"दो दिल एक जान... 'आर्यन, तू स्वतःच तर हा मार्ग निवडला आहेस... मग आता दुःख करून काही बदलणार आहे का...???' प्रचंड अस्वस्थ होऊन तो बाल्कनीत फेऱ्या मारत होता... 'आर्यन... आर्वीने स्वतः सोबत माझं आणि ओवीच नातं पुढे जावं त्यासाठी मनापासुन अगदी प्रामाणिक प्रयत्न केले... खरच आर्वी तू खुप ग्रेट आहेस यार तुझ्या जागी दुसरी कोणी असती तर इतका विचार केलाच नसता... तस तर ओवीने सुद्धा मला आत्ता पर्यंत समजून घेतलं... कॉलेज मध्ये असल्या पासून तिच माझ्यावर प्रेम होत... तिला जेव्हा समजलं माझं प्रेम आर्वीवर आहे तेव्हा देखील तिने मला समजूनच घेतलं....  आजवर खुप संयम ठेवला तिने ही... ती सुद्धा तिच्या जागेवर बरोबर आहे, सगळेच ज्याच्या त्याच्या जागी योग्य आहेत.... आर्वीने तर विराजचा काया पलटच करून टाकला... तस पहायला गेलं तर आम्ही दोघे भाऊ खरच खुप लकी आहोत... कारण आर्वी आमच्या लाईफ मध्ये आली... पण आमचं दुर्दैव दोघांचा ही जीव तिच्यावरच जडावा... पहायला गेलं तर किती विचित्र परिस्थिती आहे ही सर्व.... पण त्यातून ही तिने शांत डोक्याने मार्ग काढला..... आय एम प्राऊड ऑफ यू आरु, किती ही काहीही झालं तरी माझ्या हृदयात असलेलं तुझं स्थान कोणीच नाही घेऊ शकत.... माझ्यासाठी तू खुप खुप स्पेशल आहेस.... आणि कायम स्पेशलच असशील... माझ्या प्रत्येक श्वासात कायम तुच राहशील.' त्याने एक दीर्घ श्वास सोडला... 'आणि तूच तर म्हणाली होतीस ना आरु... की प्रेम कधीच संपत नसतं... ते तर वाहतं राहणारं पाणी आहे... आज तुझ्या त्या शब्दांचा अर्थ मला उमजतोय... प्रेमाचा अर्थ फक्त कुणाला तरी मिळवणं किंवा बांधून ठेवणं नसतो, तर आपल्या भावनांमुळे समोरच्याच्या डोळ्यात पाणी येणार नाही याची काळजी घेणं म्हणजे खरं प्रेम... आरु, माझ्या मनातल्या तुझ्याबद्दलच्या या निर्मळ भावनांना मी कधीच माझ्या कर्तव्यावर हावी होऊ देणार नाही..... पण म्हणून त्या भावना कमीही होणार नाहीत.... ओवीप्रती  माझी जी जबाबदारी आहे ती मी पूर्ण निष्ठेने पार पाडीन, पण माझ्या मनाच्या एका कोपऱ्यात तुझ्यावरच्या त्या पहिल्या प्रेमाच्या आठवणी कायम जपून ठेवीन.... ​कारण तूच तर म्हणाली होतीस ना... प्रेम कधीच संपत नसतं... ते माझ्या मनात एका शांत प्रवाहासारखं वाहत राहील.... जगासाठी मी ओवीचा जबाबदार पती असेन, पण माझ्या अंतर्मनात तुझ्या त्या गोड भावना कायम असतील... तुला मिळवणं नशिबात नसेल कदाचित.. पण तुला मनात जपण माझ्या हातात आहे... 'आर्वी शेवटच्या श्वासा पर्यंत तुझं माझ्या हृदयातलं स्थान कोणीच हिराऊन घेऊ शकत नाही..!' त्याने एक खोल श्वास भरून घेतला.... सूर्याच्या पहिल्या तेजस्वी किरणा सोबत त्याच्या मनातला विचार ठाम झाला.... तस त्याने आत वळून पाहिलं ओवी अजून ही गाढ झोपली होती.... झोपेत ही तिच्या चेहऱ्यावर असलेलं समाधान पाहून आर्यन मनातून शांत झाला.... आणि मग खिशातून मोबाईल काढून आर्वीला कॉल लावला... तिकडे आर्वी उठून तिच आवरत होती.. विराज वर्क आउट करायला गेला होता... काल रात्री ओवीने उशिरा का होईना कॉल करून सर्व ठीक असल्याच सांगितल होत त्यामुळे आत्ता तिच्या मनावर अजिबात दडपण नव्हतं... इतक्यात साईड टेबल वर असलेला तिचा मोबाईल वाजला.. स्क्रीनवर आर्यनच नाव पाहून आता त्याने का कॉल केला असेल... एक क्षण विचार मग्न झाली अन् पुढच्या क्षणी तिने मोबाईल घेऊन पटकन कॉल रिसिव्ह केला.... "हॅल्लो... गुडमॉर्निंग आर्यन....!" ती नॉर्मल टोन मध्ये म्हणाली... आर्यन - "व्हेरी गुडमॉर्निंग डिअर....!" आर्यनचा उत्साही स्वर कानावर पडला आणि इकडे आर्वीचा जीव भांड्यात पडला... ​काँग्रट्स मॅडम.... तुमचा प्लॅन सक्सेस झाला..!!" त्याच हे वाक्य ऐकून तिने सुटकेचा निश्वास सोडला... पुढच्या क्षणी स्वतःला नॉर्मल ठेवत म्हणाली..."मग प्लॅन बनवला होता कोणी... सक्सेस तर होणारच ना.... आर्यन आय एम सो हॅप्पी फॉर यू.... अखेर तू सत्य स्वीकारलंस...!" आर्वी मनापासुन खुश होऊन म्हणाली... आर्यन - "तुझ्यासारखी मेन्टोअर आणि प्लॅनर असेल तर सत्य स्वीकारण्या वाचुन दुसरा मार्ग होता का...??" आर्वी - "आर्यन तू खुश आहेस ना...?" तिचा किंचित हळवा स्वर त्याच्या कानात घुमला... शेवटी तिच्या ही मनात त्या भावना गडद होत्याच की कधीतरी..... पण तीने लवकर सत्य स्वीकारून स्वतःला सावरलं होत... आर्यन - "आरु तू सांगितलेली प्रेमाची परिभाषा मला आज उमजली... दोन प्रेमी एकत्र येण्यानेच प्रेम पूर्ण होतं असं नाही... तर दूर राहूनही एकमेकांच्या आनंदाचा विचार करणं हेच खरं प्रेम आहे....!" आर्वी - "नशीब माझं लवकर समजलं तुला... आणि तू मनापासुन ओवीचा स्वीकार केलास...!" आत्ता आर्यन सोबत बोलताना कोणतंच दडपण येत नव्हतं तिच्या मनावर.. त्याने लाईफ मध्ये सत्य स्वीकारून पाऊल पुढे टाकलं यातच तिचा आनंद होता... आर्यन - "आर्वी, तुला माहित नाही... मी तुझ्या आनंदासाठी जीव द्यायला ही मागे-पुढे पाहणार नाही, मग ओवीचा स्वीकार करणं तर खूप छोटी गोष्ट आहे!" त्याच हे वाक्य कानात घुमल तस तिच मन भरून आलं... तशी एकाच डोळ्यातून उष्ण अश्रूधार ओघळून गालावर आली... आता तो पलीकडून बोलत होता आणि ती फक्त ऐकत होती.. ​"आर्वी तुला आणि मला... आपल्या दोघांनाही माहित आहे की आपलं एकमेकांवर किती प्रेम होतं.... आपण एकत्र येऊ शकलो नाही हे आपल दुर्दैव , पण मनातली भावना कधीच मरत नाही....  आज तुझ्याच प्रेमापोटी मी ओवीला स्वीकारलंय.... एक जबाबदार पती म्हणून मी तिला जगातील सर्व सुख देईन, ती माझी पत्नी आहे आणि मी कुठेच कमी पडणार नाही... हे सत्य मनापासुन स्वीकारलंय मी.... पण....." ​ शेवटी तो अत्यंत भावूक होऊन म्हणाला... "आणखी एक सत्य कधीच बदलणार नाही... विराजचं आणि माझं सुद्धा तुझ्यावर तितकंच प्रेम आहे... आम्ही दोघे भाऊ वेगवेगळे असलो तरी... आमच्या दोघांची हृदय वेगळी आहेत तरी ही... आमच्या दोघांच्या हृदयाची धडकन मात्र फक्त तूच आहेस... दो दिल एक जान.....!" पलीकडून ​फोन कट झाला...... दोघेही आपापल्या जागी शांत उभे होते.... एकाने प्रेमासाठी त्याग केला होता... तर दुसऱ्याने प्रेमासाठी कर्तव्य स्वीकारल होत..... आर्यनने फोन ठेवला आणि तिकडे आर्वी सुन्न होऊन उभी राहिली.... तिच्या एका डोळ्यात सुखाश्रू होते, तर दुसऱ्या डोळ्यात एका नात्याच्या अंताची हळवी झालर.... आर्यनने आज तिला मुक्त केलं होतं... पण त्याच वेळी स्वतःच्या हृदयात कायमचं कैदही केलं होतं.... ​"आरु......!!! भाईचा कॉल आहे का....??" विराजचा आवाज कानात घुमला तशी ती भानावर आली... समोर विराज उभा होता.... वर्कआउट करून आलेला, विस्कटलेले केस, कपाळावर घामाचे थेंब आणि डोळ्यांत तिच्यासाठी असलेलं अथांग प्रेम... तो अत्यंत तेजस्वी दिसत होता...त्याच्या गडद चॉकलेटी ओठांवर असलेलं खोडकर हसू पाहून आर्वीला आर्यनचं शेवटचं वाक्य आठवलं... "आमच्या दोघांच्या हृदयाची धडकन मात्र फक्त तूच आहेस... दो दिल एक जान.....!" ​ती ओठातच हसली...  तिला जाणवलं की, एका स्त्रीसाठी यापेक्षा मोठं भाग्य दुसरं काय असू शकतं? आज त्या दोघांच्या सुखी संसाराचा आधारस्तंभ बनली होती ती.... 'आर्यन, तू कर्तव्य स्वीकारून प्रेम जपलंस आणि विराजने प्रेमासाठी स्वतःला बदलून प्रेम सिद्ध केलं.... तुम्ही दोघं दोन शरीरं असलात तरी, माझ्यावरच्या निस्सीम प्रेमाच्या धाग्याने जोडलेले तुम्ही दोघे....'दो दिल एक जान' आहात....!' ​ही कथा आहे दोन भावांची, ज्यांच्यात रक्ताच्या नात्यापेक्षाही घट्ट मैत्री आणि प्रेम आहे. पण नियती जेव्हा एकाच वळणावर त्यांना उभी करते, तेव्हा सुरू होतो एक असा प्रवास जो केवळ प्रेमाचा नाही, तर त्यागाचाही आहे. ​कथेचे दोन्ही नायक स्वभावाने आणि कर्तृत्वाने एकमेकांपासून पूर्णपणे वेगळे आहेत. मोठा भाऊ बिझनेस जगतातला बादशहा शांत, संयमी आणि शिस्तप्रिय. त्याच्यासाठी साम्राज्य उभं करणं हे ध्येय असलं तरी त्याचं विश्व त्याच्या लहान भावाभोवती फिरतं. दुसरीकडे, लहान भाऊ क्रिकेट मध्ये अव्वल जोशपूर्ण, जिद्दी आणि मैदानाचा राजा. दोघांच्या आवडीनिवडी वेगळ्या असल्या तरी दोघांच्या हृदयाची धडकन मात्र एकच... नकळतपणे, दोघांचीही हृदयं एकाच व्यक्तीसाठी धडधडू लागतात. तिला मात्र हे माहीत नसतं की ज्याच्या प्रेमात ती पडली आहे, त्याच्याच भावाच्या मनातही तिच्यासाठी तीच जागा आहे. ​तिचं हृदय कोणासाठी धडधडतंय? एकाच्या कर्तृत्वासाठी की दुसऱ्याच्या जिद्दीसाठी? हे सत्य तिला कधी आणि कसं कळेल.? ​ही कथा केवळ लव्ह ॲट फर्स्ट साईट नाही, परिस्थितीवश झालेल्या एका लग्नानंतर निर्माण होणारा ओढा, जबाबदारी आणि जुन्या प्रेमाची साद यांचा हा एक अनोखा संगम आहे. लग्नाचे वचन पाळायचे की मनाची साद ऐकायची? यात अडकलेली ती आणि तिचं अस्तित्व शोधणारे ते दोन भाऊ, रक्ताचं नातं की प्रेम? ​प्रेमापेक्षा श्रेष्ठ ठरेल का रक्ताचं नातं? एका भावासाठी आपलं प्रेम कुर्बान करणं सोपं नसतं, पण दुसऱ्याच्या डोळ्यांतील पाणी पाहणंही अशक्य असतं. या संघर्षात कोण हारणार आणि कोण जिंकणार, की प्रेमाचा विजय होऊन रक्ताचं नातं अधिक घट्ट होणार? कथेची वैशिष्ट्य- ​मनाला भिडणारे आणि डोळ्यांत पाणी आणणारे भावस्पर्शी संवाद.. ​ कॉर्पोरेट जग आणि स्पोर्ट्सच्या मैदानाचा थरार... ​सस्पेन्स शेवटपर्यंत टिकून राहणारा प्रश्न अखेर कोणाची होईल ती? वर दिलेल्या लिंक वरून तुम्ही ही कथा, प्रतिलिपीवर रोज एक पार्ट ओपन करून वाचू शकता ! जर तुम्हाला या कथेचे सगळेच भाग वाचायचे असतील तर तुम्ही 25 रुपयाचे सबस्क्रिप्शन घेऊन फक्त तीच नाही तर माझ्या सर्वच कथा वाचू शकता ! पण यासाठी तुम्हाला कोणतीच जबरदस्ती नाही !! पूर्ण कथा वाचण्यासाठी लिंक या 👇क्लिक करा https://pratilipi.app.link/M06finzwE1b भारतीय भाषेतील अमर्याद साहित्य वाचा, लिहा आणि ऐका अगदी विनाशुल्क! #✍मराठी साहित्य #📚मराठी रोमांचक कथा🧐 #✍🏽 माझ्या लेखणीतून #☺️प्रेरक विचार #🌹प्रेमरंग