#📙 നോവൽ - മുറ ചെറുക്കൻ...... 🔻 ഭാഗം_30 ✍️ രചന - Aysha akbar എന്തിനാടി ഇപ്പൊ തന്നെ പോകുന്നത്....... കുഴഞ്ഞ ശബ്ദത്തിൽ അതും ചോദിച്ചു കൊണ്ടോടി വന്നു മീനു ഇഷാനിയെ ചുറ്റി പിടിക്കുമ്പോൾ അവളുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞൊഴുകി..... എത്ര പിടിച്ചു നിർത്താൻ ശ്രമിച്ചിട്ടും ഇഷാനിയും കരഞ്ഞു പോയിരുന്നു...... അവർ പതിയെ അടർന്നു മാറുമ്പോൾ ഇരുവർക്കും പരസ്പരം മുഖത്തേക്ക് നോക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.... അത്രയേറെ കണ്ണ് നീർ അവരുടെ കാഴ്ചയെ മറച്ചു പിടിച്ചിരുന്നു..... സാധനങ്ങളെല്ലാം എടുത്ത് വെച്ചോ...... കട്ടിലിലിരിക്കുന്ന ബാഗ് കണ്ട് മീനുവത് ചോദിക്കുമ്പോൾ കണ്ണുകൾ അമർത്തി തുടക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു..... ഇല്ലാ...... ഇഷാനി പതിയെ പറഞ്ഞു...... മീനു കട്ടിലിൽ കിടക്കുന്ന തുണികളോരോന്നായി മടക്കി അവളുടെ ബാഗിലേക്ക് വെക്കുമ്പോൾ അവളുടെ ചുണ്ടുകൾ വിതുമ്പുന്നത് ഇഷാനി കാണുന്നുണ്ടായിരുന്നു..... അവൾക്കും ഉറക്കെ കരയാൻ തോന്നി.... താൻ പോകുന്നില്ലെന്ന് പറഞ്ഞൊരു കൊച്ചു കുട്ടിയെ പോൽ വാശി പിടിക്കാൻ തോന്നി..... പക്ഷെ..... സത്യമെന്തെന്നാൽ അതിന് പോലുമുള്ള ധൈര്യം തനിക്കില്ലെന്നതാണ്...... ഇന്നലെ കഴുകിയിട്ട ആ നീല ടോപ് എടുത്തോ നീ... അതാ തെക്കേ പുറത്തെ അയയിലല്ലേ... മീനു ഇഷാനിയോടത് പറയുമ്പോൾ ഉള്ളിലെ സങ്കടം മറച്ചു വെക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നതിന്റെ ഒരു ധൃതി വാക്കുകളിൽ കലർന്നിരുന്നു........ ഇഷാനി ഇല്ലെന്ന അർത്ഥത്തിൽ പതിയെ ന്ന് തലയാട്ടി..... എങ്കി ഞാനത്തെടുത്തിട്ട് വരാം ..... അതും പറഞ്ഞ് കൊണ്ട് മീനു അവിടെ നിന്ന് പോകുന്നത് ഒരു പക്ഷെ താൻ കാണാതെ ഒന്ന് കരയാൻ വേണ്ടി കൂടിയാണോ യെന്ന് അവൾക്ക് സംശയം തോന്നി..... നെഞ്ച് വിങ്ങുകയാണ്..... ഒരു പാറ കല്ല് കയറ്റി വെച്ചതിനേക്കാൾ ഭാരം...... അപ്പോഴാണ് മുറിക്കകത്തേക്ക് മമ്മ കയറി വന്നത്..... കൂടെ മുത്തശ്ശിയുമുണ്ട്..... കഴിഞ്ഞില്ലേ ഇത് വരെ..... ഗായത്രി അത്‌ ചോദിക്കുമ്പോൾ ഇഷാനി കേട്ടില്ലെന്ന ഭാവത്തിൽ തുണികളോരോന്ന് ഭാഗിലേക്ക് എടുത്ത് വെക്കുകയാണ്..... മനസ്സ് നിറയെ മമ്മയോടുള്ള അമർഷമാണ്..... പക്ഷെ അവരോട് എതിർത്തൊരു വാക്ക് പറയാൻ നാവ് പൊങ്ങുന്നില്ല...... മുത്തശ്ശി കണ്ട് കൊതി തീരാതെയെന്ന വണ്ണം അവളെ തന്നെ നോക്കി നിന്നു..... അവളാർക്കും മുഖം കൊടുക്കാതെ തല താഴ്ത്തി വെച്ചു തുണികൾ മടക്കുകയാണ്...... അവളുടെ മുഖത്ത് നിന്ന് തന്നോടുള്ള ദേഷ്യം ഗായത്രി വായിച്ചെടുത്തിരുന്നു..... ഇങ്ങോട്ട് വരുമ്പോൾ ഇങ്ങനെയൊന്നും അല്ലായിരുന്നു..... എന്ത്‌ പറഞ്ഞാലും ഒരു അനുസരണ യുണ്ടായിരുന്നു.... എന്നാൽ താൻ പറയുന്നതിന് ചെവി തരാതെയുള്ള അവളുടെ ഈ പെരുമാറ്റത്തിൽ ഗായത്രിക്ക് അമർഷം തോന്നിയെങ്കിലും അവരതിനെ അടക്കി പ്പിടിച്ചു....... ദേ..... ഇത് കൂടി അതിലേക്ക് വെക്ക്.... അതും പറഞ്ഞു കൊണ്ട് അവളുടെ ചുരിദാറ് കയ്യിൽ പിടിച്ചു മീനു വന്നപ്പോഴാണ് ഇഷാനി മിഴികളോന്നുയർത്തിയത്....... മീനു തന്നെ അത്‌ ബാഗിലേക്ക് വെച്ചു കൊടുത്തു....... ദേ..... ഇത് കൂടി ബാഗിലേക്ക് വെച്ചോ.. നെല്ലിക്കാ അച്ചാറാണ്..... സാരി തലപ്പ് കൊണ്ട് കയ്യിൽ പിടിച്ച കുപ്പിയോന്ന് തുടച്ചു തനൂജ അത്‌ പറഞ്ഞതും എല്ലാവരുടെയും മിഴികൾ ഒരു നിമിഷം അവളിരിലേക്ക് നീങ്ങി....... ഏയ്.... അതൊന്നും ആവശ്യമില്ല അവൾക്ക്..... വേണ്ടാ......... ഒട്ടും താല്പര്യമില്ലെന്ന വണ്ണം പെട്ടെന്നത് പറഞ്ഞത് ഗായത്രിയായിരുന്നു..... തനൂജയുടെ മുഖമാകെ മാറി... ഇഷാനി അവരെ യൊന്നു നോക്കി..... ആ കണ്ണുകളിൽ തെളിഞ്ഞു കണ്ടിരുന്ന വാത്സല്യത്തിനും സ്നേഹത്തിനും പകരമായി ഒരു തരം ദുഃഖം നിറഞ്ഞു നിന്നത് ഇഷാനിക്ക് സഹിക്കാവുന്നതിലും അപ്പൂറമായിരുന്നു...... എന്ത് കഴിക്കുമ്പോഴും വാരിക്കോരിയിട്ട് തന്ന് തന്റെ വയറു നിറക്കുന്ന ആളാണ്‌..... തന്റെ ഇഷ്ടം താൻ പോലും പറയാതെ കണ്ട് പിടിക്കുന്നവരാണ്..... താൻ കൂടുതൽ കഴിക്കുന്നത് കണ്ട് ആ നെല്ലിക്കാ അച്ചാറും അവർ തനിക്ക് വേണ്ടി വീണ്ടും ഉണ്ടാക്കിയതാണ്.... അതിന് നിഷ്കളങ്കമായ നിസ്സ്വാർത്ഥമായ അവരുടെ സ്നേഹത്തിന്റെ കൂട്ടുണ്ട്.... ഇഷാനി പതിയെ കട്ടിലിൽ നിന്നോന്നെഴുന്നേറ്റു...... എന്തിനെന്ന സംശയത്തിൽ ഗായത്രി നോക്കി നിൽക്കെ അവൾ തനൂജയുടെ കയ്യിൽ നിന്നും ആ അച്ചാറു കുപ്പി വാങ്ങിയതും അവരുടെ കണ്ണുകൾ പെട്ടെന്നൊന്നു വിടർന്നു...... അവൾ മനസ്സ് നിറഞ്ഞൊരു പുഞ്ചിരിയോടെ അവരെ ചുറ്റി പ്പിടിച്ചു.... ദീർഘമായൊരു ആലിംഗനം....... ഗായത്രി ഒരു നിമിഷമൊന്ന് ഞെട്ടി...... അവളിൽ നിന്ന് അവരതൊരിക്കലും പ്രതീക്ഷിക്കുന്നില്ലായിരുന്നു....... അവരുടെ മുഖം ദേഷ്യം കൊണ്ട് ചുവന്നെങ്കിലും മുത്തശിയും അമ്മുവും മീനുവും നിറകണ്ണുകളൊന്നൊപ്പി..... തനൂജയും അവളെ ചേർത്ത് പിടിച്ചാ മുടിയൊഴകളിലൊന്ന് തലോടി...... ഇഷാനി പതിയെ അടർന്നു മാറി കണ്ണുകൾ തുടച്ചു കൊണ്ട് ആ കുപ്പി ബാഗിലേക്ക് വെക്കുമ്പോൾ ഗായത്രി ദേഷ്യത്തോടെ അവളെ നോക്കി..... അവൾക്ക്..... അവൾക്കതീഷ്ടമാണ് ഗായത്രി......... പതിഞ്ഞ ശബ്ദത്തിൽ തനൂജ അത്‌ പറഞ്ഞതും അത്‌ തനിക്കേറ്റ അപമാനമായി ഗായത്രിക്ക് തോന്നി.... അതിനേക്കാളേറെ അവൾക്കതിഷ്ടമാണെന്നതിൽ നിന്ന് തന്റെ മകളെ തന്നെക്കാൾ നന്നായി അവർക്കറിയാമെന്ന തോന്നലും കൂടി കടന്ന് പിടിച്ചതോടെ അവളെ ഇവിടെ നിർത്തിയത് തെറ്റായി പ്പോയെന്ന് ഒരു നിമിഷം ഗായത്രിക്ക് തോന്നി പ്പോയി.... മുത്തശ്ശിക്ക് ഇഷാനിയെ യോർത്തു വല്ലാത്തൊരു അഭിമാനം തോന്നി..... സ്നേഹവും ബന്ധങ്ങളും മൂല്യങ്ങളും എത്ര മനോഹരമായി അവൾ മനസ്സിലാക്കിയെടുത്തു എന്നോർത്തു അവർക്ക് വല്ലാത്തൊരു സന്തോഷം തോന്നി.......... ഗായത്രിയുടെ നോട്ടത്തിൽ നിന്നും താൻ ചെയ്തത് മമ്മക്കോട്ടും ഇഷ്ടമായിട്ടില്ലെന്ന് ഇഷാനിക്ക് മനസ്സിലായെങ്കിൽ കൂടി അവളത് കണ്ടില്ലെന്ന് വെച്ചു..... അതിനുള്ളത് കൂടി ഇവിടെ നിന്നിറങ്ങിയാൽ തനിക്ക് തരുമായിരിക്കും...... അത്രത്തോളം അവരെ കുറിച് മോശം പറഞ്ഞല്ലേ ഇവിടെ നിർത്തി പോയത്.... എങ്കിലും സാരമില്ല...... ആ പാവത്തിന്റെ കണ്ണുകളിൽ ഒരു ഭാരം ബാക്കിയാക്കി തനിക്ക് പോകാൻ കഴിയില്ല........ ബാഗെല്ലാം എടുത്ത് വെച്ച ശേഷം അവൾക്ക് ഡ്രസ്സ്‌ മാറാനെന്ന വണ്ണം എല്ലാവരും പുറത്തേക്ക് നടക്കുമ്പോൾ ഏറ്റവും പിറകിലായി നടന്നിരുന്ന മീനുവിന്റെ കയ്യിൽ ഇഷാനിയോന്ന് പിടിച്ചു...... മീനു പെട്ടെന്ന് അവളിലേക്കൊന്ന് തിരിഞ്ഞു..... പോകും മുന്നേ എനിക്ക്..... എനിക്ക് സച്ചുവേട്ടനെ ഒന്ന് കാണണം........ പറ്റുവോ മീനു...... നിറ കണ്ണുകളാലേ ഇഷാനി യത് ചോദിക്കുമ്പോൾ ആ ശബ്ദം നന്നേ ചിലമ്പിച്ചിരുന്നു...... മീനുവിന് എങ്ങനെ അവളെ സമാധാനിപ്പിക്കണമെന്നറിയില്ലായിരുന്നു....... ഞാൻ.... ഞാൻ വിളിക്കാം.... നീ കരയാതെ..... മീനു അവളെ ചേർത്ത് പിടിച്ചു കൊണ്ടത് പറഞ്ഞവിടെ നിന്ന് നടക്കുമ്പോൾ അവളൊരു പ്രതീക്ഷയോടെ അങ്ങനെ നിന്നു..... 🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷 കുറെയേറെ നേരം ഫോൺ റിങ് ചെയ്തിട്ടും സച്ചു ഫോണെടുക്കാത്ത തിൽ മീനുവിനേറെ നിരാശ തോന്നി..... അവൾ വീണ്ടും വീണ്ടും റിങ് ചെയ്തു കൊണ്ടിരുന്നു.... അവസാനത്തെ റിങ്ങിൽ അവൻ ഫോണെടുത്തു...... സച്ചുവേട്ടാ... ഇഷാനിയെ കൊണ്ട് പോകാൻ അപ്പച്ചി വന്നിട്ടുണ്ട്...... അവള് പോകാൻ നിൽക്കുവാണ്..... മീനു ഒറ്റ ശ്വാസത്തിൽ അത്‌ പറഞ്ഞു നിർത്തിയതും അറിയാതെ ഫോൺ കയ്യിൽ നിന്നൊന്ന് തെറ്റി വീണു പോയിരുന്നു സച്ചുവിന്റെ....... ഒന്നും കേൾക്കാത്ത വിധം ചെവിയൊന്ന് കൊട്ടിയടച്ചത് പോലെ.... അത്ര നേരം ഏറേ തണുത്തു നിന്നിരുന്ന മനസ്സ് എത്ര വേഗമാണ് ചുട്ടു പഴുത്തത്...... അവൻ വേഗം കടയിൽ നിന്നിറങ്ങുമ്പോഴും മനസ്സോരു തരം നിർ വികാരതയേ പേറി...... 🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷 ഇഷാനി ഡ്രസ്സ്‌ മാറി പുറത്തേക്കിറങ്ങി..... അവളെ കാത്തെന്ന വണ്ണം ഗായത്രി ധൃതിയോടെ നിൽക്കുന്നുണ്ട്....... ആരുടേയും മുഖത്ത് നോക്കാൻ ഇഷാനിക്ക് കഴിഞ്ഞില്ല...... മുത്തശ്ശി..... ഞാൻ.... ഞാൻ പോവാ..... മൂത്തശിക്കരികിൽ നിന്ന് കൊണ്ടവൾ നിറഞ്ഞ കണ്ണുകളാലെ പുഞ്ചിരി ച്ചത് പറയുമ്പോൾ ഒരു നിമിഷം എല്ലാവരുടെയും കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു...... നിന്റെ ചിരി മറക്കാൻ ഞങ്ങൾക്കും ഒത്തിരി സമ യമെടുക്കുമായിരിക്കും..... ന്റെ കുട്ടി ഇനീം വരണം........ നിനക്കായി ഈ വീട് മുഴുവൻ കാത്തിരിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് മറക്കരുത്....... ഇടറു ന്ന വാക്കുകളാലെ മുത്തശ്ശിയത് പറയുമ്പോൾ ഇഷാനി ഒന്ന് പുഞ്ചിരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു..... പക്ഷെ തലച്ചോറിന് തെറ്റ് പറ്റിയെന്ന വണ്ണം കണ്ണ് നീരാണ് പുറത്തേക്ക് വന്നത്........ എല്ലാവരും ഒരേ സമയം കണ്ണുകളോപ്പുകയാണ്....... പോവാ...... ഇഷാനി ഗോപിക്കരികിൽ നിന്നത് പറഞ്ഞതും അയാളവളെ യൊന്നു നോക്കി.... എന്റെ സിൻഡ്രല്ല ഇനി എപ്പോഴാ വരാ..... അവളെ കെട്ടി പ്പിടിച്ചു കൊണ്ടയാൾ കാതോരം ചോദിക്കുമ്പോൾ ഒരു വരണ്ട പുഞ്ചിരി അവളയാൾക്ക് സമ്മാനിച്ചു....... ഇഷാനിയോടുള്ള എല്ലാവരുടെയും പെരുമാറ്റം ഗായത്രിയിൽ വല്ലാത്ത അസ്വസ്ഥത തീർത്തിരുന്നു..... പഴയ തന്നെ അവളിൽ കാണും പോലെ.... പക്ഷെ അവരതിന് കനം കൊടുക്കാതെ മിഴികൾ വെട്ടിച്ചു...... മീനുവിനെ ഹൃദയത്തോട് ചേർത്തെന്ന പോൽ ഇഷാനി കെട്ടി പിടിക്കുമ്പോൾ ഇരുവരുടെയും ശ്വാസമിടിപ്പ് ഉയർന്നു കേൾക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു... സച്ചുവേട്ടനെ ആർക്കും കൊടുക്കാതെ നോക്കണേ..... അവളിൽ നിന്നടർന്നു മാറും വഴി ഇഷാനി അത്‌ പറഞ്ഞത് അത്രയേറെ ആത്മാർഥമായിരുന്നെന്ന് ആ നിറ കണ്ണുകളിൽ നിന്ന് മീനുവിന് മനസ്സിലായിരുന്നു..... മീനു അവളുടെ കവിളിലൊന്ന് അമർത്തി ചുംബിച്ചു...... ഇഷാനിയുടെ നെഞ്ച് ഭാരം കൊണ്ട് പൊട്ടി പ്പോകുമെന്നൊരു വേള തോന്നി പ്പോയി.... ആദർഷേട്ടന്റെ കൂടെ സന്തോഷമായിരിക്കണം.... അമ്മുവിനോടതും പറഞ്ഞു കൊണ്ടവൾ ചുറ്റി പിടിക്കുമ്പോൾ അമ്മു അവളെയും ചേർത്ത് പിടിച്ചു.... തനൂജയോട് പറയാൻ അവൾക്കൊന്നുമുണ്ടായിരുന്നില്ല...... അവൾ ഒന്നും പറയാതെ അവരിലേക്ക് ചായുമ്പോൾ അവളുടെ മനസ്സറിഞ്ഞെന്ന വണ്ണം നിറ മിഴികളാൽ അവരവരുടെ മുടിയിഴകളിൽ തഴുകി..... മീനുവിനെ പോലെ എന്നെയും കണ്ട് അത്രയേറെ സ്നേഹിച്ചതിനു എന്താണ് തിരികെ തരേണ്ടതെന്ന് എനിക്കറിയില്ല .... അവളതും പറഞ്ഞ് കൊണ്ട് വിങ്ങി പൊട്ടുമ്പോൾ അവരും കരച്ചിലോടെ അവളെ ചേർത്ത് പിടിച്ചു .... എല്ലാവരും നിറ കണ്ണുകളോപ്പി..... ഇഷാനി.... വാ... ഇറങ്ങാം...... നേരം വൈകുന്നു..... ആ കാഴ്ചകളെല്ലാം തന്നെ ഗായത്രിയെ അസ്വസ്ഥമാക്കിയെന്ന വണ്ണം ഗായത്രി അത്‌ പറഞ്ഞതും ഇഷാനി അവർക്ക് പിറകെ യിറങ്ങുമ്പോഴാണ് മുറ്റത്തൊരു ബൈക്ക് വന്നു നിന്നത്. ...... ഒരു നിമിഷം ഇഷാനിയുടെ നെഞ്ചോന്ന് പിടച്ചു...... അവൻ ധൃതിയോടെ ബൈക്കിൽ നിന്നിറങ്ങുമ്പോൾ കണ്ണുകൾ മുഴുവൻ അവളിലായിരുന്നു...... കരഞ്ഞു കലങ്ങിയ ആ കണ്ണുകൾ കാൺകെ അവന്റെ ഹൃദയവും ഒരു നിമിഷം നിശ്ചലമായി...... അവനവളെ തന്നെ നോക്കി അകത്തേക്ക് കയറുമ്പോൾ അവൾ പുറത്തേക്കിറങ്ങുകയായിരുന്നു...... ഇരുവരുടെയും മിഴികൾ ഒന്ന് കൊരുത്തു..... ഏറെ നോവോടെ അവർ പരസ്പരം ഉള്ള് പങ്ക് വെച്ചു....... അവനെ കെട്ടി പിടിച്ചു താൻ വരില്ലെന്ന് പറയാൻ തോന്നിയെങ്കിലും അവൾക്ക് കഴിഞ്ഞില്ല..... അവളങ്ങനെ പറഞ്ഞിരുന്നെങ്കിലെന്ന വണ്ണം അവനും അവളെ നോക്കി നിന്നു..... അവൾ പോകുകയാണെന്ന വണ്ണം തല കൊണ്ടൊന്നു കാണി ക്കുമ്പോൾ പോകരുതെന്ന് പറഞവളെ ചേർത്ത് പിടിക്കാൻ തോന്നിയവന്..... ആ കണ്ണുകളിലെ പ്രണയം അവളുടെ ഹൃദയത്തെ അത്രത്തോളം മുറിപ്പെടുത്തുന്നുണ്ടാവും..... ഇത് കൊണ്ടാണ് ഒന്നും വേണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞു താനൊഴിഞ്ഞു മാറിയത്...... പുറമെ ഗൗരവം നടിക്കുമ്പോഴും ഹൃദയം പൊട്ടി പോകുമെന്നൊരു വേള അവന് തോന്നി പ്പോയി....... ഒന്നു യാത്ര പറയാൻ പോലും ഇടം തരാതെയെന്ന വണ്ണം ഗായത്രി അവളെ കാറിലേക്ക് കയറ്റുമ്പോൾ നോക്കി നിൽക്കാനേ അവന് കഴിഞ്ഞുള്ളു.... അവൾ ഞാൻ പോകുന്നില്ലേന്ന് ഒരു തവണ യെങ്കിലും പറഞ്ഞിരുന്നെങ്കിലെന്ന് അവനതിയായി ആഗ്രഹിചിരുന്നന്നേരം...... കാറിനോടൊപ്പം ആ നിറ കണ്ണുകളും തന്നിൽ നിന്ന് അകന്ന് പോകുന്നത് നോക്കി അവനങ്ങനെ നിന്നു...... ഒരു പക്ഷെ ഇവിടെ നിൽക്കുമ്പോൾ തോന്നിയ ഒരിഷ്ടം മാത്രമായിരിക്കാം അവൾക്ക്.. അവിടെ ചെന്നാൽ അവൾ തന്നെ പാടേ മറക്കുമായിരിക്കും..... പക്ഷെ അവൾ ഹൃദയത്തിൽ കയറ്റി വെച്ച തന്റെ ഭാരത്തേ താനെന്ത് ചെയ്യുമെന്ന് അവനറിയില്ലായിരുന്നു...... അപ്പോഴും നന്ദ്യാർ വട്ട പ്പൂക്കൾ കൊഴിഞ്ഞു വീണു കൊണ്ടേയിരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു..... (തുടരും) Aysha Akbar #📔 കഥ