പ്രണയത്തെകുറിച്ച് ഒരുപാട് സാഹിത്യകഥകളും വാക്കുകളും കോട്സും കേൾക്കാനും വായിക്കാനും ആഗ്രഹമുള്ള വ്യക്തികളാണ് നാമെല്ലാം. എന്നാൽ എന്നെങ്കിലും സ്വന്തം പ്രണയം യാഥാർഥ്യമായിരുന്നോന്ന് ചിന്തിച്ചിട്ടുണ്ടോ? പ്രണയം എന്നത് എന്റെ കണ്ണിൽ നന്നായി സ്നേഹിക്കുക കെയർ ചെയ്യുക അവർക്കുവേണ്ടി ജീവിക്കുക ഇതൊക്കെ തന്നെ ആയിരുന്നു. സത്യത്തിൽ ഇതുമാത്രം ആണോ പ്രണയം? ഒരിടത്ത് രണ്ടുപേർ തമ്മിൽ പ്രണയത്തിലാകുന്നു. സംസാരിച്ചു സംസാരിച്ചു എപ്പോളോ തമ്മിൽ ഇഷ്ടമാണെന്ന് വെളിപ്പെടുത്തുന്നു. അവർ ചെയ്യുന്നതെല്ലാം തമ്മിൽ തമ്മിൽ പ്രത്യേകതകളുള്ള കാര്യങ്ങളാകുന്നു. തങ്ങളുടേത് ദിവ്യമായ ഒരു ബന്ധമായി മാറുന്നു. വാക്കുകൾ കൊണ്ട് നന്നായി സ്നേഹിക്കുകയും കെയർ ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്നു. ഇതാണോ പ്രണയം എന്ന് വീണ്ടും ഓർമിപ്പിക്കുന്നില്ല പകരം മറ്റൊരു സന്ദർഭം പറയാം രണ്ടുപേർ തമ്മിൽ പ്രണയിക്കുന്നു. അവിടെ അവർ തമ്മിൽ സ്നേഹിക്കുന്നുവെന്ന് ദിവസവും പറയുന്നു. അവിടെ ഒരാൾക്ക് സ്ട്രെസ് അല്ലെങ്കിൽ ഫ്റ്സ്ട്രേഷൻ തോന്നുമ്പോൾ സഹായമായി കേൾക്കാനും ആശ്വസിപ്പിക്കാനും മറ്റെയാളും ശ്രമിക്കുന്നു. എന്നാൽ ഈ ആശ്വസിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്ന വ്യക്തിയ്ക്കൊരു വിഷമമോ സ്ട്രേസോ വരുമ്പോൾ മറ്റെയാൾ അത് മെന്റാലിറ്റി പ്രോബ്ലെം ആയി കാണുന്നു. ഇതിൽ എവിടെയാണ് പ്രണയം പണ്ടൊരു കഥയിലോ മറ്റോ വായിച്ചത് പോലെ പ്രണയം എന്നത് വാക്കുകളില്ലല്ല പ്രവൃത്തിയിലാണ് കാണേണ്ടത്. മാനസികമായി അറിഞ്ഞോ അറിയാതെയോ തളർത്തികളയുന്ന ഒരു പാർട്ണർ പിന്നെ അവരൊന്നിച്ചുള്ള റിലേഷൻ എത്ര മനോഹരമാണെന്ന് നമ്മുക്ക് ഊഹിക്കാം.. സാർക്കാസം ആയി മനോഹരം എന്നു പറഞ്ഞെങ്കിലും അനുഭവിച്ചവർക്ക് അറിയാം ആ മനോഹാരിതയുടെ വേദന. പ്രണയത്തിന്റെ ആദ്യഘടകം പരസ്പരമുള്ള വിശ്വാസ്യത ആയിരിക്കണം അതുപോലെ തമ്മിൽ എത്രത്തോളം മനസിലാക്കി എന്നത് അനുസരിച്ച് ഇരിക്കും ആ പ്രണയത്തിന്റെ വിജയവും. ഈയിടെ Gaslighting in Relationship പറഞ്ഞ ഒരു ലേഖനം വായിച്ചു. ടോക്സിക് റിലാഷൻസിൽ ആണ് ഇത് കാണപെടുന്നത്. താൻ gaslighting ന്ന് ഇരയാകുന്നു എന്ന് ആ റിലാഷനിൽ ഉള്ള വ്യക്തി അറിയുന്നു പോലും ഉണ്ടാകില്ല. എന്തുകൊണ്ടാണെന്ന് അറിയാമോ.. കാരണം ആ വ്യക്തി ഇഷ്ടത്തിലാണ് എന്ന വിശ്വാസത്തിലാണ്. തന്റെ കാമുകന്റെയോ കാമുകിയുടെയോ വാക്കുകളിൽ ആണവർ വിശ്വസിക്കുന്നത്. ഞാൻ നിന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നു.. ആ വാക്കിനെ വിശ്വസിക്കുന്നവർ ഒരിക്കലും എങ്ങനെയാണ് സ്നേഹിക്കുന്നതെന്നോ.. അത് പ്രകടിക്കപ്പെട്ട് തനിക്ക് ആ സ്നേഹം അറിയാനാകുന്നുണ്ടോ എന്ന് പോലും ചിന്തിക്കുന്നില്ല. ഇനി gaslighting in relationship എന്ന concept കുറിച്ച് പറയാം. ഒരു പാർട്ണർ തന്റെ കാമുകിയുടെയോ കാമുകന്റെയോ ജീവിതം താനെന്ന അചുതണ്ടിന് ചുറ്റും മാത്രം കറങ്ങണമെന്ന് ആഗ്രഹിക്കുകയും അവരുടെ ജീവിതത്തിലെ ഏക സുപ്രധാന വ്യക്തി ആകാൻ വേണ്ടി തന്നാൽ ആവുന്നതെല്ലാം ചെയ്യുന്നതും ഒരുതരം ഇമോഷണൽ manipulation ആണ്. ഇനി ഇതും സ്നേഹം എന്നു പറയുന്നവരോട്.. ആ പാർട്ണർ മറ്റേ ആളോട് തന്റെ വിഷമങ്ങളും സന്തോഷവും പങ്കുവെക്കുകയും ചെയ്യുന്നു അവരുടെ കാമുകനോ കാമുകിയോ കെയർ ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്നു. എന്നാൽ മറിച്ച് ഇതേ കാമുകനോ കാമുകിക്കോ ഒരു വിഷമം വരുമ്പോൾ അത് നിസ്സാരമായി തള്ളിക്കളയുകയും അവരുടെ മനസ്സ് തളർത്തുന്ന വിധത്തിൽ കുറ്റപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യുന്നു.. അതുപോലെ അവരുടെ സന്തോഷവും നേട്ടങ്ങളും ഒന്നുമല്ലാത്തതായും വിഡ്ഢിത്തമായും ചിത്രീകരിക്കുന്നു. ഇതുപോലൊരു പ്രണയത്തിൽ അകപ്പെട്ട വ്യക്തി എന്തുചെയ്യണം നിങ്ങളുടെ അഭിപ്രായത്തിൽ. കാവ്യഭാഷയിൽ പറഞ്ഞാൽ... ഉയിരുകൊടുത്ത് സ്നേഹിച്ചിട്ടും തിരിച്ചു മാനസികമായി തളർത്തുന്ന ഒരു ബന്ധത്തിൽ പ്രണയമെന്ന ഒറ്റ വാക്കിന്റെ പേരിൽ കടിച്ചുതൂങ്ങണമെന്നാണോ? പ്രണയബന്ധത്തിൽ നിന്ന് പിരിഞ്ഞ ശേഷവും മറ്റുള്ളവർക്ക് മുന്നിൽ നിസ്സഹായത ഭാവിക്കുന്ന ആ പാർട്നറെ ആണോ നിങ്ങൾ വിശ്വസിക്കുക? ഇങ്ങനെ ഒരു റിലാഷൻഷിപ്പിൽ നിന്ന് ഒഴിഞ്ഞ് പോയ ഒരാൾക്ക് നേരെ നിങ്ങൾ 👈വിരൽചൂണ്ടുമ്പോൾ ഓർക്കുക ബാക്കി വിരലുകൾ നിങ്ങൾക്ക് നേരെയാണ് ചൂണ്ടുന്നത്! ഒന്നിച്ചു പോകാൻ സാധിക്കില്ലെന്ന് ഉറപ്പായാൽ ഒരു ബന്ധത്തിലും കടിച്ചുതൂങ്ങാതിരിക്കുക.. പണ്ടൊരു സുഹൃത്തു പറഞ്ഞത്പോലെ.. ഒരു നല്ല പാർട്ണർ നമ്മെ വിജയത്തിലേക്ക് കൈപിടിച്ചുയത്തും, തളർച്ചകളിൽ കൈതാങ്ങാകും. ഇനി ഇത് രണ്ടും പറ്റില്ലെങ്കിൽ ആ പാർട്നറുടെ സ്നേഹംകൊണ്ടെന്ത് പ്രയോജനം??? 🥀,,,,,,,,,, 𝐆𝐨𝐨𝐝 𝐌𝐨𝐫𝐧𝐢𝐧𝐠,,,,,,,,,,,,, 🥀 (❤️ജന്നത്തുൽമിന്ന.. جَنَّةُ المِئَة(🥀ஷாலு 💞) #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ