#📙 നോവൽ - മുറ ചെറുക്കൻ..... 🔻ഭാഗം _58 ✍️ രചന - Aysha akbar വരുന്നില്ലേ...... അന്തം വിട്ട് കൊണ്ട് അവിടെ തന്നെ നിന്നിരുന്ന മീനുവിമേ നോക്കി ഗായത്രി ചോദിച്ചതും മീനു പെട്ടെന്ന് അവർക്ക് പിറകെ നടന്നു തുടങ്ങി....... ദേ..... കണ്ടോ..... ആ ഒരു വശം മുഴുവൻ വാഴ ത്തോട്ടമായിരുന്നു...... ശങ്കരേട്ടൻ വാഴ നനക്കാൻ വെള്ളം തുറന്ന് വിടുമ്പോൾ ഞങ്ങളെല്ലാവരും കൂടി ഓടിയങ് ചെല്ലും........ കുറച്ചു നടന്നപ്പുറത്തെക്ക് ചൂണ്ടി ഗായത്രിയത് പറയുമ്പോൾ അവരുടെ കണ്ണുകളിൽ ഓർമ്മകൾ കത്തി നിന്നിരുന്നു...... മീനു ഒന്നവിടേക്ക് നോക്കി.... അവിടെയൊരു വീടാണിപ്പോ ഉള്ളത്.. അവൾ വീണ്ടും ഗായത്രിയെ യൊന്നു നോക്കി...... ആ കണ്ണുകളിൽ എവിടെയോ നഷ്ടത്തിന്റെ. നീരുറവ പൊടിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്..... അവരിൽ നിന്ന് ഇന്ന് വരെ കാണാത്ത ആ ഭാവം അവളെയേറെ അത്ഭുത പ്പെടുത്തിയിരുന്നു...... വീണ്ടും നടക്കുന്നിടത്തെല്ലാം ഗായത്രിക്ക് ഓർമ്മകൾ കുന്ന് കൂടി കിടന്നു..... മീനു അവർക്കൊപ്പം എല്ലാം കേട്ടെന്ന പോലങ്ങനെ നടക്കുമ്പോഴാണ് നീ ഗായത്രി യേ പോലെയാണെന്ന് മുത്തശ്ശി പറയാറുള്ളത് അവളോർത്തെടുത്തത്.... വാ തോരാതെ സംസാരിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്ന താനും അഹങ്കാരം പിടിച്ചു മുഖം കൂർപ്പിച്ചു നിൽക്കുന്ന അവരും എവിടെ കിടക്കുന്നു വെന്ന് പുച്ഛത്തോടെ യോർത്തിട്ടുണ്ട് അപ്പോഴെല്ലാം.... അത്‌ പറഞ്ഞതിന് മുത്തശ്ശിയോട് മുഖം കൂർപ്പിച്ചിരുന്നിട്ടുണ്ട്.... എന്നാൽ.... ഇന്നാ വാക്കുകൾ ശെരിയെന്നു മനസ്സ് സമ്മതിക്കുന്നു.... അവരുടെ കൈ കൊണ്ടുള്ള ആംഗ്യങ്ങൾ പോലും തന്റെത് പോലെ അവൾക്ക് തോന്നി...... രണ്ട് പേരും സംസാര പ്രിയരായത് കൊണ്ട് തന്നെ രണ്ട് പേർക്കും പരസ്പരം ബുദ്ധിമുട്ട് തോന്നിയില്ല........ ഗായത്രി പണ്ടത്തെ ഓർമ്മകൾ ചികഞ്ഞെടുക്കുമ്പോൾ ഇന്നത്തെ അവിടെയുള്ള മാറ്റത്തെ മീനാക്ഷി അവർക്ക് പറഞ്ഞു കൊടുത്തു..... രണ്ട് കാല ഘട്ടങ്ങളായി അവരങ്ങനെ സഞ്ചരിച്ചു....... അമ്പല നടയിലെത്തിയപ്പോൾ എന്തിനോ ഗായത്രിയുടെ കണ്ണുകളൊന്ന് നനഞ്ഞു...... എന്ത്‌ പ്രാർത്ഥിക്കണമെന്ന് അവർ മറന്നു പോയിരുന്നു...... ഇഷാനി യുടെ മനസ്സ് മാറ്റാൻ വേണ്ടിയാണ് താൻ വന്നത്...... എന്നാൽ അവളിത്രയേറെ സ്നേഹിക്കുന്ന സുന്ദരമായ ഇവിടം വിട്ട് അവൾക്കിഷ്ടമില്ലാത്ത ഇടത്തേക്ക് അവളെ താനെങ്ങനെ കൂട്ടി കൊണ്ട് പോകും..... അവർക്കറിയുന്നില്ലായിരുന്നു....... പക്ഷെ.... രവിയേട്ടൻ...... ഓർക്കും തോറും അവരുടെ ഹൃദയം വിങ്ങി..... അവർ കണ്ണുകൾ ഇറുക്കെ ചിമ്മി...... പ്രാർത്ഥനക്കിടയിൽ വേദന കൊണ്ട് ചുളിയുന്ന അവരുടെ മുഖ ഭാവം മീനു ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു..... അവരുടെ വേദനകൾ ആദ്യമായി അവളെയും നൊമ്പര പ്പെടുത്താൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു..... ചുരുങ്ങിയ സമയം കൊണ്ട് തന്നെ അച്ഛൻ എപ്പോഴും വാ തോരാതെ പറയുന്ന കുഞ്ഞനുജത്തി എന്താണെന്ന് മീനുവിന് മനസ്സിലായിരുന്നു...... അച്ഛനെപ്പോഴും അപ്പച്ചിയെ കുറിച് പറയാൻ വല്യ ഇഷ്ടമാണ്.... പണ്ടത്തെ ഓരോ കാര്യങ്ങൾ പറയുമ്പോൾ തന്നെ തനിക്ക് ദേഷ്യ വരും.... അഹങ്കാരം പിടിച്ച ഇവരുടെ മുഖം ഓർമ വരും..... എന്നാൽ ചുരുങ്ങിയ സമയം കൊണ്ട് താൻ അച്ഛന്റെ ഓർമ്മകളിലുള്ള ആ അപ്പച്ചിയിലെക്കെത്തിയെന്ന് അവൾക്ക് ബോധ്യമായിരുന്നു......... പോകാം..... പ്രാർത്ഥന കഴിഞ്ഞിറങ്ങും നേരം അതും ചോദിച്ചു കൊണ്ട് ഗായത്രി പതിയെ മീനുവിന്റെ തോളിലൊന്ന് കൈ വെച്ചതും പെട്ടെന്ന് മീനു അവരെയൊന്ന് നോക്കി..... അവളുടെ കണ്ണുകൾ എന്തിനോ പെട്ടെന്നൊന്നു നിറഞ്ഞു..... ഗായത്രിയും ഒരു നിമിഷം അവളെ നോക്കി..... അവളുടെ നിറഞ്ഞ കണ്ണുകൾ നോക്കി.... അത്‌ താൻ കാണിച്ച അടുപ്പത്തിലുള്ള സന്തോഷമാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കാൻ മാത്രം അവർ ആ പഴയ ഗായത്രിയായി മാറിയിരുന്നു.... എന്തിനോ അവരുടെ ഹൃദയവും വിങ്ങി.... കുറ്റ ബോധം കൊണ്ട് മീനുവിന്റെ കണ്ണിലേക്ക് നോക്കാൻ അവർക്ക് കഴിഞ്ഞില്ല....... ഇത്ര കാലം അവൾക്ക് കൊടുക്കേണ്ടിയിരുന്ന ഒരു അപ്പച്ചിയുടെ സ്നേഹം താൻ തടഞ്ഞു വെച്ചിരിക്കുകയായിരുന്നു.... ഗായത്രി അവളിൽ നിന്ന് കണ്ണ് വെട്ടിച്ചു അവളെ ഒന്ന് കൂടി ചേർത്ത് പിടിച്ചു നടക്കുമ്പോൾ നിറ കണ്ണുകൾ മീനുവിന്റെ കാഴ്ച മറക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു...... എടി ഗായത്രി...... അമ്പല ത്തിൽ നിന്നിറങ്ങി ആ കൽ വിളക്കിന്റെ മുമ്പിലെത്തി യപ്പോഴാണ് ആ വിളിയിലേക്ക് ഗായത്രി യൊന്നു തിരിഞ്ഞത്....... ഒരു മങ്ങിയ കോട്ടൺ സാരിയുടുത് തന്റെ അടുത്തേക്ക് വരുന്ന അവളുടെ കണ്ണുകളിലെ സന്തോഷം മാത്രം മതിയായിരുന്നു ഗായത്രിക്ക് അവരെ തിരിച്ചറിയാൻ...... സ്രീജേ...... നിനക്കപ്പോ ഓർമ്മയുണ്ടല്ലേ.... ഗായത്രി വിളിച്ചതും അവരതും പറഞ്ഞു ഗായത്രിയുടെ കയ്യിലൊന്ന് പിടിച്ചിരുന്നു....... ഗായത്രി നിറഞ്ഞൊന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു....... പഴയ കൂട്ടുകാരിയെ കണ്ടപ്പോൾ അവരാ പതിനാറിലേക്കോടി പ്പോയിരുന്നു....... നീയെപ്പോ വന്നു ഇങ്ങോട്ട്...... ഞാൻ രണ്ട് ദിവസമായി...... നീയോ..... ഗായത്രിയത് ചോദിച്ചതും അവരുടെ മുഖമൊന്നു മാറി..... ഞാനിവിടെ തന്നെയാടി..... ഏട്ടൻ പോയിട്ട് കൊല്ലം ഏഴായി....... അതീ പിന്നേ അവിടെ നിക്കാൻ വയ്യാത്ത അവസ്ഥയായി....... ഇങ് പോന്നു.... ഇവിടെയും സുഗണ്ടായിട്ടല്ല...... ആട്ടും തുപ്പും ചെയ്താലും സ്വന്തം ചോരയില്ലേ ന്ന് കരുതി സമാധാനിക്കാലോ..... വയസ്സിലേറെ പ്രായം തോന്നിക്കുന്ന ആ മുഖത്തെ എണ്ണ മയം ഒന്ന് തുടച്ചു കൊണ്ട് ശ്രീജ അത്‌ പറയുമ്പോൾ ഗായത്രി യുടെ ഉള്ള് വല്ലാതെ പിടഞ്ഞു...... കാരണം അവർക്കത് പുതിയ അറിവായിരുന്നു..... ഉണ്ടും ഉറങ്ങിയും ഒപ്പം കഴിഞ്ഞാവരാണ്....... താനാണല്ലോ എല്ലാം മറന്നത്..... മക്കളോ...... ചോദിക്കുമ്പോൾ ഗായത്രിയുടെ സ്വരം വല്ലാതെ ഇടറിയിരുന്നു.... രണ്ടാളുണ്ടെടി...... മൂത്തത് പെണ്ണാ.... അവൾക്കൊരു കല്യാണം ഏതാണ്ട് ഉറച്ച പോലായിട്ടുണ്ട്..... ഇളയത് ചെക്കനാ.... അവനിപ്പോ പ്ലസ് ടു വിനു പഠിക്കുകയാ... അവനെന്തെങ്കിലും ഒന്നിനായാൽ കുറെ ബുദ്ധിമുട്ട് തീരുമായിരിക്കും..... അവരതും പറഞ്ഞു നനവോടെ ഒന്ന് പുഞ്ചിരിക്കുമ്പോൾ ആ കണ്ണുകളിൽ പ്രതീക്ഷ കത്തി നിൽക്കുന്നത് ഗായത്രി തിരിച്ചറിഞ്ഞു...... നിസ്സാര കാര്യങ്ങൾക്ക് പതം പറയുന്ന തന്നെ കുറിച് സ്വയമവരോന്നോർത്തു നോക്കി...... അപ്പൊ ജീവിതമൊക്കെ എങ്ങനെയാടി...... എത്ര ചോദിക്കേണ്ടെന്ന് കരുതിയിട്ടും ഗായത്രി ചോദിച്ചു പോയിരുന്നു..... കാരണം ഭർത്താവില്ലാതെ..... ഭർത്താവിന്റെ കണക്കറ്റ സ്വത്തുകളില്ലാതെ..... ആഡംബരങ്ങളി ല്ലാതെ എങ്ങനെ ജീവിക്കണമെന്നറിയാത്ത ഗായത്രിക്ക് അത്‌ വലിയൊരു ചോദ്യം തന്നെയായിരുന്നു..... ഞാൻ പാടത്തു പണിയുള്ളപ്പോൾ അതിനു പോകും...... പിന്നേ രണ്ട് മൂന്ന് വീടുകളിലും പണിക്ക് പോകുന്നുണ്ട്..... അങ്ങനെയൊക്കെ കഴിഞ്ഞ് പോകുന്നെടി...... മക്കളെ ഒരു കരക്കെത്തിക്കണ്ടേ..... അവരതും പറഞ്ഞൊന്ന് നെടു വീർപ്പിടുമ്പോൾ ശ്വാസം വിലങ്ങി പ്പോയിരുന്നു ഗായത്രിക്ക്..... എന്റെ കാര്യം പറഞ്ഞു നിന്നേ ഞാൻ വല്ലാതാക്കിയോ..... എന്നിട്ട് പറ നിന്റെ വിശേഷം.... രേണുവോ ബിന്ദുവോ ആരെയെങ്കിലും നീ കണ്ടിരുന്നോ പിന്നേ... ശ്രീജ വീണ്ടും അത്‌ ചോദിക്കുമ്പോഴും ഗായത്രിക്ക് ഒന്നും പറയാൻ കഴിയുന്നില്ലായിരുന്നു..... സ്വന്തം ജീവിതം കൊണ്ട് മക്കൾക്ക് വേണ്ടി വിധിയോട് പൊരുതുന്ന അവളും തന്റെ ജീവിതത്തിനു വേണ്ടി മക്കളെ ബലിയാടാക്കുന്ന താനും രണ്ട് ധ്രുവങ്ങളിലെന്ന പോൽ അകലത്തിലാണെന്ന് ഗായത്രിക്ക് തോന്നി..... അവളുടെ അവസ്ഥ അറിഞ്ഞിരുന്നെങ്കിൽ അവളെ തനിക്ക് സഹായിക്കാമായിരുന്നു ഇത് വരെ..... എന്നാൽ താനാണ് ആരോടും അടുപ്പം വെച്ചു പുലർത്താതിരുന്നത് ..... പുതിയ ജീവിതം കണ്ട് കണ്ണ് മഞ്ഞളിച്ചു ആരെ കുറിച്ചും അന്ന്വേഷിക്കാതെ എല്ലാവരിൽ നിന്നും ഒളിച്ചോടി പോയത്...... ഇപ്പൊ നഷ്ടത്തിന്റെ വക്കിലെത്തി നിൽക്കുമ്പോഴുള്ള ഈ തിരിച്ചറിവിന് പ്രത്യേകിച്ച് വിലയൊന്നുമില്ലെന്ന് അവർക്ക് സ്വയം തോന്നി...... ശ്രീജ യോട് യാത്ര പറഞ്ഞു തിരിക്കുമ്പോൾ ഗായത്രിയുടെ നെഞ്ചിലെന്തോ ഒന്ന് കനം കെട്ടി നിന്നത് അവരറിഞ്ഞിരുന്നു...... ഒന്ന് പൊട്ടി കരഞ്ഞാൽ മാത്രം അലിഞ്ഞു പോയേക്കാവുന്ന എന്തോ ഒന്ന്....... ആകെ ക്കൂടിയൊരു ശൂന്യത അവരെ പൊതിഞ്ഞു പിടിച്ചത് പോലെ........ തിരികെ വീട്ടിലെത്തുമ്പോഴും അതേ ഭാവം തന്നെയായിരുന്നു ഗായത്രിക്ക്...... ഇത്രയും സമയം എങ്ങനെ പിടിച്ചു നിന്നു മമ്മ യോടൊപ്പം...... ഇഷാനി കണ്ണിറുക്കി കൊണ്ട് മീനുവിനോടത് ചോദിക്കുമ്പോൾ മീനുവിന് എന്ത് പറയണമെന്നറിയില്ലായിരുന്നു..... ഇഷാനി ചോദിച്ചത് തമാശ രൂപത്തിലാണെങ്കിലും മീനുവിനെന്തോ കരച്ചിൽ വന്നു...... ഏറെ മോശമായി മനസ്സ് ചിത്രീകരിച്ചിരുന്ന ഒരാൾ..... വെറുപ്പിന്റെ കണ്ണിലൂടെ മാത്രം താൻ നോക്കിയിരുന്ന ഒരാൾ പെട്ടെന്ന് പ്രതീക്ഷിക്കാത്ത നേരത്ത് നമുക്ക് പ്രിയപ്പെട്ട വരായി മാറുമ്പോഴുള്ള ആ വികാരത്തെ മീനുവിന് പിടിച്ചു നിർത്താൻ കഴിയുന്നില്ലായിരുന്നു.... അവളൊരു പതിഞ്ഞ പുഞ്ചിരി മാത്രം നൽകി അവിടെ നിന്നും നടന്നത് നിറയുന്ന കണ്ണുകൾ ഇഷാനി കാണാതിരിക്കാൻ വേണ്ടി തന്നെയായിരുന്നു...... 🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷 അന്ന് തിരികെ ആ വീട്ടിലെ ത്തിയപ്പോൾ ഗായത്രിക്ക് മനസ്സ് വിങ്ങി പൊട്ടുന്നത് പോലെ തോന്നി .... എന്തൊക്കെയോ വികാരങ്ങളിൽ മനസ്സ് കുടുങ്ങി കിടക്കുകയാണ്.... അത്‌ പോലെ തന്നെ മനസ്സിലാകെ നിറഞ്ഞു നിൽക്കുന്നൊരു കുളിരുമുണ്ട്... ഇരുട്ട് അല്പാൽപ്പമായി വീണു തുടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്..... തുറന്നിട്ട ജന വാതിലിലൂടെ ഒരിളം കാറ്റ് അവരിലേക്ക് കടന്ന് വന്നു.... അവർ മുറിയിൽ നിന്നും ഒന്ന് പുറത്തെ ക്കിറങ്ങി..... ഉമ്മറത്തു അമ്മയിരുന്നു നാമം ജപിക്കുന്നുണ്ട്.. ഇഷാനി യും മീനുവും ഉമ്മറത്തെ ആ നീളൻ തിണ്ണയുടെ ഒരറ്റത്തിരുന്നു എന്തൊക്കെയോ പറയുകയും ചിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നുണ്ട്....... തനൂജയും ഗോപിയും അകത്താണ്.... ഗായത്രി പതിയെ അങ്ങോട്ട് കടന്ന് വന്നു..... അവിടെ അമ്മക്കപ്പുറം ഒരു കസേരയിരിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും അവരത് ശ്രദ്ധിക്കാതെ അപ്പുറത്തെ ആ തിണ്ണയിലിരുന്നതും പതിവിനു വിപരീതമായ കാഴ്ച ആയത് കൊണ്ട് തന്നെ മുത്തശ്ശിയും ഇഷാനിയും അമ്പരന്നിരുന്നു...... എന്നാൽ മീനുവിന് മാത്രം അതിൽ അത്ഭുത മൊന്നും തോന്നിയില്ല...... എന്തെന്നാൽ അവരിലെ അവരെ അവർ തിരിച്ചറിഞ്ഞിരിക്കുന്നു വെന്ന് ചുരുങ്ങിയ സമയം കൊണ്ട് മീനുവിന് മനസ്സിലായിരുന്നു..... അവളുടെ ചുണ്ടിൽ ഏറെ മനോഹരമായൊരു പുഞ്ചിരി വിരിഞ്ഞിരുന്നു..... ആ തിണ്ണയിലിരുന്നപ്പോൾ തന്നെ അവരിലൊരു തെളിച്ചം വന്നിരുന്നു.... കാലുകൾ രണ്ടും കൂടി തിണ്ണക്ക് മുകളിലേക്ക് കയറ്റി വെച്ചു ആ കാൽ മുട്ടുകൾ കൂട്ടി പിടിച്ചു വയൽ വരമ്പിലേക്ക് നോക്കി യിരിക്കുന്ന ഗായത്രി യെ കണ്ട മുത്തശ്ശി യുടെ കണ്ണുകളെന്തിനോ നിറഞ്ഞു....... കാരണം അവർ ഇങ്ങനെയൊരു ഗായത്രിയെ കണ്ടിട്ടുണ്ടായിരുന്നു........ ഇഷാനി അപ്പോഴും അത്ഭുതത്തിൽ തന്നെയാണ്........ കാരണം.... അവൾ ഇങ്ങനെയൊരു മമ്മയെ കണ്ടിട്ടേയില്ലായിരുന്നു............ (തുടരും) Aysha Akbar #📔 കഥ