ദേവോദയം🧡💛 Part-49 പല്ലവി കാളിന്ദിയുടെ കൈയിൽ പിടിച്ചു അകത്തേക്കു കൂട്ടികൊണ്ട് പോയി.. ആദ്യം ആയി ആ വീട്ടിൽ വന്നത് കൊണ്ടാവാം അവള് ചുറ്റും നോക്കി പോയത്... എങ്കിലും പടി കടന്നു അകത്തേക്ക് കയറുന്നതിനു തൊട്ട് മുമ്പായി അവൾ തിരിഞ്ഞു പുറകിൽ വരുന്ന രുദ്രയെ ഒന്ന് നോക്കി.. അവന്റെയും കണ്ണുകൾ അവളിൽ തന്നെ ആയിരുന്നു തറഞ്ഞു നിന്നിരുന്നത്.... അത് കണ്ട് അവൾ പെട്ടെന്ന് കണ്ണുകൾ മുന്നിലേക്ക് വെട്ടിച്ചു... അവളുടെ ആ പ്രവർത്തി അവനിൽ ഒരു ചെറുപുഞ്ചിരി വിരിയിച്ചു.... അത്രമേൽ മനോഹരമായ ഒന്ന്.....! "നീ ഇവിടിരിക്ക്... അമ്മേ.. അമ്മേ..." ഹാളിലെ സോഫയിലേക്ക് കൈ ചൂണ്ടി പല്ലവി പറഞ്ഞപ്പോൾ അവളവിടെ ഇരുന്നു.... പല്ലവിയുടെ വിളി കേട്ട് അമ്മ ഇറങ്ങി വന്നു... "ആാാ... കാളിന്ദി..." അമ്മ വന്നു അവളുടെ അടുത്തിരുന്നു... അമ്മ ആദ്യം ആയിട്ടാണ് അവളെ കാണുന്നത്.... അവർ പരസ്പരം നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു ..... "മോളിരിക്ക്... ഞാൻ കുടിക്കാൻ എടുക്കാം...." അവളോട് പറഞ്ഞു കൊണ്ട് അമ്മ എണീറ്റു.. കിച്ചണിലേക്ക് പോയി... "ഞാൻ ബുക്സ് എടുത്തു കൊണ്ട് വരാം..." എന്നും പറഞ്ഞു പല്ലവി അവളുടെ റൂമിലേക്കും....ഇപ്പോൾ ഹാളിൽ കാളിന്ദിയും രുദ്രയും മാത്രേ ഉള്ളു... അവൻ വന്നു അവളുടെ ഓപ്പോസിറ്റ് സോഫയിൽ ഇരുന്നു... പോക്കറ്റിൽ നിന്ന് ഫോൺ എടുത്തു..... കാളിന്ദി അവനെ ഒന്ന് നോക്കി... ബ്ലാക്ക് ഷർട്ടും വൈറ്റ് പാന്റ്സും ആണ് വേഷം... കഴുത്തിൽ ഒരു സിൽവർ ചെയിൻ ഉണ്ട്... മുടി ചീകി ഒതുക്കി വെച്ചിരിക്കുന്നു... എങ്കിലും നെറ്റിയിലേക്ക് കുറച്ചു മുടി വീണു കിടപ്പുണ്ട്... അവൻ ഇടയ്ക്ക് പുറകിലേക്ക് കൈ വെച്ചു ആ മുടി ഒതുക്കാൻ നോക്കുന്നുണ്ട് എങ്കിലും പറ്റുന്നില്ല.... അവളങ്ങനെ സ്വയം മറന്നു ഒരു നിമിഷം അറിയാതെ അവനെ നോക്കി ഇരുന്നു പോയി..... "നോക്കി കഴിഞ്ഞോ??" ഫോണിൽ നിന്ന് മിഴികൾ മാറ്റാതെ പെട്ടെന്ന് അവൻ ചോദിച്ചതും അവളൊന്ന് ഞെട്ടി... "എ.. ആര്... നോക്കി? ഞ്.. ഞാനൊന്നും നോക്കിയില്ല...." പതർച്ചയോടെ പറഞ്ഞു.. "ഇല്ലാരിക്കും... എനിക്ക് തോന്നിയതാവും അല്ലെ??" ചെറു പുഞ്ചിരിയോടെ ഫോണിൽ നിന്ന് മിഴികൾ ഉയർത്തി അവളെ നോക്കി.... അവള് ചെറു പരുങ്ങലോടെ അവനിൽ നിന്ന് മിഴികൾ വെട്ടിച്ചു..... അപ്പോഴേക്കും പല്ലവി മുകളിൽ നിന്നിറങ്ങി വന്നു.... കയ്യിൽ രണ്ടു ബുക്സ് ഉണ്ട്... അവള് കാളിന്ദിയുടെ അടുത്ത് വന്നിരുന്നു.... അപ്പോഴാണ് അമ്മ ജ്യൂസും സ്നാക്‌സും ആയി വന്നത്.... ടേബിളിന്റെ മുകളിൽ കൊണ്ട് വെച്ചു... രണ്ടാളും പഠിത്തം തുടങ്ങി... "മോള് വൈകിട്ടല്ലേ പോകു..." "ആം ആന്റി... 8 മണിയ്ക്ക് മുൻപ് ഹോസ്റ്റലിൽ കയറിയാൽ മതി... ഞാനൊരു 6:30 കഴിഞ്ഞു പോകാമെന്ന കരുതുന്നെ..." "ഇവിടെ അടുത്തല്ലേ ഹോസ്റ്റൽ.. പതിയെ പോയ മതി... ഇവൻ കൊണ്ടാക്കും...." അമ്മ അവിടെ ഇരുന്നു ചിപ്സ് തിന്നുന്ന രുദ്രയെ നോക്കി പറഞ്ഞു.... കാളിന്ദി ജസ്റ്റ്‌ അവനെ ഒന്ന് നോക്കിയതല്ലാതെ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.. അവന്റെ കണ്ണുകൾ ആണെങ്കിൽ അവളുടെ മുഖത്ത് നിന്ന് ഒരൽപ്പം പോലും മാറ്റാതെ ആണവൻ അവിടെ ഇരിക്കുന്നത്.... "അല്ല അമ്മ എനിക്ക് ദേവിന്റെ വീട് വരെ ഒന്ന് പോണം വൈകിട്ട്... തേജസും വരുമവിടെ... നൈറ്റ്‌ ഒരു മൂവി കാണാൻ പോകാൻ പ്ലാൻ ഉണ്ട്...." കാളിന്ദി കേൾക്കാൻ വേണ്ടി ചുമ്മ ഉടക്ക് പറയുകയാണവൻ.... അത്ര പെട്ടെന്ന് കൊണ്ട് വിടാം എന്ന് സമ്മതിക്കാനുള്ള മടി... ബുക്കിൽ എന്തോ നോക്കി കൊണ്ടിരുന്ന പല്ലവി പെട്ടെന്ന് തല പൊക്കി രുദ്രയെ നോക്കി... "ഒരു മൂവിയ്ക്കും പോകുന്നില്ല.. രാത്രി മര്യാദക്ക് ഇവളെ കൊണ്ട് വിട്ടോണം... അല്ലേൽ തന്നെ എപ്പോഴും ദേവിന്റെ വീട്ടിൽ പോണം ദേവിന്റെ വീട്ടിൽ പോണമെന്നു പറയുന്ന എന്തിനാ.. അവിടെ എന്താ ഏട്ടന്റെ ഭാര്യ പ്രസവിച്ചു കിടക്കുന്നോ?? 24 മണിക്കൂറും അവിടെ....നീ വാടി... നമുക്ക് റൂമിൽ പോയിരുന്നു പഠിക്കാം...." ദേഷ്യത്തിൽ പല്ലവി രുദ്രയോട് പറഞ്ഞിട്ട് എണീക്കുമ്പോൾ അവളുടെ മനസ്സിൽ എന്തായിരുന്നു എന്ന് കാളിന്ദിയ്ക്ക് മാത്രേ മനസ്സിലായുള്ളൂ... ദേവ് എന്ന വ്യക്തി തന്നെയാണ് ആ ദേഷ്യത്തിന് കാരണം.... രുദ്രയും അമ്മയും അവളിപ്പോ എന്തിനാ ദേഷ്യപ്പെട്ടെ എന്ന ഭാവത്തിൽ അവളെ തന്നെ ഉറ്റു നോക്കുമ്പോൾ കാളിന്ദി കാരണം അറിയാമായിരുന്നിട്ടും മൗനം പാലിച്ചു പല്ലവിയുടെ കൂടെ റൂമിലേക്ക് പോയി... "എക്സാമിന്റെ ടെൻഷൻ കാരണം ആവുടാ... അതാ പതിവില്ലാതെ ഇത്ര ദേഷ്യം.. നീ എന്തായാലും ആ കൊച്ചിനെ കൊണ്ട് വിട്ടിട്ട് എവിടെ ആണെന്ന് വെച്ച പൊയ്ക്കോ...." അത്ര മാത്രം അവനോട് പറഞ്ഞിട്ട് അമ്മ പോകുമ്പോൾ അവൻ സംശയത്തോടെ സ്റ്റെപ് കയറി പോകുന്ന പല്ലവിയെ നോക്കി... 🌜🌛🌜🌛🌜🌛🌜🌛🌜🌛 "എടാ...?" "എന്താടാ... പതിവില്ലാതെ ഫോണിൽ??" "ഞാൻ ആലോചിക്കുവായിരുന്നു?" "എന്ത്??" "പല്ലവി കോഴ്സ് ഒക്കെ കംപ്ലീറ്റ് ആക്കാറായില്ലേ??" "ആം.. അതിന്?" തേജസിന്റെ ഫോണിലൂടെയുള്ള ചോദ്യത്തിന് ദേവ് മറുചോദ്യം ചോദിച്ചു... "ഉടനെ ജോലി ആവും... അത് കഴിഞ്ഞ എന്തായാലും മാര്യേജും നോക്കി തുടങ്ങും.. എന്നല്ലേ രുദ്ര നേരത്തെ പറഞ്ഞിട്ടുള്ളത്..." "ആഹ്.. അവന്റെ അച്ഛൻ മരിക്കുന്നതിന് മുൻപ് അങ്ങനെ ആഗ്രഹം പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട് എന്ന്.. ജോലി ആയാൽ അവളുടെ വിവാഹം നടത്തി കൊടുക്കണം.. അതിന് ശേഷമേ അവൻ കെട്ടാവു എന്നൊക്കെ..." "അങ്ങനെ ആണെങ്കിൽ പല്ലവിയോടും രുദ്രയോടും എന്റെ മനസ്സിൽ ഉള്ളത് പറയാറായി.. അല്ലെ??" തേജസിന്റെ ആ ചോദ്യം കേട്ടതും ദേവിന്റെ മനസ്സിൽ വന്നത് പല്ലവിയുടെ വാക്കുകൾ ആണ്... "എ.. എനിക്ക് ദേവേട്ടനെ... ഇഷ്ട്ടമാ...." എന്തോ അത് ഓർത്തപ്പോൾ പറഞ്ഞറിയിക്കാൻ കഴിയാത്ത രീതിയിൽ ഒരു സഹതാപം അവനു തേജസിനോട് തോന്നി...പക്ഷെ അവള് തന്നോട് പറഞ്ഞ ഈ കാര്യം അവൻ അറിയാതെ ഇരിക്കുന്നതാണ് നല്ലതെന്ന് അവനു തോന്നി... "നീയെന്താടാ ഒന്നും പറയാത്തേ??" "ഏയ്‌.. ഒന്നുല്ലടാ...എനിക്ക് ഒരു ഐഡിയ തോന്നുന്നു...." "എന്താ??" "നിന്റെ ബര്ത്ഡേ അല്ലെ 2 വീക്സ് കഴിഞ്ഞു...നിന്റെ നെക്സ്റ്റ് ബര്ത്ഡേ സെലിബ്രേഷൻ നമുക്ക് ഇവിടെ വേണ്ട... ഞാൻ അതിന് പറ്റിയ ഒരു സ്പോട് കണ്ട് പിടിക്കാം... എന്തായാലും പല്ലവി വരുമല്ലോ അവിടെ.... നിനക്ക് അവളെ പ്രൊപ്പോസ് ചെയ്യാനുമുള്ള സെറ്റപ്പ് ചെയ്യാം നമുക്കവിടെ... രുദ്രയോട് ഇപ്പോ പറയണോ എന്ന് മാത്രേ എനിക്ക് സംശയം ഉള്ളു...." "രുദ്രയോട് അന്ന് പറഞ്ഞാൽ മതി... പല്ലവി അറിയുന്നതിന് മുൻപ് അവൻ അറിയണം.." "അത് നമുക്ക് സെറ്റ് ചെയ്യാം.... പക്ഷെ നമ്മള് മാത്രമുള്ള സെലിബ്രേഷൻ മതി അവിടെ... വീട്ടുകാരെ കൂട്ടിയുള്ളത് വീട്ടിൽ മതി... അവരുടെ റിയാക്ഷൻ എങ്ങനെ ആവുമെന്ന് അറിയില്ലലോ..." "അത് ശെരിയാ...." ദേവ് പറഞ്ഞത് തേജസ്‌ ശെരി വെച്ചു... 🌜🌛🌜🌛🌜🌛🌜🌛🌜🌛 "ഡാ.. മുകളിലെ മുറിയിൽ ചെന്നു അവരെ ഫുഡ്‌ കഴിക്കാൻ വിളിച്ചോണ്ട് വാ..." ഹാളിൽ ഫോണിൽ നോക്കിയിരുന്ന രുദ്രയോട് അമ്മ പറഞ്ഞു... അവൻ ഫോൺ ഓഫ്‌ ആക്കിയിട്ട് എണീറ്റ് സ്റ്റെപ് കയറി.. പല്ലവിയുടെ റൂമിലെ വാതിൽ ചാരിയിട്ടേ ഉള്ളു.... അവൻ അത് ചെറുതായി തുറന്നു അകത്തേക്ക് തലയിട്ടു നോക്കി... രണ്ടാളും കാര്യമായ പഠിത്തത്തിൽ ആണ്.... അവൻ അകത്തേക്ക് കയറി.... "ഡി... ഫുഡ്‌ കഴിക്കാൻ വിളിക്കുന്നു...." "എ... ആഹ്... വരുവാ ഏട്ടാ..." ബുക്ക്‌ മടക്കി വെക്കുന്ന കൂട്ടത്തിൽ പല്ലവി പറഞ്ഞു... രുദ്ര മാത്രമല്ല കാളിന്ദിയും അറിയാതെ അതിശയത്തിൽ അവളെ നോക്കി പോയി... നേരത്തെ ചൂടായി സംസാരിച്ച ആളല്ല ഇപ്പോൾ... എന്നിട്ടു കാളിന്ദി രുദ്രയെ ഒന്ന് നോക്കി... അതിശയം നിറഞ്ഞ കണ്ണോടെ പല്ലവിയെ നോക്കിയവൻ കാളിന്ദിയെ നോക്കി... അത് കണ്ട് എപ്പോഴത്തെയും പോലെ അവള് കണ്ണുകൾ വെട്ടിച്ചു....അത് കണ്ട് അവനൊന്ന് ചിരിച്ചു.... 🌜🌛🌜🌛🌜🌛🌜🌛🌜🌛 "എടി... പോവാ ബൈ " "ആടി.. നാളെ കാണാം..." കാളിന്ദി പല്ലവിയോട് യാത്ര പറഞ്ഞു പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി.. രുദ്ര ബൈക്കിൽ കയറി ഇരുന്നു അവളെ വെയിറ്റ് ചെയ്യുകയാണ്....സമയം 6:30 ആയി... അവൾക്ക് 8 മണിയ്ക്ക് മുൻപ് ഹോസ്റ്റലിൽ കയറണം.... "ചെന്നിട്ട് വിളിക്കണേ മോളെ..." "ആം ആന്റി..." അവള് ചെന്നു ബൈക്കിൽ കയറി.... അവൻ ബൈക്ക് സ്റ്റാർട്ട്‌ ചെയ്തു...മുന്നോട്ട് എടുത്തു.... റോഡിലൂടെ ആ ബൈക്ക് വളരെ പതുക്കെ ചലിക്കാൻ തുടങ്ങി... "ഡോ.. ഒച്ച് ഇഴയുന്ന പോലെ പോകാതെ... അല്പം സ്പീഡ് ആവാം.. ഇതെപ്പോ എത്താനാ??" "സ്പീഡ് അല്ലെ? അതും ഈ റോഡിലൂടെ?ഇപ്പൊ ശെരിയാക്കാം...." അവൻ അറിഞ്ഞൊന്ന് സ്പീഡ് കൂട്ടി... അവളറിയാതെ അവനെ പെട്ടെന്ന് വയറിലൂടെ ഒരു കൈ വെച്ചു ചുറ്റി പിടിച്ചു... അവളാണെങ്കിൽ അവനെ ടച്ച്‌ ചെയ്യാതെ ഇരിക്കുകയായിരുന്നു ഇത്ര നേരം... അവനും അതങ്ങ് ഇഷ്ട്ടായി... പക്ഷെ പെട്ടെന്ന് ബോധം വന്ന പോലെ അവളാ കൈ അങ്ങ് പിൻവലിച്ചു.... "ഇനിയും സ്പീഡ് വേണോ?" കള്ളച്ചിരിയോടെ ചോദിച്ചു... "താൻ മനഃപൂർവം അല്ലെടോ ഇത്??" "ആടി അതെ... ഞാനാ വന്നു ഈ റോഡ് ഫുൾ കുത്തി പൊളിച്ചു ഇട്ടത്....? എന്തെ??" "താൻ അതും ചെയ്യും.. അതിനപ്പുറവും ചെയ്യും... ഹും..."😏 "😏😏😏" ഇങ്ങോട്ട് തന്ന പുച്ഛം മുഴുവൻ അതുപോലെ തിരിച്ചും അവൻ കൊടുത്തു... പിന്നെ അവളൊന്നും മിണ്ടാൻ പോയില്ല... മൗനം പാലിച്ചു.... അങ്ങനെ 15 - 20 മിനിറ്റിന് ശേഷം ഹോസ്റ്റൽ എത്തി...സെക്യൂരിറ്റി ഗേറ്റിന്റെ അടുത്ത് തന്നെയുണ്ട്....അവളോടൊപ്പം അവനും ബൈക്കിൽ നിന്നിറങ്ങി... അയാളുടെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു... "ചേട്ടാ... കൊണ്ട് പോയ സാധനം അതുപോലെ തിരിച്ചു എത്തിച്ചിട്ടുണ്ട് കേട്ടോ..." തമാശ പോലെ അവൻ അയാളോട് പറഞ്ഞതും കാളിന്ദി അവനെ കണ്ണ് കൂർപ്പിച്ചു നോക്കി... "ഇയ്യോ ഇങ്ങനെ നോക്കല്ലേ... ഞാൻ അങ്ങ് പേടിച്ചു പോകും...." അവള് മാത്രം കേൾക്കാൻ പാകത്തിന് ആണവൻ അത് പറഞ്ഞത്.... സെക്യൂരിറ്റി ഗേറ്റ് തുറന്നു കൊടുത്തതും അവനെ ഒന്നൂടെ നോക്കി കണ്ണുരുട്ടിയിട്ട് അവളൊന്നും മിണ്ടാതെ പോയി..... "ആ കൊച്ചു മോനോട് പിണങ്ങിയോ? മിണ്ടാതെ പോയല്ലോ??" അവൾ പോയ വഴിയേ നോക്കി അയാൾ ചോദിച്ചു... 'സെക്യൂരിറ്റി ചേട്ടൻ CID പണി തുടങ്ങി...' അവൻ സ്വയം മനസ്സിൽ വിചാരിച്ചു... എന്നിട്ട് അയാളെ നോക്കി... "ആഹ് ചേട്ടാ... അവൾക്ക് ഒരേ നിർബന്ധം ഇന്ന് വീട്ടിൽ നിൽക്കണമെന്ന്... എന്റെ അനിയത്തി ആയി അവൾ നല്ല കൂട്ട... അതുകൊണ്ടാ... പിന്നെ ഞാൻ പറഞ്ഞു എക്സാം അല്ലെ പോയിക്കോ എന്ന്... അത് കഴിഞ്ഞു എത്ര നാൾ വേണമെങ്കിലും വന്നു നിന്നോ എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞു സമാധാനിപ്പിച്ച കൊണ്ട് വന്നേ... അമ്മാവനെ വരെ ഫോണിൽ വിളിക്കേണ്ടി വന്നു അവളെ ഒന്ന് സമാധാനിപ്പിക്കുന്നതിനു..." "ശോ.. പാവം അല്ലെ??" "ആഹ്മ്.. അതെ... എന്ന ഞാൻ പോയിക്കോട്ടെ ചേട്ടാ " "ആഹ് ശെരി " അയാളെ നോക്കി ഒന്ന് ചിരിച്ചിട്ട് അവൻ ബൈക്കും എടുത്തു തിരിച്ചുള്ള യാത്ര തുടങ്ങി... എന്തോ പറഞ്ഞറിയിക്കാൻ കഴിയാത്ത തരത്തിൽ ഒരു സന്തോഷം അവനിൽ വന്നു ചേർന്ന പോലെ...ഇന്ന് അവൻ ഒരുപാട് സന്തോഷിച്ചു... മനസ്സറിഞ്ഞു ചിരിച്ചു... അകത്തേക്കു നടന്നു പോയ കാളിന്ദിയുടെ മനസ്സിലൂടെയും ഇന്നത്തെ ഓരോ ദൃശ്യങ്ങളും തെളിഞ്ഞ മികവോടെ കടന്നു പോയി... അവളും അറിയാതെ ഒരു പുഞ്ചിരി തൂകി ആ നിമിഷം.... തുടരും.... 🌜❤️🌛 #💞 നിനക്കായ് #📙 നോവൽ #💞 പ്രണയകഥകൾ