"ईशान, म म मला घरी जायला लेट होईल.. तू मला कशासाठी इथे भेटायला बोलावलं आहेस?" गळ्याशी दाटून आलेला आवंढा गिळत ती खाली बघत म्हणाली.. शरीराची थरथर मात्र प्रचंड वाढलेली भीती पेक्षा तो समोर असताना स्वतःला त्याच्या जवळ जाण्यापासून रोखण्याच्या प्रयत्नात तीच शरीर थरथर कापत होत.. इकडे त्याने डोळे गच्च मिटून घेत स्वतःला शांत केल आणि एक सुस्कारा सोडला.. "खुशीsssss..... का असा स्वतःला आणि मला ही त्रास देतेयस तू...?" "ईशान तुला सर्वच माहित आहे तरी ही...?" भरल्या डोळ्यांनी त्याच्या नजरेत बघत अर्धवटच बोलली.. "आय नो खुशी... बट आय प्रॉमिस मी सर्व ठीक करेन मला एक संधी दे...! मी मी हर्षला सर्व व्यवस्थित समजावेल.." तो एक पाऊल पुढे येत व्याकुळतेने बोलत होता.. त्याची ती अवस्था पाहून तीच मन भरून आलं.. एक तर ती मोठया मुश्किलीने अशा एकांताच्या क्षणी भावनांना आवर घालत होती... त्यात त्याची ती व्याकुळ नजर पाहून तीच काळीज तुटतं होत... त्याच्या मिठीत शिरण्यासाठी मन तडफडत होत.. "ईशान... प्लिज तू हर्ष सरांना काहीच नाही सांगणार..!! आपण आपल्या मनासारखं केल तर बाबा आयुष्यात कधीच माझं तोंड बघणार नाहीत.. खुप त्रास होईल रे त्यांना.. आधीच माझ्या मुळे त्यांनी खुप अपमान सोसलेत... म म मला प्रॉमिस कर तू तू हर्ष सरांना... नाही सांगणार..!" तिचा कंठ दाटून आला अन् पुढच्या क्षणी गालावर अश्रूधार ओघळली... यावर त्याने एक आवंढा गिळला..थोडा वेळ शांततेत गेला अन् तो हतबल होत म्हणाला.. "खुशी.. माझं काय ग.... तू कधीच माझं मन भावनांचा विचार नाही करणार का...? मी आयुष्यभर या दुःखाच्या अग्नित जळत राहिलेलं तुला चालणार आहे का...? माझ्या मनाला होणाऱ्या यातना त्याच तुला काहीच वाटतं नाही का?" "ईशान.... प्लिज तू तरी...... म... म....मला स स समजून.!" पुढे तिच्या मुखातून शब्दा ऐवजी हुंदका बाहेर पडला.. https://pratilipi.app.link/6MVkwtGaI1b या 👆 लिंक वरून पूर्ण कथा प्रतिलिपी अँपवर वाचा. #🌹प्रेमरंग #☺️प्रेरक विचार #✍🏽 माझ्या लेखणीतून #📚मराठी रोमांचक कथा🧐 #✍मराठी साहित्य