#📙 നോവൽ - മുറ ചെറുക്കൻ..... 🔻 ഭാഗം _32 ✍️ രചന - Aysha akbar ഇഷാനി... ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ വരു ..... ലാലി ചേച്ചി വന്നു വിളച്ചപ്പോഴാണ് ചിന്തകൾക്കൊടുവിൽ താനെപ്പോഴാണ് ഉറങ്ങി പോയതെന്നവൾ ഓർത്തു നോക്കിയത് .. എനിക്കിപ്പോ വേണ്ടാ..... അവളതും പറഞ്ഞു വീണ്ടും കിടക്കുമ്പോഴും വയറിൽ നിന്ന് വിശപ്പിന്റെ വിളി ഉയർന്നു കേൾക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു... അവളുടെ മറുപടി കേട്ടതും ലാലി തിരിഞ്ഞു നടക്കുമ്പോൾ തന്റെ വിശപ്പോ സങ്കടമോ ഒന്നും ഇവിടെ ആർക്കും പ്രശ്നമല്ലെന്നുള്ളത് മനസ്സിലാക്കാൻ അവൾക്കല്പം സമയം വേണമായിരുന്നു..... വേണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞാൽ നിർബന്ധിച്ചു കഴിപ്പിക്കാൻ ഇവിടെ ആരുമില്ലെന്ന യാഥാർഥ്യത്തെ ഉൾകൊള്ളാൻ അവൾക്കല്പം പ്രയാസം തോന്നി ........ അവൾ പതിയെ എഴുന്നേറ്റ് ഫ്രഷായി പുറത്തേക്ക് നടക്കുമ്പോൾ ആ വലിയ വീട് തന്നെ വരിഞ്ഞു മുറുക്കും പോലെ അവൾക്ക് തോന്നിയിരുന്നു....... ആ വലിയ ടേബിളിന് ചുറ്റുമായി പപ്പയും മമ്മയും ഋതിനുമിരിക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ തന്നെ മുകളിലേക്ക് തന്നെ കയറിയാലോ എന്നൊരു നിമിഷവളാലോചിച്ചു...... എന്നാൽ അപ്പോഴേക്കും രവിയുടെ കണ്ണുകൾ അവളെ കണ്ടിരുന്നു..... അയാൾ അവളെ യൊന്നു നോക്കി പതിവ് പുച്ഛത്തിൽ തല ചെരിച്ചു...... ഋതിനും അവളെയൊന്ന് നോക്കി കാണാത്ത ഭാവത്തിലിരുന്നു...... ഗായത്രി യും കഴിക്കുന്നതിനിടക്ക് തല ചെരിച്ചവളെയൊന്ന് നോക്കി....... വേറെ നിവൃത്തിയില്ലന്ന വണ്ണം അവൾ ആ മേശയിലേക്ക് വന്നിരുന്നു..... ആവുന്നതും എല്ലാവരും കൂടിയിരിക്കുമ്പോൾ താൻ കഴിക്കാറില്ല.... അങ്ങനെയൊരു സന്ദർഭം യാദൃശ്ചികമായേ വരാറുള്ളൂ വെങ്കിൽ കൂടി അപ്പോഴോക്കെയും തന്നെ കുറ്റപ്പെടുത്താൻ മത്സരിക്കുകയാവും ഓരോരുത്തരും.... ഇഷാനി പാത്രമെടുത്തു അതിലേക്ക് ഒരു സാന്റ് വിച്ചെടുത്തു..... നെയ് പുരട്ടിയ ദോശയുടെ കൊതിയൂറുന്ന ഗന്ധം അപ്പോഴും അവളുടെയുള്ളിൽ നിറഞ്ഞു നിന്നിരുന്നു..... തികട്ടി വന്നൊരു വേദനയെ അവൾ ഉള്ളാലെ കടിച്ചു പിടിച്ചു...... ആരും ഒന്നും മിണ്ടുന്നില്ല.... നിറഞ്ഞു നിന്നൊരു നിശബ്ദതയാണവിടം..... നല്ല വിശപ്പുണ്ട്..... അവൾ വേഗം കഴിച്ചു തുടങ്ങി..... മുമ്പിലിരിക്കുന്ന പാത്രത്തിലെ ഫ്രയിലേക്ക് കയ്യൊന്ന് നീങ്ങിയതും ആ പാത്രം താനേ പിറകിലേക്ക് നീങ്ങി പോകുന്നത് അവൾ കണ്ടു.... അവൾ പെട്ടെന്ന് മിഴികളൊന്നുയർത്തി..... ഋതിനാണ്...... അവൻ അവളെ നോക്കി പുച്ഛത്തോടെ ഒന്ന് ചിരിച്ചു.... അല്ലെങ്കിലേ മൂക്ക് മുട്ടെ തിന്ന് വീർത്തോരു പന്നി ക്കുട്ടിയെ പോലെ യായിട്ടുണ്ട് നീ........ അവനതും പറഞ്ഞു കൊണ്ട് പുച്ഛത്തോടെ ആ പാത്രം അപ്പുറത്തേക്ക് നീക്കി വെക്കുമ്പോൾ അവളുടെ മുഖത്ത് കാർ മേഘങ്ങൾ പരന്നു...... പപ്പയോ മമ്മയോ തനിക്കനുകൂലമായി ഒന്ന് ശബ്ധിച്ചിരുന്നെങ്ങ്കിലെന്ന് അവളതിയായി ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നു...... എങ്കിൽ വിങ്ങുന്ന തന്റെ മനസ്സ് അല്പമെങ്കിലും ആശ്വാസമറിഞ്ഞേനെ.... എന്നാൽ നിരാശയായിരുന്നു ഫലം.... അല്ലാ.... അവരുടെ മനസ്സിന്റെ ചിന്തകളും അതൊക്കെ തന്നെയാണല്ലോ..... അവൾക്ക് അവരൊട് എന്തെന്നില്ലാത്ത പുച്ഛം തോന്നി....... താനെന്തിനാ ണീ വീട്ടിൽ ശെരിക്കും...... അവൾ സ്വയം ചോദിച്ചു.... അപ്പോഴും ഋതി ൻ തന്നെ കളിയാക്കിയെന്ന വണ്ണം അടക്കി ചിരിക്കുകയും കോക്രി കാട്ടുകയും ചെയ്യുന്നുണ്ട്....... വിജയിച്ചവന്റെ ഭാവം കൊണ്ട് തന്നെയവൻ പാടേ ഇല്ലാതാക്കുന്നുണ്ട്..... തനിക്ക് താഴെ അവൻ ജനിച്ചപ്പോൾ എത്ര സ്നേഹത്തോടെയാണ് അവനെ താൻ താലോലിച്ചത്... പപ്പയുടെയും മമ്മയുടെയും തിരക്കുകൾക്കിടയിൽ അവനായിരുന്നു തന്റെ ആശ്വാസം....... അവനെക്കാൾ ഒരു രണ്ട് മൂന്ന് വയസ്സേ തനിക്ക് കൂടുവെങ്കിലും അവനൊരു ചേച്ചിയാവാൻ താൻ ശ്രമിച്ചിരുന്നു.... അവനും തന്നോട് അങ്ങനെ തന്നെയായിരുന്നു..... വളരും തോറും തനിക്ക് മേലുള്ള കുറ്റ പ്പെടുത്തലുകൾക്കോപ്പം പപ്പ അവനെ വലിയ സംഭവമാക്കി വെച്ചതും അവന്റെ സ്വഭാവത്തിൽ മാറ്റം വരാൻ തുടങ്ങി.... പപ്പയുടെ തന്നോടുള്ള സമീപനം അവനിലേക്കും പടർന്നു... അവനെന്തോ ആണെന്നൊരു അഹങ്കാരം അവനിൽ നിറഞ്ഞു.... താൻ ചേച്ചിയാണെന്നുള്ളത് പോലും അവൻ മറന്നിരുന്നു.. അവന്റെ മനസ്സിൽ തൻ ഒന്നിനും കൊള്ളാത്തൊരു ലൂസറായി മാത്രം മാറി.... ഓർമ്മകൾ അവളുടെ വിശപ്പിനെ തല്ലി കെടുത്തിയത് പോലെ..... അവൾ പതിയെ ഇരുന്നിടത് നിന്നെഴുന്നേറ്റു .. ഇഷാനി....മുഴുവൻ കഴിച്ചിട്ട് പൊ..... പിറകിൽ നിന്ന് ഗായത്രി അത്‌ പറഞ്ഞെങ്കിലും അവൾ കേൾക്കാത്ത ഭാവത്തിൽ മുറിയിലേക് നടന്നിരുന്നു...... അല്ലെങ്കിലും ഇടക്ക് മാത്രം വരുന്ന ആ ശബ്ദം അവൾക്കാവശ്യമായിരുന്നില്ല..... കതക് കൊട്ടിയടച്ചു ബെഡിലേക്ക് വീഴുമ്പോൾ അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ നിന്ന് കണ്ണു നീർ ഒലിച്ചിറങ്ങി......... ഓർമ്മകൾ ഉള്ളിൽ കിടന്നു വീർപ്പു മുട്ടി.... ധൈര്യത്തിനെന്ന വണ്ണം അവന്റെ മുഖം മനസ്സോർമിപ്പിച്ചു..... അവൾ പതിയെ എഴുന്നേറ്റ് ബാഗ് തുറന്ന് ആ കുപ്പി വളകൾ ഒന്ന് കയ്യിലെടുത്തു..... അവൻ കൂടെയുണ്ടെന്ന പോൽ അവളത് ചേർത്ത് പിടിച്ചു..... വിരലുകളാൽ ചേർത്ത് പിടിച്ച അവക്ക് മേൽ കണ്ണ് നീർ തുള്ളികൾ പെയ്തു വീഴുമ്പോൾ മനസ്സിൽ അവന്റെ മുഖമായിരുന്നു..... അതോടൊപ്പം അവൻ തന്നെ ഓർക്കുന്നുണ്ടാവുമോ എന്ന ചോദ്യവും കൂടി അവളെ വരിഞ്ഞു മുറുക്കി......... തനിക്ക് വേണ്ടി സംസാരിക്കാൻ കഴിയാതെ പോയ തന്നെയോർത്ത് അവൾക്ക് സ്വയം അരിശം തോന്നിയിരുന്നു...... 🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷 ഏട്ടാ........ നീയവളോട് പോകേണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞിരുന്നെങ്കിൽ അവൾ പോവില്ലായിരുന്നെടാ..... മീനു പിറകിൽ നിന്നത് പറഞ്ഞതും സച്ചു അവളിലേക്കൊന്ന് തിരിഞ്ഞു...... അവന്റെ മുഖത്ത് നിറഞ്ഞ നിർവികാരതയാണ്.... ആ വീട്ടിലുള്ളവരും ഇഷാനിയെ പതിയെ മറന്ന് വരുന്നതേയുള്ളു....... എല്ലാവരും പഴയ രീതിയിലേക്ക് തിരിച്ചു നടക്കാൻ തുടങ്ങിയിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ സച്ചുവിന് അവളെന്ന ഭാരം ഹഹൃദയത്തിൽ ഓരോ ദിവസവും കനം കൂടുന്നത് പോലെ...... ഇവിടെയുള്ളതിനേക്കാൾ അവൾ പോയപ്പോൾ തന്നിലവൾ കുരുങ്ങി കിടക്കും പോലെ....... ഒരു പക്ഷെ അവൾ തന്നെ ഓർക്കുന്നത് കൊണ്ടാവുമോ...... ഹൃദയം ചിന്തകളിൽ തന്നെയായിരുന്നു....... അവളെ പോലൊരു പെൺ കുട്ടിയേ ഇവിടെ പിടിച്ചു നിർത്താനുള്ള ഒരു അർഹതയും എനിക്കില്ല മീനു..... അവളെവിടെ.... ഞാനെവിടെ........ സച്ചു പുച്ഛത്തോടെ ഒന്ന് ചിരിച്ചു കൊണ്ട് അത്‌ പറയുമ്പോൾ ആ വാക്കുകളിൽ ഭാരം തങ്ങി നിന്നു..... നിനക്ക്..... നിനക്കവളെ ഇഷ്ടമായിരുന്നു അല്ലേടാ..... അവന്റെ കൺ കോണിൽ കണ്ടൊരാ വിങ്ങൽ മീനുവിന്റെ ഹൃദയത്തെ കീറി മുറിച്ചത് കൊണ്ട് തന്നെയായിരുന്നു അവളത് ചോദിച്ചത്..... ഒരു നിമിഷം അവനൊന്നു പതറി പ്പോയി....... അവൾക് മുഖം കൊടുക്കാൻ കഴിയാതെയെന്ന വണ്ണം അവനവടെ നിന്നും നടക്കുമ്പോൾ മീനുവിന്റെ ഉള്ളൊന്നുലഞ്ഞു പോയിരുന്നു..... ഈ വീട് അവൾ വരും മുൻപുള്ളത് പോലെ യായി തുടങ്ങിയപ്പോഴും അവൻ മാത്രം ആ പഴയ അവനിലേക്ക് തിരിച്ചു പോകാത്തത് പോലെ...... ആ കണ്ണുകളിൽ എപ്പോഴും ഒരു തരം വിഷാദം നിറഞ്ഞു നിൽക്കുന്നത് പോലെ..... അവളെന്ന ശൂന്യതയാണ് അവനിലെന്ന് മറ്റാരേക്കാളും നന്നായി മീനുവിന് മനസ്സിലാകുന്നുണ്ടായിരുന്നു....... 🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷 ഇഷാനി...... നാളെ മുതൽ നീ കോച്ചിങ്ങിനു പോകണം........ എങ്ങനെയെങ്കിലും ഇതൊന്ന് പാസ്സായിട്ട് വേണം ആളുകളുടെ മുഖത്തൊന്ന് നോക്കാൻ.... നോക്ക്..... പേപ്പേഴ്‌സൊക്കെ എഴുതി എടുത്താൽ പപ്പക്ക് നിന്നോടുള്ള ദേഷ്യവും അല്പം കുറയും...... നീ കാരണം എത്ര പാർട്ടികൾക്കാണ് ഞങ്ങൾ പോകാതിരുന്നതെന്ന് നിനക്കറിയുമോ...... ഗായത്രി നിറഞ്ഞ ദേഷ്യത്തോടെ അത്‌ പറയുമ്പോൾ ഇഷാനി ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല...... പഠിക്കണം...... പാസ്സാവണം...... പക്ഷെ അതൊന്നും ഇവര് പറയുന്നത് പോലെ ഇവർക്ക് വേണ്ടിയല്ല..... തനിക്ക് വേണ്ടിയാണ്.... അവൻ പറഞ്ഞ വാക്കിനു വേണ്ടിയാണ്...... സ്വയം പര്യാപ്തയാവേണ്ടതിന്റെ കാര്യം അവൻ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ അത്‌ തീർച്ചയായും വേണ്ട ഒന്ന് തന്നെയായിരിക്കും..... മാത്രവുമല്ല....... തനിക്ക് സ്വന്തമായിട്ട് ജോലിയില്ലെന്ന് പറഞ്ഞ് അവൻ തന്നെ വേണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞാലോ എന്ന് വരെ അവൾക്ക് തോന്നി പ്പോയി.... ചുണ്ടുകൾ ഏറെ വിതുമ്പും പോലെ....... ഇല്ലാ..... അവനങ്ങനെയൊന്നും പറയാൻ കഴിയില്ല........ ഓർമ്മകൾ അവനിലേക്ക് ചായുമ്പോൾ താൻ പാടേ ബലഹീനയാകുന്നത് അവളറിഞ്ഞു...... അങ്ങനെ ക്ലാസിനു പോയി തുടങ്ങി.... ജീവിതത്തിൽ പ്രത്യേകിച്ചൊരു മാറ്റവുമുണ്ടായില്ല.... നേരം വെളുക്കുന്നു ഇരുട്ടുന്നു...... അതിന് പോലും ഒട്ടും ഭംഗിയില്ല..... ചുറ്റും കാണുന്ന ഒന്നിനും നിറവുമില്ല താനും..... പഴയ പോലെ തന്നെ...... അതേ ഒറ്റപ്പെടലും വിശാധവും..... പക്ഷേ ഹൃദയത്തിനു മാത്രം മാറ്റമുണ്ട്....... അവിടെ എപ്പോഴും അവന്റെ മുഖം തെളിഞ്ഞു നിൽക്കുന്നെന്ന വണ്ണം പ്രണയത്തിന്റെ തണുപ്പ് പരന്നു കിടപ്പുണ്ട്....... സുഖമുള്ള ആ കുളിരാണ് ഇപ്പൊ തന്നെ മുന്നോട്ട് നയിക്കുന്നത്..... അങ്ങോട്ടൊന്ന് വിളിച്ചു എല്ലാവരുടെയും ശബ്ദം കേൾക്കണമെന്നുണ്ട്.... എന്നാൽ അത്‌ മമ്മ പാടേ വിലക്കിയിട്ടുണ്ട്...... വേണ്ടാ..... ശബ്ദം കേൾക്കാതെ അവനെ കാണാതെ ഹൃദയത്തിൽ മാത്രം താൻ താലോലിച്ചോളാം..... അവനുണ്ടെന്ന ധൈര്യത്തിൽ താനിവിടെ ഓരോ നിമിഷവും തള്ളി നീക്കാം...... ഇനിയൊരു പക്ഷെ അവൻ വന്നില്ലെങ്കിൽ കൂടി അവൻ വരുമെന്ന പ്രതീക്ഷയിൽ ഹൃദയം കൊണ്ടു താൻ കാത്തിരുന്നോളാം....... 🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷 സച്ചുവിന്റെ അവസ്ഥയും ആകെ മൂകമായിരുന്നു..... അവൾ പോയതിൽ പിന്നേ ചിരിക്കാൻ പോലും മറന്ന പോലെ....... ആകെ ക്കൂടി തളം കെട്ടി നിൽക്കുന്നൊരു നിർവികാരത..... അവൾ അവളുടെ നിഷ്കളങ്കമായ പ്രണയത്താൽ തന്നെ വരിഞ്ഞു മുറുക്കിയിട്ടുണ്ടെന്ന് അവനുള്ള തിരിച്ചറിവായിരുന്നു ഈ അകലം..... സദാ കാണുന്ന ആ പുഞ്ചിരി അവനിൽ നിന്ന് പാടേ മാഞ്ഞു പോയി..... എന്തിനോടും ഒരു ദേഷ്യം..... അവളെന്ന ശൂന്യത എപ്പോഴും മനസ്സോർമിപ്പിക്കും പോലെ...... ദിവസങ്ങൾക്കൊക്കെയും വല്ലാത്തൊരു ധൈർഗ്യം.......... പോകുമ്പോൾ അവൾ തന്നെ നോക്കിയ ആ നോട്ടം ഹൃദയത്തിലുണ്ടാക്കിയ മുറിവിൽ നിന്ന് ഇപ്പോഴും രക്തം ചിന്തുന്നുണ്ട്.... വല്ലാത്തൊരു മടുപ്പ് തോന്നിയിരുന്നവന്...... അമ്മേ.... ഞാൻ ഞാനൊരു യാത്ര പോകുകയാണ്....... എന്തെങ്കിലും ആവശ്യമുണ്ടെങ്കിൽ സജിയേ വിളിച്ചാൽ മതി.... ഞാൻ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്..... അവനതും പറഞ്ഞു കൊണ്ട് അകത്തേക്ക് കയറി പോകുമ്പോൾ ആ ഒരു യാത്ര അവനത്രയേറെ അത്യാവശ്യമാണെന്ന് മനസ്സ് പറയുകയായിരുന്നു.... എന്നും സന്തോഷങ്ങൾ തേടിയാണ് യാത്ര പോകാറുള്ളത്..... എന്നാലീ യാത്ര സങ്കടങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള ഒളിച്ചോട്ടമാണ്..... ശെരിക്കും പറഞ്ഞാൽ അവളിൽ നിന്നുള്ള ഒളിച്ചോട്ടം........ (തുടരും) Aysha Akbar #📔 കഥ