ୱେବ୍ ସିରିଜ୍: ଅଭିମାନିନୀ Season 1 | Episode 7 (Finale): ଅଭିମାନର ଅନ୍ତ ଓ ନୂଆ ଆରମ୍ଭ (The End of Pride & A New Beginning) ଗୋପାଳପୁର ବେଳାଭୂମି (ସକାଳ ୬ଟା) (ସୂର୍ଯ୍ୟୋଦୟ ହେଉଛି। ସମୁଦ୍ରର ସୁନେଲି କିରଣ ବାଲି ଉପରେ ପଡ଼ିଛି। ଆରଭ ଏବଂ ଅନନ୍ୟା ପାଖାପାଖି ବସିଛନ୍ତି, କିନ୍ତୁ କେହି କିଛି କହୁନାହାନ୍ତି।) ଆରଭ: "ଅନନ୍ୟା, ମୁଁ ଜାଣେ କ୍ଷମା କରିବା ଏତେ ସହଜ ନୁହେଁ। କିନ୍ତୁ ମତେ ଗୋଟିଏ ସୁଯୋଗ ଦିଅ। ମୁଁ ତମର ସେହି ଭାଙ୍ଗିଯାଇଥିବା ବିଶ୍ୱାସକୁ ପୁଣି ଯୋଡ଼ିଦେବି।" ଅନନ୍ୟା: (ସମୁଦ୍ର ଆଡ଼କୁ ଚାହିଁ) "ବିଶ୍ୱାସ କାଚ ପରି ଆରଭ। ଥରେ ଭାଙ୍ଗିଗଲେ ଯୋଡ଼ି ହୁଏ, କିନ୍ତୁ ଫାଟ ଦାଗ ରହିଯାଏ।" (ଆରଭ ଅନନ୍ୟାଙ୍କ ହାତକୁ ନିଜ ହାତରେ ନେଲେ।) ଆରଭ: "ସେ ଦାଗକୁ ମୁଁ ମୋ ପ୍ରେମରେ ଭରିଦେବି। ଆଜିଠାରୁ ମୋର ପ୍ରତ୍ୟେକ ନିଶ୍ୱାସ କେବଳ ତମ ଖୁସି ପାଇଁ ହେବ।" (ଅନନ୍ୟା ଆରଭଙ୍କ ଆଡ଼କୁ ଚାହିଁ ଟିକେ ହସିଲେ। ଦୁହିଁଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦୂରତା କମି ଆସୁଥିଲା। ଠିକ୍ ସେତିକିବେଳେ...) ଦୃଶ୍ୟ-୨: ଗେଷ୍ଟ ହାଉସ୍ ପୋର୍ଟିକୋ (ସକାଳ ୮ଟା) (ଦୁହେଁ ହୋଟେଲ୍‌କୁ ଫେରିଲେ। ଦେଖିଲେ ସେଠାରେ ଏକ କଳା ରଙ୍ଗର ଦାମୀ କାର୍ ଛିଡ଼ା ହୋଇଛି। କାର୍ ନମ୍ବର ଦେଖି ଆରଭଙ୍କ ପାଦ ଅଟକି ଗଲା।) ଆରଭ: "ବାପା...?" (ଲବି (Lobby) ରେ ଆରଭଙ୍କ ବାପା, ପ୍ରତାପ ମହାପାତ୍ର, ଗମ୍ଭୀର ମୁହଁରେ ବସିଥିଲେ।) ପ୍ରତାପ: (ଅନନ୍ୟାଙ୍କୁ ଦେଖି ବ୍ୟଙ୍ଗ କରି) "ବାଃ! ତେବେ ଖବର ସତ ଥିଲା। ମୁଁ ଭାବିଲି ମୋ ପୁଅ ବିଜନେସ୍ ଟ୍ରିପ୍‌ରେ ଆସିଛି, କିନ୍ତୁ ସେ ଏଠି ପୁରୁଣା ଅଳିଆ ଗଦା କରୁଛି।" ଆରଭ: (ରାଗିଯାଇ) "ବାପା! ଶବ୍ଦ ସମ୍ଭାଳି କୁହନ୍ତୁ। ସେ ଅନନ୍ୟା।" ପ୍ରତାପ: "ମୁଁ ଭଲ ଭାବରେ ଜାଣେ ସେ କିଏ। ସେହି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଘରର ଝିଅ, ଯିଏ ୫ ବର୍ଷ ତଳେ ଟଙ୍କା ପାଇଁ ତୋତେ ଫସେଇବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଥିଲା। ଆଜି ପୁଣି ସେଇଆ କରୁଛି।" ମୁହାଁମୁହିଁ (The Confrontation) (ଅନନ୍ୟା ଆଉ ୫ ବର୍ଷ ତଳର ଡରୁଆ ଝିଅ ହୋଇ ନଥିଲେ। ସେ ଆଗକୁ ଆସିଲେ।) ଅନନ୍ୟା: "ମିଷ୍ଟର ପ୍ରତାପ ମହାପାତ୍ର! ୫ ବର୍ଷ ତଳେ ମୁଁ ଚୁପ୍ ଥିଲି କାରଣ ମୁଁ ଆରଭଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରୁଥିଲି। କିନ୍ତୁ ଆଜି ମୁଁ ସତ ଜାଣିଛି। ସେଦିନ ଯେଉଁ ନକଲି ଫଟୋ ଆରଭଙ୍କ ପାଖକୁ ଆସିଥିଲା, ସେଟା ଅନ୍ୟ କେହି ନୁହେଁ, ଆପଣ ପଠାଇଥିଲେ!" (ଆରଭ ଚମକି ପଡ଼ିଲେ।) ଆରଭ: "କଣ? ବାପା, ଏ କଥା ସତ?" ପ୍ରତାପ: (ଅହଂକାରରେ) "ହଁ, ସତ! ମୁଁ କରିଥିଲି। କାରଣ ମୁଁ ଚାହୁଁନଥିଲି ମୋ କୋଟିପତି ପୁଅ ଏମିତି ଏକ ସାଧାରଣ ଝିଅ ପଛରେ ଜୀବନ ବରବାଦ କରୁ। ପ୍ରେମ ଫ୍ରେମ ସବୁ ମିଛ, କ୍ଷମତା ହିଁ ସତ।" (ଆରଭଙ୍କ ଆଖିରୁ ଲୁହ ଖସିପଡ଼ିଲା, କିନ୍ତୁ ସେହି ଲୁହ ଦୁଃଖର ନୁହେଁ, କ୍ରୋଧର ଥିଲା।) ଆରଭ: "ଆପଣ ମୋ ଜୀବନର ୫ଟା ବର୍ଷ ବରବାଦ କରିଦେଲେ? କେବଳ ଆପଣଙ୍କ ଅହଂକାର ପାଇଁ ମୁଁ ମୋ ପ୍ରେମକୁ ଘୃଣା କଲି? ଛିଃ!" ପ୍ରତାପ: "ଆରଭ! ଭୁଲିଯାଆନି ମୁଁ ତୋ ବାପା। ଚାଲ ମୋ ସାଙ୍ଗରେ, ନହେଲେ ମୁଁ ତୋତେ ସମ୍ପତ୍ତିରୁ ବେଦଖଲ କରିଦେବି।" ଚୂଡ଼ାନ୍ତ ନିଷ୍ପତ୍ତି (ଆରଭ ଅନନ୍ୟାଙ୍କ ହାତକୁ ଟାଣି ନେଇ ନିଜ ପାଖରେ ଛିଡ଼ା କରାଇଲେ।) ଆରଭ: "ରଖନ୍ତୁ ଆପଣଙ୍କ ସମ୍ପତ୍ତି। ଯେଉଁ ସମ୍ପତ୍ତି ମୋ ଖୁସି କିଣିପାରିବ ନାହିଁ, ତାହା ମୋ ପାଇଁ ମାଟି ସମାନ। ଆଜି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମୁଁ ଆପଣଙ୍କ ପୁଅ ହୋଇ ରହିଥିଲି, କିନ୍ତୁ ଆଜିଠାରୁ ମୁଁ କେବଳ ଅନନ୍ୟାର।" (ଆରଭ ନିଜ କୋର୍ଟ ପକେଟରୁ ରେଜିଗ୍ନେସନ୍ ଲେଟର (Resignation Letter) ବାହାର କରି ପ୍ରତାପଙ୍କ ହାତରେ ଧରାଇଦେଲେ—ଯାହା ସେ ଆଗରୁ ଲେଖି ରଖିଥିଲେ, ଯଦି ଅନନ୍ୟାଙ୍କୁ ବାଛିବାକୁ ପଡ଼େ ବୋଲି।) ଆରଭ: "ଏଇ ନିଅନ୍ତୁ ଆପଣଙ୍କ CEO ପଦ। ମୁଁ ମୋ 'ଅଭିମାନିନୀ' କୁ ନେଇ ଯାଉଛି। ଗୁଡ୍ ବାଏ ମିଷ୍ଟର ମହାପାତ୍ର।" (ପ୍ରତାପ ସ୍ତମ୍ଭୀଭୂତ ହୋଇ ଛିଡ଼ା ରହିଲେ। ଆରଭ ଅନନ୍ୟାଙ୍କ ହାତ ଧରି ଗେଷ୍ଟ ହାଉସ୍ ବାହାରକୁ ଚାଲିଆସିଲେ।) ଅନ୍ତିମ ଦୃଶ୍ୟ (ଗୋପାଳପୁରର ରାସ୍ତାରେ ଦୁହେଁ ଚାଲୁଛନ୍ତି। ଆରଭଙ୍କ ପାଖରେ ଏବେ ନା ଦାମୀ ଗାଡ଼ି ଅଛି, ନା କ୍ଷମତା। କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କ ମୁହଁରେ ଅସୀମ ଶାନ୍ତି।) ଅନନ୍ୟା: "ଆରଭ, ଆପଣ ସବୁକିଛି ଛାଡ଼ିଦେଲେ? ଆମେ ଚଳିବା କେମିତି?" ଆରଭ: (ଅନନ୍ୟାଙ୍କୁ ଅଟକାଇ, ଆଣ୍ଠୁ ମାଡ଼ି ବସିଲେ ରାସ୍ତା ମଝିରେ) "ଯେତେଦିନ ଯାଏଁ ତମେ ମୋ ସାଙ୍ଗରେ ଅଛ, ମୁଁ ଶୂନ୍ୟରୁ ବି ସୃଷ୍ଟି କରିପାରିବି। ଅନନ୍ୟା... ତମେ ମୋର ପୁଣି ଥରେ ହେବ? ଏଥର କୌଣସି ବସ୍ ହିସାବରେ ନୁହେଁ, କେବଳ ତମ ଆରଭ ହିସାବରେ?" ଅନନ୍ୟା: (ଖୁସିରେ କାନ୍ଦି ପକାଇ) "ହଁ... ହଁ!" (ଅନନ୍ୟା ଆରଭଙ୍କୁ ଜାବୁଡ଼ି ଧରିଲେ। ଦୂରରେ ସମୁଦ୍ରର ଗର୍ଜନ ଏବଂ ପଛରେ 'ଅଭିମାନିନୀ'ର ଟାଇଟଲ୍ ଟ୍ରାକ୍ ବାଜୁଛି।) #Manara_Katha #💌ପ୍ରେମ ପତ୍ର #🥰Love... Dil se ! 💞