✳️ 🙏 *સમય જૂનો હતો* 🙏 ✳️
*શરીર ઢાંકવા માટે કપડાં નહોતાં*
*પણ લોકો શરીર ઢાંકવાનો*
*પ્રયત્ન કરતા હતાં*
*આજે કપડાંનો ભંડાર છે*
*પણ શરીર દેખાડવાનો પ્રયત્ન કરે છે*
*સમાજ તો બહુ “સભ્ય” બની ગયો છે ને*
*સમય જૂનો હતો*
*આવાગમનના સાધનો ઓછા હતા*
*પણ લોકો પોતાના સગા-સંબંધીઓ*
*ને મળવા જતા હતા…!*
*આજે સાધનોની ભરમાર છે*
*પણ ન મળવાના બહાના બનાવે છે*
*સમાજ તો બહુ “સભ્ય” બની ગયો છે ને*
*સમય જૂનો હતો*
*ઘરની દીકરી*
*આખા ગામની દીકરી ગણાતી હતી*
*આજે દીકરી પડોશમાં પણ*
*અસુરક્ષિત લાગે છે…!*
*સમાજ તો બહુ “સભ્ય” બની ગયો છે ને*
*સમય જૂનો હતો*
*લોકો મોહલ્લાના વડીલોનો*
*હાલચાલ પૂછતા હતા*
*આજે લોકો માતા-પિતાને જ*
*વૃદ્ધાશ્રમમાં મૂકી દે છે*
*સમાજ તો બહુ “સભ્ય” બની ગયો છે ને*
*સમય જૂનો હતો રમકડાં ઓછાં હતા*
*પણ મોહલ્લાના બાળકો સાથે*
*હળી મળી ને રમતા હતા*
*આજે રમકડાં ઘણાં છે*
*પણ બાળકો મોબાઇલમાં જકડાઈ ગયા છે…!!*
*સમાજ તો બહુ “સભ્ય” બની ગયો છે ને*
*સમય જૂનો હતો*
*ગલીના પશુઓને પણ*
*રોટલી અપાતી હતી*
*આજે પડોશીના બાળકો*
*પણ ભૂખ્યા સુઈ જાય છે*
*સમાજ તો બહુ “સભ્ય” બની ગયો છે*
*સમય જૂનો હતો પડોશીના ઘરે આવેલા*
*મેહમાનોનો પણ પરિચય પૂછતા હતા*
*આજે તો પડોશીનું નામ પણ જાણતા નથી*
*સમાજ તો બહુ “સભ્ય” બની ગયો છે ને*
*વાહ રે આધુનિક અને “સભ્ય” સમાજ !!*
🙏🌷🙏🌹🌹🙏🌷🙏 #कविता की कविता
