കവിത. നിറമില്ലാ പൂ... നിറമുള്ള പൂക്കളേ നിന്നുടെ വർണത്തിലലിഞ്ഞ നിറമെൻ നിണത്തിൻ നിറചാർത്തല്ലയോ! നിത്യവും മണമുള്ള പൂവിൻ ധമനിയിൽ സുഗന്ധമായീടുന്നതോയെൻ പ്രണയമല്ലയോ! നീ കൊരുക്കും കനിയിൻ സിരകളിൽ വിത്തായിടുന്നതോയെൻ മോഹമല്ലയോ! നിന്നിലടരുവാനാകാ പൂമ്പൊടിയായി ഞാൻ നിന്നിലുതിരും തേൻ നിനക്കായ് പകർന്നില്ലയോ! നീ വാടിയ വെയിലെന്നെ കരിച്ചപ്പോൾ നിന്നുതിർന്നതെന്നാത്മാവല്ലയോ... നിന്നിൽ പൂക്കാ മൊട്ടുകൾ മരിച്ചീടെയെൻ പൗർണമി നിലവില്ലാത്തലഞ്ഞതറിഞ്ഞുവോ! നിന്നിൽ മയങ്ങും മരാളമെൻ ചെവികളിൽ കൂടൊരുക്കിയതിൽ നിൻ മുട്ടയിട്ടു! നീ ചിരിച്ചുവതിലേറെ ശലഭങ്ങളെൻ മൊഴിക്കായ് നിത്യവും രാവിന്നറ തേടി വന്നു നിന്നധരം കുറുകിയ മന്ത്രങ്ങളെൻ മൃതിക്കു നീലാംബരത്തിൽ നിൻ ചോരയാൽ പാനമേകി നീയറിഞ്ഞോരിക്കലെങ്കിലും നിൻ വർണ്ണ- മെൻ ചോരയിൻ പകർന്നാടമെന്ന്! നകുലിയിൻ ചെന്നിറം നിന്നിലർപ്പിക്കേ നക്തന്ദിനം ചാരമെന്നിലായ് നിറയവേ! നക്ഷത്രമാസം തിരഞ്ഞു ഞാൻ നിന്നോടടുക്കവേ നീയകലെ പുഷ്യരാഗമേദസ്സിലലിഞ്ഞു പോയ്‌! നിന്നെയൊരുക്കാനെൻ നിണമേകിയിതളിൽ നീയതിൻ തുള്ളികൾ മറ്റൊർക്കു നൽകി നിമിഷമേയെനിക്കൊരു ബലിയിടാമോയിന്നു നിറമില്ലാ പൂക്കളിൽ ചിതയൊരുക്കാമോ... false. #🖋 എൻ്റെ കവിതകൾ🧾 #🙋‍♀️ എൻ്റെ സ്റ്റാറ്റസുകൾ #💌 പ്രണയം #💑 സ്നേഹം #💞 നിനക്കായ്