കോട്ടയം കാർക്ക് അഭിമാനിക്കാം, ആരുടെ എഴുത്തുകൾ അന്നെങ്കിലും കോട്ടയം – സ്ഥലപ്പേരുകൾ കൊണ്ടുതന്നെ ചിരിപ്പിക്കുന്ന നാട്! 😂 ഇത്രയും രസകരമായ സ്ഥലപ്പേരുകളുള്ള ഒരു ജില്ല ഉണ്ടെങ്കിൽ അത് കോട്ടയം തന്നെ! പരിപ്പുണ്ടോ? അത് വറുക്കാൻ തിരുവാർപ്പ്. നോൺവെജ് വേണമെങ്കിൽ കുറിച്ചി. പൊതിഞ്ഞു വാങ്ങാൻ പൊതി. കറിവെക്കാൻ ചെമ്പ്! മെഡിക്കൽ കോളേജ് → കല്ലറ എന്ന ഞെട്ടിക്കുന്ന ബസ് റൂട്ട്… പിന്നെ അവിടെ നിന്ന് നേരെ ദേവലോകം! 😄 കുട്ടിപ്പടി, അച്ഛൻപടി, അപ്പച്ചിപ്പടി… കുടുംബം മുഴുവൻ പടികളിൽ! വിദേശയാത്ര പോകാതെ തന്നെ മോസ്കോ, വത്തിക്കാൻ, താഷ്കെന്റ്, അത്യാവശ്യം വന്നാൽ പാകിസ്ഥാൻ വരെ! മൃഗ-പക്ഷി സ്നേഹികളുടെ നാട്: പന്നിമറ്റം, മീനടം, പട്ടിത്താനം, എരുമപ്പെട്ടി, കാക്കത്തോട്, മൂങ്ങാക്കുഴി, മൂങ്ങാനി, എലിവാലി, സിംഹവനം, മാൻവെട്ടം, പുലിക്കുട്ടിശ്ശേരി, പട്ടിയാലിമറ്റം, എരുമേലി, പാമ്പാടി… വൃക്ഷങ്ങളെ സ്നേഹിക്കുന്നവർ: വേങ്ങത്താനം, കാഞ്ഞിരമറ്റം, കാഞ്ഞിരപ്പള്ളി, കാഞ്ഞിരത്തിൻമൂട്, കൂവപ്പൊയ്ക, ആഞ്ഞിലിമൂട്, പേരച്ചുവട്, ഒട്ടയ്ക്കൽ, ആലുംമൂട്, കൊച്ചാലുംമൂട്, അമ്പഴത്തുംകുന്ന്, ഇത്തിത്താനം, വാകത്താനം, നെല്ലിക്കൽ, പനച്ചിക്കാട്, പൂവത്തിളപ്പ്, മൂന്നിലവ്, ഓട്ടക്കാഞ്ഞിരം, പിന്നെ സാക്ഷാൽ പാലാ! കവലകൾക്കും കുറവില്ല: തെക്കേത്ത് കവല, കൈലാത്ത് കവല, പുളിക്കൽ കവല, കുട്ടിക്കാട്ട് കവല, പേട്ട കവല, നൂറ്റൊന്ന് കവല… ജലസമൃദ്ധി പറയണ്ട: പാറക്കുളം, ഒറവയ്ക്കൽ, മണിപ്പുഴ, പള്ളിക്കത്തോട്, പച്ചാതോട്, എരുത്തുപുഴ, കറുകച്ചാൽ, അതിരമ്പുഴ, കൈപ്പുഴ, പാതാമ്പുഴ, പാറമ്പുഴ… കരകളും കാടുകളും: അരീക്കര, അമനകര, മറ്റക്കര, ആർപ്പൂക്കര… മണക്കാട്, മറ്റക്കാട്, കടയനിക്കാട്, ഇലയ്ക്കാട്, തോട്ടയ്ക്കാട്, ആനിക്കാട്, കപിക്കാട്, വാക്കാട്… പാറകളും കുറവല്ല: പരുത്തുംപാറ, തവളപ്പാറ, തോണിപ്പാറ, ചാത്തൻപാറ… ചേരികളും കുന്നുകളും: ചങ്ങനാശ്ശേരി, നെയ്യാറ്റുശ്ശേരി, അമ്മഞ്ചേരി, വാരിശ്ശേരി… പൊൻകുന്നം, അയർക്കുന്നം, മാണികുന്നം, പറയൻകുന്ന്, വട്ടക്കുന്ന്, ചെട്ടിക്കുന്ന്… ഊരുകളുടെ നാട്: കടപ്പൂർ, പുലിയന്നൂർ, നീണ്ടൂർ, അമയന്നൂർ, ളാക്കാട്ടൂർ, ഏറ്റുമാനൂർ, മാഞ്ഞൂർ, തിരുവഞ്ചൂർ, കുടമാളൂർ… നിറങ്ങളുടെ നാട്: മഞ്ഞാമറ്റം, നീലൂർ, മഞ്ഞാടി… മതസൗഹാർദത്തിന്റെ അടയാളങ്ങൾ: ഫാത്തിമാപുരം, മന്നം, പട്ടത്തിമുക്ക്… തുരുത്തുകളുടെ നാട്: കടുത്തുരുത്തി, മുളയ്ക്കാംതുരുത്തി, തുരുത്തി, പറവൻതുരുത്ത്… തലകളും ആനികളും: കോത്തല, എരുമത്തല… ഇഞ്ചിയാനി, ഇളപ്പാനി, മൂന്നാനി… ഇതൊന്നും പോരെന്ന പോലെ: വാഴൂർ, പൂഞ്ഞാർ, പാക്കിൽ, അരീപ്പറമ്പ്, ചാക്കരിമുക്ക്, പിന്നെ ആരോടെങ്കിലും “മാറിടം എവിടെയാ?” എന്ന് ചോദിച്ചാൽ തെറ്റിദ്ധരിക്കപ്പെടാത്ത ഏക ജില്ലയും ഇതാവാം! 😄 കോട്ടയക്കാരുടെ സ്വഭാവം പറയാൻ ഒരു നിഷ്കളങ്ക കവല… കോട്ടയം സ്റ്റൈലിൽ “എന്നാത്തിനാ വന്നേ?” എന്ന് ചോദിക്കുന്ന വൈക്കം (Why come? 😜)… ഇതിലൊന്നും പെടാത്ത ഒരു കൂരോപ്പട… ഹിന്ദി ടച്ച് വേണമെങ്കിൽ കിസ്സാൻ… അഴിമതി ചൂണ്ടിക്കാണിക്കാൻ കോഴ… പിന്നെ തവളക്കുഴി, ഓന്തുകവല… ഇങ്ങനെയൊക്കെ സ്ഥലപ്പേരുകൾ കൊണ്ട് തന്നെ ചിരിപ്പിക്കുകയും ചിന്തിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന നാട് — നമ്മുടെ സ്വന്തം കോട്ടയം! 💜💙💚💛🧡 #🙋‍♀️ എൻ്റെ സ്റ്റാറ്റസുകൾ

"ഒരു മനുഷ്യൻ നിന്നെ എത്രത്തോളം ആശ്രയിക്കുന്നു എന്നതല്ല സ്നേഹത്തിന്റെ അളവുകോൽ; നീ തളരുമ്പോൾ അവൻ എത്രത്തോളം നിനക്ക് ആശ്രയമാകുന്നു എന്നതാണ് യഥാർത്ഥ സ്നേഹത്തിന്റെ അടയാളം."നമ്മൾ പലപ്പോഴും ഒരു വലിയ തെറ്റിദ്ധാരണയിൽ ജീവിക്കാറുണ്ട്. ആരെങ്കിലും എല്ലാ കാര്യത്തിനും നമ്മളെ വിളിക്കുന്നു...എല്ലാ തീരുമാനങ്ങൾക്കും നമ്മുടെ അഭിപ്രായം ചോദിക്കുന്നു...വിഷമം വന്നാൽ നമ്മളോട് മാത്രം തുറന്നു സംസാരിക്കുന്നു... കരയാൻ ഒരു തോളായി നമ്മളെ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നു...അപ്പോൾ നമ്മൾ കരുതും... എന്നെ ഇത്രയും വിശ്വസിക്കുന്ന ആളാണ്. എന്നെ ഒരുപാട് സ്നേഹിക്കുന്നുണ്ടാകും.പക്ഷേ, ഒരു കാര്യം നമ്മൾ പലപ്പോഴും ശ്രദ്ധിക്കാറില്ല.അവർ നമ്മളെ വിശ്വസിക്കുന്നുണ്ടോ, അതോ നമ്മളിൽ നിന്ന് ലഭിക്കുന്ന ആശ്വാസത്തെയാണോ വിശ്വസിക്കുന്നത്?ഈ രണ്ട് കാര്യങ്ങളും ഒരുപോലെയല്ല.ഒരു മനുഷ്യന് നിന്നെ ആവശ്യമാകാം...കാരണം നീ ക്ഷമയോടെ കേൾക്കുന്ന ആളാണ്.കാരണം നീ നല്ല ഉപദേശം നൽകുന്ന ആളാണ്.കാരണം നീ വിധിക്കാതെ മനസ്സിലാക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്ന ആളാണ്. കാരണം നീ "ഇല്ല" എന്ന് പറയാൻ മടിക്കുന്ന ആളാണ്.ഇതെല്ലാം കൊണ്ടാണ് അവർ വീണ്ടും വീണ്ടും നിന്നെ തേടുന്നത്. പക്ഷേ...അതേ മനുഷ്യൻ ഒരിക്കലെങ്കിലും നിന്റെ ജീവിതത്തെക്കുറിച്ച് ചോദിച്ചിട്ടുണ്ടോ?നിനക്ക് സുഖമാണോ?"നീ സന്തോഷവാനാണോ?""നിനക്കും എന്തെങ്കിലും വിഷമമുണ്ടോ?"ഞാൻ നിനക്കായി എന്തെങ്കിലും ചെയ്യട്ടെയോ?"ഈ ചോദ്യങ്ങളാണ് ഒരു ബന്ധത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ പരീക്ഷ.ഒരു ബന്ധം യഥാർത്ഥമാകുന്നത്...ഒരാൾ മാത്രം സംസാരിക്കുകയും മറ്റേയാൾ മാത്രം കേൾക്കുകയും ചെയ്യുമ്പോഴല്ല.ഒരാൾ മാത്രം കരയുകയും മറ്റേയാൾ മാത്രം ആശ്വസിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുമ്പോഴല്ല. ഒരാൾ മാത്രം താങ്ങുകയും മറ്റേയാൾ മാത്രം താങ്ങപ്പെടുകയും ചെയ്യുമ്പോഴല്ല. ഇന്ന് ഞാൻ നിനക്ക് കരുത്താകുന്നു; നാളെ നീ എനിക്ക് കരുത്താകുന്നു — ഈ പരസ്പരതയാണ് ഒരു ബന്ധത്തെ ജീവനോടെ നിലനിർത്തുന്നത്. ഒരു ചെറിയ പരീക്ഷണം ചെയ്ത് നോക്കൂ.ഒരു ആഴ്ച ആരെയും വിളിക്കാതെ ഇരിക്കൂ.സ്വന്തം പ്രശ്നങ്ങൾ ആരോടും പറയാതെ ഇരിക്കൂ.അപ്പോൾ രണ്ട് തരത്തിലുള്ള ആളുകളെ കാണാം.ഒരു വിഭാഗം... നിന്റെ മൗനം ശ്രദ്ധിക്കും.അവർ അന്വേഷിക്കും. എന്തുപറ്റി?"സുഖമാണോ?"നീ പഴയതുപോലെയല്ലല്ലോ."മറ്റൊരു വിഭാഗം... അവർക്ക് ആവശ്യം വന്നാൽ മാത്രം വിളിക്കും. #🙋‍♀️ എൻ്റെ സ്റ്റാറ്റസുകൾ വിളിച്ച ഉടനെ സ്വന്തം കാര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞുതുടങ്ങും. നിന്റെ ജീവിതത്തിൽ എന്താണ് നടക്കുന്നതെന്ന് അറിയാനുള്ള ആകാംക്ഷ പോലും കാണിക്കില്ല. യഥാർത്ഥ സ്നേഹം സ്വീകരിക്കാൻ മാത്രം പഠിപ്പിക്കില്ല.തിരികെ നൽകാനും പഠിപ്പിക്കും. നിന്നെ ആശ്രയിക്കാൻ മാത്രം പഠിപ്പിക്കില്ല. നിനക്ക് ആശ്രയമാകാനും പഠിപ്പിക്കും. നിന്റെ കണ്ണീരിൽ മാത്രം ഇടം തേടില്ല. നിന്റെ ചിരിക്ക് പിന്നിലെ ക്ഷീണവും തിരിച്ചറിയാൻ ശ്രമിക്കും.നിന്റെ വാക്കുകൾ കേൾക്കുക മാത്രമല്ല. നിന്റെ മൗനത്തിനും അർത്ഥം കണ്ടെത്താൻ ശ്രമിക്കും.എന്നാൽ ഒരു കാര്യം കൂടി ഓർക്കണം. എല്ലാവരും ഒരേ രീതിയിൽ സ്നേഹം പ്രകടിപ്പിക്കില്ല. ചിലർ കുറച്ച് സംസാരിക്കും.ചിലർ വികാരങ്ങൾ തുറന്ന് പറയില്ല.ചിലർ കരുതൽ പ്രവൃത്തിയിലൂടെ കാണിക്കും.അതിനാൽ ഒരു സംഭവത്തെ മാത്രം നോക്കി ഒരു ബന്ധത്തെ വിധിക്കരുത്. പക്ഷേ...കാലങ്ങളായി ഒരു ബന്ധത്തിൽ നീ മാത്രമാണ് അന്വേഷിക്കുന്നത്... നീ മാത്രമാണ് കേൾക്കുന്നത്... നീ മാത്രമാണ് കരുത്താകുന്നത്... നിന്റെ ജീവിതത്തെക്കുറിച്ച് അറിയാൻ മറുവശത്തുള്ള ആളിന് ആത്മാർത്ഥമായ താൽപര്യം പോലും ഇല്ലെങ്കിൽ...ആ ബന്ധത്തിൽ സ്നേഹത്തേക്കാൾ ആശ്രിതത്വമാണോ കൂടുതലെന്ന് സ്വയം ചോദിക്കുന്നത് തെറ്റല്ല.കാരണം... യഥാർത്ഥ സ്നേഹം നിന്നിൽ നിന്ന് വാങ്ങിക്കൊണ്ടിരിക്കാൻ മാത്രമല്ല വരുന്നത്. നിന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ ഭാരം കുറച്ച് നേരത്തേക്കെങ്കിലും തോളിലേറ്റാൻ തയ്യാറായി നിൽക്കുന്നതാണ് യഥാർത്ഥ സ്നേഹം. #❤ സ്നേഹം മാത്രം 🤗

എന്നിലെ നിനക്കായ്‌ മാത്രം പലപ്പോഴും നിന്നോടുള്ള സ്‌നേഹത്താൽ മനസ്സ് നിറഞ്ഞു കവിഞ്ഞ് ഒഴുകുമ്പോൾ അത് പ്രകടമാക്കാൻ അക്ഷരങ്ങൾ ലഭിക്കാതെ മനസ്സ് പതറുന്നു.. എങ്കിലും ഒരോ അക്ഷരവും ഞാനിങ്ങനെ ചേർത്തു വെച്ചുകൊണ്ട് നിന്നെ എഴുതുകയാണ്.നമ്മളും നമ്മുടെ പ്രണയവും ഇങ്ങനെ എഴുതിയെഴുതി ഒടുവിൽ ഇത് നമ്മുടെ ജീവിതമാണോ അതോ സ്വപ്നമാണോ എന്നറിയാതെ ഭ്രാന്തമായ ഒരു അവസ്ഥയിലെത്തുന്നുണ്ട് പലപ്പോഴും..കോർത്തുവച്ച അക്ഷരങ്ങളുടെ മനോഹരികതക്കപ്പുറം എഴുതിച്ചേർത്ത കാവ്യങ്ങളുടെ ,ഭംഗിയെക്കാളാലുപരി ആ വരികൾക്കിടയിൽ ഞാ൯ മറച്ചു വച്ച എൻറെ ഹൃദയമുണ്ട്...അതിൽനിനക്കല്ലാതെ ഈ കാല്പനിക ഭൂഗോളത്തിൽ മറ്റാർക്കും ഉൾകൊള്ളാനോ അനുഭവിച്ചറിയാനോയാവാത്ത ശ്വാസ നി ശ്വാസങ്ങളോട് ചേർന്നു മിടിക്കുവാ൯ ഏറെ മോഹിച്ച എന്റെ പ്രണയാക്ഷരങ്ങളുണ്ട്... !ഞാൻ നിന്നെ പ്രണയിക്കുന്ന അത്രത്തോളം ഞാനെന്റെ അക്ഷരങ്ങൾക്ക് ജീവനേകിയ വരികളെയും പ്രണയിക്കുന്നു. കാരണം നിന്നെയോർത്തല്ലേ ഞാനിത ത്രയും എഴുതിയത് പക്ഷെ..! ഇപ്പോൾ ഒരാഗ്രഹം എവിടെയൊക്കെയോ ചിതറിപ്പോയ ആ വരികളെയെല്ലാം എനിക്കൊന്നു തിരികെയെടുക്കണം. ആ വരികളിലെല്ലാം ഞാൻ നിന്നെ പകർത്തിയെഴുതിയത് ഒരിക്കൽ ഈ വരികളെല്ലാം ചേർന്നുണ്ടാകുന്ന നീയെന്ന മഹാകാവ്യത്തെ എനിക്കെന്റെ പ്രാണനിലേക്ക് പകർത്തിയെഴുതി വെക്കുവാൻ വേണ്ടിയായിരുന്നു. അതേ എനിക്കായ് മാത്രം...എന്റെ സ്നേഹത്തിനു പകരമായി നീയെന്നെ ഓർക്കുമ്പോൾ നിന്നിൽ വിരിയുന്ന പുഞ്ചിരിക്കപ്പുറം മറ്റൊന്നും വേണ്ട ഇനിയൊരു ജന്മമുണ്ടെങ്കിൽ ഈ ജന്മം മുഴുവൻ നിനക്കായി ഞാൻ കാത്തിരുന്നോളാം. ഒടുവിൽ, സ്വപ്നത്തിന്റെ പടവുകൾ താണ്ടി നീയെത്തുമ്പോൾ കാലത്തിന്റ അറ്റത്ത് നിന്നെയും കാത്ത് ഞാൻ നിൽപ്പുണ്ടാവും.. 💖 💖 #🙋‍♀️ എൻ്റെ സ്റ്റാറ്റസുകൾ #❤ സ്നേഹം മാത്രം 🤗

“ഒരിക്കലും സ്വന്തമാകില്ലെന്ന് അറിഞ്ഞിട്ടും… ഒരിക്കൽ പോലും തിരികെ ലഭിക്കില്ലെന്ന് അറിയാമായിരുന്നിട്ടും… ആരെയെങ്കിലും ആത്മാർത്ഥമായി സ്നേഹിച്ചിട്ടുണ്ടോ?” പ്രണയം എല്ലായ്പ്പോഴും സ്വന്തമാക്കലിന്റെ പേരല്ല.....ചില സ്നേഹങ്ങൾ ജനിക്കുന്നത് അവസാനിക്കുമെന്ന് അറിഞ്ഞുകൊണ്ടാണ്......ചില മനുഷ്യർ നമ്മുടെ ജീവിതത്തിലേക്ക് വരുന്നത് ഒപ്പം ജീവിക്കാൻ വേണ്ടിയല്ല; സ്നേഹത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ അർത്ഥം പഠിപ്പിക്കാനാണ്.....ഒരിക്കലും സ്വന്തമാകില്ലെന്ന് അറിയാം.....ഒരുമിച്ച് ഒരു ജീവിതം ഉണ്ടാകില്ലെന്ന് അറിയാം.....ഒരേ വീട്ടിലെ ജനലിലൂടെ ഒരേ മഴ നോക്കി നിൽക്കുന്ന ദിവസങ്ങൾ ഉണ്ടാകില്ലെന്ന് അറിയാം.....ഒരു ചെറിയ സ്വകാര്യ നിമിഷം പോലും ജീവിതം സമ്മാനിക്കില്ലെന്ന് അറിയാം..... എന്നിട്ടും ആ ഒരാളുടെ പേരുകേൾക്കുമ്പോൾ ഹൃദയം പതുക്കെ മിടിക്കുന്നത്, അവർ സന്തോഷത്തോടെ ഇരിക്കട്ടെയെന്ന് മനസ്സുകൊണ്ട് പ്രാർത്ഥിക്കുന്നത്, അതാണ് ചില സ്നേഹങ്ങളുടെ ഏറ്റവും മനോഹരമായ രൂപം.......!അത്തരം സ്നേഹത്തിൽ അവകാശവാദങ്ങൾ കുറവായിരിക്കും.....പക്ഷേ കരുതൽ അതിരുകളില്ലാതെ ഉണ്ടാകും....“എന്റേത്” എന്ന് പറയാൻ കഴിയില്ലെങ്കിലും, “അവർക്ക് ഒന്നും സംഭവിക്കരുതേ” എന്ന പ്രാർത്ഥന ദിവസവും മനസ്സിലുണ്ടാകും.....അത് കൈവശം വയ്ക്കാനുള്ള ആഗ്രഹമല്ല; ഹൃദയത്തിൽ സൂക്ഷിക്കാനുള്ള ഒരു വികാരമാണ്...... ചിലപ്പോൾ മണിക്കൂറുകളോളം സംസാരിക്കാതെ ഇരുന്നാലും, അവരുടെ നിശ്ശബ്ദത പോലും മനസ്സിലാകുന്ന ഒരു മാനസിക അടുപ്പം ഉണ്ടാകും.....!വാക്കുകൾ അവസാനിക്കുന്നിടത്ത് പോലും മനസ്സുകൾ സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കും.....!ഒരു സന്ദേശം വരാതിരുന്നാൽ എന്തോ നഷ്ടമായതുപോലെ തോന്നും. ചില നേരങ്ങളിൽ ഒരു കാൾ പ്രതീക്ഷിക്കും ,വരില്ല എന്നറിയാം എങ്കിൽ പോലും .....ഒരു പുഞ്ചിരി കണ്ടാൽ സ്വന്തം ദിവസം മുഴുവൻ പ്രകാശിച്ചതുപോലെ അനുഭവപ്പെടും....! അവരെ ചേർത്ത് പിടിക്കാൻ കഴിയില്ല....പക്ഷേ ഓർമ്മകളെ ചേർത്ത് പിടിക്കാൻ കഴിയും......കൈകോർക്കാൻ കഴിയില്ല......പക്ഷേ ഹൃദയത്തിൽ അവരുടെ സാന്നിധ്യം അനുഭവിക്കാൻ കഴിയും...... ജീവിതത്തിന്റെ തിരക്കുകൾക്കിടയിലും, അവർ സന്തോഷത്തോടെ ഇരിക്കട്ടെ എന്നൊരു പ്രാർത്ഥന ഒരിക്കലും പഴകുകയില്ല......ചില സ്നേഹങ്ങൾ കത്തുകളായി എഴുതപ്പെടുന്നില്ല,ഹൃദയമിടിപ്പുകളായി ജീവിക്കുകയാണ്.....ചില പ്രണയങ്ങൾ വിവാഹമണ്ഡപത്തിൽ അവസാനിക്കുന്നില്ല,ജീവിതം മുഴുവൻ മനസ്സിന്റെ ഏറ്റവും മനോഹരമായ കോണിൽ ഒരു ഓർമ്മയായി തുടരുകയാണ്.......ഹൃദയത്തിന്റെ മധ്യത്തിൽ ഒരു കറങ്ങുന്ന കസേരയിൽ അവരങ്ങനെ ഇരിക്കും ജീവിതാവസാനം വരെ ...ഒരാളും അറിയാതെ .... അതെ ! ചില പ്രണയം അങ്ങനെയാണ് ...ആരോടും പറയാൻ കഴിയാത്ത ആരും അറിയാത്ത വ്യക്തിഗത സ്വകാര്യത ആയിരിക്കും എന്നുമത്തരം പ്രണയങ്ങൾ ... യഥാർത്ഥ സ്നേഹം എന്നത് എല്ലായ്പ്പോഴും “എനിക്ക് നിന്നെ വേണം” എന്നല്ല.....ചിലപ്പോൾ അത്, “നീ സന്തോഷമായിരിക്കണം… ആ സന്തോഷത്തിൽ ഞാൻ ഇല്ലെങ്കിലും മതി” എന്ന നിശ്ശബ്ദമായ പ്രാർത്ഥനയാണ്.....! അത്തരമൊരു സ്നേഹം ഒരിക്കൽ അനുഭവിച്ചവർക്ക് അറിയാം, പ്രണയം ദൂരങ്ങൾ അളക്കുന്നതല്ല; ചിലപ്പോൾ വിവിധ സംസ്ഥാനങ്ങളിൽ പോലും ആകാം,ചിലപ്പോൾ വിവിധ രാജ്യങ്ങളിൽ ആയിരിക്കാം....വല്ലപ്പോളും ആയിരിക്കാം കാണുന്നത് ..ചിലപ്പോൾ അതുമില്ല ...അവിടെ സ്നേഹം കുറയുന്നില്ല കാരണം ,ഹൃദയങ്ങളുടെ ആഴമാണ് അളക്കുന്നത്.....! ഒരുമിച്ച് നടക്കാൻ കഴിയാതെ വന്നാലും, ഒരാളുടെ ജീവിതത്തിനായി മനസ്സുകൊണ്ട് എന്നും നല്ലത് മാത്രം ആഗ്രഹിക്കുന്ന വികാരമാണ് ഏറ്റവും വിശുദ്ധമായ സ്നേഹം.....! ഒടുവിൽ ഒരു ചോദ്യം മാത്രം… ഒരിക്കലും സ്വന്തമാകില്ലെന്ന് അറിഞ്ഞിട്ടും, തിരികെ ലഭിക്കില്ലെന്ന് മനസ്സിലായിട്ടും, ഒരു ചെറിയ സ്വകാര്യ നിമിഷം പോലും വിധി അനുവദിക്കില്ലെന്ന് അറിയാമായിരുന്നിട്ടും… ഇന്നും മനസ്സിന്റെ ഏറ്റവും സുരക്ഷിതമായ ഇടത്ത് സൂക്ഷിച്ചിരിക്കുന്ന ഒരാൾ നിങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിലുണ്ടോ...?അങ്ങനെയൊരാൾ ഉണ്ടെങ്കിൽ, ആ സ്നേഹം പരാജയപ്പെട്ടതല്ല......അത് ജീവിതത്തിൽ ലഭിച്ച ഏറ്റവും അപൂർവമായ അനുഭവങ്ങളിൽ ഒന്നാണ്...... കാരണം എല്ലാ പ്രണയങ്ങളും ഒരുമിച്ച് ജീവിക്കണമെന്നില്ല; ചില പ്രണയങ്ങൾ ഒരാളുടെ ഹൃദയത്തെ കൂടുതൽ മനുഷ്യസ്നേഹമുള്ളതും കൂടുതൽ മനോഹരവുമാക്കി മാറ്റാനാണ് ജനിക്കുന്നത്.,, ❤️✨❤️ #🙋‍♀️ എൻ്റെ സ്റ്റാറ്റസുകൾ #❤ സ്നേഹം മാത്രം 🤗

മിക്കവാറും എല്ലാ മനുഷ്യരുടെയും ഫോൺ കോൺടാക്റ്റ് ലിസ്റ്റിൽ ഒരു നമ്പറെങ്കിലും ഉണ്ടാകും— ഇനി ഒരിക്കലും വിളിക്കാൻ കഴിയാത്തത്. പക്ഷേ ഡിലീറ്റ് ചെയ്യാൻ മനസനുവദിക്കാത്തത് . കാലത്തിന്റെ പൊടിക്കാറ്റുകളും മഴക്കാലങ്ങളും അതിന് മുകളിലൂടെ കടന്നുപോയാലും,കോൺടാക്റ്റ് ലിസ്റ്റിന്റെ ഏതോ കോണിൽ ഉറങ്ങിക്കിടക്കുന്ന പഴയൊരു നക്ഷത്രം പോലെ അത് നിശ്ശബ്ദമായി തെളിഞ്ഞുകൊണ്ടിരിക്കും. നമ്മൾ പുതിയ നമ്പറുകൾ സേവ് ചെയ്യും. പഴയ ചാറ്റുകൾ മായ്ക്കും. ഫോൺ പോലും മാറും. എന്നിരുന്നാലും ചില നമ്പറുകൾ മാത്രം, ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ട ഒരു പഴയ വീടുപോലെ, ഓർമ്മകളുടെ വെളിച്ചം കാത്തുസൂക്ഷിച്ച് നമ്മോടൊപ്പം തുടരും. കാരണം അവ വെറും അക്കങ്ങളല്ല. ഒരുകാലത്ത് നമ്മുടെ ദിവസങ്ങളുടെ തുടക്കവും അവസാനവും തുറന്നിരുന്നത് അവയുടെ വാതിലുകളിലൂടെയായിരുന്നു. രാവിലെ ആദ്യം തേടിയ ശബ്ദവും, രാത്രിയിൽ അവസാനമായി കേട്ട വാക്കുകളും, ചെറിയ സന്തോഷങ്ങളും വലിയ സങ്കടങ്ങളും, പറയാതെ മനസ്സിലാക്കിയ നിശ്ശബ്ദതകളും— ഒരിക്കൽ ആ നമ്പറിലേക്കാണ് വഴികണ്ടെത്തിയിരുന്നത്. പിന്നീട് ജീവിതം അതിന്റെ സ്വാഭാവിക പരിണാമങ്ങളിലേക്ക് ഊളിയിട്ടു. മനുഷ്യരെ വഴിപിരിച്ചു വിട്ടു. അവരെ ദൂരങ്ങളിലേക്ക് അയച്ചു. പക്ഷേ ഓർമ്മകളിൽ ഒതുക്കിവെച്ചു. എന്നാൽ അവരുടെ അഭാവത്തേക്കാൾ ദീർഘായുസ്സോടെ അവരുടെ നമ്പറുകൾ നിലനിന്നു. ഇടയ്ക്കൊക്കെ കോൺടാക്റ്റ് ലിസ്റ്റിലൂടെ വിരലുകൾ അലഞ്ഞുനടക്കുമ്പോൾ ആ പേര് കണ്ണിൽപ്പെടും. ആ നിമിഷം, വർഷങ്ങളായി പൂട്ടിയിട്ടിരുന്ന ഒരു പഴയ മുറിയുടെ വാതിൽ ഹൃദയം പതുക്കെ തുറക്കും. അവിടെ ചില ചിരികൾ പ്രതിധ്വനിക്കും. ചില സംഭാഷണങ്ങൾ പൂർത്തിയാകാതെ കിടക്കും. ചില ചോദ്യങ്ങൾക്ക് ഉത്തരങ്ങൾ തിരികെയെത്തില്ല. അപ്പോൾ മനസ്സിലാകും…നമ്മൾ ചില ആളുകളെ നഷ്ടപ്പെടുത്തുമ്പോൾ, അവർ മാത്രമല്ല ഇല്ലാതാകുന്നത്. അവരോട് സംസാരിച്ചിരുന്ന നമ്മുടെ ഒരു ശബ്ദവും, അവരെ കാത്തിരുന്ന ഒരു സായാഹ്നവും, അവരെ സ്നേഹിച്ചിരുന്ന നമ്മുടെ ഒരു രൂപവും പതുക്കെ നമ്മളിൽ നിന്ന് അപ്രത്യക്ഷമാകുന്നുണ്ട്.പഴയ മെസ്സേജുകൾ വായിക്കുമ്പോൾ വാക്കുകളല്ല നമ്മെ സ്പർശിക്കുന്നത്. അവയുടെ ഇടയിൽ ഉണർന്നിരിക്കുന്ന ജീവിതത്തിന്റെ സുഗന്ധമാണ്. അന്ന് നാം ആയിരുന്ന മനുഷ്യരുടെ നിഴലുകളാണ്.ചില മനുഷ്യർ നമ്മുടെ ജീവിതത്തിൽ നിന്ന് പോകുമ്പോൾ, അവർ പോയി എന്ന സത്യം ഹൃദയം അംഗീകരിച്ചാലും, അവരുടെ പേര് മായ്ക്കുക എന്ന അവസാന കർമം ചെയ്യാൻ അത് തയ്യാറാവാറില്ല. അങ്ങനെ ചില നമ്പറുകൾ വർഷങ്ങളോളം ഫോണിൽ തുടരും.വിളിക്കപ്പെടാതെ. മറക്കപ്പെടാതെ. കാരണം അവ ഇനി ഒരു മനുഷ്യനി ലേക്കുള്ള വഴിയല്ല.ഒരിക്കൽ നമ്മളെ ഏറ്റവും ആഴത്തിൽ സ്പർശിച്ച ഒരു കാലത്തിലേക്കുള്ള അവസാന വാതിലാണ്. അതുകൊണ്ടാണ് ചില രാത്രികളിൽ ആ പേരിന് മുകളിൽ വിരൽ നിശ്ചലമായി നിൽക്കുന്നത്. വിളിക്കാനല്ല. മായ്ക്കാനുമല്ല. ഒരിക്കൽ സത്യമായിരുന്ന ഒരു സ്നേഹം, ഒരു സൗഹൃദം, ഒരു ജീവിതഭാഗം ഇന്നും എവിടെയോ നമ്മുടെ ഉള്ളിൽ ശ്വസിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു എന്ന് നിശ്ശബ്ദമായി ഉറപ്പുവരുത്താൻ മാത്രം. ചില നമ്പറുകൾ കോൺടാക്റ്റ് ലിസ്റ്റിൽ സേവ് ചെയ്തിരിക്കുന്നതല്ല.അവ നമ്മുടെ ഹൃദയത്തിന്റെ ഏറ്റവും ആഴത്തിലുള്ള മുറികളിൽ കൊത്തിവെച്ചിരിക്കുന്നു.സമയം അവയെ മങ്ങിച്ചേക്കാം, ജീവിതം അവരെ അകറ്റിക്കളയാം, പക്ഷേ ഒരു സ്പർശം മതി—അവ വീണ്ടും മുഴുവൻ ഓർമ്മയായി തെളിയും. വിളിക്കപ്പെടാതെ. മറുപടി ലഭിക്കാതെ.എന്നിട്ടും ഒരിക്കലും പൂർണമായി നഷ്ടപ്പെടാതെ.ഒരു കാലത്ത് നമ്മുടെ ഹൃദയത്തിന്റെ ആകാശത്ത് ഏറ്റവും തെളിഞ്ഞുനിന്ന ഒരാളുടെ അവസാന അടയാളമായി ….❤️✨ #❤ സ്നേഹം മാത്രം 🤗 #🙋‍♀️ എൻ്റെ സ്റ്റാറ്റസുകൾ

സ്നേഹിക്കപ്പെടാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നത് മനുഷ്യന്റെ ഏറ്റവും സ്വാഭാവികമായ ആഗ്രഹങ്ങളിൽ ഒന്നാണ്.....! അത് ഒരു പ്രത്യേക പ്രായത്തിന്റെയോ കാലഘട്ടത്തിന്റെയോ അവകാശമല്ല.... #🙋‍♀️ എൻ്റെ സ്റ്റാറ്റസുകൾ #❤ സ്നേഹം മാത്രം 🤗 കുഞ്ഞായിരിക്കുമ്പോൾ മാതാപിതാക്കളുടെ സ്നേഹം തേടുന്നതുപോലെ, യൗവനത്തിൽ കൂട്ടായ്മയും പ്രണയവും ആഗ്രഹിക്കുന്നതുപോലെ, വാർദ്ധക്യത്തിൽ ഒരാളുടെ കരുതലും സാന്നിധ്യവും കൊതിക്കുന്നതുപോലെ, ജീവിതത്തിന്റെ എല്ലാ ഘട്ടങ്ങളിലും മനുഷ്യഹൃദയം സ്നേഹത്തിനുവേണ്ടി ദാഹിക്കുന്നു.....! ചിലർ പറയാറുണ്ട്, “ഈ പ്രായത്തിൽ ഇനി എന്ത് സ്നേഹം?” എന്ന്.....എന്നാൽ സത്യം അതല്ല,സ്നേഹം പ്രായം നോക്കി വരുന്ന ഒന്നല്ല, ഹൃദയം അനുഭവിക്കുന്ന ഒന്നാണ്.....! വർഷങ്ങളായി ചിരിക്കാൻ മറന്നുപോയ ഒരു മനസിന് വീണ്ടും ചിരിക്കാൻ കാരണമാകുന്നതും, എല്ലാം അവസാനിച്ചുവെന്ന് കരുതിയ ഒരാളുടെ ഉള്ളിൽ പുതിയ പ്രതീക്ഷകൾ മുളപ്പിക്കുന്നതും പലപ്പോഴും സ്നേഹമാണ്...... ശ്വാസം ഉണ്ടായിട്ടും മരിച്ചുപോയതുപോലെ ജീവിക്കുന്ന ചില മനസുകൾക്ക് വീണ്ടും ഉയിർത്തെഴുന്നേൽപ്പ് നൽകുന്ന അത്ഭുതശക്തിയാണ് സ്നേഹം..... ഒരാൾ എപ്പോഴാണ് സ്നേഹിക്കപ്പെടാൻ ഏറ്റവും കൂടുതൽ ആഗ്രഹിക്കുന്നത്? പലപ്പോഴും ജീവിതം അവരെ പല പരീക്ഷണങ്ങളിലൂടെ കടത്തിവിട്ടതിന് ശേഷമാണ്.....!അവഗണനകൾ, നഷ്ടങ്ങൾ, ഒറ്റപ്പെടലുകൾ, വിശ്വാസവഞ്ചനകൾ, മനസിനെ മുറിവേൽപ്പിച്ച അനുഭവങ്ങൾ ഇതെല്ലാം ഒരാളെ പുറമേ ശക്തനാക്കുമെങ്കിലും ഉള്ളിൽ അവർക്ക് ഒരു തോളും, ഒരു കരുതലും, “ഞാൻ കൂടെയുണ്ട്” എന്ന് പറയുന്ന ഒരു ശബ്ദവും വേണ്ടിവരും.....!അപ്പോഴാണ് സ്നേഹിക്കപ്പെടാനുള്ള ആഗ്രഹം കൂടുതൽ ആഴമാകുന്നത്.....❤️✨

സ്നേഹം കൊണ്ട് മുറിവേറ്റ ഹൃദയത്തിന് എന്നും ഒരു ഭയമുണ്ട്...ഒരിക്കൽ ചേർത്തുപിടിച്ച കൈകൾ വിടർന്നു പോയതിന്റെ ഓർമ്മ, വിശ്വസിച്ച വാക്കുകൾ കാറ്റിൽ അലിഞ്ഞുപോയതിന്റെ നൊമ്പരം...എങ്കിലും ഹൃദയം അതൊന്നും പഠിക്കാറില്ല...പിന്നെയും അറിയാതെ തേടിപ്പോകും ഒരു പുഞ്ചിരിയെ... ഒരു കരുതലിനെ...ഒരു "ഞാനുണ്ട്" എന്ന വാക്കിനെ... മുറിവിന്റെ വേദന മാഞ്ഞുപോയാലും പാടുകളുടെ ആഴം ഓർമ്മകളിൽ തെളിഞ്ഞുനിൽക്കും... അതിനാൽ ഓരോ പുതിയ മനുഷ്യനെയും കാണുമ്പോൾ ഹൃദയം അല്പം പിന്നിലേക്ക് മാറിനിൽക്കും...വീണ്ടും തകരാൻ വയ്യെന്ന ഭയത്തോടെ...ഒരു നോക്കിൽ തകർന്നുപോകുമോ, ഒരു വാക്കിൽ മുറിവേൽക്കുമോ, ഒരു നിശബ്ദതയിൽ നഷ്ടപ്പെട്ടുപോകുമോ എന്നോർത്ത് ചുവടുകൾ പതുക്കെ വെക്കും...എങ്കിലും സ്നേഹം ഒരു മഴപോലെയാണ്...നനയാതിരിക്കാൻ കഴിയില്ലല്ലോ...കരുതലിന്റെ കുട പിടിച്ചാലും ഒരു തുള്ളി നെഞ്ചിലേക്കിറങ്ങി തുളുമ്പും...ഇരുണ്ട രാത്രികൾക്കു ശേഷവും പ്രഭാതം വരുന്നതുപോലെ, നിരാശകൾക്കു ശേഷവും പ്രതീക്ഷ വീണ്ടും മുളയ്ക്കും...ഭയന്ന് അകന്നു നിന്നാലും ഹൃദയം വീണ്ടും കൊതിക്കും...കാരണം, സ്നേഹം നഷ്ടപ്പെട്ടവർക്കാണ് സ്നേഹത്തിന്റെ വില കൂടുതൽ അറിയുക...മുറിവേറ്റവർക്കാണ് കരുതലിന്റെ സ്പർശം ഏറ്റവും വലിയ ഔഷധമാകുന്നത്... അതുകൊണ്ടാവാം,എത്ര തവണ തകർന്നാലും ഹൃദയം വീണ്ടും സ്വപ്നം കാണുന്നത്...വീണ്ടും ഒരാളെ വിശ്വസിക്കാൻ...വീണ്ടും ഒരാളിൽ ആശ്വാസം കണ്ടെത്താൻ...വീണ്ടും ഒരാളുടെ കണ്ണുകളിൽ സ്വന്തം ലോകം കാണാൻ...കാരണം ഹൃദയത്തിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ ആഗ്രഹം ജീവിച്ചു നിലനിൽക്കുക എന്നതല്ല...സ്നേഹിക്കുക എന്നതാണ്... സ്നേഹിക്കപ്പെടുക എന്നതാണ്... ❤️🥀 ചില സമയങ്ങളിൽ മനുഷ്യർക്ക്മനുഷ്യൻ തന്നെ വേണം... ഒന്ന് ചേർത്ത് നിർത്താൻ, ഒന്ന് കെട്ടിപ്പിടിക്കാൻ പറയാനുള്ളത് മുഴുവൻ ക്ഷമയോടെ കേൾക്കാൻ... കാരണം ചില മുറിവുകൾക്ക് മരുന്നാകുന്നത് വാക്കുകളല്ല, സ്നേഹത്തോടെ കൂടെയുണ്ടാകുന്ന ഒരാളാണ്... സ്നേഹം തുടങ്ങാൻ എളുപ്പമാണ്, പക്ഷേ വർഷങ്ങളോളം അതേ തീവ്രതയോടെയും കരുതലോടെയും ചേർത്തുപിടിക്കുന്നിടത്താണ് അതിന്റെ യഥാർത്ഥ ഭംഗി. യഥാർത്ഥ സ്നേഹം ഒരിക്കലും ചങ്ങലയിടില്ല, പക്ഷേ കൈവിട്ടു പോകാതെ നോക്കും, കാരണം അവർക്ക് നമ്മൾ ഒരിക്കലും നിസ്സാരമല്ല..സ്നേഹം എന്നത് വലിയ വാഗ്ദാനങ്ങളോ വിലകൂടിയ സമ്മാനങ്ങളോ അല്ല....ഒരാളുടെ സങ്കടം കേൾക്കാനുള്ള മനസാണ്.....തിരക്കുകൾക്കിടയിലും ഒരു സന്ദേശം അയക്കാനുള്ള കരുതലാണ്.....തെറ്റുകൾ ഉണ്ടായാലും വിട്ടുകളയാതെ ചേർത്തുനിർത്താനുള്ള ക്ഷമയാണ്. “നീ വിലപ്പെട്ടവനാണ്” എന്ന് ഒരാളെ ബോധ്യപ്പെടുത്താനുള്ള കഴിവാണ്....! വസന്തം വൈകി വന്നാലും പൂക്കൾക്ക് മണം കുറയുന്നില്ല....അതുപോലെ ജീവിതത്തിൽ സ്നേഹം വൈകി വന്നാലും അതിന്റെ ഭംഗിയും വിലയും കുറയുന്നില്ല.... ചിലപ്പോൾ ഏറ്റവും മനോഹരമായ സ്നേഹങ്ങൾ ജനിക്കുന്നത് ഏറ്റവും പ്രതീക്ഷിക്കാത്ത സമയങ്ങളിലായിരിക്കും....കാരണം സ്നേഹത്തിന് കലണ്ടറില്ല, പ്രായപരിധിയില്ല, സമയക്രമവുമില്ല. അതുകൊണ്ട്, നിങ്ങളുടെ ചുറ്റുമുള്ളവരെ കുറച്ചുകൂടി സ്നേഹിക്കൂ.....ഒരു നല്ല വാക്ക് എങ്കിലും സ്നേഹിക്കുന്നവരോട് പറയൂ....ആ മനസ് ഒന്ന് കേൾക്കൂ. കാരണം ചിലപ്പോൾ നമ്മുടെ ചെറിയൊരു കരുതൽ പോലും മറ്റൊരാളുടെ ജീവിതത്തിൽ പുതിയൊരു വസന്തത്തിന് തുടക്കമാകാം.... സ്നേഹിക്കപ്പെടുന്നത് ഒരു സന്തോഷമാണ്, എന്നാൽ സ്നേഹിക്കാൻ കഴിയുന്നത് ഒരു അനുഗ്രഹമാണ്. ....,, ❤️✨❤️ #❤ സ്നേഹം മാത്രം 🤗 #🙋‍♀️ എൻ്റെ സ്റ്റാറ്റസുകൾ

“ഈ ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും മാരകമായ ലഹരി, സ്വന്തമാക്കാൻ കഴിയാത്ത ഒരു മനുഷ്യനിൽ അടിമപ്പെട്ടുപോകലാണ്” എന്ന് ആരോ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. അതിൽ വലിയൊരു സത്യമുണ്ട്. ഒരാളെ അമിതമായി സ്നേഹിച്ച്, അയാളിൽ തന്നെ നഷ്ടപ്പെട്ടു പോകുമ്പോൾ, അത് ഹൃദയത്തെയും മനസ്സിനെയും ആത്മാവിനെയും ഒരുപോലെ തടവിലാക്കും.നമ്മളുടേതല്ലെന്ന് ഹൃദയത്തിന് അറിയാം.ഒരിക്കലും സ്വന്തമാകില്ലെന്ന് ബുദ്ധിക്കും അറിയാം. എന്നിട്ടും, കടലിലേക്ക് തിരികെ എത്താൻ കഴിയില്ലെന്ന് അറിഞ്ഞുകൊണ്ട് കരയിലേക്ക് ഓടിയെത്തുന്ന തിരമാലയെപ്പോലെ, ഹൃദയം വീണ്ടും വീണ്ടും അതേ മനുഷ്യനിലേക്ക് ഒഴുകും.ആദ്യമത് പ്രണയമാണെന്ന് തോന്നും. അയാളുടെ ഒരു സന്ദേശം വന്നാൽ ദിവസം മനോഹരമാകും. ഒരു പുഞ്ചിരി കിട്ടിയാൽ ഹൃദയം പൂക്കും.ആ ശബ്ദം കേട്ടാൽ ലോകം മുഴുവൻ സംഗീതമായി തോന്നും.പക്ഷേ പതിയെ പതിയെ, നമ്മുടെ സന്തോഷത്തിന്റെ താക്കോൽ നമ്മളിൽ നിന്ന് അയാളിലേക്ക് മാറും. അയാൾ ശ്രദ്ധിച്ചാൽ നമ്മൾ ജീവിക്കും. അയാൾ അവഗണിച്ചാൽ നമ്മൾ തകരും. അയാളുടെ സാന്നിധ്യം ഒരു ആവശ്യമായി മാറും.ആ അഭാവം ഒരു വേദനയായി മാറും. അപ്പോഴാണ് അത് സ്നേഹത്തിൽ നിന്ന് ലഹരിയിലേക്ക് മാറുന്നത്. ലഹരിയുടെ ഏറ്റവും വലിയ ശാപം എന്താണെന്നാൽ, അത് നമ്മെ നശിപ്പിക്കുകയാണെന്ന് അറിഞ്ഞാലും നമ്മൾ അതിനെ വിട്ടുപോകാൻ ആഗ്രഹിക്കില്ല. സ്വന്തമായി ലഭിക്കാത്ത ഒരാളെ കാത്തിരിക്കുക, തിരികെ വരില്ലെന്ന് അറിയാവുന്ന ഒരാളുടെ ചുവടൊച്ചകൾ കേൾക്കാൻ ശ്രമിക്കുക, നമ്മളെ തിരഞ്ഞെടുക്കാത്ത ഒരാളെ മനസ്സിന്റെ സിംഹാസനത്തിൽ ഇരുത്തുക— ഇവയെല്ലാം ഹൃദയം സ്വയം നിർമ്മിക്കുന്ന തടവറകളാണ്.ഏറ്റവും ദുഃഖകരമായ കാര്യം, ആ മനുഷ്യൻ നമ്മെ വേദനിപ്പിക്കുന്നു എന്നതല്ല, അയാൾ അറിയാതെ തന്നെ, നമ്മുടെ ജീവിതത്തിന്റെ കേന്ദ്രമായി മാറിപ്പോകുന്നു എന്നതാണ്.പിന്നീട് നമ്മൾ കണ്ണാടിയിൽ നോക്കുമ്പോൾ,നഷ്ടപ്പെട്ടത് അയാളെ അല്ലെന്ന് മനസ്സിലാകും.നഷ്ടപ്പെട്ടത് നമ്മളെത്തന്നെയാണെന്ന്. കാരണം യഥാർത്ഥ സ്നേഹം ഒരാളെ സ്നേഹിക്കാൻ പഠിപ്പിക്കും. പക്ഷേ ലഹരി ഒരാളില്ലാതെ ജീവിക്കാൻ കഴിയില്ലെന്ന് വിശ്വസിപ്പിക്കും.അതുകൊണ്ടാവാം, ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും മാരകമായ ലഹരി മദ്യമോ മയക്കുമരുന്നോ അല്ലെന്ന് ചിലർ പറയുന്നത്. നമ്മെ ഒരിക്കലും സ്വന്തമാക്കാത്ത ഒരാളുടെ ഓർമ്മയിൽ, നമ്മളെത്തന്നെ നഷ്ടപ്പെടുത്തുന്നതാണ്. നമ്മുടേതാകാത്ത ഒരാളിൽ, നമ്മുടെ ഹൃദയം പൂർണ്ണമായി അടിമപ്പെട്ടുപോകുന്നതാണ്….!!❤️✨❤️ #🙋‍♀️ എൻ്റെ സ്റ്റാറ്റസുകൾ #❤ സ്നേഹം മാത്രം 🤗

കൂടെ ഉള്ള നിമിഷം എത്രയോ മനോഹരമാണ് എന്ന് അറിയാനുള്ള ഏറ്റവും മനോഹരമായ വഴിയാണ്. ഒരു അകലം. അല്ലെ. നിന്നെ ഓർത്തിരിക്കുന്ന ഒരു വേള നീയറിയാതെ നിന്നിലൂടെ ഒരു യാത്ര. അകലങ്ങളിൽ ഇരുന്നു നിന്റെ കണ്ണുകളിലെ പ്രകാശം നീ ചിരിക്കുമ്പോൾ നിന്റെ മുഖം വാടുമ്പോൾ നിന്നിലെ ദേഷ്യത്തെ അങ്ങനെ ഓരോന്നും മനസ്സിലെ ഓർമയിൽ വിടരുമ്പോൾ കേൾക്കാത്ത നിന്റെ ശബ്ദം ഞാൻ കേൾക്കുമ്പോൾ അറിയാതെ അറിയുന്നു നിന്നെ ഞാൻ. പ്രണയം അത് എത്രമനോഹരം അന്നോ അത്രയും മനോഹരമാണ് ഇന്നെന്റെ മനസ്സിലെ നിന്റെ രൂപത്തിനും എന്റെ അക്ഷരങ്ങൾക്കും❤️✨❤️ #❤ സ്നേഹം മാത്രം 🤗 #🙋‍♀️ എൻ്റെ സ്റ്റാറ്റസുകൾ