#📙 നോവൽ - പ്രളയം... 🔻 പാർട്ട് _24 ✍️ രചന - Aniprasad. അധികം വെളിച്ചം വീഴാത്ത മുറ്റത്ത്‌ ആജാനുബാഹുവായ ഒരു മനുഷ്യൻ നിൽക്കുന്നതും അയാളുടെ മുമ്പിലേക്ക് മകൻ ഇറങ്ങി പോകുന്നതും കണ്ടതോടെ മേരിയമ്മ അവിടെ തിരിഞ്ഞു നിന്നു. ഇവനെ താൻ എവിടെയോ കണ്ടിട്ടുണ്ടല്ലോ എന്ന ഓർമ മേരിയമ്മയെ കൊണ്ടെത്തിച്ചത് മകളുടെ മനസമ്മത പ്പന്തലിലാണ്.. മേരിയമ്മ പെട്ടന്ന് ഇറങ്ങി അവരുടെ അടുത്തേയ്ക്ക് ചെല്ലാൻ തുനിഞ്ഞെങ്കിലും അവിടെ നിന്നു കൊണ്ട് ആദ്യം അവർ പീലിപ്പോസിനെ വിളിച്ചു.. "ഒച്ച വയ്ക്കണ്ട.. ഞാനിവിടെ യുദ്ധത്തിന് വന്നതല്ല. നിങ്ങളുടെ മകനെ ഞാൻ എന്റെ വീട്ടിലേക്ക് കൂട്ടിക്കൊണ്ട് പോവുകയാണ്.. അവന് കൊടുക്കാൻ ഞാൻ അവിടെയൊരു ഒന്നാന്തരം സമ്മാനം കരുതി വച്ചിട്ടുണ്ട്.." മേരിയമ്മയെ നോക്കിയാണ് എസ്തപ്പാൻ പറഞ്ഞതെങ്കിലും അവന്റെ കണ്ണുകൾ ഷാജനിലായിരുന്നു. ഏത് നിമിഷവും അവനിൽ നിന്നും തനിയ്ക്ക് നേരെ ഒരാക്രമണം പ്രതീക്ഷിയ്ക്കാം.. ഇത് അവന്റെ വീടാണ്. അപ്പോൾ ആക്രമണത്തിന് ശൗര്യം കൂടിയേക്കും.. അത് കരുതി വേണം താൻ നിൽക്കേണ്ടത്. "നീയേതാ.. നിനക്കെന്താ ഇവിടെ കാര്യം.. ഈ രാത്രിയിൽ എന്തിന് നീയിവിടെ വന്നു.. ഇറങ്ങി പോ പുറത്ത്.." മേരിയമ്മ ഗേറ്റിന് നേർക്ക് വിരൽ ചൂണ്ടി. "ഞാൻ ആരാണെന്നും ഈ രാത്രിയിൽ എന്താ എനിയ്ക്കിവിടെ കാര്യമെന്നും നിങ്ങൾ ഈ നിൽക്കുന്ന നിങ്ങളുടെ മകനോട് ചോദിയ്ക്ക്. ആ തെമ്മാടി തരും നിങ്ങൾക്ക് അതിനുള്ള മറുപടി.." എസ്തപ്പാൻ കൂസലെന്യേ പറഞ്ഞു. മേരിയമ്മ മകനെ നോക്കിയെങ്കിലും അവൻ മുഖം മാറ്റിക്കളഞ്ഞു. "കണ്ടില്ലേ കള്ളന് കഞ്ഞി വച്ചവനെ പോലെ മുഖം തിരിച്ച് നിൽക്കുന്നത്.. നിങ്ങൾക്കുള്ള മറുപടി തരാൻ അവന് പറ്റില്ല. അതുകൊണ്ട് ഞാൻ കാണിച്ചു തന്നേക്കാം..." എസ്തപ്പാൻ പറഞ്ഞതും, ഷാജന്റെ വലതുകയ്യിൽ കടന്നു പിടിച്ചു. തന്റെ കയ്യിൽ ഒരു ഉരുക്ക് വള്ളി വന്നു ചുറ്റിയ അനുഭവമായിരുന്നു ഷാജന്. "മര്യാദയ്ക്ക് എന്റെ കൂടെ വന്ന് എനിയ്ക്ക് കൊണ്ടു തന്ന സമ്മാനങ്ങൾ തിരിച്ചെടുത്തു കൊണ്ട് പൊയ്ക്കോ.. കൊണ്ടു പോയാൽ മാത്രം പോരാ കയ്യൊടിഞ്ഞവനെയും കാലൊടിഞ്ഞവനെയുമൊക്കെ ഹോസ്പിറ്റലിലും, ചത്ത്‌ കെട്ടു പോയവനെ എടുത്ത്‌ മോർച്ചറിയിലും കൊണ്ടു പൊയ്ക്കോണം. അതിന്റെ പിന്നാലെയൊന്നും നടക്കാൻ എനിയ്ക്ക് നേരമില്ല.." ഷാജനെ അവൻ തന്റെ കൂടെ വരാനായി കയ്യിൽ പിടിച്ചു മുന്നോട്ട് വലിച്ചെങ്കിലും ഷാജൻ ആ കൈ തട്ടി മാറ്റിയിട്ട് അവന്റെ മുഖത്തടിച്ചു. പാറക്കെട്ടിൽ തന്റെ കൈ ചെന്ന് ഇടിച്ച അനുഭവമായിരുന്നു ഷാജന്. അവൻ വേദന കൊണ്ട് കൈകുടയുമ്പോൾ എസ്തപ്പാൻ കൈ നീട്ടി അവന്റെ കഴുത്തിന് കുത്തി പ്പിടിച്ചു. "നായിന്റെ മോനേ.. എന്റെ മുഖത്തടിയ്ക്കാൻ വളർന്നോടാ ഞാഞ്ഞൂലെ നീ." എന്നാൽ എസ്തപ്പാന്റെ പിടി തന്റെ കഴുത്തിൽ മുറുകും മുൻപേ ഷാജൻ ഇരു കൈകൊണ്ടും അവന്റെ കൈ പിടിച്ചു മാറ്റി. അതിന് ശേഷം ഒരു നിമിഷം വൈകാതെ തന്റെ പോക്കറ്റിൽ ഇരുന്ന റിവോൾവർ എടുത്ത്‌ എസ്തപ്പാന്റെ തിരു നെറ്റിയ്ക്ക് നേരെ നീട്ടി. ''വീട്ടിൽ കയറി വന്നു ഷോ കാണിയ്ക്കുന്നോടാ പട്ടീ.. അനങ്ങിപ്പോയാൽ നിന്റെ തിരു നെറ്റിയ്ക്ക് തന്നെ പൊട്ടിച്ചു കളയും " ഷാജൻ പല്ലുകൾകടിച്ചു. "നീ കൊടുവത്തൂരുള്ള പാവങ്ങളുടെ നെഞ്ചത്ത് കേറി താണ്ഡവം ആടുമ്പോലെ ഇവിടെ വന്ന് ഷാജന്റെ മുമ്പിൽ ഷോ കാണിച്ചാൽ ഷാജൻ അത് കണ്ടും കൊണ്ട് നിൽക്കുമെന്ന് കരുതിയോ.. എസ്തപ്പാനേ... കള്ള തിരുമാലീടെ മോനേ... നീ അവരെ മലത്തിയിട്ട് ഈ രാത്രി തന്നെ എന്നേ തേടി വരുമെന്ന് ഞാൻ സ്വപ്നത്തിൽ പോലും കരുതിയതല്ലെടാ.. പക്‌ഷേ വന്നതിന് താങ്ക്സ്.. എനിയ്ക്ക് നിന്നെ തേടി അങ്ങോട്ട് വരേണ്ടി വന്നില്ലല്ലോ... നിന്നെ കൊന്നു കല്ലാറിന്റെ മാറിൽ ഒരു കല്ല് കെട്ടി താഴ്ത്തിയാൽ ദൈവം തമ്പുരാന് പോലും പിന്നെ നിന്നെ കണ്ടെത്താൻ കഴിയില്ല.. കാണണോ നിനക്ക്.." ഷാജൻ അവനെ നോക്കി ഒരു കൊല്ലുന്ന ചിരി ചിരിച്ചു. എസ്തപ്പാൻ, ഷാജന്റെ മുഖത്തേയ്ക്കും അവന്റെ കയ്യിലിരിയ്ക്കുന്ന റിവോൾവറിലേക്കും മാറി മാറി നോക്കി. "പേടിയ്ക്കേണ്ടടാ.. ഒന്നല്ല അഞ്ച് തിരയുണ്ട് ഇതിനുള്ളിൽ. അത് അഞ്ചും നിനക്കുള്ളതാ... ആ അഞ്ച് ബുള്ളറ്റുകളും നിന്റെ ശിരസ്സിനുള്ളിൽ ഞാൻ തിരുകി കയറ്റും." "അതിനുള്ള ധൈര്യമുണ്ടോടാ നിനക്ക്..." കണ്ണോട് കണ്ണ് നോക്കി നിന്ന് എസ്തപ്പാൻ പിറു പിറുത്തു. "ഉണ്ടെങ്കിൽ കാണട്ടെ.. ആണിന്റെ ഉശിരുണ്ടെങ്കിൽ നീ വെയ്ക്കെടാ എന്റെ തലയ്ക്ക് വെടി.." എസ്തപ്പാൻ ഒരിഞ്ച് ചലിക്കാതെ ശിരസ്സ് കുനിയ്ക്കാതെ ഷാജന്റെ മുമ്പിൽ നെഞ്ചും വിരിച്ചു നിന്നു. "നിന്റെ കൈ വിറയാതിരിയ്ക്കുന്ന വിദ്യയൊന്നും നിനക്ക് പുല്ലാട്ടെ പീലിപ്പോസ് മുതലാളി പഠിപ്പിച്ചു തന്നിട്ടില്ലെടാ. എവിടെ പോയെടാ നിന്റെ ധൈര്യമെല്ലാം.." ഷാജന്റെ കൈ ചലിയ്ക്കുന്നത് കണ്ടതോടെ മേരിയമ്മ പേടിയോടെ ഓടി വന്ന് അവന്റെ കയ്യിൽ പിടിയ്ക്കാൻ നോക്കിയെങ്കിലും ലക്ഷ്യം മാറാതെ അവൻ മറുകയ്യെടുത്ത്‌ മമ്മിയെ വിലക്കി. "മാറി നിൽക്ക് മമ്മീ. ഇവിനിവിടുന്നു ജീവനോടെ പോകില്ല.. പുല്ലാട്ടെ സാജനെ വെല്ലുവിളിച്ചിട്ട് ഈ തെണ്ടി ഈ ചുറ്റുമതിലിനു പുറത്തുള്ള ലോകം ഇനി കാണില്ല.." "ഇവിടുന്ന് ജീവനോടെ തിരിച്ച് ചെന്നോളാം എന്ന് ആർക്കും വാക്ക് കൊടുത്തിട്ടല്ലെടാ ഞാൻ നിന്നെ തേടി വന്നത്. എസ്തപ്പാൻ ഈ മതിൽക്കെട്ടിനു പുറത്തിറങ്ങുന്നുണ്ടെങ്കിൽ കൂടെ പുല്ലാട്ടെ ഷാജനും കണ്ടിരിയ്ക്കും." "ദൈവമേ.'എന്ന് വിളിച്ചുകൊണ്ട് മേരിയമ്മ ഓടി പീലിപ്പോസിന്റെ റൂമിനകത്തേയ്ക്ക് ചെന്നു. മേരിയമ്മയുടെ വെപ്രാളം കണ്ടതോടെ കിടക്കയിൽ നിന്ന് പീലിപ്പോസ് ചാടി എണീറ്റു. മേരിയമ്മ ഒന്നോ രണ്ടോ വാചകത്തിൽ ഭർത്താവിനോട് കാര്യം പറഞ്ഞതോടെ അയാൾധ്രുതിയിൽ പുറത്തേയ്ക്ക് ചെന്നു. പീലിപ്പോസ് മുതലാളി പുറത്തേയ്ക്ക് വരുമ്പോൾ റിവോൾവർ ഇരുന്ന ഷാജന്റെ കയ്യിൽ എസ്തപ്പാൻ പിടുത്തമിട്ടു കഴിഞ്ഞിരുന്നു. "വീട്ടിൽ കയറി വന്ന് ചെറ്റത്തരം കാണിയ്ക്കുന്നോടാ നാറീ. വിടെടാ അവന്റെ കയ്യിൽ നിന്ന്." മുറ്റത്തേയ്ക്കുള്ള പടവുകൾ ഇറങ്ങുന്നതിനിടെ പീലിപ്പോസ് മുതലാളി ചീറി. എന്നാൽ അതിനും മുമ്പേ ഷാജന്റെ കയ്യിലിരുന്ന ആയുധം എസ്തപ്പാൻ കയ്യടക്കി കഴിഞ്ഞിരുന്നു. അവൻ ഷാജന്റെ കഴുത്തിലൂടെ കൈപ്പൂട്ടിട്ട് പിടിച്ചു തിരിച്ച് തന്നോട് ചേർത്തു നിർത്തിയ ശേഷം ആയുധം അവന്റെ ശിരസ്സിൽ തൊടുവിച്ചു. ''ബഹളം വയ്ക്കല്ലേ മുതലാളീ. മുതലാളിയുടെ മകനെ ഞാനെന്റെ വീട് വരെയൊന്നു കൊണ്ട് പോവാ.. അവിടെ കൊണ്ടു പോയി മുതലാളിയുടെ മകന് ചെറിയൊരു സമ്മാനം കൊടുക്കണം... സമ്മാനം എന്റെയല്ല. ഞാനറിയാതെ മുതലാളിയുടെ മകൻ എന്റെ വീട്ടിൽ കൊണ്ട് വച്ചിട്ടും പോകാൻ തുടങ്ങിയ സമ്മാനമാ. കൈയ്യോടെ ഞാൻ അതങ്ങു തിരിച്ച് കൊടുത്തേക്കാമെന്നു വച്ചു.. എന്നാൽനമ്മൾ അങ്ങോട്ട് പോവാല്ലേടാ ഷാജാ.. " എസ്തപ്പാൻ തോക്ക് അവന്റെ ചെവിയ്ക്ക് പിന്നിൽ മുട്ടിച്ചു. ഷാജൻ ഒന്ന് കുതറി പ്പിടഞ്ഞെങ്കിലും അവന്റെ കയ്യാമത്തിൽ നിന്നും ഊർന്ന് പോകാനുള്ള കരുത്ത് ഷാജന് ഇല്ലായിരുന്നു. "ഇതിനുള്ളിൽ തിരയുണ്ടെങ്കിലും ഇല്ലെങ്കിലും നീ കിടന്ന് അധികം ഷോ കാണിച്ചാൽ ഞാനീ കാഞ്ചിയിൽ ഒറ്റ വലി വലിയ്ക്കും. ഇത് കളി തോക്കാണോ അല്ലയോ എന്നൊക്കെ നിനക്കേ അറിയൂ.. ഞാൻ കാഞ്ചി വലിച്ചു കഴിയുമ്പോ എനിയ്ക്കും ബോധ്യം വരും.. അതുകൊണ്ട് പറയുന്നതനുസരിച്ചു ബലം പിടിയ്ക്കാതെ വന്നോണം എന്റെ കൂടെ.." എസ്തപ്പാൻ അവനെ മുന്നോട്ട് തള്ളിയെങ്കിലും കാൽ വിരലുകൾ നിലത്തു കുത്തി അവൻ ബലം പിടിച്ചു നിന്നു. "നിങ്ങളെന്താ നോക്കികൊണ്ട് നിൽക്കുന്നത്. ഫോണെടുത്ത്‌ പോലീസിനെ വിളിയ്ക്ക്.. ഒരാക്രമി നമ്മുടെ വീട്ടിൽ അതിക്രമിച്ചു കയറി നമ്മുടെ കുഞ്ഞിനെ വകവരുത്താൻ ശ്രമിയ്ക്കുന്നെന്ന് പറയ്‌.. പോലീസ് വന്നില്ലെങ്കിൽ ഇവൻ നമ്മുടെ കുഞ്ഞിനെ എന്തെങ്കിലും ചെയ്യും." നടുങ്ങിപ്പിടഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന പീലിപ്പോസിന്റെ കയ്യിൽ പിടിച്ചുലച്ചു കൊണ്ട് അവർ പറഞ്ഞു. "വിളിച്ചോ.." എസ്തപ്പാൻ അവിടെ തിരിഞ്ഞു നിന്നു. "പോലീസിനെയോ പട്ടാളത്തിനെയോ ആരെയാണെന്ന് വച്ചാൽ വിളിച്ചോ. അവരുകൂടി വന്ന് കാണട്ടെ പുല്ലാട്ടെ പീലിപ്പോസിന്റെ മകന്റെ മഹത്വം..അവര് വന്നിട്ടെ ഞാനിവനെയും കൊണ്ട് ഇവിടുന്നു പോകുന്നുള്ളൂ.." എസ്തപ്പാൻ അവിടെ തന്നെ നിന്നു. "വീട്ടിൽ കയറി വന്ന് നമ്മുടെ മകനെ ഉപദ്രവിച്ചിട്ട് അവൻ തിരിഞ്ഞു നിന്ന് വെല്ലുവിളിയ്ക്കുന്നത് കണ്ടില്ലേ.. പോലീസിനെ വിളിയ്ക്ക്.. അവരെയും ഇവൻ നിന്ന് വെല്ലുവിളിയ്ക്കുമോ എന്ന് നമുക്കൊന്ന് കാണണമല്ലോ.!" മേരിയമ്മ പറഞ്ഞത് കേട്ടെങ്കിലും രോഷത്തോടെ എസ്തപ്പാനെ നോക്കി നിന്നതേയുള്ളൂ പീലിപ്പോസ് മുതലാളി. "എന്താ വിളിക്കുന്നില്ലേ...മുതലാളീ പോലീസിനെ.. കൊച്ചമ്മ പറഞ്ഞത് കേട്ടില്ലേ മുതലാളി.. വിളിക്കില്ല കൊച്ചമ്മേ.." എസ്തപ്പാൻ മേരിയമ്മയെ നോക്കി. "ഈ നിൽക്കുന്ന മനുഷ്യന്റെ വിത്തല്ലേ ഇവൻ.. അപ്പോൾ ഇവന്റെ തന്ത അറിയാത്ത തെമ്മാടിത്തരം ഒന്നും ആയിരിയ്ക്കില്ലല്ലോ ഇവൻ ചെയ്തത്.. പോലീസ് വന്നാൽ പല ചോദ്യങ്ങൾക്കുമുള്ള മറുപടി പീലിപ്പോസ് മുതലാളിയും നൽകേണ്ടി വന്നേക്കും എന്ന് ഇയാൾക്കറിയാം. അത് കൊണ്ട് നിങ്ങളുടെ ഭർത്താവ് പോലീസിനെയോ, പട്ടാളത്തിനെയോ ഒന്നും വിളിയ്ക്കാൻ പോകുന്നില്ല.." എസ്തപ്പാൻ പറയുന്നത് മനസിലാകാത്തത് പോലെ മേരിയമ്മ ഭർത്താവിനെ നോക്കി. അദ്ദേഹത്തിന്റെ കൺ തടങ്ങൾ പിടയ്ക്കുന്നതും, മീശത്തുമ്പ് വിറയുന്നതും അവർക്ക് കാണാമായിരുന്നു. ബലമായി തന്റെ മുമ്പിൽ നിന്നും മകനെ എസ്തപ്പാൻ കൂട്ടിക്കൊണ്ട് പോകുന്നത് നിസ്സഹായനായി പീലിപ്പോസ് മുതലാളിയ്ക്ക് നോക്കി നിൽക്കേണ്ടി വന്നു. എസ്തപ്പാൻ ഷാജനെയും കൂട്ടി വരുമ്പോൾ റോഡിൽ നിൽക്കുന്ന മനുഷ്യർക്കിടയിൽ നിന്നും എന്തൊക്കെയോ പിറു പിറുക്കലുകൾ കേട്ടു. അവരെല്ലാം ഇനി എന്താണ് സംഭവിയ്ക്കാൻ പോകുന്നതെന്ന് അറിയാൻ വേണ്ടി എസ്തപ്പാന്റെ പിന്നാലേ ചെന്നു. എസ്തപ്പാൻ വീട്ടു മുറ്റത്തേയ്ക്ക് ഇറങ്ങാനുള്ള പടിയിലേക്ക് ആദ്യത്തെ കാൽ വച്ച ശേഷം തന്റെ പിന്നാലേ വരുന്നവരെ നോക്കി. "അവിടെ നിന്നോണം.. കാഴ്ച കാണാൻ വന്നവർ അവിടെ നിന്ന് കാണാൻ പറ്റുന്നത് കണ്ടാൽ മതി.. ഈ മുറ്റത്തേയ്ക്ക് എന്റെ അനുവാദമില്ലാതെ ആര് കാലുകുത്തിയാലും രണ്ട് കാലിൽ നടന്ന് അവന്മാർ വീട്ടിലേക്ക് പോകില്ല. കേട്ടല്ലോ.." എസ്തപ്പാന്റെ പിന്നാലേ വന്നവർ പിടിച്ചു കെട്ടിയാലെന്ന മട്ടിൽ അവിടെ നിന്നു പോയി. അതിൽ ആർക്കും ഇനി ഒരടി പോലും മുൻപോട്ട് വയ്ക്കാനുള്ള ധൈര്യം പോരാ.. "അതെന്തൊരു വാർത്തമാനമാ എസ്തപ്പാനെ.. നിങ്ങൾ ഈ ചെക്കനെ എന്താ ചെയ്യാൻ പോവുക എന്ന് ഞങ്ങൾക്ക് അറിയണ്ടേ.." കുന്നന്താനത്തെ ബേബി പറഞ്ഞു. അങ്ങനെ പറഞ്ഞെങ്കിലും അവന് ആൾക്കൂട്ടത്തിൽ നിന്നും പുറത്തേയ്ക്ക് വരാനുള്ള ധൈര്യം പോരായിരുന്നു. "നീയൊന്നും അറിയേണ്ട. അറിയിയ്‌ക്കേണ്ടുന്നവരെ ഞാൻ അറിയിച്ചിട്ടുണ്ട്. നീ ഏതവനായാലും ഞാൻ പറയുന്നതിനെ ധിക്കരിച്ചാൽ അവിടിട്ട് ഞാൻ ചവിട്ടി കൂട്ടിയിരിയ്ക്കും. എസ്തപ്പാന് വാക്ക് ഒന്നേയുള്ളൂ." എസ്തപ്പാൻ, ഷാജനെ കൊണ്ട് വന്ന് നീണ്ട വരാന്തയിലേക്ക് തള്ളി ക്കയറ്റി. അതിന് ശേഷം അവൻ മുന്നോട്ട് ഒറ്റ തള്ള് തള്ളി. ഷാജൻ നില തെറ്റി ചെന്ന് സൈമണിന്റെ ദേഹത്ത്‌ തട്ടി നിന്നു. കാലിന് അടിയേറ്റ് സൈമണിന്റെ കാൽ നീര് വച്ച് വീർത്തിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. ഷാജൻവന്ന് തട്ടിയപ്പോൾ അവൻ വേദനകൊണ്ട് നിലവിളിച്ചു. പാലപ്പുറം സിന്റോയുടെ മുഖം കണ്ടാൽ തിരിച്ചറിയാനാവാത്ത വിധം ചീർത്ത് പോയിരുന്നു. അവന്റെ മുഖത്തെമ്പാടും ചങ്ങലയുടെ പാടുകൾ കാണാമായിരുന്നു. അവന്റെ വലതുകൈ മുട്ടിന് മുകളിൽ അസ്ഥി പൊട്ടി നീര് വന്നിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. എസ്തപ്പാൻ നടന്ന് ഷാജന്റെ അടുത്തേയ്ക്ക് വന്നു. "ഇനിയെന്റെ പിന്നാലേ വന്നേക്കരുത്. വന്നാൽ.." അവൻ തന്റെ വലതുകയ്യുടെ ചൂണ്ട് വിരൽ തുമ്പ് കൊണ്ട് വന്നു ഷാജന്റെ തിരു നെറ്റിയിൽ കുത്തി നിർത്തി. "എസ്തപ്പാന് ഒരു ആയുധത്തിന്റെയും ആവശ്യമില്ല.. എന്റെ ഈ വിരൽത്തുമ്പ് ഇവിടെയ്ക്കൊന്നു ആഞ്ഞു കുത്തിയാൽ മതി. നീ പിന്നെ ഉയിരോടെയില്ല.. കേട്ടോടാ പീലിപ്പോസിന്റെ മോനേ.." എസ്തപ്പാന്റെ വിരലിന്റെ കരുത്ത് വർധിയ്ക്കുന്നതറിഞ്ഞു ഷാജൻ പിന്നിലേക്ക് മാറി. "എത്ര നീ പിന്നോട്ട് മാറിയാലും നിനക്ക് രക്ഷപ്പെടാനാകില്ല ഷാജാ..നിന്നെ ഒറ്റയെണ്ണത്തിനെ വിടില്ല ഞാൻ. ഞാനിവിടെയ്ക്ക് വന്നത് നിന്റെ ഒരേ ഒരു സഹോദരി കാരണമാണ്.. അവളുടെ കൂട്ടുകാരിയെ അവൾ ഇവിടെ എത്തിച്ചു തരണം.. തിരികെ എന്റെ മുമ്പിൽ.. അതുവരെ ഞാനിവിടം വിട്ടു പോകില്ല... പുല്ലാട്ടെ പീലിപ്പോസ് മുതലാളിയുടെയും മക്കളുടെയും ഉറക്കം കളയാൻ എസ്തപ്പാൻ ഇവിടെ തന്നെ കാണും... ഈ മണ്ണിൽ..." ഷാജന്റെ കണ്ണിൽ തന്നോടുള്ള പക വൈരപ്പൊടി പോലെ തിളങ്ങുന്നത് അവന് കാണാമായിരുന്നു. എസ്തപ്പാൻ പക്‌ഷേ അത് കണ്ട മട്ടേ നടിച്ചില്ല. "കൊണ്ടു പൊക്കോണം... ഇനി ഒറ്റ നിമിഷം മൂന്നെണ്ണത്തിനെ ഇവിടെ കണ്ടു പോകരുത്. ചുമലിൽ തൂക്കിയോ, തലയിൽ ചുമന്നോ എങ്ങിനെയാണെന്ന് വച്ചാൽ എടുത്തു മാറ്റി തന്നേക്കണം... പിന്നെ ഈ രാത്രി ഇവിടെ ഇവന്മാരുണ്ടാക്കിയ നഷ്ടത്തിന്റെ കണക്ക്.. അത് ഞാൻ നോക്കിയിട്ട് നാളെ വാസുക്കുട്ടനോട് പറഞ്ഞു വിടും. ഒരുചില്ലിക്കാശ് കുറയാതെ വാസുക്കുട്ടന്റെ കയ്യിൽ ഏൽപ്പിച്ചേക്കണം..മനസിലായോടാ.." ഷാജൻ മെല്ലെ ശിരസ്സ് കുനിച്ചു. "അച്ചി വീട്ടിൽ പൊറുക്കാൻ വന്നതുപോലല്ലേ അവൻ ചടഞ്ഞിട്ട് ഇരിയ്ക്കുന്നത്. ഇറങ്ങി പൊക്കോടാ തെണ്ടീ.." സൈമണിന്റെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു നിലത്തുകൂടെ വലിച്ചു എസ്തപ്പാൻ അവനെ മുറ്റത്തേയ്ക്കിട്ടു. അടികൊണ്ട് നീരുവച്ച ഭാഗം നിലത്തിടിച്ചു വേദനിച്ചിട്ട് സൈമൺ അവിടെ കിടന്നുരുണ്ടു. സിന്റോയും, ഷാജനും ചേർന്ന് സൈമണിനെ പിടിച്ചെണീൽപ്പിച്ചെങ്കിലും അവന് ഒരു കാൽ നിലത്ത്‌ കുത്താനേ കഴിഞ്ഞില്ല.. വളരെ ബുദ്ധിമുട്ടിയാണ് അവർ രണ്ടും ചേർന്ന് സൈമണേ റോഡിലേക്ക് കയറ്റിയത്. റോഡിൽ എത്തിയതോടെ അവിടെ നിന്നവർ അവരുടെ സഹായത്തിന് വന്നു. "എന്നാലും ഷാജാ, ഇതിനൊക്കെ പോകുമ്പോ ഒന്നോ രണ്ടോ പേരെ കൊണ്ട് കഴിയുന്ന പണിയാണോ എന്ന് നോക്കി വേണ്ടേ കൊട്ടേഷൻ കൊടുത്തു വിടാൻ.. അവനെ കണ്ടാലറിയില്ലേ മിനിമം ഒരു ആറു പേരെങ്കിലും ഉണ്ടെങ്കിലേ കീഴ്പ്പെടുത്താൻ പറ്റൂ എന്ന്.." ഷാജന്റെ കയ്യിൽ നിന്ന് സൈമണേ സ്വന്തം തോളിലേക്ക് ചാരി നിർത്തി കൊണ്ട് ബേബി പറഞ്ഞു. "ഇത് ഷാജന്റെ കൊട്ടേഷനാണെന്ന് അറിഞ്ഞിരുന്നെങ്കിൽ ഞങ്ങൾ കേറി കൈ വച്ചേനെ. ഞങ്ങകരുതിയത് അവന്റെ പുറത്തുള്ള ശത്രുക്കൾ ആരോ വന്നു പണികൊടുക്കുന്നതാണെന്നാ.. എങ്കിൽ അതൊന്ന് കണ്ടു കളയാം എന്ന് കരുതിയാ ഞങ്ങളവിടെ നിന്നത്. ഒരു സൂചനയെങ്കിലും മുതലാളിയോ മോനോ ഞങ്ങൾക്ക് തന്നിരുന്നെങ്കിൽ അവനെ ഈ രാത്രിയ്ക്ക് രാത്രി കല്ലാറിന്റെ അടിത്തട്ടിൽ എത്തിയ്ക്കാമായിരുന്നു." ഷാജന്റെ കൂടെ അവരെല്ലാം പുല്ലാട്ട് വീട് വരെ ചെന്നു. പുറത്തെ ചെറിയ ഔട്ട് ഹൗസിൽ സൈമൺനെയും,സിന്റോയെയും ഇരുത്തിയ ശേഷം ഷാജൻ വീട്ടിലേക്ക് ചെന്നു. അവിടെ അസ്വസ്ഥനായി പീലിപ്പോസ് മുതലാളി ഇരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു. അവൻ പപ്പായെ കാണാത്ത ഭാവത്തിൽ കടന്ന് പോകാൻ നേരം അയാൾ എണീറ്റ് വന്ന് മകന്റെ മുമ്പിലേക്ക് നിന്നു. "ഒന്നല്ല, ഒമ്പതു വട്ടം ഞാൻ നിന്നോട് പറഞ്ഞതാ ഇത് പാളി പോകുമെന്ന്. എന്നിട്ട് അനുസരിയ്ക്കാത്തതിന്റെ ഫലം കിട്ടിയല്ലോ നിനക്ക്. അല്ലേ.. ഒരു തവണ കൂടി അവൻ നമുക്ക് മുമ്പിൽ തലയുയർത്തി നിന്നു... മതിയായോ നിനക്ക്.." ഷാജൻ മിണ്ടിയില്ല.. "അവനെ നേരിടേണ്ടത് പുറത്ത് നിന്നും വരുന്ന ഒന്നോ രണ്ടോ പേർ ആയിരിയ്ക്കരുത്. അതിന് നിയോഗിയ്ക്കേണ്ടത് ഇവിടുള്ളമനുഷ്യരെ ആയിരിയ്ക്കണം. അവരുടെ പിടിയിൽ നിന്ന് അവൻ രക്ഷപ്പെട്ടു പോകില്ല... അതിനുള്ള കരുത്ത് അവനില്ല." പപ്പാ പറയുന്നത് കേട്ട് അന്തം വിട്ട് ഷാജൻ അദ്ദേഹത്തെ നോക്കി. (തുടരും ) #📔 കഥ