#📙 നോവൽ - പ്രളയം... 🔻 പാർട്ട് _17 ✍️ രചന - Aniprasad. " കാപ്പ ചുമത്തപ്പെട്ടു നാടുകടത്തിയ ഒരുവന്റെ കയ്യിൽ നിന്ന് മകളെ രക്ഷിച്ചെടുക്കേണ്ട ചുമതല ചന്ദ്രമോഹൻ അങ്കിളിന് ഉള്ളതായിരുന്നെങ്കിലും അതിന് വേണ്ടുന്ന സർവ്വ സഹായവും ചെയ്യാൻ ഞാനും ഒരുക്കമായിരുന്നു എനിയ്ക്ക് ആ ക്രിമിനലിൽ നിന്നും സിതാര രക്ഷപ്പെട്ടു കണ്ടാൽ മതിയെന്നേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. എനിയ്ക്കൊരാപത്ത്‌ സംഭവിച്ചു പോയാൽ അതിൽ നിന്നും രക്ഷപ്പെടുവാൻ ഞാൻ എത്ര പൊരുതുമോ അതേപോലെ ആരോടും പോരടിച്ചു സിതാരയെ രക്ഷപ്പെടുത്താൻ ഞാൻ തയ്യാറായിരുന്നു. സിതാര അവൻ ആരെന്ന് തിരക്കിയറിഞ്ഞു, അവന്റെ സ്വഭാവം ശരിയ്ക്ക് അറിഞ്ഞു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അവൾക്ക് ആ പ്രാപ്പിടിയന്റെ കയ്യിൽ നിന്നും രക്ഷപെട്ടു പോന്നാൽ മതിയെന്ന ചിന്ത ചന്ദ്രമോഹൻ അങ്കിളിന് കാര്യങ്ങൾ എളുപ്പമാക്കി കെടുത്തു. പക്‌ഷേ അതിനും മുമ്പേ സിതാരയുടെ ഭാഗത്ത്‌ നിന്നും ഒരു വീഴ്ച സംഭവിച്ചു കഴിഞ്ഞിരുന്നു. സിതാരയും വിക്ടറും തമ്മിൽ അടുപ്പമുണ്ടായിരുന്ന അവസരത്തിൽ അവരുടെ ബന്ധത്തോടുള്ള എന്റെ നീരസം ഓരോ ദിവസവും സിതാര അയാളെ അറിയിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. വിക്ടർ എന്ന വ്യക്തിയോടുള്ള എന്റെ വിരോധം സിതാരയുമായുള്ള ബന്ധം മൂലമാണെന്നും, എന്നെങ്കിലുമൊരിയ്ക്കൽ ഞാൻ അവരുടെ ബന്ധത്തിന് ഒരു വിലങ്ങ് തടി ആയി മാറിയേക്കാം എന്നും വിക്ടർ അപ്പോഴേ മനസ്സിൽ കണ്ടിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. ഒരൊറ്റയാഴ്ചയ്ക്കുള്ളിൽ സിതാര ചന്ദ്രമോഹൻ അങ്കിൾനൊപ്പം യു കെ യിലേക്ക് പറന്നു. ഖത്തറിലേക്കുള്ള അവരെ ഫ്ലൈറ്റിൽ അവരെ യാത്രയാക്കാനായി തിരുവനന്തപുരം എയർ പോർട്ടിൽ നിൽക്കുമ്പോൾ 'നീ സൂക്ഷിച്ചൊണേ മോളേ 'എന്ന് പറഞ്ഞ് എന്റെ കവിളത്ത്‌ അവൾ ഉമ്മ തന്നതിന്റെ പൊരുൾ മനസ്സിലാക്കാൻ എനിയ്ക്ക് രണ്ട് ദിവസമേ വേണ്ടി വന്നുള്ളൂ.. സിതാരപോയതോടെ സർവവും അവസാനിച്ചു എന്ന് കരുതിയ എന്റെ മുമ്പിലേക്ക് പുതിയൊരുഭീകര മുഖവുമായി അവനെത്തുകയായിരുന്നു. കൃത്യമായി പറഞ്ഞാൽ ഫൈനൽ എക്സാം കഴിഞ്ഞ് ഞാൻ വീട്ടിലേക്ക് തിരികെ പോരാൻ തുടങ്ങുന്ന അന്ന് പകൽ... എക്സാം കഴിഞ്ഞ് ഞാൻകാമ്പസിനു വെളിയിൽ എത്തുമ്പോൾ അവിടെ എന്നെ പ്രതീക്ഷിച്ചിട്ടെന്നോണം ഒരു ബൈക്കിൽ ചാരി അലസതയോടെ പുകയൂതി പറപ്പിച്ചു കൊണ്ട് വിക്ടർ കാത്തു നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവന്റെ മുമ്പിൽ നിന്നൊഴിഞ്ഞ്, അങ്ങനെ ഒരാൾ അവിടെ നിൽക്കുന്നത് ഞാൻ കണ്ടിട്ടേയില്ലെന്ന ഭാവത്തിൽ ഞാൻ മുമ്പോട്ട് നടക്കുമ്പോൾ ഇരു കൈകളും വീശി എന്റെ വഴി തടഞ്ഞു കൊണ്ട് അവൻ. അവന്റെ ചുവന്നു കലങ്ങിയ കണ്ണുകളിൽ നിന്നും തീ പാറുന്നുണ്ടായിരുന്നു.. അവന്റെ ഓരോ ഒരു മീറ്റർ ദൂരെ നിന്നാൽപോലും ശ്വാസം മുട്ടിയ്ക്കുന്ന രീതിയിലാണ് ലഹരിയുടെ മണം ഉതിരുന്നത്. "അവളെവിടെ... നിന്റെ കൂട്ടുകാരി.." പോക്കറ്റിൽ നിന്ന് ചുരുട്ടു പോലെ എന്തോ ഒരു സാധനം എടുത്ത്‌ അതിന്റെ മൂട് ഇടത്തെ കൈവെള്ളയിൽ തട്ടിക്കൊണ്ടാണ് ചോദ്യം. "ഏത് കൂട്ടുകാരി.. ജോയൽ ആണോ..എക്സാം കഴിഞ്ഞയുടൻ അവളെ അവളുടെ പപ്പാ വന്നു വീട്ടിലേക്ക് കൊണ്ട് പോയി." ഞാൻ പറഞ്ഞ് നിർത്തും മുമ്പേ അവൻ മിന്നൽ പോലെ പുറം കൈ വീശി എന്റെ മുഖത്തടിച്ചു. എനിയ്ക്ക് ഒഴിഞ്ഞു മാറാൻ സമയം കിട്ടും മുമ്പേ ആയിരുന്നു ആക്രമണം. അയാൾ എന്റെ മുഖത്തടിയ്ക്കുന്നത് കണ്ട് ഏതാനും ആൺകുട്ടികൾ ഓടിയെത്തി. അതിൽ ടോമിതോമസ് എന്ന കുട്ടി അവന്റെ കൈക്ക് പിടിച്ചു പിന്നിലേക്ക് തിരിച്ച് വച്ചു. "കോളേജിന് മുമ്പിൽ വന്നു നിന്ന് തെമ്മാടിത്തരം കാണിയ്ക്കുന്നോടാ റാസ്കൽ.." വിക്റ്ററിന്റെ കൈ അങ്ങിനെ തന്നേ വച്ചുകൊണ്ട് ടോമിച്ചൻ എന്നെ നോക്കി. "ഷെറിന് അറിയാവുന്ന ആളാണോ ഇത്. ഇയാൾ ഷെറിനെ തേടിയാണോ ഇവിടെ വന്നത്.." ടോമിച്ചൻ എന്നോട് ചോദിച്ചു. "എനിയ്ക്കറിയില്ല.. ഇയാൾക്ക് ഭ്രാന്താ.പിടിച്ചു പോലീസിൽ ഏൽപ്പിയ്ക്കണം നാറിയെ." കവിളത്ത്‌ ഏറ്റ അടി എന്റെ സമനില തെറ്റിച്ചു കളഞ്ഞിരുന്നു. ടോമിച്ചൻ പിന്നിലേക്ക് പിടിച്ചു തിരിച്ച് വച്ചിരുന്ന കൈ, അയാൾ ടോമിച്ചനെ ഉൾപ്പെടെ ഉയർത്തിയെടുത്ത്‌ മുന്നിലേക്ക് വച്ചു. അതിന് ശേഷം ടോമിച്ചന്റെ പിടിയിൽ നിന്ന് അയാൾ ഒരൊറ്റ കുതറിച്ചയിൽ കൈ സ്വതന്ത്രമാക്കി എടുത്തു ടോമിച്ചന്റെ കഴുത്തിൽ കുത്തി പിടിച്ചു. കമ്പസിനു വെളിയിൽ ഗേറ്റിന് ഓരം ചേർന്നു നിന്ന വാക മരത്തിന് അടുത്തേയ്ക്ക് അയാൾ ടോമിച്ചനെ പിന്നിലേക്ക് തള്ളിക്കൊണ്ട് പോയ ശേഷം മരത്തോട് ചേർത്തു നിർത്തി. ടോമിച്ചൻ അവന്റെ കയ്യിൽ അടിയ്ക്കുകയും മാന്തുകയും ഒക്കെ ചെയ്യുന്നുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും വിക്റ്ററിന്റെ കൈക്കരുത്തിനു മുന്നിൽ അതൊക്കെ നിഷ്ഫലമായിപ്പായി. ടോമിച്ചന്റെ കഴുത്തിലെ പിടി വിടാതെ വിക്ടർ അവനെ മരത്തോട് ചേർത്തു എടുത്തുയർത്തി. ശ്വാസം മുട്ടി അവൻ കൈകാൽ ഇട്ട് അടിയ്ക്കുന്നത് കണ്ടതോടെ ടോമിച്ചന്റെ ആറോ ഏഴോ കൂട്ടുകാർ ഓടി വന്ന് വിക്റ്ററിന്റെ ഇരു കൈ കളിലും പിടിച്ചു. അവരെ ഏഴു പേരെയും നിഷ്പ്രയാസം അയാൾ കുടഞ്ഞെറിയുന്നത് കണ്ട് ഏവരും അമ്പരന്നു പോയി. ഒരു കാട്ടാനയുടെ കരുത്തും വന്യതയും അവന്റെ ഓരോ ചലനങ്ങളിലും കാണാമായിരുന്നു. അതിന് ശേഷം എന്നെ നോക്കികൊണ്ട് അവൻ ഇടതു കൈഉയർത്തി കോളറിനു അടിയിലേക്ക് കൈ വച്ച് തിളങ്ങുന്ന ഇരുതല മൂർച്ചയുള്ള ഒരായുധം പുറത്തെടുത്തു. അതവൻ എന്റെ നേർക്ക് നീട്ടിയ ശേഷം വാക മരത്തോട് ചേർത്തു നിർത്തിയിരുന്ന ടോമിച്ചന്റെ നെഞ്ചിന് മദ്ധ്യേ ഒറ്റ വെട്ട് വെട്ടി. അവൻ ആയുധം വീശിയതും ടോമിച്ചന്റെ കഴുത്തിലെ പിടി വിട്ടതും ഒപ്പം കഴിഞ്ഞിരുന്നതിനാൽ ആ ആയുധം ചെന്ന് വാകമരത്തിന്റെ തടിയിൽ കൊരുത്തു നിന്നു. ടോമിച്ചന് വെട്ടേറ്റു എന്ന് കരുതി അവിടെ നിന്നവരെല്ലാം അലറി കരഞ്ഞു നിലത്തേയ്ക്ക് വീണ ടോമിച്ചൻ ഭയത്തോടെ ഇരുകൈകളും പിൻ നിലത്തേക്ക് കുത്തി പുറകോട്ട് പിടഞ്ഞു മാറി. "വിക്റ്ററിന് ലക്ഷ്യം തെറ്റിപ്പോയതല്ലെടീ.. വിട്ടു കളഞ്ഞതാ.. അത് നിനക്ക് വേണ്ടി ഞാൻ മാറ്റിവച്ചേക്കുന്ന ആയുധമാണ്.. നിനക്ക് വേണ്ടി മാത്രം.. അത് ഞാനെടുത്ത്‌ പ്രയോഗിയ്ക്കണോ വേണ്ടയോ എന്ന് തീരുമാനിയ്ക്കേണ്ടത് നീയാ.. നീ ഒറ്റയൊരാൾ... അഞ്ച് ദിവസം സമയം ഞാൻ നിനക്ക് തന്നേക്കുന്നു. അതിനുള്ളിൽ കൊണ്ടുപോയതിനേക്കാൾ വേഗത്തിൽ നീയവളെ എന്റെ മുമ്പിൽ തിരിച്ചെത്തിച്ചോണം.. അല്ലെങ്കിൽ... നിന്നെ ഞാൻ ഒറ്റയടിയ്ക്ക് കൊല്ലത്തൊന്നുമില്ല. കൊല്ലാതെ കൊല്ലും നിന്നെ ഞാൻ.. നീ അങ്ങനെ കേട്ടു കാണുമല്ലോ... നിന്നെ ഞാനാത് അനുഭവിപ്പിയ്ക്കാൻ പോവാ. നിനക്ക് ഞാൻ അനുവദിച്ചു തന്നിട്ടുള്ള അഞ്ച് ദിവസത്തിനുള്ളിൽ എന്റെ പെണ്ണിനെ എന്റെ മുൻപിൽ എത്തിച്ചില്ലെങ്കിൽ.. മനസിലായോടീ നായിന്റെ മോളേ.." അവന്റെ കയ്യിലിരുന്ന ആയുധത്തേക്കാൾ മൂർച്ചയുണ്ടായിരുന്നു നാവിൽ നിന്നൂർന്നു വീഴുന്ന വിഷത്തിന്. "ഞാൻ...എനിയ്ക്കറിയില്ല..." അവൻ എന്നെ പിന്തുടർന്നേക്കും എന്ന് ഭയമുള്ളതിനാൽ ഞാൻ പറഞ്ഞു. "നിനക്കറിയില്ലേ.. നിനക്ക് അറിയാം.. നിനക്കേ അറിയൂ അത്. നീയറിയാതെ സിതാരയുടെ ജീവിതത്തിൽ ഒന്നും സംഭവിയ്ക്കില്ല. അവൾക്ക് എന്നോടുള്ള മനോഭാവത്തിൽ മാറ്റം വന്നത് പോലും നീ ഒറ്റയൊരാൾ കാരണമാണ്. എന്നിട്ട് എന്നെ വലിപ്പിച്ചു പാളയിൽ കിടത്തീട്ട് കയ്യും കഴുകി പോയേക്കാം എന്ന് നിനക്കൊരു ചിന്തയുണ്ടെങ്കിൽ വെറുതെയാ മോളേ.. അത് വിക്റ്ററിന്റെ മുൻപിൽ വിലപ്പോവില്ല.. അതിന് ഞാൻ സമ്മതിച്ചു തരില്ല." "സിതാരയെ അവളുടെ പപ്പാ വന്ന് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജോലി സ്ഥലത്തേക്ക് കൊണ്ട് പോയതിനു ഞാനെന്ത് ചെയ്തു... അവൾക്ക് സമ്മതമായതു കൊണ്ടല്ലേ അവൾ പോയത്. അല്ലാതെ ആരും അവളെ ബലമായി കൊണ്ട് പോയതല്ലല്ലോ.. അവൾ പോകും മുമ്പ് നിങ്ങളോട് പറഞ്ഞോ ഇല്ലയോ എന്നൊന്നും എനിയ്ക്കറിയില്ല. അതൊന്നും എന്റെ കയ്യിലെ പിഴവല്ല." "നിന്റെ കയ്യിലെ പിഴവെന്താണെന്ന് ഞാൻ നിനക്ക് കാട്ടിത്തരും. അഞ്ച് ദിവസത്തെ സമയത്തിനുള്ളിൽ.നീ അവളെ തിരികെ ഇവിടെ എത്തിച്ചില്ലെങ്കിൽ അതോടെ തീർന്നു നിന്റെ ജീവിതമെന്ന് കൂട്ടിയ്ക്കോ. മനുഷ്യ വാസമില്ലാത്ത ആ ദ്വീപിൽ പോയി ഒളിച്ചിരുന്നു കളയാം എന്നൊരുതോന്നൽ നിനക്കുണ്ടെങ്കിൽ അതും നിന്റെ വ്യാമോഹമാ.. അവിടെ നിന്റെ മടയിൽ വന്നു നിന്നെ തീർക്കുന്ന വിദ്യയുണ്ട് വിക്റ്ററിന്റെ കയ്യിൽ.. കാണണോ നിനക്ക് " അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ കാണാമായിരുന്നു പറഞ്ഞത് തന്നേ അവൻ പ്രവൃത്തിയ്ക്കുമെന്ന ഉറപ്പ്. "നീ കല്യാണം കഴിച്ചു മധുവിധു ആഘോഷിയ്ക്കാൻ കടൽ കടന്നു പറക്കാൻ പോകുന്നില്ലേ. നടക്കില്ലെടീ അത്.. കല്യാണം പോയിട്ട് നിന്റെ മനസ്സമ്മതം പോലും നടക്കില്ല.. അതൊക്കെ നടക്കണമെങ്കിൽ ആദ്യം സിതാര തിരിച്ച് എന്റെ മുമ്പിൽ എത്തണം. അതിന് ശേഷം മതി എഞ്ചിനീയറുമായുള്ള നിന്റെ ആദ്യരാത്രി..." "ഛേ..." അവൻ എന്റെ മുഖത്തിന്‌ നേർക്ക് നീട്ടിയ കൈ നീട്ടിയ കൈ ഞാൻഅറപ്പോടെ തട്ടി മാറ്റി. അവിടെ നിന്നും രക്ഷപ്പെട്ടു പോരുമ്പോൾ മദ്യത്തിന്റെയോ, മയക്കു മരുന്നിന്റെയോ ചൂരിൽ അവന്റെ കുറെ വെറും ജൽപ്പനങ്ങളായേ ഞാൻ അതൊക്കെ കരുതിയുള്ളൂ. എന്നെ തേടി അവൻ ഇവിടേയ്ക്ക് വരുമെന്നോ, ഇതേപോലെ എന്നെ പിന്തുടർന്ന് എന്റെ ജീവിതം ഇല്ലാതാക്കി കളയുമെന്നോ ഒന്നും ഞാൻ സ്വപ്നത്തിൽ പോലും കരുതിയില്ല പപ്പാ.. സത്യം.. എന്റെ പപ്പായാണെ സത്യം.. ഈ നിൽക്കുന്ന എന്റെ മമ്മിയാണെ സത്യം.. ഞാനൊരു തെറ്റും ചെയ്തിട്ടില്ല.. സിതാരയുടെ ജീവിതം രക്ഷപ്പെട്ടു പോകണമെന്നല്ലാതെ മറ്റൊന്നിനും ഞാൻ കൂട്ട് നിന്നിട്ടേയില്ല. അവളിവിടെ എന്റെ കൂടെ വരുമ്പോഴെല്ലാം പപ്പാ പറയാറുണ്ടായിരുന്നതല്ലേ, എന്റെ മോളേ പോലെ തന്നെയാടീ നീയും എനിയ്ക്കെന്ന്.. ആ അവളെ എങ്ങിനെയാ പപ്പാ നാശത്തിലേക്ക് യാത്ര ചെയ്തിട്ട് അത് കണ്ടില്ലെന്ന് നടിച്ചു ഞാൻ പിന്തിരിഞ്ഞു പോകുന്നത്... എനിയ്ക്കതിനു കഴിയില്ലാരുന്നു.. " ഷെറിൻ അവർക്ക് മുൻപിൽ മുഖം പൊത്തി നിന്നു. ഷെറിനെ തല്ലാനായി ഊരിയെടുത്ത്‌ കയ്യിൽ പിടിച്ചിരുന്ന ബെൽറ്റ് ഷാജൻ ദേഷ്യത്തോടെ ദൂരേയ്ക്ക് എറിഞ്ഞു കളഞ്ഞു. സഹോദരി പറഞ്ഞ ഓരോ വാചകങ്ങളും അവനെ പോലൊരു സഹോദരന്റെ ശരീരത്തെ അപ്പാടെ കത്തിയെരിയിക്കാൻ പ്രാപ്തമായിരുന്നു. "ഒരു വാക്ക്.. നിനക്ക് ഒരു വാക്ക് ആ ചടങ്ങ് നടക്കുന്ന ഇടത്ത്‌ വച്ച് ഞങ്ങളോട് ആരോടെങ്കിലും ഒന്ന് സൂചിപ്പിച്ചൂടായിരുന്നോ മോളേ... എങ്കിൽ മാത്യുവിന്റെ വീട്ടുകാരും ഒരു വെറും തെറ്റിദ്ധാരണയുടെ പുറത്ത് ഇവിടെ നിന്നും ഇറങ്ങി പോകില്ലായിരുന്നല്ലോ.." പീലിപ്പോസ് മകളെ തന്നോട് ചേർത്തു നിർത്തിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. "അതിനി വേണ്ട.. ആ ബന്ധത്തെ പറ്റി ഒറ്റയക്ഷരം ആരും സംസാരിച്ചു പോകരുത് ഈ വീട്ടിൽ." എല്ലാം കേട്ടു നിന്ന മേരിയമ്മ പറഞ്ഞു. "ആ നട്ടെല്ലില്ലാത്തവനെ എന്റെ മോൾക്ക് ഭർത്താവായി ആരും തിരിച്ച് കൊണ്ട് വന്നേക്കാൻ ശ്രമിയ്ക്കരുത്. അവള് മാത്രമല്ല അതിനിനി ഞാനും സമ്മതിയ്ക്കില്ല. ഏതോ ഒരുത്തൻ കേറിവന്നു കുറെ കഞ്ചാവും വലിച്ചു കേറ്റിയിട്ട് എന്തോ കുറെ തെമ്മാടിത്തരം പറഞ്ഞപ്പോൾ അതിൽ നേരിന്റെ കണിക പോലും ഉണ്ടോയെന്ന് നമ്മളോടൊരു വാക്ക് പോലും തിരക്കാതെ ഇറങ്ങിപ്പോയ ജന്തുക്കളല്ലേ. അവരിനി തിരികെ വന്ന് നമ്മുടെ കാലുപിടിച്ചാലും അവർക്ക് കൊടുക്കാൻ പുല്ലാട്ട് പെങ്കൊച്ചില്ല." മേരിയമ്മ ഷെറിനെ കൂട്ടി അകത്തേയ്ക്ക് പോകാൻ തുടങ്ങുമ്പോൾ ഷാജൻ തിരികെ വാതിലിനടുത്തേക്ക് നടന്നു. "എവിടെ പോവാ ഷാജാ നീ.." മകന്റെ മുഖത്തെ രൗദ്രംകണ്ട് പീലിപ്പോസ് തിരക്കി. ഷാജൻ അവിടെ തന്നേ നിന്ന ശേഷം തോളിന് മുകളിലൂടെ മുഖം തിരിച്ച് പപ്പയെ നോക്കി. "അവൻ പുല്ലാട്ട് വീട്ടിൽ കയറി കളിച്ചിട്ട് തിരികെ പൊയ്ക്കോട്ടെ എന്നാണോ പപ്പാ പറയുന്നത്.. എനിയ്ക്കത് സമ്മതിച്ചു കൊടുക്കാൻ വയ്യ.." "നീ ഇതിൽ ഒന്നും ചെയ്യാൻ നിൽക്കണ്ട ഷാജാ.അവനീ കൊടുവത്തൂരിന് പുറത്ത് പോകണമെങ്കിൽ പീലിപ്പോസിന്റെ അനുവാദം വേണം.. പെരുച്ചാഴിയെ മടയിൽ നിന്ന് കൃഷിക്കാർ പുകച്ച് പുറത്തിറക്കി അടിച്ചു കൊല്ലുന്ന കാഴ്ച കണ്ടിട്ടില്ലേ.. അവനെയും നമുക്ക് അതേ പോലെ ചെയ്യണം. കൊടുവത്തൂരിന് പുറത്തൊരു ലോകമുണ്ടെന്ന് ഇനിയീ ജന്മത്ത്‌ അവൻ കാണരുത്.. അത് നീ എനിയ്ക്ക് വിട്ടേരെടാ..." "പപ്പാ.. അവൻ ആള് നിസ്സാരക്കാരനല്ല.." ഷാജൻ മുന്നറിയിപ്പ് നൽകി. "അഞ്ചോ ആറോ കോളേജ് പിള്ളേരെ ഒറ്റ കൈയാൽ തൂക്കി അടിച്ചതാണോ നീ അവനിൽ കാണുന്ന മേന്മ... എങ്കിൽ അവനെ പോലെ കരുത്തുള്ള അര ഡസൻ പേർക്ക് മുമ്പിൽ അവൻ തലയുയർത്തി നിവർന്നു നിൽക്കട്ടെ.." "അവൻ ഈ നേരത്തിനുള്ളിൽ കടത്ത്‌ കടന്നു പോയിട്ടുണ്ടെങ്കിലോ പപ്പാ." "അവൻ എവിടേയ്ക്കും പോകില്ല.. കടവുകളും റോഡും വളഞ്ഞു ആൾക്കാർ നിൽപ്പുണ്ടെടാ.. അവരുടെയെല്ലാം കണ്ണ് ഒരേ പോലെ വെട്ടിച്ച് രക്ഷപ്പെട്ടു പോകാനുള്ള കഴിവ് അവനുണ്ടോ.. എങ്കിൽ അതൊന്ന് കാണട്ടെ. പിന്നെയുള്ളത് ചെമ്പൻ മലയാ.. അവൻ ചെമ്പൻ മലയിലേക്ക് കടന്നിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ കാര്യങ്ങൾ നമ്മുടെ ആന്റപ്പനും, മുരു കേശനും എളുപ്പമായി." പീലിപ്പോസ് ആത്മ വിശ്വാസത്തോടെ പറഞ്ഞു നിർത്തി. "പകൽ മുഴുവൻ അവൻ ഒളിച്ചിരുന്ന ശേഷം രാത്രിയിൽ കല്ലാർ നീന്തി കടന്നു പോയാലോ.ഇതിനപ്പുറമുള്ള ഒഴുക്കിൽ കല്ലാർ നീന്തി കടന്നു വന്നവനാ പപ്പാ അവൻ.." "രാത്രിവരെയൊന്നും അവന് സമയമില്ലെടാ.. അതിന് മുമ്പ് തീർക്കും ആൺപിള്ളേർ അവനെ." അവർ സംസാരിച്ചു നിൽക്കേ പീലിപ്പോസിന്റെ ഫോണിലേക്ക് റോബിച്ചന്റെ വിളി വന്നു. "അവൻ നമ്മുടെ തൊട്ട് മുൻപിലുണ്ട് മുതലാളീ. ഇവിടെ. പുല്ലാമല കവലയിൽ ലോട്ടറി കച്ചവടത്തിന് പോകുന്ന തങ്കമണിയുടെ പൂട്ടിയിട്ട വീട്ടിൽ." (തുടരും) #📔 കഥ