സ്നേഹം കൊണ്ട് മുറിവേറ്റ ഹൃദയത്തിന് എന്നും ഒരു ഭയമുണ്ട്...ഒരിക്കൽ ചേർത്തുപിടിച്ച കൈകൾ വിടർന്നു പോയതിന്റെ ഓർമ്മ, വിശ്വസിച്ച വാക്കുകൾ കാറ്റിൽ അലിഞ്ഞുപോയതിന്റെ നൊമ്പരം...എങ്കിലും ഹൃദയം അതൊന്നും പഠിക്കാറില്ല...പിന്നെയും അറിയാതെ തേടിപ്പോകും ഒരു പുഞ്ചിരിയെ... ഒരു കരുതലിനെ...ഒരു "ഞാനുണ്ട്" എന്ന വാക്കിനെ... മുറിവിന്റെ വേദന മാഞ്ഞുപോയാലും പാടുകളുടെ ആഴം ഓർമ്മകളിൽ തെളിഞ്ഞുനിൽക്കും... അതിനാൽ ഓരോ പുതിയ മനുഷ്യനെയും കാണുമ്പോൾ ഹൃദയം അല്പം പിന്നിലേക്ക് മാറിനിൽക്കും...വീണ്ടും തകരാൻ വയ്യെന്ന ഭയത്തോടെ...ഒരു നോക്കിൽ തകർന്നുപോകുമോ, ഒരു വാക്കിൽ മുറിവേൽക്കുമോ, ഒരു നിശബ്ദതയിൽ നഷ്ടപ്പെട്ടുപോകുമോ എന്നോർത്ത് ചുവടുകൾ പതുക്കെ വെക്കും...എങ്കിലും സ്നേഹം ഒരു മഴപോലെയാണ്...നനയാതിരിക്കാൻ കഴിയില്ലല്ലോ...കരുതലിന്റെ കുട പിടിച്ചാലും ഒരു തുള്ളി നെഞ്ചിലേക്കിറങ്ങി തുളുമ്പും...ഇരുണ്ട രാത്രികൾക്കു ശേഷവും പ്രഭാതം വരുന്നതുപോലെ, നിരാശകൾക്കു ശേഷവും പ്രതീക്ഷ വീണ്ടും മുളയ്ക്കും...ഭയന്ന് അകന്നു നിന്നാലും ഹൃദയം വീണ്ടും കൊതിക്കും...കാരണം, സ്നേഹം നഷ്ടപ്പെട്ടവർക്കാണ് സ്നേഹത്തിന്റെ വില കൂടുതൽ അറിയുക...മുറിവേറ്റവർക്കാണ് കരുതലിന്റെ സ്പർശം ഏറ്റവും വലിയ ഔഷധമാകുന്നത്... അതുകൊണ്ടാവാം,എത്ര തവണ തകർന്നാലും ഹൃദയം വീണ്ടും സ്വപ്നം കാണുന്നത്...വീണ്ടും ഒരാളെ വിശ്വസിക്കാൻ...വീണ്ടും ഒരാളിൽ ആശ്വാസം കണ്ടെത്താൻ...വീണ്ടും ഒരാളുടെ കണ്ണുകളിൽ സ്വന്തം ലോകം കാണാൻ...കാരണം ഹൃദയത്തിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ ആഗ്രഹം ജീവിച്ചു നിലനിൽക്കുക എന്നതല്ല...സ്നേഹിക്കുക എന്നതാണ്... സ്നേഹിക്കപ്പെടുക എന്നതാണ്... ❤️🥀 ചില സമയങ്ങളിൽ മനുഷ്യർക്ക്മനുഷ്യൻ തന്നെ വേണം... ഒന്ന് ചേർത്ത് നിർത്താൻ, ഒന്ന് കെട്ടിപ്പിടിക്കാൻ പറയാനുള്ളത് മുഴുവൻ ക്ഷമയോടെ കേൾക്കാൻ... കാരണം ചില മുറിവുകൾക്ക് മരുന്നാകുന്നത് വാക്കുകളല്ല, സ്നേഹത്തോടെ കൂടെയുണ്ടാകുന്ന ഒരാളാണ്... സ്നേഹം തുടങ്ങാൻ എളുപ്പമാണ്, പക്ഷേ വർഷങ്ങളോളം അതേ തീവ്രതയോടെയും കരുതലോടെയും ചേർത്തുപിടിക്കുന്നിടത്താണ് അതിന്റെ യഥാർത്ഥ ഭംഗി. യഥാർത്ഥ സ്നേഹം ഒരിക്കലും ചങ്ങലയിടില്ല, പക്ഷേ കൈവിട്ടു പോകാതെ നോക്കും, കാരണം അവർക്ക് നമ്മൾ ഒരിക്കലും നിസ്സാരമല്ല..സ്നേഹം എന്നത് വലിയ വാഗ്ദാനങ്ങളോ വിലകൂടിയ സമ്മാനങ്ങളോ അല്ല....ഒരാളുടെ സങ്കടം കേൾക്കാനുള്ള മനസാണ്.....തിരക്കുകൾക്കിടയിലും ഒരു സന്ദേശം അയക്കാനുള്ള കരുതലാണ്.....തെറ്റുകൾ ഉണ്ടായാലും വിട്ടുകളയാതെ ചേർത്തുനിർത്താനുള്ള ക്ഷമയാണ്. “നീ വിലപ്പെട്ടവനാണ്” എന്ന് ഒരാളെ ബോധ്യപ്പെടുത്താനുള്ള കഴിവാണ്....! വസന്തം വൈകി വന്നാലും പൂക്കൾക്ക് മണം കുറയുന്നില്ല....അതുപോലെ ജീവിതത്തിൽ സ്നേഹം വൈകി വന്നാലും അതിന്റെ ഭംഗിയും വിലയും കുറയുന്നില്ല.... ചിലപ്പോൾ ഏറ്റവും മനോഹരമായ സ്നേഹങ്ങൾ ജനിക്കുന്നത് ഏറ്റവും പ്രതീക്ഷിക്കാത്ത സമയങ്ങളിലായിരിക്കും....കാരണം സ്നേഹത്തിന് കലണ്ടറില്ല, പ്രായപരിധിയില്ല, സമയക്രമവുമില്ല. അതുകൊണ്ട്, നിങ്ങളുടെ ചുറ്റുമുള്ളവരെ കുറച്ചുകൂടി സ്നേഹിക്കൂ.....ഒരു നല്ല വാക്ക് എങ്കിലും സ്നേഹിക്കുന്നവരോട് പറയൂ....ആ മനസ് ഒന്ന് കേൾക്കൂ. കാരണം ചിലപ്പോൾ നമ്മുടെ ചെറിയൊരു കരുതൽ പോലും മറ്റൊരാളുടെ ജീവിതത്തിൽ പുതിയൊരു വസന്തത്തിന് തുടക്കമാകാം.... സ്നേഹിക്കപ്പെടുന്നത് ഒരു സന്തോഷമാണ്, എന്നാൽ സ്നേഹിക്കാൻ കഴിയുന്നത് ഒരു അനുഗ്രഹമാണ്. ....,, ❤️✨❤️ #❤ സ്നേഹം മാത്രം 🤗 #🙋‍♀️ എൻ്റെ സ്റ്റാറ്റസുകൾ