#📙 നോവൽ - മുറ ചെറുക്കൻ...... 🔻 ഭാഗം_48 ✍️ രചന - Aysha akbar എങ്കി നീ ചാവെടി....... ആ &##&&# മോന് വേണ്ടി നീ ചാവെടി....... രവി അതും പറഞ്ഞു കൊണ്ട് അലറുമ്പോൾ കയ്യിലുള്ള ബെൽറ്റ്‌ അവളുടെ ദേഹത്തു കൂടി പാഞ്ഞു നടന്നു......വേദന കൊണ്ടവൾ നിലത്തു കിടന്നു പുളഞ്ഞു..... എല്ലു പൊടിഞ്ഞു പോകുന്ന തരത്തിലുള്ള വേദന........ ആ വേദന സഹിക്കാൻ കഴിയാത്തത് കൊണ്ട് തന്നെ അവൾ ഉറക്കെ കരഞ്ഞു..... ശരീരം കൈ വിട്ട് പോകുമ്പോഴും മനസ്സ് അവനെന്ന വാക്കിൽ നിന്ന് അപ്പുറം പോകാതിരിക്കാൻ അവൾ ആവതും ശ്രമിച്ചിരുന്നു.... നിനക്ക് അവനെ തന്നെ വേണോടി.... ആ അടിക്കിടയിലും രവി ഓരോ തവണയും അത്‌ തന്നെ ആവർത്തിച്ചു ചോദിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു...... നിങ്ങളെന്നെ കൊന്നാലും മറ്റൊരു വിവാഹത്തിന് ഞാൻ സമ്മതിക്കില്ല...... ഏറെ തളർന്നു വായിലൂടെ രക്തം വരുമ്പോഴും പതിഞ്ഞ ശബ്ദത്തിൽ അവളും അത്‌ തന്നെ ആവർത്തിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.... അതിനുള്ള ധൈര്യം തനിക്കെവിടെ നിന്ന് കിട്ടിയെന്ന് ചോദിച്ചാൽ അതിനുള്ള ഉത്തരം അവളുടെ കയ്യിലില്ലായിരുന്നു....... നഷ്ടപ്പെടുമെന്ന് തോന്നുന്നിടത്ത് ചിലർ ക്ക് കൈ വരുന്ന ഊർജമുണ്ട്.... വിട്ട് കൊടുക്കില്ലെന്ന ഉറച്ച തീരുമാനമുള്ളവർക്ക് മാത്രം കിട്ടുന്ന ഒന്ന്..... അവളുടെ മറുപടി രവിയെ കൂടുതൽ കൂടുതൽ ചൊടിപ്പിച്ചു..... അയാളുടെ ദേഷ്യം മുഴുവൻ അവളുടെ ദേഹത്തു തിണർത്തു കൊണ്ടേയിരുന്നു..... രവിയേട്ടാ..... ഇങ്ങനെ തല്ലിയാൽ അവള് ചത്തു പോകും........ ഞാൻ പറഞ്ഞു മനസ്സിലാക്കാം അവളെ...... ഒന്ന് വാതിൽ തുറക്ക്.......... ഗായത്രി വേച്ചു വേച്ചു കൊണ്ടാ മുറിയുടെ വാതിൽക്കലെത്തി തട്ടി വിളിച്ചു കൊണ്ടത് പറയുമ്പോൾ കണ്ണുകൾ പെയ്തു കൊണ്ടേയിരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു..... എന്തെങ്കിലുമൊന്നു ചെയ്യെടാ..... അല്ലെങ്കിൽ അതിനെയിന്ന് കൊല്ലും അയാൾ........ ഗായത്രി അതും പറഞ്ഞു ഋതിന്റെ കോളറിൽ പിടിക്കുമ്പോൾ അവനും ഏറെ ഭയത്തോടെ വാതിൽ മുട്ടി അയാളെ വിളിച്ചു കൊണ്ടേയിരുന്നു........ എന്നാൽ അതൊന്നും കേൾക്കാത്ത വണ്ണം രവിയുടെ ചോദ്യം അവൾക്ക് നേരെ ഉയർന്നു കൊണ്ടേയിരുന്നു.... ഇനിയും അവനെ തന്നെ വേണോടി നിനക്ക്..... കിതക്കുന്ന ശബ്ദത്തോടെ അയാളത് ചോദിക്കുമ്പോഴും അവളില്ലെന്ന് പറയുമ്പോൾ വീണ്ടും അടിക്കാനുള്ള ഊർജം സ്വരുക്കൂട്ടുന്നുണ്ടായിരുന്നു...... ജീവനുള്ളിത്തോളം അവനെ തന്നെ മതിയെനിക്ക്....... പതിഞ്ഞ ശബ്ദത്തിലാണെങ്കിൽ പോലും തന്നെ കൊണ്ടാകും വിധം അവളും ആ ചോദ്യത്തോട് ഏറെ വാശിയിൽ പൊരുതി തന്നെ നിന്നു..... ആ ഉത്തരത്തിനു ശേഷം തന്നിലേക്ക് വീഴുന്ന അടിയുടെ അളവറിയുമായിരുന്നിട്ടും അവനെ മാത്രം അവൾ വിട്ട് കൊടുക്കാൻ തയ്യാറായിരുന്നില്ല..... അവനെ വിട്ട് കൊടുക്കുന്നതിനും വേദന ഇതിനില്ലെന്നവൾക്ക് തോന്നി പ്പോയി... ഈ മുറിവുകളെല്ലാം മാറുമായിരിക്കും..... എന്നാൽ അവനെ വേണ്ടെന്നോരു വാക്ക് താൻ പറഞ്ഞാൽ ആജീവനാന്തം തന്റെയുള്ളിലുണ്ടാകുന്ന ആ മുറിവെങ്ങനെ തീരും..... അവനെ തന്നെ വേണോടി നിനക്ക്...... വീണ്ടും ആ ചോദ്യം ചോദിച്ചയാൾ അവളിൽ നിന്നുള്ള ഉത്തരത്തിനു കാത്ത് നിന്നു...... എന്നാൽ ആ തവണ അവൾ മറുപടി പറഞ്ഞില്ല..... അവൾക്ക് അനക്കമില്ല... ആ ശരീരത്തിൽ നിന്നവനെ തന്നെ മതിയെന്ന ശബ്ദം പുറത്തേക്ക് വരുന്നില്ല..... വിജയിച്ചെന്ന വണ്ണം അയാളിൽ ഗൂഢമായ ചിരി യുയർന്നു...... കാലിൻ ചുവട്ടിൽ കിടക്കുന്നവളെ ഒന്ന് കൂടി ചവിട്ടി കൊണ്ടയാൾ വാതിൽ തുറന്ന് പുറത്തേക്ക് നടക്കുമ്പോൾ ഗായത്രിയും ഋതിനും കൊട്ടി പ്പിടഞ്ഞെഴുന്നേറ്റു..... മോളെ....... അകത്തു രക്തത്തിൽ കുളിച്ചു കിടക്കുന്ന ഇഷാനിയെ കണ്ടതും അവർ കണ്ണ് നീരോടെ വിളിച്ചു കൊണ്ടകത്തേക്ക് കയറി പ്പോകാനൊരുങ്ങുമ്പോൾ ആ മുടി കുത്തിൽ പിടിച്ചു വലിച്ചിരുന്നു രവിയവരെ..... നീയൊരുത്തി കാരണമാ ഇതെല്ലാം..... രവിയതും പറഞ്ഞു കൊണ്ട് ഗായത്രിയുടെ മേലുള്ള പിടി മുറുക്കുമ്പോൾ വേദന കൊണ്ടവർ കണ്ണുകൾ ചിമ്മി..... എന്നേ നിങ്ങളെന്ത്‌ വേണമെങ്കിലും ചെയ്തോ.... എന്നാൽ ആ മുറിയിൽ കിടക്കുന്ന വൾക്ക് വല്ലതും സംഭവിച്ചാൽ പിന്നേ നിങ്ങളില്ലാ..... മറക്കേണ്ട.... പണം കൊണ്ട് നിങ്ങൾ ഒതുക്കി തീർത്ത കേസുകൾ പോലെയാവില്ല ഇത്...... നിങ്ങളുടെ മുഴുവൻ ആസ്തിയും തന്നാലും കൂറ് മാറാത്ത ഒന്നാം സാക്ഷി ഞാനായിരിക്കും..... കാരണം..... അവളെ പെറ്റത് ഞാനാണ്....... ഗായത്രി ചോര കണ്ണുകളുമായി രവിയോടത് പറയുമ്പോൾ ഒരു നിമിഷം അയാളോന്ന് ഭയന്നിരുന്നു....... കാരണം.... എന്തിനേക്കാളും താൻ കാത്ത് സൂക്ഷിക്കുന്ന ഒന്നാണ് തന്റെ ഇമേജ്...... അത്‌ നഷ്ടപ്പെട്ടാൽ പിന്നേ താനൊന്നുമല്ലെന്ന് രവിക്കറിയാമായിരുന്നു..... അല്പ നേരം അങ്ങനെ നിന്ന ശേഷം ഗായത്രിയുടെ മുടി കുത്തിലെ പിടി പതിയെ അയയുന്നത് അവരറിഞ്ഞു..... എടുത്തോണ്ട് വാടാ അവളെ...... ഭയന്ന് നിൽക്കുന്ന ഋതിനെ നോക്കി അയാളത് പറയുന്നതോടൊപ്പം ചുണ്ടിലേക്കോരു സിഗററ്റ് കത്തിച്ചു പുകച്ചു തുടങ്ങിയിരുന്നു....... കേട്ട പാതി കേൾക്കാത്ത പാതി ഋതിനും ഗായത്രിയും മുറിയിലേക്കോടി...... വീണു കിടക്കുന്ന വളെ രണ്ടു പേരും ചേർന്നു കോരിയെടുക്കുമ്പോഴും രവി യതേ ഭാവത്തിൽ പുകയാഞ്ഞു വലിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്..... അനക്കമറ്റ ഇഷാനിയെ കാറിലേക്ക് കയറ്റി ഋതിനും ഗായത്രിയും പോകാനൊരുങ്ങുമ്പോഴാണ് ഡ്രൈവറെ ഡ്രൈവിംഗ് സീറ്റിൽ നിന്നും വലിച്ച് മാറ്റി രവി അതിലേക്കിരുന്നത് ..... അയാൾ കൊണ്ട് പോകുക അയാൾക്ക് ദോഷം വരാത്ത ഒരു ഹോസ്പിറ്റലിലേക്കാവുമെന്ന വ്യക്തമായ ബോധ്യം ഗായത്രിക്കുണ്ടായിരുന്നു....... വിചാരിച്ചത് പോലെ തന്നെ അവരെത്തിയത് രവിയുടെ ഫ്രണ്ടായ ഡോക്ടർ വിജയ് മേനോന്റെ ആശുപത്രി യിലേക്കായിരുന്നു...... മേനോനും രവിയുടെ ഒരു പകർപ്പാണെന്ന് അറിയുന്നത് കൊണ്ട് തന്നെ അവർക്കിടയിലേക് കയറി ചെല്ലാൻ ഗായത്രി മുതിർന്നില്ല...... ഇഷാനിയെ അവരങ്ങേയറ്റം രഹസ്യമായാണ് അവിടെ പ്രവേശിപ്പിച്ചതെന്നും ഗായത്രീക്ക് അറിയാമായിരുന്നു..... പുറം ലോകം അറിഞ്ഞാൽ രവിയുടെ നില നിൽപ്പിനെ തന്നെ അത്‌ ബാധിക്കും..... അത്‌ സംഭവിക്കാതിരിക്കാൻ അയാൾ ഏതറ്റം വരെയും പോകുമായിരിക്കും....... മമ്മ.... നമുക്ക് കേസ് ഫയൽ ചെയ്താലോ..... പുറത്തെ ചെയറിൽ തന്നോട് ചേർന്നിരുന്നു കൊണ്ട് ഋതിനത് ചോദിക്കുമ്പോൾ ഗായത്രി അവനെ അത്ഭൂതത്തോടെ നോക്കി..... കൂടെ പിറപ്പെന്ന കണ്ണ് കൊണ്ട് കൂടി അവളെ നോക്കാത്തവനാണ്...... പപ്പക്കെതിരെ കേസ് കൊടുക്കാൻ പറയുന്നത്..... ഇന്ന് പപ്പ ചെയ്തത് വല്ലാത്ത ക്രൂവൽ ആണ് മമ്മാ...... ഇത് വരെയെല്ലാം എന്നോടുള്ള സ്നേഹ ക്കൂടുതൽ കൊണ്ടാണ് എനിക്കെപ്പോഴും പപ്പ പരിഗണന തരുന്നതെന്ന് വിചാരിച്ചു..... പക്ഷെ അങ്ങനെയല്ല...... ഞാനെപ്പോഴും പപ്പ ആഗ്രഹിക്കുന്ന തലത്തിലേക്ക് എത്തുന്നുണ്ട്... അത്‌ കൊണ്ട് മാത്രമാണ്...... നാളെയൊരു പക്ഷെ അതിനെനിക്ക് കഴിഞ്ഞില്ലെങ്കിൽ പപ്പ എന്നെയും വെറുക്കുമായിരിക്കും.... സ്നേഹമാണെങ്കിൽ ഒരിക്കലും അങ്ങനെ സംഭവിക്കില്ലല്ലോ മമ്മ...... നാളെ എന്റെതായ എന്തെങ്കിലും ഇഷ്ടം ഞാൻ തുറന്ന് പറഞ്ഞാലും ഇത് തന്നെയാവില്ലേ സ്ഥിതി...... ഋതിൻ അത്‌ ചോദിക്കുമ്പോൾ ഗായത്രിക്ക് ഉത്തരമുണ്ടായിരുന്നില്ല..... അവൻ പോലും ചിന്തിക്കാൻ തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു.... എന്നിട്ട് പോലും താനതിനു മുതിർന്നില്ല....... അവന് പപ്പയുടെ വെറുമൊരു കളിപ്പാവ യാവേണ്ടെന്നൊരു ബോധ്യം വന്നിട്ടുണ്ട്.... പക്ഷേ താനോ..... വർഷങ്ങളായി സ്വത്ത്വത്തെ പോലും മറന്നങ്ങനെ.. എപ്പോഴോ താനും അവരുടെ ജീവിതത്തോട് ഇഴുകി ചേർന്നു പോയി.... ഓർക്കുമ്പോൾ അവരിലൊരു നിർവികാരത തളം കെട്ടി നിന്നു.. കാര്യം നിന്റെ പപ്പക്ക് ഇമേജ് മുഖ്യ മാണെങ്കിലും നമ്മളൊരു കേസ് ഫയൽ ചെയ്‌താലൊന്നും നിന്റെ പപ്പയുടെ രോമത്തിൽ പോലും തൊടാൻ കഴിയില്ല....... മാത്രവുമല്ല...... നമ്മുടെ ജീവിതം അതോടെ തീരും...... തൽക്കാലം അവളൊന്നു റിക്കവർ ആവട്ടെ...... എന്നിട്ട് നോക്കാം എന്താ വേണ്ടതെന്ന്..... ഗായത്രി ഋതിനോടത് പറയുമ്പോഴും രവിയെ തൊട്ട് അകലേണ്ടി വരുമോയെന്ന ഭയം അവരിലുണ്ടായിരുന്നു.... ഇത് വരെയും താൻ കറങ്ങിയിരുന്നത് അയാളെ ചുറ്റിയാണ്..... പെട്ടെന്നൊരു നിമിഷം ആ ബന്ധം ഇല്ലാതായാൽ എന്ത് ചെയ്യണമെന്ന് സത്യമായും അവർക്കറിയില്ലായിരുന്നു.... മണിക്കൂറുകൾ നീണ്ടു പോയിട്ടും ഇഷാനിയെ കുറിച് മാത്രം ഒരു വിവരവും ഡോക്ടർ പറഞ്ഞില്ല....... ഡോക്ടർ...ഇഷാനിക്ക് എങ്ങനെയുണ്ടിപ്പോ.....ബോധം വന്നുവോ.... ഗായത്രി രണ്ടും കല്പ്പിച്ചു ഡോക്ടറോടത് ചോദിക്കുമ്പോൾ അപ്പുറത് നിന്ന് രവി പുച്ഛത്തോടെ അവരെയൊന്നു നോക്കി... ബോധം വന്നിട്ടില്ല...... നോക്കാം നമുക്ക്.... ടൈം ഉണ്ടല്ലോ....... വളരേ നിസ്സാരമായി അതും പറഞ്ഞു കൊണ്ട് ഡോക്ടർ അവിടെ നിന്നും നടക്കുമ്പോൾ ഗായത്രി ശില കണക്കെ അങ്ങനെ നിന്നു.... അവൾ രവിയെ ഒന്ന് കൂടി നോക്കി...... അയാളുടെ മുഖത്ത് നിറഞ്ഞ പുച്ഛമാണ്...... രവിയേട്ടാ... അവൾക്ക് ഇത്ര നേരമായിട്ട് ബോധം വന്നിട്ട് പോലുമില്ല.... അവരവളെ നോക്കുന്നില്ലേ.... അകത്തു തളർന്നു കിടക്കുന്നവളെ കണ്ണാടി ചില്ലിനുള്ളിലൂടെ നോക്കി ഗായത്രി പറയുമ്പോൾ രവിയും അകത്തു മയക്കത്തിലാണ്ട് കിടക്കുന്നവളെ യൊന്നു നോക്കി.... കുറച്ചു നേരം ബോധം ഇല്ലാതെ കിടക്കട്ടെ....... എന്നാലെങ്കിലും ബോധം വരുമോയെന്ന് നോക്കാം.... രവി പുച്ഛത്തോടെ അത്‌ പറയുമ്പോൾ അതിൽ കലർന്ന പക ഗായത്രി ക്കറിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു..... പിന്നേ.... എനിക്കിവിടെയിങ്ങനെ നിൽക്കാനോന്നും സമയമില്ല..... നിങ്ങളും വീട്ടിലേക്ക് പൊയ്ക്കോ..... ഇവിടെ നിന്നിട്ട് പ്രത്യേകിച്ച് കാര്യമൊന്നുമില്ലല്ലോ...... രവിയത് പറയുമ്പോൾ ആ വാക്കുകളിൽ എന്തൊക്കെയോ തെളിഞ്ഞു കാണുന്നുണ്ടായിരുന്നു.... അവൾക്കെപ്പോ ബോധം വരുമെന്ന് പോലും രവിക്കറിയാമെന്നൊരു ഭാവവും അയാളിലുണ്ടായിരുന്നു.... ഗായത്രി എന്ത് ചെയ്യണമെന്നറിയാതെ സ്തംഭിച്ചു നിന്നു..... പിന്നേയ്.....എനിക്കൊരു ബിസിനെസ്സ് മീറ്റുണ്ട്...... എത്ര ദിവസം പിടിക്കുമെന്നറിയില്ല..... ഞാനിപ്പോ പുറപ്പെടും..... ഞാനിവിടെ നിന്ന് പോകും പോലെ തന്നെ വരുമ്പോഴും ആരും ഒന്നും അറിയാൻ പാടില്ല കേട്ടല്ലോ...... അയാൾ അല്പം ശബ്ദം താഴ്ത്തി ഗായത്രിയോടായത് പറയുമ്പോൾ ആരെങ്കിലും ഇതിനെ പറ്റി അറിയുമോയെന്ന ഭയം അയാളിൽ നിറഞ്ഞു നിന്നിരുന്നു...... ആ ഒരു യാത്ര ഒഴിവാക്കാൻ അത്രയേറെ പറ്റാത്തതായിരിക്കുമെന്നും അവരൂഹിച്ചു... അവർ സമ്മതമെന്ന തരത്തിൽ പതിയെ തല കുലുക്കി..... പപ്പയുടെ പോക്ക് കണ്ടിട്ട് മേനോൻ അങ്കിളും പപ്പയും കരുതി ക്കൂട്ടി എന്തൊക്കെയോ തീരുമാനിച്ച മട്ടുണ്ട്...... ഇനിയെന്ത് ചെയ്യും മമ്മ....... രവി പോയ വഴിയേ നോക്കി ഋതിന്നത് ചോദിക്കുമ്പോൾ ഗാത്രി കണക്ക് കൂട്ടലിലായിരുന്നു.... അവളെ ഇനിയും ഇവിടെയിട്ടാൽ എന്ത് സംഭവിക്കുമെന്ന് പറയാൻ കഴിയില്ല...... അത്‌ കൊണ്ട് എത്രയും പെട്ടെന്ന് അവളെ എത്തിക്കേണ്ടിടത് എത്തിക്കണം.... എവിടെ നിന്നാണോ അവളിത് തുടങ്ങിയത് അവിടേക്ക്...... ഇപ്പോ അവൾക്കേറ്റവും സുരക്ഷിതമായ സ്ഥലവും അത്‌ തന്നെയാണ്..... ഗായത്രി ഉറച്ച വാക്കുകളോടെ അത്‌ പറയുമ്പോൾ ഋതിൻ അവരെ നോക്കി.... അവിടെയോ.... അവിടെ കൊണ്ട് പോയിട്ടെന്തിനാ മമ്മ....... ഈ കണ്ടിഷനിൽ ശീ നീഡ്‌സ് ട്രീറ്റ്മെന്റ്..... അവിടെ നല്ലൊരു ഹോസ്പിറ്റൽ പോലുമില്ല.... ഋതിനത് പറയുമ്പോൾ ഗായത്രി അവനെയൊന്ന് നോക്കി..... അവളുടെ മുറിവിനുള്ള മരുന്ന് അവിടെ നിന്ന് കിട്ടും..... രാഘവൻ വൈദ്യരുടെ കൈ പുണ്യത്തെ കുറിച് നിനക്കറിയില്ല ഋതു... നാനാ ഭാഗത്ത് നിന്നും ചികിത്സക്കായി ആളുകളോടിയെത്തിരുന്നു..... ഗായത്രി യത് പറയുമ്പോൾ ഋതിൻ സംശയത്തോടെ നവരെ നോക്കി.... ഹു ഈസ്‌ രാഘവൻ വൈദ്യർ,മമ്മ....... ഋതിന്നത് ചോദിക്കുമ്പോൾ ഗായത്രി അവന് നേരെയൊന്ന് തിരിഞ്ഞു.. എന്റെ അച്ഛൻ....... ഗായത്രി പതിഞ്ഞ ശബ്ദത്തിലാണത് പറഞ്ഞതെങ്കിലും ആ കണ്ണുകളിൽ എന്തെല്ലാമോ ഭാവങ്ങൾ മിന്നി മറഞ്ഞിരുന്നു...... ആ കൈ പുണ്യം കൊണ്ടൊരുത്തൻ ഇപ്പോഴും അവിടെയുണ്ട്.... ഈ മുറിവുണ്ടാക്കിയത് അവനാണെകിൽ അതുണക്കാനുള്ള ബാധ്യതയും അവനാണ്.... അവളെ പറഞ്ഞു മനസ്സിലാക്കാനും അവനെക്കാൾ പറ്റിയ മറ്റൊരാളില്ല...... ഗായത്രി അതും കൂടി പറഞ്ഞു നിർത്തുമ്പോൾ ഇരുവരുടെയും മനസ്സിൽ നിസ്സംഗത നിറഞ്ഞു നിന്നിരുന്നു....... (തുടരും) Aysha Akbar #📔 കഥ