ഒരു ശീലം പോലെ മൂന്നാം ദിവസവും ആ വൈകുന്നേരം മഴയെ കൂട്ടുപിടിച്ചാണ് വന്നത്. പകൽ മുഴുവൻ ഓഫീസ് ജോലി തിരക്കുകളിൽ മുങ്ങിയിരിക്കുമ്പോഴും, സാറയുടെ മനസ്സ് ഇടയ്ക്കിടെ ക്ലോക്കിലെ സൂചികളിലേക്ക് നീളുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അഞ്ചര മണിയായപ്പോഴേക്കും അവൾ ബാഗുമെടുത്ത് ഇറങ്ങി. പുറത്ത് മഴ ചാറാൻ തുടങ്ങിയിട്ടേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. പക്ഷേ, ഇന്ന് ആ പഴയ കാത്തിരിപ്പ് കേന്ദ്രത്തിലേക്ക് നടക്കുമ്പോൾ അവളുടെ ഉള്ളിൽ പരിഭ്രമമല്ല, മറിച്ച് പരിചിതമായ ഒരു സുരക്ഷിതത്വമായിരുന്നു. ​ഷെഡിലേക്ക് കയറിയ സാറ കണ്ടത് ബഞ്ചിൻ്റെ ഒരറ്റത്തിരുന്ന് തൻ്റെ ബാഗിൽ നിന്നും എന്തോ തിരയുന്ന ക്രിസ്റ്റിയെയാണ്. അവൾ വന്ന ശബ്ദം കേട്ട് അവൻ തലയുയർത്തി. ​'വന്നോ? ഞാൻ വിചാരിച്ചു ഇന്ന് മഴ കുറവായതുകൊണ്ട് സാറ നേരെ വീട്ടിൽ പോയിട്ടുണ്ടാകുമെന്ന്,' ഒരു ചായ ഫ്ലാസ്ക് പുറത്തേക്ക് എടുത്തുകൊണ്ട് ക്രിസ്റ്റി പറഞ്ഞു. ​സാറ അത്ഭുതത്തോടെ അവനെ നോക്കി. 'ഇതെന്താ ചായയോ?' ​'അതെ, ഈ തണുപ്പത്ത് നല്ല ചൂട് കട്ടൻചായ കുടിച്ചാൽ കൊള്ളാമെന്ന് തോന്നി. വഴിയിൽ കണ്ട കടയിൽ നിന്ന് മേടിച്ചതാ. സാറയ്ക്ക് വേണോ?' അവൻ തൻ്റെ കയ്യിലുണ്ടായിരുന്ന ചെറിയ രണ്ട് പേപ്പർ ഗ്ലാസുകളിലേക്ക് ചായ പകർന്നു. ​'പിന്നെന്താ! ഈ മഴയത്ത് കട്ടൻചായ ചോദിച്ചാൽ വേണ്ടെന്ന് പറയുന്ന മലയാളി ഉണ്ടോ?' സാറ പുഞ്ചിരിയോടെ അവൻ്റെ അരികിലേക്ക് വന്നിരുന്നു. ​അവർ ആ ബെഞ്ചിൽ അടുത്തടുത്തിരുന്ന് ചായ കുടിക്കാൻ തുടങ്ങി. പുറത്ത് മഴയുടെ ശക്തി കൂടിക്കൂടി വന്നു. ആ ചൂട് ചായയുടെ പുകയ്ക്കൊപ്പം അവർക്കിടയിലെ സംഭാഷണങ്ങൾക്കും ഇന്ന് കൂടുതൽ ആഴമുണ്ടായിരുന്നു. വെറും ഔപചാരികമായ ചോദ്യങ്ങൾക്കപ്പുറം അവർ തങ്ങളുടെ ജീവിതത്തെക്കുറിച്ച് സംസാരിച്ചു തുടങ്ങി. ​ക്രിസ്റ്റി തൻ്റെ ബിസിനസ്സ് കെട്ടിപ്പടുക്കാൻ അനുഭവിച്ച കഷ്ടപ്പാടുകളെക്കുറിച്ചും, തൻ്റെ ചെറിയ പരാജയങ്ങളെക്കുറിച്ചും അവളോട് പറഞ്ഞു. മറ്റാരോടും പറയാത്ത കാര്യങ്ങൾ പോലും അവളോട് പറയുമ്പോൾ അവൻ്റെ ഉള്ളിൽ വല്ലാത്തൊരു ആശ്വാസം തോന്നിയിരുന്നു. സാറ തൻ്റെ കുടുംബത്തെക്കുറിച്ചും, തനിക്ക് ഏറെയിഷ്ടമുള്ള എന്നാൽ പാതിവഴിയിൽ ഉപേക്ഷിക്കേണ്ടി വന്ന തൻ്റെ ചില സ്വപ്നങ്ങളെക്കുറിച്ചും അവനോട് പങ്കുവെച്ചു. ​'ചിലപ്പോഴൊക്കെ നമ്മൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നത് പോലെയല്ലല്ലോ ക്രിസ്റ്റി ജീവിതം മുന്നോട്ട് പോകുന്നത്,' പെയ്യുന്ന മഴയിലേക്ക് നോക്കി സാറ മെല്ലെ പറഞ്ഞു. അവൾ അറിയാതെ അവളുടെ കണ്ണുകൾ ചെറുതായി നനഞ്ഞിരുന്നു. ​ക്രിസ്റ്റി അവളെത്തന്നെ നോക്കി നിന്നു. അവളുടെ ആ നിഷ്കളങ്കതയും സങ്കടങ്ങളും അവൻ്റെ ഉള്ളിൽ എവിടെയോ ചെന്ന് തറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവൻ മെല്ലെ തൻ്റെ കൈ അവളുടെ തോളിൽ വെച്ചു, അതൊരു വലിയ ആശ്വാസമായിരുന്നു. ​'സാരമില്ലടോ... എല്ലാത്തിനും അതിൻ്റേതായ സമയമുണ്ട്,' ക്രിസ്റ്റിയുടെ ആ വാക്കുകളിൽ ഒരു സുഹൃത്തിൻ്റെ സ്നേഹവും കരുതലും ഉണ്ടായിരുന്നു. സാറ അവനെ നോക്കി ഒന്നു പുഞ്ചിരിച്ചു. അവളുടെ മനസ്സിന് വലിയൊരു ഭാരം ഒഴിഞ്ഞതുപോലെ തോന്നി. ​സമയം പോയതറിഞ്ഞതേയില്ല. സാധാരണ വരാറുള്ള സാറയുടെ ബസ് വന്ന് ഹോൺ മുഴക്കിയപ്പോഴാണ് അവർ യാഥാർത്ഥ്യത്തിലേക്ക് തിരികെ വന്നത്. ഇത്തവണ ബസ് വന്നപ്പോൾ സാറയ്ക്ക് പെട്ടെന്ന് എഴുന്നേൽക്കാൻ തോന്നിയില്ല. എങ്കിലും അവൾ മെല്ലെ എഴുന്നേറ്റു. ​'നാളെ കാണാം...' ബസ്സിലേക്ക് കയറുന്നതിന് മുൻപ് സാറ ക്രിസ്റ്റിയുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി പറഞ്ഞു. ​'നാളെ കാണാം സാറ,' ക്രിസ്റ്റി കൈവീശി. ​ബസ് മുന്നോട്ട് നീങ്ങുമ്പോഴും സാറയുടെ കൈകളിൽ ആ പേപ്പർ ഗ്ലാസിലെ ചായയുടെ ചൂട് ബാക്കിയുണ്ടായിരുന്നു. വെറും മൂന്ന് ദിവസം കൊണ്ട് മറ്റാരേക്കാളും നന്നായി തന്നെ മനസ്സിലാക്കാൻ ക്രിസ്റ്റിക്ക് കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു എന്ന തിരിച്ചറിവ് അവളുടെ മനസ്സിൽ ഒരു പുതിയ അനുഭൂതി നിറച്ചു. അത് സൗഹൃദമാണോ അതോ മറ്റെന്തെങ്കിലുമാണോ എന്ന് തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയാതെ അവൾ ജനലിലൂടെ പുറത്തേക്ക് നോക്കിയിരുന്നു. ​- തുടരും ✏️​എഴുത്തുകാരിയുടെ കുറുപ്പ്🌸: ​പ്രിയ വായനക്കാരെ, ​'5 Days of Love'-ൻ്റെ മൂന്നാം ദിവസം ഇവിടെ അവസാനിക്കുകയാണ്. മഴയും ചൂട് കട്ടൻചായയും ചേർന്നപ്പോൾ ക്രിസ്റ്റിയും സാറയും ഇന്ന് കൂടുതൽ അടുത്തു കഴിഞ്ഞു. തങ്ങളുടെ മനസ്സിലെ സങ്കടങ്ങളും സ്വപ്നങ്ങളും പരസ്പരം പങ്കുവെക്കുന്നതിലൂടെ അവർക്കിടയിലെ ബന്ധം വെറുമൊരു പരിചയപ്പെടലിനപ്പുറം ആഴമുള്ളതായി മാറുകയാണ്. ബാക്കി വരും ഭാഗങ്ങളിൽ നമുക്ക് വായിച്ചറിയാം. Like ഉം നിങ്ങളുടെ വിലയേറിയ അഭിപ്രായങ്ങളും താഴെ രേഖപ്പെടുത്തുമല്ലോ.♥️ ​സ്നേഹത്തോടെ,😊 നിങ്ങളുടെ സ്വന്തം എഴുത്തുകാരി.🦋 #💝 ആശംസകള്‍ #💞 നിനക്കായ് #💑 സ്നേഹം #❤ സ്നേഹം മാത്രം 🤗 #📙 നോവൽ