ദേവോദയം🧡💛 Part-38 "രുദ്ര...! രുദ്രാക്ഷ് ജഗതീഷ്...!!!" അവളെ ഒന്ന് നോക്കിയിട്ട് അവൻ പറഞ്ഞു .. "ജഗതീഷ്??" "അച്ഛനാ.. പല്ലവി മരിക്കുന്നതിന് മുൻപ് തന്നെ അച്ഛൻ മരിച്ചു.. പല്ലവി മരിച്ചു ഏതാണ്ട് 1½ വർഷം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അമ്മയും...." "തന്റെ വിവാഹം?" "കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല...!" "അപ്പോൾ താൻ ഒറ്റയ്ക്ക് ആണോ താമസവും മറ്റും??" അല്പം അതിശയം നിറഞ്ഞിരുന്നു അവളിൽ അവനെ പറ്റി കൂടുതൽ അറിയാൻ... അതിലൂടെ പല്ലവിയെ അറിയാൻ.... "ഒറ്റയ്ക്ക് ആണോന്ന് ചോദിച്ചാൽ അല്ല.. കൂടെ രണ്ട് പേരുണ്ട് " "ആര്??" "രണ്ട് ഡോഗ്സ്...!പിന്നെ..." "പിന്നെ??" അവളോട് നേരത്തെ പേരിനപ്പുറം ഒന്നും ചോദിക്കരുത് എന്ന് പറഞ്ഞവൻ ഇപ്പോൾ അവളെ നിരാശപെടുത്തണ്ട എന്ന് കരുതി ആണെന്ന് തോന്നുന്നു അവളുടെ എല്ലാ ചോദ്യത്തിനും മറുപടി നൽകുന്നത്... "പിന്നെ.. അതൊന്നുല്ല....തനിയ്ക്ക് പല്ലവിയുടെ മരണത്തെ പറ്റി അറിയണ്ടേ??" "മ്മ്.. അറിയണം..." "അതിനു ആദ്യം പല്ലവി ആരായിരുന്നു എന്നറിയണം... തേജസും ദേവും ഈ രുദ്രയും ആരായിരുന്നു എന്നറിയണം... ഇവർ നാലുപേരും പരസ്പരം എത്ര സ്നേഹിച്ചിരുന്നു എന്നറിയണം....!" അവൻ പറഞ്ഞതും അവൾ ശ്രദ്ധാപൂർവം താൻ ഇത്ര നാള് അറിയാൻ കൊതിച്ചതൊക്കെ അറിയാനായി കാതോർത്തു നിന്നു.... അവന്റെ ഓർമകൾ കുറെ വർഷങ്ങൾക്ക് പിറകിലേക്ക് സഞ്ചരിച്ചു... ഏതാണ്ട് 10 വർഷങ്ങൾക്ക് പിന്നിലേക്ക്.....! 🌜🌛🌜🌛🌜🌛🌜🌛🌜🌛 10 വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ്.., അതായത് ദേവിനും രുദ്രയ്ക്കും തേജസിനും 17 വയസ്സ് പ്രായം.... പല്ലവിയ്ക്ക് 15 ഉം... അവർ മൂന്നും +2വിനും പല്ലവി 10ലും പഠിക്കുന്ന സമയം... ഒരു ഞായറാഴ്ച.. രാവിലെ 10 മണിയൊക്കെ കഴിഞ്ഞു കാണും.. തേജസിന്റെ വീട്..തുറന്നു കിടന്ന ഗേറ്റ് കടന്നു ദേവും രുദ്രയും കൂടി മുറ്റത്തേക്ക് നടന്നു... രണ്ടാളും അകത്തേക്ക് കയറിയതും കണ്ടത് ടീവിയിൽ ന്യൂസ്‌ കണ്ടുകൊണ്ട് ഇരിക്കുന്ന തേജസിന്റെ അച്ഛനെയും അടുത്ത് തന്നെ ടീവിയിലെ ന്യൂസ്‌ കേൾക്കുന്നതിനു ഒപ്പം പച്ചക്കറികൾ കട്ട്‌ ചെയ്യുന്ന അവന്റെ അമ്മയെയും ആണ്... "ആഹാ.. എന്താണ് രണ്ടാളും കൂടി?" അവരെ രണ്ടാളെയും കണ്ടതും അച്ഛൻ ചോദിച്ചു.. "അത്.. അങ്കിളെ.. ഞങ്ങൾ ഒരു സിനിമയ്ക്ക് പോകാന്ന് കരുതി ഇറങ്ങിയതാ... അവനെ വിളിക്കാൻ...." രുദ്ര ആണ് പറഞ്ഞത്... "ആഹ്.. അവൻ എണീറ്റില്ല ഇതുവരെ.. രണ്ടാളും റൂമിലേക്ക് ചെല്ല്.. വിളിച്ചു വിളിച്ചു ഞാൻ കുഴഞ്ഞു... ഇനി നിങ്ങള് വിളിയ്ക്ക്... എന്നാലേ അവൻ എണീക്കു...." അമ്മ പറഞ്ഞതും അവർ അവരെ നോക്കി ഒന്ന് ചിരിച്ചിട്ട് മുകളിലേക്ക് പോയി... പടികൾ കയറി മുകളിൽ എത്തി നേരെ തേജസിന്റെ മുറി ലക്ഷ്യം വെച്ചു നടന്നു.... മുറിയിലേക്ക് കയറിയതും കണ്ടത് ഒരു പില്ലോയും കെട്ടിപിടിച്ചു കമിഴ്ന്നു കിടന്നു ഉറങ്ങുന്ന തേജസിനെ ആണ്... അവന്മാർ അവന്റെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു... "ഡാ.. എണീക്കട...." പുറത്തു ഒരടി കൊടുത്തു ദേവ് വിളിച്ചു... ഒന്ന് മൂളി നിരങ്ങി എന്നല്ലാതെ അനക്കം ഒന്നുല്ല.... "ഡാ..തേജു... എണീക്ക് " രുദ്ര ഉച്ചത്തിൽ വിളിച്ചു... "എന്താടാ നിനക്കൊക്കെ? ഉറങ്ങാൻ സമ്മതിക്കൂലേ??" ഉറക്കപ്പിച്ചിലാണ് ചോദ്യം... "എടാ.. സിനിമയ്ക്ക് പോണ്ടേ? ഇപ്പോൾ വിട്ടാൽ 5 മിനിറ്റ് മുന്നേ എത്താം..." "നേരത്തെ പോയിട്ട് എന്തിനാ? ഈച്ചയെ ആട്ടി ഇരിക്കാനോ?നീമാർ താഴെ ചെന്നു ഇരി...ഞാൻ ഇപ്പോൾ അങ്ങ് വന്നേക്കാം...." അവൻ പറഞ്ഞതും അവർ റൂമിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി താഴെ ചെന്ന് അച്ഛനോടും അമ്മയോടും കാര്യം പറച്ചിൽ തുടങ്ങി... "ദക്ഷിനെ കൂടെ കൂട്ടാഞ്ഞത് എന്താടാ??" "അവനു ട്യൂഷൻ ഉണ്ട് വല്യച്ഛാ " ദക്ഷിനു വെറും 13 വയസ്സ് മാത്രം ആണപ്പോൾ പ്രായം... "അവനു ട്യൂഷൻ ഇല്ലാത്തപ്പോൾ അവനെ കൂടി നിങ്ങളുടെ കൂടെ കൂട്ട്... കൂട്ടത്തിൽ ഏറ്റവും ചെറുതല്ലെ....." വല്യമ്മ പറഞ്ഞത് കേട്ട് രുദ്രയും ദേവും തലയാട്ടി... "ദത്തനൊ??" "ഏട്ടന്റെ കൂടെ കോളേജിൽ പഠിക്കുന്ന കുറച്ചു ഫ്രണ്ട്‌സ് ഇന്ന് വീട്ടിൽ വന്നു രാവിലെ.. ഫുഡ്‌ ഒക്കെ കഴിച്ചിട്ട് അവർ എല്ലാരും കൂടി പുറത്ത് പോയിരിക്കുവാ..." "രുദ്ര.. പല്ലവി മോളുടെ കാലിന് എങ്ങനെയുണ്ട്...?" പല്ലവി ഒന്ന് വീണിട്ട് കാലിനു മുറിവ് പറ്റിയിരുന്നു... നടക്കാൻ ഉള്ള ബുദ്ധിമുട്ട് കാരണം ഒരാഴ്ച ആയി അവൾ ക്ലാസ്സിനു പോകുന്നില്ല... "അവൾക്ക് വേദനയുണ്ടെന്ന്... പക്ഷെ അമ്മയും അച്ഛനും ക്ലാസ്സ് മിസ്സ്‌ ആക്കണ്ട എന്ന് കരുതി അവളോട് രണ്ട് ദിവസം കൂടി കഴിഞ്ഞിട്ട് ക്ലാസ്സിൽ പോയി തുടങ്ങാൻ പറഞ്ഞു...." "ആഹ്.. 10 ആം ക്ലാസ്സ്‌ അല്ലെ.. അതുകൊണ്ടാ " "എന്താണ് ഇവിടെ ഒരു ചർച്ച??" മുകളിൽ നിന്ന് പടികൾ ഓടി ഇറങ്ങി വരുന്ന തേജസ്‌ ആണത് ചോദിച്ചത്.... "ഞങ്ങൾ പല്ലവിയുടെ കാലിന്റെ കാര്യം പറയുവാരുന്നു....." രുദ്ര പറഞ്ഞതും തേജസിന്റെ മുഖത്ത് പെട്ടെന്ന് മറ്റെന്തോ ഭാവം മിന്നി മാഞ്ഞു.. "ആ.. എന്നിട്ട്... അവളുടെ കാലിന് എങ്ങനെ ഉണ്ട്??" അവന്റെ ഉള്ളിലുള്ള ആകാംഷ ആ ചോദ്യത്തിൽ ഉണ്ടാവാതെ ഇരിക്കാൻ അവൻ നന്നായി കഷ്ട്ടപ്പെട്ടു.... "കുഴപ്പമില്ലടാ... രണ്ട് ദിവസം കൂടി കഴിഞ്ഞു ചിലപ്പോൾ സ്കൂളിൽ പോയി തുടങ്ങും..." "ആഹ്.. നിങ്ങള് വാ..." രുദ്ര പറഞ്ഞത് കേട്ട് മനസ്സിൽ ഉണ്ടായ സന്തോഷം ഒരു പുഞ്ചിരിയുടെ രൂപത്തിൽ തേജസിന്റെ മുഖത്ത് മിന്നി മാഞ്ഞു..... അങ്ങനെ അവർ രണ്ടാളോടും യാത്രയൊക്കെ പറഞ്ഞു മൂന്നാളും ഇറങ്ങി..5 മിനിറ്റ് നടന്നപ്പോൾ ബസ് സ്റ്റോപ്പ്‌ എത്തി.. മൂന്നാളും കൂടി ബസിൽ കയറി.. സീറ്റ്‌ ഉണ്ടെങ്കിൽ പോലും ഇരിക്കാതെ കമ്പിയിൽ പിടിച്ചു നിന്നു.... അങ്ങനെ 10 മിനിറ്റ് യാത്രയ്ക്ക് ശേഷം അവർ എത്തി.. ബസ് ഇറങ്ങി സ്റ്റോപ്പിൽ നിന്ന് കുറച്ചു നടക്കണം തിയേറ്ററിലേക്ക്... അങ്ങനെ മൂന്നാളും കൂടി ചെന്ന് ടിക്കറ്റ് ഒക്കെ എടുത്തു.. അമർ അക്ബർ അന്തോണി കാണാൻ ആണവർ പോയത്... സിനിമ നടക്കുമ്പോ തേജസിന്റെ മനസ്സ് അവിടെ ഒന്നും ആയിരുന്നില്ല... മനസ്സ് എവിടെയോ അലഞ്ഞു തിരിയുന്ന പോലെ.... അവന്റെ ചെറിയ ചെറിയ മാറ്റങ്ങൾ പോലും മനസ്സിലാക്കുന്ന ദേവും രുദ്രയും അവനിൽ വന്ന ആ ചെറിയ മാറ്റം മാത്രം തിരിച്ചറിഞ്ഞില്ല.... മനസ്സ് അവന്റെ കൈപിടിയിൽ ഒതുങ്ങുന്നില്ല എന്നവന് തോന്നി... ആ മനസ്സ് എന്തൊക്കെയോ ആഗ്രഹിക്കുന്ന പോലെ.. അതെന്തെന്നു മാത്രം അവനു മനസിലായില്ല....കഴിഞ്ഞ കുറച്ച ദിവസങ്ങൾ കൊണ്ടിങ്ങനെ ആണ്.... എന്നാൽ മറുവശത്തു ദേവും രുദ്രയും നന്നായി ആസ്വദിച്ചു തന്നെ സിനിമ കാണുന്നുണ്ട്....ആ സിനിമ കണ്ടതും അവർക്ക് രണ്ടാൾക്കും അവരെ മൂന്നാളെയും തന്നെയാണ് ഓർമ വന്നത്.. അവരുടെ സൗഹൃദം ആണ് ഓർമ വന്നത്... സ്വാർത്ഥതയോ ദേഷ്യമോ കള്ളങ്ങളോ പരിധികളോ ഒന്നുമില്ലാത്ത അവരുടെ സ്വർഗത്തിനു തുല്യമായ സൗഹൃദം...!🥺❤️ 🌜🌛🌜🌛🌜🌛🌜🌛🌜🌛 "തേജു ..നമുക്ക് ഇവന്റെ വീട്ടിൽ ഒന്ന് പോയാലോ?? പല്ലവി വയ്യാതെ ഇരിക്കുവല്ലേ? അവളെ പോയൊന്നു കണ്ടാലോ??" ദേവ് ചോദിച്ചതും തേജസിന്റെ കണ്ണുകൾ വിടർന്നു.... അവയൊന്ന് തിളങ്ങി.... "അതിനെന്താ.. പോവാലോ..." അവനും സന്തോഷത്തോടെ പറഞ്ഞു... അങ്ങനെ മൂന്നാളും കൂടി നേരെ രുദ്രയുടെ വീട്ടിലേക്ക് വെച്ച് പിടിച്ചു..അവർ തിരിച്ചുള്ള യാത്രയിൽ ആയതിനാൽ ഇപ്പോൾ നിൽക്കുന്നിടത് നിന്ന് 4 km ഉണ്ട് രുദ്രയുടെ വീട്ടിലേക്ക്.. ഒരു ഓട്ടോ പിടിച്ചു മൂന്നാളും പുറപ്പെട്ടു....അവിടെ എത്തിയതും തേജസിന്റെ മനം എന്തിനോ വേണ്ടി തുടിച്ചു.... അവന്റെ കണ്ണുകൾ ആ വീടിനു ചുറ്റും പരതി... അവർ അകത്തേക്ക് കയറി.. നേരെ ഹാളിൽ കയറിയതും കണ്ടത് ടീവിയിൽ സിനിമ എന്തോ കണ്ടുകൊണ്ട് അതിലെ തമാശ ആസ്വദിച്ചു ഉറക്കെ പൊട്ടി ചിരിക്കുന്ന പല്ലവിയെ ആണ്... അവളുടെ ആ ചിരി കണ്ടതും അതിലൊരാളുടെ മനസ്സ് നിറഞ്ഞു... ഇത്ര നേരം തോന്നിയ അസ്വസ്ഥതകൾ കാറ്റിൽ പറത്തിയത് പോലെ ആയിരുന്നു ആ സമയം അവന്റെ ചുണ്ടിൽ വിരിഞ്ഞ പുഞ്ചിരി.... ഒരാളുടെ ജീവിതത്തിൽ വല്ലപ്പോഴും മാത്രം കാണാൻ കഴിയുന്ന മനസ്സ് നിറഞ്ഞുള്ള ഒരു പുഞ്ചിരി.. പ്രിയപ്പെട്ടതെന്തോ കണ്മുന്നിൽ കാണുമ്പോൾ ഉണ്ടാവുന്ന ചിരി... അത്രമേൽ മനോഹരമായ ഒന്ന്...!!❤‍🩹 ഇവിടെ ഒരുത്തി ഇവർ വന്നതൊന്നും അറിയാതെ ടീവിയിൽ മുഴുകി ഇരിക്കുകയാണ്... ഒരു വൈറ്റ് ടി-ഷർട്ട്‌ ആൻഡ് ബ്ലാക്ക് സ്കേർട്ട് ആണവളുടെ വേഷം.... മുടി അഴിച്ചിട്ടിരിക്കുകയാണ്... മുഖത്ത് വേറെ ചമയങ്ങൾ ഒന്നും തന്നെയില്ല... കാലിലെ മുറിവ് കെട്ടി വെച്ച് നേരെ മുന്നിലുള്ള ചെയറിലേക്ക് നീട്ടി വെച്ചിരിക്കുകയാണ് അവൾ.... കൈയിൽ ആണെങ്കിൽ ഒരു ബൗളിൽ സ്നാക്ക്സ് ഉണ്ട്.... അതൊക്കെ കഴിച്ചു ഇരിക്കുക ആണ്..... "കാല് വയ്യാതെ ഇരിക്കുന്ന ആൾക്ക് ഇതാണല്ലേ പണി???" ദേവ് ആണത് ചോദിച്ചത്.. ആ ശബ്ദം കേട്ടതും ടീവിയിൽ നിന്ന് ശ്രദ്ധ തിരിച്ചവൾ വാതിലിലേക്ക് നോക്കി.. അവളെ തന്നെ നോക്കി നിൽക്കുന്ന മൂന്ന് പേരെ അവൾ കണ്ടു.... അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ പെട്ടെന്ന് ഒരു തിളക്കം കാണപ്പെട്ടു... അവളത് വളരെ വിദഗ്തമായി അവരിൽ നിന്ന് മറച്ചു വെക്കുകയും ചെയ്തു.... തുടരും.... 🌜❤️🌛 #💞 പ്രണയകഥകൾ #📙 നോവൽ #💞 നിനക്കായ്