങനെ ഉണ്ട്? നല്ല പെരുമാറ്റം ആണോ??" "ആഹ്.. അങ്ങനെ പ്രശ്നം ഒന്നും ഇല്ല..." "സീനിയർസോ?" "സീനിയർസിന്റെ റാഗിങ് ഒന്നും ഞാൻ എവിടെയും കണ്ടില്ല... ആ രീതിയ്ക്ക് അതും ഓക്കേ ആണ്...." "പുതിയ ഫ്രണ്ട്‌സ് ഒക്കെ ആയോ??" "ആ ഒരാളുണ്ട്... കാളിന്ദി.... കോട്ടയത്താ വീട്... നല്ല കമ്പനി ആണ് " "കോട്ടയത്തു നിന്നോ? അപ്പൊ ഹോസ്റ്റലിൽ ആണോ??" "അതെ.. പാവം ഒറ്റയ്ക്കാ.. ഇതുവരെ റൂംമേറ്റ്സ് ആരെയും കിട്ടിയില്ല എന്ന്...." "നീ പോകുന്നോ?" "ഏയ്‌ ഞാനില്ല.... എനിക്ക് ഏട്ടന്റേം അമ്മേടേം കൂടെ നിൽക്കണമെന്ന..." "അതെനിക്ക് അറിയാലോ " എന്നും പറഞ്ഞു രുദ്ര ഒന്ന് ചിരിച്ചു..... രണ്ടാളും യാത്ര തുടർന്നു..... തുടരും... 🌜❤️🌛 😌 #💞 നിനക്കായ് #📙 നോവൽ #💞 പ്രണയകഥകൾ